# data[].attributes.body
het verhaal wordt vertelt vanuit de ik-persoon en soms zie je dat 2 personen een letterlijke gesprek voeren en dat kan je zien, omdat het boek dan na 1 zin het gaat inspringen met aanhalingstekens met de zin. de verteller is dus de hoofdpersoon waar vanuit de naam onbekend is, vaak is het betrouwbaar omdat het vanuit de persoon zelf komt tenzij hij een mening erover vormt.

# data[].attributes.body
Het boek is ook braaf en samenhangend omdat de minder mooie ervaringen van de hoofdpersoon uiteindelijk een waardevolle bijdrage levert aan de overlevingskansen van anderen en de strijd tegen de vijand. het geeft een andere perspectief op de oorlog (wereld oorlog 2) en het verhaal is erg langdradig. je leest heel veel filler wat niet perse hoefde erin te staan, maar er toch was waardoor je niet op het pad was van de main story-line en ineens weer terug kwam.

# data[].attributes.body
Het boek vind ik lastig, omdat het moeilijk is te begrijpen. in het begin komt er een best wel lange introductie die soms voor mij zwaar te begrijpen is. het verhaal loopt niet als een stripverhaal door, maar heeft allemaal stukken die dan met elkaar te maken hebben en als niet elke dag leest, dan weet niet even weer waar het over ging of over welk stuk in het verhaal we het nou over hadden gelezen. verhaalstijl is dus saai en traag. het gaat ook over een onderwerp wat niet makkelijk te begrijpen is zoals: ''De diepste basis van ons bestaan ​​wordt onthuld in de manier waarop ik de vijand confronteer". er zijn vele zinnen in het verhaal wat je aan het denken zet, omdat het niet altijd makkelijk te begrijpen is.

# data[].attributes.body
Ik vind het boek ontroerend, omdat het verhaal zich emoties bij mij oproept. Veel zinnen vragen je na te denken over waar je staat in het leven. Hier is er een van: "De diepste basis van ons bestaan ​​wordt onthuld in de manier waarop ik de vijand confronteer". Het boek is de worsteling van de hoofdpersoon met de gebeurtenissen om hem heen en hoe deze te interpreteren. Er roepen vele vragen op bij de hoofdpersoon waardoor er allerlei dingen gebeuren in het verhaal.

# data[].attributes.body
Dit is het verhaal van een jonge man in een land van nergens. Hij behoort tot een gemeenschap die door een of andere B. Hoewel hij deze B haat en bang voor hem is, probeert hij zich toch in de schoenen van zijn tegenstander te verplaatsen. Hij waagde zelfs de sprong om hem persoonlijk te ontmoeten. De jongen is zo gefascineerd door B dat hij zijn bestaan ​​alleen kan definiëren in termen van zijn tegenstander. Door zijn tegenstrijdige gevoelens en houding ten opzichte van B. is hij, als tweederangs burger in de samenleving, inmiddels een buitenstaander in eigen kring geworden. In de Ban van de tegenstander is een fascinerende analyse van de symbiose tussen de vervolger en de vervolgde en biedt een enige in soort inzicht in de grootste tragedie van de twintigste eeuw, omdat het uniek is.

# data[].attributes.body
ik heb voor de afbeeldingen gekozen zodat je een beeld krijgt over de tijdperk van het verhaal. een foto van het boek is altijd handig en ik geef een soort credit naar de persoon die het heeft geschreven. je kunt zien waarom de auteur dit onderwerp zou hebben gekozen. De auteur heeft zelf de oorlog meegemaakt en heeft erover een stuk geschreven, het schrijven van het stuk kon beter maar het is een goed verhaal. de foto's laten een soort beeld achter, waardoor je beter het verhaal kan verbeelden. De hoofdfiguur gelooft in een positief beeld van god en zijn medestrijders geloven ook in de god als in de gerechtigheid en toegevendheid.

# data[].attributes.body
Hans Alex Keilson( Bad Freienwalde, 12 december 1909 – Hilversum, 31 mei 2011) was een Duits- Nederlandse Joodse schrijver, trades en psychiater. Sinds 1936 woonde hij in Nederland.

# data[].attributes.body
de hoofdpersonen in dit boek zijn voornamelijk een b. en een naamloze persoon. het boek geeft de naam van de hoofdpersoon niet.
je kunt je niet echt goed meeleven met de hoofdpersoon, omdat we nu in een modernere tijd zitten en het heel erg is veranderd, dus alledaagse dingen die daar gebeuren zijn hier niet toepasselijk. Maar de hoofdpersoon is braaf wat ik soms ook ben als ik weet dat ik het kan, anders ben ik heel erg twijfelachtig.
de personages lijken op echte mensen, omdat het gebaseerd is op een andere invalshoek op de 2de wereldoorlog.

# data[].attributes.body
door H. Keilson