# data[].attributes.body
W poście znajdziesz rozprawkę wzorcową oraz ćwiczenia do napisania rozprawki.

# data[].attributes.attachment_link.title
29. Jak napisać rozprawkę? Egzamin ósmoklasisty z języka polskiego

# data[].attributes.attachment_link.title
28. Jak napisać opowiadanie? Egzamin ósmoklasisty z języka polskiego

# data[].attributes.body
Uwaga: strona zawiera reklamy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Opowiadanie - to utwór napisany prozą! Charakteryzuje się luźnym układem akcji. Opowiadanie jest „opowiadane" przez kogoś, a zatem ma narratora, bohaterów, miejsce i czas akcji. Opisane postacie i ich dzieje nie muszą być prawdziwe, mogą być wymyślone - to fikcja literacka.

Napisać dobre opowiadanie to sztuka bo jest to krótki utwór epicki, narracyjny.
Charakteryzuje je:

przemyślana kompozycja,

akcja (niekoniecznie wartka),

ciekawa, sprawna narracja,

świat przedstawiony: czas, miejsce, postacie,

fikcja literacka - czyli to, co się dzieje w opowiadaniu, może być prawdopodobne lub fantastyczne. Nie musi być dokumentem (dlatego to fikcja!). Ale spokojnie może opierać się na prawdziwych zdarzeniach - dzięki temu,że pozostaje fikcją, a nie sprawozdaniem - możesz co nieco zmienić...

Jakie tematy pasują do opowiadania?

Takie, które wymagają, aby coś opowiedzieć, czyli:

Wydarzenie, które zmieniło moje życie.

Dzień z życia Zbyszka i Jagienki 20 lat później.

Dzień z życia na renesansowym dworze.

Podróż w wiek XIX - Świat Balladyny.

Niewątpliwie najwięcej czasu trzeba poświęcić wymyśleniu fabuły. Tu rolę odgrywa wyobraźnia, pomysłowość, umiejętność obserwacji. Ale - obmyślając nawet najbardziej krwawe wydarzenia, warto zadać sobie pytanie, po co prezentujemy je światu.
Być może tylko dla rozrywki lub zaciekawienia - OK. Ale bardziej w cenie są utwory z przesłaniem. Ćwiczyć wyobraźnię twórczą można wszędzie: w tramwaju - wymyślając pasażerom imiona i nazwiska, zawody, cel podróży. Na spacerze - historię i przyszłość napotkanych par. Wędrując wieczorem po osiedlu - światła w oknach są bardzo inspirujące, co tam się dzieje?

Kompozycja

Najlepiej zacząć od najprostszej - eksperymentować będziemy po napisaniu stu opowiadań.
Czyli zwykła trójdzielność:

Przykład planu opowiadania

Masz pomysł. Masz bohaterów i naprawdę frapujące wydarzenia. Masz problem, jak to ułożyć? Spróbuj według takiego planu:

Uwaga! W rozwinięciu używa się zdań dynamicznych, czyli wielu czasowników, a nawet równoważników zdań:

- Zobaczyli. Podeszli. Zaczęli uciekać. (Ruch)
- Krzyknęli. Wołali. Śpiewali. Mówili. (Dźwięk)

Mowa niezależna, zależna i pozornie zależna

W prozie zawsze ktoś mówi. Albo narrator, albo same postacie. Jakiego typu mowy użyjesz? Na początku na pewno zwykłej, trzecioosobowej narracji.
Potem jednak kusić Cię będą eksperymenty. I dobrze!

Oto potrzebna klasyfikacja:

mowa zależna,

mowa niezależna

mowa pozornie zależna.

Mowa niezależna to przytaczanie pełnych wypowiedzi bohaterów z domyślnym lub dodanym słowem „rzekł" (lub jego synonimami). Ich wypowiedzi ujmuje się w myślniki lub w cudzysłów. Częściej stosowane są jednak myślniki, np.

To wiedzą wtajemniczeni:

stosowanie mowy pozornie zależnej sprawi, że opowiadanie będzie ciekawsze kompozycyjnie.

mowa zależna jest najbardziej epicka, daje poczucie statycznej, płynnej opowieści.

mowa niezależna to dialog. Daje dynamikę.

Jak konstruować dialogi?

Jeśli bohaterowie będą dużo mówić - opowiadanie zyska na dynamice. Dialog to bardzo istotny element opowiadania, wbrew pozorom bardzo trudny. Bo dialogi łatwo się czyta, ale ciężko pisze.

Pomoże grafika:
jeśli wprowadzasz dialogi, ujmuj je w myślnik lub chociaż w cudzysłów. Wypowiedź bohaterów musi być wydzielona z tekstu i wyraźnie widoczna! Ma wyglądać tak:

- Hejka! - zawołała Agata.
- Witaj - odpowiedział Marek.
- Gdzie idziesz?
- Na pizzę. Masz ochotę się przyłączyć?

Uwaga!
Po myślniku, kiedy dopisuje się czasownik, np. rzekł, odrzekł, dodał - używa się małej litery.

Nadużywane wyrazy powiedział, rzekł można zastąpić słowem: stwierdził, odparł, odrzekł, dodał lub określeniem konkretnym: mruknął, zachichotał, zapytał, zaprzeczył, potwierdził, wtrącił, dorzucił itp.

Dobry chwyt:
indywidualizacja języka postaci. Nie ulega przecież wątpliwości, że zupełnie innym językiem posługiwać się będą różni bohaterowie opowiadania: profesor polonistyki, stary baca, dziesięciolatek, więzień recydywista itp.

Z umiarem!

W opowiadaniu nie nadużywaj dialogów. Wprawdzie mistrzowie tacy jak Ernest Hemingway i Marek Hłasko zrobili karierę dzięki dialogowości swojej prozy, ale spokojnie.

Zacznij od tego, że opowiesz - bo piszesz opowiadanie - co się zdarzyło.

Potem dopuść do głosu postacie - wpleć krótką scenkę - rozmowę, i tak coraz częściej...

Popatrz, co mówią - lanie wody, czyli brak konkretu, zamiast dynamiki przyniesie nudę.

Jak radzić sobie z czasem?

Na początku kariery pisarskiej lepiej ukazywać wydarzenia w sposób chronologiczny lub chociaż w miarę chronologiczny. Po prostu: opowiadasz zdarzenia od początku do końca, po kolei, uważając na spójność tekstu. Ale jeśli czujesz się na siłach do zabawy z czasem, spróbuj:

Kombinacje z czasem

Retrospekcja - cofnięcie się w przeszłość. Akcję umieszczasz we współczesności - ale w pewnym fragmencie cofasz się i opisujesz wspomnienia bohatera - np. wydarzenia z czasów wojny.

Inwersja czasowa. To rzecz najtrudniejsza - bo łatwo pogubić się w czasie - i autorowi, i odbiorcy. Po prostu przemieszanie czasu - raz rzecz dzieje się teraz, potem cofa się opowieść, potem znów w inny czas.

Retardacja - opóźnienia, zatrzymanie akcji, które zastosowane tuż przed jakimś ważnym momentem (np. przed rozwiązaniem zagadki, decydującym spotkaniem czy konfrontacją) trzymają czytelnika w napięciu. Z tym jednak nie przesadzaj - jest to także doskonały sposób na zanudzenie czytelnika na śmierć.

Uwaga! Prawo konsekwencji!
Konsekwentnie piszesz w tym samym czasie. To znaczy - jeśli zacząłeś w czasie przeszłym - kontynuuj w przeszłym. Zmiany czasu, np. jedno zdanie w przeszłym, drugie w teraźniejszym, są bardzo niebezpieczne i z reguły błędne.

O czym pamiętać?

Czas!
Konsekwentnie piszemy w tym samym czasie. To znaczy - jeśli zaczęliśmy w przeszłym - kontynuujemy w przeszłym. Zmiany czasu, np. jedno zdanie w przeszłym, drugie zaś w czasie teraźniejszym, są bardzo niebezpieczne, a z reguły błędne.

Styl
Uchwyć w tekście znane Ci style, np. młodzieżowy, związany z subkulturą. Nie szukaj ich na siłę. Będzie śmiesznie i sztucznie jeśli nauczyciel będzie posługiwał się slangiem uczniowskim, a młodzież będzie mówić do siebie wykwintną polszczyzną. Język oddaje prawdę o rzeczywistości! Charakteryzuje świat i ludzi! Nie może odbiegać od prawdy - to ważne i trudne zadanie pisarza.

Realia!
Nawet najbardziej fantastyczne opowiadanie musi jakoś trzymać się realiów. Zwłaszcza że one świadczą o wiedzy piszącego. Na przykład nie wolno błędnie zarysowywać realiów epoki. Jak średniowiecze to rycerze, mnisi i biczownicy, jak XIX wieku to już nie Piastowie. To podstawowe błędy piszących, a nawet twórcy SF. nie mogą lekceważyć pewnych zasad - nie powinni na przykład stwarzać potwora, który nie mógłby poruszać się według praw fizyki.

Zadbaj o dynamikę opowiadania

Oto proste sformułowania, które zwiększają dynamikę, każą spodziewać się niezwykłych wydarzeń i niespodziewanych zwrotów akcji, np.:

- Po chwili, niebawem, wtem...
- Jak grom z jasnego nieba...
- Do tej pory trudno mi w to uwierzyć...
- To było niesamowite...
- A wówczas, ni stąd, ni zowąd, aż tu nagle...
- To już się nie powtórzy...
- Nagle, niespodziewanie, wtem w tej scenerii pojawiła się nowa postać
- Ni stąd ni z owad pojawił się...

Co z tytułem?

Opowiadanie powinno mieć tytuł. Kłopot z wymyśleniem? Najpierw więc napisz opowiadanie. Potem pomyśl, co jest w nim najważniejsze. Czy osoba?

Tytuł może być imieniem (przezwiskiem) tej osoby: np. Karina, Cienias.

Jeśli najważniejszy był zdarzenie - można wynieść go do tytułu: np.Szukanie babci, Kradzież zeszytów, Wycieczka, itp.

Może to być także hasło, które jest kluczem opowiadania - tajemnicze słowo, okrzyk, refren.

Również miejsce może zostać wyniesione do rangi tytułu: np. Miasteczko Tween Peaks lub Dzieci z Bullerbyn.

Niektórzy umieszczają w tytule czas: np. Rok 1980.

Zasada „użyteczności" tytułu jest następująca: musi określać prawidłowo o czym jest opowiadanie. Jest więc informacją. O wiele bardziej jednak jest po prostu reklamą, zachętą, ma czytelnika sprowokować do czytania. Dlatego niektórzy preferują tytuły robiące wrażenie np. Krwawy upiór!, Potwór z dwiema głowami!, Morderca! Niestety często potem okazuje się, że potwór z dwiema głowami to lustrzane odbicie bohatera. Tym niemniej tytuł zaszokował, zachęcił, spełnił swoją rolę.

Przydatne sformułowania. Skorzystaj z nich przy pisaniu opowiadania.

Jak wprowadzić kolejne wydarzenia?

Jak zakończyć?

Sformułowania przydatne przy wprowadzaniu i komentowaniu dialogów:

Opowiadanie krok po kroku

Powinien wprowadzać w klimat, np. opisywać miejsce, czas zdarzeń albo nasz stan psychiczny (czy stan psychiczny bohatera opowiadania), np.:

Był piękny majowy dzień. Kiedy tylko się obudziłam, już wiedziałam, że zdarzy się coś niezwykłego. Słońce zaglądało radośnie do pokoju, a przez okna wdzierał się zapach rosnących przed domem bzów. Ptaki śpiewały.

Warszawa tego dnia wyglądała jak zwykle. Na stacji metra tłum ludzi - biegli po schodach, wsiadali do wagoników, w pośpiechu kupowali gazety, papierosy, bilety, zapalniczki, napoje. Ktoś pobieżnie przeglądał wydaną w znanej serii książkę.

To przykłady wstępów opowiadań pisanych w 1 osobie l. poj. (czyli o sobie). Niekiedy opowiadanie wymaga jednak, by pisać je w 3 osobie - czyli o kimś, np.:

Łukasz wstał tego dnia później niż zwykle. Nie zdążył zjeść śniadania, tylko szybko wypił kawę i w biegu złapał przygotowane przez mamę kanapki.
- Nie biegnij tak, bo złamiesz nogę - krzyczała za nim babcia, ale nie zwracał na nią uwagi.

Opowiadanie można też zacząć oryginalnie, np. cytatem:

„Gdy odjechał Wielki Wóz, zrobiło mi się żal, wszyscy odjechali już na Mleczną Drogę na bal". Byłam sama w domu. Pozostała mi tylko piosenka z dzieciństwa. Zasłuchana, nie poczułam nawet, jak ktoś delikatnie stuka mnie w ramię.
To była ona - dobra wróżka, zawróciła jednak z balu z Drogi Mlecznej, żeby zabrać mnie do wehikułu czasu.
- Wsiadasz? zapytała.
Nie sposób było odmówić.

Można też zacząć opowiadanie np. fragmentem listu:

Kochana Dominiko!
Przyjeżdżaj do nas koniecznie. Wszystko przygotowane. Pokój odmalowany, leśniczówka czeka. Kwiaty kwitną i owoce już czekają na Ciebie w ogródku, a jagody w lesie. Pogoda świetna. Woda w rzeczce ciepła. Dziewczynki już wyciągnęły pościel dla Ciebie, bo nie mogą się doczekać...

Po cóż było zwlekać, spakowałam najszybciej jak mogłam swój plecak i wsiadłam do pociągu.

Rozwinięcie

W rozwinięciu pamiętamy o eksponowaniu ruchu, akcji, tego, co się dzieje. Opowiadanie to przecież głównie akcja, relacjonowanie wydarzeń.

Używamy czasowników ruchu, np.:
nadjechał, podbiegł, wyruszył, odszedł.

Używamy wyrazów sugerujących następstwo czasowe, np.:
przedtem, potem, później, po chwili.

Warto stosować wyrazy podgrzewające temperaturę, wprowadzające element zaskoczenia, np.:
wtem, nagle, niespodziewanie, na szczęście.

W opisach, dla ich uplastycznienia, stosujemy przymiotniki, przysłówki i inne określenia, opisujące jakość, cechy np.:
Było to piękne wiejskie gospodarstwo, zielone i spokojne, przyciągające turystów zapachem świeżych kwiatów i mleka prosto od krowy oraz widokiem na pobliskie, niewysokie, pokryte lasami górskie zbocza i pastwiska. Przed domem pasły się chude, białe kózki i biegał śmieszny, nieduży piesek o kręconej jak u pudelka sierści. Przez środek podwórka przepływał zimny, górski strumyczek, który kusił, by zaczerpnąć z niego wody dla orzeźwienia. Raj dla oczu i uszu - strumyczek uspokajał swym cichym szemraniem i chłodził kupione w pobliskim sklepie butelki z napojami. Raj, nie gospodarstwo!

Można jeszcze wzbogacać opowiadanie wykrzyknikami , np.:
Raj, nie gospodarstwo!

Inne sposoby wzbogacenia opowiadania

Wplatamy w tok opowieści inne formy wypowiedzi, np. dialog.
Pamiętajmy wtedy jednak o zapisie graficznym. Wypowiedź każdej osoby zaczynamy od myślnika i zapisujemy w nowej linii. Dla jasności - po myślniku dodajemy komentarz typu:

W opowiadanie można też wpleść:

opis krajobrazu,

opis przedmiotu,

opis przeżyć wewnętrznych bohatera,

fragment listu,

kartkę z dziennika czy pamiętnika.
Na przykład:
Tego dnia Grażyna pisała w swoim pamiętniku:
„Nie jestem zadowolona ze swojego życia. Czuję się bardzo samotna. Nie mam przyjaciół".

Albo po prostu:
Z dziennika Grażyny

Nie podoba mi się w nowej szkole. Budynek jest odrapany i zniszczony, wychowawczyni sprawia wrażenie nadmiernie surowej, a zarazem zagubionej w rzeczywistości. I żadnych koleżanek! Nikogo znajomego. Niby sympatyczna Magda spod okna okazała się snobką, Joasia jest nieuprzejma, Krzysiek i Piotr dziwni, mają przewrócone w głowie. Poza tym kupa kujonów, dzianych facetów, wystrojonych panienek. To nie jest miejsce dla mnie!

Gdy wplatamy w tok opowiadania fragment dziennika lub listu, nie zapomnijmy o niezbędnych odstępach lub zapisie w cudzysłowie. Opisów nie oddzielamy w ten sposób. Dialogi, jak już wspomnieliśmy, oddzielamy myślnikami.

Zakończenie

Zamknięcie opowiadania może być efektownym akcentem, pozostawiającym czytelnika w niepewności czy zadumie. Może to być np. ciekawy cytat albo zestawienie jakichś wydarzeń na zasadzie kontrastu.

„A wszystko to, bo ciebie kocham" - ryczało radio. Paweł siedział odwrócony do mnie plecami.

Możemy też zamknąć opowiadanie zgrabnym zdankiem:

Jeszcze dziś pamiętam te wpatrzone we mnie niebieskie oczy małej Sylwii. Nigdy ich nie zapomnę.

Dobre opowiadanie, nawet jeśli sprawia wrażenie urwanego w jakimś miejscu, musi być urwane efektownie. To znaczy: we właściwym momencie należy zaserwować czytelnikowi niepewność, zaskoczenie, kontrast. Np.:

Otrzepałam ręce z gwiezdnego pyłu. Znów byłam tu, na Ziemi, przed swoim domem. Ptaki śpiewały, mama podlewała kwiaty przed oknem, dozorca kłócił się z pijanym panem Krawczykiem, pani Sokołowska siedziała w oknie.

Inne standardowe, choć nieco sztampowe zakończenia:

Efektowniejszy będzie na pewno:

cytat,

kontrastowe zestawienie,

króciutki, celny fragment dziennika lub listu, podsumowujący treść.

Przydatne zwroty

Zdania, które pomogą Ci sformułować wstęp

Słowa, które pomogą Ci podkreślić ruch w opowiadaniu, zdynamizować akcję

Słowa, które pomogą Ci określić następstwo czasu (ciąg przyczynowo-skutkowy)

Zdania, które pomogą Ci sformułować zakończenie

Opowiadanie krok po kroku

Opowiadanie z elementami groteski

25. Zdania wzorcowe - O bohaterze

26. Zdania wzorcowe - O akcji i epizodzie

# data[].attributes.attachment_link.description
Opowiadanie - to utwór napisany prozą! Charakteryzuje się luźnym układem akcji. Opowiadanie jest „opowiadane" przez kogoś, a zatem ma narratora, bohaterów, miejsce i czas akcji. Opisane postacie i ich dzieje nie muszą być prawdziwe, mogą być wymyślone - to fikcja literacka. Napisać dobre opowiadanie to sztuka bo jest to krótki utwór epicki, narracyjny.

# data[].attributes.headline
W prezentacji znajdziesz opracowane motywy: CIERPIENIE, MIŁOŚĆ, PODRÓŻ, PRZYRODA, OJCZYZNA.

# data[].attributes.subject
W prezentacji znajdziesz opracowane motywy: CIERPIENIE, MIŁOŚĆ, PODRÓŻ, PRZYRODA, OJCZYZNA.

# data[].attributes.body
Wstęp, argumenty i przykłady

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Drzwi - część II ✌️ - Personalized

# data[].attributes.headline
Przećwicz- czym jest mowa zależna i niezależna. 

# data[].attributes.subject
Przećwicz- czym jest mowa zależna i niezależna. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mowa

zależna i niezależna

Mowa zależna

To omówienie czyjejś lub własnej wypowiedzi, zrelacjonowanie jej własnymi słowami w formie zdania podrzędnego.

wykorzystujemy czasowniki oznaczające mówienie

np. Nauczyciel poprosił, aby uczniowie przeczytali temat z podręcznika

np. stwierdził, odrzekł, powiedział, zapytała, wyszeptało, krzyknęła, poprosiliśmy, odrzekli, odpowiedziały

Mowa niezależna

Wymaga użycia zdania wprowadzającego
np. Nauczyciel powiedział: "Proszę przeczytać temat z podręcznika"
To dosłowne przytoczenie cudzej lubwłasnej wypowiedzi, zacytowanie

Mowę niezależną stosuje się w dialogach, wywiadach, cytatach.

Można ją zapisać w formie dialogu np.
- Napisałaś już referat? - Dopiero zebrałam materiały. lub w formie przytoczenia np.
Renata zapytała:"Napisałaś już referat?"
Interpunkcja w zapisie mowy niezależnej
- myślnikiem rozpoczynamy każdą wypowiedź dialogu

-myślnikami wydzielamy wtrącone wewnątrz wypowiedzenia informacje o osobie mówiącej

- dwukropek stawiamy po zdaniu wprowadzającym
- w cudzysłowie zapisujemy zapisujemy wypowiedzenie przytaczane.
obejrzyj krótki filmik

Wykonaj ćwicznie online

Zapisz cztery wybrane zdania w zeszycie. Pozostałe wykonaj ustnie.

Opracowała

Anna Gnieciak
Tweets by genially_es

# data[].attributes.attachment_link.description
Mowa zależna i niezależna Mowa zależna To omówienie czyjejś lub własnej wypowiedzi, zrelacjonowanie jej własnymi słowami w formie zdania podrzędnego. wykorzystujemy czasowniki oznaczające mówienie np. Nauczyciel poprosił, aby uczniowie przeczytali temat z podręcznika np. stwierdził, odrzekł, powiedział, zapytała, wyszeptało, krzyknęła, poprosiliśmy, odrzekli, odpowiedziały Mowa niezależna Wymaga użycia zdania wprowadzającego np.

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Zaproszenie ✌️ - Presentation

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak argumentować w zaproszeniu? Egzamin z polskiego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
JAK NAPISAĆ NIEZWYKŁE OPOWIADANIE?

START

Przygotowała: Agnieszka Łazarek

część I

definicja

Opowiadanie - wypowiedź przedstawiająca wydarzenia, które rozwijają się w czasie i tworzą ciąg przyczynowo-skutkowy.

Część II

narrator i rodzaje narracji

Może być jednym z bohaterów, świadkiem lub uczestnikiem zdarzeń, a wtedy należy do świata przedstawionego utworu i wypowiada się bezpośrednio; używa czasowników w pierwszej osobie, np. mówię, robiłam, poszliśmy; jest to narracja pierwszosobowa.

narratorpierwszoosobowy

Może być obserwatorem, kimś, kto patrzy "z góry" na wydarzenie; wypowiada się wówczas pośrednio - w trzeciej osobie, np. poszedł, wziął, zrobił; jest to narracja trzecioosobowa.

Narratortrzecioosobowy

Swoje opowiadanie w trzeciej osobie możesz zacząć tak:Ołowiany żołnierzyk urodził się w wielkiej fabryce jako jeden z tysiąca sobie podobnych ...Dzieje indiańskiego kanoe są bardzo burzliwe. Budowali je starzy Majowie ...Spłowiała szata Mikołaja Kopernika ma długą i piękną historię: powstała w warsztacie tkackim mistrza ...Gdyby przedmioty umiały mówić, narty Adama Małysza opowiedziałyby wiele o swoich podróżach z właścicielem ...

O tym, że masz do czynienia z narratorem w pierwszej osobie świadczą:rodzaje zakończeń czasowników w 1. osobie liczby pojedynczej lub mnogiej, np. powiedziałem, idę, jesteśmy;zaimki osobowe, rzeczowne lub przymiotne, np. ja, mój, mnie, nas, nami, my.

Naturalnym czasem narracji jest czas przeszły. Ale w niektórych miejscach możesz zmienić czas na teraźniejszy, np. opisując jakieś dramatyczne wydarzenie lub coś, co jeszcze się dzieje. Możesz też konsekwentnie stosować czas teraźniejszy, co sprawi, że twoja wypowiedź będzie żywsza i bardziej dynamiczna.

czas narracji

UWAŻAJ NA CZASY!Staraj się nie mieszać czasów, ponieważ wynikają z tego różnego rodzaju błędy! Pisz:tylko w czasie przeszłymlubw czasie przeszłym, w dramatycznym momencie akcji zmieniaj go na teraźniejszy,lubtylko w czasie teraźniejszym.

Część III

porządek przedstawiania zdarzeń

Wydarzenia w opowiadaniu możesz przedstawić w sposób chronologiczny, czyli po kolei - poczynając od tych najstarszych(w stosunku do momentu opowiadania),aż po najnowsze. Jest to jeden z najczęściej stosowanych porządków.

W tym wypadku chodzi o odtwarzanie zdarzeń z przeszłości, a nie o przestrzeganie następstwa w czasie. Wyobraź sobie, że twój dziadek wspomina swą przeszłość, cofając się do chwil, kiedy był małym chłopcem. To jest właśnie retrospekcja - wspomnienia, odtwarzanie wydarzeń z przeszłości bohatera.

Porządek ten polega na relacjonowaniu zdarzeń na zasadzie następstwa przyczynowo-skutkowego.

układ chronologiczny

układ odwrócony - retrospekcja

układlogiczny

Aby uwidocznić to, że jedne wydarzenia wynikają z drugich, powinieneś użyć słów: zatem, wobec tego, wskutek czego, toteż, gdyż, ponieważ, dlatego też, ze względu na, z powodu, z przyczyny, w takim razie.

część IV

BUDOWANIE WSTĘPU

Najlepiej, aby Twoje opowiadanie było opowieścią o jednym - najważniejszym zdarzeniu, chociaż możesz przedstawić w nim jeszcze inne, mniej istotne sprawy. Przygotuj wstęp, w którym określisz: czas zdarzenia, miejsce zdarzenia, bohaterów.

PAMIĘTAJ O STOSOWANIU AKAPITÓW!Każda część opowiadania powinna rozpoczynać się od nowego akapitu, czyli od wcięcia rozpoczynającego linijkę tekstu w niewielkiej odległości od marginesu. Akapitem nazywamy też całość myślową zawartą między dwoma wcięciami tekstu. W ten sposób rozpoczynamy nową myśl..

typy początków

Był to jeden z tych zimowych, mroźnych dni, za którymi przepadają dzieci. Bo właśnie wtedy można sobie pojeździć na sankach czy porzucać śnieżkami ...Nigdy nie zapomnę tego niezwykłego spotkania, które odmieniło moje życie. Właśnie wtedy ujrzałem po raz pierwszy ...Historia, którą wam opowiem, wydarzyła się ...

Wstęp wprowadza czytelnika w klimat wydarzeń, opisuje sytuację, przedstawia bohaterów:

Nie uwierzysz, co wydarzyło się nam w ten lipcowy poranek!Kiedy wieczorami kładę się spać, do głowy przychodzą mi różne dziewne historie. Jedna z nich opowiada o ...Dawno temu na planecie B612 żył sobie ....Moja niezwykła przygoda wydarzyła się ...Nie znoszę poniedziałków, ponieważ wiem, że będę musiał aż pięć dni czekać na weekend. Ale w ten poniedziałek przydarzyło mi się coś niesamowitego ...

Pewnego dnia, podczas lekcji ...Dni poprzedzające to zdarzenie naprawdę były do siebie podobne, jak dwie krople wody. A tu taka niespodzianka!"Małgosiu, przyjedź, bo jestem na dnie rozpaczy!" - tak zakończyłam list i włożyłąm go do koperty. Dobrze, że go wtedy wysłałam, bo przyjazd przyjaciółki zmienił mnie bardzo ...W pewne deszczowe popołudnie ...

Przydatne słownictwo

Określaj miejsca zdarzeń, używając słów:nad: rzeką, jeziorem, stawem, brzegami morza, burzliwym wodospadem,przy: brzegu rzeki, lesie, Mazowieckim Parku Krajobrazowym, urzędzie pocztowym,między: leśną polaną a brzegiem strumienia, niebem a ziemią, moim domkiem a willą cioci,na: wsi, basenie, wzgórzu, kopcu, złocistym pagórku, plaży, morskim brzegu,w: dolinie otoczonej krzewami, niecce, morzu, chatce z piernika, hipermarkecie, mieście.

OKREŚLENIA DOTYCZĄCE CZASU ZDARZEŃ:w zeszłym tygodniu, miesiąc temu, dawno temu, w piątek, nie tak dawno, pewnego dnia, w ten sierpniowy poranek, kilka dni temu, dawniej, gdy jeszcze nie było elektryczności, wczoraj, rankiem, tego popołudnia, późnym wieczorem, nocną porą, o świcie, o wschodzie słońca, o zachodzie słońca, gdy kury poszły już spać, nazajutrz, w samo południe, gdy wybiła godzina dwunasta, równo z wybiciem północy

SŁOWNICTWO ZWIĄZANE Z OKOLICZNOŚCIAMI ZDARZEŃ:gdy na niebie świeciło słońce, gdy promienie słońca oplatały ziemię, kiedy na niebo wszedł księżyc, pod firmamentem z gwiazd, podczas naszych ostatnich wakacji, gdy nadeszły ferie świąteczne, kiedy bujałem się w hamaku pod palmą

Część V

rozwinięcie - łączeniez innymi formami

Tu powinieneś:przeplatać tok akcji dialogami,wplatać w treść monologi wewnętrzne bohaterów,uzupełniać narrację elementami różnych innych form wypowiedzi: opisu postaci, charakterystyki, opisu krajobrazu, opisu przeżyć wewnętrznych, opisu sytuacji, opisu przedmiotu, kartki z pamiętnika, listu).

Na tym etapie relacjonujesz wydarzenia, do których wprowadziłeś czytelników we wstępie. Ważne, byś wzmocnił zainteresowanie odbiorcy, prowadząc go do punktu kulminacyjnego.

Opisy

Opisy krajobrazu i postaci powinny być krótkie. Nie twórz rozbudowanych opisów, lecz wykorzystuj dwa lub trzy zdania, aby wpleść je w narrację jako elementy opisu krajobrazu czy postaci.Opisz to, co odczuwasz różnymi zmysłami:widzisz drzewa, liście, zwierzęta, rośliny,słyszysz rozmowy i dźwięki, np. kumkanie żab nad stawem, pianie koguta rankiem,chłoniesz różne zapachy, np. aromat świątecznego piernika, woń kwiatów bzu wiosną,odczuwasz smaki, np. prztworów roionych na zimę,dotykasz powierzchni, np. jesiennego liścia, kolców jeża

Opis wydarzenia powinien być dynamiczny. Opis sytuacji może zająć większość opowiadania. Ma tu miejsce przedstawienie wydarzenia - akcja,w której mają miejsce ruch i zmiany. Musi być w niej sporo czasowników, krótkich zdań, wykrzykników.

Wyrazy, które podkreślają wrażenie szybkości akcji:wtem, nagle, znienacka, raptownie, w pewnej chwili, niespodziewanie, nieoczekiwanie, jak grom z jasnego nieba.

Część VI

dialog

Dialog to rozmowa dwóch albo więcej osób. Kiedy zostaje zapisany, wpleciony w tok opowiadania, służy ożywieniu akcji i jej wzbogaceniu, bohaterowie stają się bliżsi i można lepiej ich poznać. Narrator nie omawia przebiegu danej rozmowy, ale przywołuje ją w jej oryginalnym brzmieniu.

Dialog składa się z różnych zdań, za pomocą których możesz:oznajmić, stwierdzić - budując zdanie oznajmujące,rozkazać coś, zażądać czegoś - budując zdanie rozkazujące,zapytać o coś - budując zdania pytające,okazać uczucia, emocje - budując zdania wykrzyknikowe.

Kwestia - to wypowiedź bohatera, np. Idź tam!, Która godzina?Uzupełnienie dialogowe - służy do łączenia wypowiedzi postaci z narracją; jest to wypowiedź narratora, która zapowiada lub objaśnia przytoczenie, określając reakcje rozmówców lub czynności towarzyszące samej rozmowie.

Wprowadzanie dialogu

KWESTIA I UZUPEŁNIENIE DIALOGOWE

Zobacz, jak to wygląda:KwestiaUzupełnienie dialogowe - zdanie objaśniające- Mam najwspanialszy samochód na świecie!- Jaki?- Samgopchamgo!- wykrzyknął z radością tata Adama.- zaciekawił się tata Marka.- odparł zagadnięty, co wywołało u wszystkich głośny wybuch śmiechu.Uzupełnienie dialogowe - zdanie wprowadzająceKwestiaMareczek zapytał:Mama odpowiedziała:- Dlaczego czajnik gwiżdże, kiedy woda się gotuje?- To zarazki krzyczą z przerażenia.PAMIĘTAJ O MYŚLNIKU!Przed wypowiedzią bohatera wstaw myślnik, żeby oddzielić ją od słów narratora.

Uzupełnienie dialogowe, które występuje po słowach bohatera, oddziel od samych słów myślnikiem. Wypowiedź też zacznij od myślnika, np.: - Kiedy wzeszło słońce? - zapytał bohater.Jeśli uzupełnienie dialogowe występuje przed słowami bohatera, wstaw po nim dwukropek, a samą wypowiedź rozpocznij od myślnika, np.:Bohater zapytał:- Kiedy wzeszło słońce?Jeżeli uzupełnienie dialogowe wplatasz w środek wypowiedzi bohatera, oddziel je dwoma myślnikami, a samą wypowiedź poprzedź myślnikiem, np.:- Nauka konnej jazdy - mówił Jacek - wymaga czasu i zapału.Dalszą część wypowiedzi bohatera po uzupełnieniu dialogowym zapisujesz małą literą, nawet wtedy, gdy jest to nowa myśl, lecz tego samego rozmówcy.

zasady zapisywania dialogu

Do uzupełnień dialogowych używaj zwrotów:zabrał głos, zaczął dyskusję, stwierdził, zmienił temat, wtrącił się do rozmowy, mówiąc, poprosił o głos, ciągnął, kontynuował, wykrzyknął z pasją, zwrócił się do kogoś z prośbą, by podjął temat, upierał się, dopytywał się, zauważył, że, objaśniał, przypomniał o, tłumaczył, że, spytał stanowczo, odpowiedziałPrzytaczając słowa bohatera, używaj czasowników w różnych czasach, np. w czasie teraźniejszym, ale w uzupełnieniach dialogowych zawsze stosuj czas przeszły,np.:- Kasiu, idziesz wreszcie na obiad? - zdenerwował się tata dziewczynki.- Agatko, jutro przyjedzie nasza mama! - oznajmił radośnie Kuba.

Część VII

WPROWADZANIE MONOLOGU WEWNĘTRZNEGO

Monolog wewnętrzny to wypowiedź, którą bohater kieruje do samego siebie. To zapis niewypowiedzianych myśli, marzeń, tego, co mamy w głowie. Ujmujemy go w cudzysłów!

Przykłady:"Nie znoszę dyra!" - wrzasnąłem w duchu, podczas gdy na jego widok usta rozciągnęły mi się w przymilnym uśmiechu."Powinienem ją ratować! - myślałem rozpaczliwie na widok tonącej dziewczynki. - Może rzucić się do wody? Ale cóż mi z tego, skoro nie umiem pływać".

Część VIII

wyrażanie uczućw dialogu

W dialogach i w narracyjnych fragmentach opowiadaniania powinieneś ujawniać:reakcje bohaterów na różne wypowiedzi i wydarzenia,przeżycia i uczucia różnych osób.Tym razem możesz wyzwalać emocje w innych ludziach, np. budzić śmiech, lęk, odrazę, sympatię ... Uczynisz to za pomocą wyrażeń i zwrotów o charakterze emocjonalnym.

Budując wypowiedzi, pamiętaj, że możesz mówić:poufale,żartobliwie,oficjalnie,podniośle,potocznie,ironicznie (pogardliwie).

Część IX

zakończenie opowiadania

Zakończenie opowiadania powinno być zawsze oryginalne i ciekawe. Możesz zakończyć swoje wypracowanie na wiele sposobów, np.:monologiem wewnętrznym: "Przyrzekam sobie, że nigdy już nie włożę na nogi nart" - pomyślał Jacek,efektowną puentą: "Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe".

1

2

3

Puenta to celne, często dowcipne zakończenie opowiadania, które krótko ujmuje najważniejszą myśl utworu.

Przykładowe zakończenia opowiadania:Odtąd już nigdy nie kupowałem róż. Tamto zdarzenie wywarło na mnie niezapomniane wrażenie ...Do tej pory pamiętam jej twarz ...Wiem, że już na zawsze przechowam w pamięci te niezwykłe chwile, gdy ...Przygoda ta nauczyła mnie, że ...Dzięki tej przygodzie poznałem ...

Na zakończenie opowiadania zadaj sobie pytania:co najbardziej utkwiło mi w pamięci?czego się nauczyłem?jaki morał mogę z tego wypowiedzieć ?czy pragnę znów powrócić do tego zdarzenia?

część X

rady i uwagidla zdających egzamin

Na egzaminie opowiadanie twórcze będzie zawsze związane z treścią lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu. To oznacza, że musisz wykazać się dobrą znajomością utworu.

W swoim opowiadaniu umieścisz bohaterów lektury np. w nowej sytuacji, zmienisz bieg wydarzeń. Pamiętaj jednak, że musisz zachować realia charakterystyczne dla utworu - to oznacza, że np. nie możesz wyposażyć bohaterów w zachowania dla nich nietypowe lub w cechy, ktorych nie posiadają w książce.

W swoim wypracowaniu musisz wykorzystać co najmniej 6 spośród 10 elementów twórczych: czas wydarzeń, miejsce zdarzeń, elementy opisu (np. bohatera, przedmiotu, krajobrazu, przeżyć), elementy charakterystyki postaci, zwroty akcji, punkt kulminacyjny, puenta, monolog bohatera, dialogi postaci, retrospekcja.

Dziękuję!

Agnieszka Łazarek

# data[].attributes.attachment_link.title
Opowiadanie krok po kroku by AŁ on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
JAK NAPISAĆ NIEZWYKŁE OPOWIADANIE? START Przygotowała: Agnieszka Łazarek część I definicja Opowiadanie - wypowiedź przedstawiająca wydarzenia, które rozwijają się w czasie i tworzą ciąg przyczynowo-skutkowy. Część II narrator i rodzaje narracji Może być jednym z bohaterów, świadkiem lub uczestnikiem zdarzeń, a wtedy należy do świata przedstawionego utworu i wypowiada się bezpośrednio; używa czasowników w pierwszej osobie, np.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
red. Z. Fijałkowska

czerwiec 2020

Moda na polski

Rymy

ZAPROSZENIE

DziadyTreny

środki stylistyczne

słowotwórsto

KOMIZM

11

Są dziwy na niebie i na ziemi,o których nie śniło się filozofom. (Szekspir)

START

Przeczytaj tekst.

Kliknij w ilustrację!

01

Na podstawie tekstu napisz

prognozę pogody dla Lipiec na dzień 2 listopada.

02

Z pierwszego zdania tekstu

wypisz wszystkie epitety. Jakimi częścia-mi mowy zostały one wyrażone?

03

Kliknij w księżyc.

Rozwiąż test online.

04

Moda na polski

13

red. Z. Fijałkowska

13

Nadszedł Dzień Zaduszny, szary, bezsłoneczny i martwy, że nawet wiatr nie przegarniał zeschłymi badylami ni chwiał drzewami, co stały ciężko pochylone nad ziemią...Bolesna, głucha cisza przygnietła świat.A w Lipcach już od rana dzwony biły wolno a bezustannie - i żałosne, rozbolałe dźwięki pojękiwały po omglonych, pustych polach; ponurym głosem żałoby wołały w ten dzień smętny, w ten dzień, co wstał blady, spowity w mgły aż do tych dal zapadłych, aż do tych bezkresów ziemi i nieba, siny, do niezgłębionej topieli podobny.Od zórz wschodnich, co się jeszcze żarzyły blado, kieby ta miedź stygnąca, spod sinych chmur zaczęły płynąć stada wron i kawek...Szły wysoko, wysoko, że ledwie okiem rozeznał i ledwie uchem pochwycił tę dziką, żałosną wrzawę krakań, podobną do jęków nocy jesiennych...A dzwony biły wciąż.Ponury hymn rozlewał się ciężko w martwym, ogłuchłym powietrzu, opadał na pola jękami, huczał po wsiach i lasach żałością, płynął światem całym, że ludzie i pola, i wsie zdały się już być jednym wielkim sercem, bijącym skargą żałosną

Ponad stutysięczny tłum wiernych zgromadził się na Placu świętego Piotra w Rzymie w niedzielę 12 maja 1980 roku, aby uczcić sześćdziesięciolecie urodzin Jana Pawła II. Kiedy po uroczystej mszy świętej tłum, skandując, zaczął wyrażać serdeczne życzenia, papież stwierdził: ,,Dajecie mi do zrozumienia, że się postarzałem o rok na waszych oczach. Otóż zbliżyłem się o rok do moich powtórnych narodzin".

Moda na polski

ks. Józef Wysocki, Rytuał rodzinny

Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali

Pan Paweł II

Zadania ukryte są w różach Kliknij!

+

Wymień rodzaje komizmu występujące w utworach literackich.

Przeczytaj tekst

Kliknij w ilustrację. Następnie odsłoń kartę.

01

Wyjaśnij, dlaczego

dusze Rózi i Józia nie mogły być w pełni szczęśliwe w niebie.

02

Wymień wszystkie

rodzaje duchów, które zostały przywolane podczas obrzędu Dziadów.

03

W jaki sposób autor

buduje nastrówj napięcia, tajemniczości, oczekiwania na kontakt ze światem zmarłych podczas obrzędu Dziadów.

04

1

Moda na polski

13

CHÓRCiemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?GUŚLARZ Zamknijcie drzwi od kaplicy I stańcie dokoła truny; Żadnej lampy, żadnej świécy, W oknach zawieście całuny. Niech księżyca jasność blada Szczelinami tu nie wpada. Tylko żwawo, tylko śmiało.STARZEC Jak kazałeś, tak się stało.CHÓRCiemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?GUŚLARZ Czyscowe duszeczki! W jakiejkolwiek świata stronie: Czyli która w smole płonie, Czyli marznie na dnie rzeczki, Czyli dla dotkliwszej kary W surowym wszczepiona drewnie, Gdy ją w piecu gryzą żary, I piszczy, i płacze rzewnie; Każda spieszcie do gromady! Gromada niech się tu zbierze! Oto obchodzimy Dziady! Zstępujcie w święty przybytek; Jest jałmużna, są pacierze, I jedzenie, i napitek.CHÓRCiemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?GUŚLARZ Podajcie mi garść kądzieli, Zapalam ją; wy z pośpiechem, Skoro płomyk w górę strzeli, Pędźcie go z lekkim oddechem. O tak, o tak, daléj, daléj, Niech się na powietrzu spali.CHÓRCiemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?GUŚLARZ Naprzód wy z lekkimi duchy, Coście śród tego padołu Ciemnoty i zawieruchy, Nędzy, płaczu i mozołu Zabłysnęli i spłonęli Jako ta garstka kądzieli. Kto z was wietrznym błądzi szlakiem, W niebieskie nie wzleciał bramy, Tego lekkim, jasnym znakiem Przyzywamy, zaklinamy.CHÓRMówcie, komu czego braknie,Kto z was pragnie, kto z was łaknie.GUŚLARZ Patrzcie, ach, patrzcie do góry, Cóż tam pod sklepieniem świeci? Oto złocistym pióry Trzepioce się dwoje dzieci. Jak listek z listkiem w powiewie, Kręcą się pod cerkwi wierzchołkiem; Jak gołąbek z gołąbkiem na drzewie, Jak aniołek igra z aniołkiem.GUŚLARZ I STARZEC Jak listek z listkiem w powiewie, Kręcą się pod cerkwi wierzchołkiem; Jak gołąbek z gołąbkiem na drzewie, Tak aniołek igra z aniołkiem.ANIOŁEK (do jednej z wieśniaczek) Do mamy lecim, do mamy. Cóż to, mamo, nie znasz Józia? Ja to Józio, ja ten samy, A to siostra moja Rózia. My teraz w raju latamy, Tam nam lepiej niż u mamy. Patrz, jakie główki w promieniu, Ubiór z jutrzenki światełka, A na oboim ramieniu Jak u motylków skrzydełka. W raju wszystkiego dostatek, Co dzień to inna zabawka: Gdzie stąpim, wypływa trawka, Gdzie dotkniem, rozkwita kwiatek. Lecz choć wszystkiego dostatek, Dręczy nas nuda i trwoga. Ach, mamo, dla twoich dziatek Zamknięta do nieba droga!CHÓRLecz choć wszystkiego dostatek,Dręczy ich nuda i trwoga.Ach, mamo, dla twoich dziatek Zamknięta do nieba droga!GUŚLARZ Czego potrzebujesz, duszeczko, Żeby się dostać do nieba? Czy prosisz o chwałę Boga? Czyli o przysmaczek słodki? Są tu pączki, ciasta, mleczko I owoce, i jagodki. Czego potrzebujesz, duszeczko; Żeby się dostać do nieba?ANIOŁEK Nic nam, nic nam nie potrzeba. Zbytkiem słodyczy na ziemi Jesteśmy nieszczęśliwemi. Ach, ja w mojem życiu całem Nic gorzkiego nie doznałem. Pieszczoty, łakotki, swawole, A co zrobię, wszystko caca. Śpiewać, skakać, wybiec w pole, Urwać kwiatków dla Rozalki, Oto była moja praca, A jej praca stroić lalki. Przylatujemy na Dziady Nie dla modłów i biesiady, Niepotrzebna msza ofiarna; Nie o pączki, mleczka, chrusty,- Prosim gorczycy dwa ziarna; A ta usługa tak marna Stanie za wszystkie odpusty. Bo słuchajcie i zważcie u siebie, Że według Bożego rozkazu: Kto nie doznał goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie.CHÓRBo słuchajmy i zważmy u siebie,Że według Bożego rozkazu:Kto nie doznał goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie.GUŚLARZ Aniołku, duszeczko! Czego chciałeś, macie obie. To ziarneczko, to ziarneczko, Teraz z Bogiem idźcie sobie. A kto prośby nie posłucha, W imię Ojca, Syna, Ducha. Widzicie Pański krzyż? Nie chcecie jadła, napoju, Zostawcież nas w pokoju! A kysz, a kysz! CHÓRA kto prośby nie posłucha,W imię Ojca, Syna, Ducha.Widzicie Pański krzyż?Nie chcecie jadła, napoju,Zostawcież nas w pokoju; A kysz, a kysz!(Widmo znika)

Przeczytaj tekst, kliknij w kwiat, a następnie otwórz pozostałe fotografie.

Wymień trzy cechy Urszulki, o których wspomnia Jan Kochanowski w innym trenie.

Podaj dwa różne znaczenia słowa ,,tren".tren - ...tren - ...

Jan Kochanowski Tren VJako oliwka mała pod wysokim sademIdziez ziemie ku górze macierzyńskim szladem,Jeszcze ani gałązek, ani listków rodząc,Sama tylko dopiroszczupłym prątkiemwschodząc;Tę, jesli ostre ciernielub rodnepokrzywyUprzątając, sadownikpodciął ukwapliwy,Mdlejezaraz, a zbywszy siły przyrodzonej,Upada przed nogami matki ulubionej.Takci sie mej namilszej Orszuli dostało:Przed oczyma rodziców swoich rostąc, małoOd ziemie się cowznióswszy, duchem zaraźliwymSrogiej śmierci otchniona, rodzicom troskliwymU nóg martwa upadła. O zła Persefono,Mogłażeś tak wielu łzamdać upłynąć płono?

w imieniu zespołu teatralnego ,,Cudowisko" skierowanie do uczniów Twojej klasy na spektakl pt. ,,Dziady" cz. II Użyj dwóch argumentów zachęcających do udziału w imprezie.

Napisz zaproszenie

Smutek to najdziwniejsze z uczuć; czyni nas bezradnymi. Jest jak okno otwarte wbrew naszej woli - przy nim można wyłącznie dygotać z zimna. Z czasem jednak otwiera się coraz rzadziej i rzadziej, aż wreszcie całkowicie stapia się z murem.Arthur Golden

Zuzanna Fijałkowska

Moda na polski

20

Dziękuję za Twoją pracę

# data[].attributes.attachment_link.description
red. Z. Fijałkowska czerwiec 2020 Moda na polski Rymy ZAPROSZENIE DziadyTreny środki stylistyczne słowotwórsto KOMIZM 11 Są dziwy na niebie i na ziemi,o których nie śniło się filozofom. (Szekspir) START Przeczytaj tekst. Kliknij w ilustrację! 01 Na podstawie tekstu napisz prognozę pogody dla Lipiec na dzień 2 listopada.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Już za parę dni, za dni parę...

...nim jednak to nastąpi zapraszam Cię na lekcję. Kliknij w ekran!

Kliknij w słońce, a następnie w ptaka.

Temat: Sprawdzę się!

Na podstawie pierwszego akapitu testu ustal, kim jest narrator.

Z tekstu wynika, że argument to...

A. podanie różnych sposobów rozwiązania problemu.B. uzasadnienie czyjeś racji lub stanowiska.C. rodzaj bitwy na słowa.D. sprzeczka, kłótnia

Przywołaj z tekstu dwa argumenty przemawiające za wyjazdem nad morze.

Jakie argumenty zostały podane w celu przekonania rozmówcy do wyjazdu w góry.

Zadanie wykonaj w zeszycie!

Dziękuję za Twój udział w lekcji. Do zobaczenia! Udanych wakacji!

# data[].attributes.attachment_link.description
Już za parę dni, za dni parę... ...nim jednak to nastąpi zapraszam Cię na lekcję. Kliknij w ekran! Kliknij w słońce, a następnie w ptaka. Temat: Sprawdzę się! Na podstawie pierwszego akapitu testu ustal, kim jest narrator. Z tekstu wynika, że argument to... A. podanie różnych sposobów rozwiązania problemu.B.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
20,,Dziękuję Ci za Twoją pracę!,Do zobaczeniaZ. Fijałkowska,Duis aute irure,Lorem Ipsum Dor,,Eduardo MendozaBrak wiadomości od Gurba07.21Pierwszy kontakt z mieszkańcami okolicy. Dane otrzymane od Gurba: wzrost napotkanego osobnika 170 cm; obwód czaszki 57 cm; liczba oczu - dwoje; długość ogona - 0,00 (brak). Osobnik porozumiewa się za pomocą języka o bardzo prostej strukturze, ale skomplikowanym sposobie udźwię-czniania, którego artykulacja zdaje się wymaga użycia organów wewnętrznych; możliwość wyrażania myśli: prawie żadna. Nazwisko osobnika: Lluc Puig i Roig (możliwy odbiór zniekształcony lub niekompletny). Funkcja biologiczna osobnika: profesor uniwersytecki (jedyne zajęcie) na Univesidad Autónoma. Współczynnik dobrej woli: niski. Dysponuje środkiem transportu o bardzo prostej budowie, lecz skomplikowanej obsłudze, zwanym ford fiesta.07.23Osobnik zaprasza Gurba, by wsiadł do jego środka transportu. Gurb prosi o instrukcję. Rozkazuje mu przyjąc zaproszenie. Cel podstawowy: nie zwracać uwagi fauny autochtonicznej (rzeczywistej i potencjalnej).Zadania znajdują się w ruchomych elementach!,Czerwiec 2020,Podziękowanie,Środki stylistyczne,Moda na polski,10,Stepy akermańskie,Archaizm Neoologizm Zapożyczenie Kolokwializm,Styl wypowiedziTryb Narracja Fikcja InterpunkcjaKOMIZM,START,Mały Książę,Ortografia,red. Z. Fijałkowska,Moda na polski,red. Z. Fijałkowska,Kliknij w pajączka.,05,01,Przeczytaj tekst. kliknij w ilustrację,02,Odpowiedz na pytania zamk-nięte. Kliknij w różę pustyni.,03,W jakim celu w drugim akapicie autor podaje konkretne przykłady mówiące o tym, gdzie zmieśliby się wszyscy mieszkańcy Ziemi?,Przywołując treść lektury, sformułuj dwa argumenty Małego Księcia sugerujące, że dorośli są dziwni.,07,Wskaż dwa baśniowe motywy pojawiające się w lekturze ,,Mały Książę".,04,06,Odwołując się do treści utworu, wyjaśnij znaczenia takich symboli jak żmija i pustynia.,W imieniu Małego Księcia sformułuj podziękowanie dla pilota za wyświadczone przez niego dobro. Odwołaj się do trzech konkretnych sytuacji opisanych w lek-turze.,W wypowiedzi będzie brana pod uwagę popra-wność ortograficzna, in-terpunkcyjna i językowa.,Podziękowanie!,red. Z. Fijałkowska,10,Moda na polski,określenia typu Róża, Latarnik, Lis i Zwrotniczy zapisane są wielką literą, a w innych małymi. Która z reguł ortograficznych wyjaśnia tę rozbieżność? Zapisz ją własnym słowami.,W niektórych tłumaczeniach,Moda na polski,red. Z. Fijałkowska,Kliknij w pajączka.,05,01,Przeczytaj tekst. Kliknij w ilustrację!,02,W 2-3 zdaniach scharakteryzuj podmiot liryczny wiersza A. Mickiewicza,03,Kliknij w ptaka.,Sformułuj argument potwierdzający tezę, że ,,Stepy akermańskie" są przykładem stylu artysty-cznego. Wy-mień przynaj-mniej dwie jego cechy.,04

# data[].attributes.attachment_link.title
Moda na polski, część 10. by Zuzanna Fijałkowska on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
20,,Dziękuję Ci za Twoją pracę!,Do zobaczeniaZ. Fijałkowska,Duis aute irure,Lorem Ipsum Dor,,Eduardo MendozaBrak wiadomości od Gurba07.21Pierwszy kontakt z mieszkańcami okolicy. Dane otrzymane od Gurba: wzrost napotkanego osobnika 170 cm; obwód czaszki 57 cm; liczba oczu - dwoje; długość ogona - 0,00 (brak).

# data[].attributes.attachment_link.title
Rozprawka, opowiadanie, zaproszenie -  powtórka do egzaminu ósmoklasisty.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Egzaminator podpowiada - Marek Filipkowski

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak napisać ogłoszenie ? - #21 egzamin ósmoklasisty