# data[].attributes.body
Οπτική πηγή: Συνθήματα στο Πολυτεχνείο

# data[].attributes.body
Βιβλίο

# data[].attributes.body
Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
διονυσησ σαββοπουλοσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
στη συγκέντρωση της εφεε

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κονσερβοκούτι

# data[].attributes.attachment_link.title
Διονύσης Σαββόπουλος - Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ

# data[].attributes.attachment_link.description
https://twitter.com/OvidasA Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος Η πλατεία ήταν γεμάτη , με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές. Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου, κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

# data[].attributes.body
Ηχητική πηγή: Έκκληση στον Ερυθρό Σταυρό

# data[].attributes.body
Ναι στη δημοκρατία / Όχι στη δικτατορία

# data[].attributes.body
Αν ήμουν εκεί...
Στο ασανσέρ ακούγεται θόρυβος. Από το ματάκι της πόρτας βλέπω δυο νεαρά παιδιά με ιδρωμένα και ματωμένα πρόσωπα να κοιτάζουν πανικόβλητοι πού να κρυφτούν. Ανοίγω την πόρτα και τους κάνω νόημα να περάσουν μέσα. Με μία δρασκελιά βρίσκονται στο διαμέρισμά μου και μ’ ευχαριστούν κλαίγοντας. Τους ετοιμάζω κάτι πρόχειρο να φάνε, αφού φροντίζω πρώτα τα τραύματά τους. Τους αφήνω να ξεκουραστούν και βγαίνω στο μπαλκόνι μου. Το Πολυτεχνείο είναι μία ανάσα από το σπίτι μου. Κάτω στο δρόμο το κυνηγητό των νέων από τους αστυνομικούς συνεχίζεται ανελέητο. Σκέψεις τυραννούν το μυαλό μου. Γιατί να μην είναι ένας λαός αγαπημένος; Γιατί οι Έλληνες επιτρέψαμε εφτά ολόκληρα χρόνια στους δικτάτορες να μας κυβερνούν; Γιατί δεν προστατεύουμε τα παιδιά που είναι πολύτιμα για την Ελλάδα μας; Πότε επιτέλους θα ζήσουμε ειρηνικά σ’ αυτόν τον τόπο; Ένα δάκρυ κυλά στο πρόσωπό μου και μπαίνω μέσα στο σπίτι. Άγρια χτυπήματα και φωνές ακούγονται από την πόρτα του διαμερίσματός μου...

# data[].attributes.body
Οπτική πηγή: Η Αθήνα στη χούντα

# data[].attributes.body
Ηχητική πηγή: Εδώ Πολυτεχνείο

# data[].attributes.body
Βιβλίο

# data[].attributes.body
Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο δρόμος-Μάνος Λοΐζος- o dromos Manos Loizos

# data[].attributes.body
Αν ήμουν εκεί...
Μέσα στην ησυχία της νύχτας το ραδιόφωνο άρχισε να αναγγέλλει τα πρώτα μηνύματα. Στην αρχή δεν καταλάβαινα, όμως λίγο μετά άκουσα φωνές… Κόσμος πηγαινοέρχεται στους δρόμους. Ένιωσα φόβο, αγωνία, που ήταν έξω στο δρόμο, για τους φοιτητές που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Το ραδιόφωνο συνέχιζε να λέει: “Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!” Φοβόμουνα. Δεν ήθελα να κάτσω μαζί τους. Ήθελα να είμαι στο σπίτι…

# data[].attributes.body
Ναι στη δημοκρατία / Όχι στη δικτατορία

# data[].attributes.body
Οπτική πηγή: Πολυτεχνείο κατάληψη 2η μέρα

# data[].attributes.body
Ηχητική πηγή: Αδέλφια μας στρατιώτες

# data[].attributes.body
Βιβλίο

# data[].attributes.body
Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Μάνος Λοϊζος-Μη με ρωτάς (Ερμηνεύει ο ίδιος)

# data[].attributes.body
Αν ήμουν εκεί...
Άκου τι γίνεται! Οι χουντικοί είναι έξω από το Πολυτεχνείο κι ετοιμάζονται να πυροβολήσουν τους φοιτητές. Θα γίνει χαμός! Θα χυθεί αίμα! Αν είναι δυνατόν... Είναι κανένας γνωστός μας στο Πολυτεχνείο; Ο Ιωσήφ ήταν το πρωί, τον βρήκα εκεί. Μετά χωρίσαμε... Γύρισε σπίτι ή έμεινε στο Πολυτεχνείο; Να πάρω τηλέφωνο σπίτι του... (Σηκώνω το ακουστικό)... Δε λειτουργεί. Έκοψαν τις γραμμές. Δύσκολη νύχτα. Ο Θεός βοηθός!

# data[].attributes.body
Ναι στη δημοκρατία / Όχι στη δικτατορία

# data[].attributes.body
Οπτική πηγή: Κατάληψη του Πολυτεχνείου 1973

# data[].attributes.body
Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Νίκος Ξυλούρης - Πότε θα Κάνει Ξαστεριά

# data[].attributes.body
Ηχητική πηγή: Είμαστε άοπλοι

# data[].attributes.body
Αν ήμουν εκεί...
Τι θα γίνουν οι φοιτητές; Αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον της Ελλάδας. Γιατί να σκοτωθούν όλα αυτά τα νέα παιδιά; Η αγωνία μου είναι τόσο μεγάλη! Τα τανκς είναι ήδη έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου. Νιώθω φόβο, διότι αυτά τα παιδιά σκοτώνονται για την ελευθερία. Οι άνθρωποι κυκλοφορούν με δάκρυα στα μάτια από τα δακρυγόνα. Είναι φριχτό! Δεν μπορούμε να μιλήσουμε ελεύθερα. Οι εφημερίδες δε γράφουν την πραγματική αλήθεια, αλλά μόνο ό,τι αρέσει στους δικτάτορες. Τα τανκς ετοιμάζονται να μπουν μέσα στο Πολυτεχνείο, αλλά οι φοιτητές δε σταματάνε ν’ αγωνίζονται για τη λευτεριά. ‘Ηδη ακούω τους πυροβολισμούς... Φοβάμαι! Το τανκς μπαίνει μέσα στο Πολυτεχνείο. Υπάρχουν νεκροί... Λύπη κυριαρχεί παντού. Σιωπηλοί είναι τώρα όλοι σκεφτόμενοι ότι ανάμεσα στους νεκρούς και τους τραυματίες θα υπάρχουν συγγενείς τους.

# data[].attributes.body
Βιβλίο

# data[].attributes.body
Ναι στη δημοκρατία / Όχι στη δικτατορία

# data[].attributes.body
Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ- ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

# data[].attributes.body
Βιβλίο για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.body
Ηχητική πηγή: Τανκς

# data[].attributes.body
Οπτική πηγή: Μετά την εισβολή

# data[].attributes.body
Αν ήμουν εκεί ...
Νιώθω μεγάλη αγωνία, όταν ακούω το ραδιόφωνο να λέει τη δικτατορία και τη βία. Η βία και η δικτατορία είναι ένας πόλεμος. Οι άνθρωποι δε ζουν ευχαριστημένοι τη ζωή τους, γιατί η βία σκοτώνει και η δικτατορία αποφασίζει τα δικά της. Οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και φωνάζουν δυνατά: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία!» Η ζωή είναι τόσο δύσκολη για τους ανθρώπους που είναι στενοχωρημένοι και φωνάζουν. Όλοι μας πρέπει να ενωθούμε και να μην πιστεύουμε στη βία και τη δικτατορία. Το άγαλμα που βλέπω συμβολίζει τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν στο Πολυτεχνείο και θυσιάστηκαν. Παραδίπλα η πόρτα θυμίζει τη νύχτα που την κατάστρεψαν.

# data[].attributes.body
Ναι στη δημοκρατία / Όχι στη δικτατορία