# data[].attributes.body
Xi sukaldariak afari gozoa prestatu zien. Berak prestatutako pastak jaten hasi zirenean, bakoitzaren barruan poema bat aurkitu zuten.
Amaliorenak bere etxea hegoaldean zegoela esaten zuen. Eta asmatu ere! Mexikon baitzegoen...
Garmendiaren poemak neska bati buruz hitz egiten zuen. Garmendia guztiz lotsatuta, Fannyri begiratu zion, baina ez zen ezer esaten ausartu. Lotsatiegia zen, eta nahiago izan zuen ilargiari begira amaitu gaua, artzaina zenean bezala.

FINI

# data[].attributes.body
Hori guztia entzutean amorru handia sentitu zuen Garmendiak. Wilde Rosetarren arrantxoan petrolioa omen zegoen eta bikoteak ez zuen haien lurra saldu nahi. Denok ari ziren petrolioari buruz hitz egiten. Egunkarietan ere bai… Garmendiak poltsikotik “Philip Delacroix”-en txartela atera zuen eta lehengusuari istorio guztia hari kontatzeko eskatu zion. Hark publikatuko zuen. Eta horrela izan zen.

Lehendabizi Clean Cityko egunkari txikian atera zen, baina gero hiri handietako egunkarietan ere publikatu zuten. Akabo zen Harry Garbi, Rat eta Bat.

Eta, ondoren, Sirena Saloon-en ospatu zuten guztiok. Gildak barne.

# data[].attributes.body
Zalditik jaitsi zenean Garmendiak errukitzeko eskatu zion. Une horretan zaldun beltzak aurpegia estaltzen zion zapi beltza kendu eta Anton zela ikusi zuten. Anton, Garmendiaren lehengusua!

Zaldun beltzak azaldu zienez, lapurra izateaz gain, irudia zaintzea ere oso inportantea zen. “Zenbat eta entzute handiagoa, orduan eta izu handiagoa sortzen da jendearen artean “.

Goizaldera arte egon ziren hizketan. Desertuan zer egiten zuten galdetu zienean, haien ihesaren zergatia azaldu zioten. Nola Wilde Rose arrantxoko senar-emazteak hil zituzten eta beste guztia… Bikotearen berri taberna batean izan zuen Zaldun beltzak. Mozkorturik zegoen gizon bati entzun zion ahots goran nola azaltzen zuen Harry Garbik dirutza ordaindu ziola enkarguagatik. Nola beste bati egotzi zioten errua froga faltsuak erabiliz, eta nola handik irtetean diru guztiak lapurtu zizkion Zaldun beltzak gizonari.

# data[].attributes.body
Gauean izarrei begira eta hontzen uluak entzunda lokartu ziren biak. Halko batean zaldi baten lauhzaka entzun zuten eta kaktus baten atzean ezkutatu ziren, baina goitik behera beltzez jantzita zetorren gizonak besoak goian jartzeko eta ezkutalekutik ateratzeko agindu zien. Zaldun beltzaren ankerkeria ezaguna zen eta beldurrez jota, faborez ez hiltzeko eskatu zioten.

Zaldun beltzari oso ezaguna egin zitzaion Garmendiaren ahotsa.

# data[].attributes.body
Garmendiak eta Amaliok hankak eserlekuan jarri, kapelekin buruak estali eta berriz lokartu ziren. Handik gutxira zaindariak esnatu zituen. Hurrengo geltokia soldaduz beterik omen zegoen. Haiek trenean zihoazela kontatu omen zien Rockefellerrek fusil eta metrailadorearekin zeuden gizon haiei. Bihurgune batean salto egin zuten hirurek (Gildak haien atzetik) eta kaktusen artean desagertu ziren.

# data[].attributes.body
Gizon gazte bat sartu zen haien bagoira. Oso ondo jantzita zihoan eta urrezko erlojua ere zeraman. Rockefeller zuen izena eta petrolioa saltzen zuen. Haren laguntzaile izatea proposatu zien Amalio eta Garmendiari, baina ez zitzaien petrolioa saltzen ibiltzea oso ideia ona iruditu eta ezezkoa eman zioten. Rockefellerrek, ezin sinestuta, alde egin zuen bikoteari alproja parea deitu ondoren.

# data[].attributes.body
Baina pentsatzen jarraitu zuten . Halako batean Garmendiari bururatu zitzaion:
Ohera sartu!
Tren zaindaria pozarren jarri zen erantzuna entzutean eta sari moduan luxuzko bagoian sartu zituen Amalio, Garmendia eta Gilda. Hantxe lokartu ziren hirurak.

# data[].attributes.body
Zaintzaileak dirurik ez zeukatela ohartuta, galdera bat egingo ziela esan zien. Asmatuz gero trenean jarraituko zuten; asmatu ezean kanpora egin beharko zuten salto.
Zer egin behar da lehendabiziko gauza goizean ohetik altxatzeko?
Oina lurrean jarri!
Begiak zabaldu!
Arropak jantzi!
Iratzargailua entzun!
Hortzak garbitu!
Erantzun horiek guztiak ez ziren zuzenak.

# data[].attributes.body
Trena heldu zenean, postaren bagoian igotzea lortu zuten. Halako batean, tren-zaindaria agertu zen. Gizonak ez zuen itxura onik eta hankabakarra zen. Zorionez ez zituen ezagutu eta Garmendia barkamena eskatu eta eskatu aritu zen txartela erosteko dirurik ez zutelako. Amaliok eta Garmendiak, elkarri begiratu zioten, trenetik botako zituenaren beldurrez.

# data[].attributes.body
Garmendiak Amaliori esan zion indiarrek garrasi egitea zutela gustuko eta arineketan joan zen haiengana irrintzia egitera. Ondoren Amalio joan zitzaien eta handik gutxira itzuli zenean Garmendiari esan zion trena laster helduko zela. Kea urrutian ikusten zen-eta.

# data[].attributes.body
Fannyren saloia ezkutaleku egokia ez zela erabaki zuten Garmendiak eta Amaliok eta mendi aldera alde egin zuten. Haien asmoa trena hartu eta ondoko estatura joatea zen, baina lainoa topatu zuten mendian eta galdu egin ziren. Luze eztabaidatu ondoren muino batera heldu ziren. Harri baten atzean ezkutatu eta urrutian indiarrak ikusi zituzten. Amaliok lehenengoz ikusten zituen, baina Garmendia behin Buffalo Bill-en zirkuan egon zen eta han indiarrak omen zeuden.

# data[].attributes.body
Fannyren laguna zen Janetek emakume arropak eman zizkien biei janzteko. Harry Garbiren gizonak goiko solairura igo zirenean abanikoekin aurpegia estaltzen zuten emakumeak baino ez zituzten ikusi. Ez zuten inondik inora pentsatu Garmendia eta Amalio zirela haietako bi. Gilda ere bazegoen, Garmendiaren buru gaineko apaingarria balitz bezala.
Alde egin zutenean, denek egin zuten sakon hasperen.

# data[].attributes.body
Harry Garbiren gizonak berehala heldu ziren Sirena Saloon goitik behera miatzeko.

Fanny beheko solairuan itxaron zituen eta Garmendia eta Amalio goiko solairuko logela batean sartu zituen, ohe azpian ezkutatuta.

Amaliok paper zati bat aurkitu zuen hantxe. Garmendiaren argazkia zekarren eta hitz batzuk:

“Ez naiz damutzen nire hilketez” Paperaren beheko aldean Clean City eta Philip Delacroix izenak zeuden.

Garmendia izugarri haserretu zen berak ez ziolako kazetariari halakorik esan eta Amaliori aitortu zion:
“Ez fidatu begietara begiratzen ez duen jendeaz, ez horixe”

# data[].attributes.headline
Fannyk asko maite zuen lagun baten poeman aurkitu zuen bere Saloon-erako izena.

# data[].attributes.subject
Fannyk asko maite zuen lagun baten poeman aurkitu zuen bere Saloon-erako izena.

# data[].attributes.body
Laguna Emily Dickinson zen.

Goizean goiz jaiki, zakurra hartu
eta itsasoa bisitatu nuen.
Hondo-hondoko sirenak
ni ikustera hurreratu ziren.

# data[].attributes.body
13.Emakumeak hanaste-borrastea profitatu zuen Garmendia askatu eta beragaz eramateko. Emakumea Fanny zen Sirena Saloon-eko burua. Bidean zihoazela Fannyk bi ustekabe azaldu zizkion: txoriarena Gildaren trikimailua izan zen eta Amalio Sirenan izkutatuta zegoen.

# data[].attributes.body
Soka telegrafo-zutoin batean jarri eta Harry Garbiren borreroek ipurdikoa eman zioten zaldiari,. Garmendia zintzilik geratu zen, baina Garmendiaren pisuarekin soka apurtu zen. Bigarrenez jarri zioten lepo inguruan soka, baina zaldi gainean zihoan emakume batek oihukatu zuen:
- Gizon hori urkatzen baduzue, madarikazioa izango du Clean Garbyk. Begira telegrama-hariko txoria!

Eta harian pausatuta zegoen txoria lurrera erori eta une hartan bertan tximista batek telegrama-zutoina sutan utzi zuen.

Jendea izututa, korrika hasi zen.

# data[].attributes.body
Bat-batean Garmendiak Gildaren kanta entzun zuen. Txoria besoetan hartu eta txikitako kanta bat abesten hasi zitzaion. Egunsentia heldu zenean Rat eta Bat etorri ziren ziegara, zapi bat jarri zioten buruan eta hiritik kanpo eraman zuten. Egunkarietan Garmendiaren berri eman zutenez, estatu osotik etorri zen jendetza nola urkatzen zuten ikusteko asmoz.

# data[].attributes.body
Kazetariak galdera arraro samarrak egin zizkion: nongoa zen, noiztik bizi zen han… Garmendiak ez zuen hitzik esaten, baina ahoa zabaltzen zuen bakoitzean gauzak okertu egiten ziren. Dena den, kazetariak ez zuen ezer idazten. Azkenean alde egin zuen.

# data[].attributes.body
Kartzelan zegoela bisita izan zuen Garmendiak. Philip Delacroix izeneko kazetari batena. Zaindariak piztia gaiztoa zela aurreratu zion, baina bere itxura ikusita pertsona arrunta iruditu zitzaion Garmendiari. Galdera asko zekarren idatzita koaderno txiki batean eta arkatz bat zeukan belarriaren atzean, arotzen antzera.

# data[].attributes.body
Handik gutxira agertu ziren Harry Garbiren bi gizon (Rat, ingelesez arratoia, eta Bat, xaguzarra).

Harry Garbi Clean City hiriko alkatea zenez, hara eraman zuten Garmendia, zaldi baten gainean lotuta, eta kartzelan sartu zuten.

Harry Garbik honela esan zien herritarrei:

“Gu zibilizatuak garenez, epaiketa egingo diogu lehendabizi”.

# data[].attributes.body
Garmendia eta Amalio oso lagunak ziren, baina noizbehinka ika-mikak izaten zituzten, ez oso luzeak, baina. Ordu erdikoak, gehien jota. Garmendiak sua piztu nahi zuen txingarra frijitzeko, baina Amaliok suak Harry Garbiren gizonak erakarriko zituela esaten zuen. Haserre, sustraien bila abiatu zen, eta Garmendiak unea aprobetxatu zuen sua pizteko.

# data[].attributes.body
Lotan zegoela urratsak entzun eta Gilda sartu zen txabolara, baina konturatu orduko pistola bat zeukan sudurzuloan. "No mames guei!" oihukatu zuen arrotzak. Berehala konturatu zen Amalio zela. Harrituta galdetu zion ea nola lortu zuen aurkitzea eta Amaliok, hilketa batekin zerikusia zuelakoan kartzelatik ihes eginda zegoenak, zaldiaren arrastoak jarraitu eta txabola ondoko txartela ikusita aurkitu zuela esan zion. Txartelak "Hemen egon ziren Garmendia eta Gilda" esaten zuen. Eta besarkatu egin ziren.

# data[].attributes.body
Halako batean, burua estalita zeramaten bi borrero agertu ziren oholtzara. Aizkora bana zeramaten eta dzast! burua moztu zioten Garmendiari eta dzast! burua moztu zioten Amaliori, baina jarraian haien eskuek burua hartu, lepo gainean jarri eta korrika alde egin zuten. Kontua da Garmendiak Amaliorena jarri zuela lepo gainean eta Amaliok Garmendiarena. Aldatzen saiatu zirenean, ezinezkoa izan zen. Garmendia izerditan blai esnatu zen. Amesgaiztoa izan zen guztia. Burua txabolatik kanpora atera eta zeruan izarrak ikusi zituen.

# data[].attributes.body
Garmendia lo zegoen txabolan. Gildak bera esnatzeko ahaleginak egin zituen, baina alferrik. Esnatu zenerako pistola bat zeukan sudurraren aurrean. Harry Garbiren gizonek kartzelara eraman zuten. Biharamonean zapi bat jarri zioten burutik eta kalera atera zuten. Orduan zapia kendu eta oholtza ikusi zuen begi aurrean. Eta oholtzaren gainean, Amalio, bere lagun kuttuna.

# data[].attributes.body
"Gilda" izena jarri zion txepetxari. Eta barre egiten zioten askotan, hain gizon handia eta halako txori txikia sorbaldan eramateagatik. Kontuz ibiltzeko esaten zioten, ea egunen batean hegaz eramango zuen...Garmendia isilik geratzen zen baina berak bazekien munduko hegaztien txapelketan txepetxa izendatu zutela hegaztien erregea arranoari egin zion amarruari esker...

# data[].attributes.body
Garmendia Mendebal Urruneko pistolaririk ezagunena izan zen garai batean, Billy Mutikoa eta Jesse James-en adinakoa, gutxienez. Ez da seguru inor tirokatu zuenik. Oso isila zen eta ingelesez hitz bakarra esaten zekien: coffee. Behin, ardiak zaintzen zegoela lo geratu zen zuhaizpean eta habia bat erori zitzaion buru gainera. Apurtu zen arrautzatik txepetxa atera zen eta gerora eskumako sorbaldan eramaten zuen Garmendiak zorte ona ematen ziolakoan.

# data[].attributes.body
Garmendiari Wilde Rose senar-emazteen hilketa leporatu zioten eta hiru egun eman
zituen  ihesean atzetik Harry Garbiren morroiak zituela. Basamortu ondoko mendietan izkutatzea erabaki zuen. Artzain ibili zenetik ondo ezagutzen zuen paraje hura. Adarrez egindako txabola bat egin eta lotara sartu zen.