# data[].attributes.headline
Woensdag: Werkbezoek joods hospice Immanuel

# data[].attributes.subject
Woensdag: Werkbezoek joods hospice Immanuel

# data[].attributes.body
Ik ben op werkbezoek geweest bij Joods hospice Immanuel. Dit is een hospice voor joodse en niet-joodse ouderen met een levensverwachting van minder dan 3 maanden. Een verpleegkundige en een coördinator van dit hospice hebben ons verteld over hoe het er aan toe ging. Ze hadden geweldige verhalen over de laatste wensen van overleden patiënten. Mensen kunnen hier volgens de joodse regels en gewoontes leven, althans, als ze hier behoefte aan hebben. Er leven hier ook mensen die niks hebben met de joodse gemeenschap. Er leven hier maximaal 8 ouderen. Toen wij er waren, verbleven er 7 mensen want de 8e plek wordt altijd vrijgehouden voor een joods persoon die op sterven ligt en hier wil intrekken. In dit hospice werken een aantal verschillende professionals. Allereerst de verpleegkundigen, deze zorgen voor de zorg van de bewoners. De verpleegkundigen zijn onmisbaar in dit hospice. Ze zorgen ervoor dat alle bewoners een prettig verblijf hebben en kunnen leven zoals ze het willen. Als er een meer gecompliceerde behandeling nodig is, heeft het hospice arts Ruben van Coevorden tot de beschikking. Ook werken er hier vrijwilligers. Deze nemen voornamelijk te taken van mantelzorgers over zodat deze tot rust kunnen komen. Ze zijn een luisterend oor, maar zorgen ook voor primaire zorg van de patiënten.

Ik vond dit werkbezoek erg interessant. Ik wist niet dat er zulke kleine verzorgingstehuizen bestonden en het lijkt me fijn om in zo’n situatie te overlijden. Naar mijn indruk hadden de bewoners alle rust en konden ze precies zoals ze zelf wilden leven. Dit hospice gaf mij een erg huiselijk gevoel. Het zag er uit als een huis en zo voelde het ook.

# data[].attributes.body
Wanneer wijkt iemand af van de ‘normale’ norm?
Mensen worden al snel niet normaal genoemd. Als iemand zijn eigen ding doet, en het is iets wat niet veel mensen doen, is het al snel raar of ongewoon. Maar ik vind dat ieder mens uniek is. Iedereen heeft iets typerends en dat moet geaccepteerd worden. Het zou toch saai zijn als iedereen hetzelfde zou zijn? Maar als ik een antwoord zou moeten geven op deze vraag: ik vind dat iemand afwijkt van de normale norm als iemand niet meer zelfstandig kan participeren in de maatschappij. Als de persoon niet redelijk kan nadenken, als deze persoon niet zelfstandig dingen kan ondernemen of als deze persoon niet zelfstandig kan communiceren.
Hoe ga ik om met mensen die afwijken van de normale norm?
Mensen die afwijken van de normale norm moet je behandelen zoals je met ieder ander mens omgaat. Met respect, begrip en interesse. Je moet niet iemand anders dan jezelf gaan zijn omdat de persoon waarmee je in aanraking komt ‘anders’ is. Iedereen verdient een gelijke en respectvolle behandeling.