# data[].attributes.body
O texto encádrase no marco das reflexións da Escola de Frankfurt. Esta escola foi constituída por un grupo de pensadores, que a comezos do século XX propóñense levar a cabo unha crítica sobre a sociedade pos-industrial. Como nos sinala o texto - referido á crítica de Marcuse á sociedade industrial avanzada – o carácter totalitario deste modelo de sociedade leva a que baixo unha aparencia de racionalidade lata a mais absoluta irracionalidade en forma de destrución da natureza, explotación económica, guerras, etc.

# data[].attributes.body
Baixo o nome de Escola de Frankfurt é coñecido un grupo de pensadores que apareceron ó carón do “Instituto de Investigación Social” da Universidade de Frankfurt, e que se propoñí́a, dende unha posición marxista e psicanalítica, unha reflexión crítica sobre a sociedade post-industrial e o concepto de razón instrumental que propiciara.

Max Horkheimer (1895–1973) máximo representante da Escola de Frankfurt, afirmaba que o modelo económico capitalista e a sociedade industrial e tecnolóxica son unha ameaza para a cultura e a civilización. Outros destacados pensadores desta escola foron: Theodor W. Adorno (1903–1969), Herbert Marcuse (1898–1979) e Jürgen Habermas (1929).

# data[].attributes.body
A FILOSOFÍA NA IDADE ANTIGA ( S. VI a.C - III d.C.

Perido Cosmolóxico → Physis (Arxé)Monismo → Milesios: Tales (auga), Anaxímenes (aire)

Pluralistas → Empédocles (4 elementos), Atomistas.
Periodo Antropolóxico → Sofistas e Sócrates ( Home e sociedade)

Debate grego: O ser e o devir → Heráclito (Cambio) e Parménides ( Ser)

Platón : Tª das Ideas. Idea de Ben (rectora)

→ Dualismo Ontolóxico : Mundo sensible & Mundo intelixible
→ Dualismo Epistemolóxico: Doxa & Episteme
→ Dualismo Antropolóxico: Alma & corpo
→ Idealismo político: Xustiza → virtude política (Harmonía entre clases)

Aristóteles: Tª Hylemórfica (materia e forma). Crítica da Ta das ideas de Platón → Cambio: paso de potencia a acto.
→ Física: Causa eficiente → 1a causa: Motor inmóvil.
→ Tª do coñecemento: O entendemento abstrae a forma da materia.

→ Ética: Eudemonismo; Virtude: Hábito (termo medio); Política: Zoon Politikón.

Helenismo: Crise e desaparición das poleis. Estoicismo, epicureísmo e escepticismo.

A FILOSOFÍA MEDIEVAL ( S. IV - XIV)

Aparición do cristianismo → Conflicto razón e fe. Teoloxía natural : Intento de racionalización da fe.

Proba a priori: Argumento ontolóxico S. Anselmo

Existencia de Deus

Proba a posteriori: Vias Tomistas. Problema dos universais: G. Okham → Nominalismo.

ETAPAS:
Patrística (San Agustín_ S.V)
Escolástica (Tomás de Aquino_ S. XIII) G.Ockham S.XIV

FILOSOFÍA MODERNA ( S. XV- XVIII)
Renacemento → Xiro humanista que rompe co teocentrismo medieval. Nicolás de Maquiavelo: Filosofía política (pragmatismo)
Francis Bacon: Nova lóxica ( base da ciencia moderna)
PROBLEMA: Natureza e límites do coñecemento (Espistemoloxía)
ESCOLAS

Racionalismo → R.Descartes Razón. Verdades universais e necesarias.  Empirismo → J. Locke / D. Hume. Experiencia. Coñecemento probable.

Filosofía Crítica → E. Kant. A razón “organiza” a experiencia

A FILOSOFÍA CONTEMPORÁNEA ( S. XIX - XX)
Século XIX
Idealismo alemán → Hegel: Racionalismo absoluto → Dialéctica

Marxismo → K.Marx e F. Engels.
Marx: o home é praxe.
Positivismo → A. Comte → Único coñecemento válido: o científico.
Vitalismo → Nietzsche → Crítica ó exceso de racionalismo.

Século XX
Existencialismo →S. Kierkegaard e J.P. Sartre → O home condenado a ser libre.
Filosofía Analítica → B. Russell e L. Wittgenstein → Linguaxe ideal
Neopositivismo → R. Carnap → Os enunciados da metafísica son carentes de significado.
Escola de Frankfurt → Horkheimer, Adorno, Marcurse e Habermas. Razón Instrumental

# data[].attributes.body
No século XIX, podemos destacar o Idealismo alemán, de carácter racionalista puro, con Hegel como máximo representante, o Marxismo que a pesares de ser crítica co modelo de produción da revolución industrial e a sociedade de clases, ten a esperanza de que a dexeneración do modelo capitalista leve a unha sociedade sen clases e máis xusta. O Positivismo de A. Comte que ten unha fe cega na ciencia e a
tecnoloxía como ferramenta que permitirá ao home dominar a natureza e asegurar o seu
dominio e control conseguindo así que o home venza a fame e as enfermidades. O Vitalismo de Nietzsche cunha deriva cara o irracional considera a vida como valor fundamental.

No século XX, o Existencialismo (Kierkegaard e Sartre) que afirma a orixinalidade da existencia individual fronte as esencias universais: a realidade individual única é a existencia, entendida esta dun xeito concreto e mundano que non se limita á razón, tamén é paixón e liberdade.  A Filosofía Analítica (Russell e Wittgenstein), corrente filosófica que considera que os problemas filosóficos son un problema da linguaxe que usamos. O Neopositivismo (Carnap)  considera que só
son xuízos con significado (certos)
aqueles enunciados que, ou son
tautoloxías (matemáticas ou lóxica) ou
empiricamente verificables (ciencias
naturais). A Escola de Frankfurt (Horkheimer, Adorno, Marcuse e Habermas) que denunciaba que a sociedade capitalista, industrial e tecnolóxica era unha ameaza para a
cultura e a civilización.

# data[].attributes.body
O Racionalismo considera que a fonte dos nosos coñecementos claros e distintios (evidentes) reside na razón. Coñecemos o mundo a través das ideas (subxectividade). Identifica ser e pensar. Aquilo que penso existe. Afirma a existencia de ideas innatas: eu, perfección infinito, causalidade. Desconfían dos sentidos e as matemáticas son o modelo de coñecemento certo e evidente. O método dedutivo, é dicir, é posible un coñecemento certo e evidente da realidade.

Para o Empirismo a fonte dos nosos coñecementos é a experiencia. Coñecemos a realidade a través das percepcións (impresións e ideas). Negan a existencia, polo tanto, de calquera idea innata: a nosa mente é unha tábula rasa. Tómanse como modelo as ciencias naturais en xeral e a física en particular. É imposible un coñecemento seguro da realidade: escepticismo.

# data[].attributes.body
A base do Cristianismo, en canto relixión, reside na fe ou aceptación incondicional da verdade revelada. Neste sentido diferénciase da Filosofía, que busca o coñecemento para entender e explicar a realidade dende bases racionais. Por iso o encontro do Cristianismo coa Filosofía greco-romana xerará un dos problemas mais importantes que dende o principio planeará sobre a Filosofía Medieval: o problema da relación entre razón e fe.

O Cristianismo terá que tratar de “adaptar” esta poderosa tradición filosófica ó seu credo, tentando racionalizar as súas crenzas (Teoloxía natural) e deste modo facelas máis resistentes ás numerosas críticas. Esta situación levou ó conflito entre Razón e Fe, entre Filosofía e Teoloxía. Boa parte dos pensadores cristiáns aceptaron, na maioría dos casos, o importante papel da razón na comprensión e aclaración da fe, pero reservando o ditame último en caso de conflito a favor das sagradas escrituras. É́ dicir, prevalecía a teoloxía sobre a filosofía.

# data[].attributes.body
A ética aristotélica é unha ética da felicidade (eudemonista). Ben supremo que Aristóteles non concibe como unha idea separada, senón como un ben accesible resultado da práctica e os há́bitos do home. A meta dos nosos hábitos é a felicidade. Só podemos alcanzala cunha vida dedicada a búsqueda do coñecemento porque esa é a verdadeira natureza do home: a razón. A virtude (areté) consistía para os gregos na excelencia, mérito, perfección, etc. Aristóteles distinguía dous tipos de virtudes: éticas e dianoéticas. Estas últimas eran as virtudes intelectuais, como a prudencia ou a sabedoría. As virtudes éticas como a xustiza, a valentía ou a temperanza, son para Aristóteles o resultado do hábito de adoptar o termo medio entre dous extremos

viciosos. (A valentía estaría entre a temeridade e a coBardía). Non somos polo tanto virtuosos por natureza, nin tampouco por unha aprendizaxe teórica (Sócrates/Platón), senón que a virtude (que é un hábito) é o resultado da práctica.

# data[].attributes.body
Fronte ó idealismo do seu mestre Platón, Aristóteles é realista: non existen dous mundos separados –un sensible e o outro intelixible– senón un único mundo, formado por obxectos individuais: as sustancias. Calquera sustancia é un composto de materia

e forma (Teoría Hilomórfica: hyle –materia-, morphe –forma-). A forma corresponderíase coa as Ideas de Platón unidas á materia. As formas son universais, pero só existen vinculadas a un ser concreto e material. O que determina o que é unha cousa é a forma: por exemplo, o que distingue unha mesa dunha cadeira é a súa forma, a materia pode ser a mesma (as dúas de madeira, cristal, etc.), pero esta forma (idea) non existe separada da mesa concreta. Esta é a crítica que lle fixo Aristóteles ó seu mestre, que a esencia das cousas – a idea – non pode estar separada das cousas.

# data[].attributes.body
Platón herda o gran debate do pensamento grego: como conxugar os cambios na natureza coa idea dunha esencia ou realidade permanente que está detras deses  cambios. O problema do ser e o devirchegará á súa máxima expresión con Heráclito e Parménides. Fronte a esta disxuntiva Platón resolveu crear un dualismo ontolóxico: distinguiu dous mundos, o mundo sensible – o aparente, onde se dan os cambios, terreal, material, múltiple, imperfecto e corruptible –e o mundo das Ideas– o real, trascendente –que son a esencia das cousas-, e todas elas son únicas, eternas, perfectas e intelixibles. Así, o mundo verdadeiro é o mundo das Ideas e o mundo material e sensible é unha copia daquelas.

# data[].attributes.body
A visión da natureza proposta por Heráclito é a dun incesante fluír (cambio), impulsado pola loita e oposición de contrarios, pero rexido por un Logos, isto é por unha lei racional universal. Pola contra, a concepción de Parménides é a dunha realidade eterna e inmutable sempre idéntica a si mesma. Esta visión é o resultado do seu razoamento lóxico, que vai máis alá do cambio e diversidade que nos mostran os sentidos, porque estes só nos ofrecen as aparencias das cousas.

# data[].attributes.body
Idealismo alemán: tiña como propósito elaborar un sistema filosófico que conseguira abarcar as ideas de todos os predecesores e crear un plantrxamento que tanto no pasado como no futuro puidesen entender os teóricos racionais.

Marxismo: é unha teoría elaborada por Karl Marx e Friedrich Engels de índole filosófica, económica e política que aplicará a dialéctica hegeliana á análise económica e histórica con un punto de vista materialista.

Positivismo: baseábase no coñecemento experimental, que admite só como válido aquel que se axusta ao método científico e rexeita a metafísica e todo coñecemento de carácter absoluto.

Vitalismo: caracterizase pola afirmación e a exaltación da vida e defensa do irracional fronte ao exceso de racionalidade científica.

Existencialismo: afirma a orixinalidade da existencia individual fronte as esencias universais.

Filosofía Analítica: considera que os problemas filosóficos son un problema da linguaxe que usamos. Algúns filósofos intentaron facer una linguaxe específica.

Neopositivismo: considera que só son xuízos con significado aqueles enunciados que, ou son tautoloxías ou empiricamente verificables.

Escola de Frankfurt: grupo de pensadores que reflexionaban sobre a sociedade post-industrial dende unha óptica marxista e psicanalítica.

NOTA: 8.5

# data[].attributes.body
Para mi este texto estaría dentro de la época contemporánea. Como se puede observar, tiene un carácter crítica hacia la sociedad capitalista e industrializada, esto nos da a entender que está dentro de la Escuela de Frankfurt.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Es un grupo de pensadores que, desde un punto de vista marxista y psicoanalítico, reflexionan sobre la sociedad postindustrial y la razón industrial.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
-Etapa antigua : Tales de Mileto, Anaximandro, Anaximenes, Heraclito, Parmenides, Zenón de Élea, Demócrito, Anaxágoras y Empedocles...
-Época medieval: Mario Victorino, Boecio, Isidoro de Sevilla, San Agustín de Hipona y Juan Escoto Erígena...
-Época moderna: Grotius , Spinoza, Malebranche, Leibniz, Wolff, Descartes, Schopenhauer, Kant, Heidegger.

-Época contemporánea: Hegel, Karl Marx Ortega y Gasset...

NOTA: 5

# data[].attributes.body
• Século XIX:
El idealismo alemán se construyó sobre el pensamiento kantiano. Sostiene que el mundo es el resultado de una Idea absoluta, infinita y universal.
El marxismo sintetiza la propuesta iniciada por Marx para pensar críticamente la sociedad capitalista.
El positivismo es una corriente filosófica que afirma que el conocimiento proviene de la experiencia, a la vez que se obtiene mediante el método científico.
El vitalismo según la cual los organismos vivos se caracterizan por poseer una fuerza o impulso vital que los diferencia de forma fundamental de las cosas inanimadas.
• Século XX: Destacan el existencialismo, el neopositivismo, la filosofía analítica, y la Escuela de Frankfurt.

NOTA: 7.5

# data[].attributes.body
La filosofía moderna se divide en dos grandes corrientes: Racionalismo y Empirismo.
El Racionalismo es una teoría basada en la afirmación de que la razón es la fuente del conocimiento humano.
El Empirismo es una teoría basada en la alegación de que la experiencia es la fuente del conocimiento.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
El conflicto se generó ya que la filosofía medieval se concentraba en Dios, relación de la fe y la razón y la creencia de la existencia de dios. La filosofía busca explicar la realidad con la razón y el pensamiento y el cristianismo se basa en la fé y siguen un código de ética establecido en la Biblia. El cristianismo tuvo que aceptar la importancia que tiene la filosofía y adaptarse a ella.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
La ética de Aristóteles se basa en el concepto de felicidad. La idea de Aristóteles es bastante simple, algo es correcto si me hace feliz y es incorrecto si no me hace feliz.
Y ¿Qúe pasa si haces algo que te hace feliz y es malo para la sociedad? Si eso sucede él defiende que por haberlo hecho, serás detenido y por lo tanto infeliz.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
La filosofía de Aristóteles defiende que no  existen dos mundos separados, si no un único mundo que esta formado por substancias que es cualquier compuesto formado por la materia y la forma. Además defendía que las ideas estaban enlazadas a la materia.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Platón establece que la realidad está formada por 2 dimensiones.

El mundo sensible está formado por las realidades particulares donde ocurre el cambio, la generación y la destrucción (el conjunto de cosas que percibimos).

El mundo de las ideas está compuesto por las ideas.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
Creo que o texto poderiase situar no s.XX no momento da Escola de Frankfurt xa que critica a sociedade industrial e tecnoloxica,tamen o capitalismo

NOTA: 7

# data[].attributes.body
È un grupo de pensadores do s.XX que fixeron unha reflexión crítica sobre a sociedade post-industrial e o concepto razón instrumental.O principal represéntate è Max Horkheimer(este di que o sistema económico capitalista e a sociedade tecnoloxica è un peligro para a siciedade)

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Heráclito y Parménides explicar el principio que formaba la naturaleza(physis).

Heráclito defendía que, en la naturaleza, todo cambia y está en continuo movimiento, nada permanece.  Según Heráclito el elemento más capaz para el cambio y movible es el fuego ya que todo sale y vuelve a él.
En cambio, para Parménides el mundo es algo estático y sin cambio.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Idade Antiga:

-Tales de Mileto,Pitagoras(escola dos potagoricos),Perménides de Elea,Anaxágoras de Clazomene ,Sócrates,Platon(idealismo),Aristóteles(realismo)

Idade Media:Sto.Agostiño , Sto.Tome de Aquino e Gullierme de ockham

Idade Moderna: Descartes (Racionalismo),Jhon Locke,Berkeley(Empirismo) e Kant (Idealismo

transcendental)

Filosofía contemporánea: Friedrich Engels,Karl Popper,Ernst Mach e Ortega y Gasset

NOTA: 5

# data[].attributes.body
principais correntes filosósicas

do século XIX

-Idealismo alemán:Friedrich Hegel tivo como propósito  elaborar un sistema filosófico que puidera abarcar as ideas dos seus predecesores e  crear un marco conceptual para que o pasado e futuro se entendesen

-Marxismo:Karl Marx dey unha serie de movement os económicos,filosóficos sociales e políticos co objetivo de acabar co clasismo social

-Positivismo:aquí dinos que únicamente é correcto o coñecemento científico,a través da ciencia

-vitalismo:esta correré defense o irracional contra o exceso de racionalidade científica e filosófica

correntes filosóficas siglo XX:

-Existencialismo:dinos que a vida non so se basa na razón senon que tamen na liberadase e paixon

-Escola de Franckfurt:eran un grupo de pensadores que reflexionaban sobre a sociedade post-industrial e o concepto de razón instrumental

-Filosofía analítica:corrente filosófica que di que os problemas da filosofía son problemas da linguaxe

NOTA: 8

# data[].attributes.body
As duas grandes correntes son as seguintes:

-O Racionalismo aparece en Francia e,que defende o uso da razón como a única fonte válida de coñecemeneto de verdades universais e necesarias

-O Empirismo aparece en Inglaterra e,que so considera as experiencias como fonte de coñecemento

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Dende o meu punto de vista este texto corresponde ao século XX concretamente da Escola de Frankfurt debido a que critica ao sector da industria.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Na Idade Media aparece o cristianismos e debido a que a filosofía e o cristianismo son créenzas cuns ideais totalmente diferentes sucede un conflicto entre razón e fe.A filosofía defense o uso da razón para darlle significados a realidade e o cristianismo opta pola fe que acepta unha única  verdade

NOTA: 6

# data[].attributes.body
A Escola de Frankfurt foi un grupo moi variado de intelectuais que emprenderon un proxecto común para transformar a inxusta realidade social.

NOTA: 4

# data[].attributes.body
Filosofía antiga: Demócrito, Sócrates, Platón e Aristoteles.
Filosofía medieval: Mario Victorino, Isidoro de Sevilla, Boecio e Juan Escoto Erígena.
Filosofía moderna: Grotius, Spinoza, Wolff e Descartes.
Filosofía contemporánea: Friedrich Nietzsche, Karl Popper, Ernst Mach e John Dewey.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles era optimista e baseabase no importante que é a felicidad,e para conseguir esta tiñas que levar unha vida dedicada a aprendizaxe de novos coñecementos porque esa é a naturaleza do ser humano,a razón

N OTA: 5

# data[].attributes.body
Ao meu xuicio ubicaría este texto á filosofía contemporánea (s.XX), na corrente filosófica da Escola de Frankfurt posto que podemos observar una clara crítica á sociedade tecnolóxica e post-industrial considerándoa una evidente amenaza.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
A Escola de Frankfurt era un grupo de pensadores que criticaban a sociedade post-industrial e o pensamento de que o fin xustifica os medios. Aseguraban tamén que a cultura e a civilización era ameazada polo modelo económico e a sociedade industrial e tecnolóxica.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
No s. XIX podemos destacar as seguintes correntes:
Idealismo alemán: o fenómeno (do grego fainomai para mostrar ou aparecer) é o obxecto tal e como se coñece (como se lle aparece aos sentidos e á intelixencia) O númeno (do grego noeo entender ou inteligi) é o obxecto tal e como sería el en si (a cousa en si).
Marxismo: proposta iniciada por Marx para pensar críticamente a sociedade capitalista e a súa superación a través da alternativa revolucionaria. Por iso propón como paradigma da ciencia unha ruptura epistemolóxica para pensar a sociedade e subvertila.
Positivismo: corrente filosófica que afirma que o coñecemento procede da experiencia, mentres que se obtén a través do método científico.
Vitalismo: explica a especificidade dos organismos vivos pola presenza neles dunha forza vital inmaterial descoñecida, establecendo de feito unha barreira infranqueable entre o vivo e o non vivo.

No s. XX resaltaremos:
Existencialismo: corrente filosófica que centra a súa análise na condición humana, na responsabilidade individual, na liberdade ou no sentido da vida.
Filosofía Analítica: A orixe do movemento analítico remóntase aos escritos de Russell e Moore a principios do século XX. Russell recoñece en varias ocasións que Moore foi un dos responsables do seu abandono da filosofía idealista e da súa conversión á metodoloxía da análise. Non obstante, a responsabilidade é compartida.
Neopositivismo: Movemento filosófico que destaca a importancia da comprobación científica dos conceptos filosóficos e que ten como principal preocupación a análise do significado mediante unha análise lóxica da linguaxe.
Escola de Frankfurt: representa unha das modalidades máis relevantes que a teoría e a práctica sociocultural e política asumiron na modernidade do século XX, caracterizada por transformacións radicais que cuestionaron os paradigmas conceptuais actuais arredor da realidade.

NOTA: 9.2

# data[].attributes.body
Idade antiga: Heráclito, Pitágoras, Platón, Aristóteles. A razón como única vía de alcance ao coñecemento.

Idade media: Guillerme de Ockham, Sto.Agostiño, Mario Victorino, Boecio. Esixencia de Deus coma unha verdade suprema.

Idade moderna: Kant, Descartes, Locke, Hume Estudo da relación entre a razón e a realidade, a eliminación da experiencia.

Idade conemporánea: Karl Marx, Auguste Comte  Búsqueda de respostas a inquietudes sociais, políticas e económicas.

NOTA: 5.5

# data[].attributes.body
O racionalismo aparece en Francia e considera que a razón permite coñecer verdades universais e necesarias a través da subxetividade. Usan como modelo a seguir a matemática sustentada en principios evidentes e aseguran que a razón psúe ideas innatas utilizadas de fundamento. O empirismo provinte de Inglaterra nega a existencia de ideas innatas e asegura que a única fonte válida de coñecemento é o que un pode percibir. Usan como modelo a física e inducción tendo o coñecemento un carácter probable

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Na Idade Media xordeu conflicto entre a filosofía e o cristianismo, polas diferenzas da fé e a razón. A filosofía busca explicar a realidade co uso da razón. O cristianismo, en cambio, está baseado na fé ou aceptación incondicional sen bases racionais. O cristianismo tivo que adaptarse e racionalizar as suas crenzas e os pensadores cristiáns acabaron por aceptar o importante papel da filosofía.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
A ética aristotélica é una ética baseada na búsqueda da felicidade. Esta só se podería alcanzar mediante a práctica, os hábitos e cunha vida dedicada a búsqueda do coñecemento xa que a razón e natureza do home

NOTA: 5

# data[].attributes.body
Aristóteles contradice a Platón impoñendo a sus idea de que so hai un mundo o cal está composto por sustancias que estan compostas por materia,está era unha teoría realista

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Aristóteles sostiña que non había dous mundos senón un constituído por obxectos individuais compostos pde materia e forma. Tamén sostivo que non podería existir un un alma sen corpo, pero si un corpo sen alma

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Platón, para resolver o gran debate do pensamento grego entre Heráclito e Parménides, crea o dualismo ontolóxico no que se distinguen dous mundos: O mundo sensible é no que se dan os cambios. Este é una copia do mundo das ideas que son a esencia das cousas, no cal todo é único, eterno, perfecto e intelixible

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Heráclito de Efeso defendía que todo está en continuo cambio debido a loita entre contrarios (frio/calor) e aseguraba que o lume era a substancia primaria, que todo sae e volve a él.

Parménides de Elea, por contra, di que os cambios son apariencia dos sentidos e que a natureza e una realidade eterna e inmutable na cal o movemento é irreal.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
O dualismo ontoloxico de Platón defende que a nosa realidade está dividida en dous mundos:o sensible(neste danse cambios)e o das ideas(no que se refiere a esencia das cousas que non cambian )

NOTA: 6

# data[].attributes.body
É característico da idade moderna que os principais problemas que trata de resolver a filosofía sexan problemas epistemolóxicos que tratan de limitar as capacidades intelectuais humanas. Xorden dous fluxos para resolver este problema. O primeiro é o racionalismo. Deriva do ideal do francés René Descartes, que vía a razón como a clave para descubrir a verdade do universo. Así, explican, percibimos o mundo subxectivamente, é dicir, a través dos pensamentos recoñecemos ser e pensar. Ven as matemáticas como un modelo de coñecemento e utilizan un modelo dedutivo. Finalmente, o seu coñecemento é universal porque rexeitan o pensamento sensible ou subxectivo e céntranse na razón. Por outra banda, temos o empirismo, outra corrente epistemolóxica moderna. Rexeita a idea do coñecemento innato porque cre que a única forma de coñecer a verdade é a través da nosa propia experiencia. Utilizan a física como modelo de coñecemento e a indución como proceso de adquisición de coñecemento. Polo tanto, os empiristas son inherentemente escépticos porque non consideran que o coñecemento sexa a fonte absoluta do coñecemento, xa que sempre está aberto á verificación e comparación de feitos.

NOTA: 9

# data[].attributes.body
Dende o meu punto de vista este texto é da Escolas de Frankfurt. Critica a sociedade industrial.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

iria barro lópez 1º bac b

Avatar de %{name}

Anónimo

4d

iria barro lópez 1º bac b

Dende o meu punto de vista o texto pertence a filosofía contemporánea , que nos transmite a idea principal da escola de Frankfut, xa que fai unha critica a sociedade industrial ao percibirse como ameaza a cultura , como menciona en fragmentos no texto.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Sabela Fernández 1BAC A

Avatar de %{name}

Anónimo

3d

Sabela Fernández 1BAC A

Eu creo que correspondese á filosofía do século XX da escola de Frankfurt xa que o texto ten ideas desta época

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Esta exposición estaría dentro da Filosofía Contemporánea , concretamente na corrente da Escola de Frankfurt, xa que , critica a sociedade industrial ao estar percibida como unha ameaza cara a civilización e cultura , esta idea e propia desta corrente filosófica.

Avatar de %{name}

Anónimo

2d

Esta exposición estaría dentro da Filosofía Contemporánea , concretamente na corrente da Escola de Frankfurt, xa que , critica a sociedade industrial ao estar percibida como unha ameaza cara a civilización e cultura , esta idea e propia desta corrente filosófica.

Carlos Villasuso 1C

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Loisla Romero 1Bac A

Avatar de %{name}

Anónimo

2d

Loisla Romero 1Bac A

Eu a encadraría o texto na corrente de Filosofía Contemporánea (s.XX) porque fai unha crítica a sociedade industrial.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

María Permuy 1º bac C

Avatar de %{name}

Anónimo

2d

María Permuy 1º bac C

O texto ubícase na  sociedade industrial actual e polo tanto na sociedade pos-industrial  e enmárcase na Escola de Frankfurt xa que o texto fai unha reflexión crítica sobre a mesma, relatando que o modelo económico capitalista e a sociedade industrial e tecnolóxica son unha ameaza para a cultura e a civilización, tal e como di o texto: “Ademais, co argumento do progreso material da humanidade e a mellora da calidade de vida, o aparato técnico desenvolveu a posibilidade real dunha aniquilación total; canta mais capacidade produtiva mais capacidade destrutiva.” Estas liñas son unha crítica clara á sociedade industrial e á tecnoloxía, culpabilizándoas dunha posible aniquilación total. Ademais asocia a capacidade produtiva  e o desenvolvemento industrial  á destrución.

No último parágrafo do texto enuméranse  varias apariencias da sociedade post-industrial  (aumento do confort, avances científicos, desenrolo técnico…), pero son consideradas como irracionais é dicir son postulados, expectativas falsas.

No texto exponse unha crítica ás políticas socioeconómicas post-industriais que segundo o texto son responsables de guerras, destrución da natureza, explotación económica…

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Ainhoa Anidos 1º bac A

Avatar de %{name}

Anónimo

2d

Ainhoa Anidos 1º bac A

Eu creo que este texto podería encadrarse na Filosofía Contemporánea, máis concretamente, na Escola de Frankfurt, xa que podemos observar unha reflexión crítica sobre a sociedade post-industrial, considerando o modelo económico capitalista e a sociedade tecnolóxica e industrial como unha ameaza para a cultura e a civilización.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

ANTÍA RODRÍGUEZ 1º BACH A

Avatar de %{name}

Anónimo

2d

ANTÍA RODRÍGUEZ 1º BACH A

Baixo o meu punto de vista, este texto encadra na época da filósofía contemporánea (século XX), na corrente filosófica da Escola de Frankfurt, xa que o principal do texto é a crítica ó modelo económico capitalista e á sociedade industrial e tecnolóxica, destacando os totalitarismos, (Exemplo: ´´ O trazo característico da sociedade da sociedade industrial actual é o seu carácter totalitario´´).

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Ainara Freire 1ºBACH C

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Ainara Freire 1ºBACH C

Encadraría este texto na época da filosofía contemporánea (s.XX) e na corrente filosófica da Escola de Frankfurt, xa que nel podemos observar claramente unha crítica á sociedade post- industrial e tecnolóxica, ademais de tratala como unha ameaza para a cultura e a civilización.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Pablo Miragaya - 1º BAC B

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Pablo Miragaya - 1º BAC B

Na miña opinión é un texto da Escola de Frankfurt, xa que critica a sociedade industrial, alegando que é unha amenaza para a civilización.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Alejandro Blanco Pardo

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Alejandro Blanco Pardo

Segun eu o vexo, este texto formaria parte da filosofía contemporanea debido a que nos transmite ideas da corrente filosofica pertencente a escola de frankfurt, falando sobre a sociedade industrial e tecnolóxica.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Antón de la Fuente Vivero 1º BAC A

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Antón de la Fuente Vivero 1º BAC A

Este texto pertence á filosofía da Idade Contemporánea e, concretamente, á Escola de Frankfurt. Isto o sabemos polo carácter crítico cara a sociedade capitalista e industrializada, característica de pensadores pertencentes a esta corrente coma, por exemplo, Max Horkheimer.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Nicolás Meizoso 1ºBACH B

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Nicolás Meizoso 1ºBACH B

Encadrase coa filosofía do século XX e coa corrente filosófica da escola de frankfurt na que se fai unha critica a sociedade industrial e tecnolóxica

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Carmela Docampo 1º BACH B

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Carmela Docampo 1º BACH B

Dende o meu punto de vista, creo que este texto pertence á Escola de Frankfurt, pertencente á filosofía contemporánea do século XX, pois critica á sociedade industrial, e ao dano producido polo capitalismo e totalitarismo.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Sara López 1º BACH C

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Sara López 1º BACH C

Dende o meu punto de vista este texto pertence a  Época Contemporánea ( século XX). Especificando cumple coas características da corrente fislosófica da Escola de Frankfur, que son a crítica da sociedade desos tempos e o avance tecnolóxico e indrustial da época.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Israel Varela Gabeiras 1ºBAC-C

Avatar de %{name}

Anónimo

1d

Israel Varela Gabeiras 1ºBAC-C

Segundo eu o vexo este texto encadraríase na Filosofía Contemporánea (s.XX), concretamente na corrente filosófica da Escola de Frankfurt. A razón principal que me leva a esta conclusión é a súa importante crítica á industrialiazción e , polo tanto, ao modelo capitalista e produtivo. Hai certas liñas que me demostran isto, como " Ademais, co argumento do progreso material da humanidade e a mellora de calidade de vida, o aparato técnico desenvolveu a posibilidade real dunha aniquilación total; canta máis capacidade produtiva máis capacidade destrutiva". Estas liñas denotan certa oposición á industria tecnolóxica e produtiva, correspondendose coas afirmacións de Max Horkheimer.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Paula Vilasuso - 1BAC C

Avatar de %{name}

Anónimo

24h

Paula Vilasuso - 1BAC C

Este texto pertence a corrente filosófica da Escola de Frankfurt debido a que fai unha reflexión crítica sobre a sociedade pos-industrial, e fai referencia a ameaza do modelo económico capitalista e a sociedade industrial (teoría de Marx Horkheimer) como indica os seguintes fragmentos: “no senso de que os intereses económicos e políticos do sistema absorben de tal forma a totalidade da vida colectiva que neutralizan calquera forma de oposición “ , “A pesares da aparencia de pluralidade os individuos son cada vez mais uniformes, atópanse perfectamente integrados no sistema, que lles ofrece un crecente aumento de nivel de vida, a posibilidade de satisfacer “falsas” necesidades xeradas polo sistema, sen cuxa satisfacción é moi difícil ser feliz".

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Ismael Vázquez,1º Bach A

Avatar de %{name}

Anónimo

22h

Ismael Vázquez,1º Bach A

Este texto correspóndese á Filosofía Contemporánea, concretamente á corrente filosófica da Escola de Frankfurt, debido ao aspecto xeral do texto, xa que produce unha crítica á sociedade da época, a cal se rixe polo sistema capitalista e modernista, sistemas que non recoñece a Escola de Frankfurt, nomea un empeoramento social debido aos avances tecnolóxicos que conducen á humanidade a unha época de crise debido ao exceso de modernismo e as consecuencias que causaría o mantemento do pensamento social do século XIX, ideas que propoñía abolir esta corrente filosófica.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Paula Trigo 1 bac A

Avatar de %{name}

Anónimo

20h

Paula Trigo 1 bac A

Na miña opinión é un texto pertence á Filosofía Contemporánea, do século XX. Transmítenos a idea principal da corrente filosófica da Escola de Frankfurt, xa que fai unha crítica á sociedade industrial e á sociedade tecnolóxica,esta é percibida como amenaza á cultura e á civilización.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Marcelo Rodríguez Romero 1ºC

Avatar de %{name}

Anónimo

9h

Marcelo Rodríguez Romero 1ºC

Na filosofía social, no século XIX xa que trata temas desta e é na que mellor acoplamneto ten

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Franco Emilio Fresco Fdez. 1ºB

Avatar de %{name}

Anónimo

7h

Franco Emilio Fresco Fdez. 1ºB

El texto del que se habla pertenece a la filosofía del s. XX, concretamente a la Escuela de Frankfurt, ya que, igual que este grupo de filósofos, el texto da su opinión sobre la sociedad industrial actual, quejándose de la opresión de nuestra civilización, y que podría llegar a acabar con nosotros si no hacemos algo para parar la evolución tecnológica.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Saray Castro 1Bach A

Avatar de %{name}

Anónimo

6h

Saray Castro 1Bach A

O texto corresponde á Filosofía Contemporánea, está falando sobre a sociedade pos-industrial, polo tanto este fragmento pertence á escola de Frankfurt, xa que para eles esta sociedade era unha ameaza para a cultura.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Stela Pico 1º BAC A

Avatar de %{name}

Anónimo

2h

Stela Pico 1º BAC A

O texto citado o encadro coa corrente filosófica da Filosofía Contemporánea do século XX, concretamente coa Escola de Frankfurt xa que critica a sociedade tecnolóxica e industrial.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Celia Alvatriño Sierra 1Bac C

Avatar de %{name}

Anónimo

2h

Celia Alvatriño Sierra 1Bac C

Dende o meu punto de vista este texto pertence a Filosofía Contemporánea do s. XX coa corrente filosófica da Escola de Frankfurt, xa que aparece unh acrítica á sociedade industrial tal e como afirma Max Horkheimer.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

Sergio Ramil 1º BAC-C

Avatar de %{name}

Anónimo

1h

Sergio Ramil 1º BAC-C

O texto pertenece á Idade Contemporánea do século XX(Escola de Frankfurt) onde critica a tecniloxía e a industria.

checkbox_person_outline

Nota

comment_outline

0

Tu avatar

Añadir comentario

add

Asunto

RESPOSTA ANULADA: 0

# data[].attributes.body
A escola de Frankfurt era unha  organización de estudos, integrada por filósofos, científicos e críticos, que se agrupaban para a investigación social fundada en Frankfurt en 1923.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Heráclito e Parménides intentanos explicar cales eran as ideas principais que formaban a natureza

Mentres que Heráclito defendía que todo cambia e todo se move,Perménides apoiaba a idea de que o mundo está quieto e que o movemento e o cambio non son posibles

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Filosofía Medieval:
agustín de Hipona, correntes coma o epicureísmo, o maniqueísmo, o escepticismo e o platonismo , o seu pensamento era o punto de partida da filosofía de Agustín é o problema da verdade.
Filosofía Moderna:
descartes promotor da filosofía racionalista moderna, Descartes dase conta de que no acto mesmo de dudar, o suxeito pensante da mostras da súa imperfección.

NOTA: 5.5

# data[].attributes.body
Eate conflito na filosofía medieval polo enfrontamento entre a filosofía e o cristianismo foi un dos conflitos máis importantes da época. Esta situación pódese definir como unha competición entre a razón e a fe, entre a filosofía e a teoloxía, onde no cristianismo se intenta adaptar as tradicións filosóficas á súa fe e así racionalizar as súas opinións e facelos máis capaces de resistir ás críticas. Así, moitos pensadores cristiáns e a maior parte da sociedade afirman e aceptan o papel da razón na comprensión, pero a teoloxía supera a filosofía.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
Século XX: existencialismo, filosofía analitica, neopositivismo e escola de Frankfurt
Século XIX: idealismo alemán, marxismo, positivismo e vitaliamo

NOTA: 6

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles é optimista e emocionante: sempre podemos ser mellores e, polo tanto, máis felices. "Aínda que este proceso é arduo, o mero camiño cara á excelencia fai que sexa máis fácil e menos arduo seguilo".

NOTA: 3

# data[].attributes.body
epistemoloxía trata todos os procesos de extracción de coñecemento en xeneral, sexan científicos ou non
A filosofía moderna centrase nos sistemas de coñecemento que aparecen a través de métodos científicos

NOTA: 3

# data[].attributes.body
Para Aristóteles é posible que haxa un corpo sen alma, pero non unha alma sen corpo. Neste sentido, a alma é inseparable do corpo; unha alma nunca podería existir fóra dun corpo.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
Ante este dilema, Platón decidiu crear un dualismo ontolóxico: distinguiu dous mundos. O mundo perceptible: mundo aparente, cambiante, cotián, físico, múltiple, imperfecto e perecedoiro; e o mundo das ideas: real, transcendental, que é a esencia das cousas, que son únicas, eternas, perfectas e comprensibles. Así, o mundo verdadeiro debe ser un mundo de ideas, e o mundo físico e o sensible son copias destas ideas.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Conflicto entre a fe do cristianismo e a razón da filosofía por que os seus pensamentos eran contrapostos

NOTA: 6

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles baséase na importancia e no concepto da felicidade , di que unha acción e correcta se lle fai feliz e é incorrecta se non lle fai feliz. O pensamento de Aristóteles di que a consecuencia dunha acción xenera felicidade ou non.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
Aristóteles sostuvo a sua idea de que o alma e o corpo son dous principios complementarios e insostibles o un sen o outro

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Segun Platón a realidade esta composta por dous mundos, unha material e outra inmaterial e como según Heráclito na natureza todo fluye , Platón argumenta que se a natureza está en continuo cambio, se non hai coñecemento seguro non é posible dar unha afirmación que valide para sempre.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Heráclito dicia que todo ten movemento e todo cambia mentres que Parménides afirmava que son imposibles o movemento e o cambio

NOTA: 6

# data[].attributes.body
O texto pertenece á Idade Contemporánea do século XX(Escola de Frankfurt) onde critica a tecniloxía e a industria.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
É un grupo de pensadores, que dende unha visión marxista e psicanalítica, fai unha reflexión sobre a sociedade pos-industrial e a razón industrial. Horkheimer apoiaba que o modelo económico capitalista e a sociedade industrial e tecnolóxica son ameazantes para a civilización e a súa cultura.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
Na Idade Antiga atópanse Tales de Mileto, os pitagóricos, Heráclito, Parménides e Demócrito que explican os fenómenos da natureza.( Presocráticos)
Sofistas e Sócrates explican o humano.( Período Antropolóxico)
Na Idade Media Santo Agostiño e Santo Tomé de Aquino que teñen un conflicto entre razón e fé.
Na Idade Moderna Descartes (racionalismo) usa a razón para explicar as verdades universais e Kant (empirismo) usa a experiencia como fonte válida do coñecemento.
Na Idade Contemporánea Hegel no idealismo alemán, Marx no Marxismo, Ortega y Gasset no Vitalismo, Sören Kierkegaard no Existencialismo, Russell na Filosofía Analítica, Rudolf Carnap no Neopositivismo, e Max Horkheimer na Escola de Frankfurt.

NOTA: 6.5

# data[].attributes.body
•Idade Antiga: destacan Tales de Mileto, Anaxímedes, Anaximandro, Pitágoras, Heráclito, Parménides Empédocles, Anaxágoras, Sócrates, Demócrito, Platón, Diógenes, Aristóteles, Epicuro, Zenón, Cicerón, Séneca, Epicteto, Marco Aurelio e Plotino.
•Idade Media: San Agustín, Anselmo de Canterbury, Averroes, Santo Tomás de Aquino, Maestro Eckhart e Guillermo de Ockham.
•Idade Moderna: Galileo, Honesto, Spinoza, Leibniz, Locke, Hume, John, Stuart Mill, Montesquieu, Rousseau y Voltaire.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
Dende o meu punto de vista este texto pertence a Filosofía Contemporánea do s. XX  coa corrente filosófica da Escola de Frankfurt, xa que aparece unh acrítica á sociedade industrial tal e como afirma Max Horkheimer.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
O texto citado o encadro coa corrente filosófica da Filosofía Contemporánea do século XX, concretamente coa Escola de Frankfurt xa que critica a sociedade tecnolóxica e industrial.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
A Escola de Frankfurt é un grupo de pensadores que propoñían unha reflexión crítica sobre a sociedade pos-industrial e o concepto de razón industrial que esta sociedade propiciara. O seu máximo representanteé Max Horkheimer e afirma que o modelo económico capitalista e a sociedade industrial e tecnolóxica son unha ameaza para a cultura e a civilización.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
No século XIX hai o idealismo alemán, marxismo, positivismo e vitalismo.
-Idealismo alemán: elaborou un sistema donde abarcara as ideas predecesoras e da época dende presupostos teóricos racionais, raconalismo absoluto.
-Marxismo: é unha teoría filosófica, económica e política que se realizada dende un punto de vista materialista.  Marx cria que a filosofía non debía de ser algo teórico senon algo orientado a transformar o mundo.
-Positivismo: o sistema filosófico basexase no coñecemento experimental, o coñecemento válido é o científico. É a oposición ao racionalismo absoluto
-Vitalismo: é unha doutrina filosófica que se caracteriza por exaltar a vida. Defende o irracional fronte á realidade científica.
No século XX hai varias correntes:
-Existencialismo: é unha filosofía na que prevalece a existencia individual fronte a universal.A existencia individual non só se limita ao uso de razón senon tamén a paixón e liberdade. A claridade racional é desexada por todos pero non hai ningunha ciencia capaz de explicar toda a vida.
-Filosofía analítica: considera que os problemas filosóficos derivan da linguaxe que usamos. Centráronse en crear unha linguaxe ideal para poder usar na filosofía.
-Neopositivismo: continua a filosofía analítica e só considera xuizos con significado aqueles enunciados que son tautoloxías ou empiricamente verificables. O resto non terían significado.
-Escola de Frankfurt: son un grupo de pensadores que tiñan unha posicion marxista e psicanalítica, e critica o proceso pos-industrial e a chamada razón instrumenta.

NOTA: 9

# data[].attributes.body
A escola de Frankfurt é un grupo de pensadores que apareceron a carón do “Instituto de Investigación Social” da universidade de Frankfurt.
Dende una posición marxista e psicanalítica propoñen unha reflexión crítica sobre a sociedade pos-industrial e o concepto de “razón instrumental” que dirá sociedade propicia.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Idade Antiga:
Filósofos presocráticos- Tales de Mileto, os pitagóricos, Heráclito, Parménides e Demócrito que tratan de explicar a natureza .
Período antropolóxico- Sofistas e Sócrates que se centran no ser humano
Idade Media:
Conflito entre a razón e a fé (Santo Agostiño e Santo Tomé de Aquino)
Idade Moderna:
Racionalismo (Descartes) a razón é a ferramenta que permitirá ó home coñecer verdades universais e necesarias, e o empirismo (Kant) considera a experiencia como a única fonte válida de coñecemento.
Filosofía Contemporánea: idealismo alemán (Hegel), Marxismo (Karl Marx), positivismo (Stuart Mill), vitalismo (Ortega y Gasset), existencialismo (Sören Kierkegaard), filosofía analítica (Russell), neopositivismo (Rudolf Carnap) e escola de Frankfurt (Max Horkheimer)

NOTA: 6

# data[].attributes.body
A base da filosofía é a razón, en cambio a do cristianismo é a fé, temas totalmente opostos. Isto provoca un conflicto moi importante naqueles tempos.
Parte dos cristiáns acaban adaptando a filosofía á teoloxía.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
As dúas grandes correntes epistemolóxicas da Filosofía Moderna son o racionalismo e o epirismo.
Os racionalistas pensan na autosuficiencia da razón e cren nas ideas innatas, mentres que os epirimistas consideran a experiencia como fonte do coñecemento e defenden a negación das ideas innatas.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
•Século XIX: As principais correntes filosóficas son o idealismo alemán, o marxismo, o positivismo e o vitalismo.
•Século XX: As principais correntes filosóficas son o existencialismo, a filosofía analítica, o neopositivismo e a Escola de Frankfurt.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
No século XIX destacan correntes como o idealismo alemán, marxismo, positivismo e vitalismo.
Idealismo alemán: elabora un sistema que pode abarcar as ideas de todos os filósofas anteriores, considerado como racionalismo absoluto.
Marxismo: teoría filosófica, económica e política que aplica a dialéctica hegeliana á análise económica e histórica dende un punto de vista materialista.
Positivismo: sistema filosófico que se basea no coñecemento experimental e que rexeita a metafísica, representa a oposición ao racionalismo absoluto.
Vitalismo: doutrina filosófica caracterizada pola afirmación e a exaltación da vida en toda a súa magnitud.

No século XX destacan correntes como existencialismo, filosofía analítica, neopositivismo e escola de Frankfurt.
Existencialismo: filosofía que afirma a orixinalidade da existencia individual fronte as esencias universais.
Filosofía analítica: considera que os problemas filosóficos son un problema da linguaxe que usamos.
Neopositivismo: considera que só son xuízos con significado aqueles enunciados que ou son tautoloxías ou empíricamente verificables.
Escola de Frankfurt: grupo de pensadores que propoñían dende unha posición marxista unha reflexión crítica sobre a sociedade pos-industrial e concepto de frazon instrumental que esta sociedade propiciara.

NOTA: 9

# data[].attributes.body
Na Idade Moderna aparecen dúas correntes epistemolóxicas, o racionalismo e o empirismo.
Ambos busca mediante a razón coñecer as verdades universais, o racionalismo para o metodo dedutivo e o empirismo a inducción.
O racionalismo ten orixe do coñecemento na razón das ideas innatas e o empirismo na experiencia mediante a percepción.
O racionalismo busca regras que guíen a razón mentres que o empirismo busca mecanismos asociados á imaxinación.
Ambas correntes atopábanse con problemas, o racionalismo co problema de demostrar a existencia de Deus e o empirismo que a orixe das nosas percepcións é a realidade.
O racionalismo ten confianza plena na razón pola contra para o empirismo o coñecemento ten límites.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
As dúas grandes correntes epistemolóxicas da filosofía moderna son o racionalismo e o empirismo, diferéncianse en que o racionalismo defende o uso da razón como única e exclusiva fonte de coñecemento válido, e o empirismo considera que non hay coñecemento máis alá do que aporta a experiencia. Para os empiristas o coñecemento ten un carácter probable e non aporta certeza absoluta.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles consiste na reflexión sobre o concepto da felicidade. Di que a consecuencia dunha acción pode xerar felicidade ou non e analízase a percepción individual sobre dita acción.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
O concepto de que non existen por unha parte formas ideais e por outra parte seres materiais, senón que solo existen un tipo de seres (os seres materiais) é a alternativa que propón Aristóteles para intentar superar o dualismo platónico.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Na filosofía medieval aparece o conflito entre a fe do cristianismo, que se basea na aceptación incondicional da verdade relevada, e a razón da filosofía que busca o coñecemento para explicar a realidade mediante as bases racionais.
Este conflito xerado entre a filosofía e o cristianismo medieval foi un dos conflitos máis importantes deste período.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles baséase na importancia da felicidade.
Defende que a felicidade só pode ser alcanzada cunha vida dedicada á búsqueda do coñecemento porque esa é a verdadeira natureza do home: a razón.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
Aristóteles supera o dualismo platónico cunha ideoloxía realista, el di que non existen dous mundos separados, senón que só existe un único mundo formado por obxectos chamados substancias. Ademáis afirma que as ideas de Platón non existen separadas da materia correspondente.

NOTA: 8

# data[].attributes.body
Platón di que existen dous mundos diferentes no plano ontolóxico, o mundo sensible, donde están todas as cousas e se producen cambios, coa idea de Heráclito, e por outra parte o mundo das ideas que é o real e transcendente, a esencia das cousas, todas son perfectas e intanxibles, que se corresponde ca idea de Parménides.

NOTA: 9

# data[].attributes.body
Segundo Heráctilo a natureza está cambiando continuamente. Por outro lado Parménides defende que a natureza non varía pensando ca razón e os cambios que se producen son apariencia dos sentidos. A súa realidade eterna e inmutable, sempre idéntica.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Idade Antiga: Tales de Mileto, Anaximandro, Pitágoras, Heráclito, Parménides, Empédocles, Anaxágoras, Platón, Aristóteles...
Idade Medieval: Guillerme de Ockham,...
Idade Moderna: Thomas Hobbes, Descartes, Jonh Locke, Kant, ...
Idade Contemporánea: Friedrich Schelling, Auguste Comte, Karl Marx, Friedrich Engels...

NOTA: 5

# data[].attributes.body
O texto corresponde á Filosofía Contemporánea, está falando sobre a sociedade pos-industrial, polo tanto este fragmento pertence á escola de Frankfurt, xa que para eles esta sociedade era unha ameaza para a cultura.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
Foi un grupo moi variado de intelectuais que iniciaron un proxecto xuntos para transformar a sociedade pos-industrial. O seu obxetivo era que os seres humanos utilizáramos a razón como medio para actuar e tomar decisións.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
Nos séculos XIX e XX existían varias correntes filosóficas:
-O vitalismo: do século XIX, teoría filosófica  e científica que considera que existe un principio da vida só como resultado de forzas químicas.
-Marxismo: do século XIX, teoría filosófica de carácter económico e político, os seus pensadores están en contra do capitalismo.
-O positivismo: do século XIX, baséase no coñecemento experimental, o cal só acepta aquel coñecemento relacionado coa ciencia.
-O idealismo alemán: do século XIX, baseábase en entender todas as ideas, tanto as pasadas como as do futuro.

-Escola de Frankfurt: do século XX, é un grupo de pensadores que tiñan un punto de vista máis marxista.
-O neopositivismo: do século XX, só considera correcto iso que procede das matemáticas ou das ciencias naturais.
-A Filosofía analítica: do século XX, teoría que considera a linguaxe ordinaria como un problema para a filosofía.
-O existencialismo: do século XX, corrente filosófica que afirma que hay máis cousas a parte da razón, como a liberdade.

NOTA: 8.5

# data[].attributes.body
Na Filosofía Moderna existían dúas grandes correntes: o racionalismo, o cal argumentaba que todo o coñecemento tería que comezar con ideas innatas da mente, e o empirísmo que defendía que o coñecemento debía comezar sempre polas sensacións que recibimos a través dos sentidos.

NOTA: 5

# data[].attributes.body
A filosofía e o cristianismo teñen crenzas totalmente diferentes, por un lado a filosofía ten como fundamento a razón e o coñecemento para darlle unha explicación a todas as cousas, pero por outro lado o cristianismo baséase na fé e en Deus.
Aínda que finalmente a maioría da xente acaba aceptando as bases da filosofía.

NOTA: 6.5

# data[].attributes.body
El texto del que se habla pertenece a la filosofía del s. XX, concretamente a la Escuela de Frankfurt, ya que, igual que este grupo de filósofos, el texto da su opinión sobre la sociedad industrial actual, quejándose de la opresión de nuestra civilización, y que podría llegar a acabar con nosotros si no hacemos algo para parar la evolución tecnológica.

NOTA: 7

# data[].attributes.body
La Escuela de Frankfurt fue un grupo variado de intelectuales que criticaban la sociedad injusta en la que vivían, diciendo que el modelo ecónomico capitalista y la sociedad industrial y tecnológica eran una gran amenaza principalmente debido a las dos guerras mundiales. Algunos miembros de este grupo fueron Max Horkheimer (máximo representante), Theodor Adorno o Jürgen Habermas.

NOTA: 7.5

# data[].attributes.body
En la Edad Antigua podemos destacar a Platón, creador de la “Academia” en Atenas, y planteó el dualismo ontológico, dualismo epistemolóxico y dualismo antropológico.

En la Edad Media, Juan Escoto Erígena escribe una obra “De Visione Naturae”, en la que rechaza la idea sobre que el universo fuese creado de la nada.

En la Edad Moderna, Nicolás de Maquiavelo destaca por la visión pragmática de la política frente al idealismo de Platón.

En la Edad Contemporánea destaca Max Horkheimer, el mayor representante de la Escuela de Frankfurt, que veía la evolución de la sociedad industrial como una amenaza para la civilización.

NOTA: 6

# data[].attributes.body
Na filosofía social, no século XIX xa que trata temas desta e é na que mellor acoplamneto ten

NOTA: 3

# data[].attributes.body
A Escola de Frankfurt é uma escola de pensamento. Ela se baseia em uma teoria social e filosófica própria, desenvolvida no Instituto para Pesquisa Social da Universidade de Frankfurt. Várias teorias foram usadas como inspiracion, mas o marxismo foi a principal

NOTA: 7

# data[].attributes.body
O período compreendido entre 1801 e 1900 é denominado Século XIX. Dentre as principais correntes filosóficas e teóricas do período destacam-se a teoria da Evolução, de Charles Darwin, o positivismo de Auguste Comte, o marxismo, de Karl Marx e Friedrich Engels e a Psicanálise de Sigmund Freud.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
O racionalismo e o empirismo son dous correntes epistemolóxicas características da época moderna. No racionalismo prima a intuición racional sobre a intuición sensible, mentres que no empezo a intuición sensible é o principal fundamento do coñecemento.

NOTA: 4

# data[].attributes.body
A principal busca da filosofía medieval era a cohesión das crenzas herdadas da filosofía clásica cos dogmas do cristianismo, aínda que tamén houbo achegues moi importantes das crenzas xudías e islámicas. Temas da filosofía medieval

NOTA: 6

# data[].attributes.body
A ética de Aristóteles baséase no concepto de felicidade. O formulario de Aristóteles é bastante simple, unha acción é correcta se me fai feliz e é incorrecta se non me facer feliz. O pensamento de Aristóteles di que a consecuencia dunha acción xera felicidade ou non.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
como supera aristoteis o dualismo platonico para quen o home é un espírito encerrado na carcel do corpo aristoteis afirma que o ben supremo do ser humano é o perfeccionamento do seu ser e isto significa lafelicidade explique que tio de vida require vivir o ser humano para lograresto filosofia aristoteis e a esencia do home A unión alma corpo segundo Aristóteles é antinatural e accidental.

NOTA: 3

# data[].attributes.body
O dualismo ontolóxico: Mundo das Ideas/Mundo sensible Na controversia acerca de se o mundo estaba en constante cambio (Heráclito) ou isto era unha mera aparencia e o verdadeiro ser é inmutable e eterno (Parménides), Platón supón un punto intermedio pois conxuga ambas as postura

NOTA: 9

# data[].attributes.body
A postura que teñen fronte ao mundo; Heráclito decía que existe un devenir perpetuo. Fai unha comparación co lume, xa que este flúe eternamente, non se detén e á vez representa o cambio perpetuo e continuo. O mundo é cambiante e non estático, mentres que polo contrario Parménides negaba que existise o devir.

NOTA: 6