# data[].attributes.body
Hazel, haar moeder en Gus in een vliegtuig, op weg naar Amsterdam

# data[].attributes.body
In dit boek wordt heel duidelijk een reis gemaakt. Namelijk van Indianapolis in Amerika, naar Amsterdam in Nederland en weer terug. Deze hele reis wordt gemaakt met maar 1 reden: erachter komen hoe het boek 'Een vorstelijke beproeving' afloopt. In Amsterdam gaan Hazel en Gus naar de schrijver van het boek. Helaas vertelt hij hen niks en hebben ze de reis voor niks gemaakt, nou ja... niet voor helemaal niks: ze hebben er een mooie relatie opgebouwd.
Er wordt niet alleen een letterlijke reis gemaakt, maar ook een figuurlijke. Hiermee bedoel ik de reis van het leven. We lezen alleen over het laatste gedeelte van de reis van Gus, maar gelukkig voor hem was dit wel een hele mooie reis.

# data[].attributes.body
Ja en nee,
Ja:
Ja, dit is een heel erg origineel verhaal, omdat de karakters heel andere trekjes hebben en vooral andere doelen in het leven. Kijk maar eens naar Gus, hij is geobsedeerd door metaforen. Hij heeft altijd een niet aangestoken sigaret in zijn mond. Hij laat hierdoor 'Het dodelijke tussen zijn lippen, maar geeft het geen kans hem te doden'.  Ook heeft hij een ander levensdoel dan de meeste mensen: hij wilt niet vergeten worden. Vergeten worden is zijn grootste angst. Zelf vind ik dit raar, maar het voegt wel wat toe aan het verhaal. Iets anders is dat Hazel en Gus altijd 'Oke?... Oké'. tegen elkaar zeggen dit vind ik mooi en het geeft hen hoop
Nee:
Nee, dit is aan de andere kant niet echt een origineel verhaal. Er zijn heel veel boeken geschreven over kinderen met kanker en over hun liefdesverhaal. Het is daarom wel een beetje een cliché boek. Uiteindelijk is dit geen probleem alleen soms wat irritant.

# data[].attributes.body
Isaac

# data[].attributes.body
Lidewij Vliegenthart

# data[].attributes.headline
Bijzondere mensen die je in het verhaal tegenkomt

# data[].attributes.subject
Bijzondere mensen die je in het verhaal tegenkomt

# data[].attributes.body
Behalve bijzondere plekken zijn er natuurlijk ook een paar speciale mensen in het verhaal, die geen hoofdpersonen zijn.

De meest bijzondere persoon in het hele verhaal is, vind ik, Isaac. Isaac is een jongen uit de praatgroep van Hazel en Gus en ook Gus' beste vriend. Hij heeft een speciale vorm van oogkanker. Hij heeft een relatie met Monica. Hij en Monica zeggen elke dag zo vaak als het maar kan 'altijd' tegen elkaar. Als Isaac blind wordt door zijn kanker, verbreekt Monica hun relatie. Isaac is hier kapot van, maar probeert iets van zijn leven te maken, ook al is hij nu blind. Wat ik zo speciaal vind aan Isaac, is dat hij ondanks het allemaal tegenzit, toch iets probeert te ondernemen, in plaats van de hele tijd een beetje verdrietig lopen doen. Isaac kom je al meteen helemaal aan het begin tegen in de praatgroep.

Een ander speciaal persoon is Lidewij Vliegenthart, beter bekent als 'De assistente van Peter van Houten'. Wat haar zo speciaal maakt is dat ze, ondanks dat Peter van Houten het haar lastig maakt, toch bij hem blijft werken (totdat Hazel en Gus komen) en altijd aardig is. Ze doet er alles aan om Hazel en Gus toch een leuke dag te geven na hun slechte ervaring met Peter van Houten. Lidewij kom je als eerste tegen als Gus met haar mailt en daarna in Amsterdam bij van Houten

# data[].attributes.body
Hier zie je de echte 'Funky Bones' in Indianapolis, gemaakt door Joep van Lieshout.

# data[].attributes.body
De eerste bijzondere plek is de ruimte waarin de praatgroep van Hazel zich bevindt. Deze plek is zo bijzonder omdat er vaak een gespannen, maar toch relaxte sfeer hangt. Het is zo gespannen aangezien niet iedereen open durft/wilt praten over hun kankerervaringen en er ook mensen uit de groep overlijden aan de kanker waar ze over praten. Toch hangt er ook een relaxte sfeer omdat je weet dat niemand je daar gaat veroordelen omdat ze allemaal weten hoe het is en ze allemaal door hetzelfde gaan of zijn gegaan.

De tweede plek is de omgeving in het park bij het kunstwerk ‘Funky Bones’. Deze omgeving is speciaal vanwege het feit dat iedereen er wel iets kan doen: kinderen kunnen leuk spelen op het kunstskelet, je kan er leuk picknicken, dat is wat Hazel en Gus daar graag doen, maar je kan er ook gewoon lekker zitten en niks doen. Al deze dingen kan je er doen, maar toch is het rust gevend voor iedereen.

De laatste ruimte waar ik het over wil hebben is het huis van Peter van Houten. Dit is geen leuke plek, maar wel een plek met karakter. De sfeer die in zijn huis hangt is niet prettig. Dit komt doordat Peter van Houten vaak agressief is en dat hangt een beetje in zijn huis. Ook ruikt bijna het hele huis naar alcohol, wat niet zo fijn is. Zijn assistente is wel aardig, dit maakt de sfeer iets dragelijker, maar nog steeds niet gezellig.

# data[].attributes.body
Ik vond ‘Een weeffout in onze sterren’ een heel mooi boek. Het verhaal is heel goed geschreven en ik leefde echt mee met de hoofdpersonen. Bij het overlijden van Gus had ik zelfs tranen in mijn ogen. Zeker een aanrader voor als je het boek nog niet had gelezen!
Wat ik ook zou aanraden, is de letterlijke reis die de hoofdpersonen maken. Een reis van Indianapolis naar Amsterdam lijkt mij namelijk echt heel leuk. Mede omdat ik altijd al naar Amerika wil, zou ik deze reis zeker weten aanraden. Daarbij lijkt het mij ook leuk om naar het Anne Frank Huis te gaan, omdat ik daar nog nooit ben geweest.
Wat ik niet zou aanraden is de reis van het leven van Gus. Deze reis is veel te kort en vaak helemaal niet leuk: hij ligt vaak in het ziekenhuis, hij moest zijn been laten amputeren en veel mensen in zijn omgeving overlijden. Zijn leven/reis is natuurlijk niet altijd vervelend, want hij heeft een mooie relatie en denkt heel positief. Helaas kan dat niet op tegen al het slechte en daarom raad ik zijn reis zeker weten af.
Oké? Oké.

# data[].attributes.headline
Deze blogpost gaat over 'Een weeffout in onze sterren' van John Green 2012.

# data[].attributes.subject
Deze blogpost gaat over 'Een weeffout in onze sterren' van John Green 2012.

# data[].attributes.headline
Waar gaat het verhaal over en wat vond het publiek?

# data[].attributes.subject
Waar gaat het verhaal over en wat vond het publiek?

# data[].attributes.body
Een weeffout in onze sterren gaat over een meisje, Hazel. Hazel heeft kanker in haar longen en moet daarom altijd zuurstofflessen bij zich hebben. In een praatgroep ontmoet zij Augustus, of Gus, hij heeft kanker overleefd, maar heeft wel zijn been moeten laten amputeren. Bij de eerste ontmoeting is er meteen een klik. Als Hazel haar favoriete boek, ‘Een vorstelijke beproeving’ van Peter van Houten uit Amsterdam, aan hem uitleent, raken ze beiden fan. Er is maar 1 probleem: het boek stopt midden in een zin en niemand behalve de schrijver weet hoe het afloopt. Dan bedenkt Gus dat ze misschien van Amerika naar Amsterdam kunnen om persoonlijk te kunnen vragen hoe het verhaal afloopt, dit doen ze ook. Helaas blijkt Peter van Houten een enorm onaardige man te zijn met agressie problemen, hij wilt niet zeggen hoe het afloopt en scheld Hazel en Gus uit. In Amsterdam vertelt Gus dat hij in Amerika een scan had gemaakt en opnieuw kanker had, hij zei ‘Ik lichtte op als een kerstboom.’ Eenmaal terug in Amerika overlijdt Gus.
Het publiek vond dit boek, net als ik echt heel erg goed. De Trouw vond dit boek 'Een hartverscheurende lovestory en een uitdagend ontluisterend verhaal over de zin van leven en dood.' De Pers vond het 'Een zeer ontroerend, geweldig boek dat iedereen moet lezen.' Dit ben ik helemaal met hen eens.