# data[].attributes.headline
Κατηγορίες προβλημάτων συμπεριφοράς

# data[].attributes.subject
Κατηγορίες προβλημάτων συμπεριφοράς

# data[].attributes.body
Α) Συναισθηματικά προβλήματα: Φόβοι, φοβίες, μονομανία, υστερίες και μελαγχολία. Ανταποκρίνονται καλά σε ψυχοθεραπεία.
Β) Προβλήματα Συμπεριφοράς με φτωχή πρόγνωση: Επιθετικότητα, βανδαλισμός, βία, διάσπαση προσοχής.
Γ) Αυτισμός: Με τυπική συμπεριφορά, σοβαρές ελλείψεις γλωσσικής ικανότητας ή και καθόλου λόγο. Κεντρική ανικανότητα να προσλάβει και να αντιληφθεί κυρίως γλωσσικά ερεθίσματα. Με διαμορφωμένες στρατηγικές συμπεριφοράς έχουν παρατηρηθεί σοβαρές βελτιώσεις στην ανάπτυξη της γλώσσας και της επικοινωνίας.

# data[].attributes.headline
Μερικές ακόμη κατηγορίες προβλημάτων συμπεριφοράς 

# data[].attributes.subject
Μερικές ακόμη κατηγορίες προβλημάτων συμπεριφοράς 

# data[].attributes.body
Δ) Σχιζοφρένεια: Ψυχωτική και νοητική ασθένεια, κυρίως εμφανίζεται στην εφηβεία και ενίοτε στα 7 χρόνια .
Ε) Υπερκινητικότητα: Διαρκής κίνηση και διάσπαση προσοχής. Τα μάτια και το σώμα κινούνται συνεχώς, υψηλά καταστροφικός, πέφτει από την καρέκλα συχνά. Βιοχημική ανισορροπία στην τυπική λειτουργία του εγκεφάλου. Φαρμακευτική και διατροφική αγωγή.
ΣΤ) Εξελικτικές δυσκολίες λόγου, ανάγνωσης, γραφής, ορθογραφίας και συγγενών προβλημάτων καθώς και δυσκολίες που παρουσιάζουν τα αδέξια παιδιά στις κινήσεις τους. Εδώ εντάσσονται οι κατηγορίες παιδιών με μαθησιακές και ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Δηλαδή παιδιά που παρουσιάζουν κάποιο βαθμό νοητικής υστέρησης, οριακής νοημοσύνης ή παιδιά με δυσλεξία , δυσορθογραφία, δυσαρθρία ή/και δυσαριθμησία. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Rutter’s Classification of Children’s Problems)

# data[].attributes.headline
Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών:

# data[].attributes.subject
Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών:

# data[].attributes.body
Στο βίντεο αυτό, αναφέρονται ορισμένα από τα συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών καθώς επίσης προτείνονται ορισμένοι τρόποι για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

# data[].attributes.attachment_link.title
Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών

# data[].attributes.headline
Περιθωριοποίηση: Ο χειρότερος "εχθρός"

# data[].attributes.subject
Περιθωριοποίηση: Ο χειρότερος "εχθρός"

# data[].attributes.body
Συχνά, παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς αντιμετωπίζονται με περιθωριοποίηση, γεγονός που οφείλεται στην ελλιπή ενημέρωση επί του θέματος.

# data[].attributes.headline
Συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς:

# data[].attributes.subject
Συχνότερα προβλήματα συμπεριφοράς:

# data[].attributes.headline
Παράγοντες που επηρεάζουν τα προβλήματα συμπεριφοράς:

# data[].attributes.subject
Παράγοντες που επηρεάζουν τα προβλήματα συμπεριφοράς:

# data[].attributes.body
παθολογικοί / ψυχολογικοί παράγοντες (Υπερκινητικότητα, χαμηλή νοημοσύνη, συναισθηματικές διαταραχές, χαμηλό αυτοσυναίσθημα, ανικανοποίητες επιθυμίες και ανάγκες του παιδιού στην πρώιμη ηλικία, κ.α.)

κοινωνικοί παράγοντες (διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον, οικογενειακή βία, δύσκολη σχέση γονέα-παιδιού, μη ευέλικτο σχολικό περιβάλλον)

# data[].attributes.headline
Αντιμετώπιση προβλημάτων συμπεριφοράς:

# data[].attributes.subject
Αντιμετώπιση προβλημάτων συμπεριφοράς:

# data[].attributes.body
Οι εξατομικευμένες παρεμβάσεις που στοχεύουν στην προώθηση της θετικής συμπεριφοράς και των διαπροσωπικών / συναισθηματικών δεξιοτήτων, μπορούν να φανούν αποτελεσματικές σε παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς. Οι παρεμβάσεις αυτές εξαρτώνται από την ηλικία, την ωριμότητα και τις δυνατότητες του παιδιού.
Η συζήτηση με το μαθητή που παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά, είναι πάντα απαραίτητη, τόσο στην οικογένεια όσο και στο σχολείο. Η ερμηνεία και αιτιολόγηση μιας τέτοιας συμπεριφοράς δεν είναι πάντα εύκολη, καθώς συνήθως οφείλεται σε σύνολο παραγόντων.
Τα παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς έχουν αγωνία και άγχος, επομένως καλό είναι να μην τα επιβαρύνουμε με παρατηρήσεις, κριτική και τιμωρίες.
Η ιδιαιτερότητα της προσωπικότητας κάθε μαθητή απαιτεί διαφορετική προσέγγιση, ωστόσο υπάρχουν μερικές κατευθυντήριες γραμμές αντιμετώπισης μιας προβληματικής συμπεριφοράς.

# data[].attributes.headline
Τεχνικές για συγκέντρωση σε παιδιά και ενήλικες με ΔΕΠ-Υ

# data[].attributes.subject
Τεχνικές για συγκέντρωση σε παιδιά και ενήλικες με ΔΕΠ-Υ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Λογοθεραπεία και Επιστήμη

# data[].attributes.attachment_link.title
Τεχνικές για συγκέντρωση σε παιδιά και ενήλικες με ΔΕΠ-Υ

# data[].attributes.headline
Πώς μπορεί η οικογένεια να συνεισφέρει:

# data[].attributes.subject
Πώς μπορεί η οικογένεια να συνεισφέρει:

# data[].attributes.body
Η συζήτηση με το παιδί είναι αυτή που ενδείκνυται και όχι το "κήρυγμα", το οποίο μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Μέσα από τη συζήτηση προσπαθούμε να κάνουμε το παιδί να νιώσει άνετα και ασφαλές, ακούμε όσα έχει να μας πει και το αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, διατηρώντας μία ειλικρινή σχέση μαζί του.
Επίσης, είναι καλό να δημιουργούμε κίνητρα στο παιδί, δίνοντάς του δηλαδή κάποιου είδους ανταμοιβή, από ένα μπράβο, μέχρι επιπλέον ώρα παιχνιδιού, μία βόλτα, ένα δώρο, κλπ. Επιβραβεύουμε κάθε επιτυχία ή καλή συμπεριφορά, ενισχύοντας έτσι την πορεία του παιδιού προς τη σωστή κατεύθυνση. Η ανταμοιβή καθορίζεται ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού. Στην εφηβεία θα πρέπει το παιδί να κάνει πλέον κάτι όχι επειδή είναι υποχρεωμένο, αλλά επειδή παίρνει ικανοποίηση από αυτό, χωρίς να χρειάζεται οπωσδήποτε κάποιου είδους ανταμοιβή.
Τέλος, μερικές φορές πρέπει οι γονείς, ιδιαίτερα αν το παιδί είναι πιο μεγάλης ηλικίας, να αλλάξουν πρώτοι τη δική τους στάση απέναντι το

# data[].attributes.headline
Πώς το σχολικό περιβάλλον μπορεί να συνεισφέρει:

# data[].attributes.subject
Πώς το σχολικό περιβάλλον μπορεί να συνεισφέρει:

# data[].attributes.body
Η χρήση οργανωμένων και δομημένων παιδαγωγικών τεχνικών ενδείκνυται για την αποτελεσματική διαχείριση της προβληματικής συμπεριφοράς. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν:

Δημιουργία ενός θετικού κλίματος μέσα στην τάξη, με ενισχυτική και όχι σωφρονιστική διάθεση από την πλευρά του εκπαιδευτικού,  καλλιέργεια της επικοινωνίας και συνεργασίας των μαθητών.

Εφαρμογή ελκυστικών διδακτικών τεχνικών.

Προώθηση και ενίσχυση των κοινωνικών/διαπροσωπικών/ συναισθηματικών δεξιοτήτων του μαθητή, που παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά.

Επιβολή κανόνων και ορίων, καθώς και έλεγχος της συμπεριφοράς του μαθητή.

Διασφάλιση από τον εκπαιδευτικό ενός ασφαλούς και φιλικού προς τους μαθητές περιβάλλοντος μέσα στην τάξη.

Προώθηση της δημιουργικής απασχόλησης των μαθητών (εκδηλώσεις, εθελοντισμός, κατασκευή εικαστικών έργων, δημιουργία μουσικής, θεατρική, αθλητικής ομάδας, κλπ., ).

Εμπλοκή ειδικών που μπορούν να χρησιμεύουν ως καθοδηγητές ή σύμβουλοι των παιδιών με προβλήματα συμπεριφοράς.