# data[].attributes.headline
Żołnierze Lejb-Gwardyjskiego Siemionowskiego Pułku, Turcja, 1878 r

# data[].attributes.subject
Żołnierze Lejb-Gwardyjskiego Siemionowskiego Pułku, Turcja, 1878 r

# data[].attributes.body
W celu opanowania cieśnin czarnomorskich i rozbioru Turcji Mikołaj I skierował swoje wojska w te stronę, jednak napotkał militarny opór Europy. Kraje zachodnie wspierały Turcję w konflikcie zbrojnym z Rosją, a nazwano go ''Wojną krymską'' z racji tego, że walki odbywały się głównie na półwyspie krymskim. W 1854 roku wojska koalicji antyrosyjskiej wylądowały pod Eupatorią na Krymie. Po roku obrony Rosja skapitulowała. W czasie działań wojennych tron przejął Aleksander II po śmierci Mikołaja I. Z powodu problemów ekonomicznych Rosja zdecydowała się na ustępstwa. W marcu 1856 roku podpisano traktat paryski. Uzgodniono w nim, że ani Rosja ani Turcja nie mogą utrzymywać na morzu czarnym swojej floty wojennej.

# data[].attributes.headline
Dzieje Rosji i Bałkan w latach 1875/1878

# data[].attributes.subject
Dzieje Rosji i Bałkan w latach 1875/1878

# data[].attributes.body
Bośniacy i Bułgarzy czując niepodległościowy zew postanowili rozpocząć powstanie antytureckie. O wolność zaczęli ubiegać się również mieszkańcy Syberii, którzy od dawien dawna czuli się osobnym narodem oraz mieszkańcy Czarnogóry. Turcja jednak postanowili odpowiedzieć krwawymi represjami niszczącymi pokój na owych ziemiach. W drodze porozumienia z Austro‑Węgrami Rosja zagwarantowała sobie wpływy na Bałkanach i w 1877 roku rozpoczęła wojnę z Turcją.  Wielka Brytania i Austria starały się załagodzić wojenne nastawienie Aleksandra II.  Z obawy o cieśniny czarnomorskie pod Stambuł przypłynęła brytyjska marynarka grożąc interwencją. Potęga i spryt rosyjskiej władzy wzięły jednak górę a Rosjanie mogli mówić o odniesieniu sukcesu. Rosja dyktując pokój wymagała oddania wielu ziem i łączenia niektórych państw. Plany te przekreśliła jednak dyplomatyczna interwencja mocarstw europejskich.

# data[].attributes.body
Na Bałkanach w XIX wieku odbywało się wiele walk pomiędzy Słowianami, a ludami tureckimi.  Szczególnie Rosją, a Turcją. Serbowie posiadali swoją autonomię już za czasów wojen napoleońskich. Od 1821 roku Gracja walczyła o swoją wolność. Greków popierały państwa takie jak: Rosja, Wielka Brytania czy Francja. W końcu Grecja odzyskała swoją niepodległość, ale najważniejsze dla mocarstw europejskich było osłabienie Turcji. Najbardziej zainteresowanymi państwami były Rosja i Austria, ze względów geopolitycznych, jednakże zainteresowana była również i Wielka Brytania.

# data[].attributes.body
Panslawizm- hasło polityki zagranicznej Rosji, dążące do obrony narodów słowiańskich. Po śmierci Aleksandra II, jego następca- Aleksander III odszedł od polityki reform. Szczęśliwy los w niecałe dwadzieścia lat później stworzył wojnę prusko‑francuską i zjednoczył Niemcy w 1871 roku, wówczas Rosji udało się jednostronnie wypowiedzieć neutralizację Morza Czarnego. Znów mogła trzymać u jego wybrzeży flotę wojenną.