# data[].attributes.body
Zoals in '2' aangegeven: ik zie wel heil in kleinere, efficiënte vakteams (3-4 personen), ondersteund door 1x per jaar een algemene richtinggevende vergadering (bv augustus). Ik heb bij alle vakcollega's het gevoel dat er grote passie voor zowel het vak als het onderwijs leeft - er lijkt me weinig gevaar op intredende laksheid. Er is ook echt wel heel wat expertise bij de collega's (opnieuw zowel inh. als ped./did.)

Als we een manier vinden om de kwaliteit van de vele informele contacten ook te stroomlijnen binnen een verduidelijkte visie op methode, inhouden, etc, kan er volgens mij heel sterk werk geleverd worden. Als de voorwaarden van 'realiteitszin' en 'zinvolheid' gerespecteerd worden, verwacht ik ook weinig weerstand daartegen (zonder te willen invullen voor anderen, uiteraard)?

Ik ben geen vragende partij om de vakgroep te 'versnipperen' of in slaap te leggen gedurende een bepaalde periode.

# data[].attributes.body
1 keer per jaar met allemaal, verder horizontaal

# data[].attributes.body
grotere beleidsdoelen opsplitsen in kleinere doelen - tijdspad bepalen zodat er meer tijd is

# data[].attributes.body
Een vast team in de tweede graad A-finaliteit. Per leerjaar misschien 2 leerkrachten?

Vb. 3ZW - Winnie en 3 BS - Véronique

en dan 4 ZW Isabelle en 4 BS - Véronique

Zo beperk je tot 3 collega's waarvan één persoon zowel 3 als 4 doet.

Eind augustus samenzitten om bijvoorbeeld de uitstappen en/of grotere projecten te plannen alsook andere zaken af te spreken. Ook gelijk vaste data prikken enkele weken voor elk examen. Zo is de belasting buiten je andere werkgroep niet te groot en kan dit toch nuttig zijn om tijdig af te stemmen op elkaar.

# data[].attributes.body
Ik vind overleg met de vakgroep niet meteen een verplichting, maar er moet werk gemaakt worden van een graadoverschrijdende visie/leerlijn.

# data[].attributes.body
samenwerking in kleine groep per graad wel met communicatie naar vooral 2 de graad.

# data[].attributes.body
Ik blijf waarschijnlijk nog een jaar bij aardrijkskunde, omdat daar momenteel wel wat zaken hangende zijn. De grote vakgroep in stukken knippen lijkt nuttig om thematisch te werken, met als grote nadeel dat je dan van elk jaar/graad iemand moet hebben, waardoor je toch weer met veel bent. De eenvoudigste manier lijkt mij om vooral per graad te vergaderen, en vanuit de algemene vakgroep dit te sturen.

# data[].attributes.body
Vaste vakcollega´s

Gemotiveerde collega´s die ervoor gaan om samen te werken

# data[].attributes.body
Ik wil geen vakcoordinator meer zijn. Waarom?

Ik doe dat al heel mijn werkleven, op 1 of 2 jaar na.

Ik haal er geen energie uit.

Ik zit in teveel werkgroepen en nieuwe vakken. Het is teveel.

# data[].attributes.body
Voor de 1e graad MAVO lijkt mij een algemene vergadering met collega's van andere graden niet altijd nuttig. Omdat MAVO in de FLEX zit in 1B (en ook ooit in 2B?) is de werkgroep FLEX veel nuttiger. Het enige nadeel is dat er dan geen tot weinig communicatie zou zijn tussen de 1e en 2e graad. In welke mate is dit noodzakelijk?

# data[].attributes.body
1. Terug kleinere vakgroepen: gesch. vs. mavo

2. Ik ervoer enkele jaren geleden de samenwerking in 4, rond het schrijven van gezamenlijk werk, erg goed. Ik denk dat we dat bv. per graad mogen opstellen. Dus meer per graad een cursus opstellen of kiezen.

3. Meer coördinatie omtrent verticale lijnen, bv. begrippen, historisch onderzoek, digitale of geschreven examens ... Met daarbinnen dus per jaar doelstellingen.

4. Vaste collega's 2de graad.

# data[].attributes.body
Vaste collega's die gemotiveerd zijn voor het vak.