# data[].attributes.body
Alkaline fens (circa 220 ha in Belgium) are mires occupied by peat- or tufa-producing small sedge and brown moss communities developed on soils permanently waterlogged with calcareous water supply, and with minimal water level fluctuation. They are generally species-rich both in terms of mosses and flowering plant species. Alkaline fens have been selectively drained in the past and have become very rare in most of EU countries and have a high conservation priority.

The Alkaline fens of Torfbroek, a small natural reserve situated between Brussels, Leuven and Mechelen, are very rich in plant species. Much of the species found in Torfbroek such as marsh helleborine (Epipactis palustris) and marsh fragrant orchid (Gymnadenia conopsea) have become rare species in the rest of Belgium.

Alkaline fen at Torfbroek, Kampenhout (Central Belgium)

# data[].attributes.body
Humid dune slacks represent the wetland component of dune systems, usually where the underlying water table reaches the surface. There are two main types. Primary dune slacks run parallel to a dune coastline and are formed when a developing sand ridge cuts off a portion of beach. Secondary dune slacks are more common in Belgium. They are formed by the landward movement of dune ridges over stable wet sand at the watertable. Dune slacks appear as flat valleys in the dune system, usually rich in species and associated with other wetland habitats. European vegetation classifications recognise a succession of slack types from bare damp sand to wet slacks dominated by trees and shrubs. The characteristic species of slacks are forms of dwarf willow, most commonly creeping willow (Salix repens). A number of very rare species are associated with dune slacks including the fen orchid (Liparis loeselii) (however this species became extinct at the Belgian coast!) . The total surface of dune slacks at the Belgian coast is circa 37 ha.

Humid dune slack at Belgian coast (Northern Belgium)

# data[].attributes.body
Calaminarian grasslands occur on soils containing elevated levels of heavy metals, such as lead, zinc, chromium or copper. The greatest extent of the habitat occurs on artificial sites associated with past mining activities (the habitat is in fact named after one of the oldest zinc mines in Belgium, the ‘calamine’). Near natural examples on natural rock outcrops and river gravelsare more localised. Although heavy metals are usually toxic for plants, some species such as the zinc violet (Viola calaminarina) or the spring sandwort (Minuartia verna), have become especially adapted to the presence of these noxious substances. The low nutrients and heavy metals are believed to keep the vegetation open, retarding succession. As a result many rare specialist plants are able to thrive without competition from the more vigorous colonists.

Calaminarian grassland with zinc violet, La calamine (Southern Belgium)

# data[].attributes.body
Scientific classification
Kingdom: Plantae
Clade: Angiosperms
Clade: Eudicots
Clade: Asterids
Order: Solanales
Family: Solanaceae
Genus: Hyoscyamus
Species: Hyoscyamus niger

Meaning of the scientific name
Hyoscyamus:
From Greek ‘húos’, ‘pig’ and ‘kúamos’, ‘bean’ thought, by some, to be because the smell was as unpleasant as pigs, by others, to be because hogs would eat the seedpods.
niger:
Black for the seeds and root.

Vernacular names
English: Henbane
Dutch: Bilzekruid

Morphology
Plant covered with soft, sticky hairs with unpleasant smell. Thick, cylindrical root, ramified, soft. Stem 20-115 cm high, usually ramified. Leaves soft, dull; upper side dark green; underside lighter, grayish, fluffy-haired, especially along veins and leaf margin; basal leaves long-petiolate, oblong ovate or elliptical, sinuate pinnatifid, stalk leaves sessile, half-enclosing the stalk, oblong lanceolate, sinuate-lobed or incised. Flowers sessile, massed in scorpioid cymes at the stalk end and twig ends; bracts sessile, mostly oblong or narrowly-lanceolate, with few teeth or entire. Calyx 10-22 mm in length, cup-shaped, with 5 pointed tips. Crown of 5 petals, 2-4.5 cm length, funnel-shaped, dirty-yellowish with purple veins, purple-violet in the throat. Fruit is a capsule with a prominent cover. One plant gives to 400,000 seeds.

Medicinal traits
Henbane is used in traditional herbal medicine for ailments of the bones, rheumatism, toothache, asthma, cough, nervous diseases, and stomach pain. It might also be used as analgesic, sedative, and narcotic in some cultures. Adhesive bandages with henbane extract behind the ear are reported to prevent discomfort in travel-sick people. Henbane oil is used for medicinal massage. Henbane leaves and herbage without roots are chopped and dried and are then used for medicinal purposes or in incense and smoking blends, in making beer and tea, and in seasoning wine. Henbane leaves are boiled in oil to derive henbane oil. Henbane seeds are an ingredient in incense blends. In all preparations, the dosage has to be carefully estimated due to the high toxicity of henbane. For some therapeutic applications, dosages like 0.5 g and 1.5– 3 g were used. The lethal dosage is not known. Hyoscyamine, scopolamine, and other tropane alkaloids have been found in the foliage and seeds of the plant. The standard alkaloid content has been reported to be 0.03 to 0.28%.

# data[].attributes.body
Scientific classification
Kingdom: Plantae
Clade: Angiosperms
Order: Asterales
Family: Asteraceae
Genus: Tanacetum
Species: Tanacetum vulgare

Meaning of the scientific name

Tanacetum: probably comes from the ancient Greek word athanasia (immortal): the flowers do not fade easily and retain their yellow color for a long time. It can also refer to a sort of elixir of life that was made from it.

Vulgare: means common.

Vernacular names
English: Tansy
Dutch: Boerenwormkruid

Morphology
Tansy is a flowering herbaceous plant with finely divided compound leaves and yellow, button-like flowers. It has a stout, somewhat reddish, erect stem, usually smooth, 50–150 cm (20–59 in) tall, and branching near the top. The leaves are alternate, 10–15 cm (3.9–5.9 in) long and are pinnately lobed, divided almost to the center into about seven pairs of segments, or lobes, which are again divided into smaller lobes having saw-toothed edges, giving the leaf a somewhat fern-like appearance. The roundish, flat-topped, button-like, yellow flower heads are produced in terminal clusters from mid-to-late summer.

Medicinal traits
For many years, tansy has been used as a medicinal herb despite its toxicity. 19th-century Irish folklore suggests bathing in a solution of tansy and salt as a cure for joint pain. A bitter tea made with tansy flowers has been used for centuries as an anthelmintic to treat parasitic worm infestations, and tansy cakes were traditionally eaten during Lent because it was believed that eating fish during Lent caused intestinal worms. Various Tanacetum species are used ethnomedically to treat migraine, neuralgia and rheumatism and as anthelmintics. Traditionally, tansy was often used for its emmenagogue effects to bring on menstruation or end an unwanted pregnancy, and pregnant women are advised to not use this herb. Research published in 2011 identified 3,5-dicaffeoylquinic acid (3,5-DCQA) and axillarin in tansy as antiviral compounds that are active against herpes simplex virus.
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/ptr.3382

# data[].attributes.body
The southern part of Belgium is situated in the Continental region and the northern part in the Atlantic region.

Atlantic region: low, flat lands, a very varied and dynamic coastline rich in habitats and species, and an oceanic climate. As for species, the Atlantic region may not exhibit the high levels of biodiversity found in other regions but it more than makes up for this in terms of animal abundance.

Continental region:  a relatively flat landscape and a climate of pronounced contrasts. The biodiversity is notably high, even if few species are truly endemic to the region.

# data[].attributes.body
Increased average temperatures and long periods of drought will impact the Belgian forests. Species such as the European spruce (Picea abies), adapted to a cold climate, will disappear. Others such as the beech (Fagus sylvatica) will be endangered due to drought.
http://www.zonienwoud.be/klimaatverandering-speelt-zonienbeuk-parten/

# data[].attributes.attachment_link.title
Het effect van klimaatverandering op onze Belgische bossen doorgelicht

# data[].attributes.attachment_link.description
WWF: Het effect van klimaatverandering op onze Belgische bossen doorgelicht

# data[].attributes.body
2. Tropical Andean trees migrate to higher altitudes where air is cool enough to support their existence. Due to the fast climate change they have to move faster in order to remain in equilibrium with their preferred temperatures.

# data[].attributes.body
Temperature: 2018 was a particularly warm year: the average annual temperature was 11.85 ° C (compared to 10.5 ° C normally), almost equaling the 2014 record (11.93 ° C). This makes 2018 the second hottest year since the measurements in Uccle started in 1833. This is followed by 2011 and 2007 with annual averages of 11.6 ° C and 11.5 ° C respectively.

Precipitation: Compared to the early 1950s, the average number of days per year with a lot of rainfall has almost doubled: this number has increased from 3 to 6 in 6 decades. This extreme rainfall mostly occurs during summer, due to the intense summer thunderstorms.

https://www.milieurapport.be/milieuthemas/klimaatverandering/temperatuur/hittegolven-en-temperatuursextremen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Temperatuur

Uit de statistische analyse van de gemiddelde jaartemperatuur in Ukkel blijkt dat die sinds het einde van de 19 de eeuw significant is gestegen. Halverwege de 20 ste eeuw valt die stijging bijna stil, maar nadien is de temperatuur nog sneller beginnen stijgen. De laatste jaren vertoont de temperatuur een constante stijging: +0,4°C per decennium. Uit de trendcurve blijkt dat de gemiddelde temperatuur op dit ogenblik 2,3°C hoger is dan in het pre-industriële tijdperk.

Evolutie van de gemiddelde temperatuur te Ukkel tussen 1833 en 2018

Uit deze grafiek blijkt duidelijk dat de gemiddelde jaartemperatuur in Ukkel
sinds het einde van de 19 de eeuw geleidelijk stijgt (bron: KMI)

2018 was een bijzonder warm jaar: de gemiddelde jaartemperatuur bedroeg volgens het KMI immers 11,85°C (tegen 10,5 °C normaal), waarmee het record van 2014 (11,93 °C) bijna geëvenaard werd. 2018 is hiermee het tweede warmste jaar sinds start van de metingen in Ukkel in 1833. Daarna volgen 2011 en 2007 met jaargemiddelden van respectievelijk 11,6 °C en 11,5 °C.

Alhoewel er in 2018 geen maandrecords sneuvelden, lag de gemiddelde temperatuur de meeste maanden toch hoger dan de normale waarde. Enkel februari was abnormaal koud en maart was kouder (maar nog normaal te noemen). Er werd wel een seizoenrecord gebroken: de zomer was de warmste sinds het begin van de waarnemingen in 1833.

De volgende tabel, met de 20 warmste en 20 koudste jaren tussen 1833 en 2016, is minstens even significant: 19 van de 20 warmste jaren vallen immers na 1988, terwijl de 20 koudste jaren allemaal vóór 1896 waargenomen werden:
Opvallend is ook dat sinds 1999 bijna alle jaren - op enkele uitzonderingen na - in deze top 20 aanwezig zijn !
Elk decennium zijn er 3 nieuwe zomerse dagen (T max ≥ 25°C) en om de twee decennia noteert men één extra warme dag (T max ≥ 30°C). Wat het aantal winterse dagen (T max < 0°C) en vorstdagen (T min < 0°C) betreft, vertonen alle metingen een dalende trend.

De winter 2013-2014 werd gekenmerkt door dikwijls zeer zacht weer voor de tijd van het jaar. Het is de tweede warmste winter die in Brussel-Ukkel sinds 1833 waargenomen werd. De gemiddelde temperatuur van deze winter bereikte de uitzonderlijk hoge waarde van 6,3°C; de normale winterwaarde bedraagt slechts 3,6°C. In december, januari en februari werden gemiddelde temperaturen genoteerd van respectievelijk 6,1°C, 6,1°C en 6,6°C, terwijl de normale maandelijkse waarden respectievelijk slechts 3,9°C, 3,3°C en 3,7°C bedragen.

Ondanks het feit dat de winter 2006-2007 de warmste blijft (met een gemiddelde temperatuur van 6,6°C in Ukkel), heeft de winter van 2013-2014 toch een dubbel record gebroken wat de minimale dagtemperaturen sinds 1901 betreft. Enerzijds bedroeg de laagste temperatuur waargenomen tijdens deze 3 wintermaanden nauwelijks -0,5°C (het vorige record van -1,6°C dateert uit de winter 1988-1989). Anderzijds werden over het hele seizoen in Ukkel slechts 3 vorstdagen waargenomen (het vorige record dateerde eveneens uit de winter 1988-1989 met 11 dagen).

Neerslag

Ons land kent een langzame maar significante stijging van de gemiddelde hoeveelheid neerslag per jaar. Die stijging volgt een lineair profiel van 5 mm per decennium.

In vergelijking met het begin van de jaren '50 is het gemiddelde aantal dagen per jaar met veel neerslag nagenoeg verdubbeld: dit aantal is in 6 decennia tijd van 3 naar 6 gegaan. Die extreme neerslag doet zich meestal voor in de zomer, als gevolg van de intense zomerse onweersbuien die in een paar uur tijd vallen.

In Ukkel wordt duidelijk minder sneeuwval waargenomen.

(Bron: BelgaImage)
Overstromingen in Twee-Akren in de provincie Henegouwen, in januari 2011.
België kent een belangrijke toename van het aantal dagen met veel neerslag: dergelijk fenomenen zullen zich dus in de toekomst vaker voordoen.

Zeeniveau

In 2010 is het gemiddelde zeeniveau ten opzichte van 1970 gestegen met 103 mm in Oostende, 115 mm in Nieuwpoort en 133 mm in Zeebrugge. Die cijfers komen overeen met een gemiddelde stijging van respectievelijk 2,6 mm, 2,9 mm en 3,3 mm per jaar in de laatste decennia.

En in de toekomst?

De klimatologische vooruitzichten voor het Belgische grondgebied luiden...

een warmer klimaat: alle vooruitzichten tonen een stijging van zowel de gemiddelde jaartemperatuur (van +1,3°C tot +2,8°C tegen 2050) als de seizoenstemperaturen (van 1,5°C tot +4,4°C in de winter en van +2,4°C tot +7,2°C in de zomer tegen 2100).

meer seizoensgebonden neerslag: een daling tot -25 % in 2100 in de zomer en een stijging tot +22 % in 2100 in de winter

meer periodes van intense regen in de winter en zware onweersbuien in de zomer, waardoor het risico op overstromingen toeneemt

vaker hittegolven in de zomer

lagere rivierdebieten in de zomer (daling van ruim 50 % tegen het einde van de 21ste eeuw) door de afnemende zomerneerslag gecombineerd met een grotere verdamping, waardoor risico's op watertekorten ontstaan

een stijging van het zeeniveau met 60 tot 90 cm aan de Belgische kust, en zelfs 200 cm in het meest pessimistische scenario tegen het jaar 2100

Een berekening van de risico's op overstromingen bij extreme stormen : links de verwachte schade in de huidige situatie, rechts bij een " worst case scenario" in 2100.
(Bron : project 'Evaluation of climate change impacts and adaptation responses for marine activities' van SSD CLIMAR)

# data[].attributes.attachment_link.description
Uit de statistische analyse van de gemiddelde jaartemperatuur in Ukkel blijkt dat die sinds het einde van de 19 de eeuw significant is gestegen. Halverwege de 20 ste eeuw valt die stijging bijna stil, maar nadien is de temperatuur nog sneller beginnen stijgen. De laatste jaren vertoont de temperatuur een constante stijging: +0,4°C per decennium.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In ons land loopt 25 à 75 % van de soorten het risico zeer sterk in aantal af te nemen. Daarvoor zijn veel oorzaken verantwoordelijk, zoals de aantasting van hun leefgebieden door versnippering, bebouwing, de vervuiling van de bodem, het water en de lucht, enz.

De klimaatveranderingen zetten de biodiversiteit verder onder druk: de inheemse soorten hebben de keuze tussen zich aanpassen of migreren en... uitsterven. Intussen verschijnen er nieuwe soorten die zich soms massaal en ten koste van de inheemse soorten ontwikkelen.

Sinds 2004 is er een alarmerende achteruitgang vastgesteld van het tweestippelig lieveheersbeestje. Dit is te wijten aan de introducie, in de jaren 90, van het Aziatische lieveheersbeestje als biologisch bestrijdingsmiddel. Deze soort voedt zich wel degelijk met bladluizen maar valt ook onze inheemse lieveheersbeestjes aan en eet hun nakomelingen. (Bron: BelgaImage)

Veranderende interacties tussen soorten

Door de stijging van de temperatuur doen bepaalde voorjaarsverschijnselen zich vroeger voor, zoals het ontluiken van de bloemknoppen (5 tot 15 dagen vroeger dan 50 jaar geleden), en bepaalde najaarsverschijnselen later, zoals de verkleuring van de bladeren. Die fenologische veranderingen verstoren de interacties tussen de soorten.

Neem bijvoorbeeld de bonte vliegenvanger. De aankomstdatum van deze trekvogel evolueert trager dan de periode waarin het voornaamste voedsel voor zijn jongen (de beukenrups) voorkomt. De laatste 20 jaar is de vliegenvanger steeds vroeger teruggekomen van zijn overwinteringsgebieden in Afrika, maar niet vroeg genoeg om van de voedselpiek te kunnen profiteren. Het gevolg is dat de populatie bonte vliegenvangers sterk begint terug te lopen in België.

(Bron: BelgaImage)

Sommige soorten vestigen zich in onze streken

De wetenschappers zien ook veranderingen in de verspreidingsgebieden door het feit dat veel thermofiele (warmteminnende) soorten naar het noorden verhuizen. De laatste decennia zijn in België namelijk steeds meer soorten verschenen die in warme gematigde klimaten thuishoren: zuidelijke libellen (zoals de vuurlibel), spinnen (wespspin, afkomstig uit het Middellandse-Zeebekken), vogels (Europese bijeneter, een soort uit het zuiden die tegenwoordig ook in België broedt) en muggen (die tropische ziekten zoals het West-Nijlvirus kunnen overbrengen), enz. Sommige schadelijke soorten hebben voordeel van de effecten van de klimaatverandering (verspreiding van teken, processierupsen, enz.).

In Wallonië heeft men door de opeenvolging van warme en droge zomers gedurende meerdere jaren zeven zuiderse soorten libellen steeds vaker kunnen waarnemen. Hetzelfde geldt voor andere zuiderse insectensoorten zoals sprinkhanen, krekels, vlinders enz.

Deze grafiek toont de evolutie van de observatiefrequentie in Wallonië en Brussel van de 7 soorten die het grondgebied het meest hebben gekoloniseerd in de jaren '80 en '90. De groene lijn geeft de gemiddelde jaartemperatuur door de jaren heen weer. (Bron: Libellenwerkgroep Gomphus Wallonië-Brussel - 2009)

Spinnenonderzoek in de Antwerpse binnenstad door de gebroeders Van Keer heeft aangetoond dat er momenteel een aantal soorten voorkomen, zoals de witrugzakspin, die oorspronkelijk een meer zuiderse verspreiding kenden. Alles wijst erop dat ze op eigen kracht naar Antwerpen afgezakt zijn, en er overleven. Bovendien werden er buitenshuis ook soorten aangetroffen die bij ons normaal gezien alleen binnenshuis voorkomen. Dit alles wijst volgens de arachnologen (spinnenspecialisten) duidelijk op een geleidelijke opwarming van het klimaat."

In de Noordzee veroveren meer zuiderse soorten zoals de sardien en de ansjovis een plaats omdat de temperatuur van het water is gestegen.

... en andere soorten trekken weg

Bepaalde inheemse soorten verlaten onze streken, zoals bijvoorbeeld de kabeljauw, die naar het noorden trekt op zoek naar kouder water.

Bij talrijke andere soorten overstijgt het tempo van de klimaatverandering hun migratiecapaciteit, vooral wanneer hun bewegingen beperkt worden door het versnipperde landschap of wanneer de soorten geen aangepaste habitats kunnen vinden. Sommige vogelsoorten (zoals de keep of de barmsijs) dreigen in de toekomst uit Vlaanderen te verdwijnen, als gevolg van de toegenomen temperatuur tijdens de voortplantingsperiode.

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft in het Zoniënwoud een onderzoek verricht om de invloed van klimaatveranderingen op verschillende bossoorten te evalueren. Dit onderzoek heeft aangetoond dat de verwachte milieuomstandigheden in de toekomst niet gunstig zullen zijn voor de groei van de beuken. De beroemde "beukenkathedraal" is dus in gevaar en zou wel eens voorgoed kunnen verdwijnen.

Meer info :

# data[].attributes.attachment_link.description
In ons land loopt 25 à 75% van de soorten het risico zeer sterk in aantal af te nemen. Daarvoor zijn veel oorzaken verantwoordelijk, zoals de aantasting van hun leefgebieden door versnippering, bebouwing, de vervuiling van de bodem, het water en de lucht, enz.

# data[].attributes.body
Impact of climate change in Belgium

# data[].attributes.body
Replacing fossil fuels with biofuels is highly controversial since it solves one problem but creates new ones.

# data[].attributes.body
*Elixir d’Alost is a popular herbal liqueur from Aalst, my birthplace, made of more than 20 medicinal plants. Originally this was a medicinal drink used against all kinds of ailments in folk medicine, for humans and animals. Stomach and intestinal problems such as colics were treated with this elexir. The following plants with medicinal properties are processed in the Elixir d’Alost: Anise, Coriander, Garden angelica, Fennel, Orange peel, Lemon balm, Spearmint, Cinnamon, Clove, Nutmeg, Licorice, Costmary, Rhubarb root, Gentian root, Aloe, Marsh-mallow root, Myhhr, Saffron, Valerian root, Cinchona, Galanga, Ginger, Cumin, Sassafras

*Belgian beer culture includes traditions of craftsmanship for brewing beer and is part of the diet and social life of Belgians. Its cultural value was formally recognized in 2016 when it was added to UNESCO's "Intangible Cultural Heritage of Humanity" list. There are more than 200 active breweries in Belgium and around 1600 different beers. The basic Ingredients of beer are water, malt (from cereals, mainly barley), hops and yeast.

# data[].attributes.body
The main cultivated cereal species in Belgium are wheat, rye, barley, triticale  (a hybrid of wheat and rye), oats and maize. Archaeobotanical finds show that spelt was an important cereal crop too in the past, particularly from the metal ages until the high medieval period. Nowadays spelt becomes more popular again, especially in organic farming. Rye and spelt traditionally thrive on poorer soils while wheat requires more fertile soils. Partly as a result of the use of artificial fertilizers, wheat is now the most cultivated cereal species.
Main cereal species cultivated in Belgium

# data[].attributes.headline
4.3.2. Fruit (common, culinary language)

# data[].attributes.subject
4.3.2. Fruit (common, culinary language)

# data[].attributes.body
The fruit grown in Belgium is divided into three groups:

Stone fruit or drupe including plum, cherry and peach, which have in common that the outer fleshy part surrounds a single pit or stone.

Large fruit, such as apples and pears.

Small fruit, such as strawberry, blueberry, red currant, black currant, gooseberry, blackberry and raspberry.

# data[].attributes.body
Archaeobotanical finds from medieval and post medieval sites in Belgium show that now forgotten fruit species such as medlar, black mulberry and cornelian cherry were regularly eaten during these periods.

# data[].attributes.headline
4.2. Main tree species decorated during Christmas

# data[].attributes.subject
4.2. Main tree species decorated during Christmas

# data[].attributes.body
Nutmeg is the spice made by grinding the seed of the fragrant nutmeg (Myristica fragrans) tree into powder. The spice has a distinctive pungent fragrance and a warm slightly sweet taste; it is used to flavor many kinds of baked goods, confections, puddings, potatoes, meats, sausages, sauces, vegetables, ... The tropical evergreen tree Nutmeg, is native to Molucca Islands of Indonesia. Now it is widely cultivated in the West Indies, South Africa, India and other tropical areas.

# data[].attributes.body
Melegueta pepper (Aframomum melegueta) is a species in the ginger family, Zingiberaceae, and closely related to cardamom. Its seeds are used as a spice (ground or whole) and commonly known as grains of paradise or melegueta pepper. The plant species is native to West Africa. The Pepper Coast (or Grain Coast) where currently exists the Republic of Liberia, is a historical coastal region named after this commodity. Archaeobotanical finds of the grains show that melegueta pepper was commonly used in the area of Belgium during the late and post-medieval period.

# data[].attributes.headline
5. Threatening factors of plant diversity

# data[].attributes.subject
5. Threatening factors of plant diversity

# data[].attributes.body
There are no endangered plant species from Belgium on the list of Earth's Endangered Creatures. However, there are many endangered plant species in Belgium. In the northern part of Belgium for example aproximately half of the plant and animal species are on the "red list" of endangered species.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The Belgium.be website requires javascript to work properly.

Belgium consists of three regions with policies adapted to each region.

Flora in Flanders

Flanders is a densely populated, dynamic region with a very fragmented landscape. For this reason, wildlife is under immense pressure. Approximately half of its plants and animals are on the 'Red List' (in Dutch), an inventory of endangered species, that includes the Red List of higher plants and the Red List of mushrooms.

On the website of the Institute for Nature and Woodland you will also find:

Flora in the Brussels Capital Region

In spite of major urbanization, 53% of the area of the Brussels Capital Region consists of green spaces. You find trees and plants everywhere, in parks and gardens, in the streets and along the motorways. Numerous inventories by Leefmilieu Brussel and other organizations have led to the identification of 700 different species of plant: half of all Belgian flora.

More information about green Brussels and the flora in the Brussels Capital Region can be found on the Brussels Institute for Environment Management website. (in French or Dutch)

Flora in Wallonia

The Wallonia region's environment portal offers all you need to know about the protection of species (in French) in Wallonia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Belgium consists of three regions with policies adapted to each region. Flora in Flanders Flanders is a densely populated, dynamic region with a very fragmented landscape. For this reason, wildlife is under immense pressure.

# data[].attributes.body
Fen orchid is in Flanders threatened with extinction, it is only present on two locations. In Wallonia the species is probably extinct, it hasn’t been observed since 1987 (see pdf below). It is strictly protected by the European Habitats Directive and populations in Flanders are been monitored since 2007. Some research has been done on habitat characteristics, especially groundwater fluctuations and chemistry of the groundwater.

The decline of this species is mainly due to the destruction of its habitat: disruption of it groundwater regime, desiccation, eutrophication and the overgrowing of its habitat due to lack of management.

Management at current and possibly earlier sites must be aimed at maintaining or restoring specific hydrology. Points for attention are: preventing acid rainwater from stagnating, buffering against groundwater fluctuations due to water abstraction and preventing reduced groundwater supply or eutrophication of groundwater or surface water. In addition, adapted mowing management is necessary in the late summer or fall. Dense, old overgrown habitats can be opened again. This might be done by a volunteer organisation.