# data[].attributes.body
Dünya’da 1.386.000.000 km³, yani yaklaşık olarak 1.385 kilometre çapındaki bir kürenin hacmine eşit miktarda, su var. Dünya’daki suyun %96,5’i okyanuslarda, geri kalan kısmı ise su buharı şeklinde atmosferde, okyanuslarda, göllerde, nehirlerde ve buzullarda bulunuyor. Ancak canlıların yaşamı için tatlı suya ihtiyaç var. Dünya’daki suyun ise sadece %2,5’ini (10.633.450 km³) tatlı sular oluşturuyor.Küresel ölçekte su tüketimi her geçen gün artıyor. Ayrıca küresel ısınma nedeniyle iklimdeki değişim, aşırı hava olaylarının sıklaşması ve temiz su kaynaklarının kirlenmesi, temiz tatlı su kaynaklarının giderek tükenmesine neden oluyor.

# data[].attributes.body
Causes of Water Scarcity

Overuse of Water. Water overuse is a huge issue that a lot of people are dealing with. ...

Pollution of Water. ...

Conflict. ...

Distance. ...

Drought. ...

Governmental Access. ...

Global Warming. ...

Illegal dumping.

# data[].attributes.body
Water scarcity is a lack of drinkable water available in a given area. It mostly affects  deserted areas, and places where the water is too polluted to drink. It is a social, environmental and economic problem in many countries. Water scarcity can be the result of both human and natural causes. Changes in climate and weather patterns can cause the availability of water to drop. Common human causes include over-consumption, bad governance, pollution, and increases in the demand for water.

https://kids.kiddle.co/Water_scarcity

# data[].attributes.body
https://www.researchgate.net/figure/Projected-Water-Scarcity-in-2025_fig1_228701911

# data[].attributes.headline
Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir.[1]Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.

# data[].attributes.subject
Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir.[1]Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.

# data[].attributes.headline
Su Problemlerinin Oluşumu.                                                                          Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir. Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.

# data[].attributes.subject
Su Problemlerinin Oluşumu.                                                                          Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir. Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.

# data[].attributes.headline
Water problem              1yoğun nüfus artışı 2kentleşme 3iklim değişiklikleri çözümler dişimizi fırçalarken suyu kapatmak  Tuvaletlerde yağmur suyu kulanmak

# data[].attributes.subject
Water problem              1yoğun nüfus artışı 2kentleşme 3iklim değişiklikleri çözümler dişimizi fırçalarken suyu kapatmak  Tuvaletlerde yağmur suyu kulanmak

# data[].attributes.body
ikisinden fazlasının su kıtlığı yaşayacağı yönündedir (WWF, 2020). Gelecekteki su problemine dair yürütülen tahminlerin 14 yıl içerisinde beklenenden daha fazla olacağı yönünde değişmiştir. Karşı karşıya olunan problemin ciddiyeti ve hızı, mevcut tüketim alışkanlıklarının değişmesi gerektiğine dair önemli bir gerekçe olmasına rağmen su tüketiminin herhangi bir politikaya dayanmaması ile devletlerin, şirketlerin, toplumların ve bireylerin suyu kullanım şekillerinin yeniden üretim kaygısı yerine ucuz yoldan tüketim odaklı yapılanması, su kıtlığını uzak geleceğin sorunu olmak yerine günümüz problemlerinden biri haline getirmiştir

# data[].attributes.headline
Su Kıtlığı Üzerine Çalışan Sivil Toplum Kuruluşları.          Anadolu Vakfı, TEMA Vakfı ve ÇEKÜL Vakfı.

# data[].attributes.subject
Su Kıtlığı Üzerine Çalışan Sivil Toplum Kuruluşları.          Anadolu Vakfı, TEMA Vakfı ve ÇEKÜL Vakfı.

# data[].attributes.headline
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ), Su Yönetimi Genel Müdürlüğü (SYGM), İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi (İSKİ) ve Türkiye Meteoroloji Genel Müdürlüğü (MGM) Forum'a değerli katkılarda bulundu.

# data[].attributes.subject
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ), Su Yönetimi Genel Müdürlüğü (SYGM), İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi (İSKİ) ve Türkiye Meteoroloji Genel Müdürlüğü (MGM) Forum'a değerli katkılarda bulundu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dünyanın Hızla Artan Su İhtiyacına Çözüm Arayışları: Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı

Mithat RENDE(*)

Yaşamın vazgeçilmez unsurlarından biri olan su, son yıllarda dünya kamuoyunun ve Birleşmiş Milletler (BM) dahil uluslararası ve bölgesel örgütlerin gündeminin ön sıralarına yerleşmiştir. Bu durum hızla artan su ihtiyacının giderilmesinde karşılaşılan güçlükler ile su sıkıntısının gelecek 20-25 yıl içinde birçok bölgede su krizine dönüşme beklenti ve endişesinden kaynaklanmaktadır. Mevcut veriler bu endişelerin yersiz olmadığını göstermektedir. Bazı bölgelerde ve özellikle Orta Doğu'da krizin ciddi boyutlara varabileceği tahmin edilmektedir. Krizin sınıraşan suları ve bölgeye denizden ve karadan su transferi projeleri nedeniyle Türkiye'yi de yakından ilgilendirmesi ve etkilemesi kaçınılmaz görünmektedir.

20. yüzyılda dünya nüfusunun üç kat artmasına karşılık su kaynaklarının kullanımı altı kat artmıştır. Bu arada sınırlı olan su kaynaklarının bir kısmı endüstrileşme ve hızlı şehirleşme sonucu hızla ve bilinçsiz bir şekilde tüketilirken bir kısmı da kirletilerek kullanılamaz ve çevreye zarar verir hale gelmiştir. Sonuçta, halihazırda dünyada 1 milyarı aşkın kişi temiz içme suyundan mahrumdur. 2 milyarı aşkın kişi de sağlık ve temizlik için gerekli olan suya sahip değildir.

Küresel boyuttaki sorunlardan biri de yeryüzündeki su kaynaklarının zamansal ve mekânsal olarak eşit dağılmamış olmasıdır. Bazı bölgeler çok fazla miktarda suya sahip olurken bazı bölgeler su kıtlığı çekmektedir. Örneğin Amazon Nehri'nden bir dakikada Atlas Okyanusu'na akan su miktarı New York şehrinin üç yıllık su tüketimine eşittir.

Durumun ciddiyeti karşısında BM Binyıl Bildirisi'nde güvenli içme suyuna sahip olmayan dünya nüfusunun, Dünya Sürdürülebilir Kalkınma Zirvesi sonucunda yayınlanan Eylem Planı'nda ise sağlık ve temizlik için gerekli olan suya sahip olmayan nüfusun 2015 yılına kadar yarıya indirilmesi hedefleri konulmuş ve BM üyesi ülkeler, uluslararası örgütler ve tüm ilgililere bu hedeflere erişilmesi için çaba göstermeleri çağrısında bulunulmuştur.

Suyun son yıllarda uluslararası gündemdeki konuların başında yer almasının bir diğer nedeni de bazı ülkelerin, çeşitli düşünce kuruluşlarının, akademik çevrelerin ve bazı sivil toplum kuruluşlarının (STK) hazırladıkları rapor ve senaryolarda 21. Yüzyıl'da çatışmaların bir kısmının su nedeniyle çıkacağı ve su kıtlığının yol açacağı anlaşmazlıkların dünyada istikrar ve barışı tehdit edeceği yönündeki görüş ve iddiaları olmuştur. Buna paralel olarak, gelecekte su yüzünden çıkması muhtemel krizlerin yönetimi ve çatışmaların önlemesine yönelik mekanizmalar üzerindeki çalışmalar hızlandırılmıştır.

Japonya'nın evsahipliğinde, Dünya Su Konseyi (World Water Council - WWC) ile işbirliği halinde 16-23 Mart 2003 tarihlerinde Kyoto'da düzenlenen Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı'nı bu gelişmeler ışığında değerlendirmekte yarar olacaktır. Dünya kamuoyunun büyük önem verdiği Forum ve Bakanlar Konferansı'na Irak savaşı ortamında dahi Japonya dışından 6000'i aşkın kişi, 182 ülke, 100'ü aşkın Bakan, 43 uluslararası örgüt ve yüzlerce STK'nın katılması su konularına verilen önemi perçinlemiştir.

Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı'nda ele alınan konuların ayrıntılarına girmeden önce Forum ve Konferansın geçmişi, amaçları ve hedeflerine değinmekte yarar olacaktır. Dünya Su Forumları, bir uluslararası STK olan Dünya Su Konseyi tarafından, evsahipliğini üstlenen ülke ile yakın işbirliği halinde üç yılda bir düzenlenmektedir. Esas itibariyle, organizasyonun idari ve mali yükünün büyük bir kısmını son Japonya örneğinde olduğu gibi evsahibi ülke üstlenmektedir. Buna karşılık Forum evsahibi ülkelere büyük bir reklam ve tanıtma imkanı sağlamaktadır. İlk Forum 1997'de Marakeş'te, ikincisi 2000 yılında Lahey'de yapılmıştır. Lahey'den itibaren Forum kapsamına Bakanlar Konferansı da dahil edilmiştir.

Dünya Su Forumları su konularının tüm boyutlarıyla ayrıntılı bir biçimde ele alınıp tartışılması, mevcut sorunlara çözüm aranması, su alanındaki bilgi ve deneyimlerin paylaşılması, uluslararası diyalog ve işbirliğinin geliştirilmesi, su kaynaklı anlaşmazlıkların çözümüne katkıda bulunulması ve küresel düzeyde sorunların üstesinden gelinmesi yolunda koordine edilmiş yaklaşımlar oluşturulmasını amaçlamaktadır. Forumların çıktıları aynı zamanda su konusunda uluslararası düzeyde gerçekleştirilen kodifikasyon çalışmalarına da temel oluşturabilmektedir. Forumların sonunda yapılan Bakanlar Konferanslarında ise ele alınan konular Bakanlar düzeyinde gözden geçirilmekte ve oydaşmayla onaylanan Bakanlar Bildirileriyle ülkelerin ortak siyasi iradeleri ortaya konmaktadır.

Forum ve Bakanlar Konferansı kurak ve yarı kurak iklim kuşağında yer alan, sınırlı su kaynaklarına sahip olan, buna karşılık nüfusu hızla artan Türkiye açısından da bilindiği gibi büyük önem taşımaktadır. Ülkemizin gerçekleştirmekte olduğu Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) gibi suya dayalı büyük kalkınma projeleri, hızlı şehirleşme ve sanayileşmenin neden olduğu ek su gereksinimi ve sınıraşan sular konusunda komşularıyla çözüm bekleyen meseleleri bulunmaktadır. Dicle Nehri üzerindeki Ilısu ve Çoruh Nehri üzerindeki Yusufeli gibi önemli baraj projelerimize karşı bazı baskı grupları ile baraj karşıtı STK'ların yürüttüğü kampanyalar, su projelerimiz için dış finansman sağlanmasında karşılaşılan güçlükler, karşılaştığımız diğer başlıca sorunları oluşturmaktadır. Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde su konusunun tüm boyutlarıyla tartışıldığı bu tür uluslararası forumlara ülkemizin etkin katılımının önemi ortaya çıkmaktadır.

Kyoto'da yapılan Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı bugüne kadar düzenlenenler içinde en kapsamlısı olmuştur. Forumda toplam 333 oturum düzenlenmiş ve 1500'ün üzerinde sunuş yapılmıştır. Türkiye bu oturumların 6'sını doğrudan üstlenmiş ve bu vesileyle ülkemizde yürütülen su projeleri ve su yönetimi hakkında tanıtmanın ön planda tutulduğu sunuşlar yapılmıştır.

Forum ve Bakanlar Konferansı sırasında dikkati çeken önemli hususlardan biri, su konularında gelişmekte olan ülkelerle batılı ülkeler arasında ortaya çıkan yaklaşım ve çıkar farklılıkları olmuştur.

Önce gelişmiş ülkelerin Forum ve Bakanlar Konferansı'na yaklaşımları, beklenti ve öncelikleri üzerinde durmak yararlı olacaktır. Gelişmiş ülkeler genellikle bol yağış alan bölgelerde yer alan su zengini ülkelerdir. Nüfusları yavaş artan bu ülkeler barajlar ve sulama sistemleri dahil, suya dayalı kalkınma projelerini 1960'lı ve 70'li yıllarda büyük ölçüde tamamlamışlar, neticede su potansiyellerinden en yüksek düzeyde yararlanır hale gelmişlerdir. Yoksullukla mücadele, gıda güvenliği gibi sorunları bulunmayan bu ülkelerde çevre bilinci çok gelişmiştir. Bunun sonucunda anılan ülkeler Forum ve Bakanlar Konferansı'nın gerek oturum, gerek müzakerelerinde ekosistemlerin ve çevrenin korunması, suyun daha etkin biçimde kullanımı, iyi yönetişim ve yolsuzlukların ortadan kaldırılmasının önemi üzerinde durmuşlardır. Çevreci STK'ların da anılan ülkelerin tutumlarını büyük ölçüde etkilediği ve zaman zaman belirleyici rol oynaduğı gözlenmiştir.

Türkiye'nin aralarında yer aldığı gelişmekte olan ülkeler ise, suyun sürdürülebilir kalkınmanın itici gücü olduğunu, yoksullukla mücadelenin temelinde yer alan suyun gıda, tarım ve ucuz hidro-enerji üretimi açısından yaşamsal önemi bulunduğunu savunurken, suyun tüm boyutlarıyla tartışıldığı bir forumda çevrenin ve ekosistemlerin korunmasının sürekli bir biçimde ön planda tutulması yönündeki faaliyet ve çabalara tepki göstermişlerdir. Anılan ülkeler barajların, su depolama ve sulama sistemlerinin önemi üzerinde dururken, gelişmiş ülkelerin iddialarının aksine, büyük barajların çevresel etkilerinin alınacak önlemlerle asgariye düşürülebileceğini savunmuşlar, hiçbir alternatif sunmadan barajlara karşı çıkan çevrelerle STK'ları yoksullukla mücadele ve kalkınma konularına karşı duyarsız olmakla suçlamışlardır.

Türkiye Forum ve Bakanlar Konferansı'na ilgili Bakanlık ve Kuruluşların temsilcilerinden oluşan geniş bir heyetle katılmıştır. Forum ve Bakanlar Konferansı'nda Türkiye'yi yakından ilgilendiren oturumları izleyen heyetimiz Bakanlar Bildirisi'nin müzakerelerinin gelişmiş ülkelerin tekelinden kurtarılmasında da başı çekmiştir.

Su Forumu kapsamında değerlendirilmesinde yarar görülen diğer bir önemli gelişme de Dünya Su Konseyi'nin, Forum sırasında yayınlanıp dağıtılmak üzere Türkiye'den su konusunda bir ülke raporu hazırlaması talebi olmuştur. WWC'nin istediği rapor (Turkey Country Report) Bakanlığımızın eşgüdümünde ilgili Bakanlık ve Kurumların katkılarıyla İngilizce hazırlanmış ve yayınlanmıştır. WWC tarafından en kapsamlı ülke raporu olduğu bildirilen Türkiye Raporu'nun ülkemizin tanıtılmasına önemli katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Rapora " www.worldwatercouncil.org/WWA_report" internet adresinden ulaşılması mümkündür.

Japonya Tarım Ormancılık ve Balıkçılık Bakanlığı'nın Forum çerçevesinde, 21 Mart 2003 günü Shiga şehrinde düzenlediği sınırlı katılımlı Tarım Bakanları toplantısına Türkiye dahil 44 ülke davet edilmiştir. Tarım ve gıda için su konusunun ele alındığı Toplantıda Bakanlar Konferansı'na sunulmak üzere bir Tavsiyeler Kağıdı kabul edilmiştir. Toplantıda yapılan konuşmada GAP'ın gıda, tarım ve hidro enerji açısından önemi, gıda gereksiniminin global düzeyde karşılanmasında oynayacağı önemli rol; devletin inşa edip işletmeye açtığı sulama projelerinin su kullanıcı birliklerine devrinde sağlanan başarı ile önümüzdeki yıllarda önemi giderek artması beklenen, su sıkıntısı çeken bölge ve ülkelere su transferi konusunda ülkemizde sağlanan gelişmeler, Manavgat Nehri üzerinde inşa edilmiş olan içme suyu arıtma ve dolum tesislerine değinilerek anlatılmıştır.

Heyetimizin bir üyesi ayrıca 20 Mart 2003 günü UNESCO ve Başkanlığını Michail Gorbachev'in yaptığı "Green Cross International" adlı uluslararası sivil toplum kuruluşunun birlikte düzenlediği "Su ve Barış - Su ile Bağlantılı Çatışmaların Kaynakları (Water for Peace - The Origins of Water Related Conflicts)" konulu oturuma konuşmacı olarak davet edilmiştir. Anılan oturumda yapılan sunuşta, diğer hususların yanısıra sınıraşan sular politikamız anlatılmış ayrıca, çoğu akademisyenlerden oluşan izleyicilerin GAP, sınıraşan suların paylaşımı, Suriye ve Irak'la ilişkiler, Türkiye'nin su yönetimi ve İsrail'e su satışı konularındaki soruları yanıtlanmıştır.

Aynı oturumda konuşma yapan Oregon Üniversitesi'nden Dr. Aron Wolf, Dicle ve Fırat nehirlerine de değindiği konuşmasında, dünya genelinde yukarı kıyıdaş ülkelerin suya, aşağı kıyıdaş ülkelerin ise toprağa sahip olduklarını, bu nedenle iki grup ülke arasında çıkar çatışmasının kaçınılmaz olduğunu, suya muhtaç ülkelerin genellikle aşağı kıyıdaş ülkeler olduklarını iddia etmiş, bu durumun, suya olan ihtiyacın giderek artacağı gelecek 20-25 yıl içinde gerginliklere ve çatışmalara yol açacağını savunmuş ve bunun önlenmesi için kıyıdaş ülkelerin hak kavramından ihtiyaç kavramına yönelmeleri gerektiğini vurgulamıştır.

Dr. Wolf'un görüşlerine yanıt niteliğindeki konuşmamızda böyle bir genelleme yapmanın yanlış olduğu, Dicle ve Fırat Nehirleri örneğinde hem suyun hem verimli toprağın yukarı kıyıdaş ülke olan Türkiye'de bulunduğu, GAP kapsamında, eski adıyla Yukarı Mezopotamya olan Güneydoğu Anadolu Bölgemizin Belçika büyüklüğündeki bir bölümünün sulanmasının öngörüldüğü, bunun gerek Türkiye'nin artan nüfusunun gerek bölge ülkelerinin gelecekteki gıda ihtiyaçlarının karşılanması açısından büyük önem arzettiği, sonuç olarak, sadece aşağı kıyıdaş ülkelerin suya ihtiyaçları bulunduğu varsayımının yanlış olduğu vurgulanmıştır.

"Barış İçin Su" oturumunda, Uluslararası Su Yollarının Ulaşım Dışı Amaçlarla Kullanılmasına İlişkin BM Çerçeve Sözleşmesi de gündeme gelmiştir. Dünya Bankası uzmanlarından Dr. Salman yaptığı bir sunuşta Sözleşme'nin sınıraşan suların "paylaşımı" konusunda temel hukuki belgeyi oluşturduğunu, bir çok uluslararası örgütün Sözleşme'nin hükümlerini şimdiden onayladıklarını, bu nedenle gelecekte "uluslararası sular"a ilişkin uzlaşmazlıklara bu sözleşmenin hükümleri çerçevesinde çözüm aranacağını, ayrıca ikili ve çok taraflı "paylaşım" anlaşmalarının bu Sözleşme hükümleri esas alınarak sonuçlandırılması gerektiğini savunmuştur.

Bilindiği gibi Türkiye anılan Sözleşme'ye taraf olmamış ve 1997 yılında BM Genel Kurulu'nda oylanması aşamasında Sözleşmeye ilişkin görüşlerimiz kayıtlara geçirilmiştir. Oturumda yaptığımız konuşmada, yürürlüğe girmesi için 35 ülkenin onayı gereken, buna rağmen 1997 den bu güne kadar sadece 12 ülke tarafından onaylanan Sözleşme'nin şimdiden temel hukuki belge olarak sunulmasının yanıltıcı olacağı, Sözleşme'nin, aşağı kıyıdaş ülkeleri kayırdığı, yukarı ve aşağı kıyıdaş ülkelerin hakları arasında dengesizlik yarattığı, çerçeve niteliğine ters düşen hükümler ve bir zorunlu hakemlik mekanizması içerdiği, sonuçta bir çok ülke tarafından onaylanmayacağını düşündüğümüz ifade edilmiş, bu nedenle yeni bir Sözleşme'nin müzakere edilmesi gerektiği savunulmuştur.

Sözleşmenin Uluslararası Adalet Divanı tarafından uluslararası teamül hukuku olarak kabul edildiğini, bu nedenle kaç ülke tarafından onaylandığının önemsiz olduğunu savunan Dr. Salman öte yandan, uluslararası sulardan doğan anlaşmazlıkların çözümü için üçüncü tarafların, gerektiğinde sopa veya havuç gösterek arabuluculuk yapmalarının yararlı olacağını, zorunlu hakemlik mekanizmasının da gerekli olduğunu iddia etmiştir.

Su Forumu'nun en ilginç ve hararetli tartışma konularından birini de barajlar oluşturmuştur. Forum boyunca bu alanda 7 ayrı oturum düzenlenmesi konuya verilen önemi yansıtmaktadır. 20 Mart 2003 günü Kyoto'da düzenlenen ve STK'ların yoğun şekilde katıldığı barajlar tartışmasında panelistler arasında yer alan "International Rivers Network" temsilcisi Patrick Mc Cully büyük barajlar aleyhinde yaptığı konuşmada, Atatürk Barajı ve GAP'ı da eleştirmiş, GAP'ın bölge halkına yarar sağlamadığını, zenginleri daha çok zengin ettiğini ve aşağı kıyıdaş ülkeleri susuz bıraktığını iddia etmiştir.

Anılan STK temsilcisine yanıtımızda Atatürk Barajı ve GAP'ın şimdiden bölgede eşi görülmemiş bir ekonomik kalkınmaya yol açtığı, bu gerçeğin küresel düzeyde bir çok uzman tarafından teyid edildiği, bölge şehirlerinin GAP sayesinde sanayileşme açısından önemli gelişmeler gösterdiği, sulu tarıma geçilebilen yerlerde köylünün gelirinin ona katlandığı, tamamlandığında 3.3 milyon insana iş sağlayacak bir projenin bölge halkına olan yararlarının açık olduğu, bütün bu gelişmeleri göz ardı etmenin büyük haksızlık teşkil ettiği, ülkesinde (İrlanda) bol su ve elektrik ortamında yaşadığı anlaşılan temsilcinin sudan ve elektrikten mahrum olmanın güçlüklerini, sosyal ve ekonomik sonuçlarını kavramasını beklemediğimiz belirtilmiş, insan unsuruna değer vermeyen, politize olmuş bazı STK'ların çevreci kisvesi altında, bazı çıkar gruplarının ve lobilerin dar menfaatlerini korumaya yönelik faaliyetlerde bulunduklarının ve bu yolla finansman sağladıklarının herkes tarafından bilinmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Hidro-enerji ve Çevre konulu oturumda yapılan sunuşlarda artan enerji ihtiyacının çevreyle barışık şekilde karşılanması açısından hidro-enerjinin önemine değinilmiş ve yeryüzünde var olan hidro-enerji potansiyelinin az bir bölümünün değerlendirilmekte olması nedeniyle bu alandaki yatırımların artırılması gerektiği ifade edilmiştir. Bir çok ülke temsilcisi baraj projelerinin ekosistemlere en az zarar verecek ve en yüksek fayda sağlanacak şekilde geliştirilmesinin önemi üzerinde durmuştur. Tarafımızdan, çok amaçlı baraj projelerinin, artan enerji ve gıda ihtiyacının karşılanmasında önemli rolü bulunduğuna işaret edilmiş, Fırat Nehri üzerindeki barajlarımız sayesinde güney komşularımızın en kurak dönemlerde bile yeterli suya kavuştuğu, ancak projelerin baraj karşıtı STK'lar tarafından engellenmeye çalışıldığına dikkat çekilerek, özellikle kurak bölgelerde kalkınma ve yoksullukla mücadele için yeni barajlar inşa edilmesi gerektiğinin önemi vurgulanmıştır.

Arap Ülkelerinde Su (Water in the Arab Countries) konulu oturumda "Arap sularının" %60'ından fazlasının başka ülkelerden geldiğine, ayrıca suların tahsisi konusunda uluslararası hukuksal düzenlemelerin bulunmadığına işaret edilmiş, 1 kalori değerindeki gıda için 1 litre su harcanması gerektiği hatırlatılarak, Arap ülkelerinin gıda güvenliğinin sağlanması açısından suyun önemine dikkat çekilmiştir.

Su ve Yönetişim (Water and Governance) konulu oturumda su kaynaklarının değerlendirilmesi ve yönetiminde, sürdürülebilir kalkınma stratejilerine göre sulama ve enerji üretiminin yanısıra nehir havzalarının korunmasının önemi dile getirilmiştir. Birçok ülkenin sürdürülebilir su kullanımı ve su hukuku konularında önemli mesafeler katettiği ancak yoksulların suya erişiminin henüz tam anlamıyla çözülemediği kaydedilmiş, bu çerçevede gelişmekte olan ülkelerin su projelerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaçları olan dış finansmanı bulabilmek için öncelikle ülkelerinde rüşvet ve yolsuzluğu ortadan kaldırmaları ve şeffaf bir yönetim sistemine geçmeleri gerektiği vurgulanmıştır.

GAP kapsamında yoksullukla mücadelenin anlatıldığı Su ve Yoksulluk konulu oturumda, suyun yoksulluğun azaltılmasında önemli bir unsur olduğu, ancak etkin su yönetiminin gerçekleştirilememesi durumunda %75'i kırsal bölgelerde yaşayan yoksulların gelecekte daha olumsuz etkileneceği ifade edilmiştir. Su Yönetimi ve Kültürel Miras (Water management and Cultural Heritage) konulu oturumda ise bir kısmı Birecik Baraj Gölü altında kalan Belkıs (Zeugma) arkeolojik kalıntıları kurtarma çalışmalarına ilişkin bir sunuş yapılmıştır. Katılımcıların önemli bir kısmı kurtarma çalışmalarını başarılı bulduklarını ifade etmişlerdir.

Suyun Fiyatlandırılması (Water Pricing: Issues and Options) konulu oturumda, Türkiye'de suyun fiyatlandırılması genel hatlarıyla anlatılmıştır. Bu bağlamda, su bedelinin işletme, bakım ve yatırım maliyetlerini karşılaması gerektiği, bedelin artırılmasının suyun etkin kullanımını ve yüksek verim alınmasını sağlayacağı, Hindistan ve Türkiye'de çiftçiler üzerinde yapılan araştırmaların, çiftçilerin sürekli su sağlanması şartıyla daha yüksek sulama suyu bedeli ödemeye hazır olduklarına işaret ettiği ifade edilmiştir. "GAP - Su Kaynaklarının Geliştirilmesinde Yeni Bir Yaklaşım "(GAP - A Paradigm Shift in Water Resources Development) konulu oturumda, suya dayalı entegre bir kalkınma projesi olan GAP genel olarak tanıtılmıştır.

Bu hususlar ışığında kısa bir değerlendirme yapmak gerekirse, katılımcılara suyla ilgili konuları çok geniş bir perspektiften görme imkânı sağlayan Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı suyun sürdürülebilir kalkınmanın itici gücü olarak artan öneminin dünya kamuoyuna anlatılması, su kıtlığının yol açacağı sorunların ön plana çıkarılması, çevrenin ve ekosistemlerin korunması ile hidro-enerjinin ve bu bağlamda barajların öneminin vurgulanması ve suyun yoksullukla mücadelenin en önemli unsurlarından biri olduğunun ortaya konması açısından yararlı olmuştur.

Heyetimizce barajlar, sınıraşan sular, gıda ve tarım için su gibi konularda yapılan sunuş ve konuşmaların, görüşlerimizin uluslararası kamuoyuna duyurulmasını sağladığı düşünülmektedir. Bakanlar Bildirisi sınıraşan suların paylaşılması, denetim mekanizmaları oluşturulması ve su kaynakları yönetiminde ekosistem yaklaşımının ön plana çıkarılması gibi görüşlerimize aykırı hususlardan arındırılmış, buna karşılık Bildiriye su depolama tesisleri ve hidro-enerjinin önemi ve su tasarrufu sağlanması için ileri sulama tekniklerinin kullanılması gibi su politikamız ve çıkarlarımız doğrultusunda ifadeler eklenmiştir.

Mart 2000'de Lahey'de düzenlenen Dünya İkinci Su Forumu ve Bakanlar Konferansı sonucunda yayınlanan Bakanlar Bildirisi'ne kıyasla çok daha kapsamlı, ihtiyaçları, sorunları ve çözümleri ortaya koyan, eyleme yönelik bir metin olan Kyoto Bakanlar Bildirisi'nin su konusunda önemli bir referans belgesi olacağı tahmin edilmektedir. Nitekim Kyoto'dan bu yana geçen kısa süre içinde Bildiriye sıklıkla atıflarda bulunulduğu gözlenmiştir.

Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı Ağustos 2002'de Johannesburg'ta yapılan Dünya Sürdürülebilir Kalkınma Zirvesi'nin su konusunda devamı niteliğinde olmuştur. Zirveden bu yana geçen sürede Johannesburg Eylem Planı'nda su konusunda konulan hedeflere ulaşılıp ulaşılamayacağına ilişkin değerlendirmeler ışığında hazırlanan Bakanlar Bildirisi'nin sorunlara ve çözüm önerilerine daha gerçekçi yaklaşan ve ulaşılması zor hedefler için kesin tarihler vermekten kaçınan bir metin olduğu düşünülmektedir.

Tarım Bakanları Tavsiyeleri'nin suyun tarım, gıda güvenliği, yoksulluğun azaltılması ve sürdürülebilir kalkınma için önemini ortaya koyarken, GAP gibi suya dayalı büyük kalkınma projeleri geliştiren ülkemizin görüşlerini de teyid eder nitelikte olduğu değerlendirilmektedir.

Türkiye Forum ve Bakanlar Konferansı'nda, gerçekleştirmekte olduğu suya dayalı büyük kalkınma projeleri, inşa ettiği ve halen etmekte olduğu baraj sayısı, suyun etkin kullanımı konusunda geliştirdiği modeller, sınıraşan sularının bölge açısından önemi ve bu alanda komşu ülkelerle geliştirmeye çalıştığı işbirliği, nihayet, Akdeniz Bölgesi'ndeki nehirlerinden su ihtiyacı giderek artmakta olan bölge ülkelerine denizden ve karadan su transfer etme projeleri ve bu yolla bölgede istikrar ve barışın sağlanmasına yapacağı katkılar nedeniyle büyük ilgi görmüş, tartışma ve müzakerelerde en aktif ülkeler arasında yer almıştır. Bu nedenle, ülkemizin Forum ve Bakanlar Konferansı'nın başarısına önemli katkıda bulunduğunu söylemek mümkündür.

Türkiye'nin su konularındaki öneminin ve ağırlığının bölgedeki su kıtlığının yakın bir gelecekte krize dönüşmesi ihtimali nedeniyle giderek artacağı tahmin edilmektedir. Bu durum, aynı zamanda Türkiye'nin sorumluluklarını da artıracaktır. Sınıraşan sular konusunda gerçekleştirilmeye çalışılan ve genellikle aşağı kıyıdaş ülkeleri kayırıcı nitelikte olan kodifikasyon çalışmalarının önümüzdeki yıllarda yoğunluk kazanacağı, Avrupa Birliği'nin de su konusundaki mevzuat ve uygulamalarını geliştireceği ve aday ülkeleri uygulama kapsamına alması beklenmektedir. Bu durumda Türkiye'nin suya dayalı projelerini biran önce tamamlaması, su konularında uluslararası platformlardaki gelişmeleri yakından izlemesi ve su politikasını yeni gelişmeler ışığında gözden geçirmesi giderek artan bir önem kazanmaktadır.

(*) Daire Başkanı; Enerji, Çevre ve Su İşleri Genel Müdür Yardımcılığı,
Dışişleri Bakanlığı

# data[].attributes.attachment_link.description
Dünyanın Hızla Artan Su İhtiyacına Çözüm Arayışları: Dünya Üçüncü Su Forumu ve Bakanlar Konferansı Mithat RENDE(*) Yaşamın vazgeçilmez unsurlarından biri olan su, son yıllarda dünya kamuoyunun ve Birleşmiş Milletler (BM) dahil uluslararası ve bölgesel örgütlerin gündeminin ön sıralarına yerleşmiştir.

# data[].attributes.headline
Su kıtlığı yaşanacağı öngörülen ülkeler şöyle:Bahreyn.Kuveyt.Katar.San Marino.Singapur.Birleşik Arap Emirlikleri.Filistin.İsrail.                                           https://www.hurriyet.com.tr/dunya/turkiye-su-kitligi-cekecek-ulkeler-arasinda-29933101

# data[].attributes.subject
Su kıtlığı yaşanacağı öngörülen ülkeler şöyle:Bahreyn.Kuveyt.Katar.San Marino.Singapur.Birleşik Arap Emirlikleri.Filistin.İsrail.                                           https://www.hurriyet.com.tr/dunya/turkiye-su-kitligi-cekecek-ulkeler-arasinda-29933101

# data[].attributes.headline
Dünyada su zengini kıtaların başını Kuzey Amerika çekiyor. ABD ve Kanada; Güney Amerika'da ise Brezilya dünyanın su zengini ülkeleri arasında. Eski kıtanın en zenginleri ise Rusya Avusturya, Fransa, Hollanda, İzlanda ve Norveç. Rusya Asya kıtasında da liderliğini koruyor.                                               https://www.birgun.net/haber/turkiye-yakin-gelecekte-su-kitligi-yasayabilir-280655

# data[].attributes.subject
Dünyada su zengini kıtaların başını Kuzey Amerika çekiyor. ABD ve Kanada; Güney Amerika'da ise Brezilya dünyanın su zengini ülkeleri arasında. Eski kıtanın en zenginleri ise Rusya Avusturya, Fransa, Hollanda, İzlanda ve Norveç. Rusya Asya kıtasında da liderliğini koruyor.                                               https://www.birgun.net/haber/turkiye-yakin-gelecekte-su-kitligi-yasayabilir-280655

# data[].attributes.body
Vikipedi
Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir.[1]

Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.

# data[].attributes.headline
https://www.birgun.net/haber/turkiye-yakin-gelecekte-su-kitligi-yasayabilir-280655                                   Hindistan, Çin, Avustralya, İspanya ve ABD gibi gıda üretiminde başta gelen birçok ülke su kaynaklarının sınırlarını zorluyor. Su kıtlığının bir diğer nedeni olan kirlilik ise çiftlikler, arıtılmamış atık su, endüstriyel atıklar ve tarımda kullanılan gübre ve pestisitler gibi birçok nedenden kaynaklanıyor.

# data[].attributes.subject
https://www.birgun.net/haber/turkiye-yakin-gelecekte-su-kitligi-yasayabilir-280655                                   Hindistan, Çin, Avustralya, İspanya ve ABD gibi gıda üretiminde başta gelen birçok ülke su kaynaklarının sınırlarını zorluyor. Su kıtlığının bir diğer nedeni olan kirlilik ise çiftlikler, arıtılmamış atık su, endüstriyel atıklar ve tarımda kullanılan gübre ve pestisitler gibi birçok nedenden kaynaklanıyor.

# data[].attributes.body
Water is a foundation of life and livelihoods, and is key to sustainable development. Successful water management will serve as a foundation for the achievement of many of the 17 Sustainable Development Goals (SDGs), as well as for SDG 6 – which is to ‘Ensure availability and sustainable management of water and sanitation for all’.

Despite this, water is becoming a pressing societal and geopolitical issue – in some regions, it is already of critical national concern. ‘Business as usual’ will mean the world will miss water-related SDGs by a wide margin; up to 40% of the world’s population will be living in seriously water-stressed areas by 2035; and the ability of ecosystems to provide fresh water supplies will become increasingly compromised.

60% of fresh water comes from river basins that cross national borders. Transboundary water agreements need to be robust enough to deal with increasingly uncertain environmental and climatic conditions, and the social and demographic changes that will raise global population to 9.7 billion by 2050 and double the number of people who live in urban areas.

Different conceptualisations of water can and have led to conflict. The perception of water as a human right and a common public and environmental good is often opposed by the view of water as a commodity that needs to be priced to ensure efficient and sustainable use. Not only nations but provinces and communities will need to align water perspectives to allow for peaceful and effective integrated water resource management and sustainable use.
Effective management will mean tackling neglected issues such as water wastage in current systems, which has been estimated to be up to 30%; common institutional dysfunction, unethical practices, poor accountability, and corruption in the water sectors of many countries.

This report highlights looming water crises from 6 inter-related contexts: water scarcity and insecurity, water-related disasters, water, sanitation and health (WASH) crisis, water infrastructure deterioration and destruction, unsustainable development, and ecosystem degradation.

UN agencies, governments and civil societies have made clear that radical new approaches to water are needed to reverse these sobering water trends. Only by facing these crises in an intelligent and cohesive way will water continue to support life, development and biodiversity for our children and our future.

# data[].attributes.body
Verilere göre dünyada 17 ülkede aşırı düzeyde su sıkıntısı yaşanıyor. Bunlar sırasıyla Katar, İsrail, Lübnan, İran, Ürdün, Libya, Kuveyt, Suudi Arabistan, Eritre, Birleşik Arap Emirlikleri, San Marino, Bahreyn, Hindistan, Pakistan, Türkmenistan, Umman ve Botswana.

# data[].attributes.body
An oil and gas company planned to conduct seismic operations off-shore. It contacted the local fishing association as part of planning the operations, explained the impact on the local communities’ ability to fish for a period of time and agreed on a compensation schedule for all fishermen who were members of the association. When the seismic vessels started to conduct their activities, they encountered local fishing vessels driving over their cables and interrupting the seismic operations. The company flew in a senior executive to investigate the situation (which was costing the company USD $400,000 per day of delay).

The executive found that the company’s stakeholder engagement processes had not identified schisms in the community, including the fact that the fishing association did not represent all local fishermen. Hence some locals were simply unaware of the seismic operations and of the agreement the company had concluded with the association. The company then engaged with the non-associated fishermen and agreed on an acceptable level of compensation, after which the seismic activities were able to proceed.

This case highlights again the importance of robust and ongoing stakeholder engagement processes, which could have helped the company identify the issue and avoid the costs of delayed operations. It also points to the issue of conflict: between communities and the company, between communities, and within individual communities.

# data[].attributes.headline
These four countries are beating water problems in amazing ways

# data[].attributes.subject
These four countries are beating water problems in amazing ways

# data[].attributes.body
Water is essential for life, yet 750 million people worldwide can’t access all they need.

That’s a sobering fact—but it also presents an opportunity for resourceful and innovative people all over the the world to strut their stuff and find solutions.

In the future, all our water may well come from a Bill Gates-approved machine that turns literal sewage into drinking water. But until that day arrives, and in honor of World Water Week, here’s how people in four different countries are solving their water problems in unique—and often surprising—ways.

# data[].attributes.body
Sand dams are awesome for a couple reasons. One, the sand stops water from evaporating. Two, the sand shields water from disease-carrying mosquitoes. Three, the sand actually filters the water, resulting in a readily drinkable brew.

Africa Sand Dam Foundation is one of the organizations responsible for bringing sand dams back. They partner with local communities to design and build dams that will meet the specific needs of the community now and in the future. And their Roman throwback seems to be picking up steam—sand dam programs are in the works for other parts of Africa as well as India, according to the Guardian.

# data[].attributes.body
This semi-arid state has always struggled with perennial water shortages. But as the New York Times reports, a painful seven-year drought starting in 2005 forced Israel to step its game up.

After repeated austerity measures proved mostly futile—Israel tried everything from penalizing swimming pool owners to capping shower lengths—Israel’s leaders settled on two-part strategy: desalinating Mediterranean seawater and recycling wastewater.

Desalination refers to the process of removing salt from seawater to make it drinkable. What used to be a costly and energy-intensive process is now much more feasible thanks to better tech and innovative methods like reverse osmosis.

# data[].attributes.headline
Cities in India respect their elder wells

# data[].attributes.subject
Cities in India respect their elder wells

# data[].attributes.body
In rain-deprived parts of India, people have relied on traditional water-harvesting techniques for centuries. Chief among them: elegant and functional step wells, or baolis, which concentrate rainwater in cavernous stone reservoirs.

The oldest of these wells have existed for over a millennium. But despite their ancient appearance, step wells are very much a part of India’s modern water strategy. In Delhi, for example, the Guardian reports that local groups are working to restore and protect the city’s 15 remaining step wells.

What makes step wells so effective is that their broad design acts like a funnel for rainwater, creating communal pools of water right where people live. Baoli water is great for cleaning, washing, agriculture, and—if taken care of properly—drinking.

In India’s growing cities, some step wells compete with nearby storm drains for limited flows of rainwater. Others are tainted by sewage and waste. But baoli advocates maintain that cities like Delhi need step wells in order to harness their precious rainfall as best as possible.

The best part is, baolis might soon be popping up in places other than India. Communities in Morocco have apparently invited Indian contractors to explore the possibility of building step wells there.

Truly a refreshing thought.

https://www.globalcitizen.org/en

# data[].attributes.body
Tatlı su, kıt bir kaynaktır.

Küresel ölçekte beş yaşın altındaki yaklaşık 300 bin çocuk olmak üzere her yıl iki milyon insan, kirli su ve yetersiz temizlik nedeniyle ishalden ölmekte ve 785 milyon insan temiz içme suyuna erişememektedir.

Dünyada kadınlar ve kızlar, genelde aileleri için her gün tahminen 200 milyon saat su taşımaktadırlar.

İklim değişikliği, dünyanın birçok yerinde artan su kıtlığına ve kuraklığa neden olmaktadır.

Hızlandırılmış tüketim, artan çevresel bozulma ve iklim değişikliğinin çok yönlü etkileri karşısında, tatlı su kaynaklarımızda rekabet eden talepleri yönetmenin yeni yollarına açıkça ihtiyacımız var.

Üç yılda bir düzenlenen Dünya Su Forumu'nun başlangıcında başlatılan rapora göre, global ölçekte her yıl yaklaşık 4 bin 600 milyar metre küp su kullanıyor, bunun yüzde 70'i tarımda, yüzde 20'si sanayide ve yüzde 10'u konutlarda tüketilmektedir.

İklim değişikliği, nemli bölgeleri daha nemli ve kurak bölgeleri daha kuru hale getirecektir. Buda tedarikler üzerinde ek bir stres oluşturacaktır.

Ülke bazında Su Ayak İzi Ağı, haritası çıkartılmalı ve su kıtlığı ve kuraklığın temel gıda ürünlerinin arzını nasıl bozabileceği belirlenmelidir.

Türkiye, gıda güvenliği ve ekonomik istikrarına yönelik potansiyel kırılganlıkların nerede olduğunu ortaya çıkarmalı ve hangi gıda ürünlerinin yakın ve uzun vadede daha pahalı hale gelebileceğini belirlemeli.

Türkiye, su zengini bir ülke değil. Bu yüzden şehirleri kuraklığa karşı dayanıklı hale getirmek gereklidir.

Tarımsal üretim ve gıda güvenliği için su çok önemlidir. Tatlı su kaynakları endişe verici bir hızla azalmaktadır. Artan su kıtlığı, artık sürdürülebilir kalkınma için önde gelen zorluklardan biridir.

Dünya nüfusu artmaya devam ettikçe, yaşam standartları yükseldikçe, diyetler değiştikçe ve iklim değişikliğinin etkileri yoğunlaştıkça bu zorluk daha da zorlaşacaktır.

Her gün tükettiğimiz yiyeceklerle 'yediğimiz su' içtiğimiz sudan çok daha fazlasıdır.

Diyete bağlı olarak, her gün bir kişi tarafından tüketilen besini üretmek için 2 bin ila 5 bin litre suya ihtiyaç olduğunu biliyor musunuz?

Mevcut tüketim alışkanlıkları devam ederse 2025 yılına kadar dünya nüfusunun üçte ikisinin su sıkıntısı çeken ülkelerde yaşayabileceğini göstermektedir.

Su kıtlığı ve kuraklık, yoksulluğu ve ekonomik büyümeyi, sağlığı ve refahı, cinsiyet eşitsizliğini ve çevreyi etkiler.

Mahsuller tükenir, hayvanlar ölür, aileler gıda kıtlığı ve kıtlıkla karşı karşıya kalır, insanlar göçe zorlanır ve çatışmalar çıkar.

Su kıtlığından etkilenen şehirler, vatandaşlar, işletmeler ve hükümet için artan maliyetlerle mevcut altyapıyı zorlamaktadır.

# data[].attributes.headline
Değerli Su Kaynaklarını Kurtarmak İçin Çalışılacak Önemli Dört Alan:

# data[].attributes.subject
Değerli Su Kaynaklarını Kurtarmak İçin Çalışılacak Önemli Dört Alan:

# data[].attributes.body
1. Tarım
Global ve yerel ölçekte temiz su kaynaklarının yüzde 70'i tarımsal sulamada kullanılmaktadır.

Tarım, su kıtlığının hem ana nedeni hem de israfıdır. Tarımsal üretim, tüm su çekimlerinin neredeyse yüzde 70'ini ve bazı gelişmekte olan ülkelerde yüzde 95'ini oluşturmaktadır. Türkiye'de bu oran yaklaşık yüzde 70'dir.

Şekil 1. Tatlı suların kullanım alanları

Zaman geçtikçe doğal kaynaklarımızı daha akıllıca kullanmak zorunda kalacağız. Ekilecek ve dikilecek mahsul seçimi, ihtiyaç duyulan su miktarını büyük ölçüde etkileyecektir.

Bakliyat mahsullerinin küçük bir su ayak izine sahip olduğunu, yani 1 kilogram mercimek üretmek için sadece 1250 litre suya ihtiyacımız olduğunu biliyor musunuz?

Bunu, 1 kilogram sığır eti üretmek için ihtiyaç duyduğumuz 13 bin litre su ile karşılaştırın!

Bir A4 kağıdı üretmek için yaklaşık yüz litre su tüketilirken, bir litre süt üretmek için yaklaşık bin litre su tüketiliyor.

Diğer yandan fincan kahve için 150 litre su tüketilmektedir.

2. İklim değişikliği

İklim değişikliğinin bir sonucu olarak su kıtlığının artması beklenmektedir. Dünya genelinde artan sıcaklıklara neden olacağı tahmin edilmektedir.

Daha sık ve şiddetli kuraklıklar tarımsal üretimi etkilerken, global ölçekte artan sıcaklıklar tarımsal üretimin su talebinin artmasına neden olmaktadır.

Su kullanım verimliliği ve tarımsal üretkenlikteki iyileştirmelere ek olarak, tatlı su kaynaklarını hasat etmek, yeniden kullanmak ve atık suyun güvenli kullanımını artırmak için geç kalmadan harekete geçilmeli.

Bunu yapmak, kuraklığın meydana gelmesini engellemez, ancak kuraklıkların kıtlığa ve sosyoekonomik bozulmaya neden olmasını önlenmesine yardımcı olabilir.

3. Gıda kaybı ve israfı

Çöpe atılan (boşa harcanan) yiyecek, israf edilen su demektir.

Yiyecekler israf edildiğinde, onu üretmek için harcanan su kaynakları da boşa harcanmaktadır. Her yıl, üretilen tüm gıdanın üçte biri ya kayboluyor ya da israf ediliyor.

Bu da Cenevre Gölü hacminin (89 kilometre küp) yaklaşık üç katına eşit (267 kilometre küp) olan boşa harcanan su hacmine dönüşüyor.

Yemek atıklarımızı kullanmaktan, yalnızca ihtiyacımız olan şey için alışverişe kadar, gıda israfımızı azaltmak için hepimiz günlük hayatımızda küçük değişiklikler yapabiliriz.

Türkiye'de gıda atıklarının en az yüzde 50'i çöpe atılmaktadır.

4. Gıda sistemleri

Su, tarımsal üretim zincirinde genellikle verimsiz bir şekilde kullanılmaktadır. Ek olarak, yer seçimi, teknoloji ve tedarikçiler gibi kilit kararlar, özellikle su miktar ve/veya fiyat açısından sınırlayıcı bir faktör olmadığında, su kaynakları üzerindeki etkileri dikkate alınmadan sıklıkla alınır.

Tarımda su kullanımının daha verimli, üretken, eşitlikçi ve çevre dostu hale getirilmesi için çalışmalar yapılmalıdır.

Bu, daha az suyla daha fazla tarımsal üretmeyi, sellerle, kuraklıklarla ve sürekli değişen iklimle başa çıkmak için çiftçilerin direnç geliştirmesini ve çevreyi koruyan temiz su teknolojilerinin uygulanmasını içerir.

Su kıtlığı sorunu, sürdürülebilir kalkınmanın tam merkezinde yer almaktadır. Yeterince suyumuz yoksa ihtiyacımız olan yiyeceği yetiştiremeyeceğimiz gerçeğine iniyor!

Bu değerli kaynağı korumak için alışkanlıklarımızı değiştirmeli ve hemen harekete geçmeliyiz.

Kişi başına mevcut tatlı su kaynakları son yirmi yılda yüzde 20'den fazla oranda azalmıştır.

Küresel ısınmanın etkisiyle kar yağışı azaldığı için dağların (dünyanın su kulelerinin) su tutma kapasitesi zayıflamakta ve ekosistemi tehdit altına girmektedir.

Dünyanın en önemli ve savunmasız su kulelerinin geleceğini korumak için derhal harekete geçilmesi gerekiyor.

Deniz suyundan tatlı su üreten bazı ülkelerin kıyılarında deniz suyu sıcaklığı 30°C civarındayken bugün 40°C'ye kadar yükselmiştir.

Tuzdan arındırma tesislerinin bir sonucu olarak artan deniz sıcaklığı, biyolojik çeşitlilikte değişikliklere katkıda bulunmuştur. Çözümler yolları geliştirilmeli.

WaterAid yardım kuruluşuna göre, temiz suya yapılan her 1 sterlinlik yatırım, en az 4 sterlin ekonomik getiri sağlamaktadır.

Kuraklık 4 aşamadan oluşur;

Meteorolojik kuraklık,
Hidrolojik kuraklık,
Tarımsal kuraklık,
Ekonomik kuraklıktır.