# data[].attributes.headline
Алыкул Осмонов

# data[].attributes.subject
Алыкул Осмонов

# data[].attributes.body
1915-1950

# data[].attributes.headline
Кыргыз адабиятынын классик акыны Алыкул Осмонов 1915-жылы 21-мартта Панфилов районундагы Каптал-Арык айылында туулган.

# data[].attributes.subject
Кыргыз адабиятынын классик акыны Алыкул Осмонов 1915-жылы 21-мартта Панфилов районундагы Каптал-Арык айылында туулган.

# data[].attributes.body
1928-жылга чейин Фрунзе, Токмок балдар үйүндө тарбияланып, Фрунзе педтехникумунда 1928–1933-жж. окуйт. Бирок ден-соолугуна байланыштуу бул окуу жайды бүтүргөн эмес.

Болгон Эмгек чыйыры «Чабуул» журналынан башталып, ”Ленинчил жаш” гезитинде уланат. 1937–1940-жж. Кыргызстан Жазуучулар союзунун коомдук башталыштагы катчысы кызматында иштеген. Алыкул Осмоновдун «Кызыл жүк» деген алгачкы ыры «Сабаттуу бол» гезитине 1930-жылы жарыяланып, “Таңдагы ырлар” туңгуч жыйнагы 1935-жылы басылып чыккан.

Акын дүйнөлүк жана орус адабиятына кызыгып, алардын бир тобун эне тилине которуу менен бирге чыгармачыл мектептен өтүп, кыргыз фольклоруна терең маани берүү менен эл арасынан көптөгөн уламыштарды чогултуп, алардын негизинде ондогон поэмаларды жазган.

А.Осмонов 1938-жылы 9-апрелде СССР Жазуучулар союзунун мүчөлүгүнө өткөн. Ошол эле жылы “Ардак белгиси” ордени, 1946-жылы “1941–1945-жж. Улуу Ата Мекендик согуш мезгилиндеги каарман эмгеги үчүн” медалы менен сыйланган.

1950-жылы Москвада орус тилинде жарык көргөн “Мой дом” аттуу ырлар жыйнагы адабият боюнча Сталиндик сыйлыктын талапкерлигине көрсөтүлөт.

# data[].attributes.body
Ырас, өмүр кандай кыска, кандай аз…

Тагдыр ошол, өлчөмүнөн көп кылбас.

Бирок чиркин аздыгына мейли эле,

Анын октой тездигине катат баш.

Кечээ гана тиги кырда жок эле,

Кайдан чыкты боз ат минген отуз жаш?

Токточу өмүр, токточу өмүр, токтой тур!

Көзүң чуңкур, өңүң кансыз, сары сур.

Тил албассың, жоголо бер, кете бер,

Сенден күчтүү, сенден өжөр бул учур.

Он беш жолу улам кайра туулуп,

Он беш жолу жашарбасам, карап тур!

# data[].attributes.body
Фрунзе, учкан уям, сүйгөн калаам,

Көп жүрдүк, ойноп, күлүп эсен-аман.

Эч качан жакшы элесиң эстен кетпейт,

Кашка суу, жашыл бакчаң, салкын абаң.

Фрунзе, сүйгөн шаарым, сүйгөн калаам,

Жаш күнүм, балалыгым сенде калган.

Турмуштун эң ысыгын сага берип,

Бөлүнүп бир өзүңдөн кайда барам.

Эй карачы эс алуучу жер сонун,

Көрө аласың ырахаттын толугун…

Фрунзе өстү, таштап баткак чыласын,

Бир эле көр, дүйнөгө кеп кыласың…

Дагы мына сабыр кылгын шашпагын,

Тээ тетиги бийик зоока таштарын.

Ташып келип сонун тамдар тургузсак,

Келет го дейм дагы миң жыл жашагың

# data[].attributes.headline
Алыкулдун жаш кези

# data[].attributes.subject
Алыкулдун жаш кези

# data[].attributes.body
Жылуу кийин, жолуң кыйын үшүүрсүң,

Кыш да катуу… бороон улуп, кар уруп…

Суугуңду өз мойнума алайын,

Жол карайын, токтой турчу, Ата Журт!

Түндөр жаман… кырсык салып кетпесин,

Наалат келип, ат тизгинин шарт буруп…

Азабыңды өз мойнума алайын,

Из карайын, токтой турчу, Ата Журт!

Жазда башка… Жел тийбесин абайла,

Көпкө турбас мобул турган сур булут.

Бүт дартыңды өз мойнума алайын,

Сен ооруба, мен ооруюн, Ата Журт!