# data[].attributes.headline
อ.ชูชัย พงศ์ไพบูลย์ศิริ

# data[].attributes.subject
อ.ชูชัย พงศ์ไพบูลย์ศิริ

# data[].attributes.body
ตรวจแล้วน่ะครับ

# data[].attributes.body
1.นายณัฐจิรพัส จิราพิมกุตกุล เลขที่5
2.น.ส.ฐิติรัตน์ ธวัชเสถียร เลขที่20
3.น.ส.ทยา มหานพวงศ์ชัย เลขที่21
4.น.ส.พนิชชา เริงนพดล เลขที่24
5.น.ส.โสวรรณ ลิขิตไพบูลย์
เลขที่30

# data[].attributes.body
ภาพที่ (7) เงินพดด้วง หรือ เงินลูกปืน

# data[].attributes.body
ภาพที่ (6) ตลาดปสาน สมัยสุโขทัย                    สินค้าส่งออกที่สำคัญ ได้แก่ เครื่องเทศ ของป่าหายาก พริกไทยน้ำตาล  งาช้าง หนังสัตว์ นอแรด เป็นต้น
สินค้านำเข้าที่สำคัญ ได้แก่ ผ้าไหม ผ้าทอ เครื่องประดับประเภทอัญมณี

# data[].attributes.body
3. การพาณิชยกรรม การค้าขายในสมัยสุโขทัย แบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ
3.1 การค้าภายในอาณาจักร เป็นการแลกเปลี่ยนสินค้าที่จำเป็นต่อการอุปโภค             บริโภค ประชาชนสามารถนำผลผลิตของตนมาขายที่ตลาด เรียกว่า "ตลาดปสาน"
3.2 การค้านอกอาณาจักร สุโขทัยได้ทำการค้าขายกับดินแดนต่างๆได้อย่างเสรี             เช่น หงสาวดี ตะนาวศรี ล้านนา ปัตตานี มะละกา ชวา ลังกา อินเดีย จีน เป็นต้น

# data[].attributes.body
2. การหัตถกรรม ส่วนใหญ่เป็นการผลิตเครื่องปั้นดินเผา หรือ เครื่องสังคโลก            เชื่อว่ารับเทคโนโลยีมาจากจีน ซึ่งชื่อ "สังคโลก" หมายถึง "ซ้องโกลก" แปลว่า   เตาของแผ่นดินซ้อง แหล่งเครื่องปั้นดินเผาของอาณาจักรสุโขทัยมี 2 แห่ง คือ             ที่เมืองสุโขทัย และเมืองศรีสัชนาลัย ซึ่งมีการค้นพบเตาทุเรียงเป็นจำนวนมาก   เครื่องปั้นดินเผาของสุโขทัยมีทั้งเครื่องถ้วยชาม กระเบื้อง กระถาง กาน้ำ  หม้อ รวมทั้งเครื่องประดับสถาปัตยกรรมทางศาสนา เช่น ช่อฟ้า รูปปั้นเทวดา นักรบ  หรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อและศาสนา เช่น มังกร นาค ยักษ์ เป็นต้น

# data[].attributes.body
(3) สรีดภงส์สมัยสุโขทัย

# data[].attributes.body
ภาพที่ (2) ตระพังในสมัยสุโขทัยภาพที่

# data[].attributes.body
1. สภาพพื้นที่ของสุโขทัยส่วนใหญ่ ไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก จึงต้องมีการใช้            ระบบชลประทานเข้าช่วย ชาวสุโขทัยจึงขุดคู คลอง ตระพัง บ่อน้ำเพื่อรับน้ำเพื่อการ            ชลประทานมากมาย

# data[].attributes.body
ภาพที่ (1) ภาพการทำนาของเกษตรกร                    เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของอาณาจักรสุโขทัยไม่เอื้ออำนวยต่อการทำ            การเกษตรมากนัก เพราะสภาพภูมิประเทศบางส่วนเป็นที่ราบเชิงเขาทีมีความลาดชัน             บางส่วนเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ คือ แม่น้ำปิง แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน แม่น้ำทั้ง 3 สายนี้            จะมีน้ำน้อยในหน้าแล้ง ไม่เพียงพอต่อการเกษตร ในหน้าฝน น้ำจะไหลเชี่ยวและ            ท่วมขัง จึงได้มีการใช้ระบบชลประทานซึ่งถือเป็นภูมิปัญญาที่สำคัญของชาวสุโขทัย            เข้ามาช่วย

# data[].attributes.body
1. การเกษตรกรรม ชาวสุโขทัยส่วนใหญ่จะทำการเพาะปลูก พืชหลักที่ปลูก             ได้แก่ ข้าว นอกจากนี้ยังมีมะม่วง มะพร้าว มะขาม หมากพลู เป็นต้น โดยพื้นที่             เพาะปลูกที่สำคัญ ได้แก่ บริเวณที่ราบลุ่มทางแถบเมืองศรีสัชนาลัย ชากังราว              สองแควและเมืองนครชุม

# data[].attributes.headline
   3. อาณาจักรสุ

# data[].attributes.body
3. อาณาจักรสุโขทัยมีนโยบายในการยกเว้นการจัดเก็บภาษีผ่านด่าน หรือ             "จกอบ" ช่วยให้เกิดแรงจูงใจให้พ่อค้าเข้ามาค้าขายในสุโขทัยได้มากขึ้น

# data[].attributes.headline
 เศรษฐกิจของสุโขทัยที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
 เศรษฐกิจของสุโขทัยที่สำคัญ

# data[].attributes.headline
 2. อาณาจักรสุโข

# data[].attributes.body
2. อาณาจักรสุโขทัยตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำปิง ยม น่าน ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคม            ติดต่อกับดินแดนอื่น ช่วยส่งเสริมการประกอบอาชีพการค้าขายได้อย่างดี

# data[].attributes.headline
พัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจในอาณาจักรสุโขทัย มีปัจจัยเอื้อหนุนอยู่หลายประการ ดังนี้

# data[].attributes.subject
พัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจในอาณาจักรสุโขทัย มีปัจจัยเอื้อหนุนอยู่หลายประการ ดังนี้