# data[].attributes.body
De Chaos van Rachel Ward is een vervolg op het boek: Deadline, dit boek heb ik in de eerste klas gelezen daarom leek het mij erg leuk om dit jaar het vervolg hier op te lezen. Er is ook nog een vervolg op De Chaos. Het boek is uitgegeven in november 2010.
Net als zijn moeder ziet Adam in de ogen van de persoon die hij aankijkt de datum waarop die persoon zal sterven. Bij steeds meer mensen ziet Adam dezelfde dag : 1 januari 2027 'ik heb hun nummers gezien'. Hij krijgt er beelden bij van brandende gebouwen en voelt een verschrikkelijke pijn. Adam woont samen met zijn oma, Val.
Op school ontmoet hij Sarah, Sarah wordt seksueel misbruikt door haar vader en is zwanger. Sarah schrikt van zijn verschijning. Hij is de jongen met het verbrande gezicht uit haar steeds terugkomende nachtmerrie. Ze ontwijkt hem tot ze zich realiseert dat Adam en zij misschien iets kunnen doen tegen de komende ramp.

Ik vind het een erg spannend, leuk en meeslepend boek Het is ook erg origineel, ik had zelf nooit op deze verhaallijn kunnen komen. Wat ook erg leuk is, omdat ik Deadline ook heb gelezen, dat je tijdens het lezen van De Chaos toch vaak terug denkt aan Deadline.

# data[].attributes.body
In het ziekenhuis is alles wit en felverlicht. Sarah rent snel naar de receptie toe met Mia, haar baby. Ze vragen haar naam. Ze kan niet haar echte naam zeggen want ze is weg gelopen van huis. 'Sally Harrison' zegt ze snel. Ze hoeft maar 20 minuten te wachten en er komt al een dokter. De dokter is jong, maar ze heeft grote wallen en haar blonde haar piekt uit haar slordige paardenstaart. De dokter stelt allemaal vragen: 'Hoelang heeft ze al koorts? Hoelang huilt ze al? Drinkt ze genoeg?' Het is een beetje ontstoken rond de navel zegt de dokter en spuit terwijl ze het zegt iets in het beentje van Mia. 'Ze moet naar de afdeling" zegt de dokter. Sarah wil dat helemaal niet, maar ze heeft geen keuze. Mia zou anders dood kunnen gaan.

# data[].attributes.body
Adam is in Oxford Street en loopt af op allemaal stemmen. Het is de demonstratie die hij gister op tv had gezien. Om de paar meter staat een agent in uniform. Hij wringt zich erdoor heen totdat hij recht voor de man met de microfoon staat. Dit is zijn kans, denkt Adam. Adam wil graag aan de wereld vertellen dat ze zo snel mogelijk uit Londen weg moeten komen. Adam tikt de schouder aan van de man met de megafoon. Hij vraagt: 'Mag ik ook even?'. De man vindt het goed en geeft Adam de megafoon. Hij begint eerst te roepen: 'Geen oorlog, geen oorlog" Iedereen schreeuwt met hem mee, ze zijn allemaal enthousiast. Hij gaat zo nog even door, maar dan zegt hij wat hij echt wil zeggen; ' Niemand wil deze oorlog, maar over 3 dagen gaat Londen tegen de vlakte'. De menigte word steeds stiller, eer word zelfs gejoeld. Hij gaat verder:' We moeten weg uit Londen, voor nieuwjaarsdag.

# data[].attributes.body
'Alles doet pijn' is wat Sarah zegt. Dit hoofdstuk is geschreven vanuit Sarah. Ze hebben net afgeteld. De rampen zouden nu gaan gebeuren. Het is donker en alles ligt overhoop. Het huis is ingestort door een aardbeving, Sarah en Val (oma van Adam) liggen onder het puin. Sarah kan zich niet bewegen omdat haar benen klem gezet worden door een omgevallen leunstoel. Ze hoort Val om Adam schreeuwen. Adam is er niet, die is in de jeugd gevangenis. Sarah probeert tegen Val te schreeuwen dat ze er is, maar alles wat ze zegt komt eruit als gefluister. Sarah kon zien dat bijna de hele rij huizen weg was, helemaal weg. Zij hadden nog geluk gehad, omdat alleen de voorkant van het huis ingestort was.

# data[].attributes.body
'Is ze daar? Heb je haar?' zegt Adam. Hij en Sarah waren opzoek gegaan naar de Mia, de baby van Sarah. Mia is in het oude huis van Sarah. Het staat in brand, overal komen de vlammen dichterbij. Maar daar is Mia in een klein bedje. Er zit bloed op Mia, maar het is niet van Mia. Naast Mia ligt de moeder van Sarah met haar schedel half open op de grond. Ze is dood. Zelfs toen ze bijna dood ging beschermde ze Mia, Sarah is erg dankbaar. De vlammen begonnen steeds dichterbij te komen. Rennen, zegt Dam tegen Sarah. Ik neem de baby wel mee! Sarah rent weg door het vuur. Adam pakt de baby op en houdt haar dicht tegen zich aan, dat ze niet verbrandt. Adam voelt zijn huid weg smelten en gaat zo snel mogelijk door het vuur.

# data[].attributes.body
Als je begint te lezen met De Chaos, kan het wel even duren voordat je erin zit. Maar zodra je er in zit vliegt de tijd voorbij als je het leest. Het is een spannend en meeslepend boek. Naar mijn mening vind ik dit deel leuker en spannender dan Deadline, het eerste deel. Dat komt vooral doordat de gave van Adam wordt gekoppeld aan die van Sarah: er zijn nu twee toekomstvoorspellingen. Maar het komt misschien ook doordat de hoofdpersoon dit keer een jongen is, die wat minder zeurt en nadenkt over alles. In Deadline had Jem (moeder van Adam) vooral veel moeite met haar gave en ging een groot deel van het boek over haar gevoelens, dat was een beetje cliché beschreven. Gevoelens en clichés zijn nu veel minder aanwezig. Adam gaat er stoerder mee om. Hij wil zijn gave gebruiken om mensen te redden, ze te waarschuwen. Al met al kan ik het boek erg aanraden.