# data[].attributes.body
Vliegtuig: Toen ik voor de 1e keer ging vliegen naar het buitenland (Turkije), heb ik zo veel leuke dingen meegemaakt en heb ik zoveel plezier gehad dat ik echt van reizen ben ga houden.

Pesten: Ik ben vroeger erg gepest om mijn lichaam waardoor ik mezelf zoveel mogelijk onbewust heb veranderd naar de wensen van andere.

Make-up: Het pesten heeft er deels voor gezorgd dat ik jong make-up ging dragen, maar dat is nu één van mijn favoriete dingen om te doen.

Ambitie: Vrienden van mijn ouders hebben een gezinshuis voor probleemjongeren. Doordat ik in gesprek kwam met één van die jongeren en daar zo van onder de indruk raakte, is mijn keuze nu om later in de jeugdzorg te werken.

Doordat mijn vader in de ziektewet kwam, en mijn moeder meer moest werken, begon ik bijna elke avond te koken voor het gezin. Eerst was dit een tijdelijke oplossing maar nu ben ik echt van koken ga houden, waardoor ik dit nog regelmatig doe.

# data[].attributes.body
We moesten een test doen in de les en erachter komen want onze voorkeurstijl was. Die van mij was een coachende stijl, dit betekent dat ik een hoge taak gerichtheid en een hoge relatie gerichtheid belangrijk vond, dit vindt ik ook wel bij mij passen.

# data[].attributes.body
Ik ga de uitdaging aan om praktijkopdrachten te doen op de babygroep in plaats van sneller geneigd zijn om ze op de peutergroep of de BSO te doen.

Ik zal meer vragen gaan stellen als ik die heb en niet terug houdend zijn daarmee.

# data[].attributes.body
In de PPO les moesten we op een positieve of negatieve gebeurtenis reflecteren die indruk op ons had gemaakt op onze praktijkplek.

# data[].attributes.body
Waarden
Waarden zijn dingen die een persoon belangrijk vindt in zijn of haar leven. Eerlijkheid betekent dat ik altijd de waarheid wil spreken en open ben. Respect vind ik belangrijk, dus ik behandel iedereen gelijk. Vrijheid is dat ik mijn eigen keuzes kan maken. Familie is ook heel belangrijk; ik sta altijd voor ze klaar. Verantwoordelijkheid betekent voor mij dat ik mijn zaken op orde heb en nadenk over mijn gedrag.

Deze waarden sluiten aan bij de beroepscode 1C, waarin staat dat een jeugdprofessional iedere cliënt bereid moet zijn te helpen, zonder onderscheid op basis van achtergrond, overtuiging of beperking (Beroepsvereniging van Professionals in Sociaal Werk, 2017).

Normen
Normen zijn meer de regels die je zelf volgt door wat je belangrijk vindt. Dus als ik respect belangrijk vind, probeer ik bijvoorbeeld altijd op tijd te komen. Dat laat zien dat je anderen serieus neemt. En eerlijkheid betekent voor mij dat ik zo veel mogelijk de waarheid spreek. Een kleine gewoonte is dat ik mensen altijd begroet, want dat is gewoon netjes. En afval opruimen, dat hoort erbij als je verantwoordelijkheid belangrijk vindt.

Deze normen sluiten aan bij de beroepscode 2E, waarin staat dat de jeugdprofessional de persoon van de cliënt respecteert, inclusief diens zelfstandigheid, verantwoordelijkheid en opvoedingsvisie. Binnen de grenzen van de wet (Beroepsvereniging van Professionals in Sociaal Werk, 2017).

# data[].attributes.headline
Mijn visie op het belang van het beroep; pedagoog.

# data[].attributes.subject
Mijn visie op het belang van het beroep; pedagoog.

# data[].attributes.body
Wat ik mooi vind aan het beroep van pedagoog, is dat je écht iets kunt betekenen in het leven van kinderen en jongeren. Je staat dichtbij, begeleidt hen in hun ontwikkeling en biedt steun als het moeilijk is. Dat maakt het werk waardevol.

Pedagogen zie ik als een voorbeeld voor jongeren: er is altijd iemand die luistert, begrijpt en meedenkt. Ze vormen een schakel tussen kind, ouder, school en hulpverlening, zorgen voor afstemming en signaleren problemen op tijd.

In de samenleving zijn verschillende uitdagingen die het welbevinden van kinderen en jongeren negatief beïnvloeden. een paar voorbeelden van deze uitdagingen zijn discriminatie en sociale ongelijkheid, financiële uitdaging, prestatiedruk, actualiteiten en social media (Nederlands Jeugdinstituut, z.d.).

Pedagogen lossen die niet alleen op, maar kunnen wel ondersteunen, meedenken en begeleiden. Hun kracht ligt in samenwerking met ouders en andere betrokkenen. Zo maken ze écht verschil in het leven van jongeren en kinderen.

Pedagogen maken écht het verschil. Ze zorgen ervoor dat elk kind een eerlijke kans krijgt om op te groeien tot een sterke, zelfverzekerde volwassene. Dat begint bij goed kijken naar wat een kind nodig heeft: sociaal-emotioneel, biologisch, cognitief én psychisch (NCOI, z.d.). Als pedagoog beschik je over kennis van al deze ontwikkelingsgebieden en ben je breed inzetbaar. Je kunt werken als gezinsbegeleider, pedagogisch medewerker in de jeugdzorg, consulent bij de gemeente of bijvoorbeeld teamleider op een kinderdagverblijf. In al deze functies werk je met kinderen, maar ook met ouders, leerkrachten, mentoren en andere professionals. Je begeleidt, beoordeelt, onderzoekt en behandelt. Ook behoort het voorlichten van ouders en het schriftelijk vastleggen van trajecten tot je takenpakket (Indeed, z.d.).

Kortom, pedagogen zijn onmisbaar. Door hun brede inzetbaarheid en deskundigheid kunnen ze in allerlei situaties het verschil maken. Soms is dat verschil klein, maar de impact voor het kind is vaak enorm.

# data[].attributes.body
Tijdens het startgesprek op mijn stage werd besproken dat ik vooral praktijkopdrachten uitvoer op de peutergroep of de BSO, terwijl ik ook op de babygroep werk. Daarnaast kwam naar voren dat ik soms terughoudend ben in het stellen van vragen, terwijl dat juist belangrijk is voor mijn ontwikkeling. Deze punten gaven me stof tot nadenken: waarom kies ik de makkelijkere weg en wat houdt me tegen in het stellen van vragen? Tegelijkertijd werd benoemd dat ik betrokken ben, een rustige houding heb en goed observeer, wat me juist op de babygroep ook kan helpen.

Als ik terugkijk, merk ik dat ik me meer op mijn gemak voel bij oudere kinderen. Daardoor grijp ik eerder de kans om daar opdrachten uit te voeren. De babygroep ervaar ik als een grotere uitdaging, door de kwetsbaarheid van baby’s en de andere manier van benaderen. Toch besefte ik tijdens het gesprek hoe belangrijk het is om ook hierin ervaring op te doen. Ook merk ik dat ik mijn vragen vaak voor me houd, omdat ik twijfel of het wel het juiste moment is of omdat ik bang ben dat mijn vragen te simpel zijn. Hierdoor blijf ik soms hangen in mijn eigen onzekerheid.

Wat ik vooral merk, is dat ik soms onzeker ben en daardoor liever blijf doen wat ik al ken. Ik ga automatisch voor de situatie waar ik me het veiligst bij voel, terwijl het juist goed voor me is om dingen te proberen die ik minder gewend ben. Het is eigenlijk helemaal niet erg om fouten te maken of om vragen te stellen, want dat laat juist zien dat ik geïnteresseerd ben en wil leren. Door minder kritisch naar mezelf te zijn, kan ik makkelijker initiatief nemen en beter samenwerken met collega’s. Mijn leergierigheid, verantwoordelijkheidsgevoel en zorgzame aard helpen me daarbij.

Ik wil er bewust voor kiezen om vaker opdrachten op de babygroep te doen, ook al voelt dat soms spannend. Zo leer ik meer over deze groep en word ik er zekerder in. Daarnaast ga ik mezelf uitdagen om vaker vragen te stellen, ook als het kleine dingen zijn. Door dit te doen, begrijp ik beter wat er speelt en leer ik meer van mijn collega’s. Zo kan ik stap voor stap meer zelfvertrouwen krijgen.

De komende weken ga ik actief momenten plannen waarop ik op de babygroep werk en probeer ik mijn aarzeling te doorbreken. Ook neem ik me voor om dagelijks minstens één vraag te stellen, zodat ik dit stapje voor stapje makkelijker ga vinden. Ik ga bewust letten op momenten waarop ik een vraag kan stellen en mezelf eraan herinneren dat het vragen juist helpt om beter te leren en te groeien. Zo zorg ik ervoor dat het stellen van vragen een gewoonte wordt en ik er steeds comfortabeler mee raak.

# data[].attributes.body
Tijdens het maken van deze levenslijn, heb ik gemerkt dat ik veel verschillende leefwerelden heb gehad de afgelopen 17 jaar. Ik zie hier ook duidelijk dat ik me niet altijd even fijn heb gevoeld; bijvoorbeeld op de basisschool en het begin van het voortgezet onderwijs. Hoe ouder ik word hoe meer ik me op mijn plek voel in mijn verschillende leefwerelden.

# data[].attributes.body
Tijdens PPO bijeenkomst 10 hebben we gekeken naar wat er juist positief gaat, terwijl we snel geneigd zijn om dit juist andersom te doen. We hebben ons verdiept in de definitie van talent volgens Luc de Wulf en hebben we deze snel/talententest gemaakt. Zo konden we zien dat het vaak beter gaat dan dat we denken

# data[].attributes.body
Tijdens de training over inclusiviteit moesten we iets bedenken wat je kan toepassen op je stage wat inclusiviteit bevorderd. Wat ik heb bedacht is dat je alle kinderen die op een dag aanwezig zijn allemaal hetzelfde voedsel aanbied. Dus als er een kind is met een allergie moet je er voor zorgen dat elk kind hetzelfde voedsel krijgt, zodat een kind zich nooit buitengesloten kan voelen in dat opzicht.

# data[].attributes.body
Tijdens het tussenevaluatiegesprek kreeg ik waardevolle feedback die mij hielp om concreet aan mijn ontwikkeling te werken. Een belangrijk punt dat werd besproken, was het contact met ouders. Ik kreeg het advies om vaker de overdracht aan het eind van de dag te doen. Dit vond ik tot nu toe nog best spannend. Ik was bang om iets verkeerds te zeggen of voelde me onzeker over mijn kennis. Ook speelde de gedachte mee dat ouders mij misschien niet serieus nemen omdat ik nog stagiaire ben. Toch besefte ik dat dit contact belangrijk is voor mijn groei en professionaliteit.

In het gesprek kwam ook naar voren dat ik actiever feedback mag vragen aan collega’s, ook als er geen directe onzekerheid is. Dit helpt mij bewust te worden van mijn handelen en biedt kansen om te blijven groeien. Daarnaast werd benoemd dat ik vaker vragen mag stellen. Ik merkte dat ik hier soms te terughoudend in ben uit angst om dom over te komen. Maar dit gesprek heeft mij laten inzien dat vragen stellen juist getuigt van initiatief en leergierigheid. Dat gaf me een geruststellend gevoel.

Door deze feedback werd ik me bewust van enkele patronen in mijn gedrag: mijn neiging tot terughoudendheid, de angst om fouten te maken en de wens om alles meteen goed te doen. Ik begrijp nu dat deze gedachten me belemmeren in mijn ontwikkeling. Tegelijkertijd zie ik hoe belangrijk het is om bewust te oefenen met deze punten. Juist door te oefenen en open te staan voor feedback, kan ik groeien in mijn zelfvertrouwen en pedagogisch handelen.

Ik heb besloten om mezelf aan te moedigen om vaker kleine gesprekjes met ouders aan te gaan en om bij collega’s proactief te vragen om feedback. Ook wil ik bewust vaker vragen stellen, zelfs als ik twijfel. In plaats van bang te zijn voor fouten, wil ik fouten zien als leermomenten.

In de praktijk heb ik al stappen gezet. Ik draai vaker mee op de babygroep en heb ervaren dat dit mijn observatievermogen en tempo heeft verbeterd. Ook ben ik begonnen met vaker de overdracht te doen. Het blijft spannend, maar ik merk dat mijn zelfvertrouwen groeit. Deze ervaringen motiveren mij om door te blijven oefenen en open te staan voor verdere ontwikkeling.

# data[].attributes.body
Meer contact maken met ouders (evt. overdrachten doen)

Vragen om feedback naar mijn handelen aan mijn collega's en stagebegeleider

Meer durven vragen te stellen, beter te vaak dan niet.

# data[].attributes.headline
Systeem van bronfenbrenner (toegepast op mijn eigen leven)

# data[].attributes.subject
Systeem van bronfenbrenner (toegepast op mijn eigen leven)

# data[].attributes.body
Verkennen:

Op mijn stage liep er nog een andere stagiaire die zich echt heel vervelend gedroeg. Ze was super brutaal, loog constant en probeerde mensen te manipuleren. Het ging op een gegeven moment zo ver dat onze stagebegeleider moest huilen, omdat ze er gewoon helemaal klaar mee was. Door veel verschillende gebeurtenissen wouden ze haar ook weg hebben, alleen hadden ze nog een geldige reden nodig. Omdat ik op dezelfde dagen werkte als zij, kwam ze steeds naar mij toe met haar verhalen. Ze vertelde me van alles wat ik eigenlijk helemaal niet hoefde of mocht weten, en zei er dan ook nog bij dat ik het aan niemand mocht doorvertellen.

Vragen:

Moet ik haar vertrouwen niet schaden en niks vertellen, of geef ik het aan bij mijn stagebegeleider zodat ze een geldige reden hebben om haar weg te sturen?

Betrokkenheid:

De stagiaire

Mijn stagebegeleider

De stagebegeleider van de desbetreffende stagiaire

Ikzelf

Afwegen:

Optie 1 (ik vertel niets)

Voordelen:

Ik schaad haar vertrouwen niet en voorkom daarmee eventuele ruzies of conflicten

Ik blijf ‘Neutraal’ in de ogen van de stagiaire

Nadelen:

Ik blijf zitten met de informatie en kan er niets mee doen

De situatie op de werkvloer voelt ongemakkelijk

Ik kan er zelf betrokken bij raken als het escaleert, omdat ik dingen wist en niet had gezegd

Optie 2 (Ik vertel het aan mijn stagebegeleider)

Voordelen:

Ik bescherm mezelf en anderen tegen haar gedrag

Ik heb mijn collega door de situatie helder te maken

Er kan actie ondernomen worden om het probleem aan te pakken

Ik kan laten zien dat ik professioneel en verantwoordelijk handel

Nadelen:

De stagiaire kan boos worden en het me kwalijk nemen

Ze kan mij gaan zien als ‘verrader’

Het kan zorgen voor een ongemakkelijke sfeer tussen haar en mij

Besluit:

Uiteindelijk heb ik besloten om het toch aan mijn stagebegeleider te vertellen en de stagebegeleider van de desbetreffende stagiaire. Ik vond het niet oké hoe ze zich gedroeg, en ik zat met informatie die ik eigenlijk niet hoorde te weten. Het voelde daarom niet goed om het niet de vertellen, vooral omdat ik merkte dat zei een enorme invloed had in de sfeer op stage en ze haar graag weg wouden hebben.

Evalueer:

Achteraf gezien ben ik blij dat ik het heb verteld. Ik vond het wel spannend, maar het luchtte wel op. Mijn stagebegeleider en de stagebegeleider van de desbetreffende stagiaire was ook heel opgelucht omdat ze nu actie konden ondernemen. Dus ik vind dat ik een goeie beslissing heb genomen.

# data[].attributes.body
Tijdens mijn tussenevaluatiegesprek voelde ik me echt gezien en gewaardeerd. Dat gaf me veel motivatie om verder te groeien. Het deed me goed om te horen dat ik niet te veel verantwoordelijkheid hoef te nemen, aangezien ik nog stagiaire ben. Dit raakte me, omdat ik van nature iemand ben die snel verantwoordelijkheid op zich neemt. Ik wil graag van betekenis zijn in een team en toon snel initiatief, maar dit kan soms ten koste gaan van mijn energie. Tegelijkertijd werd benoemd dat ik als volwaardige collega wordt gezien en dat er vertrouwen in mij is. Dat voelde als een bevestiging dat ik goed bezig ben, en daar was ik oprecht trots op.

Na het gesprek ging ik bij mezelf na waarom deze feedback me zo raakte. Ik merkte dat ik het lastig vind om grenzen aan te geven en om hulp of uitdaging te vragen. Op school en stage wacht ik vaak af, vanuit een bescheiden houding. Deze eigenschap zorgt ervoor dat ik rustig en observerend te werk ga, maar het kan me ook tegenhouden in mijn ontwikkeling. De tip om zelf aan te geven wanneer ik meer uitdaging nodig heb, opende mijn ogen. Het werd me duidelijk dat ik hierin proactiever mag zijn.

Ik realiseerde me dat ik zelf meer invloed heb op mijn leerproces dan ik dacht. Door af te wachten, neem ik mezelf kansen weg. Tegelijkertijd zie ik dat mijn neiging om verantwoordelijkheid te nemen voortkomt uit mijn betrokkenheid en plichtsgevoel. Dat zijn mooie eigenschappen, maar ik wil ze beter leren doseren. Ook mijn reflectievermogen en leergierigheid zijn kwaliteiten waar ik bewuster gebruik van wil maken.

In het vervolg wil ik eerder aangeven wanneer ik iets nieuws of uitdagends wil proberen. Ook ga ik beter letten op mijn grenzen, zodat ik niet te veel hooi op mijn vork neem. . Zo blijf ik groeien, maar wel met meer balans. Mijn initiatief en doorzettingsvermogen helpen me daarbij.

Op mijn volgende stageplek wil ik deze inzichten in de praktijk brengen. Ik ga actiever het gesprek aan over mijn ontwikkeling en durf eerder om uitdaging te vragen. Mijn kracht ligt in het werken met verschillende leeftijden en mijn rustige, zorgzame houding. Die basis neem ik mee, samen met mijn nieuwe bewustzijn om grenzen aan te geven en ruimte te vragen voor groei.

# data[].attributes.body
Ik wil leren om mijn verantwoordelijkheden beter te doseren door niet automatisch alles op mij te nemen, maar bewust stil te staan bij wat echt bij mijn rol als stagiaire hoort en wat gedeeld kan worden.

Daarnaast wil ik mezelf uitdagen om proactiever te zijn door eerder aan te geven wanneer ik meer uitdaging nodig heb, zodat ik mijn eigen leerproces actief blijf sturen.

Ik wil mijn zelfvertrouwen als stagiaire verder versterken door bewust te reflecteren op mijn handelen en mijn ervaringen met verschillende leeftijdsgroepen te gebruiken om gericht te blijven groeien in mijn professionaliteit.