# data[].attributes.body
The Five Orange Pips

John woonde al bij zijn oom vanaf zijn twaalfde, nu is hij rond de achtentwintig. Zijn oom, Elias Openshaw, heeft in Amerika in de Burgeroorlog van 1861 tot 1865 gevochten. Hij is teruggekomen naar Engeland nadat hij de langste tijd van zijn leven in Florida gewoond heeft.
Dit is een erg verdrietig verhaal over een familie-moord. Het begon allemaal wanneer oom Elias een letter ontvangt uit India. Als hij de brief opent vallen er vijf oranje zaadjes uit. Hij weet niet wat dit betekent en vindt het best grappig. Dan leest hij de letter en houdt op met lachen. Op de brief staat: “KKK”. Elias realiseert zich dat hij een testament moet maken. Hij laat alles na aan zijn broer, Johns vader. Na een tijd zal dit bij John terecht komen.
De komende weken werd Elias gekker bij de dag. Hij begon te drinken en sloot zichzelf op in zijn kamer, waar hij niemand wou zien. Op een dag was hij heel erg gek: Hij rende zijn kamer uit met een geweer in zijn hand, schreeuwend dat niemand hem bang kon maken. Hierna ging hij direct weer zijn kamer in en sloot zichzelf op. Op een nacht hoorde John een schreeuw. Hij sprong uit bed en snelde naar zijn ooms kamer. De deur was open en de kamer was leeg. John rende naar beneden en zocht door de tuin samen met een bediende. Toen ze bij het water aankwamen zagen ze zijn oom in het water liggen, dood. De politie vermoedde dat hij zelfmoord had gepleegd, door zijn gekheid de afgelopen weken. Maar John denkt dat het wat anders is: de vijf oranje zaadjes! Het was moord, en de zaadjes waren een teken voor die moord.
Zoals Elias in zijn testament had omschreven, zou Johns vader naar het huis komen. Na een tijd ontvangt deze ook een brief, deze keer uit Dundee. Hij opent de brief en vijf oranje zaadjes vallen uit de envelop. John is bang en zegt dat ze naar de politie moeten gaan. Maar zijn vader vindt het geen goed idee. Drie dagen later gaat zijn vader naar een vriend een paar kilometer verderop. Maar na twee dagen krijgt John een bericht dat hij moet komen. Bij het huis van zijn vaders vriend krijgt hij te horen dat zijn vader ook gestorven is.
John leefde verder alleen en een lange tijd ging voorbij. Hij ddenkt dat de vloek nu wel gedaan zou zijn, maar op een morgen opent hij een brief. Vijf oranje zaadjes en een brief met daarop: “KKK”, inderdaad. John raakt in paniek. Hij wil naar de politie maar herinnert zich de tip van zijn vaders vriend: “Ga naar Sherlock Holmes.” Holmes komt er achter dat de brieven komen van reizigers die lid zijn van de Ku Klux Klan. Ze reizen per schip. Later hoort Holmes van zijn vriend Watson dat John vermoord is. Ze zijn erg terneergeslagen, maar Holmes wil deze seriemoordenaars te pakken krijgen. En dat doet hij ook.

# data[].attributes.body
The Speckled Band

Dit verhaal gaat over Sherlock Holmes en Dr. Watson, die wonen op Bakerstreet. Op een dag bezoekt een vrouw, Helen Stoner, hen met de vraag om haar te helpen. Ze hoort bij een erg rijke familie in Engeland: De Roylotts uit Stoke Moran in Surrey. De vrouw begint met haar verhaal te vertellen. Twee jaar geleden werd haar zus Julia vermoord. Helen is er nog niet overheen, want elke nacht hoort ze een iemand fluiten en ze weet niet waar het vandaan komt. Daarom is ze naar Holmes gekomen. Ze is constant in angst vertelt ze Holmes, die haar wil helpen met haar mysterieuze probleem.
Eerst vertelt Helen hoe het huis er van binnen uit ziet. “Al de slaapkamers zijn op de begane grond; eerst Dr Roylotts kamer, dan Julia’s kamer, en de derde kamer is de mijne. De deuren zijn allemaal naar dezelfde hal. De ramen in de kamers openen met uitzicht op de tuin. De nacht dat Julia stierf ging Dr Roylott vroeger naar bed. Toen we naar bed gingen kwam Julia mijn kamer binnen, omdat ze niet kon slapen van de sigarettenrook; Dr Roylotts sigaretten. Toen vroeg ik haar of ze ooit iemand hoorde fluiten in haar slaap en dat had ze niet. We gingen naar bed en deden onze deuren op slot. We sluiten onze deuren altijd, omdat we bang zijn voor Dr Roylotts wilde dieren. Later die nacht kon ik niet slapen door het stormachtige weer en hoorde ik een vreselijke schreeuw. Het was mijn zus! Toen hoorde ik het gefluit en het geluid van vallend metaal. Ik rende naar haar kamer en ze was aan het beven. Ik hield haar vast maar het had geen zin want na een paar seconden begaven haar knieën het en viel ze. Ze zei nog een paar woorden voordat ze stierf; iets als: “Het was de band, Helen! De gespikkelde band!” Toen stierf ze.”
“Ik hoor soms nog steeds iemand fluiten ‘s nachts. Ik ben nog steeds bang, nog meer toen mijn stiefvader (Dr Roylott) me twee dagen geleden vroeg of ik in Julia’s kamer wou slapen, omdat hij wat moest repareren in mijn kamer. Ik moest in haar bed slapen, en ik kon niet slapen door de angst. Help me alstublieft, meneer Holmes!”
Een aantal dagen later komt Holmes bij Helen thuis, hij wil direct de slaapkamers zien. Zorgvuldig kijkt hij rond. Hij zegt dat als de kamers ‘s nachts op slot waren, niemand de kamers binnen kon komen door de hal. En als de ramen dicht waren het onmogelijk was om via de ramen binnen te komen. De schuldige moet zich dus in het huis bevinden concludeert hij.
Dan gaat hij Julia’s kamer binnen en kijkt rond. Hij merkt op dat het belkoord nieuwer is dan de rest in de kamer, en trekt eraan. Hij merkt op dat het koord nep is. Het tweede dat hij ziet is dat de ventilator geen frisse licht van buiten de kamer binnenlaat, maar dat het naar een andere kamer gaat. Hierna gaan ze naar Dr Roylotts kamer. Deze is groter, met een ronde tafel, een comfortabele stoel, en een grote ijzeren kist. Dan zien ze iets raars: een kom met melk op de kist. Er was ook een slang in het huis.
Holmes heeft genoeg gezien en legt de moord uit. “Je zus Julia was vermoord door een slang. De slang reageert op een fluittoon die hem terug stuurt naar zijn meester. Het is makkelijk om de slang door de ventilator te krijgen, en een touw kon hem helpen de slang op en neer te krijgen. Wanneer de slangop het bed landde en Julia zou bewegen, zou de slang bijten. Dr Roylotthield de slang in zijn ijzeren kist, en als deze gesloten wordt klinkt dat als vallend metaal.

# data[].attributes.body
Deze les beginnen we met
Sherlock Holmes en zijn geheugenpaleis.
In deze les gaan jullie je eigen geheugenpaleis bouwen met behulp van ons schoolgebouw. Dit doe je in opdracht 2 en de tekst over Sherlock Holmes

# data[].attributes.body
The Crown Of Diamonds

Het laatste verhaal van deze bundel gaat over een wereldberoemd persoon die een bank in Londen binnenkomt. Deze persoon wil Mr Alexander Holder zien, de bankier. Holder wordt gevraagd om een erg dure kroon in bewaring te nemen voor een paar weken, omdat deze beroemde persoon een grote som aan geld nodig heeft. Holder besluit om de kroon in zijn huis te bewaren in plaats van in de bankkluis.
Wanneer hij thuis komt, na een slechte reis door de sneeuw, vertelt hij de kinderen over de kroon, en dat hij deze in de privé-zitkamer zal opbergen. Ze mogen de kroon niet zien. Hij woont met zijn zoon Arthur en een jonge meid, Mary. Mary is de dochter van Holders overleden broer. Er zijn ook twee bedienden in het huis, maar deze wonen er niet. Arthur heeft erg veel rijke vrienden, maar hij verbrast zijn geld, dus moet altijd geld lenen. Sir George Brunwell is de persoon die Arthur het meeste ziet, deze komt ook altijd bij hun thuis.
Alexander ging die avond naar bed, maar werd om twee uur ’s nachts opeens wakker door een geluid uit zijn privé-zitkamer. Hij ging naar boven en zag zijn zoon met de diamanten kroon in zijn handen! Een klein stuk waar drie diamanten op zaten was er vanaf gebroken. Hij belde de politie om het te rapporteren. Na een paar minuten rende Mary de kamer binnen en ze viel flauw toen ze Arthur met de kroon in zijn handen zag.
De politie keek in elke hoek van het huis, maar konden niets vinden. Ze waren verbouwereerd en gaven Holder het advies om naar Sherlock Holmes in Bakerstreet te gaan. Holmes liep een aantal keer in en rond het huis totdat hij Mary tegen kwam. Haar gezicht en lippen waren bleek. Hij stelde haar een aantal vragen; of ze iets gehoord had en of ze haar raam had gesloten. Ze had niets gehoord, totdat haar vader begon te schreeuwen naar Arthur. En ze had net haar ramen dichtgemaakt. Toen vroeg Holmes aan Mr Holder wat Arthur droeg. Hij droeg gewoon zijn shirt en broek antwoordde hij. Holmes vroeg Holder ook om te proberen een stukje van de kroon af te breken, maar het lukte niet. Holmes probeerde het ook maar de kroon was niet te breken. Later vond Holder een briefje van Mary:
“Lieve oom,
Ik heb het gevoel dat al uw problemen mijn schuld zijn, en misschien als ik anders had gehandeld, was u nooit in problemen geweest. Ik kan niet in uw huis blijven met deze gedachte in mijn hoofd, dus moet ik u voor altijd verlaten. Maakt u zich geen zorgen over mij, mijn toekomst is verzorgd. Zoek alstublieft niet naar mij. In leven of dood, ik ben altijd uw liefhebbende,
Mary”
Het was nu een eitje voor Holmes om deze zaak op te lossen. Hij vertelt het hele verhaal aan Holder. Toen hij naar bed ging sloop Mary stilletjes naar de hal waar ze het raam opende om te praten met Sir George Burnwell, die buiten was. Toen hij hoorde over de kroon, beval hij Mary om de kroon te pakken. Toen ze naar de zitkamer ging hoorde Arthur haar die haar volgde. Hij had al andere kleren aan. Beneden zag hij dat Mary de kroon aan George gaf en dat ze direct terug naar haar kamer ging. Arthur vond het nu zijn taak om de kroon terug te krijgen, dus opende hij het raam in de hal en volgde de man door de tuin. Toen hij op de man sprong viel de kroon uit zijn handen en brak er en stukje af. Toen Arthur de kroon terug had kwam hij terug het huis, wat een beetje lawaai maakte. Hij was net de kroon terug aan het leggen in de zitkamer, toen Mr. Holder binnenkwam, denkend dat Arthur de kroon wou stelen.
Ik weet dit, zei Holmes, omdat Arthur geen schoenen aan had, en je zijn voetsporen duidelijk kon zien in de sneeuw buiten en ook een spoor van bloed kon zien. De reden dat Mary flauw viel is omdat ze het niet kon geloven dat de kroon terug was in het huis. En je vertelde me dat er niet veel vrienden langskomen, dus het moest wel Sir George Burnwell zijn. De beste detective van Engeland heeft weer een mysterie opgelost…

# data[].attributes.body
Les 2. De school inrichten als geheugenpaleis

Opdracht 1.
Bekijk je aantekeningen van vorige les. Wat zijn aandachtspunten voor het inrichten van een geheugenpaleis?

Maak een wandeling door de school en maak er je geheugenpaleis van.
Zorg dat je na je wandeling je geheugenpaleis kunt gebruiken! Je mag een plattegrond gebruiken.

In de Oudheid was het geheugen heel belangrijk. Verhalen over goden en helden zoals Odysseus werden uit het hoofd voorgedragen door rondreizende zangers.
Deze zangers gebruikten daarvoor wel hulpmiddelen. Ze vertelden een beeldend verhaal, dat ze echt voor zich konden zien. Daarbij gebruikten ze veel herhaling: zinnen/scènes die steeds terugkeren en vaste woordcombinaties (de snelvoetige Achilles, pimpelpaarse papegaai). Daarnaast waren ritme en melodie belangrijk, het metrum.
Dankzij deze patronen waren ze in staat om een ellenlang verhaal uit hun hoofd te leren en voor te dragen.

Opdracht 2. Vul je geheugenpaleis.
Vertel uit je hoofd een scène uit Homeros’ Odyssee zo mooi en spannend mogelijk door je geheugenpaleis te gebruiken.
stappenplan:
- lees het verhaal
- markeer woorden die een plaatje in je hoofd oproepen
- bedenk bij 5 onderdelen uit het verhaal beelden die je in je geheugenpaleis(= school) plaatst
- gebruik je geheugenpaleis om het verhaal te vertellen (niet letterlijk, wel vloeiend)
- tip: wees creatief

voorbereiding in viertallen (30min), voordracht individueel