# data[].attributes.body
https://xamogelo.tumblr.com/post/159472616652/οδυσσέας-ελύτης-athens

# data[].attributes.body
https://goo.gl/images/8jZrQS

# data[].attributes.body
Η φτώχεια πλάθει ανθρώπους , ο πλούτος πλάθει τέρατα

"VICTOR HUGO"

# data[].attributes.attachment_link.title
Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός στην ΕΕ - utalk

# data[].attributes.body
Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ένα από τα κυριότερα  προβλήματα είναι η φτώχεια. Η φτώχεια ως κοινωνικό πρόβλημα, είναι μια βαθιά πληγή που διαπερνά κάθε διάσταση του πολιτισμού και της κοινωνίας. Απειλεί όσους και όσες έχουν συνεχώς χαμηλά επίπεδα εισοδήματος, ενώ αγγίζει τους μη έχοντες εισοδήματα και τους άστεγους. Απειλεί όσους και όσες έχουν έλλειμμα πρόσβασης σε υπηρεσίες, όπως στην εκπαίδευση, στην υγειονομική περίθαλψη και σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις, όπως νερό, θέρμανση ή ρεύμα. Επιπλέον, είναι ένα φαινόμενο το οποίο εμποδίζει όσους βρίσκονται στη κατάσταση αυτή να βρουν τα κατάλληλα μέσα, ώστε να μπορέσουν να διαφύγουν, με αποτέλεσμα να τους δημιουργούνται συναισθήματα απελπισίας, απόγνωσης και κοινωνικού αποκλεισμού.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία βρίσκεται σε μια δύνη οικονομικής ύφεσης, τα αποτελέσματα της οποίας είναι ιδιαίτερα αισθητά για το σύνολο του πληθυσμού, αφού διαπιστώνεται γενικότερη μείωση μισθών, συντάξεων, θέσεων εργασίας, παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και γενικότερης λειτουργίας του μηχανισμού κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας. Την κατάσταση έρχεται να επιδεινώσει η αδυναμία του κρατικού μηχανισμού για προστασία των αδύναμων ομάδων του πληθυσμού, όπως ηλικιωμένων, παιδιών και χρόνια ανέργων. Τα μέτρα που λαμβάνονται δεν επαρκούν για την καταπολέμηση της φτώχειας, κινούνται στη λογική των «επιδομάτων» και σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Τα προβλήματα αυτά, αποφέρουν σημαντικές αναταράξεις στην κοινωνική συνοχή, αφού δημιουργούν μια ομάδα η οποία αδυνατεί να ενσωματωθεί στην κοινωνία. Επισημαίνεται από τους ερευνητές του φαινομένου, ότι δεν αν γίνουν ενέργειες καταπολέμησης του φαινομένου αυτού, τότε είναι αναπόφευκτη η κοινωνική ρήξη, το χάσμα μεταξύ της κοινωνίας θα μεγαλώσει και οι κοινωνικές συγκρούσεις θα ενταθούν.

Σύμφωνα με ερευνές , το συνολικό ποσοστό φτώχειας για την Ελλάδα, ανέρχεται στο 13% του πληθυσμού, μεγαλύτερο κατά δύο μονάδες από τον μ.ο. των κρατών που συμμετέχουν στον Οργανισμό, καθώς και το δεύτερο υψηλότερο στην ΕΕ. Κύριος λόγος που έχει ως αποτέλεσμα το μεγάλο ποσοστό φτώχειας στη χώρα μας, είναι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας .

Οι μεγαλύτερες πιθανότητες να βρεθεί κάποιος κάτω από το όριο της φτώχειας, οι πιο επισφαλείς ομάδες, είναι αυτές των εργαζομένων σε μερική ή εποχιακή απασχόληση και των οικογενειών με παιδιά. Όσον αφορά την πιθανότητα να βρεθούν κάτω από το όριο της φτώχιας ηλικιωμένοι ή συνταξιούχοι το ποσοστό ανέρχεται στο 23,1% του πληθυσμού σε σχέση με το 13% των κρατών στον OECD, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το σχετικά γενναιόδωρο ύψος των συντάξεων και σε αναντιστοιχία με το ποσό των εισφορών των εργαζομένων (1).

Τα ποσοστά της ΕΛΣΤΑΤ για το συνολικό πληθυσμό της χώρας που κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας είναι αντίστοιχο με το προαναφερθέν 23,1% (19,7% το 2009) όταν το όριο της φτώχειας ορίζεται στο 60% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος του νοικοκυριού.

# data[].attributes.body
https://www.cnn.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τον Ιούνιο του 2016 η διαΝΕΟσις δημοσίευσε μια έρευνα που κατέγραφε το πρόβλημα της ακραίας φτώχειας στην Ελλάδα, ανέλυε το μέγεθός του και τις επιπτώσεις του και κατέληγε σε προτάσεις αντιμετώπισης του φαινομένου. Φέτος δημοσιεύουμε μια επικαιροποιημένη εκδοχή της έρευνας (PDF link), με νέα στοιχεία για το 2016, μια αποτίμηση των πρόσφατων μέτρων που ελήφθησαν, και ανανεωμένες προτάσεις για την καταπολέμησή της.

Όπως και πέρυσι, η ερευνητική ομάδα του Μάνου Ματσαγγάνη (Μαρία Φλεβοτόμου, Χρύσα Λεβέντη και Ελένη Καναβιτσά) υπολόγισε το κόστος ενός καλαθιού προϊόντων και υπηρεσιών που θεωρούνται απολύτως απαραίτητα για την επιβίωση ενός νοικοκυριού στην εποχή μας. Με αφετηρία τη δειγματοληψία που διενέργησαν το 2012 σε τρεις περιοχές της Ελλάδας, και λαμβάνοντας υπόψη τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ), κατέληξαν σε μια σειρά από τιμές για το κόστος αυτού του καλαθιού ανάλογα με το μέγεθος του νοικοκυριού, με το αν ζει στην Αθήνα, σε άλλη πόλη ή σε ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές, και με το αν ζει σε ιδιόκτητο σπίτι ή πληρώνει ενοίκιο ή στεγαστικό δάνειο. Μπορείτε να μελετήσετε τα ακριβή περιεχόμενα του καλαθιού σ' αυτό το αρχείο .xls. Το αποτέλεσμα για κάθε νοικοκυριό είναι το εξής:

Όπως βλέπουμε, το όριο της ακραίας φτώχειας για το 2016 κυμαίνεται από τα 176 ευρώ για ένα μονομελές νοικοκυριό στην επαρχία με ιδιόκτητο σπίτι μέχρι τα 879 ευρώ για τετραμελές νοικοκυριό που ζει στην Αθήνα στο νοίκι. Πρόκειται για νούμερα ελαφρά μικρότερα σε σχέση με το 2015, εξαιτίας της μείωσης του ΔΤΚ.

Στη συνέχεια οι ερευνητές χρησιμοποιώντας την πανευρωπαϊκή έρευνα EU-SILC και το υπόδειγμα EUROMOD υπολόγισαν τα εισοδήματα του πληθυσμού για το 2016 και κατέγραψαν τον αριθμό των νοικοκυριών που έχουν εισοδήματα μικρότερα από το όριο της ακραίας φτώχειας.

Βρήκαν πως για το 2016 το 13,6% του πληθυσμού, δηλαδή 1.488.714 άτομα, ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Επιπλέον, αυτή τη φορά οι ερευνητές μας κατέγραψαν και τη γεωγραφική κατανομή της φτώχειας. Προκύπτει, λοιπόν, ότι η ακραία φτώχεια είναι σταθερά χαμηλότερη στις αγροτικές (αραιοκατοικημένες) περιοχές από ό,τι στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις. Η Κρήτη, η Ήπειρος, η Πελοπόννησος και τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου πλήττονται λιγότερο, ενώ η Κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία και η Δυτική Ελλάδα πλήττονται περισσότερο.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, το πρόβλημα της ακραίας φτώχειας παραμένει οξύ. Έχει μεγάλη σημασία να μελετήσουμε πιο αναλυτικά τις αλλαγές που προκύπτουν μέσα στην κρίση, καθώς αυτές υπογραμμίζουν τα αίτια της ακραίας φτώχειας και τους σημαντικότερους παράγοντες που την επηρεάζουν. Θυμίζουμε εδώ ότι το πρόβλημα που μελετάμε δεν είναι η απλή οικονομική δυσπραγία ή μια αδυναμία ανταπόκρισης σε ασαφείς οικονομικές υποχρεώσεις, αλλά το πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα της αδυναμίας εξασφάλισης των προς το ζην. Η φετινή μας έρευνα ενισχύει τα ευρήματα της προηγούμενης και προσφέρει μια ακτινογραφία των νοικοκυριών που πλήττονται πραγματικά από την ακραία φτώχεια και τα ευρήματα δεν είναι αυτά που πολλοί θα φαντάζονταν. Τα πιο αξιοσημείωτα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι τα εξής:
1. Το πρόβλημα της ανεργίας
Όπως ισχύει σε όλα τα χρόνια της κρίσης, από την ακραία φτώχεια πλήττονται κυρίως οι άνεργοι, οι νέοι και οι οικογένειες με κανέναν εργαζόμενο.

Το πρόβλημα της ανεργίας είναι εξαιρετικά σημαντικό. Το μεγαλύτερο μέρος της "νέας" ακραίας φτώχειας οφείλεται στην αλματώδη αύξηση της ανεργίας μέσα στην κρίση. Το 2016 πάνω από 584.000 άτομα ζούσαν σε οικογένειες με άνεργο "αρχηγό". Συνολικά το 2016, 1.131.000 πολίτες ήταν άνεργοι. Γιατί όμως είναι τόσο πολλοί από αυτούς ακραία φτωχοί; Επειδή τo 2016 μόνο 127.000 άνεργοι ελάμβαναν τακτικό επίδομα ανεργίας, έναποσοστό κάλυψης μόλις 11,2%, που έχει συρρικνωθεί ραγδαία από το 35,1% του 2011. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που δεν είναι σύνηθες σε ανεπτυγμένα κράτη. Καθώς οι άνεργοι αυξάνονται, η εισοδηματική τους ενίσχυση μειώνεται. Συνήθως στις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές κρίσεις συμβαίνει το αντίθετο: oι κυβερνήσεις σπεύδουν να επεκτείνουν την κάλυψη των ανέργων, όσο αυτοί αυξάνονται εξαιτίας της κρίσης. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σε χώρες με παραδοσιακά ισχνή κοινωνική πρόνοια, όπως για παράδειγμα στις ΗΠΑ. Στη χώρα μας, όμως, η στήριξη των ανέργων έχει περιοριστεί δραματικά. Οι προϋποθέσεις χορήγησης επιδόματος ανεργίας σε άνεργους αυτοαπασχολούμενους, για παράδειγμα, είναι τόσο αυστηρές που μόλις 4.135 άτομα το έλαβαν το 2016.
2. Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα
Μία από τις τρεις προτάσεις πολιτικής που είχαμε διατυπώσει πέρυσι (και μια αυτονόητη απαίτηση από πολλούς εδώ και πολλά χρόνια), υλοποιήθηκε: Η καθολική εφαρμογή του "ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος" με τη μορφή του "κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης" είναι επιτέλους, μετά από καθυστερήσεις, αντεγκλήσεις, αδιαφορία και γενική απροθυμία του πολιτικού προσωπικού, μια πραγματικότητα. Από το Φεβρουάριο του 2017 που ξεκίνησε η υλοποίηση του προγράμματος σε πανελλήνια κλίμακα, και μέχρι το τέλος της χρονιάς αναμένεται να ωφεληθούν περίπου 280.000 νοικοκυριά με 700.000 μέλη με δημοσιονομικό κόστος 760 εκ. ευρώ. Οι ερευνητές μας έκαναν μια εκτίμηση των αποτελεσμάτων που θα είχε το πρόγραμμα αν είχε λειτουργήσει από το 2016, και υπολόγισαν πως, με τη μορφή και το σχεδιασμό που έχει, θα έσωζε από τη φτώχεια μόνο περίπου 64.000 πολίτες. Βρήκαν όμως πως οι υπόλοιποι δικαιούχοι, που θα παρέμεναν κάτω από το όριο, θα ελάττωναν την απόστασή τους από αυτό -το επονομαζόμενο "χάσμα φτώχειας-" κατά 20,6%.
3. Γιατί μειώνεται η ακραία φτώχεια;
Όπως διαπιστώνει εύκολα κανείς, η ακραία φτώχεια έφτασε στο μέγιστό της το 2013, όταν το 17,1% των πολιτών είχε εισοδήματα κάτω από το όριο. Έκτοτε πέφτει σταθερά. Από το 2013 περίπου 400.000 άνθρωποι έχουν σωθεί από την ακραία φτώχεια -μόνο την τελευταία χρονιά 150.000 περισσότεροι έχουν πια επαρκή εισοδήματα για να εξασφαλίζουν τα απαραίτητα. Πού οφείλεται αυτό;

Κυρίως σε τρεις παράγοντες:
- Τη μείωση των τιμών. Όσο μειώνεται το κόστος του "καλαθιού" των απαραίτητων προϊόντων και υπηρεσιών, τόσο περισσότεροι πολίτες μπορούν να το εξασφαλίσουν. Από το 2012 οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών έχουν υποχωρήσει σχεδόν 5%.
- Τη μείωση της ανεργίας, η οποία είναι μικρή αλλά υπολογίσιμη. Το 2016 οι άνεργοι ήταν 70.000 λιγότεροι από ό,τι το 2015 και 250.000 λιγότεροι από ό,τι το 2013.
- Μερικά από τα μέτρα που έχουν ληφθεί το τελευταίο διάστημα τα οποία, όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα, είχαν κάποιο αποτέλεσμα, έστω και μικρό.
4. Πώς μπορεί να μειωθεί περισσότερο;
Η νέα δέσμη μέτρων που προτείνουν οι ερευνητές μας φέτος περιλαμβάνει:

- Επέκταση της διάρκειας παροχής του τακτικού επιδόματος ανεργίας ώστε να καλύπτει το 44% των ανέργων. Σε αυτό πρέπει να ενταχθούν και το επίδομα μακρόχρονης ανεργίας, και το βοήθημα ανεργίας αυτοαπασχολούμενων.

- Αύξηση επιδόματος τέκνων από 40 σε 60 ευρώ ανά παιδί.

- Θεσμοθέτηση επιδόματος ενοικίου ύψους 70 ευρώ το μήνα, συν 30 ευρώ για κάθε τέκνο, για όσους δικαιούχους του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης ζουν στο νοίκι.

Τα μέτρα αυτά θα βοηθούσαν 160.000 ανθρώπους να γλιτώσουν από την ακραία φτώχεια, και το ποσοστό της να μειωθεί κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα. Επιπλέον, θα βοηθούσαν στη μείωση του χάσματος φτώχειας κατά 14%. Το κόστος αυτών των προγραμμάτων υπολογίζεται στα 830 εκ., λίγο μεγαλύτερο από το ετήσιο κόστος της εφαρμογής του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης. Ή, όπως γράφει και ο Μ. Ματσαγγάνης στην έκθεσή του, ένα ποσό "38 φορές μικρότερο του ποσού που δαπανά το κράτος μας για συντάξεις".

"Η υιοθέτηση των προτάσεων μας θα συνέβαλε σημαντικά στην ενδυνάμωση του κοινωνικού διχτυού ασφαλείας", λέει ο κ. Ματσαγγάνης . "Όμως, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι πλέον περιορισμένα τα περιθώρια σημαντικών επιτυχιών στην καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας με μέτρα εισοδηματικής στήριξης και μόνο. Η ανάπτυξη των κοινωνικών υπηρεσιών (βρεφονηπιακοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι σε ηλικιωμένους κτλ.) θα βοηθούσε, και επειδή συν τοις άλλοις θα τόνωνε την απασχόληση. Αλλά η αποφασιστική μείωση της ακραίας φτώχειας θα προέλθει κυρίως από την επανεκκίνηση της οικονομίας, με τη δημιουργία διατηρήσιμων και καλά αμειβομένων θέσεων εργασίας".

Κι αυτή θα πρέπει να είναι μια από τις σημαντικότερες προτεραιότητες της πολιτείας σήμερα.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Θοδωρής Γεωργακόπουλος

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Ακραία Φτώχεια Στην Ελλάδα Το 2016 | Dianeosis

# data[].attributes.attachment_link.description
Ανανεώνουμε την έρευνά μας για την ακραία φτώχεια στην Ελλάδα με τα δεδομένα του 2016. Πόσοι Έλληνες ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας πέρυσι; Τι αποτέλεσμα περιμένουμε από την εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος; Και ποιες λύσεις προτείνουμε για τον περιορισμό του προβλήματος;

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Την εικόνα της παιδικής φτώχειας στα μέλη του σκιαγραφεί ο ΟΟΣΑ στην τελευταία έκθεσή του, με τον τίτλο "Φτωχά παιδιά σε πλούσιες οικονομίες". Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, από το 2007 τα ποσοστά φτώχειας μεταξύ των παιδιών έχουν αυξηθεί στα 2/3 των μελών του και η επιδείνωση είναι δραματική σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Κατά μέσο όρο, ένα στα επτά παιδιά ζουν στη φτώχεια, με τα ποσοστά να είναι ιδιαίτερα υψηλά στη Χιλή, το Ισραήλ, την Ισπανία, την Τουρκία, αλλά και τις ΗΠΑ, όπου η αναλογία είναι περισσότερο από ένα στα πέντε.

Η μεγαλύτερη αύξηση σε σχέση με την προ παγκόσμιας κρίσεως εποχή (2007) καταγράφεται στην Σλοβακία και είναι της τάξης των 5,4 ποσοστιαίων μονάδων.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελλάδα, όπου - σε σύγκριση με το όριο φτώχειας του 2005 - το ποσοστό έχει τριπλασιαστεί σε αυτούς τους όρους

Ακολουθούν η Ιταλία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, αλλά και η Σουηδία, όπου στην κάθε χώρα η αύξηση είναι μεγαλύτερη των δύο μονάδων.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η παιδική φτώχεια μειώθηκε κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες στην Ελλάδα το 2017 (εισοδήματα του 2016), ενώ συνολικά παρατηρείται βελτίωση όλων των δεικτών, καθώς φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός, υλική στέρηση και υλική στέρηση παιδιών καταγράφουν σημαντική μείωση.

Ειδικότερα, η παιδική φτώχεια και η υλική στέρηση των παιδιών μειώθηκαν περισσότερο απ' ό,τι στον γενικό πληθυσμό, ενώ η υλική στέρηση μειώνεται για πρώτη φορά από το 2009 και το κατώφλι (όριο) φτώχειας αυξάνεται για πρώτη φορά από το 2008.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τριπλασιάστηκε το ποσοστό των φτωχών παιδιών στην Ελλάδα της κρίσης | Kathimerini

# data[].attributes.attachment_link.description
Την εικόνα της παιδικής φτώχειας στα μέλη του σκιαγραφεί ο ΟΟΣΑ στην τελευταία έκθεσή του, με τον τίτλο "Φτωχά παιδιά σε πλούσιες οικονομίες". Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, από το 2007 τα ποσοστά φτώχειας μεταξύ των παιδιών έχουν αυξηθεί στα 2/3 των μελών του και η επιδείνωση είναι δραματική σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

# data[].attributes.headline
Σοφία
"Η φτώχεια είναι ο γονέας της επανάστασης και του εγκλήματος"
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
"Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη μορφή βίας"
ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ

# data[].attributes.subject
Σοφία
"Η φτώχεια είναι ο γονέας της επανάστασης και του εγκλήματος"
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
"Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη μορφή βίας"
ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ

# data[].attributes.body
Η παγκόσμια φτώχεια που βασανίζει μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων στον πλανήτη

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Τηλεμαχος Μαυρεδακης

# data[].attributes.attachment_link.title
Παγκόσμια Φτώχεια

# data[].attributes.body
Η φτώχεια είναι ίσως το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες Παγκοσμίως. Άλλοτε σε μικρότερο και άλλοτε σε μεγαλύτερο βαθμό. Παρόλα αυτά δεν αποτελεί ένα άλυτο θέμα. Είναι στο χέρι μας να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της κατάστασης  και να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Οκτακόσια εκατομμύρια άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και υποφέρουν από την πείνα παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους

Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετηρίδας (MDGs) αποτελεί το πλέον επιτυχημένο στα χρονικά για την καταπολέμηση της φτώχειας, γνωστοποίησε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και διαθέτουν με λιγότερο από 1,25 δολάριο την ημέρα έχει ελαττωθεί κατά 50%, και ανέρχεται πλέον σε 836 εκατομμύρια από 1,9 δισεκ. το 1990, επισήμανε ο ΟΗΕ σε έκθεσή του στην οποία αναφέρεται στους οκτώ αναπτυξιακούς στόχους που είχε θέσει ο διεθνής οργανισμός στην Διακήρυξη για την Χιλιετηρίδα το 2000.

"Έπειτα από βαθιά και σταθερά κέρδη, γνωρίζουμε τώρα ότι η ακραία φτώχεια μπορεί να εξαλειφθεί μέσα σε ακόμη μια γενιά" τόνισε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν σε ανακοίνωσή του.

Ωστόσο η πρόοδος είναι άνιση ανάλογα με την περιοχή και την χώρα, υπογραμμίζει ο ΟΗΕ, και η νέα ατζέντα για την αειφόρο ανάπτυξη θα πρέπει να επικεντρώνεται στις ανισότητες ώστε να βελτιωθεί η ζωή των φτωχότερων και πιο ευάλωτων ανθρώπων.

Οι ηγέτες της παγκόσμιας κοινότητας αναμένεται να εγκρίνουν τους νέους αναπτυξιακούς στόχους - που είναι γνωστοί ως Στόχοι για την Αειφόρο Ανάπτυξη (SDGs) - σε μία σύνοδο του ΟΗΕ που θα διεξαχθεί το Σεπτέμβριο. Στόχος είναι η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας έως το 2030.

ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Οι συρράξεις, που το 2014 είχαν ως αποτέλεσμα τον ξεριζωμό 60 περίπου εκατομμυρίων ανθρώπων σε χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, η Νιγηρία ή το Πακιστάν, παραμένουν η μεγαλύτερη απειλή για την ανθρώπινη ανάπτυξη, ενώ οι ευάλωτες και πληγείσες από τους πολέμους χώρες καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας, τόνισε ο ΟΗΕ.

Στη Μέση Ανατολή καταγράφηκε αύξηση των ποσοστών φτώχειας, έπειτα από χρόνια προόδου, που αναμένεται να φθάσει στο 2,6% από 1,5% το διάστημα μεταξύ 2011 και 2015, αναφέρει η έκθεση.

Σε ολόκληρο τον κόσμο οι γυναίκες συνεχίζουν να βιώνουν διακρίσεις σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην εργασία, αλλά και όσον αφορά τους μισθούς και το δικαίωμα στην λήψη αποφάσεων, παρά το γεγονός ότι κέρδισαν έδαφος στην αντιπροσώπευση στα κοινοβούλια του 90% των 174 χωρών που συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση.

Ο αριθμός των παιδιών που πεθαίνουν πριν κλείσουν το πέμπτο έτος της ηλικίας τους έχει μειωθεί περισσότερο από 50% από το 1990 κι όμως ακόμα και σήμερα 16.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από αίτια που θα μπορούσαν να προληφθούν, επισημαίνεται.

nooz.gr

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χριστίνα Φωτεινάκη

# data[].attributes.attachment_link.title
Σε ακραία φτώχεια 800 εκατομμύρια άνθρωποι - seleo.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Οκτακόσια εκατομμύρια άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και υποφέρουν από την πείνα παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετηρίδας (MDGs) αποτελεί το πλέον επιτυχημένο στα χρονικά για την καταπολέμηση της φτώχειας, γνωστοποίησε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

# data[].attributes.body
 -Πενία δε σοφίαν έλαχεν. (Της φτώχειας της έλειψε η σοφία)
Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός

-Ευτελές δείπνον ου ποιεί παροινία.
(Το φτωχικό δείπνο δεν κάνει τους ανθρώπους να παραφέρονται)
Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος

-Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος
Λουκιανός, 120-180 μ.Χ., Σύρος συγγραφέας

-Γήρας και πενία δύο τραύματα δυσθεράπευτα.
Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μεικτά συναισθήματα και προβληματισμό προκαλεί η έκθεση για την παγκόσμια φτώχεια που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Παγκόσμια Τράπεζα. Διότι ναι μεν η ακραία φτώχεια - σ' αυτή θεωρείται ότι βρίσκονται όσοι ζουν με λιγότερα από 1,9 δολ. ημερησίως (σε τοπικό νόμισμα) - υποχωρεί παγκοσμίως, αλλά με μια γεωγραφική εξαίρεση: την υποσαχάρια Αφρική, όπου εξακολουθεί να αυξάνεται και να πλήττει το 41,1% του πληθυσμού - μιλάμε για 413 εκατομμύρια ανθρώπους.

Από το 1990, μετά δηλαδή την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (1989) που συμβολίζει την απαρχή της νέας παγκοσμιοποίησης, το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει με λιγότερα από 1,9 δολάρια την ημέρα και βρίσκεται σε κατάσταση ακραίας φτώχειας έχει περιοριστεί από το 35,9% στο 10%, σύμφωνα με την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, που σημειωτέον ότι πραγματοποιείται κάθε τρία χρόνια.

Συγκεκριμένα, το 1990 ο πληθυσμός των ανθρώπων στον πλανήτη ήταν 5,3 δισεκατομμύρια. Εξ αυτών τα 1,9 δισ. ζούσαν κάτω από το κατώφλι της ακραίας φτώχειας. Το 2015, τη χρονιά δηλαδή κατά την οποία η Παγκόσμια Τράπεζα συνέλεξε τα στοιχεία της έρευνάς της, ο πληθυσμός του πλανήτη είχε φθάσει τα 7,4 δισεκατομμύρια. Και ο αριθμός όσων διαβιούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας είχε περιοριστεί στα 734 εκατομμύρια.

Η Παγκόσμια Τράπεζα πιστώνει τη θεαματική μείωση της ακραίας φτώχειας, κυρίως στην Ανατολική Ασία, στην Κίνα και στην Ινδία, στην οικονομική παγκοσμιοποίηση. "Τα τελευταία 25 χρόνια πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν από την ακραία φτώχεια. Ουδέποτε στην Ιστορία το ποσοστό της φτώχειας δεν ήταν τόσο χαμηλά όσο είναι σήμερα" σημειώνει ο πρόεδρος του διεθνούς Οργανισμού Τζιμ Γιονγκ Κιμ.

Δυστυχώς υπάρχει μια γεωγραφική περιοχή του πλανήτη όπου η φτώχεια, αντί να μειώνεται, αυξάνεται. Είναι η υποσαχάρια Αφρική, όπου συγκεντρώνονται οι περισσότεροι ακραία φτωχοί στον πλανήτη - 413 εκατομμύρια από τα 736 συνολικά. Από τις 27 χώρες, άλλωστε, με τον μεγαλύτερο πληθυσμό ακραία φτωχών κατοίκων, οι 26 είναι χώρες της λεγόμενης Μαύρης Αφρικής. Σημειωτέον ότι, εκτός από τις αφρικανικές χώρες, επίσης στη Συρία και στην Υεμένη παρατηρείται τα τελευταία χρόνια αύξηση της ακραίας φτώχειας - λόγω των πολεμικών συρράξεων ασφαλώς.

Σε απόλυτους αριθμούς η χώρα με τους περισσότερους ανθρώπους που ζουν με λιγότερα από 1,9 δολάρια την ημέρα είναι η Ινδία. Συνολικά από τα 1,3 δισ. κατοίκους της Ινδίας τα 170 εκατ. (σε ποσοστό 13%) ζουν κάτω από συνθήκες ακραίας φτώχειας. Τα στοιχεία αυτά αφορούν, βεβαίως, το έτος 2015. Το 2018, όπως σημειώνουν οι ερευνητές της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Νιγηρία θα ξεπεράσει την Ινδία σε απόλυτο αριθμό φτωχών (θα φθάσουν τα 190 εκατομμύρια).

Η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχουν θέσει ως στόχο την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας έως το έτος 2030. "Ο στόχος αυτός μοιάζει ανέφικτος και θα έπρεπε μάλλον να αναθεωρηθεί, να επιδιωχθεί για παράδειγμα η μείωση της ακραίας φτώχειας στο 3% του παγκόσμιου πληθυσμού στον χρονικό αυτόν ορίζοντα" σημειώνουν αναλυτές στη γαλλική εφημερίδα "Le Figaro".

Στην υποσαχάρια Αφρική, "ακόμα και με τους πλέον αισιόδοξους υπολογισμούς, το ποσοστό της ακραίας φτώχειας θα παραμείνει διψήφιο το 2030", όπως παραδέχονται οικονομολόγοι της Παγκόσμιας Τράπεζας - υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τον "αδελφό" διεθνή οργανισμό του ΔΝΤ που ιδρύθηκε το 1944 στο Μπρέτον Γουντς και έχει ως στόχο την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας.

Ενας από τους λόγους για τους οποίους θεωρείται ανέφικτη η μείωση της φτώχειας στη Μαύρη Αφρική είναι το γεγονός ότι η γονιμότητα είναι πολύ υψηλότερη στα φτωχά νοικοκυριά. "Από τα 7,9 παιδιά που έχει κάθε νοικοκυριό κατά μέσον όρο τα 3,5 παιδιά κάτω των 14 ετών μεγαλώνουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, με οδυνηρές συνέπειες για τη διατροφή και την εκπαίδευσή τους" σημειώνει στην έκθεσή της η Παγκόσμια Τράπεζα.

Στον φαύλο αυτόν κύκλο διαιώνισης της φτώχειας προστίθενται "οι εθνικές συγκρούσεις, οι οικολογικές καταστροφές και η διαφθορά των τοπικών κυβερνήσεων", σημειώνει ο διεθνής οργανισμός.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καψύλης Αλέξανδρος

# data[].attributes.attachment_link.title
734 εκατ. άνθρωποι ζουν με λιγότερα από 1,9 δολ. τη μέρα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online

# data[].attributes.attachment_link.description
Μεικτά συναισθήματα και προβληματισμό προκαλεί η έκθεση για την παγκόσμια φτώχεια που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Παγκόσμια Τράπεζα. Διότι ναι μεν η ακραία φτώχεια - σ' αυτή θεωρείται ότι βρίσκονται όσοι ζουν με λιγότερα από 1,9 δολ.

# data[].attributes.headline
Το θέμα μας για αυτή την εβδομάδα είναι η φτώχεια. Κάντε την έρευνά σας σχετικά με το  θέμα και ανεβάστε στον ηλεκτρονικό μας πίνακα αυτό που σας έκανε περισσότερη εντύπωση και  θέλετε να το μοιραστείτε με τους υπόλοιπους συμμαθητές σας. Γράψτε, αν θέλετε, και ένα σύντομο σχόλιο(πχ.γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον αυτό που ανεβάσατε).

# data[].attributes.subject
Το θέμα μας για αυτή την εβδομάδα είναι η φτώχεια. Κάντε την έρευνά σας σχετικά με το  θέμα και ανεβάστε στον ηλεκτρονικό μας πίνακα αυτό που σας έκανε περισσότερη εντύπωση και  θέλετε να το μοιραστείτε με τους υπόλοιπους συμμαθητές σας. Γράψτε, αν θέλετε, και ένα σύντομο σχόλιο(πχ.γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον αυτό που ανεβάσατε).