# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,

Ο κύρης σου αποφάσισε να σ’ αποχωριστώ για πάντα.

Και πώς θα ζω χωρίς εσένανε, πώς θα ανασαίνω,

χωρίς τον δρόμο σου να διαβαίνω.

Θα περνάω μακριά σου δύσκολα, όπως και εσύ,

μα θα σε δω τώρα μοναχά μια στιγμή.

Η οργή μου για τον αποχωρισμό μας είναι μεγάλη

σαν της αγάπης τον καημό, θλίψη δεν είναι άλλη.

# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,
πως με έστειλε η μοίρα μας σε μακρινά παλάτια.
Στον νου μου θα ’σαι μόνο εσύ, κι ας φεύγω απ’ τη φωτιά σου,
κι η σκέψη μου θε να γυρνά στην τρυφερή ματιά σου.

Μη φοβηθείς, κορίτσι μου, δε θα χαθώ για πάντα,
σαν το πουλί θα ξαναρθεί η αγάπη μας τα βράδια.
Κι αν σβήσει ο κόσμος όλος πια κι ο χρόνος δεν μας φτάνει,
θα σε ζητώ στ’ όνειρο πικρά, κι η καρδιά θα γιάνει.

Σ. Γ., Γ3

# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,
πώς θα μπορέσω, αγάπη μου, να μη δω τα δυο γλυκά σου μάτια;
Αφού δεν μπορείς να αντισταθείς, σου κάνω μια κουβέντα,
μιαν ευκαιρία δώσε μου , προτού φύγω εγώ για πάντα.
Δεν θα αντέξω, Αρετή, μονάχος να απομείνω,
χωρίς το φως της όψης σου στον κόσμο πώς να μείνω;

Ζ. Φ.

# data[].attributes.headline
Μα εγώ θα κρατήσω την 

# data[].attributes.body
Μα εγώ θα κρατήσω την παντοτινή αγάπη μου για σένα

δίχως να κοιτάξω άλλη καμιά, όπως κοιτώ εσένα,

κι ας με σκοτώσουν οι κεραυνοί, και ας πεθάνω αμέσως,

άμα κάνω τέτοιο αμάρτημα.

Α. Κ., Γ3

# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,

Ο κύρης σου αποφάσισε να σ’ αποχωριστώ για πάντα.

Και πώς θα ζω χωρίς εσένανε, πώς θα ανασαίνω,

χωρίς τον δρόμο σου να διαβαίνω.

Θα περνάω μακριά σου δύσκολα, όπως και εσύ,

μα θα σε δω τώρα μοναχά μια στιγμή.

Η οργή μου για τον αποχωρισμό μας είναι μεγάλη

σαν της αγάπης τον καημό, θλίψη δεν είναι άλλη.

# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,

φεύγω στην ξενιτιά για πάντα,

πικρά σε αποχωρίζομαι και η καρδιά μου χτυπά σαν μπαλάντα.

Μην απελπίζεσαι ποτέ, κάποτε θα επιστρέψω

Και να είσαι πάντα σίγουρη, θα ρθω να σε γυρέψω.

Σε αποχαιρετώ, μα, μάτια μου, ποτέ δε θα ξεχάσω,

την αγάπη μου για σένανε ποτέ δε θα αλλάξω.

Π. X. Γ3

# data[].attributes.headline
Τ’ άκουσες, Αρ

# data[].attributes.body
Τ’ άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα,
ο κύρης σου μ’ εξόρισε στην ξενιτιά για πάντα.
Τέσσερις μέρες με άφησε στου πόνου το σκοτάδι

Ύστερα με περιμένει μοναχά της θλίψης το υφάδι.

Μα πώς θα ζήσω τώρα εγώ, πώς θα αναπνεύσω χωρίς εσένα,

Πώς θα αντέξω στη ζωή να ζω με ένα ψέμα.

Κι ο κύρης σου γρήγορα νύφη θέλει να σε κάνει

Μα πώς να ζήσω, μοναχός, δίχως να σ’ αντικρίσω,
πώς την ψυχή μου να κρατώ και να σε λησμονήσω;

Μα αν έχεις δύναμη, καρδιά κι η γνώμη σου αν μένει,
μην υποκύψεις, Αρετή, σ’ ό,τι ο καιρός διαβαίνει.
Γιατί η αγάπη η αληθινή ποτέ της δεν πεθαίνει,
στου χρόνου το ποτάμι ανθεί, κι αιώνια απομένει.

https://youtu.be/8Ttliz38Upo?si=2y3sbI2lt_8VBcUp

Γ. Ε.

# data[].attributes.headline
Μα είτε ο κόσμος χαθεί

# data[].attributes.body
Μα είτε ο κόσμος χαθεί, κι οι ουρανοί αν σβήσουν,
εγώ θα σ’ έχω στην καρδιά, τα μάτια μου ας κλείσουν·
άλλη ματιά δεν θ’ αντικρύσω,
σαν τη δική σου ομορφιά, στον κόσμο κι αν γυρίσω.

Κι αν κεραυνοί με κάψουνε, κι αν πάψω ν’ ανασαίνω,
με τ’ όνομα στα χείλη μου βαριά θα αργοπεθαίνω·
κι αν είναι αυτό  σφάλμα βαρύ, ξανά θα το κάνω,
γιατί για  εσέ, αγάπη μου, μονάχα αναστενάζω.