# data[].attributes.body
In een democratie is de voltallige bevolking soeverein en is alle autoriteit gebaseerd op de instemming van het volk. Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheid. Als iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten geboren is dan heeft ook niemand méér recht dan een ander om bepaalde wetten vast te stellen of beslissingen te nemen. Het toepassen van die theorie in de politieke praktijk is vaak niet eenvoudig en kent vele aspecten.

Een belangrijk, maar geen cruciaal kenmerk van een democratie is dat zij in haar instellingen en wetten vele uiteenlopende waarborgen kent tegen een ongezonde machtsconcentratie. Wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht kunnen worden onderscheiden. Dit staat bekend als de trias politica.

De wetgevende macht wordt gevormd door het parlement. De uitvoerende macht wordt gevormd door de regering die de wetten ten uitvoer brengt in beleid. De rechterlijke macht moet de andere twee machten in evenwicht houden. Ze krijgt hiervoor een zeer onafhankelijke positie. In vele democratische staten is de band tussen wetgevende en uitvoerende macht sterker dan die tussen de rechterlijke macht en de andere twee.

# data[].attributes.body
In de Verenigde Staten en West-Europa stond de democratie als politiek stelsel centraal. Daarnaast wilden de Verenigde Staten en West-Europa ook graag een vrije economie, waarin de overheid zich zo min mogelijk met de bedrijven zou bemoeien. Dit noemde men het kapitalisme.

# data[].attributes.body
Het kapitalistisch idee voor een goede economie is gebaseerd op investeringen van geld in de verwachting winst te maken. Er is weinig overheidsbemoeienis en er zijn zo min mogelijk regels en wetten.
Gevolgen hiervan zijn dat een bedrijf zoveel mogelijk winst wil maken en belang heeft bij het herinvesteren van de winst om het bedrijf nog beter te maken en de winsten hoger.
Concurrentie tussen bedrijven is gewenst. Producten worden hierdoor op den duur goedkoper en/of beter. Toch heeft het economisch systeem ook veel nadelen. Medewerkers delen niet mee in de winst en werken onder scherpe arbeidsvoorwaarden.

Daarnaast moeten mensen betalen voor zorg en scholing. Iets wat ongelijkheid bevorderde, aangezien deze voorzieningen niet voor iedereen beschikbaar waren.

# data[].attributes.body
Op 4 april 1949 werd in Washington de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) opgericht door de Verenigde Staten, Canada en tien Europese landen: België, Denemarken, Frankrijk, IJsland, Italië, Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Portugal en het Verenigd Koninkrijk.

De oprichting van de NAVO werd ingegeven door de ontwikkelingen in Midden- en Oost-Europa. De West-Europese landen en de Verenigde Staten waren bezorgd over de opmars van het  communisme en het conventionele overwicht (tanks, artillerie en troepen) van de Sovjet-Unie

De belangrijkste taak van het bondgenootschap is de gemeenschappelijke verdediging van het grondgebied van de lidstaten. Een aanval tegen één (of meer) van de lidstaten wordt beschouwd als een aanval tegen alle lidstaten, aldus een artikel van het verdrag

# data[].attributes.body
Hoewel binnen het kapitalisme de culturele sector niet gestimuleerd zou worden, hebben kapitalistische landen wel een grote culturele aantrekkelijkheid. Dit noem je met een moeilijk woord de soft power van een land. De soft power van een land is de aantrekkelijkheid van een land. Het idee dat je jezelf van krantenjongen tot krantenmagnaat kunt opwerken is eigenlijk onmogelijk maar vrij aantrekkelijk voor de buitenwereld. Ditzelfde geld voor het idee dat de VS het land van de onbegrensde mogelijkheden of land van de vrijheid was.
Sommige historici zeggen dan ook dat het westen, de Koude Oorlog uiteindelijk won door deze soft power.