# data[].attributes.body
Το Nissan Skyline GT-R (Ιαπωνικά: 日産・スカイラインGT-R, Hepburn: Nissan Sukairain GT-R) είναι ένα σπορ αυτοκίνητο που βασίζεται στη σειρά Nissan Skyline. Τα πρώτα αυτοκίνητα με το όνομα "Skyline GT-R" κατασκευάστηκαν μεταξύ 1969 και 1972 με τον κωδικό μοντέλου KPGC10 και ήταν επιτυχημένα σε αγώνες ιαπωνικών αγώνων αυτοκινήτων τουρισμού. Αυτό το μοντέλο ακολουθήθηκε από μια σύντομη σειρά παραγωγής αυτοκινήτων δεύτερης γενιάς, με κωδικό μοντέλου KPGC110, το 1973.

Μετά από μια παύση 16 ετών, το όνομα GT-R αναβίωσε το 1989 ως BNR32 ("R32") Skyline GT-R. Οι εκδόσεις προδιαγραφών της ομάδας Α του R32 GT-R χρησιμοποιήθηκαν για να κερδίσουν το Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια. Το R32 GT-R είχε επίσης επιτυχία στο Αυστραλιανό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού, με τον Jim Richards να το χρησιμοποιεί για να κερδίσει το πρωτάθλημα το 1991 και τον Mark Skaife να κάνει το ίδιο το 1992, μέχρι που μια αλλαγή κανονισμού απέκλεισε το GT-R το 1993. Η τεχνολογία και Η απόδοση του R32 GT-R ώθησε την αυστραλιανή έκδοση αυτοκινήτου Wheels να δώσει το παρατσούκλι στο GT-R "Godzilla" στην έκδοσή του Ιουλίου 1989.[1][2] Στη συνέχεια, η Wheels έφερε το όνομα σε όλες τις γενιές Skyline GT-R, με πιο αξιοσημείωτο το R34 GT-R, το οποίο ονόμασαν "Godzilla Returns" και περιέγραψαν ως "Το καλύτερο αυτοκίνητο χειρισμού που έχουμε οδηγήσει ποτέ". Σε δοκιμές που διεξήχθησαν από εκδόσεις αυτοκινήτων, το R34 GT-R έχει διανύσει ένα τέταρτο του μιλίου (402 μέτρα) σε 12,2 δευτερόλεπτα από όρθια ώρα εκκίνησης και επιτάχυνε από 0–100 km/h (0–62 mph) σε 4,4 δευτερόλεπτα. Ήταν ένα από τα ταχύτερα επιταχυνόμενα οχήματα παραγωγής εκείνη την εποχή.[3][4][5][6]

Το Skyline GT-R έγινε η ναυαρχίδα των επιδόσεων της Nissan, παρουσιάζοντας πολλές προηγμένες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος τετρακίνησης ATTESA E-TS και της τετρακίνησης Super-HICAS. Σήμερα, το αυτοκίνητο είναι δημοφιλές για εισαγωγικούς αγώνες drag, πίστα σιρκουί, time attack και εκδηλώσεις που φιλοξενούνται από περιοδικά συντονισμού. Η παραγωγή του Skyline GT-R τελείωσε τον Αύγουστο του 2002. Το αυτοκίνητο αντικαταστάθηκε από το GT-R (R35), ένα ολοκαίνουργιο όχημα που βασίζεται σε μια βελτιωμένη πλατφόρμα της πλατφόρμας Skyline V36. Αν και είναι εμφανώς διαφορετικά, τα δύο οχήματα μοιράζονται παρόμοια σχεδιαστικά χαρακτηριστικά και κατασκευάζονται στο ίδιο εργοστάσιο.

Το Skyline GT-R δεν κατασκευάστηκε ποτέ εκτός Ιαπωνίας και οι μοναδικές εξαγωγικές αγορές ήταν το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, το 1991,[7] και το Ηνωμένο Βασίλειο (το 1997, λόγω του συστήματος έγκρισης ενιαίου οχήματος[8]). ) ως μεταχειρισμένες ιαπωνικές εισαγωγές.

# data[].attributes.body
Η γενιά Skyline κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1986 και αντικατέστησε το R30. Το R31 ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο και είχε πιο τετραγωνισμένο αμάξωμα σε σχέση με τον προκάτοχο του, ενώ οι εκδοχές αμαξώματος που κυκλοφορούσε ήταν: Sedan, Hardtop sedan, Coupe και Station wagon.

Η νέα αυτή γενιά ονομάστηκε από το κοινό "Seventhsu" και "7th Sukairain", όπως ακριβώς και τα Skyline C10, με το επτά να επισημαίνει την 7η γενιά του αυτοκινήτου.

Πολλές νέες τεχνολογίες παρουσιάστηκαν σε αυτό το μοντέλο, καθώς επίσης και μια νέα σειρά κινητήρων με την ονομασία RB. Όλοι οι RB που χρησιμοποιούσε η γενιά R31 είχαν κόκκινο καπάκι, πράγμα που τους έκανε να ξεχωρίζουν από τους μετέπειτα κινητήρες της ίδιας σειράς.

Συνολικά βγήκαν δυο παραλλαγές του αυτοκινήτου:

# data[].attributes.body
Τον Μάιο του 1989, το Skyline παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε, διαθέσιμο σε δύο μόνο εκδόσεις, 2-πορτο coupe και 4-πορτο hardtop sedan, ενώ για πρώτη φορά ήταν διαθέσιμη τόσο σε πισωκίνητη, όσο και σε τετρακίνητη έκδοση.

Όπως και το R31 έτσι και το R32 χρησιμοποιούσε κινητήρες της σειράς RB, όλοι εφοδιασμένοι με το σύστημα ψεκασμού βενζίνης ECCS (Electronically Concentrated Control System). Διαθέσιμος ήταν και ένας τετρακύλινδρος κινητήρας 1.800 cm³, που απέδιδε 91 ίππους και ονομαζόταν CA18i.

Η έκδοση των 2.5 λίτρων ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα στην Ιαπωνία με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων με πέντε ταχύτητες, ενώ το σύστημα τετραδιεύθυνσης Super-HICAS υπήρχε στον εξοπλισμό των περισσότερων εκδόσεων της γενιάς αυτής.

Το ABS ήταν προαιρετικό για όλα τα μοντέλα, εκτός της κορυφαίας έκδοσης GT-R, ενώ το διαφορικό LSD ήταν στάνταρ σε όλες τις τούρμπο εκδόσεις της σειράς και προαιρετικό στις υπόλοιπες, εκτός της έκδοσης GXi όπου δεν ήταν διαθέσιμο.

# data[].attributes.body
Η γενιά του Skyline είχε την κωδική ονομασία ΒNCR33, συνεχίζοντας έτσι την ονοματολογία των Skyline, ενώ έγινε γνωστή ως R33. Το πρώτο αυτοκίνητο αυτής της γενιάς βγήκε από το εργοστάσιο παραγωγής τον Αύγουστο του 1993 και ήταν ελαφρώς βαρύτερο από τον προκάτοχό του (R32).

Παρόμοιες με την προηγούμενη γενιά έμειναν οι εκδόσεις του R33, που κυκλοφόρησε σε sedan και coupe, ενώ πλέον όλοι οι κινητήρες που εφοδίαζαν το μοντέλο ήταν εξακύλινδροι.

Το R33 δεν ανήκε πια στην κατηγορία των compact αυτοκινήτων, καθώς μια αλλαγή στην Ιαπωνική νομοθεσία καθόριζε την κατηγορία των αυτοκίνητων βάσει των εξωτερικών του διαστάσεων. Με βάση την κατηγορία, άλλαξε και η φορολογία του αυτοκινήτου.

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης

# data[].attributes.body
Τον Μάιο του 1998 κυκλοφόρησε το Skyline, με την κωδική ονομασία HR/ER/BNR34, το οποίο έγινε γνωστό ως Skyline R34.

Στη νέα αυτή γενιά δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στον σπορ χαρακτήρα του αυτοκινήτου, αλλά και στην φιλικότητά του προς το περιβάλλον, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα και έναν νέο κινητήρα, με την κωδική ονομασία RB25DET NEO.

Κινητήρας NEO RB25DET

Συνολικά 4 κινητήρες συνόδευαν το R34, με τον μικρότερο να βρίσκεται στα 2.000 cm³. Ο κινητήρας RB20E δεν χρησιμοποιήθηκε σε αυτή την γενιά, καθώς τη θέση του πήρε ένας παλαιότερος, ο RB20DE, που βελτιώθηκε προκειμένου να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες του μοντέλου και ονομάστηκε RB20DE NEO.

Ο κινητήρας RB20DE NEO σε συνδυασμό με το 5-τάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων, αποτέλεσε το πιο οικονομικό εξακύλινδρο Skyline που έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα.

Ο χωρητικότητας 2.5 λίτρων κινητήρας RB25 χρησιμοποιήθηκε σε αρκετές εκδόσεις του R34, είτε ως ατμοσφαιρικός, είτε σε συνδυασμό με στροβιλοσυμπιεστή, και απέδιδε από 200 (147 kW) έως 280 (206 kW) ίππους στην τούρμπο έκδοσή του.

Το πεντατάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δεν χρησιμοποιήθηκε στη δέκατη γενιά του Skyline, ενώ τη θέση του πήρε ένα τετρατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων με Tiptronic για όλες τις εκδόσεις του R34 με αυτόματα κιβώτια.

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης (1)

# data[].attributes.headline
Τελευταία γενιά GTR

# data[].attributes.subject
Τελευταία γενιά GTR

# data[].attributes.body
Το 2008, το Nissan GT-R R35 έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Super GT στην κατηγορία GT500. Μέχρι πρότινος στην κατηγορία αυτή έτρεχε το Fairlady Z(Z33), γνωστό στο ευρύ κοινό και ως Nissan 350Z.

Το αμάξωμα του GT-R φτιάχτηκε ειδικά για να πληροί τους κανόνες του πρωταθλήματος, ενώ κίνηση στο παραπάνω σύνολο έδινε ένας κινητήρας βασισμένος στον κινητήρα VK45DE που συναντάται στο Nissan Fuga. Συνολικά συμμετείχαν πέντε GT-R R35 με τις εξής ομάδες NISMO, TEAM IMPUL, HASEMI MOTORSPORT και KONDO RACING.

Στον κατατακτήριο αγώνα του πρώτου γύρου τις τρεις πρώτες θέσεις κατέλαβαν τρία GT-R R35, ενώ στο τερματισμό την καρό σημαία είδαν πρώτα τα XAVANI NISMO GT-R και MOTUL AUTECH GT-R τερματίζοντας πρώτο και δεύτερο αντίστοιχα.

Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα και στον 2ο, αλλά και στον 4ο γύρο του πρωταθλήματος, με τα GT-R να κατακτούν την πρώτη και τη δεύτερη θέση. Στα μέσα της χρονιάς, ένα επιπλέον βάρος προστέθηκε στα R35 μειώνοντας τις επιδόσεις τους πράγμα που δεν εμπόδισε όμως το XAVANI NISMO GT-R να πάρει το πρωτάθλημα οδηγών με τρεις νίκες.

Συνολικά 7 από τους 9 αγώνες της σεζόν κερδήθηκαν από τα GT-R R35, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι και οι τέσσερις ομάδες που είχαν την υποστήριξη της Nissan κέρδισαν αγώνες κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.