# data[].attributes.headline
Ο μεγαλύτερος κρατήρ

# data[].attributes.body
Ο μεγαλύτερος κρατήρας μετεωρίτη που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στη Γη βρέθηκε στην κεντρική Αυστραλία και έχει πλάτος 400 χιλιόμετρα. Όπως μεταδίδουν ξένα πρακτορεία, ο μετεωρίτης προφανώς να έσπασε στα δύο πριν καταπέσει στον πλανήτη μας πριν από περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια. Ο μετεωρίτης πιστεύεται ότι είχε πλάτος 10 χιλιομέτρων. Αν και ο κρατήρας που δημιουργήθηκε από τη σύγκρουση έχει προ πολλού χαθεί βρέθηκαν πρόσφατα ενδείξεις της ύπαρξής του. Σύμφωνα με Αυστραλό επιστήμονα, η ανακάλυψη αυτή είναι πολύ σημαντική καθώς μπορεί να μας οδηγήσει σε μια αλλαγή της καταγραφής της ιστορίας μας. “Τέτοιες συγκρούσεις έχουν πάντα έναν πολύ σημαντικότερο ρόλο στην εξέλιξη της Γης από ό, τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα», είπε.

Πηγή : http://dialogos.com.cy/blog/anakalifthike-o-megaliteros-kratiras/#.WNN9mClFnTA

# data[].attributes.headline
Διαφορές κομητών - μετεωριτών

# data[].attributes.subject
Διαφορές κομητών - μετεωριτών

# data[].attributes.body
Ο μετεωρίτης είναι είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι, πολλές φορές από μεταλλικό υλικό, που μπορεί να έχει μέγεθος είτε όσο ένα μεγάλο χαλίκι, είτε να είναι πολύ πιο ογκώδες και να ζυγίζει μερικούς τόνους!
Πολλές φορές, ο μετεωρίτης αποτελεί θραύσμα από έναν κομήτη. Όπως είναι λογικό, λόγω του μικρού του μεγέθους, δεν είναι ορατό από εμάς από τη γη, εκτός κι αν εισέλθει στην ατμόσφαιρα και καεί: τότε αν είναι σχετικά μεγάλος, μπορεί να δούμε τη λάμψη του.
Αν καταφέρει ο μετεωρίτης να επιζήσει από την τριβή και δεν καεί (συνήθως αν είναι αρκετά μεγάλος και δεν διανύσει την ατμόσφαιρα διαγώνια), τότε πέφτει στη Γη.
Τώρα, ο κομήτης, είναι κάτι σαν αστέρι με μία μεγάλη ουρά που κινείται σε κάποια τροχιά σε ένα δικό του μοναδικό μονοπάτι(πχ γύρω από κάποιον πλανήτη) ή γύρω από τον ήλιο.
Ο κομήτης αποτελείται από τον πυρήνα, το κώμα και την ουρά.
Ο πυρήνας ενός κομήτη, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύνολο μετεωριτών (μικρά - μεγάλα βράχια συνήθως από μεταλλικό υλικό). Το κώμα είναι ένα "πέπλο" που τον περιβάλλει και αποτελείται από αέρια και αστερόσκονη.
Η ουρά, είναι ένα σύνολο μικροσκοπικών σωματιδίων που φωτίζονται έντονα από τον ήλιο και ενώ κινείται ο κομήτης, αυτά ακολουθούνε από πίσω και τα κάνει να μοιάζουνε με φλεγόμενη ουρά.
Πληροφοριακά, ο κομήτης ακολουθεί μεγάλη διαδρομή. Κάνει μεγάλες "βόλτες" γύρω από τον ήλιο, με αποτέλεσμα να μπορούμε να τον δούμε μόνο κάθε 50 ή 100 ή ακόμα και 200 χρόνια!
Έτσι, η διαφορά μετεωρίτη - κομήτη, είναι στο ότι ο μετεωρίτης είναι απλά ένα κομμάτι, που αποτελεί μέρος του πυρήνα ενός κομήτη.
Ενώ ο κομήτης είναι μια ολοκληρωμένη οντότητα με χιλιάδες-εκατομμύρια μετεωρίτες μέσα του σε συνδυασμό με αέρια-αερόσκονη και κάποια ακόμα σωματίδια που τον ακολουθούνε στην "ξέφρενη" πορεία του!

Πηγή : http://coolweb.gr/meteoritis-komitis-diafora/

# data[].attributes.headline
Απειλές Μετεωριτών

# data[].attributes.subject
Απειλές Μετεωριτών

# data[].attributes.body
Η θεωρία σύγκρουσης με αστεροειδή, που προτάθηκε αρχικά από τον Γουόλτερ Άλβαρεζ προς το τέλος της δεκαετίας του 1970, συνδέει το γεγονός εξάλειψης στο τέλος της κρητιδικής περιόδου με μία σύγκρουση που συνέβη 65,5 εκατομμύριο έτη πριν. Ο Άλβαρεζ πρότεινε ότι μια ξαφνική αύξηση στα επίπεδα ιριδίου, που καταγράφηκε σε όλο τον κόσμο σε στρώματα πετρωμάτων της περιόδου, είναι άμεσο αποτέλεσμα του αντίκτυπου εκείνης της σύγκρουσης. Ο όγκος των στοιχείων τώρα προτείνει ότι ένας αστεροειδής πάχους 10 χλμ έπεσε κοντά στη χερσόνησο Γιουκατάν, δημιούργησε τον κρατήρα πάχους 170 χλμ και έφερε τη μαζική εξαφάνιση. Οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι εάν οι δεινόσαυροι αναπτύσσονταν ή μειώνονταν πριν από το γεγονός. Μερικοί επιστήμονες προτείνουν ότι ο μετεωρίτης προκάλεσε μία μακροχρόνια και αφύσικη πτώση στην ατμοσφαιρική θερμοκρασία της γης, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα είχε δημιουργήσει αντ' αυτού ένα ασυνήθιστο κύμα θερμότητας.

Πηγή : https://el.wikipedia.org/wiki/Δεινόσαυροι

# data[].attributes.headline
Μετεωρόλιθος σε μουσείο

# data[].attributes.subject
Μετεωρόλιθος σε μουσείο

# data[].attributes.headline
Για να επιβιώσει ένα

# data[].attributes.body
Για να επιβιώσει ένας μετεωρίτης από την τριβή με την ατμόσφαιρα της γης θα πρέπει να είναι σχετικά μεγάλου μεγέθους. Πρακτικώς, η γήινη ατμόσφαιρα προστατεύει τον πλανήτη από την εισβολή αντικειμένων διαμέτρου έως και 50 μέτρων και έτσι τα περιστατικά προσκρούσεων είναι σχετικά σπάνια. Μια άλλη πηγή προστασίας για την Γη είναι οι μεγάλοι πλανήτες στις εξωτερικές τροχιές του ηλιακού συστήματος, ειδικότερα ο Δίας που με τα ισχυρά πεδία βαρύτητάς τους προσέλκουν τους τυχόν μετεωρίτες. Πρόσφατο παράδειγμα ήταν η επάνοδος του Κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ που έπεσε πάνω στον Δία.

Πηγή : https://el.wikipedia.org/wiki/Μετεωρίτης

# data[].attributes.headline
Στους ιστορικούς χρό

# data[].attributes.body
Στους ιστορικούς χρόνους ελάχιστα τέτοια συμβάντα πρόσκρουσης είναι καταγεγραμμένα. Ένα πιθανό τέτοιο γεγονός συνέβη το 1908 στην περιοχή Τουνγκούσκα της Σιβηρίας, αν και δεν είναι εντελώς σίγουρο αν ήταν μετεωρίτης ή κομήτης. Μία παρόμοια έκρηξη παρατηρήθηκε πάνω από τον Καναδά στις αρχές του 2000 όπου ένας μετεωρίτης διαλύθηκε αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο σκόνης το οποίο ήταν ορατό επί αρκετές ώρες. Τα κομμάτια, όμως, των σιδηρούχων μετεωριτών, πολλές φορές φτάνουν μέχρι τη Γη.

# data[].attributes.headline
Αρκετές φορές κατά τ

# data[].attributes.body
Αρκετές φορές κατά το απώτερο παρελθόν ιδιαίτερα μεγάλοι μετεωρίτες έχουν φτάσει στην επιφάνεια της Γης και έχουν προκαλέσει μεγάλες εκρήξεις. Ο μεγαλύτερος κρατήρας από ένα τέτοιο γεγονός είναι στο Βρέντεφορτ, στη Νότια Αφρική, με διάμετρο σχεδόν 300 χλμ, που πιθανολογείται ότι δημιουργήθηκε κατά την πρόσκρουση μετεωρίτη διαμέτρου 10 χλμ. Από πρόσκρουση μετεωρίτη κοντά στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού θεωρείται πως εξαφανίστηκαν και οι δεινόσαυροι.

# data[].attributes.headline
Όταν οι μετεωρίτες ε

# data[].attributes.body
Όταν οι μετεωρίτες εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα, οι ταχύτητές τους κυμαίνονται από 36.000 έως και 250.000 χιλιόμετρα την ώρα. Στη συνέχεια επιβραδύνονται και η ταχύτητά τους μειώνεται σε μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα την ώρα, για να καταλήξουν στην επιφάνεια της Γης με ένα χαρακτηριστικό σάλπισμα. Εν τούτοις, τα πολύ μεγάλα κομμάτια επιβραδύνονται ελάχιστα και γι' αυτό δημιουργούν κρατήρες. Τα πετρώδη, φυσικά, μετεωροειδή , με διάμετρο μέχρι 10 μέτρα, εκρήγνυνται στη διάρκεια της πτώσης τους μέσα στη γήινη ατμόσφαιρα πριν φτάσουν στην επιφάνεια της Γης, αν και η ενέργεια που εκλύεται είναι ίση με την έκρηξη πέντε ατομικών βομβών τύπου Χιροσίμα.

Πηγή : https://el.wikipedia.org/wiki/Μετεωρίτης

# data[].attributes.body
Ο μετεωρίτης είναι ένα ουράνιο σώμα που έλκεται από τη βαρύτητα της Γης και πέφτει στην επιφάνεια, χωρίς να διαλυθεί πλήρως στην ατμόσφαιρα. Κατά την είσοδο στην ατμόσφαιρα θερμαίνεται λόγω τριβής και αναφλέγεται, αφήνοντας πίσω μια λαμπρή γραμμή φωτός, γνωστή και ως «πεφταστέρι» ή διάττοντας αστέρας.