# data[].attributes.body
เป็นชั้นที่เหนียวแต่ไม่ยืดหยุ่นบริเวณหน้าสุดของชั้นนี้จะโปร่งใสและนูนออกมาเรียกว่ากระจกตา(cornea) บริเวณด้านข้างของกระจกตาไปทางด้านหลังจะเห็นเป็นสีขาวกระจกตามีความสำคัญมากเพราะ บริเวณด้านข้างของกระจกตาไปทางด้านหลังจะเห็นเป็นสีขาวกระจกตามีความสำคัญมากเพราะถ้าความผิดปกติเช่นเป็นฝ้าทึบหรือมีแผลที่กระจกกระจกตาจะมีผลกระทบต่อการมองเห็น ในชั้นของscleraมี3ชั้นได้แก่

1. Episclera – ชั้นผิวนอกสุด ใกล้กับเยื่อบุตา (conjunctiva) มีหลอดเลือดมาก

2. Stroma – ชั้นกลาง เป็นส่วนที่หนาที่สุด ประกอบด้วยคอลลาเจนจำนวนมาก

3. Lamina fusca – ชั้นในสุด ใกล้กับชั้นชูโครอยด์ (choroid) มีเม็ดสีบ้างเล็กน้อย

# data[].attributes.body
เป็นชั้นที่มีหลอดเลือดมาเลี้ยงและมีสารสีแพร่กระจายอยู่เป็นจำนวนมากเพื่อป้องกันไม่ให้แสงสะท้อนไปมาและไม่ให้แสงทะลุผ่านชั้นเรตินาไปยังด้านหลังของตาโดยตรง ด้านหน้าของเลนต์ตามีม่านตา(iris) ยื่นจากผนังโครอยด์คล้ายกับผนังกั้นบางส่วนของเลนต์(pupil)เหลือช่องตรงกลางที่มีลักษณะกลมให้แสงผ่านเข้าเรียกว่ารูม่านตา ซึ่งมองเห็นเป็นส่วนสีดำ ซึ่งมองเห็นเป็นส่วนสีดำอยู่ตรงกลางตาขนาดของรูม่านตาจะแคบหรือกว้างขึ้นอยู่กับม่านตาซึ่งประกอบด้วยกล้ามเนื้อม่านตาตามแนวเส้นรอบวงและกล้ามเนื้อตาตามแนวรัศมี ถ้ากล้ามเนื้อมันตาตามแนวเส้นรอบวงหดตัวและกล้ามเนื้อม่านตาตามแนวรัศมีคลายตัวจะทำให้รูม่านตาแคบถ้ากล้ามเนื้อม่านตาตามแนวรัศมีหดตัวและกล้ามเนื้อตาตามแนวเส้นรอบวงคล้ายตัวจะทำให้รูม่านตากว้างม่านตาจึงควบคุมปริมาณแสงที่ผ่านเข้าสู่ตา

# data[].attributes.body
หรือจอประสาทตาเป็นบริเวณที่มีเซลล์รับแสงซึ่งแบ่งได้สองชนิดตามรูปร่างลักษณะของเซลล์คือเซลล์รูปรูปแท่ง(rod cell) ซึ่งไวต่อการรับแสงแม้ในที่แสงน้อยเซลล์ชนิดนี้ไม่สามารถแยกความแตกต่างของสีได้ส่วนเซลล์อีกชนิดหนึ่งเป็นเซลล์รูปกรวย(cone cell) เป็นเซลล์ที่แยกความแตกต่างของสีต่างๆได้โดยแต่ละเซลล์จะมีความไวต่อช่วงความยาวคลื่นแสงแตกต่างกันและต้องมีแสงมากเพียงพอที่จะบอกสีของวัตถุได้ถูกต้อง Latina นัยน์ตาแต่ละข้างจะมีเซลล์ดูแท่งประมาณ 125,000,000 เซลล์และเซลล์รูปกรวยประมาณ 6,000,000 เซลล์นอกจากในชั้นเรตินน่าจะมีเซลล์ที่ไวต่อแสงแล้วยังมีเซลล์ประสาทอื่นอีกที่รับกระแสประสาทจากเซลล์รับแสงแล้วส่งไปยังเส้นใยประสาทของเส้นประสาทสมองคู่ที่สองซึ่งอยู่ร่วมกันเป็นมัด ดังนั้นเมื่อมีแสงมากระตุ้นเซลล์รับแสงจะเกิดกระแสประสาทและถ่ายทอดสัญญาณดังกล่าวไปยังเส้นประสาทสมองคู่ที่สองแล้วส่งไปยังสมองส่วนเซรีบรัมเพื่อแปลเป็นภาพตามที่ตามองเห็น

# data[].attributes.headline
Structure and Location of Cells in the Retina

# data[].attributes.subject
Structure and Location of Cells in the Retina

# data[].attributes.headline
โดยปกติแล้วในชั้นเรติน

# data[].attributes.body
โดยปกติแล้วในชั้นเรตินาจะมีเซลล์รูปแท่งหนาแน่นกว่าเซลล์รูปกรวย บริเวณของเรตินาที่เรียกว่า โฟเวีย (fovea) จะมีเซลล์รูปกรวยหนาแน่นกว่าบริเวณอื่น รอบโฟเวียจะเป็นบริเวณที่เรียกว่า จุดภาพชัด ดังนั้นแสงที่ตกบริเวณนี้จึงเกิดเป็นภาพได้ชัดเจน ส่วนบริเวณของเรตินาที่มีแต่แอกชอนออกจากตาเพื่อเข้าสู่เส้นประสาทตาหรือเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 จะไม่มีเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย ดังนั้นแสงที่ตกบริเวณนี้จึงไม่เกิดเป็นภาพ เรียกบริเวณนี้ว่าจุดบอด (blind spot) หรือจานประสาทตา (optic disc) และเป็นทางออกของหลอดเลือดด้วย

# data[].attributes.body
เป็นเลนส์นูนอยู่ค่อนมาทางด้านหน้าของตา ถัดจากกระจกตาเข้าไปเล็กน้อยเลนส์ตามีลักษณะใสและกั้นตาเป็น 2 ส่วน คือช่องหน้าเลนส์และช่องหลังเลนส์ ช่องหน้าเลนส์มีน้ำเลี้ยงลูกตาที่ทำให้ความดันตาเป็นปกติ และทำหน้าที่ลำเลียงสารอาหารและแก๊สออกซิเจนแก่กระจกตา ส่วนน้ำวุ้นตาที่อยู่ในช่องหลังเลนส์ช่วยให้ลูกตาคงรูปอยู่ได้

# data[].attributes.headline
ในการเกิดภาพ แสงจากวัต

# data[].attributes.body
ในการเกิดภาพ แสงจากวัตถุผ่านเข้าสู่กระจกตาโดยมีเลนส์ตาทำหน้าที่รวมแสง ทำให้แสงตกลงบนเรตินา ดังนั้นการหักเหของแสงจึงขึ้นอยู่กับความโค้งของกระจกตาและเลนส์ตา โดยทั่วไปความ

โค้งของกระจกตาคงที่เสมอ ส่วนความโค้งของเลนส์ตาอาจเปลี่ยนแปลงได้ เลนส์ตาถูกยึดด้วยเอ็นยึดเลนส์ (suspensory ligament) โดยเอ็น ดังกล่าวจะอยู่ติดกับกล้ามเนื้อยืดเลนส์ (ciliary muscle) ที่มีลักษณะเป็นวงแหวน ดังนั้นการหดตัวและคลายตัวของกล้ามเนื้อยืดเลนส์ จึงมีผลทำให้เอ็น

ยึดเลนส์หย่อนหรือตึงได้

# data[].attributes.headline
ถ้ากล้ามเนื้อยึดเลนส์ห

# data[].attributes.body
ถ้ากล้ามเนื้อยึดเลนส์หดตัว เอ็นยึดเลนส์หย่อนลงทำให้เลนส์โป่งออก ผิวของเลนส์จึงโค้งนูนมากขึ้น ทำให้จุดโฟกัสใกล้เลนส์มากขึ้น จึงเหมาะสำหรับการมองภาพในระยะใกล้ ถ้าวัตถุนั้นอยู่ไกลเลนส์ตาจะโค้งนูนน้อยลง ซึ่งเกิดจากการคลายตัวของกล้ามเนื้อยืดเลนส์ การเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเลนส์จะทำให้ภาพตกที่เรตินาพอดี ถ้าภาพไม่ตกที่เรตินา การมองเห็นจะเป็นอย่างไร

โดยทั่วไปเมื่ออายุประมาณ 40 ปี เลนส์ตาจะสูญเสียความยืดหยุ่นรวมทั้งกล้ามเนื้อยึดเลนส์จะเสื่อมไปตามวัย ทำให้ไม่สามารถหดตัวทำให้เลนส์โป่งออกเพื่อให้ผิวเลนส์โค้งนูนมากขึ้นได้ ทำให้มองภาพใกล้ไม่ชัดเจน เนื่องจากภาพตกที่หลังเรตินาทำให้เกิดสายตายาว แต่ยังคงเห็นภาพที่อยู่ไกลได้ชัดเจน อย่างไรก็ตามสามารถพบภาวะสายตายาวได้แม้ว่าจะยังไม่สูงวัย ซึ่งอาจมีสาเหตุเกิดจากกระจกตามีความโค้งน้อยกว่าปกติหรือกระบอกตาสั้นกว่าปกติ สามารถแก้ไขสายตายาวได้โดยใช้แว่นตาที่มีเลนส์นูน จะทำให้ภาพตกที่เรตินาพอดี

ในคนอายุไม่มากบางคนอาจมองภาพที่อยู่กลไม่ชัดเจน เนื่องจากแสงไม่สามารถมาตกกระทบโดยตรงที่เรตินาได้ แต่จะตกก่อนถึงเรตินาทำให้เกิดสายตาสั้น ซึ่งอาจมีสาเหตุมาจากกระจกตาโค้งมากกว่าปกติ หรือกระบอกตามีขนาดยาวกว่าปกติสามารถแก้ไขได้โดยใช้แว่นตาที่มีเลนส์เว้า

# data[].attributes.headline
คนสายตาสั้นและสายตายาว

# data[].attributes.body
คนสายตาสั้นและสายตายาวจะเห็นภาพทั้งภาพไม่ชัดเจน แต่ในกรณีที่เห็นเส้นในแนวใดแนวหนึ่งไม่ชัดเจนแต่ส่วนอื่น ๆ เห็นได้ชัดเจน เนื่องจากภาพจะตกที่เรตินามากกว่า 1 จุด ซึ่งเกิดจากความโค้งของกระจกตาในแนวต่างๆ ไม่เท่ากันเรียกว่า สายตาเอียง แก้ไขได้โดยใช้เลนส์ทรงกระบอก สายตาเอียงอาจเกิดร่วมกับภาวะสายตายาวหรือสายตาสั้นได้

# data[].attributes.headline
กลไกการมองเห็น

# data[].attributes.subject
กลไกการมองเห็น

# data[].attributes.body
เยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์รูปแท่งจะมีสารสีม่วงแดงที่เรียกว่า โรดอพซิน (Thodopsin) ฝังตัวอยู่สารชนิดนี้ประกอบด้วยโปรตีนออพซิน (opsin) รวมกับเรตินอล (retinol) ซึ่งไวต่อแสงและจะมีการเปลี่ยนแปลง

เมื่อมีแสงมากระตุ้นเซลล์รูปแท่ง โมเลกุลของเรตินอลจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างไปจนเกาะกับโมเลกุลของออพซินไม่ได้ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของศักย์ไฟฟ้าเยื่อเซลล์จนนำไปสู่การเกิดกระแสประสาทเคลื่อนที่ไปตามเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 เพื่อส่งไปยังสมองให้แปลเป็นภาพ จากนั้นจะมีเอนไซม์มาเปลี่ยนโมเลกุลของเรตินอลให้มีรูปร่างเหมือนเดิม เมื่อไม่มีแสงเรตินอลจะรวมตัวกับออพซินได้เป็นโรดอพซินใหม่

เรตินอลเป็นสารที่ร่างกายสังเคราะห์ขึ้นจากวิตามินเอ ถ้าร่างกายขาดวิตามินเอจะทำให้เกิดโรค

ตาฟาง ทำให้มองเห็นไม่ชัดเจนในช่วงเวลาที่มีแสงสว่างน้อย เช่น ตอนพลบค่ำ

# data[].attributes.headline
เซลล์รูปกรวยแบ่งตามควา

# data[].attributes.body
เซลล์รูปกรวยแบ่งตามความไวต่อช่วงความยาวคลื่นแสงได้ 3 ชนิด คือ เซลล์รูปกรวยที่ไว ต่อแสงสีน้ำเงิน เซลล์รูปกรวยที่ไวต่อแสงสีแดง และเซลล์รูปกรวยที่ไวต่อแสงสีเขียว การที่สมองสามารถแยกสีต่างๆ ได้มากกว่า 3 สี เพราะมีการกระตุ้นเซลล์รูปกรวยแต่ละชนิดพร้อม ๆ กันด้วยความเข้มของแสง สีต่างกัน จึงเกิดการผสมของแสงสีต่างๆ ขึ้น เช่น ขณะมองวัตถุสีเหลือง เซลล์รูปกรวยที่ไวต่อแสงสีแดงและเซลล์รูปกรวยที่ไวต่อแสงสีเขียวจะถูกกระตุ้นพร้อมกันทำให้เห็นวัตถุนั้นเป็นสีเหลือง

# data[].attributes.headline
ความบกพร่องของเซลล์รูป

# data[].attributes.body
ความบกพร่องของเซลล์รูปกรวยที่ไวต่อแสงสีใดก็ตาม จะทำให้เกิดอาการตาบอดสีขึ้น ดังนั้นตาบอดสีจึงเป็นลักษณะที่เกี่ยวกับความบกพร่องในการแยกความแตกต่างของสี ตาบอดสีที่พบมาก ที่สุดคือ ตาบอดสีเขียว-แดง อย่างไรก็ตามตาบอดสียังไม่จัดเป็นความผิดปกติร้ายแรง

แต่เป็นลักษณะ ที่ถ่ายทอดได้ทางพันธุกรรมและพบในเพศชายมากกว่าเพศหญิง

# data[].attributes.headline
ตาเป็นอวัยวะที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
ตาเป็นอวัยวะที่สำคัญ

# data[].attributes.body
ตาเป็นอวัยวะที่สำคัญของมนุษย์ จึงควรถนอมตาไว้ให้ดี โดยเฉพาะผู้ที่ทำงานที่ใช้สายตามากๆ เช่น ผู้ที่ใช้คอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือเป็นเวลานาน หรือผู้ที่ทำงานบางประเภทที่ใช้แสงจ้ามาก ๆ เช่น พิธีกรรายการโทรทัศน์และช่างเชื่อมโลหะ รวมทั้งอยู่ในสถานบันเทิงที่มีไฟกะพริบอยู่ตลอดเวลาซึ่งเป็นอันตรายต่อตา ดังนั้นจึงควรหาวิธีป้องกันหรือหลีกเลี่ยงอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับตาเพื่อถนอมตาไว้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพและนานที่สุด

# data[].attributes.body
1.ต้อกระจก (Cataract)

อาการ: มองเห็นมัว เหมือนมีหมอกบัง มองเห็นแสงจ้า สีจางลง ภาพซ้อน

สาเหตุ: การเสื่อมตามอายุ, เบาหวาน, แสงแดด (UV), การใช้ยาสเตียรอยด์

การป้องกัน: สวมแว่นกันแดด, ควบคุมเบาหวาน, หลีกเลี่ยงยาที่มีผลต่อเลนส์ตา

การรักษา: ผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์แก้วตาเทียม (เมื่อต้อกระจกรบกวนการมองเห็นมาก)

2.ต้อหิน (Glaucoma)

อาการ: มองแคบลง (ลานสายตาแคบ), ปวดตา, ตาแดง, เห็นแสงเป็นวงรุ้ง, มองมัว

สาเหตุ: ความดันในลูกตาสูง, ระบบระบายน้ำในตาผิดปกติ, พันธุกรรม

การป้องกัน: ตรวจวัดความดันตาเป็นประจำ, ควบคุมโรคเรื้อรัง, หลีกเลี่ยงยาสเตียรอยด์

การรักษา: ยาหยอดตา, ยาลดความดันตา, เลเซอร์, ผ่าตัดกรณีรุนแรง

3.เยื่อบุตาอักเสบ (Conjunctivitis)

อาการ: ตาแดง แสบตา น้ำตาไหล มีขี้ตา หู่อาจบวม

สาเหตุ: การติดเชื้อไวรัส/แบคทีเรีย, ภูมิแพ้, การระคายเคืองจากฝุ่นหรือสารเคมี

การป้องกัน: ล้างมือบ่อย ๆ, หลีกเลี่ยงการขยี้ตา, ไม่ใช้ของส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น

การรักษา: ยาหยอดตาฆ่าเชื้อ (แบคทีเรีย), ยาลดแพ้ (ภูมิแพ้), พักสายตา หากเป็นไวรัสมักหายเองใน 1–2 สัปดาห์

# data[].attributes.body
นาย สิทธิวา ตุระพันธ์ 4

นาย สิฏฐวัศย์ เลิศพฤกษ์ 8

นาย อัครพล หลวงใหญ่ 34