# data[].attributes.attachment_link.description
The hidden world of space junk. Adrift is a short documentary that explores the hidden world of space junk. The film reveals an issue that is troubling and beautiful, dangerous and fascinating. It begins with the tale of astronaut Piers Sellers, who dropped his spatula in space in 2006, which became the most deadly kitchen instrument soon after, travelling at 27,000 km/h.

# data[].attributes.headline
Ερωτήσεις για τους δορυφόρους

# data[].attributes.subject
Ερωτήσεις για τους δορυφόρους

# data[].attributes.body
Πόσοι δορυφόροι υπάρχουν εκεί πάνω;
Περίπου 1.100 ενεργοί, ιδιωτικοί και κυβερνητικοί. Επιπλέον, υπάρχουν άλλοι 2.600 που δεν λειτουργούν πλέον.

Πόσο μεγάλοι είναι;
Το μέγεθος διαφέρει. Οι δορυφόροι επικοινωνιών μπορεί να είναι σε μέγεθος μικρού σχολικού λεωφορείου και να ζυγίζουν έως και 6 τόνους.

Τι ακριβώς κάνουν;
Έχουν πολλούς ρόλους. Οι δορυφόροι GPS βοηθούν στην πλοήγηση, άλλοι μεταφέρουν σήματα τηλεπικοινωνιών ή τηλεοπτικά, άλλοι έχουν ρόλο στην πρόγνωση του καιρού, την εθνική άμυνα, την επιστήμη και τη γεωργία, παρακολουθώντας καλλιέργειες και περιοχές ξηρασίας. Σύμφωνα με τα δεδομένα, το 60% χρησιμοποιούνται στις τηλεπικοινωνίες.

Πού βρίσκονται;
Αυτό εξαρτάται από τη χρήση τους. Εκείνοι των τηλεπικοινωνιών αναμεταδίδουν σήματα από ένα προκαθορισμένο σημείο στον ισημερινό σε ύψος 35.420 χιλιομέτρων. Οι δορυφόροι GPS βρίσκονται στα 19.960 χλμ. περίπου, αρκετά ψηλά για να είναι προσιτοί από μεγάλα τμήματα της Γης. Αλλοι πρέπει να βρίσκονται πιο κοντά. Για παράδειγμα, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται μόλις στα 418 χιλιόμετρα και ελάχιστοι δορυφόροι είναι πιο χαμηλά από αυτό. Κάποιοι παραμένουν σε προκαθορισμένα σημεία, άλλοι μετακινούνται ανάλογα με τις ανάγκες.

Σε ποιον ανήκουν;
Κυβερνήσεις αλλά και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Περισσότερες από 50 χώρες έχουν έναν δορυφόρο, ή ένα σημαντικό μέρος του. Υπάρχουν 502 ενεργοί των ΗΠΑ, 118 της Ρωσίας και 116 της Κίνας.

Τι συμβαίνει αν σταματήσουν να λειτουργούν;
Οι παλιοί δορυφόροι αποτελούν κίνδυνο για συγκρούσεις με τους ενεργούς, οπότε υπάρχουν κανόνες και συστάσεις προκειμένου να μην μετατραπεί το διάστημα σε χωματερή. Εκείνοι που πετούν κάτω από ένα συγκεκριμένο ύψος πρέπει να μπουν σε μία τροχιά που θα προκαλέσει την πτώση τους στη Γη και την καύση τους μέσα σε 25 χρόνια. Στα πιο απομακρυσμένα σημεία, τους στέλνουν σε ακόμη πιο ψηλές τροχιές, ώστε να... φύγουν από τη μέση.

Πηγή: iefimerida.gr

# data[].attributes.headline
Τι είναι δορυφόρος;

# data[].attributes.subject
Τι είναι δορυφόρος;

# data[].attributes.body
τεχνητός δορυφόρος της Γης λέγεται κάθε αντικείμενο που τοποθετείται από τον άνθρωπο σε τροχιά γύρω από αυτήν. Αντιθέτως, όλα τα ουράνια σώματα που είναι μέρη του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένης και της Γης, είναι δορυφόροι είτε του Ήλιου, είτε, όπως η Σελήνη, δορυφόροι άλλων ουράνιων σωμάτων, λέγονται φυσικοί δορυφόροι
Δεν είναι όλοι οι δορυφόροι ορατοί διά γυμνού οφθαλμού. Ο πιο λαμπρός δορυφόρος, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός,.Είναι ιδιαίτερα λαμπρός, πολλές φορές λαμπρότερος από όλα τα αστέρια του ουρανού και ξεχωρίζει αισθητά στον ουρανό.

πηγή:http://aristoteleioastronomia.weebly.com

# data[].attributes.headline
Διάρκεια ζωής ενός δορυφόρου

# data[].attributes.subject
Διάρκεια ζωής ενός δορυφόρου

# data[].attributes.body
Διάρκεια ζωής ονομάζεται το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο δορυφόρος μπορεί να παραμείνει στην τροχιά του και εξαρτάται από το ύψος και τη μορφή του.

πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/

# data[].attributes.headline
Χρήση τεχνητών δορυφόρων

# data[].attributes.subject
Χρήση τεχνητών δορυφόρων

# data[].attributes.body
Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, η χρήση τεχνητών δορυφόρων γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, λόγω της μεγάλης χρησιμότητάς τους σε τηλεπικοινωνιακούς, επιστημονικούς (π.χ. μετεωρολογικοί δορυφόροι), αλλά και στρατιωτικούς (π.χ. κατασκοπευτικοί δορυφόροι)σκοπούς. Σήμερα υπάρχουν σε τροχιά πάνω από 2.000 τεχνητοί δορυφόροι, από τους οποίους όμως χρησιμοποιούνται μόνο γύρω στους 500 (οι υπόλοιποι είναι παλαιότερης τεχνολογίας) για τους ίδιους σκοπούς. Τεχνητοί δορυφόροι έχουν τεθεί κατά καιρούς σε τροχιά γύρω και από τους περισσότερους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος αλλά και τη Σελήνη.

πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/

# data[].attributes.body
Ανάλογα με το είδος τροχιάς και του ύψους, όπου θα τοποθετηθεί ένας δορυφόρος, μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τους δορυφόρους ως εξής:

α. LEO: χαμηλής περί τη γη τροχιάς
Aυτού του είδους οι δορυφόροι δεν είναι γεωστατικοί (δε βρίσκονται συνεχώς πάνω από το ίδιο σημείο). Έχουν επίσης την πιο μικρή σε ύψος τροχιά από όλους τους δορυφόρους (100-300 μίλια από την επιφάνεια της γης). Συμπληρώνουν τον κύκλο της τροχιάς τους σε 15 λεπτά.

β. MEO: μεσαίας περί τη γη τροχιάς
Είναι δορυφόροι οι οποίοι κινούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα από τη γη, οπότε δεν φαίνονται στατικοί από κάποιο σημείο. Βρίσκονται σε τροχιές μεταξύ των LEO και GEO, ύψους από 6.000-12.000 μίλια. Συμπληρώνουν τον κύκλο της τροχιάς τους σε 2-4 ώρες. Έχουν ίδια τεχνολογία μετάδοσης με τους LEO.

γ. GEO: γεωσύγχρονης τροχιάς
Αυτού του είδους οι δορυφόροι είναι οι πιο οικονομικοί για επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις σε σχέση με τα υπερπόντια καλώδια. Βρίσκονται σε τροχιά 22.300 μιλίων από την επιφάνεια της γης (35.800 km). Συμπληρώνουν μια τροχιά κάθε 24 ώρες (23 ώρες, 56 λεπτά και 4,09 δευτερόλεπτα, κινούνται με ταχύτητα 7.000 μίλια την ώρα από την ανατολή στη δύση) και βρίσκονται πάνω από τον Ισημερινό της γης. Επειδή κινούνται με την ίδια ταχύτητα και κατεύθυνση με τη γη φαίνονται ακίνητοι όταν παρατηρούνται από ένα συγκεκριμένο σημείο. Ο πρώτος επικοινωνιακός δορυφόρος αυτού του είδους ήταν ο Syncom 2, τον οποίο έθεσε σε τροχιά η NASA (National Aeronautics and Space Administration) το 1963.

Για την αποφυγή προβλημάτων παρεμβολών και συγκρούσεων, με διάφορες κυβερνητικές και διακρατικές συμφωνίες έχει οριστεί το ποιος θα χρησιμοποιεί δορυφόρους, σε ποια τροχιά και συχνότητα.

πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/

# data[].attributes.attachment_link.title
Sputnik 1  - Orbiter Space Flight Simulator 2010

# data[].attributes.attachment_link.description
Sputnik 1 (Спутник-1 [ˈsputnʲɪk] "Satellite-1", or ПС-1 ["PS-1", i.e. Russian: Простейший Спутник-1 "Elementary Satellite 1"]) was the first artificial Earth satellite. The Soviet Union launched it into an elliptical low Earth orbit on 4 October 1957. It was a 58 cm (23 in) diameter polished metal sphere, with four external radio antennas to broadcast radio pulses.

# data[].attributes.attachment_link.description
In the post-World War II USSR, a group of scientists led by Mikhail Tikhonravov at the newly created NII-4 military institute pioneered the work, which would ultimately lead to the first Soviet artificial satellite. This effort prepared ground work for the political decision to go ahead with the launch of Sputnik.

# data[].attributes.headline
Η πρώτη επιτυχής τροχιακή εκτόξευση....

# data[].attributes.subject
Η πρώτη επιτυχής τροχιακή εκτόξευση....

# data[].attributes.body
Η πρώτη επιτυχής τροχιακή εκτόξευση ήταν η αποστολή του σοβιετικού τηλεκατευθυνόμενου δορυφόρου Σπούτνικ 1, στις 4 Οκτωβρίου 1957. Ο δορυφόρος ζύγιζε περίπου 83 κιλά. Είχε δύο ραδιοσυσκευές αποστολής σημάτων (20 και 40 MHz), σήματα τα οποία μπορούσαν να ακουστούν από κάθε ραδιόφωνο σε όλη την υδρόγειο και είχε μπει σε τροχιά σε ένα ύψος περίπου 250 χμ (150 μίλια). Η ανάλυση των ραδιοσημάτων χρησιμοποιήθηκε για να συγκεντρώσει τις πληροφορίες για την πυκνότητα των ηλεκτρονίων της ιονόσφαιρας. Η θερμοκρασία και η πίεση κωδικοποιήθηκαν στη συχνότητα των ραδιοηχητικών σημάτων. Ο Σπούτνικ 1 εκτοξεύθηκε από έναν πύραυλο R-7. Αποτεφρώθηκε κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα, στις 4 Ιανουαρίου 1958.

Αυτή η επιτυχία οδήγησε σε μια κλιμάκωση του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος που είχε μια ανεπιτυχή τροχιακή εκτόξευση 2 μήνες αργότερα και την πρώτη επιτυχή τροχιακή έναρξή του 4 μήνες μετά από τον Σπούτνικ.

πηγή: https://project6astro.wordpress.com/missions/

# data[].attributes.body
Πολλοί νομίζουν ότι η υποτροχιακή πτήση δεν είναι διαστημική πτήση, σε αντίθεση με την τροχιακή. Αυτό είναι λάθος, γιατί διαστημική πτήση είναι κάθε πτήση που ξεπερνά το ύψος των 100 χιλιομέτρων.
Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι η ταχύτητα η οποία απαιτείται για τις δυο διαφορετικές πτήσεις, που είναι 29.000 χλμ/ώρα για την τροχιακή πτήση και 4000 – 4800 χλμ/ώρα για την υποτροχιακή. Εύκολα καταλαβαίνει ο καθένας την ενεργειακή διαφορά που απαιτείται, ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για μια τροχιακή πτήση απαιτείται 30 φορές περισσότερη ενέργεια από μια υποτροχιακή.

πηγή:·http://www.spacetravels.gr/

# data[].attributes.headline
Τι ονομάζουμε τροχιακή πτήση?

# data[].attributes.subject
Τι ονομάζουμε τροχιακή πτήση?

# data[].attributes.body
Για να ονομαστεί τροχιακή μια πτήση πρέπει το όχημα να ταξιδεύσει στο διάστημα γύρω από τη Γη, με ικανοποιητική πλευρική ταχύτητα (ή ισοδύναμη της γωνιακής ταχύτητας) ,ώστε με την φυγόκεντρο δύναμη να υπερνικήσει την έλξη της βαρύτητας της Γης.
Η πλευρική ταχύτητα είναι η ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται ένα σώμα γύρω από ένα άλλο, ενώ η γωνιακή ταχύτητα εξαρτάται από την απόσταση της τροχιάς, έτσι μόνο πάνω από τα 100 χιλιόμετρα είναι δυνατή μια τροχιακή πτήση.

πηγή:·http://www.spacetravels.gr/