# data[].attributes.headline
การธำรงอัตลักษณ์และตัวตนทางวัฒนธรรมผ่านสมาพันธ์ชาวไทยเชื้อสายรามัญจังหวัดปทุมธานี

# data[].attributes.subject
การธำรงอัตลักษณ์และตัวตนทางวัฒนธรรมผ่านสมาพันธ์ชาวไทยเชื้อสายรามัญจังหวัดปทุมธานี

# data[].attributes.body
มี 5 ประเภท คือ
1.ด้านภาษา โดยร่วมกับโรงเรียนเทศบาลเมืองปทุมธานีจัดหลักสูตรการเรียนภาษามอญในวิชาพุทธศาสนา กล่าวคือ การสวดมนต์ทำนองมอญ ตลอดจนมีการใช้ภาษามอญ ในป้าย และข้อความต่างๆในที่สาธารณะ

2.ด้านอาหาร ความอุดมสมบูรณ์ของแม่นํ้าเจ้าพระยาและลำคลองต่างๆ ทำให้อาหารพื้นบ้านของชาวมอญปทุมธานี เป็นประเภทปลา แต่ชาวมอญก็ยังมีอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ ผลิตจากวัตถุดิบที่มีมากและพืชผัก มะตาด หรือ “ห่ะป้าว” กระเจี๊ยบเขียว หรือ “กระต๊าด” บอน หรือ ”กราว” มะรุม และลูกมะสั้น มีการเผยแพร่หลายวิธี ทั้ง ประชาสัมพันธ์ จัดการเรียนการสอน เป็นวิทยากรให้ความรู้ และจัดงานของวัฒนธรรมมอญขององค์กร รวมถึงการที่คุณไพรัตน์ จันทร์แบบ ได้เป็นคอลัมนิสต์ “เรือนครัว” ของวารสารเสียงรามัญ

3.ด้านเครื่องแต่งกาย ส่งเสริมการแต่งกายตามแบบวัฒนธรรมมอญเห็นได้จากการรณรงค์ให้สมากชิกแต่งกายตามวัฒนธรรมในวันพระ งานประเพณี การแต่งกายผู้ชายมอญ จะนิยมใส่เสื้อลายดอกเหมือนที่คนไทยใส่ในเทศกาลสงกรานต์ คู่กับโสร่งแบบมอญ ส่วนผู้หญิงนิยมใส่เสื้อคอตั้งทรงกระบอกคู่กับการสวมผ้าถุงและห่มสไบมอญ ปี2553 ยังมีการส่งเสริมการปักสไบมอญด้วย

4.ด้านการละเล่นและการแสดง จังหวัดปทุมธานีได้รื้อฟื้นและเผยแพร่การแสดง “มอญรำ” โดยมอญรำของชาวมอญเมืองปทุมธานีจะแตกต่างจากท้องถิ่นเพราะโดยทั่วไปจะรำอยู่ที่ 10 เพลง หรือ 10 ท่ารำ หรือ 12 เพลง หรือ 12  ท่ารำ ซึ่งถือเป็นเพลงแม่บท แต่ชาวมอญปทุมธานีมีการรำถึง 13 เพลง หรือ 13 ท่ารำ โดยเพลงที่8 จะแตกต่างจากท้องถิ่น คือ แตกต่างทั้งเพลงและท่ารำ รวมทั้งเพลงที่ 10 ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง การรื้อฟื้นมอญรำของจังหวัดปทุมธานี เกิดจากความคิดริเริ่มของนายบุญเลิศ เย็นทรวง ผู้พิพากษาอาวุโสมอบหมายให้คณะกรรมการดำเนินการต่อ โดยสืบหาผู้รำที่เคยรำ นั่นคือ ครูระเบียบและครูผอย และได้สอบถามรายละเอียดตลอดจนถ่ายทอดวิชามอญรำจากทั้งสองท่าน และนำมาถ่ายทอดให้ลูกหลาน ปัจจุบันผู้นำหลักในการสืบทอด “มอญรำ” คือนายประพัฒน์ กองศรี

5.ด้านประเพณีพิธีกรรม ประเพณีพิธีกรรมของชาวมอญเกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนาและการนับถือผีรวมถึงวิถีชีวิตเกษตรกรรม คือ การประดิษฐ์ธงตะขาบจำลอง และงานสักการะศาลหลักเมือง และศาลประจำหมู่บ้านชาวมอญปทุมธานี การประดิษฐ์ธงตะขาบจำลองเนื่องด้วยธงตะขาบคือส่วนหนึ่งของประเพณีงานสงกรานต์ที่ชาวบ้านจะทำการแห่นางหงส์โดยจะมีการแห่นางหงส์และธงตะขาบไปตามหมู่บ้าน มีขบวนกองยาวแห่ร่วมด้วย จากนั้นนำมาทำพิธีที่หน้าเสาหงส์ และชักสู่ยอดเสาเพื่อเป็นการบูชาพระพุทธเจ้า

ศาลหลักเมืองปทุมธานีก็เป็น “ประจุ๊” เพราะเป็นศาลประจำเมือง เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวปทุมธานีให้ความเคารพนับถือ และเชิญชวนชาวบ้านในชุมชนต่างๆให้นำศาลประจำหมู่บ้าน หรือประจุ๊ของแต่ละชุมชนมารวมกันเรียกสั้นๆ ว่าประเพณีรำประจุ๊รวม งานสักการระ ศาลหลักเมืองปทุมธานีและศาลประจำหมู่บ้านชาวมอญ ถือเป็นงานมงคลพวงมาลัยที่ใช้คล้องคอหรือข้อมือต้องเป็นพวงมาลัยสามชายร้อยด้วยดอกมะลิ ส่วนสถานที่ประกอบพิธีคือบริเวณหน้าศาลหลักเมืองปทุมธานี

# data[].attributes.headline
ประเพณี 12 เดือนของชําวมอญศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.subject
ประเพณี 12 เดือนของชําวมอญศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.body
-ประเพณีวันสงกรานต์
ภาษามอญเรียกว่า “กะต๊ะ” ถือเป็นวันขึ้นปีใหม่เหมือนกับประเพณีสงกรานต์ในวัฒนธรรมไทย ธรรมเนียมปฏิบัติของประเพณีสงกรานต์คือ จะมีการทำบุญตักบาตรในตอนเช้าของวันสงกรานต์ ชาวมอญศาลาแดงจะแต่งกายสวยงามให้เหมาะสมแต่ละครอบครัวจะน้าข้าวแช่ถวายแก่พระสงฆ์ที่วัดศาลาแดงเหนือต่อมาจะเป็นการส่งข้าวแช่ให้กับญาติผู้ใหญ่ทั้งในหมู่บ้านและนอกหมู่บ้านเพื่อขอพร เป็นสิริมงคลแก่ตัวผู้ให้และครอบครัว

วันสงกรานต์ของชาวมอญยังมีประเพณีอย่างอื่นรวมอยู่ด้วย คือ ประเพณีแห่หางหงส์ ธงตะขาบโดยจะแห่งหางหงส์ธงตะขาบจากท้ายหมู่บ้านแล้วเวียนรอบเจดีย์ที่วัด 3 รอบก่อนจะชักขึ้นสู่ยอดเสาเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า

-ประเพณีแข่งลูกหนู
จะทำเนื่องในโอกาสงานฌาปนกิจศพของพระสงฆ์ชาวรามัญและต่อมาถูกดัดแปลงเป็นการละเล่นเพื่อความรื่นเริงในงานฌาปนกิจของพระเถระและการละเล่นของชาวมอญ

-บุญเดือน 8 : อาสาฬหบูชาและเข้าพรรษา(หล่อและถวายเทียนพรรษา บุญสลากภัต)
งานบุญในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาจ้านวน 3 วัน ตอนเช้า ชาวบ้านจะร่วมกันตกบาตรทำบุญที่วัด หลังจากตักบาตรเสร็จก็ร่วมกันหล่อเทียนพรรษา ส่วนช่วงสายจนถึงเพลจะร่วมกันทำ “บุญสลากภัต”  คือ ชาวบ้านจะนำเงินมาซื้อสำรับถวายเพลที่โรงครัวของวัดไปถวายพระ ส่วนใหญ่ก็จะจัดทำสำหรับอาหารมอญมาถวายพระสงฆ์ที่วัดเอง
-ประเพณีตักบําตราน้ำผึ้ง
จัดในช่วง 15 คำ่ เดือน 10 เป็นประเพณีที่นำข้าวต้มมัดและนำ้ผึ้งมาท้าบุญถวายแก่พระสงฆ์เหตุที่ต้องเป็นำ้ผึ้งเพราะน้ำผึ้งสามารถเป็นได้ทั้งอาหารและ

ยารักษาโรคได้ด้วย

-ประเพณีทำบุญวันสาทร
ในภาษามอญเรียกว่า ซอกขะวา ท้าบุญทั่วไปแต่ในวันนั้นจะมีการถวายขนมกระยาสารทเป็นส่วนมากกว่าขนมชนิดอื่นๆหลังจากที่ถวายอาหารทั้งคาวและหวานแด่พระสงฆ์เรียบร้อยแล้วชาวบ้านจะนำขนมกระสาทที่ตนทำมาแลกเปลี่ยนกันเหมือนเป็นกัน โดยชาวมอญมีความเชื่อว่า ถ้าใครไม่ทำบุญวันสาทรจะถือว่าคนนั้นขาดความกตัญญู

-ประเพณีตักบาตรพระร้อย
เป็นการนิมนต์พระทั้งหมด 100 องค์ในวันงานจะมีลูกศิษย์พายเรือไปตามวัดเพื่อในชาวบ้านในแต่ละพื้นที่ได้ทำบุญตักบาตร แต่ในปัจจุบันหมู่บ้านศาลาแดงได้ยกเลิกประเพณีนี้แล้ว

# data[].attributes.body
1. ชุมชนศาลาแดงเหนือ
2. ชุมชนวัดเจดีย์ทอง

# data[].attributes.headline
สมาชิกกลุ่มที่ 3

# data[].attributes.subject
สมาชิกกลุ่มที่ 3

# data[].attributes.body
1. เปลี่ยนชื่อส่วน โดยเพิ่มรหัสและชื่อของสมาชิก ตามลำดับในรายชื่อ พร้อมทั้งแนบภาพ (portfollio)
2. อ่านานวิจัยเกี่ยวกับมอญสามโคก เน้นเฉพาะชุมชนศาลาแดงเหนือ
แบ่งงานกันทำโดยสรุปข้อมูลเรื่องชุมชน ความเป็นมาของชุมชน วิถีชีวิต และ เทศกาลงานบุญ (ตามรายละเอียดใน "ประเด็นที่ต้องการ"
3. ใครทำประเด็นไหน ใส่ข้อมูลไว้ในกลุ่องใต้ชื่อบุคคลนั้น และ ทำ Infographic ในประเด็นที่ได้รับมอบหมาย (เน้นภาพและแผนผังชัดๆ ตัวอักษรมีเท่าที่จำเป็น)

# data[].attributes.headline
ประเด็นที่ต้องการ

# data[].attributes.subject
ประเด็นที่ต้องการ

# data[].attributes.body
รายละเอียดที่ต้องการให้หาข้อมูล เพื่อทำ Infographic
1. ชื่อชุมชน ที่ตั้ง (Google Map) ชื่อและภาพศาสนสถานที่เป็นศูนย์กลางชุมชน (ขอภาพชัดๆ)
2. วิถีชีวิต-เทศกาลงานบุญ
1 ประเพณีเกี่ยวกับวิถีชีวิต (daily life)
2. เทศกาลงานบุญประเพณี (ฤดูกาล-กิจกรรมในแต่ละช่วงเวลาสำคัญของปี) ชื่ออะไร จัดเมื่อไร สำคัญอย่างไร ทำอะไรบ้าง

# data[].attributes.headline
หัวข้อ การสร้างอัตลักษณ์ตัวตนคนมอญ และการรวมกลุ่มทางวัฒนธรรม

# data[].attributes.subject
หัวข้อ การสร้างอัตลักษณ์ตัวตนคนมอญ และการรวมกลุ่มทางวัฒนธรรม

# data[].attributes.headline
การศึกษามอญสามโคกปฏิ

# data[].attributes.body
การศึกษามอญสามโคกปฏิเสธไม่ได้ที่จะอธิบายครอบคลุมถึงมอญปทุมธานีด้วยเพราะต่างก็เป็นต้น เหง้าเค้าโคตรกันมาแต่เดิมเมื่อแรกออกจากพม่าและมาตั้งบ้านเรือนท่ีปทุมธานี

จากงานศึกษาของพัลลภ สุริยกุล ณ อยุธยา ในปี พ.ศ. 2542 ท่ีกล่าวถึงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและ การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมของชาวมอญ ศึกษากรณีหมู่บ้านเจดีย์ทอง ต้าบลคลองควาย อ.สามโคก จ. ปทุมธานี ได้กล่าวว่าในอดีตชาวมอญปทุมธานีส่วนใหญ่สามารถรักษาเอกลักษณ์ความเป็นมอญไว้ได้อย่างดี เนื่องจาก การอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มและค่อนข้างโดดเดี่ยวจากสังคมภายนอก แต่เมื่อมีการติดต่อกับสังคม ภายนอก ประกอบกับนโยบายของรัฐชาติท่ีต้องการสร้างความเป็นไทย จึงท้าให้วิถีชีวิตและวัฒนธรรมหลายอย่างของชาวมอญถูกกลืน โดยเฉพาะอย่างย่ิงการปฏิรูปทางการศึกษาท่ีท้าให้การเรียนการสอนจากภาครัฐ หรือส่วนกลางใช้ภาษาไทยเท่านั้น ภาษามอญท้ังภาษาพูดและภาษาเขียนจึงไม่ได้ถูกสืบทอดหรือสานต่อในบาง กลุ่มเช่นเดียวกับการพูดคุยของชาวมอญในละแวกปทุมธาน

“คนมอญกับคนไทยเหมือนกันจนแยกไม่ออก และคนมอญเองก็ไม่กล้าแยกด้วย เพราะกลัวจะแปลก แยก ในอดีตเด็กมอญอาจจะถูกครูตีหรือเพื่อล้อ ถ้าพูดภาษามอญในช้ันเรียนเพราะสมัยน้ันไม่ยอกรับกัน ภาษา มอญจึงค่อยๆสูญหาย เพราะไม่ทันสมัยและเข้ากับสังคมภายนอกไม่ได้”(พระครูปทุมวรกิจ (หลวงพ่อชานาญ), 2558)

สมาพันธ์ชาวไทยเชื้อสายรามัญจังหวัดปทุมธานี เป็นหน่วยงานที่จัดต้ังขึ้นด้วยความคิดท่ีอยากให้เกิด ความรักความสามัคคี และการช่วยเหลือเกื้อกูลของคนในชุมชน โดยการท่ีพี่น้องชาวไทยเชื้อสายรามัญจังหวัด ปทุมธานีเห็นคุณค่า และความส้าคัญของวัฒนธรรมท่ีบรรพบุรุษมอญได้สรรสร้างและธ้ารงไว้ ท้ังด้านวัฒนธรรม ประเพณี ดนตรีภาษา หนังสือ และวิถีการด้ารงชีวิต ซึ่งล้วนบ่งบอกถึงอัตลักษณ์ตัวตนของคนมอญปทุมธานี ท้ังสิ้น

# data[].attributes.headline
หัวข้อ มอญในประเทศไท

# data[].attributes.body
หัวข้อ มอญในประเทศไทย ปทุมธานี

และสํามโคก

# data[].attributes.headline
ประเพณีแห่นางหงส์ธงตะขาบ

# data[].attributes.subject
ประเพณีแห่นางหงส์ธงตะขาบ

# data[].attributes.headline
พิธีกรรมและการดำเนินชีวิตของชําวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.subject
พิธีกรรมและการดำเนินชีวิตของชําวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.body
ชาวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือดำเนินชีวิตอยู่บนหลักพระพุทธศาสนาอย่างเคร่งครัด โดยมีพระอาจารย์บุญนาค ปทุมโม เจ้าอาวาสองค์ที่4

ของวัดศาลาแดงเหนือเป็นผู้สอนเทศนาให้ชาวบ้านยึดหลักธรรมคำสอนในพุทธศาสนาเพื่อนำมาปรับใช้กับการดำรงชีวิตหลักๆมีอยู่ 7 ข้อ
1. การยึดหลักศีล 5 ในการด้ารงชีวิต ได้แก่ ห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ห้ามลักทรัพย์ ห้ามประพฤติผิดในกาม ห้ามพูดเท็จ และห้ามดื่มสุราของมึนเมา
2.การยึดหลักธรรมความกตัญญูกตเวที
3.การยึดหลักธรรมของพาณิชย์ 5 ประการหรือหลักธรรมในการประกอบอาชีพ
4.ละเว้นเรื่องความเชื่อในไสยศาสตร์
5. การรู้จักประมาณตน
6. เรื่องความสะอาด
7.เรื่องความรับผิดชอบร่วมกันของคนในหมู่บ้านชาวบ้านศาลาแดงเหนือถือเป็นหมู่บ้านที่มีความรักความสามัคคีกันเป็นอย่างมาก

# data[].attributes.headline
ความเป็นมาของชาวมอญก่อนเข้ามาสู่ จ.ปทุมธานี

# data[].attributes.subject
ความเป็นมาของชาวมอญก่อนเข้ามาสู่ จ.ปทุมธานี

# data[].attributes.body
มอญ เป็นชนชาติที่เก่าแก่ชาติหนึ่งและเคยมีอารยธรรมที่รุ่งเรืองอยู่ในดินแดนแหลมอินโดจีน

เริ่มต้นมาตั้งแต่ 241 ปีก่อนพุทธศักราช โดยใน

ระยะแรกชาวมอญได้เคยอาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย ต่อมามอญก็ตกเป็นเบี้ยล่างของพม่าหลายศตวรรษแต่ชาวมอญก็ปลดแอกจากพม่าและตั้งตนเป็นอาณาจักรถึง2 ครั้ง และสุดท้ายในปี 2369 ชาวมอญก็ตกเป็นของพม่าและสูญสิ้นอาณาจักรมอญตั้งแต่นั้นมา มอญไม่เคยมีการรวมอาณาจักรเป็นหนึ่งเลย ดังนั้นคนมอญจึงต้องอพยพโยกย้ายถิ่นที่อยู่ตลอดเวลา กรุงศรีอยุธยาจึงเป็นที่พึ่งในการอพยพของคนมอญ การอพยพในสมัยกรุงศรีอยุธยา ถิ่นฐานของชาวมอญที่อพยพเข้าสู่ประเทศไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีครั้งที่สำคัญถึง 5 ครั้งด้วยกัน และ ครั้นต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช  ทรงโปรดฯ ให้ครอบครัวมอณที่มาครั้งนี้ไปอยู่บ้านสามโคก ที่ จ. ปทุมธานี

# data[].attributes.headline
วัฒนธรรมของชาวมอญบ้านศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.subject
วัฒนธรรมของชาวมอญบ้านศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.body
ภาษามอญ
ปัจจุบันในชุมชนศาลาแดงเหนือยังคงมีการใช้ภาษามอญอยู่แต่เฉพาะกลุ่มผู้สูงอายุเป็นส่วนมาก ผู้ที่เขียนภาษามอญได้จะมีเพียงแต่ผู้สูงอายุที่เป็นผู้

ชายเท่านั้น เพราะเคยบวชเรียน ทำให้ในปัจจุบันเป็นกังวลว่า ภาษาประจำชนชาติของตนจะถูกกลืนหายไปตามกระแสสังคมเพราะคนในหมู่บ้านส่วนมากจะใช้ภาษาไทยในการสื่อสารกัน
อาหารชาวมอญ
อาหารของชาวมอญมักขึ้นกับพืชผลที่มีในท้องถิ่นและความกลมกลืนทางวัฒนธรรมเป็นสำคัญ ดังเช่น อาหารโดยทั่วไปของคนมอญ

ชุมชนศาลาแดงเหนือในปัจจุบัน มีลักษณะผสมผสานกับอาหารไทย เช่น แกง(คว่ะ) มักทำในงานบุญของคนมอญ ไม่ว่าจะเป็นแกงส้ม แกงบอน แกงขี้เหล็ก และแกงกะทิต่างๆแต่แกงบางอย่างได้ถูกลืมไปแล้ว คงจำได้แต่ชื่อเท่านั้น เช่น แกงลูกโยน (คว่ะ อะ เกร)

การเเต่งกาย

วัฒนธรรมการแต่งกายของคนมอญชุมชนศาลาแดงเหนือ เหมือนกับคนมอญที่สามโคกและปทุมธานี คือนิยมแต่งในวันที่มีพิธีทางศาสนาหรือประเพณีที่สำคัญ  แต่เวลาปกติในชีวิตประจ้าวันล้วนแต่งแบบสมัยนิยม

การแต่งกายชาวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือส้าหรับวันทางศาสนาและประเพณีที่สำคัญของชุมชน ผู้ชายใส่เสื้อคอกลมผ่าอก แขวนทรงกระบอก

และนุ่งโสร่ง ส่วนผู้หญิงใส่เสื้อตัวในเป็นคอกลม แขนกุด สั้นแค่เอว และสวมทับด้วยเสื้อลูกไม้แขนยาวทรงกระบอก หากยังไม่แต่งงานแขน

เสื้อจะยาวถึงข้อมือหากแต่งงานแล้วแขนเสื้อจะเป็นสามส่วน และสวมผ้าซิ่นและทั้งหญิงและชาย ทั้งแต่งงานและไม่แต่งงานต่างล้วนห่มสไบทั้งหมดซึ่งสไบมอญโดยทั่วไปจะมีความยาวประมาณ 2 เมตร

ศิลปกรรม/ สถาปัตยกรรม
-เรือโบราณ
หรือที่เรียกกันว่า เรือมอญที่ชาวบ้านศาลาแดงเหนือใช้เป็นพาหนะในการประกอบอาชีพค้าขาย โดยเรือมอญที่นิยมใช้กันมี 3

แบบ ได้แก่ เรือสำปั้นเป็นเรือขนาดเล็กเหมาะกับชาวมอญที่เริ่ม

ตั้งตัวหรือคนที่มีทุนน้อย เรือข้างกระดานเป็นเรือที่สามารถเดินทางค้าขายไปไกลๆ ได้จึงใช้เป็นที่อยู่อาศัยได้ด้วย และเรือกระแชงเป็นเรือขนาดใหญ่ บรรทุกสินค้าได้เยอะเหมาะแก่การเดินเรือออกไปขายสินค้าไกลๆ ระยะเวลาได้เป็นเดือนๆ โดยด้านท้ายเรือจะเป็นที่ประกอบอาชีพกา

รค้าขาย ปัจจุบันชาวมอญในศาลาแดงเหนือยังคงสามารถศึกษาและทราบภูมิหลังของตนได้เพราะมีการเก็บเรือไว้เพื่อเป็นวัตถุทางงัฒนธรรมบอกเล่าเรื่องราวของชุมชน
-บ้านเรือนมอญ

ชาวมอญตั้งถิ่นฐานอยู่ติดริมนำ้เจ้าพระยาเนื่องจากสัมพันธ์กับการประกอบอาชีพของตน จึงท้าให้บ้านเรือนมอญถูกสร้างขึ้นให้เหมาะสมกับที่ตั้งบ้านมอญมีลักษณะคล้ายกับเรือนไทยริมน้ำ ลักษณะของเรือนมอญจะเป็นเรือนยกใต้ถุนสูงเพื่อใช้พื้นที่ในการเก็บเครื่องไม้เครื่องมือในการประกอบอาชีพ และป้องกันภัยจากสัตว์ร้ายหรือคนร้ายในตอนกลางคืน

# data[].attributes.headline
หัวข้อ การสืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมของชาวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือ 

# data[].attributes.subject
หัวข้อ การสืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมของชาวมอญชุมชนศาลาแดงเหนือ 

# data[].attributes.headline
1.สมาพันธ์ชาวไทยเชื้

# data[].attributes.body
1.สมาพันธ์ชาวไทยเชื้อสายรามัญปทุมธานี เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นมาด้วยความรักสามัคคีของ พี่น้องชาวไทยเชื้อสายรามัญปทุมธานีที่เห็นถึงคุณค่าความสำคัญที่จะสืบทอดเจตนารมณ์อันดีงามของบรรพบุรุษชาวรามัญที่ได้สรรค์สร้างสิ่งอันดีงามที่ทรงคุณค่าบ่งบอกถึงความเป็นเอกลักษณ์ของชาวรามัญ
การจัดตั้งสมาพันธ์ ฯ มีวัตถุประสงค์ดังนี้
-เพื่ออนุรักษ์ภาษาและหนังสือของชาวรามัญปทุมธานี
-เพื่อส่งเสริมศิลปะวัฒนธรรมของชาวรามัญปทุมธานี
-เพื่อเป็นศูนย์กลางในการสร้างความรักสามัคคีของชาวรามัญปทุมธานีและเชื่อมสัมพันธ์กับจังหวัดอื่น ๆ

# data[].attributes.headline
2.การสืบทอดทางวัฒนธร

# data[].attributes.body
2.การสืบทอดทางวัฒนธรรมของชุมชนชาวมอญศาลาแดงเหนือ ในอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีทั้งวัฒนธรรมทางด้านภาษา การแต่งกาย วัฒนธรรมด้านอาหารการกิน การละเล่น หรือการแสดงในแบบฉบับชาวมอญ
โดยภาครัฐ มีส่วนช่วยในการสนับสนุน และ เผยแพร่วัฒนธรรมดังกล่าว โดยการเข้าไปทำกิจกรรมร่วมกับคนในชุมชุน เป็นระยะๆ และภาคเอกชนก็มีส่วนร่วมด้วยเช่นกัน เช่น การเข้าไปถ่ายรายการ ทำคอนเทนต์ต่างๆ เพื่อทำให้คนหมู่มากได้ทราบว่า มีชุมชนชาวมอญดังกล่าวอยู่ในประเทศไทย

# data[].attributes.headline
งานสักการะศาลหลักเมือง

# data[].attributes.subject
งานสักการะศาลหลักเมือง

# data[].attributes.headline
มอญศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.body
มอญศาลาแดงเหนือ

# data[].attributes.headline
การสืบทอดวัฒนธรรมชาว

# data[].attributes.body
การสืบทอดวัฒนธรรมชาวมอญศาลาแดงเหลือ

# data[].attributes.headline
ความเชื่อของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.subject
ความเชื่อของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.body
ความเชื่อเรื่องผีมอญ ถือเป็นความเชื่อหลักที่สำคัญของชาวมอญทุกคน จึงนำมาซึ่งความเชื่อที่เคร่งครัดมาก และเกิดเป็นกฎเกณฑ์ตามมาอีกมากพิธีรับผี ชาวมอญเมื่อพ่อแม่ตายต้องท้าพิธีเชิญผี โดยให้ลูกชายคนโตนุ่งโสร้างโพกผ้าขาวม้าแดงไปกับคนทรงที่ห่อผ้าผีมอญ คนเชิญจะท้าพิธีเชิญผีแล้วยกห่อผ้าผีมอญมอบให้ หลังจากนั้นลูกหลานก็มีหน้าที่ดูแลห่อผ้าให้ดี ไม่ปล่อยให้ผ้าต่างๆในห่อขาดหรือโดนแมลงกันเป็นรู หากพบว่าขาดต้องรีบเปลี่ยนผ้าใหม่ทันที ไม่เช่นนั้นเชื่อว่าจะน้าโรคภัยไข้เจ็บมาสู่คนในบ้าน และท้ามาหากินไม่ขึ้น

# data[].attributes.headline
ประเพณีและพิธีกรรมของชสาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.subject
ประเพณีและพิธีกรรมของชสาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.body
เป็นประเพณีที่สืบเนื่องจากเทศกาลวันสงกรานต์ซึ่งถือเป็นวันขึ้นปีใหม่ ชาวมอญจึงท้าข้าวแช่เพื่อเฉลิมฉลองเพื่อความเป็นสิริมงคล การทำข้าวแช่ของชาวมอญจะมีขั้นตอนที่ยุ่งยากซับซ้อน เพราะชาวมอญถือว่าข้าวแช่เป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ส้าหรับการบูชาเทพยดาเมื่อจัดเตรียมสำรับเรียบร้อยแล้วจะนำไปวางไว้ที่ศาลเพียงตา หรือ ฮ้อยซังกรานต์ (บ้านสงกรานต์) เพื่อบูชาเทพยดาส้ารับหนึ่ง ส่วนสำรับอื่นๆก็จะน้าไปถวายพระที่วัด และมอบให้ญาติ
ผู้ใหญ่เพื่อแสดงความเคารพและขอพรจากผู้อาวุโส

# data[].attributes.headline
ศิลปะการละเล่นของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.subject
ศิลปะการละเล่นของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.body
ปี่พาทย์มอญมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในงานพระราชพิธีตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรีได้ปรากฏหลักฐานว่ามีการจัดมหรสพโดยการน้า “พิณพาทย์รามัญ” มาร่วมบรรเลงกับมหรสพอื่นๆ เช่น พิณพาทย์ไทย มโหรีไทย มโหรีแขก เป็นต้น

# data[].attributes.headline
การแต่งกายของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.subject
การแต่งกายของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.body
ผ้านุ่งหรือโสร่งของผู้ชาย เรียกว่า “เกลิ่ด”ส่วนเสื้อเป็นคอกลมผ่าอกตลอด แขนทรงกระบอกมีเสื้อตัวสั้นแขนกุดสวมทับด้านนอก
ผ้านุ่งของผู้หญิง เรียกว่า “หนินห์” คล้ายผ้านุ่งของผู้ชายแต่ลายของผู้หญิงละเอียดกว่าสวยงามกว่า  ผู้หญิงมอญส่วนใหญ่จะนิยมไว้ผมยาวแล้วนิยมเกล้ามวยผม โดยมีเครื่องประดับ 2 ชิ้นไม่ให้ผมหลุดคือ โลหะรูปตัวยูและโลหะรูปปีกกา สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยของชาวมอญทั้งหญิงและชาย เวลาไปงานพิธีหรือท้าบุญ ต้องมีผ้าสไบ ผ้าสไบของผู้ชายนิยมเป็นผ้าขาวม้า

# data[].attributes.headline
ภูมิปัของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.subject
ภูมิปัของชาวมอญสามโคกและปทุมธานี

# data[].attributes.body
อิฐมอญ เป็นชื่อเรียกสามัญอันหมายถึงอิฐดินเผาสีน้ำตาลส้ม มีหลายขนาดที่ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือน แต่ในสมัยโบราณก่อนยุครัตนโกสินทร์ อิฐถือเป็นยุทธปัจจัยในการก่อสร้างถนนกำแพงเมือง ป้อมค่าย รวมไปถึงวัดวาอารามและปราสาทราชวัง สาเหตุที่อิฐมอญแข็งแรงเนื่องจากขั้นตอนการสรรหาวัตถุดิบนี้เองที่พิเศษกว่าที่อื่น เพราะดินเลนจากแม่น้ำอยุธยาประกอบไปด้วยเนื้อดินละเอียดผสมกับทรายละเอียดจึงท้าให้เมื่อนำไปผสมกับวัสดุอื่นจึงเข้ากันได้ดี