# data[].attributes.body
De zoektocht van Victor gaat van Mechelen naar Boom. Mijn grootouders wonen daar in de buurt en vertellen vaak verhalen over Willebroek, Mechelen, Puurs,.... Ik kon mij daarom de streek heel goed voorstellen en ook het dialect. Dit hielp goed om me in te beelden hoe het er daar uit zag. Het was leuk dat het een verhaal was in een plek die ik al kende.

# data[].attributes.body
Victor heeft een zware vorm van epilepsie. Dat is een ziekte waarbij je valt en begint te schokken en niets meer weet. De oorzaak hiervan kan stress zijn, en dit was bij Victor het geval. Veel mensen weten niet wat ze moeten doen als dit gebeurd bij iemand, dit is 1 van de redenen dat Victor niet buiten mag. Toen ik dit las vond ik dit erg voor hem. Het lijkt me een heel eenzaam bestaan als je niet buiten mag omdat je ziek bent.

# data[].attributes.body
De vrouw met de baard is een zijpersonage die de armoede en miserie van de oorlog een groot stuk vertolkt. Ze pikt Victor op zijn heenreis op en nadat hij Django terug vindt en uit het water is gered , rijdt ze bij toeval weer voorbij. Ik vind het mooi dat deze mensen die zoveel problemen hebben in oorlogstijd elkaar toch proberen te helpen. De vrouw met de baard, die anders is dan anderen, heeft 9 kinderen verloren, een borst moeten laten amputeren en moet voor de kost vodden verkopen. Ze haalt haar moed uit het feit dat ze nog paard en kar heeft en vriendinnen in het boudoir.

# data[].attributes.body
Victor wordt na één van zijn epilepsieaanvallen in het ziekenhuis wakker. Hij ligt er tussen veel volk met de vreselijkste wonden. Het ergste echter zijn de vele baby's die hartverscheurend liggen te huilen, de hele dag door. Victor vindt het vreselijk en vraagt of ze er niks aan kunnen doen. De baby's kregen vergiftigde melk die hun moeders kochten (omdat ze zelf geen melk hadden) en stierven sowieso. Ik vond het pakkend dat Victor de gifmengsters later in het boek betrapte en er voor zorgde dat ze dit niet meer zou doen. Op dat moment was hij voor mij een echte held.

# data[].attributes.body
In het verhaal komt er ook af en toe het eten van dieren voor. Mensen die honden eten vond ik heel eng, ook katten en nog veel meer, het is raar dat ik dat zo heftig vond aangezien ik zelf vlees eet maar alsnog vond ik dat erg choquerend. In de oorlog deden ze dit omdat mensen niets hadden. Ik vond dit een enorm heftig deel van het verhaal en ben hier dan ook even gestopt en heb later verder gelezen. De scène in de kelder van de slagerij waar alle honden geslacht waren was heel gedetailleerd geschreven, wat zorgde dat ik helemaal in het verhaal zat maar ik vond dit niet echt fijn op dat moment.

# data[].attributes.body
De hond in het verhaal heet Django. Victor zoekt weken lang naar hem. Als Victor en kleine Peer overvaren wordt de dronken veerman agressief, hij wilt al Victor zijn bezittingen. De zee is erg wild en kleine Peer valt hierdoor overboord, plots zien ze Django het water in springen. De hond redt kleine peer en zo zien Victor en Django elkaar beide terug. Ik vond dit een emotioneel stuk om te lezen en kwam helemaal in het verhaal op dit moment.

# data[].attributes.body
De dorpelingen zongen het lied 'De herderkens lagen bij nachte' maar zongen een ander tekst om hun afschuw van de oorlog uit te drukken. De tekst was: 'Soldaten die lagen bij nachte... zij lagen bij nacht in het veld. Zij hielden als immer de wachten, zij hadden hun kogels geteld. Daar hoorden ze vliegtuigen ronken, een teken van naad'rend gevaar. Weldra weer de zoeklichten blonken, het afweergeschut stond al klaar'. Flor, de bedenker van deze versie en dorpszanger werd hiervoor opgepakt door de Duitsers.

# data[].attributes.attachment_link.title
De Herdertjes Lagen Bij Nachte, instrumentaal met karaoke tekst

# data[].attributes.body
Timothée Chalamet is net als het hoofdpersonage Victor jong, bleek en mager. Victor staat ook alleen omdat hij van zijn ouders niet buiten mag door zijn vallende ziekte en het te gevaarlijk is buiten. Het wordt spannend als hij ontsnapt, hulpeloos in het leven staat maar sterker wordt met de dag. Hij is heel open naar alle soorten mensen, wordt vrienden met armen en meisjes van lichte zeden. Hij is trouw aan zijn hond en gaat voor hem door het vuur.

# data[].attributes.body
Elk hoofdstuk begint met 'waarin...'. Het is vooraf gegaan door een korte samenvatting en de datum van het gebeuren. Zo lijkt het op een dagboek. Het verhaal speelt zich chronologisch af tussen 26 december en 1 januari 1918. Er is 1 flashback in het begin.

# data[].attributes.body
Omdat de schrijfster veel gebruik maakt van zintuigen, voel, ruik en hoor je enge dingen. Het begint met razende honden in een kooi. Victor loopt dagen lang in vreselijke omstandigheden op zoek naar zijn vermiste hond. De plekken die hij passeert zijn eng en de mensen arm en gevaarlijk. De spanning is te snijden en komt heel goed binnen.