# data[].attributes.headline
η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!!

# data[].attributes.subject
η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!!

# data[].attributes.headline
Η 3η φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.subject
Η 3η φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.body
Η τρίτη φάση της Θείας οικονομίας είναι η Εκκλησία που ίδρυσε ο Κύριος. Αυτή συνεχίζει το σωτήριο έργο του. Σωζόμαστε μέσα στην Εκκλησία. Με τα μυστήριά της, και μάλιστα με τη Θεία Ευχαριστία, παίρνουμε τον ίδιο το Χριστό, το Σώμα του και το Αίμα του. Προγευόμαστε τη Βασιλεία του Θεού, που έχει εγκαινιαστεί με την έλευση του Χριστού. Την πλήρη δόξα και μακαριότητα θα απολαύσουν οι πιστοί μετά την ανάσταση των νεκρών. Τότε θα ανακαινιστεί η κτίση και θα μεταμορφωθεί ο άνθρωπος.

# data[].attributes.headline
Η 2η φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.subject
Η 2η φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.body
Η ζωή του Κυρίου, τα θαύματα, η διδασκαλία, το Πάθος και η Ανάστασή του είναι η δεύτερη φάση του θείου σχεδίου. Ο Κύριος είναι σωτήρας [...] όλων των ανθρώπων (Λουκ. 3,6). Δεν ήρθε στη γη για να κρίνει, αλλά για να σώσει το χαμένο πρόβατο, δηλαδή τον αποστάτη άνθρωπο. Ζητά από μας πίστη, μετάνοια, καλά έργα, αγάπη, αφοσίωση στο Θεό. Να είμαστε άγρυπνοι, αγωνιστές, ετοιμοπόλεμοι στο κακό και στα πάθη μας.

# data[].attributes.headline
Η πρώτη φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.subject
Η πρώτη φάση του σχεδίου της θείας οικονομίας.

# data[].attributes.body
Για την πραγματοποίησή του απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η ελεύθερη συνεργασία, η συγκατάθεση των ανθρώπων. Καλεί πρώτα ο Θεός τον Αβραάμ, που συνεργάζεται με το Θεό υποδειγματικά και μεταφέρει στο λαό τις υποσχέσεις του για σωτηρία. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι πατριάρχες της Π. Διαθήκης. Έπειτα ο Θεός ορίζει το Μωυσή αρχηγό των Ιουδαίων, που ζούσαν υπόδουλοι στην Αίγυπτο, και με θαυμαστό τρόπο τούς οδηγεί στη γη της επαγγελίας. Εκεί, με τους προφήτες, που ήταν το στόμα του Θεού και διερμηνείς του θελήματός του, προαναγγέλλει την αναμενόμενη σωτηρία. Είναι αυτή που έφερε ο Χριστός με τη σάρκωσή του.

# data[].attributes.headline
Το νόηµα της χριστιανικής σωτηρίας

# data[].attributes.subject
Το νόηµα της χριστιανικής σωτηρίας

# data[].attributes.body
Η σωτηρία, κατά συνέπεια, που επαγγέλλεται ο Χριστός δεν συνίσταται στην απαλλαγή του ανθρώπου από κάποια υποτιθέµενη αρχέγονη ενοχή, αλλά στη δυνατότητα που παρέχεται στον άνθρωπο να αποκαταστήσει και να αναπτύξει τη σχέση του µε τον Θεό, αποκτώντας έτσι ένα ασφαλές κριτήριο για την ορθή εκτίµηση της θέσης και του ρόλου του µέσα στον κόσµο, ώστε σε συνεργασία µε τον Θεό να πετύχει την ανακαίνιση ολόκληρης της δηµιουργία.

# data[].attributes.headline
Οι συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος.

# data[].attributes.subject
Οι συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος.

# data[].attributes.body
Από τη µελέτη όλων των αφηγήσεων της ενότητας των ένδεκα πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου της Γενέσεως προκύπτει ότι στόχος του συγγραφέα είναι να καταδείξει πως η διάσπαση των σχέσεων του ανθρώπου µε τον Θεό έχει ως συνέπεια την καταστροφή των σχέσεων σε όλα τα επίπεδα. Η σχέση ισότητας µεταξύ των δύο φύλων (Γένεσις β΄ 2325) µετατρέπεται σε σχέση υποταγής της γυναίκας στον άνδρα (Γένεσις γ΄ 16,20), ενώ ο Κάιν σκοτώνει τον αδελφό του Άβελ (Γένεσις δ΄ 8). Μετά τον κατακλυσµό επέρχεται η διάρρηξη άλλης µιας σχέσης, αυτής µεταξύ πατέρα και γιου∙ ο Νώε καταριέται το γιο του, τον Χαµ (Γένεσις θ΄ 25). Τέλος, η προσπάθεια για οικοδοµή του πύργου της Βαβέλ καταλήγει στην πλήρη διάσπαση της ανθρώπινης κοινωνίας, καθώς οι άνθρωποι αδυνατούν πλέον να συνεννοηθούν µεταξύ τους και διασπείρονται σε όλη τη γη (Γένεσις ια΄ 9). Σε όλες τις περιπτώσεις προηγείται µια ανταρσία του ανθρώπου, µια προσπάθεια να υπερβεί τα όριά του και να επιδιώξει την εξοµοίωσή του µε τον Θεό όχι σε συνεργασία µαζί του αλλά ανταγωνιστικά.
σελ.76
φενια μαρια νικος

# data[].attributes.headline
Η συμμετοχή του ανθρώπου στην προσφορά των τιμίων δώρων.

# data[].attributes.subject
Η συμμετοχή του ανθρώπου στην προσφορά των τιμίων δώρων.

# data[].attributes.body
Όμως για να γίνει ο σίτος άρτος και να γίνει το σταφύλι οίνος χρειάζεται μία προσφορά έργου, μία επεξεργασία εκ μέρους του ανθρώπου. Προσφέρουμε λοιπόν και τον κόπο του ανθρώπου. Και ο μόχθος του ανθρώπου αγιάζεται αντιπροσωπευτικά με την προσφορά αυτή της Θείας Ευχαριστίας. Είναι δώρα, Τίμια Δώρα, δώρα του ανθρώπου προς τον Θεό, δώρα της κτίσεως διά του ανθρώπου προς τον Θεό αλλά και δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο∙ γι’ αυτό λέμε: «Τά σά ἐκ τῶν σῶν, σοί προσφέρομεν». Είναι του Θεού, τα παίρνουμε εμείς και τα δίνουμε πάλι στον Θεό. Είναι προσφορά και αντιπροσφορά.
σελ.74 σχολ. βιβλίου
νικος
φενια
μαρια

# data[].attributes.headline
Όλη η κτίση σώζεται στην εκκλησία. 

# data[].attributes.subject
Όλη η κτίση σώζεται στην εκκλησία. 

# data[].attributes.body
Βέβαια η Εκκλησία ευλογεί την κτίση. Δεν ευλογεί μόνον τον άνθρωπο. Ευλογεί τους ανθρώπους, αλλά ευλογεί και την κτίση όλη, είτε αγιάζοντάς την ως ύδατα, άρτους, βάγια, είτε χρησιμοποιώντας την ως εικόνες, κεριά, είτε αγιάζοντας με τον βασιλικό. [...] Η όλη κτίση αγιάζεται και ευλογείται και σώζεται μέσα στην Εκκλησία. Το κυριότερο όμως στοιχείο με το οποίο η κτίση αγιάζεται και λυτρώνεται είναι η προσφορά του άρτου και του οίνου κατά τη Θεία Ευχαριστία. Αυτό που προσφέρει ο άνθρωπος, το προσφέρει ως ευχαριστία εκ μέρους όλης της κτίσεως προς τον Θεό. Το πρόσφορο είναι η προσφορά του ανθρώπου προς τον Θεό, αλλά το υλικό στοιχείο των Τιμίων Δώρων το παίρνουμε από την κτίση, ως προσφορά της κτίσεως προς τον Θεό. Αυτό μεταβάλλεται σε σώμα και αίμα Χριστού.

# data[].attributes.headline
Εξαγιασμός και σωτηρία της φύσης.

# data[].attributes.subject
Εξαγιασμός και σωτηρία της φύσης.

# data[].attributes.body
Τη σωτηρία ως κατανίκηση της φθοράς και του θανάτου δεν τη βρίσκει μόνον ο άνθρωπος. Η σωτηρία δεν ήλθε μόνον για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος στην πτώση του συμπαρέσυρε την κτίση, η οποία «συστενάζει και συνωδίνει» με τον άνθρωπο. Δηλαδή ο άνθρωπος, απελευθερούμενος και σωζόμενος, σώζει και την κτίση, την οποία συμπαρέσυρε στη φθορά και για την οποία είναι υπεύθυνος, είναι υπεύθυνος για τη σωτηρία και για τη διαφύλαξή της. Η επαναφορά γίνεται και αυτή διά της Θείας Ευχαριστίας.
σελ. 74 σχολ. βιβλίου
μαρία
φένια
νίκος

# data[].attributes.headline
ο Πρώτος άνθρωπος

# data[].attributes.subject
ο Πρώτος άνθρωπος

# data[].attributes.body
Ήταν βασιλεύς και ιερεύς. Μπορούσε να δέχεται τα πρόσωπα, τους άλλους ανθρώπους, τα πράγματα και τον εαυτό του ως δώρα του Θεού ο οποίος τα επαναπρόσφερε πάλι στον Θεό σαν θυσία.

# data[].attributes.headline
Η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!

# data[].attributes.subject
Η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!

# data[].attributes.headline
Ο σκοπός της παρουσίας του Χριστού

# data[].attributes.subject
Ο σκοπός της παρουσίας του Χριστού

# data[].attributes.body
Η παρουσία του Χριστού στον κόσμο είχε σκοπό την εξάλειψη της αιτίας του κακού. Ο Χριστός προσέλαβε τα αδιάβλητα πάθη της ανθρώπινης φύσης, στα οποία περιλαμβανόταν ο πόνος και ο θάνατος, για να λυτρώσει τον άνθρωπο από τα πάθη του και το θάνατο. Δεν προσέλαβε όμως την αιτία τους, την αμαρτία, διατηρώντας ως άνθρωπος αδιατάρακτη την σχέση του με το Θεό και εξασφαλίζοντας με τη θυσία του την υπέρβαση του πόνου και του θανάτου. Πρόκειται για μια ελεύθερη προσωπική πράξη που ξεπερνά τα όρια της ατομικής ύπαρξης και αγκαλιάζει όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους.
(σελ 119 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Σχέση του ανθρώπου & του Θεού

# data[].attributes.subject
Σχέση του ανθρώπου & του Θεού

# data[].attributes.body
Ο Πανάγαθος Θεός έπλασε τον άνθρωπο από αγάπη, για να συμμετάσχει στην Ζωή με τα χαρίσματα που του έδωσε ώστε να μπορεί να ζεί στην κοινωνία με τον Θεό, να τον αγαπά, να επικοινωνεί μαζί του και να του προσφέρεται. Σύμφωνα με το πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως ο άνθρωπος ζούσε στον Παράδεισο ευτυχισμένα. Είχε τοποθετιθεί ως βασιλέα από τον Θεό ετσί ώστε να χρησιμοποιεί όλα τα αγαθά σωστά, για να του τα προσφέρει. ( σελ 60)
Φένια, Νίκος, Μαρία

# data[].attributes.headline
Η προέλευση της αμαρτίας

# data[].attributes.subject
Η προέλευση της αμαρτίας

# data[].attributes.body
Η αμαρτία προκύπτει από μία ανταρσία του ανθρώπου που επιδιώκει την ισοθεΐα ή την εξομοίωση με τον Θεό, όχι τη σχέση κτιστού και άκτιστου, φθαρτού και άφθαρτου, θνητού και αθάνατου, δημιουργήματος και δημιουργού αλλά επί ίσοις όροις. Τούτο σημαίνει διάρρηξη των σχέσεων. Ο θάνατος πλήττει όχι μονάχα το είδος ή τη βιολογική υπόσταση, αλλά το πρόσωπο.
(σελ 118 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Η ομάδα εκτιμάει οτι το υλικό ολοκληρώθηκε :) :) :)

# data[].attributes.subject
Η ομάδα εκτιμάει οτι το υλικό ολοκληρώθηκε :) :) :)

# data[].attributes.headline
Τι γινόταν στο παρελθόν

# data[].attributes.subject
Τι γινόταν στο παρελθόν

# data[].attributes.body
Αυτό που ξέρουμε ήδη είναι ότι στο παρελθόν όχι μόνο ο υποψήφιος αλλά ολόκληρη η Εκκλησία προετοιμαζόταν για το Βάπτισμα. Διότι γνώριζε ότι με το να δεχτεί μέσα της ένα καινούριο μέλος, δεχόταν την υπευθυνότητα για την αιώνια σωτηρία του.
(σελ 110 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Πνευματικά στοιχεία του ανθρώπου 

# data[].attributes.subject
Πνευματικά στοιχεία του ανθρώπου 

# data[].attributes.body
Ο Θεός σε μια πασίγνωστη αλληγορία πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, φυσάει στο πρόσωπό του και έτσι ο άνθρωπος γίνεται ζωντανό ον. Στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρονται οι λέξεις «ψυχὴ ζῶσα». Η λέξη «ψυχή» αντιστοιχεί γενικά στην έννοια «ζωή». «χώμα» σημαίνει συμβολικά ότι ο άνθρωπος είναι υλικός, η υπόστασή του η υλική έχει προέλευση τη γη, ενώ η λέξη «ψυχή» χαρακτηρίζει γενικά τη ζωή. Η ιδιαιτερότητα λοιπόν του ανθρώπου σε σχέση με τα άλλα ζωντανά όντα βρίσκεται στο «ἐνεφύσησεν», δηλ. την ιδιαίτερη σχέση με το Θεό, που συγκροτεί την ανθρώπινη ύπαρξη. Το «ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς»  δηλώνει τη μετάδοση του πνευματικού στοιχείου της πνοής, και την πνευματική συγγένεια του ανθρώπου με το Θεό.
(σχ. βιβλίο σελ 34)
Μαρουλία
Δάφνη
Ερμα

# data[].attributes.headline
"Κατ' εικόνα" και "Καθ' ομοίωσιν"

# data[].attributes.subject
"Κατ' εικόνα" και "Καθ' ομοίωσιν"

# data[].attributes.body
Για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου υπάρχουν δυο διηγήσεις που αλληλοσυμπληρώνονται. Η μία  δείχνει τον άνθρωπο να δημιουργείται την έκτη ημέρα από το Θεό, ο οποίος διαλέγεται σε πληθυντικό αριθμό: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν». Κατά την ερμηνεία που έδωσε η Εκκλησία το «κατ’ εικόνα» αναφέρεται στα πνευματικά εκείνα στοιχεία που καθορίζουν και την έννοια του προσώπου: είναι το λογικό και η ελεύθερη βούληση (το αυτεξούσιο). Το «καθ’ ομοίωσιν» αναφέρεται στο βασικό στόχο που είναι η ομοίωση και ένωση με το Θεό, η θέωση
(σχ. βιβλίο σελ 34)
Έρμα
Μαρουλία
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό

# data[].attributes.subject
Η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό

# data[].attributes.body
Και το αμάρτημα αυτό βρίσκει στο Θεό συγχώρεση, όχι επειδή ο Θεός το «λησμόνησε» πια τώρα και δεν του δίνει προσοχή, αλλά επειδή στο Χριστό ο άνθρωπος γύρισε πίσω στο Θεό, και γύρισε πίσω στο Θεό επειδή Τον αγάπησε και βρήκε σε Εκείνον το μοναδικό αληθινό αντικείμενο της αγάπης και της ζωής. Και ο Θεός δέχτηκε τον άνθρωπο και –στο Χριστό– τον συμφιλίωσε με τον εαυτό Του.
(σελ 118 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Η Έσχατη Ημέρα :

# data[].attributes.subject
Η Έσχατη Ημέρα :

# data[].attributes.body
Ουρανός & Κόλαση : Δύο έσχατες επιλογές για τον χριστιανό. Λέγεται όταν ο Χριστός επιστρέψει για να κρίνει τους ζωντανούς αλλά και τους νεκρούς θα είναι η τελική αποκατάσταση. Κατά την Έσχατη Ημέρα  οι νεκροί θα " σηκωθούν" και θα ξαναβρούν τα σώματά τους, όχι όπως ήταν αλλά μεταμορφωμένα και η εσωτερική τους αγιότητα εκχέεται προς τα έξω. Ο Θεός θα δημιουργήσει " καινούς ουρανούς και καινήν γη"
σελ 75-76 σχολικού βιβλίου
( Φένια, Νίκος, Μαρία)

# data[].attributes.headline
Εκκλησία και σωτηρία :

# data[].attributes.subject
Εκκλησία και σωτηρία :

# data[].attributes.body
Η σωτηρία βρίσκεται μόνο μέσα στην εκκλησία. Εκτός της εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία. Η Θεία Ευχαριστία πραγματοποιείται και προσφέρεται μόνο στην Εκκλησία. Με την εκκλησία ο άνθρωπος σώζεται.
σελ 74 σχολικού βιβλίου
( Μαρία, Φένια, Νίκος)

# data[].attributes.headline
Η σωτηρία στην ορθόδοξη εκκλησία :

# data[].attributes.subject
Η σωτηρία στην ορθόδοξη εκκλησία :

# data[].attributes.body
Άγιος Νεκτάριος: Ἡ σωτηρία κατορθώνεται καί μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μέ τή θέληση τοῦ ἀνθρώπου.
Όπως λέει και ο Άγιος Νεκτάριος, για να σωθούμε από τις αμαρτίες μας πρέπει πρώτα να το θέλουμε εμείς οι ίδιοι. Ο κάθε άνθρωπος οφείλει να συναισθανθεί ότι αμάρτησε, να μεταμεληθεί, να επιθυμήσει και να επιζητήσει τη σωτηρία του και έτσι η Χάρη να τον επιβραβεύσει με αυτήν. Αν δεν θέλουμε εμείς να σωθούμε τότε γιατί να μας σώσουν;
σελ 73 σχολικού βιβλίου
( Νίκος, Φένια, Μαρία)

# data[].attributes.headline
Παράδεισος -κόλαση: 

# data[].attributes.subject
Παράδεισος -κόλαση: 

# data[].attributes.body
Η πατερική θεολογία κάνει λόγο για τον παράδεισο ως τον τόπο της βασιλείας του Θεού. Δεν υπάρχουν κτιστοί και περιορισμένοι χώροι ως παράδεισος και κόλαση. Παράδεισος και κόλαση είναι καταστάσεις και σχέσεις προς τον ζωοδότη Θεό. Είναι φιλία η παραδείσια ζωή, ενώ η κόλαση είναι «αφιλία» και ακοινωνησία, τόσο σε σχέση με τον Θεό όσο και σε σχέση με τους άλλους.
σελ 75 σχολικού βιβλίου
( Φένια, Μαρία, Νίκος)

# data[].attributes.headline
Εκκλησία= Ευχαριστία 

# data[].attributes.subject
Εκκλησία= Ευχαριστία 

# data[].attributes.body
Πρώτο στοιχείο  απ' την εμπειρία της Θείας Ευχαριστίας ειναι το βάφτισμα. Όταν κάποιος βαφτίζεται είναι σαν να γίνεται μέλος της κοινότητος της εκκλησίας. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι κάνει την σχέση του ανθρώπου με τον Θεό σχέση που περνάει μέσα από τους άλλους. Δηλαδή, στην Θεία Λειτουργία δεν πηγαίνουμε για να προσευχηθούμε ως άτομα αλλά πηγαίνουμε για να προσευχηθούμε μαζί με τους άλλους, ως Κοινότητα.Μαζί με τους άλλους επικοινωνούμε με τον Θεό. Το τρίτο στοιχείο είναι πως δεν κοινωνούμε απλώς για να γίνουμε καλύτεροι. Ο σκοπός της κοινωνίας είναι να πραγματώσουμε την εκκλησία, να χτίσουμε την εκκλησία , να ρέει μέσα μας το αίμα του Χριστού κάνοντάς μας ένα σωμα, το σώμα του Χριστού.
σελ 60-61 και σελ 75 σχολικού βιβλίου
( Μαρία, Νίκος, Φένια)

# data[].attributes.body
Ο όρος "Εκκλησία" χρησιμοποιείται για να δηλώσει την τοπική Εκκλησία, όχι σε οποιαδήποτε μορφή της, αλλά στη Σύναξή της για την Θεία Ευχαριστία. Σήμερα, οι ορθόδοξοι έχουν ταυτίσει τον όρο " εκκλησία" ως τον χώρο όπου τελείται η Ευχαριστία ( π.χ. Πάω στην εκκλησία) αντί, πηγαίνω στον Ναό.  ( σελ 60-61 ) ( Νίκος, Μαρία, Φένια )

# data[].attributes.headline
Θεία Λειτουργία - Θεία Ευχαριστία 

# data[].attributes.subject
Θεία Λειτουργία - Θεία Ευχαριστία 

# data[].attributes.body
: είναι η ίδια θυσία που έκανε ο Ιησούς Χριστός, προσφέροντάς της τον εαυτό του για τη σωτηρία του κόσμου στο μυστικό δείπνο
.
Μυστικό δείπνο : Στο μυστικό δείπνο ο Χριστός ανακοίνωσε στους μαθητές του πως θα θυσιαστεί για την σωτηρία του κόσμου. Επίσης, έκοψε το ψωμί και το έδωσε στους μαθητές του λέγοντας πως αυτό είναι το σώμα μου και ευλόγησε το κρασί λέγοντας πως είναι το αίμα του. Τους έδωσε εντολή ακόμα να το κάνουν και οι ίδιοι αυτό. Η Εκκλησία τώρα, τελεί τη θεία Λειτουργία και συνεχίζει την ίδια θυσία και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
σελ 58 σχολικού βιβλίου
( Φένια, Νίκος, Μαρία)

# data[].attributes.headline
Μυσταγωγία ή Μεγάλη Είσοδος : 

# data[].attributes.subject
Μυσταγωγία ή Μεγάλη Είσοδος : 

# data[].attributes.body
Είναι όταν μεταφέρονται τα τίμια δώρα από την πρόθεση στην αγία Τράπεζα, για την αναίμακτη θυσία.Η Μεγάλη Είσοδος είναι από τις πιο επίσημες στιγμές της θείας Λειτουργίας.
Πηγή : ( https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/ti-einai-i-megali-eisodos/ )
( Μαρία, Φένια, Νίκος)

# data[].attributes.headline
Αγία Αναφορά : 

# data[].attributes.subject
Αγία Αναφορά : 

# data[].attributes.body
Περιγράφεται η λειτουργία που γίνεται για να τιμήσουμε την θυσία του Χριστού. Με λίγα λόγια, περιγράφεται η διαδικασία που κάνει ο παπάς μεταμορφώνοντας το κρασί και το ψωμί σε σώμα και αίμα Χριστού και τον ευχαριστούμε που θυσιάστηκε για μας και για αυτό εμείς  τον προσκηνάμε. Όταν η λειτουργία ολοκληρώνεται και τα τίμια δώρα αγιαστούν τότε και οι ψυχές των ανθρώπων θα αγιαστούν με το Άγιο Πνεύμα.
σελίδα 56-57 και 58 σχολ. βιβλίου
( Νίκος, Μαρία , Φένια )

# data[].attributes.headline
Η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!

# data[].attributes.subject
Η ομάδα εκτιμάει ότι το υλικό ολοκληρώθηκε!

# data[].attributes.headline
Το Βάπτισμα, μυστική ταφή και ανάσταση

# data[].attributes.subject
Το Βάπτισμα, μυστική ταφή και ανάσταση

# data[].attributes.body
Το Βάπτισμα υποδηλώνει μια μυστική ταφή και μια ανάσταση με τον Χριστό. Το εξωτερικό σημείο αυτής της ταφής και της ανάστασης είναι η βύθιση του βαπτιζομένου στην κολυμβήθρα, που την ακολουθεί η ανάδυσή του από το νερό.  Μέσω του Βαπτίσματος μας δίνεται η άφεση κάθε αμαρτίας, της προπατορικής, αλλά και κάθε άλλης πραγματοποιημένης. Γινόμαστε μέλη της Εκκλησίας, του Σώματός Του. Οι Ορθόδοξοι  φορούν σ’ όλη τους τη ζωή ένα μικρό Σταυρό.

(σχ. βιβλίο σελ. 67)
Μαργαρίτα, Κατερίνα, Φλώρα, Ελευθερία

# data[].attributes.headline
Η αξία του ανθρώπινου προσώπου

# data[].attributes.subject
Η αξία του ανθρώπινου προσώπου

# data[].attributes.body
Η αξία του ανθρωπίνου προσώπου απορρέουσα εκ της δημιουργίας του ανθρώπου κατ’ εικόνα Θεού καί καθ’ ὁμοίωσιν καί εκ της αποστολης αυτού εις τό σχέδιον του Θεού διά τόν άνθρωπον καί τόν κόσμον, ὑπήρξε πηγή εμπνεύσεως διά τούς Πατέρας της εκκλησίας. Εν προκειμένῳ συνεργασίας δύναται νά χρησιμεύσῃ η κοινή αποδοχή της υψίστης αξίας του ἀνθρωπίνου προσώπου, διά τήν ειρηνικήν συνύπαρξιν καί κοινωνικήν συμβίωσιν των λαων, χωρίς τούτο να συνεπάγεται οιονδήποτε θρησκευτικόν συγκρητισμόν. Έχομεν τήν πεποίθησιν ότι ως «Θεού συνεργοί»  προχωρήσωμεν  μεθ’ 'ολων των ανθρώπων καλης θελήσεως, των αγαπώντων τήν κατά Θεόν ειρήνην, επ’ αγαθω της ανθρωπίνης κοινωνίας επί τοπικού, εθνικού και διεθνους επιπέδου.
σελ 68
κατερινα Γ, φλωρα Π.ελευθερια,μαργαριτα

# data[].attributes.headline
Σχέση Ορθόδοξης Εκκλησίας προς τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο

# data[].attributes.subject
Σχέση Ορθόδοξης Εκκλησίας προς τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο

# data[].attributes.body
Η ευθύνης της Ορθοδόξου Εκκλησίας διά την ενότητα, ως και η οικουμενική αυτής αποστολή εκφράστηκαν από τις Οικουμενικές Συνόδους. Η Ορθόδοξη εκκλησία, προσευχόμενη  «ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως»,, καλλιεργεί πάντα τον διάλογο μεταξύ των πιστών, αυτών που είναι κοντά και μακριά.  Πρωτοστάτησε μάλιστα στη σύγχρονη αναζήτηση οδών και τρόπων της αποκαταστάσεως της ενότητάς των Χριστιανών.

(σχ. βιβλίο σελ. 69)
Μαργαρίτα, Φλώρα, Κατερίνα, Ελευθερία

# data[].attributes.headline
Η Ορθόδοξος Εκκλησία έναντι των διακρίσεων

# data[].attributes.subject
Η Ορθόδοξος Εκκλησία έναντι των διακρίσεων

# data[].attributes.body
Ἡ Ορθόδοξη Εκκλησία ομολογεί ότι έκαστος άνθρωπος, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, φυλής, φύλου, εθνικότητας, γλώσσας, έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού και απολαμβάνει ίσα δικαιώματα εν τη κοινωνία
Ἡ Εκκλησία, εν το πνεύμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ίσης μεταχειρίσεως των ανθρώπων, αξιολογεί την εφαρμογή των αρχών αυτών υπό το φως της διδασκαλίας της περί των μυστηρίων, της οικογενείας, της θέσεως των δύο φύλων εν τη Εκκλησία και των εν γένει αξιών της εκκλησιαστικής παραδόσεως
Ἡ Εκκλησία προβάλλει την θυσιαστική αγάπη του Εσταυρωμένου Κυρίου της ως την μόνην οδό προς ένα κόσμο ειρήνης, δικαιοσύνης, ελευθερίας και αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων και των λαών.
(σχ. βιβλίο σελ.68)
Ελευθερία, Φλώρα, Μαργαρίτα, Κατερίνα.

# data[].attributes.headline
Η σύνδεση του βαπτίσματος με την Θεία Ευχαριστία

# data[].attributes.subject
Η σύνδεση του βαπτίσματος με την Θεία Ευχαριστία

# data[].attributes.body
Το Βάπτισμα παρέχει την υιοθεσία: Δηλ. τη δυνατότητα κατά χάριν να καλεί κανείς τον Θεό «Πατέρα», όπως κατά φύσιν τον καλεί ο μονογενής Υιός.  Η προσευχή «Πάτερ ημών» ήταν ευχαριστιακή προσευχή. Η υιοθεσία που παρέχει το Βάπτισμα, εκφράζεται και πραγματοποιείται μόνο μέσα στην Ευχαριστία. Είναι το μυστήριο της αγάπης ως κοινωνίας με τον Θεό και με τους άλλους.
(σχ. βιβλίο σελ. 67)
Μαργαρίτα, Ελευθερία, Φλώρα, Κατερίνα

# data[].attributes.headline
Η σύνδεση ανάμεσα στο βάπτισμα και στην Θεία ευχαριστία 

# data[].attributes.subject
Η σύνδεση ανάμεσα στο βάπτισμα και στην Θεία ευχαριστία 

# data[].attributes.body
Για την ορθόδοξη εκκλησία κανένα μυστήριο δεν είναι αυτόνομο και αυτοτελές. Η σύνθεση ανάμεσα στο Βάπτισμα και στην Θεία ευχαριστία είναι ανέκαθεν αδιάσπαστη λειτουργικά και αυτό για για βαθύτατα θεολογικούς και δογματικούς λόγους. Επιπλέον μετά το βάπτισμα ακολουθούσε η είσοδος των νεοφώτιστων της εκκλησίας όπου μετά ακολουθείτε η θεία ευχαριστία.
σελ 66 του βιβλίου
Κατερινα Γ,Φλώρα Π,Ελευθερία,Μαργαρίτα

# data[].attributes.headline
Η σύνδεση του βαπτίσματος με την Θεία Ευχαριστία 

# data[].attributes.subject
Η σύνδεση του βαπτίσματος με την Θεία Ευχαριστία 

# data[].attributes.body
Το Βάπτισμα είναι θάνατος και ανάσταση: Αν δεν συμμετάσχει ό βαπτισθείς στη Θ. Ευχαριστία, πώς μπορεί να αναστηθεί στην καινή ζωή; Ένα Βάπτισμα ασύνδετο προς τη Θ. Ευχαριστία είναι ένας θάνατος χωρίς ανάσταση.  Χωρίς την Θεία Ευχαριστία το Βάπτισμα χάνει το εσχατολογικό του νόημα.
(σχ. βιβλίο σελ.67)
Μαργαρίτα, Φλώρα, Ελευθερία, Κατερίνα

# data[].attributes.headline
Σημασία Βαπτίσματος, Χρίσματος και Ευχαριστίας.

# data[].attributes.subject
Σημασία Βαπτίσματος, Χρίσματος και Ευχαριστίας.

# data[].attributes.body
Στην αρχαία παράδοση το Βάπτισμα, το Χρίσμα και η Ευχαριστία σχηματίζουν μια λειτουργική ακολουθία και «τάξη», αφού είναι δύσκολο να καταλάβουμε τη σημασία του ενός χωρίς τα άλλα δυο. Στο Βάπτισμα αναγεννιόμαστε «εξ ύδατος και Πνεύματος», και αυτή η γέννηση μας κάνει ανοιχτούς στο δώρο του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή στην προσωπική μας Πεντηκοστή. Και τελικά, το δώρο του Αγίου Πνεύματος μας «ανοίγει» εισόδους στην Εκκλησία, στο τραπέζι του Χριστού, στη Βασιλεία Του. Βαπτιζόμαστε για να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα∙ παίρνουμε το Άγιο Πνεύμα για να γίνουμε ζωντανά μέλη του Σώματος του Χριστού, και για να αυξάνουμε μέσα στην Εκκλησία, στην πληρότητα της ηλικίας του Χριστού.
Αν η Ευχαριστία είναι αληθινά το μυστήριο της Εκκλησίας, τότε αναγκαστικά η είσοδος στην Εκκλησία σημαίνει είσοδο στην Ευχαριστία, τότε η Ευχαριστία είναι πράγματι το πλήρωμα του Βαπτίσματος.
(σχ. βιβλίο σελ.66)
Ελευθερία, Φλώρα, Μαργαρίτα, Κατερίνα

# data[].attributes.body
υπάρχω αυθεντικά όταν η ετερότητα δεν είναι κάτι παράλληλα ή ενάντια στην ταυτότητά μου, αλλά είναι ο όρος της ταυτότητάς μου.
(σχ. βιβλίο σελ.36)
Έρμα
Μαρουλία
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Χαρακτηριστικά της πρώτης εκκλησίας

# data[].attributes.subject
Χαρακτηριστικά της πρώτης εκκλησίας

# data[].attributes.body
Η ζωή μέσα στην πρώτη κοινότητα: Όλοι αυτοί ήταν αφοσιωμένοι στη διδασκαλία των αποστόλων και στη μεταξύ τους κοινωνία, στην τέλεση της θείας Ευχαριστίας και στις προσευχές. Ένα δέος τούς κατείχε όλους όσοι έβλεπαν πολλά εκπληκτικά θαύματα να γίνονται μέσω των αποστόλων. Όλοι οι πιστοί ζούσαν σε έναν τόπο και είχαν τα πάντα κοινά.
Την κοινή, λοιπόν, συγκέντρωση αυτή κάνουμε την ημέρα του ήλιου(Κυριακή), επειδή είναι η πρώτη ημέρα κατά την οποία ο Θεός, αφού μετέβαλε το σκοτάδι και την ύλη, δημιούργησε τον κόσμο, και επειδή ο Ιησούς Χριστός ο Σωτήρας μας την ίδια μέρα αναστήθηκε «εκ νεκρών»

(σχ. βιβλίο σελ. 45)
Μαργαρίτα, Φλώρα, Κατερίνα, Ελευθερία

# data[].attributes.headline
Χαρακτηριστικά της πρώτης εκκλησίας

# data[].attributes.subject
Χαρακτηριστικά της πρώτης εκκλησίας

# data[].attributes.body
Η κοινοκτημοσύνη των πρώτων χριστιανών. Όλοι όσοι πίστεψαν είχαν μία καρδιά και μία ψυχή. Κανείς δεν θεωρούσε ότι κάτι από τα υπάρχοντά του ήταν δικό του, αλλά όλα τα είχαν κοινά. Οι απόστολοι κήρυτταν και βεβαίωναν με μεγάλη πειστικότητα ότι ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε. Κι ο Θεός έδινε σε όλους πλούσια τη χάρη του. Δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά τους που να στερείται τα απαραίτητα. Γιατί όσοι είχαν χωράφια ή σπίτια τα πουλούσαν, κι έφερναν το αντίτιμο αυτών που πουλούσαν, και το έθεταν στη διάθεση των αποστόλων. Απ’ αυτό δινόταν στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του.

(σχ. βιβλίο, σελ.45)
Μαργαρίτα, Κατερίνα, Ελευθερία, Φλώρα

# data[].attributes.headline
Η αποστολικότητα της Εκκλησίας.

# data[].attributes.subject
Η αποστολικότητα της Εκκλησίας.

# data[].attributes.body
Η ερμηνεία που συνήθως δίνεται, είναι ότι η Εκκλησία είναι αποστολική, διότι οικοδομείται έχοντας θεμέλιο τους δώδεκα αποστόλους. Διδασκαλία της, δηλαδή, είναι η διδασκαλία που αυτοί παρέλαβαν από τον Χριστό, κήρυγμά της είναι το κήρυγμά τους και ποιμένες της οι διάδοχοί τους.
Η Εκκλησία είναι αποστολική, εάν και εφ’ όσον είναι αποστελλόμενη από τον Θεό και αποστέλλουσα αποστόλους της «σ’ όλη την κτίση» (Μκ 16, 15). Και στο ζήτημα αυτό εκδηλώνεται αδιάκοπα η δράση των προσώπων της αγίας Τριάδας .
(σχ. βιβλίο, σελ. 49, 50)
Ελευθερία, Μαργαρίτα, Κατερίνα, Φλώρα

# data[].attributes.headline
Η εκκλησία ως λατρευτική κοινότητα.

# data[].attributes.subject
Η εκκλησία ως λατρευτική κοινότητα.

# data[].attributes.body
* Μτ 18, 19-20:  <<Γιατί όπου είναι συναγμένοι δύο ή τρεις στο όνομά μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους>>.
* Μτ 28, 20:  «Κι εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, ως τη συντέλεια του κόσμου».
* Η ενότητα μεταξύ του Χριστού και της Εκκλησίας Του πραγματώνεται, πάνω απ’ όλα, μέσω των μυστηρίων...
(σχ. βιβλίο, σελ. 44,45)
Ελευθερία, Κατερίνα, Μαργαρίτα, Φλώρα

# data[].attributes.body
α) εκκλησία: (ετυμολογία) αρχ. < ἔκκλητος < ἐκκαλῶ, «καλώ έξω, συγκαλώ» < ἐκ + καλῶ. Η λ. αναφερόταν αρχικά στην Εκκλησία τού Δήμου, καθώς και στις συγκεντρώσεις των υπευθύνων μιας πόλης κράτους, οι οποίες λειτουργούσαν ως νομοθετικά σώματα
β)  Η λέξη εκκλησία είναι σύνθετη και δηλώνει την «πρόσκληση» όλων των πιστών για συγκέντρωση στον ίδιο τόπο («εκκαλώ» σημαίνει «προσκαλώ»).

(σχ. βιβλίο, σελ. 42 )
Μαργαρίτα, Κατερίνα, Ελευθερία, Φλώρα

# data[].attributes.headline
Ζωή στην Ορθόδοξη Εκκλησία

# data[].attributes.subject
Ζωή στην Ορθόδοξη Εκκλησία

# data[].attributes.body
Ζωὴ στὴν Ἐκκλησία δὲν σημαίνει ἰσοπέδωση τῆς ποικιλίας τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ἐπιβολὴ ἑνὸς ἄκαμπτου καὶ ὁμοιόμορφου προτύπου πάνω σ’ ὅλους, ἀλλὰ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Οἱ ἅγιοι ὄχι μόνο δὲν παρουσιάζουν κάποια ἀνιαρὴ μονοτονία, ἀλλ’ ἔχουν ἀναπτύξει τὴν πιὸ ἔντονη καὶ διακεκριμένη προσωπικότητα. Πληκτικὸ εἶναι τὸ κακὸ κι ὄχι ἡ ἁγιότητα
(σχ. βιβλίο, σελ. 39)
Έρμα
Μαρουλία
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Χριστιανικά σύμβολα

# data[].attributes.subject
Χριστιανικά σύμβολα

# data[].attributes.body
Καλός ποιμένας --> ''καλός βοσκός'' και θυσιάζει την ζωή του για χάρη των προβάτων τους.
Άγκυρα --> σύμβολο της ελπίδας και της σωτηρίας.
Μορφή με ανοικτά χέρια σε στάση προσευχής--> η ψυχή που προσεύχεται.
Μονόγραμμα του Χριστού--> τα 2 πρώτα σύμφωνα του ονόματός Του.
Το περιστέρι με κλαδί ελιάς στο ράμφος του--> σύμβολο του πιστού μέσα στην χαρά του Παραδείσου.
Το Άλφα και το Ωμέγα--> σύμβολο του Χριστού, που είναι η αρχή και το τέλος των πάντων.
Κλήμα («ἄμπελος»)-->  Εκείνος που μένει ενωμένος μαζί μου κι εγώ μαζί του, αυτός δίνει άφθονο καρπό, γιατί χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε.
«ΙΧΘYΣ» -->  ν ακροστιχίδα της ομολογίας της πίστης: Ιησούς Χριστός, Θεού Yιός, Σωτήρ.
(σχ. βιβλίο, σελ. 42-43)
Φλώρα Π., Κατερίνα Γ., Ελευθερία, Μαργαρίτα

# data[].attributes.headline
Άγιο πνεύμα 

# data[].attributes.subject
Άγιο πνεύμα 

# data[].attributes.body
Τὸ ἅγιο Πνεῦμα εἶναι Πνεῦμα ἐλευθερίας. Τὸ ἅγιο Πνεῦμα ὄχι μόνο μᾶς ἑνώνει, ἀλλ’ ἐγγυᾶται καὶ τὴν ἄπειρη ποικιλία τῶν προσώπων μέσα στὴν Ἐκκλησία
(σχ. βιβλίο σελ 39)
Μαρουλία
Έρμα
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Η εκκλησία στο σύμβολο της Πίστης

# data[].attributes.subject
Η εκκλησία στο σύμβολο της Πίστης

# data[].attributes.body
1. Πιστεύω [...] 9. Εις μίαν, ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
2. - «μίαν»: όπως ο ιδρυτής της Χριστός, που είναι ένας
-  «αγίαν»: Προς τους πιστούς της εκκλησίας του Θεού στην Κόρινθο, που ο Ιησούς Χριστός τούς ξεχώρισε και τους κάλεσε να γίνουν άγιοι.
- «καθολικήν»: Πορευθείτε σ’ ολόκληρο τον κόσμο και διακηρύξτε το χαρμόσυνο μήνυμα σ’ όλη την κτίση.
-  «αποστολικήν»:  Όλοι αυτοί ήταν αφοσιωμένοι στη διδασκαλία των αποστόλων και στη μεταξύ τους κοινωνία, στην τέλεση της θείας Ευχαριστίας και στις προσευχές. Οικοδόμημα που έχει θεμέλιο τους αποστόλους.

(σχ. βιβλίο, σελ. 47-48)
Μαργαρίτα, Κατερίνα, Ελευθερία, Φλώρα

# data[].attributes.headline
Αγία Τριάδα ως ένα πρότυπο κοινωνίας

# data[].attributes.subject
Αγία Τριάδα ως ένα πρότυπο κοινωνίας

# data[].attributes.body
Στὴν ἁγία Τριάδα τὰ τρία πρόσωπα εἶναι ἕνας Θεός, χωρὶς ὅμως νὰ παύουν νὰ εἶναι τέλεια πρόσωπα. Στὴν Ἐκκλησία ἕνα πλῆθος διαφορετικῶν ἀνθρώπων ἑνώνεται σ’ ἕνα σῶμα, στὸ ὁποῖο ὅμως, ὁ καθένας καὶ ἡ καθεμιὰ διατηρεῖ ἀτόφια τὴν προσωπικότητά του.
(σχ. βιβλίο σελ 39)
Δάφνη
Μαρουλία
Έρμα

# data[].attributes.headline
Η βαθύτερη σημασία του μυστηρίου της Μετάνοιας

# data[].attributes.subject
Η βαθύτερη σημασία του μυστηρίου της Μετάνοιας

# data[].attributes.body
Η αληθινή μετάνοια είναι ο πόνος της καρδιάς μας, που δεν ανταποκριθήκαμε στην αγάπη του Θεού, δεν τιμήσαμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας. Βιώνοντας το λάθος μας, αποφασίζουμε να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς, δηλαδή μετανοούμε και ζητούμε συγχώρηση. Την επισφράγιση της συγχώρησης δίνει το μυστήριο της Εξομολόγησης. Όπως στο Βάπτισμα με τη μεσολάβηση του ιερέα πήραμε το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, έτσι κι εδώ με τη μεσιτεία του παίρνουμε την άφεση με τη χάρη του Χριστού.
(σελ 122 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Ελευθερία και αυθαιρεσία

# data[].attributes.subject
Ελευθερία και αυθαιρεσία

# data[].attributes.body
Όταν ο άνθρωπος εισέρχεται στην περιοχή της ελευθερίας, υψώνεται μπροστά του το πρόβλημα εάν και κατά πόσο είναι δεμένος σε ηθικούς κανόνες και αν του επιτρέπονται όλα. Η ελευθερία που καταλήγει στην αυθαιρεσία δεν θέλει να ακούσει για τίποτε άγιο, για κανένα περιορισμό. Όταν δεν υπάρχει Θεός ή όταν ο άνθρωπος είναι Θεός, τότε τα πάντα επιτρέπονται. Ο άνθρωπος αρχίζει να κατέχεται από μια ιδέα και σε μια δαιμονική κατάσταση βλέπει την ελευθερία του να χάνεται, να γίνεται σκλάβος μιας ανεξέλεγκτης δυνάμεως.
(σελ 122 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Γιατί άφησε ο Θεός τον άνθρωπο να αμαρτήσει;

# data[].attributes.subject
Γιατί άφησε ο Θεός τον άνθρωπο να αμαρτήσει;

# data[].attributes.body
Γιατί είναι ένας Θεός αγάπης. Η αγάπη προϋποθέτει μετοχή και η αγάπη επίσης προϋποθέτει ελευθερία. Σαν μια Τριάδα αγάπης ο Θεός επιθύμησε να μοιραστεί τη ζωή του με δημιουργημένα πρόσωπα, φτιαγμένα κατά την εικόνα Του, που θα μπορούσαν να του ανταποκριθούν ελεύθερα και εκούσια σε μια σχέση αγάπης. Όπου δεν υπάρχει ελευθερία εκεί δεν υπάρχει αγάπη.
(σελ 121 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.body
Μετάνοια είναι αυτή η στροφή της ζωής, αυτή η αλλαγή του νου, η μεταμόρφωση της καρδιάς, που μας φέρνει «ενώπιος ενωπίω» με το Θεό, γεμάτους με μία ελπίδα διστακτική αλλά χαρμόσυνη, σίγουρους πως δεν αξίζουμε το θείο έλεος, μα και βέβαιους ότι ο Κύριος ήλθε στη γη όχι για να κρίνει αλλά για να σώσει – ήλθε στη γη όχι για τους δίκαιους αλλά για τους αμαρτωλούς Η μετάνοια πρέπει να πυροδοτείται από αυτή ακριβώς την ελπίδα στην αγάπη του Θεού και από μια γενναία προσπάθεια να παραμένουμε στο σωστό τρόπο της ζωής, εγκαταλείποντας τις παλιές μας συνήθειες.
(σελ 121 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Έννοια, σύσταση και ιστορική εξέλιξη του μυστηρίου της Μετάνοιας

# data[].attributes.subject
Έννοια, σύσταση και ιστορική εξέλιξη του μυστηρίου της Μετάνοιας

# data[].attributes.body
Η μετάνοια των ανθρώπων είναι διάχυτη στην ιερή ιστορία. Στην Παλαιά Διαθήκη άτομα και λαός του Θεού πολλές φορές αμαρτάνουν, αλλά, όταν συνειδητοποιούν το λάθος τους επιστρέφουν με συντριβή στο Θεό.

Στην Καινή Διαθήκη, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κήρυττε τη μετάνοια. Ο Κύριος, αγαπούσε και συγχωρούσε τους αμαρτωλούς, όταν αυτοί έδειχναν πίστη και αγάπη στο πρόσωπο του. Ακόμη, σύστησε το μυστήριο της Μετάνοιας ή Εξομολόγησης, παραχωρώντας την άδεια, τη δυνατότητα της άφεσης, στους αποστόλους και στους διαδόχους τους.

Στους πρώτους αιώνες, όσοι χριστιανοί είχαν βαριά αμαρτήσει, αποκόπτονταν από το σώμα των πιστών. Για να επανασυνδεθούν με το σώμα της Εκκλησίας, έπρεπε να μετανοήσουν δημόσια. Αναπέμπονταν γι’ αυτούς ειδικές ευχές στη Θεία Λειτουργία και ύστερα από μακρά προπαρασκευή (συνήθως τη Μ. Σαρακοστή), έπαιρναν τη συγχώρηση από τον επίσκοπο και γίνονταν δεκτοί στη Λειτουργία της νύχτας του Πάσχα, τότε δηλ. που πανηγυρίζουμε τη νίκη του Κυρίου πάνω στην αμαρτία και το θάνατο.
(σελ 122 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
"Το κακό πέφτει στα χέρια του καλού" 

# data[].attributes.subject
"Το κακό πέφτει στα χέρια του καλού" 

# data[].attributes.body
Το κακό πάντοτε χαρακώνει την ανθρώπινη σάρκα ή την ανθρώπινη ψυχή και βυθίζεται μέσα της.

Η νίκη είναι αποφασιστικής σημασίας: το κακό πέφτει στα χέρια του καλού, διότι τη στιγμή που γινόμαστε θύματα, κατακτάμε ένα δικαίωμα που είναι κανονικά θείο, το δικαίωμα να συγχωρούμε.
(σελ 119 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Αμαρτία, ελεύθερη επιλογή 

# data[].attributes.subject
Αμαρτία, ελεύθερη επιλογή 

# data[].attributes.body
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι σαφές ότι η παρουσία του κακού στην ανθρώπινη ζωή είναι το αποτέλεσμα της ελεύθερης επιλογής του ανθρώπου να διακόψει το σχέση του με την ίδια τη ζωή, δηλαδή το Θεό. Η επιλογή αυτή συνιστά την αμαρτία. Άρα η καταπολέμηση του κακού ταυτίζεται με την καταπολέμηση της αμαρτίας. Το άγχος για την επιβίωση και αυτοσυντήρηση τον κρατούν δέσμιο ποικίλων μεριμνών ως αποτέλεσμα του φόβου που συνεπάγεται η γνώση της ανθρώπινης αδυναμίας. Με τη σειρά του ο αγώνας για αυτοσυντήρηση προϋποθέτει τον αγώνα για εξασφάλιση ισχύος. Ο άνθρωπος εγκλωβίζεται σε ένα φαύλο κύκλο χωρίς δυνατότητα λύτρωσης, αφού η αιτία του πόνου και του θανάτου βρίσκεται αλλού.

(σελ 119 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Πτώση: προπατορικό αμάρτημα

# data[].attributes.subject
Πτώση: προπατορικό αμάρτημα

# data[].attributes.body
Ο Θεός έδωσε στον Αδάμ ελεύθερη βούληση τη δύναμη να επιλέγει μεταξύ καλού και κακού κι ήταν πλέον ζήτημα του Αδάμ να δεχτεί την κλήση που του προτάθηκε ή να την αρνηθεί. Την αρνήθηκε. Έτσι, αντί να συνεχίσει το μονοπάτι που του υπέδειξε ο Θεός, το εγκατέλειψε, δείχνοντας ανυπακοή στον Θεό. Το αποτέλεσμα ήταν να εμφανιστεί μια νέα μορφή ύπαρξης πάνω στη γη, η αρρώστια και ο θάνατος. Οι άνθρωποι, έχοντας αποστραφεί τον Θεό που είναι η αθανασία και ζωή, βρέθηκαν σε μια κατάσταση αντίθετη προς τη φύση τους.
(σελ 119 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Το προπατορικό αμάρτημα

# data[].attributes.subject
Το προπατορικό αμάρτημα

# data[].attributes.body
Δεν είναι η παράβαση των κανόνων, αλλά πρώτα από όλα το λοξοδρόμημα της αγάπης του ανθρώπου και το αποξένωμά του από το Θεό. Το πώς ο άνθρωπος προτίμησε κάτι άλλο –τον κόσμο, τον εαυτό του– από το Θεό, μέσα στο οποίο όλα τα άλλα αμαρτήματα καταντούν φυσικά και αναπότρεπτα. Γιατί αυτό καταστρέφει την αληθινή ζωή του ανθρώπου. Ξεστρατίζει τη ζωή από το μοναδικό νόημα και την κατεύθυνσή της.
(σελ 118 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Η έννοια της αμαρτίας

# data[].attributes.subject
Η έννοια της αμαρτίας

# data[].attributes.body
Είναι η ενοχή του ανθρώπου, η αμέλειά του, η αμετανοησία του και η άρνησή του να δεχθεί την θεία ζωοποίηση.  Γι’αυτο από την άλλη μεριά υπάρχει άφεση και συγνώμη, εφόσον ο άνθρωπος δε ζητάει. Η αρρώστια συγχωρείτε δεν τιμωρείται.
(σελ 118 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Η σημασία του Βαπτίσματος

# data[].attributes.subject
Η σημασία του Βαπτίσματος

# data[].attributes.body
Το Βάπτισμα ενός παιδιού είναι σημαντικό γεγονός της ζωής του και μια ωραία οικογενειακή γιορτή. Για την Εκκλησία όμως έχει ευρύτερες διαστάσεις: πολιτογραφεί και εγγράφει στα μητρώα της ένα ακόμη μέλος της.
(σελ 110 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Η σημασία των υλικών που χρησιμοποιούνται στο Βάπτισμα

# data[].attributes.subject
Η σημασία των υλικών που χρησιμοποιούνται στο Βάπτισμα

# data[].attributes.body
- Το νερό με τις ιδιότητες του καθαρισμού, της καταστροφής και της ζωτικότητας συμβολίζει αυτά που γίνονται: ο πιστός καθαρίζεται από την αμαρτία, θάβει τον παλιό άνθρωπο και αναγεννιέται σε μια νέα ζωή.

- Αλείφεται με λάδι, όπως οι αθλητές της πάλης, γιατί θα παλέψει ενάντια στο κακό και στην αμαρτία.

- Το κόψιμο λίγων τριχών από το κεφάλι, από τέσσερα σημεία σε σχήμα σταυρού. Η πράξη αυτή συμβολίζει αφενός μεν μια μικρή θυσία του βαπτιζόμενου στο Λυτρωτή του και αφετέρου ότι ο νέος χριστιανός ανήκει πλέον στον Χριστό.

(σελ 109 - 110 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Τελετουργία του Βαπτίσματος

# data[].attributes.subject
Τελετουργία του Βαπτίσματος

# data[].attributes.body
Πρώτα αγιάζεται το νερό και ευλογείται το λάδι με ευχές. Έπειτα λαδώνεται το παιδί από τον ιερέα και στη συνέχεια βυθίζεται τρεις φορές στην κολυμβήθρα. Η τριπλή κατάδυση και ανάδυση στο νερό της κολυμβήθρας σημαίνει τη συμμετοχή του βαπτιζόμενου στην τριήμερη ταφή και την Ανάσταση του Χριστού. Στη συνέχεια, χρίεται με άγιο μύρο και ντύνεται στα ολόλευκα. Ανήκει πια στον Χριστό και στην Εκκλησία.
(σελ 109 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
Το Βάπτισμα 

# data[].attributes.subject
Το Βάπτισμα 

# data[].attributes.body
Με το Βάπτισμα ανοίγεται η θύρα, για να εισαχθεί ο πιστός στην εν Χριστώ κοινωνία με τα άλλα μέλη του Κυριακού Σώματος. Γίνεται, συνεπώς, το Βάπτισμα είσοδος στη ζωή μιας συγκεκριμένης τοπικής κοινότητος και όχι σε μία γενική –οικουμενική– περί χριστιανισμού Ιδέα. Το Βάπτισμα, οδηγεί στη μεταμόρφωση της ατομικότητάς του ατόμου σε εκκλησιαστική ύπαρξη. Δεν είναι όμως κάτι αυτονόητο και απροϋπόθετο. Προϋποθέτει τη διάθεση και τον αγώνα του ανθρώπου. Αυτοματισμοί στην Εκκλησία δεν μπορεί να υπάρξουν, αφού η Θεία Χάρη δεν καταργεί την ανθρώπινη Ελευθερία ως δυνατότητα επιλογής, καταφάσεως ή απορρίψεως.

Το Βάπτισμα είναι η αρχή αυτής της αιώνιας ζωής, που μας ενώνει εδώ, σ’ αυτόν τον «παρόντα» κόσμο, με τον «ερχόμενο» κόσμο και μας κάνει από τώρα μετόχους της βασιλείας του Θεού. Είναι η αρχή μιας πορείας στην οποία ολόκληρη η κοινότητα, και ιδιαίτερα ο ιερέας, πρόκειται να έχουν αποφασιστικό ρόλο. Είναι η πορεία της χριστιανικής διδασκαλίας, είναι η βοήθεια να μην «απορριφθεί» αλλά να «αυξάνει» σε θεοσέβεια».
(σελ 108 του βιβλίου)
Φλώρα Λ, Σοφία, Αγγελική, Κατερίνα Ζ

# data[].attributes.headline
 H καθολικότητα της Εκκλησίας (Κύριλλος Ιεροσολύμων)

# data[].attributes.subject
 H καθολικότητα της Εκκλησίας (Κύριλλος Ιεροσολύμων)

# data[].attributes.body
Η Εκκλησία καθολική, γιατί απλώνεται σε όλη την Οικουμένη, από τη μια ως την άλλη άκρη της γης. (λέγεται καθολική), Επειδή επιδιώκει να οδηγήσει στην ευσέβεια ολόκληρο το γένος των ανθρώπων, δηλαδή και τους άρχοντες και τους αρχόμενους, και τους μορφωμένους και τους απλοϊκούς.  Εκκλησία ακόμη ονομάζεται σύμφωνα με την κύρια σημασία της λέξεως «εκκλησία», γιατί καλεί όλους και τους μαζεύει.
(σχ. βιβλίο, σελ. 48)
Φλώρα Π., Μαργαρίτα, Ελευθερία, Κατερίνα Γ.

# data[].attributes.headline
Ένα σώμα με πολλά μέλη. Α Κορ 12

# data[].attributes.subject
Ένα σώμα με πολλά μέλη. Α Κορ 12

# data[].attributes.body
Ο Χριστός μοιάζει με το σώμα, που ενώ είναι ένα, έχει πολλά μέλη∙ και όλα τα μέλη του ενός σώματος, αν και είναι πολλά, αποτελούν ένα σώμα. Κι εμείς όλοι, είτε Ιουδαίοι είτε μη Ιουδαίοι, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, γίναμε με το βάπτισμα διά του ενός Πνεύματος ένα σώμα, και όλοι ποτιστήκαμε από ένα και το αυτό Πνεύμα.
(σχ. βιβλίο σελ. 39)
Έρμα
Δάφνη
Μαρουλία

# data[].attributes.headline
Η αγιαστική και ανακαινιστική δύναμη της Εκκλησίας.(Ιωάννης Χρυσόστομος)

# data[].attributes.subject
Η αγιαστική και ανακαινιστική δύναμη της Εκκλησίας.(Ιωάννης Χρυσόστομος)

# data[].attributes.body
"Όσα υπάρχουν εδώ δεν εμποδίζονται από τις φυσικές δυσκολίες αλλά έχουν τιμηθεί με την ελευθερία της θελήσεως∙ αν βρω ένα λύκο, τον μεταβάλλω σε πρόβατο, χωρίς να του αλλάξω τη φύση, αλλά μετατρέποντας τη θέληση. Δεν αλλάζει η φύση, αλλά διώχνεται η κακία."
(σχ. βιβλίο σελ. 49)
Ελευθερία, Μαργαρίτα, Φλώρα, Κατερίνα

# data[].attributes.headline
Σχέση ανθρώπου και Θεού

# data[].attributes.subject
Σχέση ανθρώπου και Θεού

# data[].attributes.body
Η εικόνα του Θεού δηλώνει την ελεύθερη βούληση, τη λογική, την αίσθηση της ηθικής υπευθυνότητας του ανθρώπου, το καθετί δηλαδή που μας ξεχωρίζει από τη ζωική δημιουργία και μας καθιστά πρόσωπα. Η εικόνα όμως υποσημαίνει και κάτι περισσότερο απ’ αυτά. Σημαίνει πως είμαστε «γένος»  του Θεού, συγγενείς Του. Σημαίνει πως μεταξύ Αυτού και ημών υπάρχει ένα σημείο επαφής και ομοιότητας.

«Η καλύτερη εικόνα του Θεού είναι το ανθρώπινο πρόσωπο» όπως είπε και ο Ευδοκίμωφ
(σχ. βιβλίο σελ 35)
Μαρουλία
Έρμα
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Η εικόνα της πεντηκοστής

# data[].attributes.subject
Η εικόνα της πεντηκοστής

# data[].attributes.body
H Πεντηκοστή είναι η ημέρα ίδρυσης της εκκλησίας.
Ανάλυση της εικόνας:
Πάνω από το κεφάλι κάθε αποστόλου είναι γλῶσσα ὡσεί πυρός, που φανερώνει τον αγιοπνευματικό φωτισμό τους. Η σύνθεση της εικόνας ανοίγεται προς τα πάνω, σαν να ελκύεται από τον Θεό-Πατέρα, από τον οποίο εκπορεύονται οι πύρινες γλώσσες.  Η εικόνα δείχνει την ενότητα των αποστόλων μέσα στην άκτιστη χάρη του Θεού, που αποκαθιστά τη διάσπαση των ανθρώπων που συνέβη στη Βαβέλ.
( σχ. βιβλίο, σελ. 49)
Μαργαρίτα, Ελευθερία, Φλώρα Π., Κατερίνα Γ.

# data[].attributes.body
Το ψωμί και το κρασί που προσφέρουν οι πιστοί για τη λειτουργία, τα οποία συμβολίζουν το σώμα και το αίμα του Κυρίου, δεν τοποθετούνται από την αρχή στο Θυσιαστήριο για τη θυσία, αλλά πρώτα τοποθετούνται στην αγία Πρόθεση και αφιερώνονται στο Θεό σαν δώρα τίμια. Προσφέρουμε στο Θεό ψωμί και κρασί, γιατί αυτά αποτελούν τροφή αποκλειστικά ανθρώπινη, με την οποία συντηρείται και εκδηλώνεται η ζωή μας.

ΝΙΚΟΣ

ΜΑΡΙΑ

ΦΕΝΙΑ

σελ 57 σχολικού βιβλίου

# data[].attributes.headline
Πρώτο προσωπείο στην ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης 

# data[].attributes.subject
Πρώτο προσωπείο στην ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης 

# data[].attributes.body
Η πρώτη σημαντική στιγμή στην πνευματική ιστορία της ανθρωπότητας, όπου ο άνθρωπος  αποφεύγει να αντικρύσει κατά πρόσωπο την πραγματικότητα που ο ίδιος δημιούργησε, είναι εκείνη η στιγμή στο άκουσμα της φωνής του Θεού «Αδάμ, πού είσαι;» όπου φοβάται, κρύβεται και δικαιολογείται. Μεταθέτει κατόπιν την ευθύνη από τον εαυτό του σ’ εκείνη που ο Θεός τού έδωσε για σύντροφο της ζωής του. Το ίδιο ακριβώς θα κάνει και η σύντροφος του άντρα: Θα καλυφτεί πίσω από μια δικαιολογία . Έτσι η συμβατικότητα, το προσωπείο, η αποφυγή του κοιτάγματος της αλήθειας κατάματα μπήκαν για τα καλά μέσα στην ιστορία των ανθρώπων και των διαπροσωπικών τους σχέσεων.
(σχ. βιβλίο σελ. 34)
Έρμα
Δάφνη
Μαρουλία

# data[].attributes.headline
Η τέλεση της θείας ευχαριστίας 

# data[].attributes.subject
Η τέλεση της θείας ευχαριστίας 

# data[].attributes.body
Σύνταξη της κοινότητας: Κατά την λεγόμενη ημέρα του ηλίου, δηλαδή την Κυριακή, γίνεται συγκέντρωση όλων των χριστιανών που κατοικούν στις πόλεις ή στο ύπαιθρο.
Αναγνώσματα: Διαβάζονται τα Απομνημονεύματα των Αποστόλων ή και τα συγγράμματα των προφητών, όσο χρόνο είναι δυνατό.
Κήρυγμα: Ο προϊστάμενος λειτουργός με ομιλία νουθετεί και προσκαλείται τους χριστιανούς να μιμηθούν τα καλά αυτα έργα.
Προσευχή: Σηκωνόμαστε όλοι μαζι και προσευχόμαστε.
Θεία ευχαριστία: Όταν σταματήσουμε την προσευχή,προσφέρεται <<άρτος>> και <<οίνος>> και <<ύδωρ>> ο προϊστάμενος λειτουργός, με όση δύναμη εχει, απευθύνει επισης ευχές και ευχαριστίες στο θεό και ο λαός ,επιδοκιμάζοντας ,λέγει Αμήν. Και η μετάδοση και η μετάληψη των δώρων της θείας ευχαριστίας γινεται χωριστά για τον καθένα.
Κυριακή: Την κοινή, λοιπόν, συγκέντρωση αυτή κάνουμε την ημέρα του ηλίου, επειδή ειναι η πρώτη ημέρα κατά την οποία ο Θεός, αφού ημετέβαλε το σκοτάδι και την ύλη,δημιούργησε τον κόσμο, και επειδή ο Ιησούς Χριστός ο Σωτήρας μας την ίδια μέρα αναστήθηκε <<εκ νεκρών>>.

Σελ 46 του βιβλίου)
Κατερινα Γ-Φλωρα Π -Μαργαριτα-Ελευθερία

# data[].attributes.body
Το προσωπείο σημαίνει πρώτα πρώτα τυποποίηση, αυτοματισμό, ρουτίνα, καταναγκασμό

Το προσωπείο σημαίνει ακόμη εγκλωβισμό μέσα στο άτομο, και το άτομο διακατέχεται από ποικίλους φόβους, κυρίως από τον αγχώδη φόβο του βιολογικού τερματισμού του.

Το προσωπείο με τα δύο προηγούμενα χαρακτηριστικά του, δηλ. της ανελευθερίας και του ατομισμού, αυτόματα οδηγείται στην άρνηση της δημιουργίας.

(σχ. βιβλίο σελ. 34-35)
Δάφνη
Έρμα
Μαρουλία

# data[].attributes.body
Το άτομο μένει άσχετο, δεν αισθάνεται την ανάγκη να σχετισθεί με άλλες υπάρξεις,
το Εγώ μένει κλεισμένο στον Εαυτό του και δεν αναφέρεται στο Άλλο του.
Το άτομο αρκείται στη διαφορά του Εγώ από το Άλλο και ποτέ
δεν ενδιαφέρεται για την αναφορά (τη σχέση) του ενός προς το άλλο.

(σχ. βιβλίο, σελ. 33

# data[].attributes.headline
Άτομο και πρόσωπο

# data[].attributes.subject
Άτομο και πρόσωπο

# data[].attributes.body
Ο άνθρωπος δεν είναι άτομο, είναι πρόσωπο. Μεταξύ των δυο αυτών εννοιών (πρόσωπο - άτομο) υπάρχει μόνο ένα κοινό στοιχείο: αναφέρονται σε μια μονάδα, μία μόνο ύπαρξη, π.χ. καθένας μας γεννιέται ως άτομο.
Το πρόσωπο και το άτομο διαφέρουν σε όλα τα άλλα και μάλιστα στη σχέση τους με τις άλλες μοναδικές υπάρξεις.
Ο άνθρωπος γεννιέται άτομο και γίνεται πρόσωπο

(σχ. βιβλίο, σελ. 33)

# data[].attributes.headline
Χριστιανισμός 

# data[].attributes.subject
Χριστιανισμός 

# data[].attributes.body
Τόπος του ραντεβού με τον Χριστό δεν είναι μια ιδεολογία, αλλά το πρόσωπο του συνανθρώπου. Είναι αδύνατο να γνωρίσει κανείς την αλήθεια του Χριστού έξω από το μυστήριο της κοινωνίας  με τον άλλον

ο Θεός του Χριστιανισμού γίνεται δεκτός ως προσωπική ύπαρξη, και ο άνθρωπος καλείται να συνάψει προσωπική σχέση μαζί του .

(σχ. βιβλίο σελ. 36)
Μαρουλία
Έρμα
Δάφνη

# data[].attributes.headline
Η βαθύτερη έννοια της εικόνας 

# data[].attributes.subject
Η βαθύτερη έννοια της εικόνας 

# data[].attributes.body
Οι εικόνες δεν είναι σαν τις φωτογραφίες. Δεν είναι φυσική απεικόνιση των προσώπων που εικονίζονται. Στην εικόνα του Χριστού, απαντούσαν, δε ζωγραφίζουμε ούτε τη θεία αλλά και ούτε την ανθρώπινη φύση. Αναπαριστάνουμε το σαρκωμένο Λόγο, και με τον τρόπο αυτό προσκυνούμε το πρόσωπό του, στο οποίο όμως οι δυο φύσεις ειναι αχώριστα ενωμένες. Τα πρόσωπα φανερώνουν μια <<μυστική>> πραγματικότητα, τη δόξα του ουρανού. Γι' αυτό εικόνα μοιάζει με το πρωτότυπο, αλλά και διαφέρει από αυτό. Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά είναι αλλοιωμένα, μεταμορφωμένα. Δεν ισχύουν πια οι γήινες και φυσικές αναλογίες, γιατί το εικονιζόμενο πρόσωπο μετέχει σε μια άλλη πραγματικότητα στη θεία χάρη. Η θεία χάρη ειναι εκεινη που κανει τις εικόνες να θαυματουργούν.
Σελ 43 του βιβλίου
Κατερίνα Γ,Φλώρα Π, Μαργαρίτα,Ελευθερία

# data[].attributes.body
Το πρόσωπο (προς + ωψ= όψη, οφθαλμός) σχετίζεται οπωσδήποτε, το Εγώ επικοινωνεί με το Άλλο του, ο Εαυτός μας είναι η σχέση του Εγώ μας προς το Άλλο μας. Ποτέ δε βρίσκουμε την ταυτότητά μας μόνοι, αλλά πάντοτε σε σχέση με το Άλλο μας.
Το πρόσωπο δίνει προβάδισμα στην αναφορά, στη σχέση, στην επικοινωνία και στη συμμετοχή, χωρίς βεβαίως να αγνοεί ή να υποτιμά τη διαφορά του Εγώ από το Άλλο του.)

(σχ. βιβλίο, σελ. 33)

# data[].attributes.body
Ταυτότητα: το σύνολο των διαφοροποιητικών χαρακτηριστικών, των γνωρισμάτων που καθορίζουν τι είναι κάτι, ποιος είναι κάποιος, που επιτρέπουν την αναγνώρισή του.

(σχ. βιβλίο, σελ. 37)
Μαρουλία
Έρμα
Δάφνη

# data[].attributes.body
το πρόσωπο χαρακτηρίζεται από την ελεύθερη και υπεύθυνη εκλογή και εξελίσσεται συνεχώς γι’ αυτό χαρακτηριστικά του είναι: η κίνηση, η ζωή, η δημιουργία και η πρόοδος. Το πρόσωπο πρέπει να έρχεται σε διαπροσωπική σχέση με άλλα πρόσωπα της κοινωνίας. Έτσι, τη θέση του φόβου την παίρνει η αγάπη που είναι προσφορά του προσώπου προς την κοινωνία, χωρίς ιδιοτέλεια και ανταλλάγματα.
(σχ. βιβλίου, σελ. 34, 35)
Δάφνη
Έρμα
Μαρουλία

# data[].attributes.headline
Ιδιοπροσωπία

# data[].attributes.subject
Ιδιοπροσωπία

# data[].attributes.body
Ιδιοπροσωπία:  1. η ιδιαίτερη έκφραση της όψης                2. η ιδιαίτερη μορφή της προσωπικότητας , η ιδιαιτερότητα (κάποιου ως ανθρώπινης οντότητας)          3. η ξεχωριστή φυσιογνωμία, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας

(σχ. βιβλίο, σελ. 37)
Μαρουλία
Έρμα
Δάφνη