# data[].attributes.headline
Informator dla rodziców  i opiekunów o przemocy seksualnej .

# data[].attributes.subject
Informator dla rodziców  i opiekunów o przemocy seksualnej .

# data[].attributes.headline
Powody ujawniania przemocy seksualnej przez dzieci.

# data[].attributes.subject
Powody ujawniania przemocy seksualnej przez dzieci.

# data[].attributes.body
-chęć złamania tajemnicy;
-chęć powstrzymania wykorzystywania seksualnego;
-strach przed pełnym stosunkiem seksualnym;
-coraz większe groźby i naciski z strony oprawcy;
-strach przed wykorzystywaniem młodszego rodzeństwa lub innych dzieci;
- pragnienie poczucia ulgi

# data[].attributes.body
wiele czynników rodzinnych wiąże się ze wzrostem prawdopodobieństwa seksualnego wykorzystania dziecka,

badania Finkelhora przeprowadzone w grupie studentek, wykazały że ojczymowie wykorzystywali seksualnie swoje córki 5 razy częściej niż naturalni ojcowie,

do podatności wiktymizacyjnej tych dziewcząt przyczyniły się także matki. Studentki opisywały je jako emocjonalnie nieprzystępne, często chłodne uczuciowo lub dorastały one w ogóle bez obecności biologicznej matki, co czyniło je bardziej podatnymi na wykorzystanie seksualne,

matki wykorzystanych córek częściej przejawiały restryktywną postawę zarówno wobec córki, jak i wobec seksualizmu w ogóle,

bardziej na seksualne wykorzystanie narażone są dziewczęta z rodzin żyjących w ciągłym stresie, dorastające w atmosferze braku fizycznej otwartości, słabo chronione przez matki.

# data[].attributes.body
wszystkie istniejące dane ujawniają wśród ofiar seksualnego wykorzystania nadreprezentatywność dziewcząt w stosunku do chłopców,

wszystkie dane dotyczące płci sprawców ujawniają niewielką liczbę kobiet dokonujących tego typu przestępstw: najwyżej 4% (Russell 1983), kiedy ofiarami są dziewczynki i 20% gdy ofiarami są chłopcy (Finkelhor 1984),

dziewczęta w stosunku do chłopców są wykorzystywane częściej od 50 do 70%,

okresem największego ryzyka seksualnego wykorzystania jest u dzieci wiek pomiędzy 8 a 14 rokiem życia, aż do końca dzieciństwa.

# data[].attributes.body
Obszary budzące zakłopotanie w temacie problemu seksualnego wykorzystywania dziecka:

szczególna atmosfera kazirodztwa,

konieczność poruszania problemu seksualizmu z dzieckiem, czy sobą samym.

Są to obszary trudne do zbadania, ponieważ tworzona jest wokół nich atmosfera tajemniczości, zaprzeczenia, poczucia winy czy wstydu, które stanowią nieodłączne komponenty tego zjawiska. Powyższe zagadnienie prowokuje silne emocje, również dlatego, że dotyka innych ważnych kwestii, takich jak: wychowanie dziecka w ogóle, seksualizm człowieka, problem władzy.

# data[].attributes.body
depresja,

poczucie winy,

niska samoocena,

fobia,

koszmary nocne,

wzrost niepokoju,

poczucie odrzucenia,

odrzucenie szkoły,

ciąża,

próby samobójcze,

zmienność nastrojów,

trudności psychologiczne,

# data[].attributes.headline
Jak powinien postępować terapeuta i rodzic wobec dziecka molestowanego? 

# data[].attributes.subject
Jak powinien postępować terapeuta i rodzic wobec dziecka molestowanego? 

# data[].attributes.body
1. Zapewnij dziecko, że mu wierzysz.

2. Zadbaj o jego bezpieczeństwo, zrób wszystko, by uchronić je przed kolejnymi aktami przemocy.

3. Pochwal i doceń to, że opowiedziało o tym, co się wydarzyło.

4. Spróbuj zrozumieć i zaakceptować fakt, że o molestowaniu nie powiedziało wcześniej.

5. Nie obwiniaj dziecka za to, co się stało.

6. Wytłumacz mu, że całą odpowiedzialność za to, co się wydarzyło, ponosi sprawca.

7. Pozwól dziecku odczuwać i wyrażać wszystkie uczucia, jakie przeżywa w związku z zaistniałą sytuacją (zarówno pozytywne, jak i negatywne).

8. Nie powstrzymuj się od bliskiego, fizycznego kontaktu z dzieckiem.

9. Nie bądź wobec niego nadopiekuńczy.

10. Zapewnij mu specjalistyczną pomoc (medyczną, psychologiczną, prawną).

# data[].attributes.body
Jest wiele teorii na ten temat, jedna z nim mówi o tym, że potomstwo ze związku kazirodczego jest często obarczone wadami genetycznymi. Dlatego też podświadomie unikamy kontaktów seksualnych z osobami z nami spokrewnionymi. Z biologicznego punktu widzenia tego typu związki nie powinny mieć racji bytu właśnie ze względów genetycznych.

Wymieńmy tylko niektóre z chorób np. mukowiscydozę, rdzeniowy zanik mięśni. Badania dowodzą, że dzieci ze związków kazirodczych są narażone na te choroby 18 razy częściej niż pozostałe. Natomiast różne formy zniekształcenia, powodujące śmierć podczas porodu zdarzają się 10 razy częściej niż normalnie. Dwukrotnie częściej zdarzają się też poronienia. Kolejnym problemem jest obniżenie w wielu przypadkach zdolności intelektualnych. Badania dowiodły, że dzieci ze związków kazirodczych mają średnio o 10 do 16 punktów IQ mniej niż ich rówieśnicy. Ryzyko wystąpienia ilorazu IQ poniżej 70, świadczącego o opóźnieniu umysłowym rośnie o ponad 400%. Dodatkowo ciężej rozwijają w sobie umiejętności społeczne. Warto podkreślić, że nie wszystkie dzieci rodziców blisko spokrewnionych doświadczają tego typu problemów, mogą się bowiem rozwijać tak samo dobrze jak ich rówieśnicy.

# data[].attributes.body
Czyn kazirodczy jest naruszeniem dwojakiego rodzaju norm: prawnych i moralnych. Polega on na wykorzystaniu seksualnym dziecka do lat 15 - najczęściej córki lub pasierbicy- przez osobę dorosłą- najczęściej· ojca. Ponieważ relacja między sprawcą i ofiarą jest oparta na pokrewieństwie i zależności, możliwość ucieczki lub separacji dziecka jest niewielka. Ze względu na sprawowaną władzę rodzicielską, dostęp sprawcy do ofiary jest stały i nieograniczony. Stąd wykorzystywanie dziecka rzadko ma charakter epizodyczny, najczęściej powtarza się przez dłuższy czas, a niekiedy trwa nawet latami.

# data[].attributes.body
Bardzo drastyczne formy wykorzystania (zamierzony lub przeprowadzony kontakt waginalny, analny, oralny z użyciem siły lub bez) - 34%

Drastyczne formy wykorzystania (zamierzone lub przeprowadzone pieszczoty genitaliów, symulacja stosunku, penetracja palcami z użyciem siły lub bez) - 32%

Mniej drastyczne formy wykorzystania (zamierzony lub przeprowadzony dotyk pośladków, ud, nóg lub innych części ciała, dotyk piersi lub genitaliów przez ubranie, pocałunki z użyciem siły lub bez) - 34%

*Opracowanie na podstawie Russell, 1986

# data[].attributes.headline
Rodzaje strategii stosowanych przez sprawców - ojców

# data[].attributes.subject
Rodzaje strategii stosowanych przez sprawców - ojców

# data[].attributes.body
- użycie siły lub groźba jej użycia 27%
- zaskoczenie ofiary 17%
- wykorzystanie nieprzytomności (snu) ofiary 9%
- oszukanie ofiary 3%
- groźby 2%
- przekupywanie ofiary 1%
- manipulowanie przekonaniami ofiary 1%

# data[].attributes.body
W perspektywie antropologicznej – więź społeczna, determinująca stosunki między co najmniej dwoma jednostkami, oparta na pochodzeniu lub małżeństwie. Obok gospodarki, polityki i religii pokrewieństwo zalicza się do podstawowych instytucji kształtujących życie społeczne, m.in. ustala porządek prawny w danej grupie. Osoby będące klasyfikowane jako krewni posiadają, względem innych, określone prawa oraz obowiązki. Pewne z nich, takie jak na przykład prawo do dziedziczenia, zostały skodyfikowane. Jednostki połączone więzią pokrewieństwa są nazywane krewnymi tworzącymi grupy krewniacze.

# data[].attributes.body
wyższy wiek sprawcy naraża na poważniejsze konsekwencje ofiarę,

wiek sprawcy stanowi jeden z predyktorów traumy,

wykorzystanie niesie za sobą większą traumę, gdy sprawcą jest mężczyzna,

pokrewieństwo lub naśladująca je szczególna więź ze sprawcą są dodatkowym obciążeniem dla ofiar wykorzystywania,

jeśli sprawcą jest ojciec trauma zawsze będzie wyższa niż w przypadku sprawstwa innych członków rodziny czy osób niespokrewnionych.

# data[].attributes.headline
Historia gwałconej dziewczyny przez kuzyna.

# data[].attributes.subject
Historia gwałconej dziewczyny przez kuzyna.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sąsiad się do niego dobierał, więc zadał mu 10 ciosów nożem

Jubileuszowo o pani Łomży

Już mamy awanturę, jak pożegnać lato

Odpady zdradziły, kto jest sprawcą (zdjęcia)

Strefa kibiców wypełniona po brzegi! [ZDJĘCIA, WIDEO]

Strefa kibiców wypełniona po brzegi! [ZDJĘCIA, WIDEO]

MŚ 2018. Znamy składy na mecz Polska - Senegal! [ZDJĘCIA]

Tragiczny pożar w bloku. Zginął mężczyzna (zdjęcia, wideo)

W lesie nielegalnie składują śmieci. Gmina nie reaguje [FOTO]

Wypadek na DK 16. Dwie osoby w szpitalu

Tragiczny wypadek. Dwie osoby nie żyją (zdjęcia)

Wypadek na DK 65. Zderzyło się pięć aut

Nie żyją dwie osoby. Autokar wypadł z trasy

MISTRZOWIE SMAKU Zgłoś kandydatów!

Przedszkole na Medal 2018. Wielka gala za nami

Oto najlepsze przedszkola w województwie

Czy rozpoznasz te kwiaty? Na 100 procent?

Czy rozpoznasz powiat jeśli schowamy jego stolicę?

Słownik podlaskich przekleństw. Znasz je?

Quiz z wiedzy o seksie. Odważysz się?

Półfinał Miss Polski Nastolatek 2018 i ćwierćfinał Miss Polski 2018 [zdjęcia]

Pięć najpiękniejszych Podlasianek w półfinale Miss Polski [ZDJĘCIA]

Czterech Podlasian dostało się do półfinału konkursu Mister Polski 2018

Mister Podlasia: Powstrzymywałem łzy

Jezu ufam dla Ciebie. Nowe memy o Podlasiu! [ZDJĘCIA]

Zobacz nowe memy o Białymstoku i Podlasiu!

Memy na pierwszy dzień wiosny (zdjęcia)

Tworzą najlepsze "suchary" w Polsce (zdjęcia)

Idziesz po paszport? Przy okazji wyrób kartę EKUZ

Krótszy dzień pracy: Partia Razem chce skrócić dzień pracy do 7 godzin

Emerytura bez podatku. Tego chce PSL (zdjęcia)

Program Mama Plus: Darmowe leki dla kobiet w ciąży i inne udogodnienia

Katarzyna Kownacka kkownacka@nto.pl

Aktualizacja:

Dzisiaj Tamara, żeby wyzbyć się traumy z dzieciństwa, rysuje takie grafiki.

Mam na imię Tamara, mam 29 lat. Boję się mężczyzn z obgryzionymi do połowy paznokciami. Takie miał mój kuzyn. Podduszał mnie dłońmi, kiedy gwałcił. Pierwszy raz zrobił to, gdy miałam 11 lat. Śnię o tym niemal co noc. Dlatego boję się ciemności.

Dzisiaj Tamara, żeby wyzbyć się traumy z dzieciństwa, rysuje takie grafiki.

Pierwszy raz przyszedł do mojego łóżka, gdy skończyłam 10 lat. Obejrzał wtedy film z dorosłymi o ludziach, którzy umierają na raka. Tak zmarła jego mama, moja ukochana ciocia. Wtedy wieczorem powiedział, że boi się spać sam. Pozwolili mu położyć się do mnie. Miałam 10 lat, a on 15. Kiedy wszyscy usnęli, zaczął mnie dotykać. Zesztywniałam. Nie wiedziałam, co mi robi, co się dzieje. Wtedy tylko mnie dotykał.

Potem zaczął we mnie wkładać różne rzeczy. Trzonek latarki, kredki, palce. Przychodził prawie co noc. Nauczył się chodzić na palcach po deskach podłogi tak, żeby nie skrzypiały. Kiedy próbowałam się wyrywać, straszył domem dziecka albo ojcem. Taty bałam się wtedy bardziej niż jego. Kiedy byłam dzieckiem, nim rodzice się rozwiedli, tata strasznie mnie bił i krzyczał. Wydawało mi się, że najgorsze, co może mi się zdarzyć, to do niego wrócić. Więc milczałam. A mój kuzyn pozwalał sobie na coraz więcej. Kiedyś była u nas babcia. Przy niej wsadził rękę pod kołdrę, którą się okryłam i dotykał. Uciszył mnie gestem. '

Potwornie się go bałam.
był piękny dzień...
oparta o łóżko rodziców...
od tyłu... zatkał mi usta...
miałam 11 lat...

Był środek tygodnia, ciepły, słoneczny dzień. Nie poszłam wtedy do szkoły, bo mama z młodszym bratem pojechała do lekarza. Pilnowałam dwóch pozostałych braciszków. W którymś momencie mój kuzyn zamknął ich dwa pokoje dalej. Pamiętam, że był w krótkich spodenkach i bawełnianej koszulce. Wysoki i potężny, wypełniał całe drzwi, kiedy wchodził.

Pamiętam też, że moi bracia strasznie płakali. Krzyczeli, żebym ich nie zostawiała. Słyszałam to, kiedy popchnął mnie na łóżko rodziców. Kazał się rozebrać, zatkał usta, chwycił dłonią za szyję i poddusił tak, że zrobiło mi się słabo. Rozszerzył moje nogi i zgwałcił. Miałam dreszcze - z bólu, strachu i upokorzenia. Krwawiłam, ale on kazał mi klęczeć. Nagiej, przerażonej, poranionej. Sam usiadł w fotelu i oglądał telewizję. Błagałam, żeby pozwolił mi pójść. To trwało chyba z godzinę. Potem kazał wyszorować krew z podłogi i łóżka, żeby mama się nie dowiedziała. Groził, że jeśli pisnę słówko, to zgłosi nas do opieki socjalnej i ta odda mnie i moich braci do domów dziecka. Nie powiedziałam nic. Kiedy wróciła mama, dostałam lanie drewnianą deską kuchenną, bo bracia powiedzieli, że ich zostawiłam.

nie mogłam siedzieć...
nie mogłam chodzić.
nie mogłam spać...
prawie nie jadłam...
bałam się...

Po tym pierwszym razie miałam dwa tygodnie spokoju. Myślałam, że już więcej tego nie zrobi. Ale zrobił. Nie raz. Najpierw przychodził raz w tygodniu, potem nawet co dwa, trzy dni. W nocy albo kiedy mamy i ojczyma nie było. Zawsze było tak samo - jedną ręką zatykał mi usta i dusił tak, że traciłam oddech i robiło mi się ciemno, a drugą ściągał mnie za nogi na brzeg łóżka. Kiedy próbowałam się wyrywać, bił. Kiedy płakałam, był jeszcze brutalniejszy. Na całe lata nauczyłam się nie płakać. Ciągle straszył. Kiedyś, gdy nikogo nie było w domu, przystawił mi nóż kuchenny do gardła i powiedział, że moje życie zależy od niego. Powtarzał, że sama tego chcę, że jestem małą dziwką, której można używać. Szybko mu uwierzyłam.

W pokoju, w którym spałam, nocował mój młodszy brat. Miał wtedy 6 czy 7 lat. Poprosiłam rodziców, żeby go zabrali, bo chcę mieć spokój. Tak naprawdę bałam się, że może słyszeć albo widzieć, co robi mi kuzyn. Chciałam go chronić. Nie wiem, czy mi się udało - widziałam nieraz, jak mój kuzyn i jemu szeptał coś do ucha. Widziałam, jak brat ucieka do pokoju, zamyka się i godzinami stamtąd nie wychodzi. Myślę, że mój kuzyn wykorzystał i jego. Dziś brat mówi, że nie pamięta tamtych czasów. Niczego. Nie chce do nich wracać.

Nauczyłam się słyszeć każdy szelest. Zasypiać, kiedy wszyscy usną i spać czujnie. Nigdy nie wiedziałam, kiedy przyjdzie znowu. Gdy wychodził z mojego łóżka szłam się kąpać. Musiałam go z siebie zmyć. Potem wiele lat nie umiałam się umyć bez poczucia obrzydzenia do siebie. Często podczas kąpieli wymiotowałam. Czułam się brudna. Na noc zakładałam dwie pidżamy i koszulę - myślałam, że będzie mu trudniej. Że to go zniechęci. Nie zniechęciło.

Ile razy to zrobił - nigdy nie liczyłam. Często zostawiał po sobie siniaki, ślady rąk. Nikt poza mną ich nie widział.

Mój kuzyn zgwałcił mnie kiedyś w noc przed Wigilią Bożego Narodzenia. Następnego dnia siadaliśmy razem do stołu. Nie chciałam łamać się z nim opłatkiem. Mama krzyczała, że jestem niewdzięczna, że zepsułam święta, nie mam sumienia.

Powiedziałam mamie...
wezwała go na rozmowę...
wyparł się...
mama uwierzyła jemu...

Mój kuzyn był wtedy w wojsku, miałam 14 lat. Gdy się dowiedziałam, że ma przyjechać na przepustkę, wpadłam w panikę. Płakałam kilka dni. Wreszcie postanowiłam porozmawiać z mamą. Poprosiłam ją do swojego pokoju. Siedziała na tapczanie z kolorową narzutą, kiedy jej mówiłam, co ze mną robił. Mówiłam, że się boję, że nie chcę, by przyjeżdżał. Nie uwierzyła. Napisała do niego list, wezwała go na rozmowę i zapytała, czy to prawda. On odpowiedział, że nie. Uwierzyła jemu. Wtedy straciłam wiarę, że coś się może zmienić.

Myślałam że jak będę strasznie chuda...
nie będzie mnie chciał...
zachorowałam na anoreksję... (...)
dla niego nie miało znaczenia (...)

Kiedy się bałam, zawsze mało jadłam. Ale jakiś czas po rozmowie z mamą pomyślałam, że jeśli przestanę jeść w ogóle i będę bardzo chuda, to on nie będzie mnie chciał. Że poczuje obrzydzenie i zostawi mnie w spokoju. Chudłam szybko. Miałam 15 lat i przy 170 cm wzrostu ważyłam 38 kg. Ale mój kuzyn nie zostawił mnie w spokoju. Przychodził w nocy i gwałcił dalej. A mama krzyczała, że nie jem i ludzie wytykają ją na ulicy. Mawiała też często: tyle dla was zrobiłam, tak się poświęcałam, a wy jesteście tacy niewdzięczni. Kiedy się przekonałam, że głodzenie nie pomaga, zaczęłam jeść na siłę. I wymiotować. Z anoreksji popadłam w bulimię. Trafiłam do lekarza, a ten wysłał mnie do szpitala.

Powiedziałam w szpitalu, że kuzyn mi robi
krzywdę...
pani doktor przerwała...
nie pozwoliła nawet skończyć...
powiedziała, żebym nie opowiadała
historii wyssanych z palca...

Byłam tam dwa tygodnie. Było cudownie, bo nie było mojego kuzyna. Przesypiałam noce, czułam się swobodnie. Chciałam tam zostać jak najdłużej. Poszłam do pani doktor. Chciałam jej wszystko opowiedzieć. Wydawała się ciepła, mądra i rozumiejąca. Wyglądała na taką, która wysłucha i pomoże. Nie pomogła. Kiedy jej powiedziałam, że nie chcę wracać do domu, bo kuzyn mnie dotyka, wkłada we mnie różne rzeczy i gwałci, zadzwoniła do mamy. Powiedziała, że fantazjuję, opowiadam historie wyssane z palca i żebyśmy to sobie załatwili w domu.

Następnego dnia mama zabrała mnie ze szpitala. W domu zbiła drewnianą deską kuchenną. Tą samą, którą biła po pierwszym gwałcie. Znalazłam w książce telefonicznej adres pani doktor. Napisałam do niej list: że jest mi przykro i że była moją ostatnią deską ratunku.

Wyprowadziłam się z domu.
On został...
Mama pozwoliła mu być...
wiedziałam już, że nikt mi nie pomoże...

Próbowałam się zabić dwa razy. Raz w parku za moją starą szkołą. To było już po tym, jak w wieku 18 lat wyprowadziłam się z domu. Nawet wtedy mój kuzyn nie dał mi spokoju. Nachodził mnie co jakiś czas, przestępował drogę - gdziekolwiek się wyprowadziłam. Stawał przede mną i pytał, czy chcę jeszcze. Albo czy pamiętam, jak było dobrze.

Któregoś dnia wieczorem spotkałam go po pracy. Rozpiął rozporek, ściągnął spodnie i zapytał, czy mu obciągnę. Zemdlałam. Postanowiłam z tym skończyć. Poszłam do parku, próbowałam się powiesić, ale urwała się lina. Byłam na siebie wściekła, że nawet zabić się nie potrafię. Trafiłam na oddział.
Drugi raz był w szpitalu. Pani psycholog postanowiła mnie leczyć metodą Hellingera. Kazała mi powtarzać: "mamo, robiłam to z chęcią dla Ciebie". A potem: "Zakładając sprawę w sądzie, stawiam się na równi z oprawcą". Bo założyłam wtedy sprawę, poszłam do prokuratury i opowiedziałam wszystko. Ale to zdanie - było o jedno za dużo. Wyczekałam w łazience aż wszyscy usną i próbowałam powiesić się na framudze drzwi. Jedna z pacjentek przyszła do toalety. Odratowali mnie.

Nikt nie wie, kiedy to się skończy...
Czuję się brudna...
oblepiona nim...
czuję się jak dziwka...
jak ostatnia szmata...
mała kurewka...
czuję go wszędzie...

Na terapię trafiłam w 2005 roku dzięki pani psycholog, która wyłapała mnie na internetowej grupie wsparcia Fundacji Kidprotect.pl. Umówiła mnie z terapeutką. Przez pierwsze tygodnie przychodziłam do niej i tylko płakałam. Nie umiałam mówić. Potem zaczęłam pisać o swoich wspomnieniach na kartkach. Odpowiadać na pytania: kto mi robił krzywdę, jaką, od kiedy, jak długo, jak często.

W 2008 roku zdecydowałam się złożyć sprawę do sądu. Terapeutki pomogły mi pójść do prokuratury, skontaktowały z prawnikiem. Najpierw były trzy godziny przesłuchań u prokuratora, potem osiem rozpraw. Było i kilka takich, które się nie odbyły, bo mój kuzyn się nie stawiał. Przed każdą wymiotowałam, prawie na każdej mdlałam. Ze strachu i stresu. Na co drugą wzywali do mnie pogotowie. Musiałam zeznawać przy moim kuzynie, bo pani sędzia nie zgodziła się, żeby go nie było.

Powiedziała, że on też ma prawo do reakcji, choć czytałam w karcie praw ofiary, że takie przesłuchanie mogłoby się odbyć bez sprawcy. Spotykałam się z nim na sądowym korytarzu, choć według prawa nie musiałam. Pani sędzina pozwoliła mi tylko zeznawać w obecności pani psycholog. Ale już nie znajomej, tylko sądowej. Dobrze, że była. Sama pewnie bym się wycofała. Nie dałabym rady.

Pani psycholog przez całe przesłuchanie w sądzie trzymała mnie za rękę. Potem miała sine palce, bo mocno ją ściskałam. Stanęła obok mnie - tak, żebym nie widziała mojego kuzyna. Powiedziała, że tak będzie mi łatwiej mówić. Było, ale tylko trochę.

Zeznawali biegli, terapeuci, do których trafiłam. Pani doktor, którą kilka lat wcześniej spotkałam w szpitalu i mi nie pomogła, na rozprawie powiedziała, że nie pamięta takiej pacjentki. Pewnie gdyby pamiętała, straciłaby prawo wykonywania zawodu. Pamiętała za to moja mama. Najpierw, gdy dostała wezwanie na przesłuchania, zadzwoniła do mnie i krzyczała, że zamiast zapomnieć, ciągam ją po sądach i robię wstyd. Ale potem mówiła. Że widziała, jak piorę zakrwawione majtki i pościel, że nie wie, czemu nie pytała i nie reagowała, że faktycznie lekarka powiedziała jej o mojej skardze.

Przeżyłam...
Moja prawie trzyletnia walka dobiegła końca...
I choć po drodze wątpiłam
w to, że wytrzymam...
to jednak
wytrzymałam...

23 września 2010 r. w Sądzie Rejonowym w Strzelcach Opolskich sąd skazał mojego kuzyna na 2 lata i 10 miesięcy więzienia. Dostał wyrok za gwałty i inne czynności seksualne. Za wkładanie we mnie trzonka od latarki i kredek. Po ogłoszeniu wyroku czułam ogromne zmęczenie i ulgę. Wiedziałam, że będzie apelacja.

Dwa dni przed rozprawą odwoławczą dowiedziałam się, że mój kuzyn zmarł w szpitalu w wyniku obrażeń, które odniósł w ulicznej bójce. Poczułam ulgę, ale i winę. Pomyślałam, że to przeze mnie. Powiedziałem to terapeutce. Odpowiedziała: "Jeśli czujesz się winna, to go przeproś za wszystko". Poczułam złość. Nigdy go nie przeproszę - poczucie winy prysnęło jak bańka mydlana.

wczoraj wracałam z pracy...
obok stał jakiś zupełnie
nieznajomy mi chłopak
miał takie same dłonie
jak on...
tak samo obgryzione paznokcie...
bałam się jak wtedy...
gdy nikt nie wiedział
kiedy to się zaczęło...

Wciąż boję się ciemności, bo wtedy śni mi się pierwszy gwałt. Marzę, by kiedyś przespać noc bez leków nasennych. Boję się mężczyzn z paznokciami obgryzionymi do połowy, takimi, jak miał mój kuzyn. Kiedy widzę podobne, wpadam w panikę, szerzej otwieram oczy i mówię sobie, że to nie on. Ale zaczynam już lubić sukienki. I marzę o dziecku. Mój mąż był pierwszą osobą, która mi uwierzyła. Pomógł w terapii, wspierał podczas procesu, woził do lekarzy, jeździł na konsultacje do mojej psycholog. Zawsze był cierpliwy i wyrozumiały. Nie zmuszał do dotyku, nie naciskał.

Dużo czasu spędzam w internecie, wyszukując ludzi podobnych do mnie. Nie chcę, by jak ja, przez lata byli sami. Obserwuję ludzi wokół i często wyłapuję takich, którym dzieje się krzywda. Których ktoś gwałci i wykorzystuje jak mnie. Jest ich wielu. Mówię o tym, bo chciałabym, żeby to, co przeżyłam, nie poszło na marne. Żeby ludzie tacy jak ja wiedzieli, że można nie być ofiarą przez całe życie. Że można o siebie zadbać, że można o sobie decydować. Chciałabym napisać o tym książkę do wszystkich, którzy nie chcą być sami.

Członkowie rządu PiS otrzymywali wysokie nagrody od 2016 roku. Informacje...

# data[].attributes.attachment_link.title
Kazał się rozebrać, zatkał usta, chwycił dłonią za szyję i...

# data[].attributes.attachment_link.description
Sąsiad się do niego dobierał, więc zadał mu 10 ciosów nożem Jubileuszowo o pani Łomży Już mamy awanturę, jak pożegnać lato Odpady zdradziły, kto jest sprawcą (zdjęcia) Strefa kibiców wypełniona po brzegi! [ZDJĘCIA, WIDEO] Strefa kibiców wypełniona po brzegi! [ZDJĘCIA, WIDEO] MŚ 2018. Znamy składy na mecz Polska - Senegal!

# data[].attributes.headline
Przykładowe miejsca, w których można uzyskać pomoc:

# data[].attributes.subject
Przykładowe miejsca, w których można uzyskać pomoc:

# data[].attributes.body
1.  Zarząd Główny Towarzystwa Rozwoju Rodziny
Poradnia Młodzieżowa i Rodzinna TRR
00-331 Warszawa, ul. Sewerynów 4
tel./fax (0-22) 828-61-92

2. Stowarzyszenie Pomocy Rodzinie "Droga"
ul. Proletariacka 21
15-449 Białystok
tel. (085) 652-57-17
fax. (085) 652-57-17 (wew. 17)
www.stowarzyszeniedroga.pl

3. Młodzieżowy Ośrodek Terapii i Readaptacji "Etap"
ul. Włókiennicza 7
14-464 Białystok
tel./faks (085) 744-52-24
e-mail: droga.etap@neostrada.pl
www.stowarzyszeniedroga.pl/etap.html

4. Centrum Ochrony Dziecka i Rodziny
ul. Dziesięciny 15
15-806 Białystok
tel./faks (085) 652-54-94
www.klanzabialystok.org.pl

5. Ośrodek Interwencji Kryzysowej
Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie
ul. Świerkowa 60
16-400 Suwałki
tel. (087) 565 92 82
e-mail: interwencja@powiat.suwalski.pl

# data[].attributes.headline
Profilaktyka wykorzystywania seksualnego dzieci – działania wobec sprawców

# data[].attributes.subject
Profilaktyka wykorzystywania seksualnego dzieci – działania wobec sprawców

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
- Coś bardzo złego - odpowiedziała tylko Małgorzata. Przecież nie powie córce, że jej młodsza siostra, 7-letnia Ola, jest nie tylko siostrą, ale też siostrzenicą. Nie powie przecież Agnieszce, że drży o nią, bo wie, że teraz jej kolej.

Władca

- W takich domach na uboczu, do których rzadko kto zagląda, kazirodztwo miewa się dobrze - mówi prof. Maria Beisert, psycholog, seksuolog i prawnik z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ale zastrzega: - To może się zdarzyć w każdym miejscu, w każdej, nawet wykształconej i dobrze sytuowanej rodzinie z miasta.

W zeszłym roku naukowcy z Pracowni Seksuologii Społecznej i Klinicznej Instytutu Psychologii UAM, którym kieruje prof. Beisert, rozmawiali ze sprawcami kazirodztwa osadzonymi w polskich więzieniach. Chcieli się dowiedzieć, jakie motywy nimi kierują. Okazało się, że większość nie uważa, by dzieciom, które latami molestowali, działa się krzywda. Być może dlatego, że często sami przeszli w dzieciństwie brutalną inicjację seksualną. Wielu z nich wychowywało się w domach, w których o seksie co prawda nie mówiło się wcale, ale rodzice uprawiali go na oczach dzieci.

- Od reszty pedofilów, którzy z reguły wiedzą, że popełniają przestępstwo, kazirodców odróżnia przekonanie, że mają prawo do kontaktów seksualnych z własnymi dziećmi - dodaje prof. Beisert. - Traktują swoje dzieci jak własność. Takiemu podejściu sprzyja niestety wciąż powszechny u nas, zwłaszcza na wsiach, patriarchalny model rodziny, w którym to ojciec decyduje o wszystkim. On jest panem i władcą.

Bicie

Małgorzata długo myślała, że jej mąż jest po prostu brutalem. Poznała go na wiejskiej zabawie. Przystojny był, miał gadkę. Zaraz po ślubie pojawił się syn. Potem na świat przyszła Kasia. Gdy Małgorzata była z nią w ciąży, mąż uderzył po raz pierwszy. Mówił, że to nie jego dziecko. To samo mówił potem przy każdym kolejnym.

To chyba wtedy tak bardzo zbliżył się do Kasi. Zawsze ją faworyzował, jej jednej nie bił, tylko ona się go nie bała. - Czy coś przeczuwałam? - zastanawia się Małgorzata. - Chyba nie. Owszem, wiedziałam, że Paweł jest potworem, ale myślałam, że własnego dziecka do łóżka nie zaciągnie.

Ale w 2007 r. Kasia, która nie miała jeszcze wtedy 18 lat, zaczęła dziwnie puchnąć. Matka kazała jej iść do lekarza, ale nie posłuchała. - Pewnego dnia wróciła do domu i płacze, że brzuch ją strasznie boli - wspomina matka.

Tłumaczyła, że to przez zapiekankę, którą zjadła w supermarkecie. Kiedy ból nie mijał, Małgorzata wezwała karetkę. Przyjechała jak do zatrucia, tylko z kierowcą i sanitariuszem. - Coś pani narobiła? - zaczęli wrzeszczeć. - Pani córka rodzi!

Milczenie

Szacuje się, że w Polsce prawie 2 proc. dorosłych mężczyzn dopuszcza się kazirodztwa. Ale oficjalne statystyki to wierzchołek góry lodowej - część psychologów uważa, że przez bliską osobę - dziadka, ojca, brata - molestowane jest nawet co siódme dziecko.

Co jakiś czas wychodzi na jaw kolejna dramatyczna historia. Kilka lat temu głośno było o polskim Fritzlu, Krzysztofie B. spod Siemiatycz, który przez sześć lat więził i gwałcił córkę. Urodziła mu dwóch synów. Dziecko swojego ojca urodziła także 13-letnia dziewczynka spod Krasnegostawu na Lubelszczyźnie. Potem był jeszcze Józef C. spod Łańcuta, który gwałcił nieletnią córkę. Miała z nim troje dzieci.

Szacuje się, że w Polsce prawie 2 proc. dorosłych mężczyzn dopuszcza się kazirodztwa.

- Przestępstwa seksualne wobec dzieci w rodzinie są ujawniane za późno, a czasami wcale - mówi prof. Krystyna Marzec-Holka, pedagog z UKW w Bydgoszczy, która kilka lat temu przeanalizowała ponad sto przypadków kazirodztwa. W książce „Przemoc seksualna wobec dziecka. Studium pedagogiczno-kryminologiczne" opisała m.in. przypadek młodej kobiety, którą ojciec gwałcił niezwykle brutalnie, kilka razy w tygodniu. Sprawa się wydała, gdy ofiara trafiła do szpitala z ranami na całym ciele i urazem głowy.

- Kazirodcy to zazwyczaj domowi tyrani, nierzadko chorzy psychicznie - mówi prof. Marzec-Holka.

Inny przypadek: robotnik rolny, ojciec dwóch nastolatek. Najpierw dobrał się do 16-latki, oznajmiając jej, że córki powinny z ojcami współżyć. Potem przyszła kolej na o trzy lata młodszą dziewczynkę. Gwałcił ją regularnie, często w obecności 7-letniego syna. Groził, że jak komuś piśnie choćby słówko, to ją zabije. Zmowę milczenia przerwała w końcu starsza córka: opowiedziała o wszystkim matce, a ta zgłosiła sprawę policji. Mężczyzna dostał pięć lat więzienia.

Więź

Ola, córka Kasi, zaraz po urodzeniu miała dziwnie powykręcane ciałko, nabrzmiały brzuch. I taka była cichutka, nie wydała żadnego dźwięku. Po kilku godzinach miała pierwszy atak padaczki. Lekarka zaczęła przepytywać Małgorzatę: czy w rodzinie są jakieś niepełnosprawne dzieci? Czy córka brała w ciąży jakieś narkotyki?

- Jakie narkotyki? - zdziwiła się matka. - Kasia nawet papierosa brzydziła się zapalić.

Diagnoza: ciężkie upośledzenie z przyczyn genetycznych. Dziecko miesiącami leżało w szpitalu w krakowskim Prokocimiu. Małgorzata odwiedzała je razem z Kasią. W końcu nie wytrzymała, zapytała: kto, do cholery, jest ojcem? Córka milczała.

Ola, córka Kasi, zaraz po urodzeniu miała dziwnie powykręcane ciałko, nabrzmiały brzuch. I taka była cichutka, nie wydała żadnego dźwięku. Po kilku godzinach miała pierwszy atak padaczki.

- On ci to zrobił? - Małgorzata powiedziała na głos to, co od jakiegoś czasu chodziło jej po głowie. Dziewczyna tylko przytaknęła.

Policja w Krakowie chciała zatrzymać Pawła natychmiast, ale sprawę przejęła prokuratura w powiatowym miasteczku. - Pani prokurator oświadczyła, że musi pobrać próbki krwi, by mieć czarno na białym, że Ola jest jego córką i wnuczką - twierdzi Małgorzata.

Zanim prokuratura zgromadziła dowody, mąż zniknął. Poszukiwała go policja, ale bez skutku. W końcu Małgorzatę coś tknęło: sprawdziła komórkę Kasi, a tam SMS-y od ojca. Ukrył się w zakładzie psychiatrycznym w Kobierzynie, udawał, że chce popełnić samobójstwo. Stamtąd trafił do aresztu.

- Kasia się wtedy na mnie obraziła. Powiedziała, że chcę zniszczyć tatę - wspomina Małgorzata. - Potem, już w czasie procesu, kilka razy zmieniała zeznania. Chroniła ojca.

- Oprawca jest w stanie mocno przywiązać do siebie ofiarę, nawiązać z nią emocjonalną więź. Potrafi wmówić jej, że bez niego sobie nie poradzi, że wręcz zginie - tłumaczy zachowanie dziewczyny prof. Beisert. - I najczęściej przez długie lata czuje się bezkarny, bo skutecznie narzuca bliskim przekonanie, że jeśli sprawa wyjdzie na jaw, wszyscy na tym stracą. Rodzina się rozpadnie, pojawią się kłopoty finansowe, ludzie będą ich wytykać palcami.

Terapeutka Jolanta Zmarzlik z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, która w ciągu ostatniej dekady udzieliła wsparcia około tysiącu dzieci ze związków kazirodczych, poznała kiedyś kobietę, której mąż wykorzystywał seksualnie ich jedynaczkę. Gdy córka miała 13 lat, tata siadał z nią na kanapie, a matka siedziała samotna w fotelu i z zazdrością patrzyła, jak on ją przytula i głaszcze. Wydawało się jej, że mąż jest dobrym ojcem, ale jednocześnie myślała, że to przecież ona, a nie córka powinna być tak czule przytulana.

Często mężczyźnie udaje się odsunąć matkę od dziecka. - Po to, żeby nie miało w niej wsparcia - tłumaczy Zmarzlik. - Zajmuję się tym wiele lat, ale wciąż są przypadki, które sprawiają, że ciarki przechodzą mi po krzyżu. Sytuacje, kiedy dziecko ujawnia wykorzystywanie, a matka mu nie wierzy. Mówi: „kłamiesz", „co ty opowiadasz", „chcesz zniszczyć naszą rodzinę?", „za karę pójdziesz do domu dziecka". Matka wspiera nie ofiarę, lecz sprawcę.

Prof. Marzec-Holka broni kobiet: - Matki nie zawsze wiedzą. Bywają tak zapracowane i zmęczone, że nie zwracają uwagi na różne sygnały. Z jej badań wynika, że gdy kobiety w końcu dowiadują się prawdy, najczęściej nie wahają się zawiadomić policji.

Kara

Paweł został skazany na cztery lata więzienia. Gdy już poszedł odsiadywać wyrok, Małgorzata się z nim rozwiodła. Jakiś czas później Kasia poznała chłopaka, zaszła z nim w ciążę, wyprowadziła się z rodzinnego domu, zabrała Olę. Latem 2012 r. ludzie z wioski odkryli dziewczynkę samą w garażu. Była brudna, wychudzona.

- Kiedy ją zobaczyłam, zawyłam z bezsilności - wspomina Małgorzata. A kiedy usłyszała, że córka chce oddać małą do ośrodka pod Lublin, wywalczyła w sądzie, że będzie dla Oli rodziną zastępczą.

Dziewczynka nie mówi, jest głęboko upośledzona. - Kiedy patrzę na nią, nie widzę pokraki, pomiotu ojca kazirodcy, tylko bezbronną istotę. Oddałabym za nią życie - mówi Małgorzata. Specjalnie się nie przejmuje, gdy ludzie ze wsi na widok Oli szepczą, że to monstrum i kara za grzechy. I że wzięła Olę dla pieniędzy, bo dostaje na nią zapomogę.

To wszystko nic w porównaniu z tym, że Paweł wieczorami kręci się wokół domu. Wyszedł w czerwcu z więzienia i łamie sądowy zakaz zbliżania się do swoich niepełnoletnich dzieci. W zasadzie dotyczy on tylko Agnieszki, reszta jest dorosła, a o Oli w dokumencie nie ma ani słowa, bo przecież na piśmie nie jest jego dzieckiem. Do Oleńki Paweł może więc przychodzić, w prawie nie ma ani jednego paragrafu o tym, co wolno ojcu kazirodcy.

Nikt go też z jego przypadłości nie leczy. Tymczasem, jak ustalił zespół prof. Beisert, sprawcy takich czynów są święcie przekonani, że nie mają wpływu na swoje zachowanie. Po prostu kazirodztwo im się przydarza tak jak innym katar. Dlatego bez skrupułów wracają do swoich domów, jak sępy krążą wokół dzieci, czyhają na okazję.

Małgorzata poskarżyła się raz na Pawła policji. Zaraz po tym, jak przyszedł z prezentami w mikołajki. Dzielnicowy był życzliwy, spisał raport, ale nic nie mógł zrobić, bo kilka tygodni później Małgorzata z wszystkiego się wycofała.

- Synowie naciskali, żebym nie składała zeznań. Powiedzieli, że nie chcą być znów ciągani po prokuratorach i sądach, że mają już dość - tłumaczy. Wie, że dopóki zdania nie zmieni, policja i prokuratura mają związane ręce. No trudno, nie może tego dzieciom zrobić. Zresztą właśnie się dowiedziała, że Paweł ma zaawansowanego raka. - Umrze i będziemy mieć święty spokój - wzdycha z ulgą. Życzy mu, by skonał w męczarniach.

*Tekst "Oprawcy jak sępy" pochodzi z archiwalnego wydania „Newsweeka". Po raz pierwszy został opublikowany w styczniu 2014 roku

# data[].attributes.attachment_link.description
Coś bardzo złego - odpowiedziała tylko Małgorzata. Przecież nie powie córce, że jej młodsza siostra, 7-letnia Ola, jest nie tylko siostrą, ale też siostrzenicą. Nie powie przecież Agnieszce, że drży o nią, bo wie, że teraz jej kolej. - W takich domach na uboczu, do których rzadko kto zagląda, kazirodztwo miewa się dobrze - mówi prof.

# data[].attributes.body
"To współżycie seksualne z osobą blisko spokrewnioną. Kodeksy karne czyn taki uznają za przestępstwo, ale są kraje, gdzie nie jest to karalne. W naszym kraju zakazane są stosunki seksualne rodziców z dziećmi (również adoptowanymi), dziadków z wnukami, rodzeństwa."

Kazirodztwo według prawa:
Bezwzględny zakaz obcowania płciowego został przewidziany w stosunku do wstępnego (rodzice), zstępnego (dzieci), przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry (art. 201).

Kary
Za wyżej wymienione przestępstwa przewidziano bardzo surowe kary, np. za zgwałcenie - do 10 lat pozbawienia wolności, za zgwałcenie zbiorowe lub ze szczególnym okrucieństwem - nawet do 12 lat pozbawienia wolności, za czyn lubieżny na małoletnim dziecku - do 10 lat pozbawienia wolności. Kary wymierzane przez sądy niestety oscylują przeważnie w granicach poniżej połowy tych najwyższych. Na pocieszenie mogę powiedziecże sprawcy gwałtów, a w szczególności gwałtów popełnionych na dzieciach, w czasie odbywania kar w więzieniach są traktowani przez współwięźniów - delikatnie mówiąc - nadzwyczaj nieprzychylnie.

# data[].attributes.body
Publikacje

1. Maria Beisert, Kazirodztwo. Rodzice w roli sprawcy, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2004

2. Krystyna Marzec-Holka, Przemoc seksualna wobec dziecka. Studium pedagogiczno-kryminalne, Wydawnictwo Uczelniane WSP, Bydgoszcz 1999

3. Cloe Madanes, Przemoc w rodzinie, psychoterapia sprawców i ofiar, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2002

4. Glaser, Danya.:  Dziecko seksualnie wykorzystywane/Danya Glaser, Stephen Frosh ; tł. z ang. Irena Pospiszyl.  Warszawa : Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1995

5. Wykorzystywanie seksualne dzieci: pod red. Moniki Sajkowskiej.  Warszawa : Fundacja "Dzieci Niczyje", 2004.

Witryny internetowe

1. Pokrewieństwo - https://pl.wikipedia.org/wiki/Pokrewie%C5%84stwo

2. Zgwałcenie - https://pl.wikipedia.org/wiki/Zgwa%C5%82cenie

3. Kazirodztwo a choroby - http://wylecz.to/pl/seks/zaburzenia-seksualne/kazirodztwo.html#

4. Etiologia - http://www.psychotekst.pl/artykuly.php?nr=32

# data[].attributes.body
choroba sprawcy,

nieobecność żony,

wyższa liczba dzieci,

częste przejmowanie przez ofiarę roli matki,

chęć zaspokojenia swojego popędu seksualnego,

kobieta, która była w dzieciństwie molestowana, może wybrać sobie na męża kogoś, kto będzie postępował, tak, jak jej ojciec,

niepowodzenie życia małżeńskiego

alkoholizm,

utrata pracy.

# data[].attributes.attachment_link.title
SEKRET - kampania dla Fundacji Dzieci Niczyje

# data[].attributes.attachment_link.description
McCANN Worldgroup zrealizowała kampanię „Sekret" dla Fundacji Dzieci Niczyje. Jej tematem jest bolesny i trudny w społecznym odbiorze problem przemocy seksualnej wobec dzieci. Celem akcji jest zwrócenie uwagi odbiorców na skalę problemu i zachęcenie podatników do pomocy dzieciom wykorzystywanym seksualnie, poprzez przekazanie 1% na rzecz Fundacji.

# data[].attributes.attachment_link.title
1. Ochrona dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym

# data[].attributes.attachment_link.description
Film edukacyjny adresowany do opiekunów dzieci oraz profesjonalistów pracujących z dziećmi. Film prezentuje wiedzę o zjawisku wykorzystywania seksualnego, legislację w tym zakresie oraz charakterystykę ofiar i sprawców.

# data[].attributes.headline
Przejawy psychologiczne i behawioralne: 

# data[].attributes.subject
Przejawy psychologiczne i behawioralne: 

# data[].attributes.body
Nie powinna zostac pominięta zależnośc między wiekiem ofiary a rodzajem symptomów. Większa częstośc pojawiania się objawów w określonych kat. wiekowych może staniwic dodatkowy czynnik zwiększający trafnośc diagnozy.

Dzieci pomiędzy 5 a 12 r. ż. :

mają infekcję w okolicy moczopłciowej, krwawienia i/lub bolesności w okolicy genitaliów, odbytu, gardła,

odczuwają dyskomfort podczas chodzenia,  pokazują to,

mają chroniczne dolegliwości, np bóle głowy,

cierpią z powodu zaburzeń jedzenia, anoreksji czy bulimii,

obsesyjnie mówią lub piszą o sprawach seksu,

podejmują rodzicielską rolę w domu, zdają się wtedy starsze niż są w rzeczywistości,

rysują wyraźne seksualne obrazki przedstawiające akty nadużyc,

są niechętne wobec rozbierania się na lekcjach gimnastyki,

zdają się utrzymywac w sekrecie coś, co je martwi,

mają negatywny obraz siebie,

sugerują, że mają tajemnicę, o której nie mogą powiedziec,

pytają, czy dotrzyma się tajemnicy, jeśli coś powiedzą,

mówią, że ich przyjaciel ma problem,

zaczynają kłamac, kraśc, ewidentnie oszukiwac w nadziei bycia przyłapanym,

wracają do zachowań charakterystycznych dla młodszych dzieci: ssanie kciuka, otaczanie się porzuconymi wcześniej maskotkami itp.

ponowne moczenie,

prezentują nagłe, niewytłumaczalne zmiany w zachowaniu, tj. agresja czy wycofanie,

stają się silnie depresyjne, podejmują próby samobójcze,

stale uciekają z domu,

przestają się cieszyc wcześniej lubianymi zajęciami, muzyką, sportami, itp.

Młodzi ludzie w wieku powyżej 12 r. ż.

ciąża,

cierpią z powodu zaburzeń jedzenia, anoreksji czy bulimii,

mają chroniczne dolegliwości tj. bóle brzucha, głowy,

obawiają się rozebrac na lekcjach gimnastyki,

przybierają rolę rodzicielską w domu do tego stopnia, że wyłącznie one gotują, sprzątają, opiekują się dziecmi i dbają o zaspokojenie potrzeb wszystkich członków rodziny oprócz własnych,

nie wolno im wychodzic na randki czy otaczac się przyjaciółmi,

są kusicielskie, uwodzące wobec innych,

mają "przyjaciela, który ma problem" i w ten sposób mówią o nadużyciu,

pokazują nienawiśc wobec siebie,

doświadczają utraty pamięci,

nie są w stanie się skoncentrowac, zdają się byc "we własnym świecie"

mają powtarzające się koszmary noce, boją się ciemności,

są  wycofane, izolują się, nadmiernie się obawiają,

są chronicznie depresyjne i myślą o samobójstwie,

nadużywają narkotyków/alkoholu

# data[].attributes.body
Zmuszenie drugiej osoby do kontaktu seksualnego przy użyciu siły fizycznej. Nakłanianie do poddania się innej czynności seksualnej lub jej wykonania przez jedna lub wiele osób. Celem sprawcy nie musi być zaspokojenie swojego popędu płciowego, może być nim poniżenie ofiary lub udowodnienie swojego wpływu na jej wolność i swobodę decydowania o sobie. Sprawca posługuje się się siłą fizyczną, przymusem, nadużyciem władzy, podstępem lub wykorzystaniem niemożności wyrażenia świadomej zgody przez daną osobę.

# data[].attributes.body
Wykorzystanie seksualne w rodzinie
- jest to szczególna postać wykorzystywania seksualnego, gdzie ofiarę łączy ze sprawcą szczególna więź: pokrewieństwo lub więź je naśladująca.

„Seksualna wiktymizacja” – Finkelhor
- jest to „Wciąganie w aktywność seksualną dzieci w wieku poniżej 13 roku życia z osobami starszymi od nich o co najmniej 5 lat oraz dzieci w wieku 13-16 lat z osobami co najmniej 10 lat starszymi”,

- aktywność seksualna jest tutaj rozumiana jako kontakty analno-genitalne, stosunki seksualne, pieszczoty oraz ekshibicjonizm.

Definicja Bakera i Duncana

- „Dziecko (osoba poniżej szesnastego roku życia) jest seksualnie wykorzystywane wtedy, kiedy jakakolwiek osoba dojrzała seksualnie wciąga je w jakąkolwiek aktywność mającą na celu seksualne pobudzenie drugiego człowieka”.

Definicja Schechtera i Roberge’a

- „Wykorzystywaniem seksualnym określają oni wciąganie zależnych, rozwojowo niedojrzałych dzieci i młodzież w seksualną aktywność, której one w istocie nie rozumieją i nie są zdolne do wyrażenia pełnej zgody, albo też aktywność stanowiącą pogwałcenie społecznego tabu pełnienia rów w rodzinie”.

„Robocza definicja dziecka seksualnie wykorzystywanego” – Standing Committe on Sexualy Abused Children

- „Dzieckiem seksualnie wykorzystanym uznać można każdą jednostkę w wieku bezwzględnej ochrony, jeżeli osoba dojrzała seksualnie, czy to przez świadome działanie, czy też przez zaniedbanie swoich społecznych obowiązków wynikających ze specyficznej odpowiedzialności za dziecko, dopuszcza do zaangażowania dziecka w jakąkolwiek aktywność natury seksualnej, której intencją jest seksualne zaspokojenie osoby dorosłej”.

- dziecko może być wykorzystane nawet nie będąc tego świadome (np. w pewnych przypadkach podglądactwa),

- elementem mającym tu zasadnicze znaczenie jest istnienie przymusu, zakładane w każdym akcie seksualnego wykorzystania. W istocie stanowi on centralny element uznania czynu jako wykorzystania,

- istotą problemu wykorzystania seksualnego jest siła więzi łączących ofiarę i sprawcę. Wszystkie formy przemocy opierają się na wykorzystywaniu władzy, może ona się przejawiać w sposób jasny i oczywisty, jak w przypadku przemocy fizycznej, ale może być bardziej subtelna, wygrywana przez zależność ofiary.

Wg definicji WHO
- „Wykorzystanie seksualne dziecka to włączenie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nieświadomej zgody i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności władzy. Celem takiej aktywności jest zaspokajanie potrzeb innej osoby. Aktywność taka może dotyczyć:

1. Namawiania lub zmuszania dziecka do angażowania się w prawnie zabronione czynności seksualne;

2. Wykorzystywanie dziecka do prostytucji lub innych prawnie zakazanych praktyk o charakterze seksualnym;

3. Wykorzystywanie dziecka do produkcji materiałów lub przedstawień o charakterze pornograficznym”