# data[].attributes.body
Tuin. Het woord komt van het Oudhooggermaanse tun en Duitse Zaun, wat beide hek betekenen. Net zoals de woorden "jardin" (Frans) en "garden" (Engels). Een tuin houdt dus eigenlijk een omheinde ruimte in.
In de middeleeuwen werd de tuin in symboliek vergeleken met Maria. Dat komt doordat de tuin door zijn afgeslotenheid veiligheid, geborgenheid en ongeschondenheid uitstraalt.
Het Bijbelse paradijs is ook een vergelijking die veel wordt gemaakt en bij men ook het meest tot verbeelding kwam. Het is de Tuin der tuinen, de droomtuin, een plek van ideale natuur (Jong de, z.d.).
In de klassieke mythologie werden tuinen als motief gebruikt, zoals in de achtergrond van goden en hun verhalen en de hangende tuinen van Babylon (kijk afbeelding).
In de Renaissance komen de Bijbelse en Klassieke beide terug in de verbeelding.
De Barok bouwt dit verder uit maar dan groots, dramatisch met uitstraling van macht. Het hoofdmotief wordt dan overheersend. Typisch barok met uitbundigheid, voorkeur voor pracht en praal. Hierbij kwam religie wel meer in terug, want door dat pracht en praal wouden ze het juist hemels paradijs op aarde laten lijken (Jonkers, z.d.).

# data[].attributes.body
In deze padlet ga ik twee tuinen langs. De Tuinen van Versailles en de tuin van huis Bergh. Hierin kenmerk ik hun kunst stijl en vergelijk ik ze met elkaar.

# data[].attributes.body
De achtergrond van deze padlet is kasteel Bergh.

# data[].attributes.location_name
Tuinen van Versailles, Place d'Armes, 78000 Versailles, Frankrijk

# data[].attributes.body
Een van de grootste en indrukwekkendste tuinen van heel de wereld wordt het genoemd door de site van Versailles. Het Paleis van Versailles werd eigenlijk gebouwd als jachtpaviljoen door Franse koning Lodewijk XIII. Zijn zoon Lodewijk XIV veranderde het in het paleis dat wij nu kennen. Waaronder ook de tuinen, die ontworpen zijn door André Le Notre in de stijl van de Barok.
Met 386 bronzen, marmeren en loden beelden zijn de tuinen van Versailles de grootste openluchtmuseum voor beeldhouwkunst. In deze beelden komt veel van het Klassieke mythologie terug maar ook kinderen die aan het spelen waren werden uitgbeeld. Lodewijk XIV vond dat de kindertijd overal aanwezig moest zijn en dus ook in kunst (Versailles, z.d.).
Baroktuinen zijn gekenmerkt door water (perken, fonteinen en vijvers), symmetrie en krullen/versiering. De tuin moest bij het gebouw horen, die sloten in de barok aan op elkaar. Daarnaast ligt in de barok ook het accent op de hoofdas(pad) die dan ook breder is dan de andere paden (Jonker, z.d.).
Hieronder laat ik allemaal delen van de tuin zien, waarin ik aanwijs wat daarvan kenmerkend is voor de barok.....

# data[].attributes.body
Deze fontein vertelt het verhaal van Apollo die een python vermoordde met een pijl. Het is de hoogste fontein in de tuinen van Versailles. Dat het een fontein is, omringd door water en met de sierlijke bewegingen van de beelden merk je al meteen de stijl van Barok, wat je ook zal merken in de volgende fontein....

# data[].attributes.body
Hier te zien is de zonnegod Apollo. Hij reist op uit de zee op een strijdwagen met vier paarden. Om hun heen zie je tritons (half mens, half vis) en springende dolfijnen.

Er zijn veel meer fonteinen met verhalen in de Tuinen. Toch is er veel Apollo te zien. Dit komt omdat hij de zonnegod was en Lodewijk XIV stond bekend als Zonnekoning, stralend middelpunt van zijn rijk. Vandaar die connectie.

# data[].attributes.body
De boomgaarden van Versailles. Hier zie je al wel duidelijk dat het accent ligt op een hoofdas. Daarbij is er symmetrie aanwezig. De fontein in het midden en de vijvers aan de onderkant zijn zoals de rest typisch barok. De parterres, wat de stukken gras zijn links en rechtsboven de grote fontein, hebben versierlijke krullen die ook tweezijdig symmetrisch zijn (links en rechts, boven en onder). En behalve de aansluitende bossen is er een beperkt aantal planten en bomen. Niet te missen zijn ook de kleine beelden die verspreid in de tuin staan.

# data[].attributes.body
Hierbij zijn weer veel kenmerken van de barok te vinden. Het centrale middelpunt is de vijver. De hoofdpas is weer te zien. De parterres hebben krullen maar zijn niet tweezijdig symmetrisch deze keer, maar de tuin zelf is wel symmetrisch. Zoals eerder benoemd is de aansluiting van tuin en gebouw heel kenmerkend in de barok, wat hier te zien is.

Een speciaal ding aan deze tuin is dat het niet alleen mooi is. Het heeft een functie/nut. De bomen die er staan zijn fruitbomen. Sinaasappel-, citroen-, granaatappel- en olijfbomen staan hier. Oleander- en palmbomen ook. De sinaasappelbomen waren de favorieten van koning Lodewijk XIV (Versailles, z.d.). Een orangerie was een manier om te pronken met exotische planten en bomen, toch zat er misschien zonder er veel over nagedacht werd ook een Bijbelse functie/nut bij nader inzien. De essentie van de tuin is een stille ruimtelijke plek waar je kunt nadenken en wandelen, waar de schoonheid van je omgeving van belang is. Maar zonder hulp van de landbouw kon de wildheid van natuur en bossen niet worden gestructureerd. Hierbij komt het geloof bij, want zonder verstand (wat Gods gave is) hadden wij grond niet kunnen verbouwen. "Met behulp van arbeid, techniek en kunst kon iets van die ideale natuur van het Paradijs worden teruggehaald." (Jong de, z.d.).

# data[].attributes.body
De Kasteeltuin van Huis Bergh is de oudst gedocumenteerde tuin van heel Nederland, namelijk uit het jaar 1461. Het werd toen "tuyn an den Vinckenberch" genoemd. Later kwam deze naam telkens terug en is het waarschijnlijk dat er bij Huis Bergh vinken werden gevangen, voor consumptie en zangvogel.
De tuin veranderde veel nadat Oswald I graaf werd benoemd door de keizer van het Heilige Roomse Rijk Maximiliaan I in 1486. Nadat Willem IV van Bergh trouwde met Maria van Nassau, zus van Willem van Oranje gebeurde er in de tuin ook van alles door het verhoog van aanzien. Natuurlijk een fontein en tuinhuis en zelfs een doolhof. Een boomgaard met ooft-, appel- en perenbomen aan de ene helft en de andere helft kersen, pruimen, perziken, abrikozen etc. Diverse vruchten moesten in de tuin komen zoals vijgen, aardbeien en kweeperen, maar ook veel gewassen zoals artisjokken en asperges. Hierdoor had de tuin niet alleen een plezierfunctie, maar een belangrijke gebruiksfunctie, zoals zo mooi wordt gezegd door Melina Reintjens, 2016.

# data[].attributes.body
De kwaliteit is wat slechter want dit is een zelfgemaakte foto van de tuin. Hierin zie je terug wat je bij de tuinen van Versailles ook veel zag. Namelijk veelzijdige symmetrie, een fontein en beelden. Bovendien zit er in het gras sierlijke patronen wat moeilijk te zien is, maar er wel zit.

Je zou dus zeggen dat de tuin van Huis Bergh net zoals de tuinen van Versailles barok als stijl had. Toch word er in het boek De oudste tuin van Nederland, een groene geschiedenis van Huis Bergh, 2016 gezegd dat de tuin beïnvloed werd door de tuin van Huis ten Bosch in Den Haag. De tuin wordt getypeerd als Hollands classicistisch.
Hier herken ik de tuin dan ook veel meer in. De symmetrie die de tuin verdeelt met een middelpunt en zonder een grote pad zoals bij barok. De hoge hagen zijn typisch Hollands classicistisch. Loofgangen zijn dat ook en dat heeft deze tuin niet echt maar wel iets vergelijkbaars in het looppad hiernaast in de padlet. (Stichting ERM, z.d.)

# data[].attributes.body
Dit is een looppad door het bos vanuit het kasteel en de tuin met uitzicht op de Sint Martinuskerk in Emmerik. Weer een zelfgemaakte foto trouwens met heel mooi uitzicht.

# data[].attributes.body
Het beeld in de fontein is gemaakt door een beeldgieter genaamd Andries Gutsche. Het beeld is een triton (half mens, half vis). Destijds werd de triton omringd door acht kleinere beelden die water spuiten. De tuin had eerder meer dan 40 beelden. Een deel is verkocht maar het grootste deel is verdwenen. Het beeld van triton wat in het plaatje staat is niet het origineel maar een replica.
Hierin zie je trouwens veel vergelijknis met de Tuin van Versailles in het beeld van triton waarin dat mythologische verhaal zit. Daarbij had Huis Bergh veel beelden van speelse kleine jongetjes net zoals Lodewijk XIV had in zijn tuin van de kindertijd, de Waterloop ook wel Kinderloop genoemd (Versailles, z.d.).

# data[].attributes.body
Veel van de plezierfunctie van deze tuin heb ik nog niet uitgelegd.  In de tijd van de Renaissance waren bloemen en planten al heel belangrijk. Het was een voortzetting van middeleeuwse kruidentuinen en toch veranderde er veel want de bloemen waren exotischer doordat het uit andere landen/werelddelen kwam en door de wetenschappelijke revolutie die toen opkwam.
In de Gouden Eeuw stond Nederland bekent als een van de belangrijkste botanische centra van de wereld, dit door de grote aantal plantensoorten die het land binnenkwamen door de VOC en WIC. De graaf van Huis Bergh, Albert gaf in 1636 opdracht aan zijn tuinman Jean Burette om de mooiste bloemen in het land te krijgen en gebruiken. Hierna kwam ook die gebruiksfunctie op met boomgaarden en vruchten kweken.
Trouwens daarvoor was er door graaf Willem IV van den Bergh ook al een aankoop gedaan van sierbloemen in 1558, voor zijn vrouw van hoog aanzien, Maria van Nassau. (Reintjes, et al., 2016)