# data[].attributes.body
Hayat dediğin nedir ki...

# data[].attributes.attachment_link.description
Anı yaşamayı nasıl becerebiliriz sorusunu Biyolojik Çözümleme Uzmanı İrem Ayral Orhon görüntülü yanıtlıyor

# data[].attributes.body
Hayat dediğin 3 günden oluşuyor. Dün,  bugün, yarın. Stresten uzak durarak yaşanması gerekir.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hayat Dediğin Geçip Gidiyor Cancağızım (Seslendiren: İsmail ÖZMEN)

# data[].attributes.body
Tek başınıza kalmak, varoluşçu Sartre’ın (1985) dediği gibi, sizin varlığınızı size fark ettirecek, sizi korkuyla yüzleştirecek bir fırlatılmışlık ve bunaltı halini ortaya çıkaracaktır. Tek başınalık, yalnızlık bir kendiyle yüzleşme halidir. Bu tıpkı, Robinson Cruse’nun bir adada mahsur kaldığında, aslında kendi başına kalması gibidir. Adada mahsur kalması, onun kendisiyle yüzleşmesini, Sartre’çı anlamda varlığının farkına varmasını sağlamıştır. Ancak, yalnızca varoluşun farkına varmak, özünü ortaya koymak anlamına gelmemektedir. Var olmak, yapıp ettikleriyle, tercihleriyle, diğerleriyle olan etkileşimleriyle özünü oluşturarak, kendi tanımını yapmakla mümkündür. Var olmak, sizin varoluşunuzu tanımlayacak ötekinin varlığını gerektirmektedir. Dolayısıyla, Robinson Cruse, korku ve bunaltıyla varlığının farkına varsa da, tek başınalığı onun varlığını toplumsal açıdan çok anlamlı kılmayacaktır. Çünkü, birey eylemleriyle var olan bir faildir. Eylem fikri, bu yüzden, sosyolojide kaçınılmaz olarak merkezî önemdedir. Ayrıca eylem toplumsal organizasyonların ve kollektif hayatın temel unsurudur (Giddens, 2003: 8). Bu yönüyle bir adada mahsur kalmak, toplumsal yaşamdan, dolayısıyla eylemin anlam kazanmasından, toplumsallık içinde anlam kazanan ahlakî zorunluluklardan, zaman mefhumundan, beğenilme ve takdir edilme duygusundan, çalışma gerekliliğinden, kısacası ötekinin varlığıyla anlam kazanan her şeyden uzak kalmak anlamına gelmektedir. Adada hiçbir şey yaşamınızı diğer insanlarla paylaştığınız andaki gibi olmayacaktır. Örneğin, öyle mi davranmalıyım, yoksa böyle mi davranmalıyım sorusunu sormak çok anlamlı gelmeyecektir. Burada sabah, öğle, akşam vakitlerinin, gecenin bir yarısında kalkıp oturmanın, zamanı akıllıca kullanma çabalarının, günün tarihinin, geç ya da erken nitelemelerinin geçerli bir tanımı yoktur. Dolayısıyla sizin tek başınalığınıza neden olan adada gündelik yaşamı dolduran anlamların içi boştur. Çünkü anlamları üreten, gündelik yaşamdaki deneyimler ve başkalarıyla kurulan etkileşimlerdir.
Yazının Devamı, Sosylogca Dergisinin 4. sayısında okunabilir

# data[].attributes.body
HER GÜN YENİ BİR BAŞLANGIÇTIR: GÜNDELİK YAŞAMIN SOSYOLOJİK ANLAMLARI
Her sabah yeni bir başlangıçtır. Sabah, bireysel yaşamınızın sizin olan, diğer insanlarla, sözgelimi, eşinizle, çocuklarınızla, arkadaşlarınızla, patronunuzla, işe giderken bindiğiniz otobüsün şoförüyle, alışveriş yaptığınız marketin kasiyeriyle, doktorunuzla, yolda yürürken size gülümseyen güzel bir kızla ya da bankamatik sırasında önünüze geçen aceleci biriyle paylaşacağınız, çoğunlukla benzer eylemleri gerçekleştireceğiniz, fakat yine de sizin tercihlerinizle şekillenecek olan yeni bir günün başlangıcıdır. Gün yenidir, ancak yeni günde yaşanan her şeyin yeni olduğu söylenemez. Yani, yeni olan yaşanacak olanlar değil, yaşanacak olanların yeni olmasına dair umut ve olasılıklardır. Bu anlamda her yeni gün, gündelik yaşamın seyrine tekrar dalacağınız, rutin eylemlerde bulunacağınız, bazen monotonluktan yakınacağınız, fakat her gün gittiğiniz lokantaya bugün gidemediğiniz için huzursuz olacağınız, günler ne kadar çabuk geçiyor sohbetini tekrarlayacağınız, günlük yaşamınızı belirli zaman dilimlerine böleceğiniz, velhasıl, önceki günden ya da haftalardan çok farklı olmayan şeyler yaşayacağınız bir gündür. Bu nedenle gündelik yaşamlarımız hep aynı seyir içindeymiş gibi görünür ve hayatımızda kişisel beklentilerimizi karşılayan bazı ufak değişiklikler dışında, hiçbir değişiklik yaşanmıyormuş hissine kapılırız. Çünkü gündelik yaşam genellikle sorgulanmadan belli eylemlerin tekrarıyla sürdürülmektedir. Bireysel gündelik yaşamımız monotonlukla tanımlansa da, gündelik yaşamlarımız rutinler eylemlerden oluşsa da, bu, sosyal yaşam alanının değişmediği, sabit kaldığı veyahut aynılaştığı anlamına gelmemelidir. Sosyal yaşam ve sosyal yaşamı oluşturan hemen her şey tahmin edilmedik bir hızda değişmektedir. “Zaman ne kadar çabuk geçiyor” söylemi bile bunun kanıtıdır. Buradaki her şeyin aynı olduğu ya da günlük yaşamlarımızda çok fazla değişimin olmadığı düşüncesi, bireysel algılarımızın bir sonucudur. Oysa ne gündelik yaşam gerçeğini ne de gündelik yaşamda olup bitenleri belirleyen tek başına bizim bireyselliğimiz değildir. Böyle düşünülmesinin nedeni, gündelik yaşamın rutinleri içine dalan insanların, anlamların üretildiği etkileşim ve eylemlerin, yani olup bitenlerin anlamları üzerine pek düşünmemeleridir. İnsanlar gündelik yaşamlarında özel deneyimlerini başkalarının yaşadıklarıyla karşılaştırma gereği duymamaktadır. Hatta bireysel olandaki sosyal olanı, sosyal olandaki bireyselliği görmeye çaba göstermemektedir  (Bauman, 1999: 18). Ne var ki, sosyal gerçeklik, bireysel pratiklerimizle ilişkisi olduğu kadar, bizim bireyselliğimizi aşan yönlere de sahiptir.
Sosyal gerçeklik, bizim tek başımıza inşa ettiğimiz ya da edebileceğimiz bir gerçeklik değildir. Onu belirleyen bizim öznel bakışımız ya da algımız da değildir. Sosyal gerçeklik, diğerlerinin varlığını zorunlu kılan ve onların etkileşimlerinin ürünü olan bir gerçekliktir. Sosyal dünya doğal dünyadan, doğal dünyanın kendiliğinden işleyen yapısından çok farklıdır. Sosyal dünya, doğal dünyanın aksine, insanların yarattığı bir dünyadır. İnsan, doğal dünyadaki herhangi bir varlıktan farklı olarak, kendi yaşam dünyasını, kendisi gibi olan diğerleriyle ortaklaşa bir biçimde inşa etmiştir ve bu devam eden bir süreçtir. Söz konusu inşa süreci, gündelik yaşam deneyimleri ve her günkü insan etkileşimleriyle bir sürekliliğe sahiptir. Sosyal dünyayı yaratan da, ona taşıdığı anlamları yükleyen de insandır.
İnsan, doğada tek başına yaşamını sürdürebilen bir varlık değildir. İnsan toplumsal bir varlıktır. İnsanın var olması, toplumsallığının bir sonucudur. Çünkü insan açısından var olmak tek başına olmayı değil, başkalarının bilincinde var olmayı gerektirmektedir. Bu da toplumsallığı, gündelik yaşamın içine dâhil olmayı, öteki insanlarla etkileşime girmeyi ve eylemde bulunmayı zorunlu kılmaktadır. Aksi durumda, bir soyutlanmışlık deneyimi yaşanır ki, bazıları buna yalnızlık der.

# data[].attributes.attachment_link.title
YUSUF HAYALOĞLU ;;HAYAT NEDİR Kİ ANNE ( www.lazibore.com ) fındıklı

# data[].attributes.attachment_link.description
BEN HAYATIM BOYUNCA HEP KENDİMİ SORGULADIM..!!! NEDEN ANNEMMMMM. YUSUF HAYALOĞLU ;;HAYAT NEDİR Kİ ANNE ( www.lazibore.com ) fındıklı

# data[].attributes.body
Yaşamı sürdürebilme ve maddi/geçici başarı

...Geliri arttırmak ve sosyal statüyü yükseltmek.

...Başkalarıyla yarışmak ya da ortak olmak

...Sizi yaralayanları yok etmek ya da pasifist kalmaya çabalamak

...Yaşamak

...Kendi ailenizi ya da başkasının ailesini korumak

...Güç kazanmak ve gücü kullanmak

...Kitap ya da tablo gibi sanat eseri miras bırakmak/bırakmaya çabalamak

...Fiziksel, finansal ya da mental özgürlük kazanmak

...Ünlü olmak

...Çocuk sahibi olmak

Bilgelik ve bilgi

...Soru sormamak ya da sürekli soru sormak

...Sınırların ötesini keşfetmeye çalışmak

...Birinin hatalarından ders çıkartmak

...Sürekli olarak hayatın anlamını öğrenmeye ve anlamaya çabalamak

...Bir insanın bakış açsını/dünya görüşünü değiştirmek

Ahlaki

...Merhamet göstermek

...Başkalarıyla ve doğayla barış içinde yaşamak

...Aşık olmak

...Aşık ettirmek

...Erdemli olmaya çalışmak

...Başka insanlara hizmet etmek

...Adalet için çalışmak

Dinsel ve ruhanî.

...İç huzuru yakalamak

...Güzel ameller yapmak

...Ölümden sonra cennete ulaşmak

...Tanrı'ya hizmet etmek

...Kul olmak

# data[].attributes.body
Bir gün zengin bir iş adamının yolu küçük bir köye düşmüş.İş adamı burada her gün balığa çıkan ve yarım saat içinde küçük kovasını ağzına kadar kadar balılka dolduran bir balıkçıyla karşılaşmış.Onun bu her sabah küçük kayığına binip fazla açılmadan bir yerlere demir atmasını ve yarım saat içinde cokça balık tutup tekrar geri dönmesini bir kaç gün merakla takip etmiş.En sonunda dayanamayan iş adamı bu orta yaşlı balıkçıyla tanışmaya karar vermir ve gene bir gün balıkçının denizden dönme saatini denk getirip yanına gitmiş.Kendisini adama tanıtmış ve ve adamın burada neler yaptığını sormuş.Adam ağır ağır konuşarak:''Ben bu köye 5 yıl önce yerleştim.Ve her sabah balığa çıkıp karım ave bana yetecek kadar balık tutarım.Sonra karımla sabah yürüyüşüne cıkar ve eve döndüğümüzde öğle uykusu uyuruz.Akşam olunca ise tuttuğumuz balıkları pişirip sahilde gitar eşliğinde her gece şarap içeriz.Günlerim bu şekilde geçer gider.'' demiş.
Bunun üzerine işadamı balikçıya dönüp aslında sen çok zengin olabilirsin demiş.Balıkçı biraz gülümseyerek nasıl olacak o diye sormuş.İşadamı hararetli bir şekilde anlatmaya başlamış:''İlk önce balık tutma zamanını genişleteceksin ve hatta gerekirse akşama kadar balık tutacaksın.Tuttuğun bu balıkları balık haline satıp biritirdiğin parayla daha büyük bir kayık alacaksın.Tabi ki tuttuğun balık çogalacak böylece.Ve sen de kazandığın bu paralarla büyük bir balıkçı teknesi alacaksın.Fakat bu arada çalışmaya devam edeceksin.en sonunda biriktirdiğin paralarla bir balıkçı filosu kuracaksın.Ve buradan kazandığın büyük paralarla borsaya gireceksin ve hisse senetleri alacaksın.Aradan bir 3 yıl geçecek ve bu senetleri halka acacaksın:İşte bukadar.'' demiş.Balıkçı gene gülümseyerek sormuş:''Sonra ne olacak?''.İşadamı:''Ne mi olacak?İşte ozaman karını alır küçük bir köye yerleşirsin ve artık zevk için balık tutmaya başlarsn.Sabahları karınla yürüyüşe çıkar öğlenleri uyursun.Akşam ise tuttuğun balıkları gitar eşliğinde sarapla yersin.Güzel bir emekli hayatın olur.''

İşte bu hikayede gördüğümüz gibi bazıları para hırsından hayatı unutuyor.Yani hayat amacı para oluyor ve onlar dünya güzeliklerini farkedemeden bu dünyadan ayrılıyor.Halbuki paradan daha fazla değerli birsürü şey var etrafımızda.Önemli olan onları farkedebilmek.Hayatımızın her bölümünde bu güzelliklerle yaşayabilmek önemli olan.Yoksa güzel bir emeklilik hayaliyle ömrümüzü tüketiriz fakat sonçta emeklilik dahi yaşayamayız.

# data[].attributes.body
HAYAT NEDİR
Hayat: (yaşam) ölümün karşıtı. İnsanlarca, yaşayan canlıların etkinliğine verilen addır. Hayatın açık bir tanımı yoktur. Mevcut tanımlar betimleyici niteliktedir. Fizyolojik işlevler diye adlandırılan karmaşık işlemler fiziksel ve kimyasal temelini oluşturur. Aşağıdaki özelliklerden bazılarına ya da hepsine sahip organizmalara verilen addır:

1. Homeostazis (Eski Yunanca: Homois- değişmeden+ Stasis-ayakta durma): Bir organizmanın içindeki kararlılığı ve yeknesaklığı devam ettirme eğilimi.

2. Organizasyon:Yapısal olarak bir veya daha çok hücreden -hayatın temel ögesi- meydana gelmek.

3. Metabolizma (Eski Yunanca: Metabollein-değiştirmek): Canlı organize maddenin yapıldığı ve korunduğu fiziksel ve kimyasal olayların tümü. Enerji ve maddeyi organizmanın kullanması için hazır hale getiren dönüşümler.

4. Büyüme: Besin zincirinin ardışık düzeylerinde, maddelerin artan miktarlarda birikmesi. Anabolizm oranının katabolizmden yüksek olması. Büyüyen bir organizma maddeyi çevirmekle kalmaz, tüm parçalarında boyutsal genişleme vardır.

5. Adaptasyon (Uyum): Bir canlının kendi çevresine uyması, uymayı gerçekleştiren olaylar, canlının çevresi içinde yaşamasına olanak veren özellik.

6. Uyarana cevap- Stimulus (Latince: Stimulus-uyarmak, dürtmek-  Uyartı): Bir reseptör ya da uyarılabilen bir dokuda işlevsel ya da trofik tepki oluşturan herhangi bir etki, etken ya da hareket.

7. Çoğalma: Yeni, bağımsız organizma üretme yeteneği.  Tek ebeveynden aseksüel biçimde olabileceği gibi, seksüel biçimde iki ebeveynden de oluşabilir.