# data[].attributes.body
Magandang Araw! mga ka Hiraya halina't maglakbay sa mundong puno ng mga kaaliw-aliw at nagbibigay aral na mga istorya nawa'y kami ay makapag tanim sa inyong puso't isipan ng mga kaisipan na hindi ninyo malilimutan.

# data[].attributes.body
Aking ina sa umpisa palang kasama na kita

Ginagawa mo ang lahat upang manatili akong masaya

Pagaalaga man samin ay hindi naging madali

Ngunit nanatili ka sa aming tabi ng nakangiti

Tuwing nakikita kitang umiiyak

Hatid nito sakin ay lungkot

Lalo na pag ako ang sanhi sa mga luha mong umaagos

Ayoko kitang saktan

Ngunit bunganga ko'y minsay di mapigilan

Masasakit na salita na sayo tumatama

Nagiging sanhi ng iyong mga luha

Sana sa kinabukasan hindi na kita masaktan

Gagawin ko ang lahat upang hindi kita iwan

Ngunit kung gusto mong lumayo hindi kita pipigilan, dahil alam ko na ikay aking nasaktan

# data[].attributes.body
Noong una kaibigan lamang kita

Lagi tayong magkasama

Hindi nagsasawa sa isat-isa

Walang nakakapaghiwalay sa ating dalawa

Ngunit sinabi mong mahal mo ako

Tinanggap kita sa takot na mawala ka sa buhay ko

Inulanan mo ako ng pagmamahal

At wala akong nagawa kundi mahulog sayo ngayon ako ay nagiisa

Ako'y sumuko at inalay ang aking puso

Ang pagmamahal ay aking binigay

Pero bakit ka humiwalay

Paningin mo ay dumapo sa iba

Ako ay napuno ng galit

Hindi pumayag na mapunta ka sa kanya

Ngunit alam kong mahal mo na sya

Kamay ko'y iyong binitawan kaya

# data[].attributes.body
Ang hirap ng buhay sa bansang toh

Mga bahay na gawa sa yero

Tagpi-tagpi at wala ng daan

Matutulog ay kung saan saan

Magbanat man ng buto maghapon

Di parin malulutas ang gutom

Kaya tulong aming hinihingi

Sana kami ay mapagbigyan na

Perang di sapat sa araw araw

Paghihirap aming isisigaw

Naway kami ay pakinggan, ng

Maayos na buhay ay mahagkan

# data[].attributes.body
Maraming taong naghihirap Maraming namamatay

Di alam kung anong gagawin

Di alam kung anong mararamdaman

Nangyari lahat ito dahil sa ating kapabayaan

Kaya kung ako sa inyo titingin ako sa paligid ko

Di ito ang oras upang tayo ay magsisihan

Ito ang oras na para tayo ay magkaisa

Para itama ang pagkakamaling nagawa natin

Kailangan nating lumaban

Matuto sa pagkakamali sa nakaraan

Baguhin ang ating pamumuhay

Ibalik natin ang ating makinang na buhay

# data[].attributes.body
Pagmamahal ang nais

Tibok ng puso ang ninanais

Pahahalagahan ka hanggang dulo

Ikaw at ikaw ang pipiliin hanggang dulo.

Salitang masaran pakinggan

Pero mahiran paniwalaan

Salitang medaling bitawan

Pero mahirap panindigan

Pag-ibig Pangako

Pangakong nanako

Patuloy na panindigan

Ikaw parin hanggang dulo.

# data[].attributes.body
Asya, kontinenteng kakaiba,

May singkit at may bilugang. mga mata,

Maputi, maitim at mga morena,

Subalit magkakapatid turingan nila

Asean, yan ang nagbubuklod,

Upang pag-unlad ay maitaguyod

Bawat bansa dapat uusad,

Buong asya marapat lang na aangat

# data[].attributes.body
Elisabeth: Gusto kong mamatay

Janise: Ha?... Ano?

Elisabeth: Gusto kong mamatay

Janise: .... Bakit?...

Elisabeth: Di ko din alam.... Ewan ko ba..para kasing magandang oras toh para mamatay

Janise: May problema ka ba? May pinagdadaanan? Bat bigla mo na lang naisipan yan

Elisabeth: Wala naman, sa totoo nga mas tahimik pa buhay ko nitong mga nakaraang araw

Janise: pero gusto mong mamatay...?

Elisabeth: hmm... Alam mo yung pakiramdam na sobrang payapa ng buhay ngayon na... Gusto mo na lang tumigil yung oras?

Janise:... Hmm.. Oo naman

Elisabeth: Yun yung nararamdaman ko ngayon... Yung mamamatay ako ngayon at mararanasan ko tong katahimikan na toh hanggang sa mapulbura na Ang katawang lupa ko... Nan dito lang tayo at walang magbabago

Janise:... Tungkol ba toh sa plano ng iyong ama na ipangkasudo ka?

Elisabeth:... Siguro... Ayokong magpakasal sa taong hindi ko naman kilala at Iwan ka dito

Janise: Pero alam mong responsibilidad natin ito bilang anak na babae

Elisabeth: Alam ko yun.... Kaya nga hindi maiwasang maiisip na sana'y naging lalaki na lamang ako... Meron sana akong chansya na mamana ang aming bukirin o makapili ng gusto kong trabaho, at higit sa lahat.... Mananatili ako sa tabi mo

Janise: Elisabeth... Gusto ko ring makasama ka panghabang buhay, ngunit hindi na tayo mga bata... Kailangan nating tuparin ang ating mga responsibilidad... Saka pwede naman nating bisitahin ang isa't isa pagnagpakasal ka na, bibisitahin kita at tutulungan mag alaga ng anak nyo... O kaya sa mga gawaing bahay

Elisabeth:.... Ang lupit mo Janise...

Janise: Elisabeth....

---

Denise: Anak tapusin mo na yan para makapagligpit na tayo

Janise: Malapit na po inay

Roberto: JANISE! JANISE!

Denise: Oh Roberto, bat hingal na hingal ka? Kumalma at baka ikaw ay mapano

Roberto: Aling...ha...Denise...ha...Janise si Elisabeth...ha... Wala na si Elisabeth

Denise: Ano? Ano ang ibig mong sabihin Roberto?

Roberto: Si Elisabeth...hiniwa nya po ang sarili nyang pulso

Denise: JANISE!

Janise: haa... Si Elisabeth....ha..nay..si Elisabeth...hik..ha

Denise: Kumalma ka Janise...huminga ka ng malalalim

Janise: Si Elisabe...

Denise: Janise? JANISE!.... Roberto! Tulungan mo ko dalhin natin sya sa manggagamot!

---

Frederick: Kahit anong titig ang gawin mo sa kanyang puntod hindi na sya babalik....

Janise:....

Frederick: Nakita nalamang sya ng kasambahay na hindi na humihinga.... Naging sopresa ang pagkawala nya sa ating lahat, mukha namang maaayos sya nitong mga nakaraang araw.... O siguro yun lang ang gusto kong isip dahil kahit sa kalooblooban ko alam kong nahihirapan sya... Na hindi nya matanggap ang kapalarang inilatag para sa kanya ngunit pinili kong mamalikmata na lamang...

Janise:....

Frederick: May iniwan syang sulat sayo, hindi agad naiabot dahil hindi ka pumunta sa kanyang burol... Gusto yang buksan nila ama ngunit pinigilan ko sila, bilang bawi ko narin siguro Kay Elisabeth... Nararamdaman kong isinulat nya ang letrang yan para sa iyo lamang...

-

Janise: ...hik...hik... Kung alam ko lang na mangyayari toh.. Sana ay... sana ay hinayaya ko syang magpakalayo.. haa... Sana sinabi ko sa kanyang wag syang magpakasal at manatili na lamang sa tabi ko... Sana ay...

Frederick: ...

Janise: naduwag ako... Na pagnagpakalayo layo kami'y hindi ko maibibigay ang buhay na nararapat sa kanya... Na hindi ko sya mapapanatiling masaya sa tabi ko... Sana pala hindi na ko nagisip at nagmatigas ulo na lamang... Elisabeth...

---

Elisabeth: Sa tinatangi ko, Janise Ako ay nagpasalamat na nakilala kita, na binigyan kulay mo ang aking buhay. Malinaw pa sa aking isipan ang araw na tayo'y unang nagkita, nung ako'y nagbabasa sa tabing lawa at bigla kang umahon at aksidente mo kong nabasa. Naaalala ko kung paano ako nagtimpe at pinigilan ang sarili kong sigawan ka at ang paulit-ulit na paghingi mo ng tawad. Ilang beses mo pa akong pinuntahan sa aming tahanan upang bumawi kahit hindi naman kailangan. Nabang sinusulat ko ito hindi ko maiwasan maiisip ang mga araw na nakaupo tayo sa ilalim ng puno nagbabasa o kaya'y naguusap lamang, nakakalungkot isipin na hindi na natin magagawa ang mga ito. Patawarin mo ko sa paglisan ng maaga, patawad dahil hindi ko kayang maging malakas at mabuhay na malayo tayo sa isa't isa, patawad at masasaktan kita. Sa iyo lamang, Elisabeth.

--Fin--

# data[].attributes.headline
Karimlan ng Kasakiman: Paglalantad sa Lihim ng Bayan

# data[].attributes.subject
Karimlan ng Kasakiman: Paglalantad sa Lihim ng Bayan

# data[].attributes.body
Sa bayang madilim, ay puno ng lihim

Buwaya'y lumitaw, diwa'y kumulimlim

Sa bawat sulok, ang pangarap ay patay

Sa gahum ng pera, kanyang pinahimlay

Maramot, palasak ang pagiging ganid

Itinago ngunit atin namang batid

Nakaw na yaman ikinubli sa bayan

Nagsusumiksik na pilit sa karimlan

Sa sariling balwarte ay manindigan

Kataksilan ay dapat nating iwasan

Sa bawat yaman na kanilang kinamkam

Ika’y makiusisa at makialam

# data[].attributes.body
Noong unang panahon, may nilikha ang Diyos ng kamatayan at Diyos ng paglikha at pinangalan nila itong Dongxué. Si Dòngxué ay arogante at nakikipagkaibigan lang siya kung may benipisyo siyang makukuha sa kanila. Pero marami paring nakikipagkaibigan sa kanya dahil dalawa sa pinakamalalakas na Diyos ang gumawa sa kanya. Pero ang aroganteng si Dongxuè ay lumalambot ang puso kapag kaharap nya si Bäihé, anak ng isang tao at Diyos ng pag-ibig. Kung sa harap ng mga kaibigan niya pinupuri niya ang kanyang sarili, sa harap naman ni Báihé ay bukas Bibig naman niya ito.

Isang araw bumaba sila Dòngxuè at Bäihé sa Mundo ng mga tao upang mamasyal sa isang kagubatan. Makalipas ang isang oras, nagutom si Báihé Kaya umalis si Dongxué upang maghanap ng makakain. Nang makalipas ang isang minuto may narinig si Bäihé na naguusap na dalawang tao, dahil takot siya na makita ng mga tao nagbalat-anyo siya nilang usa. Ang hindi niya alam mangangaso ang mga ito. Nang makita nila ang usa, pinana nila ito. Hindi nakaiwas si Baihé, tinamaan siya sa dibdib. Nang lalapitan na ng mga mangangaso si Bäihé, biglang dumating si Dòng xuê nang makita niya ang nangyari biglang dumilim ang kanyang paningin. Nagpalabas siya ng usok at nang maamoy ito ngayon mga mangangaso bigla silang nakaramdam ng panghihina, pagsakit ng kanilang ulo, paghirap sa kanila paghinga, pananakit ng kanilang dibdib, ni hindi sila makapagsalita at nawala ang kulay ng kanilang mga daliri sa kamay at paa. Nilapitan ni Dòng xué si Bàihé ngunit hindi na ito humihinga, Bumalik si Dongxué sa mundo ng mga diyos, at pinakiusapan ang Diyos ng kamatayan na wag patawirin sa ilog ang kaluluwa ni Baihe, ngunit hindi sya binigyang pansin nito.

Bumalik si Dongxue sa kagubatan sa mundo ng mga tao, dinala niya ang labi ni Bäihé sa kuweba na lagi nilang pinupuntahan. Habang nakatingin si Dòngxué sa labi ng minamahal, kinukwesyon nito ang sarili kung bakit ito nangyari kung bakit kinuha sa kanya ang minamahal. Dumating sya sa kungklusyon na ang mga tao ang may kasalanan nito, tumayo sya at naghasik ng lagim sa mundo ng mga tao. May usok na naglalakbay sa buong mundo, at pagnalanghap ito ng mga tao bigla silang nakaramdam ng panghihina, pagsakit ng kanilang ulo, paghirap sa kanila paghinga, pananakit ng kanilang dibdib, ni hindi sila makapagsalita at nawawala ang kulay ng kanilang mga daliri sa kamay at paa. Ng malaman ng mga nakatataas na Diyos ang ginagawa ni Dongxué dinakip nila ito at nag bukas ng trial, inakusahan sya sa pagpatay kay Bäihé at ang pagkamatay ng milyong milyong tao. Ni hindi sya nagsalita sa buong trial, may parte sa kanya na sinisisi ang sarili sa pagkamatay ng minamahal, ngunit nangingibabaw parin ang galit nya sa mga . Napagpasyahan ng mga nakakataas na tao Diyos, na sa kadahilanan na hindi namamatay si Dòngxué ikukulong sya sa kweba sa mundo ng mga tao. Ang hindi alam ng mga Diyos ay maghahasik ulit ng lagim si Dòngxué pagkaraan ng maraming taon

# data[].attributes.body
Chloe: oh hey Caroline... San si Jacob?

Caroline: hey... Nasa kusina sya nung huli ko syang nakita

Chloe: thanks... puntahan ko lang sya

(Tumango si Caroline)

-Sa kusina-

(Nakita ni chloe si Jacob, ng marinig nya na may kausap ito)

Chloe: bab-

Jacob: I can't do this anymore...

???: Wag mong sabihin sakin na nagi-guilty ka, Ikaw nagsimula nito Jacob

Jacob: YEs I do! I can't do this to her no more

???: So ano? Iiwanan mo ko ha? Pagkatapos ng lahat nang yun

(Napatakip ng bibig si Chloe at unti-unting lumalabas ang kanyang mga luha)

Jacob: I'm sorry Abby I just... tuwing magkasama kami ni chloe mas lalo akong nagi-guilty... Ayoko na syang masaktan

Abby: dahil lang na gi-guilty ka?! Jacob mahal mo ko!.. sinabi mong mahal mo ko....

(Silence)

Abby: wag mong sabihing.... Mahal...mo

(Umiwas ng tingin si Jacob)

Abby: ang sama mo! Sabi mo mahal mo ko! Sabi mo pinilit ka lang ng magulang mo Kay Chloe!! Nag promise ka na makipag hiwalay ka sa kanya pag namana mo na yung company!! Ang sama mo!ang sama mo! Masama ka....

(Sabi ni Abby habang umiyak at hinahampas si Jacob sa dibdib)

(Umiyak ito habang nasa dibdib ni Jacob ang mukha nya)

(Napasandal sa pader si Chloe)

(...)

Abby: I need to go... I can't talk right now... I... Just.... Let's clear our heads first...

( Aalis na sana ito ng pinigilan ito ni Jacob)

Jacob: please Abby let's end it... Tapusin na natin toh...

(Sinampal ni Abby si Jacob)

Abby: you're a liar... Kailangan pa ha.... Kailangan mo pa sya mahal...

Jacob:....

Abby: nung hinabol mo sya nung party? (flashback) Nung binabaan mo ako ng cellphone? (Flash back) yung Hindi mo sinasagot ang tawag ko ng ilang araw? (Flashback) o baka Nung umpisa palang mahal mo na sya..

Jacob:....I'm so sorry Abby...

Abby: dapat hinayaan mo na lang akong makipagbreak Sayo nung naengage kayo... Dapat Hindi mo na ako pinigilang umalis... Dapat Hindi mo na pinalalim yung feelings ko... Dapat Hindi ako naniwala Sayo.....

Jacob: believe me Abby I used to love you...

Abby: sarcastic chuckle.... Used to...

Jacob: Abby...

Abby: Jacob can we just... please.. talk about this another time?... I need to collect my thoughts...

Jacob:.... (Tumango)

(Lalabas na sana si Abby ng makita nya ai Chloe)

Abby: Chl-

Chloe: Abby...

(Nagtaka si Jacob kung bakit nakatayo lng si Abby sa harap ng pintuan, kaya nilapitan nya ito)

Jacob: Abby what's w-

(Nakita nya ai Chloe)

Jacob: Chlo-

Abby: I'm sorry

(Sabi nito at tumakbo palabas)

Jacob: Chloe you see.. this-

Chloe: Jacob... Why...

Jacob: Chloe... Please listen to my explanation first

(Tumayo ng maayos si Chloe at pinunasan ang mukha)

Chloe:... I'll hear you out

Jacob: THA-

Chloe: on another day, let's clear our heads first.... I'm too emotional right now...

(At aalis na sana nang)

Caroline: Anong ginawa nyo Kay Abby?! Bat sya umiyak?!

Jacob: Caroline please stay out of it

Caroline: stay out of it?! Jacob I just saw my best friend run out crying!!!

Jacob: Caroline Please..

(Tumingin si Caroline Kay Chloe)

Caroline: you! Ikaw Ang may kasalanan noh?!

Jacob: Caroline! She didn't do anything

Caroline: No! I'm sure she did something! Since she came into our live everything became mess! Jacob became a mess! I don't even know why our parents like you!

Jacob: Caroline don't talk about my fiance like that! She didn't do anything! I hurt Abby!

Caroline:...

Chloe: don't go around blaming people

(Umalis na si Chloe)

Jacob: Chloe!

--Fin--

# data[].attributes.body
Akin ang aking buhay

Sa bawat hakbang na aking ginagawa

May pagsubok at tagumpay

Ako ay may pangarap at layunin

Sa bawat araw na aking nakakalagpas

Marami akong natututunan at nararanasan

Ngunit kahit anong hamon pa ang dumating

Laging handa akong lumaban at magpatuloy sa aking pagkakalakbay

May mga pagkakataon na ako ay nagkakamali

Ngunit hindi ito dahilan para ako ay magduda

Dahil sa bawat pagkakamaling aking naranasan

Ay mayroon akong natutunan at nagiging mas matatag

Ako ay mayroong mga talento at kakayahan

Na aking ibinabahagi sa aking kapwa

Sa bawat tulong na aking naibibigay

Mas lalong lumalago at nabubuo ang aking pagkatao

Kaya't sa bawa't buhos ng ulan at sikat ng araw

Ako ay patuloy na humahakbang

Akin ang aking buhay, ako ang may hawak ng kapalaran

At sa bawat tagumpay

# data[].attributes.body
Matapos malaman na ang kanyang matalik na kaibigan na si Min-wook, na crush niya, at ang isa pa niyang matalik na kaibigan na si Mi-ran ay nagsimulang makipag-date, si Hee-won ay seryosong nabangga. Pagkatapos, pagkatapos ipagmalaki ni Mi-ran ang gabing kasama niya si Min-wook, nagpasya si Hee-won na talikuran ang kanyang konserbatibong pag-iisip, mag-wild isang beses lang, at humanap ng aliw sa isang guwapong estranghero. Nagtagumpay siya at nagpalipas ng gabi kasama ang isang estranghero. Plano niyang kalimutan na lang ang gabing iyon, maliban kung nabuntis siya. Sina Mi-ran at Min-wook ay sumama sa kanya sa gynecologist upang kumpirmahin ang pagbubuntis, at nakasalubong niya ang lalaking nakasama niya sa nakamamatay na gabing iyon. Determinado si Doo-joon at ang lalaking nakilala niya noong gabing iyon na gawin ang tama at panagutin ang kanilang mga aksyon. Pero nag-aalangan si Hee-won. Alam niya na ito ang tamang gawin; dapat silang magpakasal dahil sa sanggol, ngunit ayaw niyang maipit sa isang walang pag-ibig na kasal, at sa tingin niya ay hindi magkatugma ang status nila ni Doo-joon sa buhay. Nagpasya silang magkita ng ilang beses at subukang ayusin ang mga bagay-bagay. Ang Positively Yours ay isang nobelang isinulat ni Lee Chong, kalaunan ay ginawang manhua ni Kang Ki, at patungo sa isang adaptasyon ng kdrama. Ito ay nagsasabi ng isang kuwento tungkol sa kung ano ang pakiramdam ng harapin ang isang hindi inaasahang pagbubuntis at ang mga kahihinatnan na kasama nito. In Hee-won's situation, I can say that she's lucky that the man she spent the night with wants to own up to his actions, especially since they are strangers to each other. Ang ganitong uri ng tao ay isa sa isang milyon, o kahit isang bilyon, lalo na kapag may mga kaso kung saan kahit isang romantikong kapareha ay hindi gustong managot para sa isang bata. Ngunit naiintindihan ang dahilan ni Hee-won, lalo na dahil sa nangyari sa kanyang mga magulang; nagpakasal din sila matapos siyang ipaglihi ng ina ni Hee-won, ngunit hindi natuloy ang kanilang pagsasama, at ang kanyang ama ay muling nagpakasal. Ang kwentong ito ay nagpaunawa din sa akin kung gaano pinahahalagahan ng mga Koreano ang reputasyon. Muntik nang mawalan ng trabaho si Hee-won bilang guro dahil sa pagbubuntis nang walang singsing sa daliri nito. Kahit na ang mga bagay ay gumana sa huli, ang pag-iisip lamang ng stress na naramdaman niya sa oras na iyon ay nag-iiwan lamang ng isang butas sa aking puso. Gusto ko talaga si Hee-won, kahit na baka isipin ng ilang tao na masyado siyang maingat. Sa tingin ko ang kanyang mga alalahanin ay totoo at makatwiran; sineseryoso niya ang kanyang pagbubuntis at hindi niya ito itinanggi. Siya ay isang malakas na babae, at ang makita ang kanyang mahinang panig ay nagpapakita lamang kung gaano kahusay ang kanyang karakter. Si Doo-joon ay isa pang kaso ng isang kathang-isip na lalaki na mas mahusay kaysa sa mga totoong tao; siya ay nagmamalasakit, mapagmahal, at responsable, at siya ay isang romantikong kapareha na gustong makasama ng sinuman. Sa kabuuan, gusto ko talaga ang "Positively Yours." Ito ang uri ng kuwento na palagi mong mababasa kapag mayroon kang libreng oras. Ito ay magaan, ngunit mayroon itong ilang mabibigat na sandali na hindi mag-iiwan sa iyo ng pagkabalisa. gustung-gusto ko talaga ang ganitong uri ng kuwento—ang uri ng kuwento na magaan ngunit nag-iiwan ng aral at realisasyon.

# data[].attributes.attachment_caption
Sa Harap ng Araw, Kinang mo ay Nagniningning

# data[].attributes.body
Mahal kong kasing

ganda ng tala

Ako'y hangarin sana

# data[].attributes.body
Depression ang pagkaramdam ng lungkot at pagkawalang gana sa mga dating gawaing gustong gawin. Anxiety ang pagkaramdam ng takot, di komportable at ang lagi pagiisip na may masamang mangyayari. Ang mga pakiramdam na ito ay pwedeng magresulta sa self harm o intensyunal na pananakit sa Sarili na pwedeng mauwi sa suicide o pagpapatiwakal. Ang pilipinas ay mahirap na bansa, nakasanayan na nating mas unahin ang ating pamilya kesa sa sarili. Wala ring masyadong kaalaman ang mga pilipino sa mental health, at normal sa ating mabody shame, gaslight at mag suppress ng ating mga emosyon. Hindi din pabor ang mga pilipino sa therapy, meron tayong stereotype na pag-nagpatherapy ay baliw na ang isang tao, kaya ang iba kahit gusto pumunta hindi nila magawa dahil inisisip nila kung paano sila titingnan ng ibang tao. Kaya hindi nagagamot ang depression hanggang pakiramdam nila na wala nang saysay na mabuhay pa. Ngayon panahon na ito mas nagiging bukas na tayo sa kahalagahan ng mental health ngunit nakakalungkot nga lang na kailangan pang magkaroon ng pandemia at kailangan pang magpatiwakal ng maraming tao para lang makilala ang kahalagahan ng mental health.

Tama bang saktan natin ang ating sarili dahil sa problema natin? Dapat bang tapusin natin ang ating buhay dahil ito nalang ang huli nating takbuhan? Para sa akin hindi, pero may mga taong sa talim kumakapit dahil at sa bawat hiwa nito sa kanilang balat nararamdaman nila ang sakit na nagpapatunay na buhay pa sila. Ang hapdi na kanilang nararamdaman ay nagpapalimot ng mga masasakit nilang karanasan, nakakalimutan ng batang babae kung paano siya pinagnasahan ng kaibigan ng kanyang ama, mawawala sa isip ng dalaga kung paano siya kinutya ng kanyang pamilya dahil sa hugis ng kanyang katawan, nakakalimutan ng lalake kung paano sya inabuso ng kanyang asawa, at istudyante na nakakalimutan ang kanyang markang kailangan nyang makamit upang maramdaman na may silbe sya. May mga taong hindi bumigay sa pagpapatiwakal at nakikita ko namang masaya na nakarecover sila sa self harming. Suicide, o "last resort" kung tatawagin ko, ginawa ito ng isang taong hindi na gustong mabuhay o hindi na makita ang saysay ng buhay. Ito ay ang mga taong hindi nakikita ang hinaharap nila, dahil sa kagustuhan nilang matapos na ang kanilang pagdurusa mas pinipili nila ang 'easy way out". Sasabihin ko na hanggat makakaya subukan nating mabuhay, siguro feeling mo na sobrang hirap ng buhay mo at wala kanang maisip na ibang takas kundi ito, pero hindi permanente ang problema mawawala rin yan bastat meron kang will na mabuhay. Kumapit ka kahit sa pinakamaliit na dahilan para hindi mo bitawan ang buhay mo, hindi mo na mapapanood o mababasa ang favorite series mo, hindi mo na makakain ang paborito mong pagkain, hindi mo na malalaro ang aso mo, hindi mo na mararamdaman ang pakiramdam ng hangin pag nasa labas ka. Gaano man kaliit na dahilan kumapit ka dyan at magtrabaho ka papunta sa daan ng paggaling, lahat ng alam kong gumaling mula sa self harm at attempt suicide hindi sila nagiisa sa kanilang laban nandyan ang kanilang pamilya para samahan at suportahan sila sa journey ng paggaling.

Sa mga taong nawalan ng minamahal sa buhay dahil sa suicide, gusto ko lang sabihin na makakayanan nyo ito, pwede kayong makaramdam ng guilt dahil iniisip nyo na wala kayong nagawa upang pigilan siya, kausapin nyo ang iba nyo pangmahal sa buhay tungkol sa nararamdaman nila.

At para naman sa mga taong hindi nararanasan ito pero gustong tumulong pakiusap ko lang na mas maging sensitibo kayo, at kung sa tingin nyo may kilala kayong taong nararanasan ang mga ito, huwag nyong basta bastang komprontahin sila tungkol dito dahil sensitibong topic ito para sa kanila. At kung sa tinggin nyo na hindi nyo sila kayang tulungan ng kayo lang maghanap kayo ng taong kaya, isaisip nyo lang ang pagiging mabuti sa lahat dahil hindi natin alam kung ano ang dinadanas ng isang tao. Gagawin ko sa abot ng aking makakaya na mag bahagi pa ng mga inpormasyon tungkol sa topic na ito.

# data[].attributes.body
Nang narinig ko na manonood kami ng dula wala akong masyadong reaksyon, ang nasa isip ko lang ay kailangan ko sumama para sa grado. Ng napadaan ako sa bulletin board ng paaralan nakita ko yung poster ng papanooring dula "Aquarium na Walang Tubig" ng makita ko ito may isang salita ang nangibabaw sa utak ko. "Ha?" Ng makita ko yung pamagat parang bigla na lang nagluko ang utak ko, hindi ko maisip kung tungkol saan ang isang kwentong may ganitong pamagat. Tiningnan ko ng maigi ang poster at nakita kong may larawan dun ng pinong powder na puti "ahhh tungkol toh sa drugs" ang pumasok sa isip. Kaya nung nakapasok na kami sa Ugnayang La Salle at nagsimula na ang palabas medyo napakunot ako ng noo, hindi ko naisip na magsisimula sa isang makulay na sayawan at kantahan ang dulang tungkol sa droga, naisip ko tuloy nun kung mali ba ang pagkakaintindi ko sa poster. Pero hindi ko alam nung mga oras na yun na magaan lamang pala ito sa umpisa. Kung hindi ko nakita yung poster aakalaing teenage romance ang kwentong ito dahil sa pabungad nito, yung klase ng kwento na hilig basahin ng mga kabataan sa Wattpad.

Ng natapos na ang pabungad nakilala namin ang mga pangunahing tauhan, ito ay sila Dennis, Jordan, Paolo, at Botchok. Bale sa mga pinakitang sitwasyon laging nadadamay sila Dennis sa mga kalokohan ni Paolo kaya madalas silang napapagalitan ng kanilang guro. Pinakita din na may kani-kanilang problem sa pamilya ang apat na bida. Walang oras ang mga magula ni Jordan para sa kanya, laging nagiinom ang tatay ni Dennis, sinasaktan si Paolo ng kanyang stepfather, at hawak si Botchok sa leeg ng kanyang grado. Habang umuusbong ang kwento ito ay padilim ng padilim, dahil hindi maibigay ng magulang ni Jordan ang atensyon na hinahanap niya, itinuon niya ang kanyang pansin sa ibang bagay. Ito ay ang paghihit o paggamit ng droga, ng malaman ito ni Paolo nagmakaawa siya kay Jordan na tumikim nito. At siguro dahil presyon na panatilihing mataas ang kanyang grado na enganyo na din si Botchok ng mga kaibigan na gumamit. Ng malaman ni Dennis ang ginagawa ng mga kaibigan sinubukan syang hikayatin ng mga ito ngunit siya ay nagalit. Sinabi niya na sinisira lamang ng droga ang kanilang mga buhay na wala itong magandang maidudulot sa kanila, dito din niya nasabi ang mga katagang "Para kayong mga isda sa aquarium na walang tubig!" na ang ibig sabihin ay walang patutunguhan ang buhay nila kung ipagpapatuloy nila ito. Tinawanan lamang nila Jordan at Paolo ang mga sinabi ni Dennis at pinagpatuloy nila ang paghihit. Ng tumagal sumipa na ang epekto ng droga at nagsisimula na silang makakakita ng mga bagay o mga sitwasyon na wala sa totoong buhay. Maganda para kila Jordan at Paolo ang kanilang nakikita ngunit hindi naman kaayaaya ang nakikita ni Botchok. Matapos nito, nagsimula ng magtulak si Jordan, naging pabaya si Botchok, at mas naging kasuklam-suklam si Paolo. Dahil sa impluwensya ng droga mas lalong naging malala ang mga kalokohan ni Paolo sa punto kung saan sobra na niyang nabastos ang kaniyang kaklaseng babae. At ang resulta nito ay ang pag-abang sa kanila ng mga lalaki at paghahamon ng away, away kung saan aksidenteng napatay ni Paolo si Botchok. Tumakbo si Paolo pa uwi ng kanilang bahay, nandoon ang kanyang stepfather at sila ay nag-away at sinaktan na naman sya ng kanyang ama-amahan. Dahil sa tensyon na kanyang nararamdaman pagkatapos mapatay ang kaibigan at ang pag-aabuso sa kanya stepfather, napuno si Paolo at pinagsasaksak niya ito. Ngayon ay tumatakbo siya mula sa mga pulis, na huli rin si Jordan sa pagtutulak ng droga at si Dennis na lamang ang natitira sa kanilang magkakabarkada. Sa huli nakapagtapos si Dennis bilang balediktoryan at kinukwento niya ang nangyari sa kanilang magkakaibigan at pinaalahan ang mga makikinig na walang magandang naidudulot ang droga.

Hindi ko inakala na madadala ako ng kwento at maaaliw ako ng dula sa punto na nanghinayang ako na natapos ito. Ang galing umarte ng mga aktor lalo na ni Paolo sa totoo lang galit na galit ako sa karakter nya lalo nat sya ang pumatay kay Botchok, kung ano ano ng masamang nasabi ko tungkol sa kanya sa aking utak bago ko pinaalahanan ang sarili ko na umaarte lamang sila. Gustong gusto ko rin yung eksena kung saan hinahabol ng mga pulis si Paolo sa tingin ko Ang galing ng paggamit nila sa spot light nun. Maganda rin ang aral ng kwento ito ay mapanahon dahil hanggang ngayon may problema pa din sa droga ang Pilipinas. Ang masasabi ko lamang ay isa ito sa mga hindi ko malilimutan na memorya, hindi ito ang unang beses na nakapanood ako ng dula sa teyatro ngunit ito ang pinaka tumatak sa akin.

# data[].attributes.body
Ginimbal ng COVID-19 ang mundo noong 2019 sobrang daming nagbago dahil dito, Maraming mga negosyo ang nagsara, kinakailangan ng magsuot ng mga protection tulad ng facemask at face shield, at limitado ang galaw ng mga tao. Dahil dito internet ang naging takbuhan ng mga tao maraming mga trabaho at negosyo ang nagsulputan sa internet tulad ng online selling at iba't-ibang delivery apps, pati ang pagtuturo sa mga estudyante ay ginagawa na online. Para sa kaligtasan ng mga estudyante ang mga klase ay ginagawa online gamit ang mga video chatting apps tulad ng zoom at gmeet.

Nang nagdaan ang tatlong mga taon bumaba na ang kaso ng COVID-19 at nagluwag na ang mga polisiya patungkol sa paglabas at bumalik na rin ang nga estudyante sa paaralan. Sa una nahati ang mga estudyante sa mga nagkaklase na sa loob ng paaralan at mga estudyante na piniling manatili sa online class. Dahil may mga magulang pa din na ayaw palabasin ng bahay at papasukin sa paaralan ang kanilang mga anak sa takot sa panganib ng pandemya. Pero pinaghandaan naman ng may pag-iingat ng mga paaralan ang pagbabalik eskwela ng mga estudyante, tsinitsek ang temperatura ng mga estudyante sa gate bago sila pinapapasok sa loob ng eskwelahan, hindi rin pinapapasok ang mga ito ng walang dala na alcohol, at pinaglayo layo nila ang mga upuan sa loob ng silid aralan. Nang lumipas ang mga buwan inatasan ng pumasok ang lahat ng estudyante sa paaralan. Maraming mga magulang pa rin ang nagaalala ngunit ng matanto nila na patuloy and pagbaba ng mga kaso ng COVID-19 napanatag ng kaunti ang kanilang kalooban.

Hanggang ngayon patuloy pa rin ang pagpasok ng mga mag aaral ng walang problema sa eskwelahan. Makikita na hindi nagkamali ang mga awtoridad na ipatupad ang harapang pagtuturo sa mga estudyante. Kahit may mga pagaalinlangan na sa una makikita naman na naging maganda ang resulta ng pagpapatupad ng harapang pagtuturo mas madaling naiintindihan ng mga mag aaral ang mga aralin ngayon kesa noong online class at mas nagkakaroon ng maraming oportunidad ang mga estudyante para sa kolaburasyon.

# data[].attributes.body
"Baka Bukas" ay isang makabuluhang pelikulang Independiyenteng Pilipino noong 2016 na isinulat, co-produced, at idinirehe ni Samantha Lee. Ito'y isang kwento tungkol kay Alex, isang napaka-creative na 23-taong-gulang na lesbian na nagtatrabaho ng maraming trabaho. Siya'y labas na sa halos lahat ng kanyang kilala maliban sa kanyang best friend na may nararamdaman siya para dito, si Jess.

Ang chemistry nina Jasmine Curtis at Louise Delos Reyes sa pelikulang ito ay talagang kahanga-hanga. Ikinagulat ko kung gaano katas si Jasmine sa pagsasabi ng kanyang mga linya, na ang kanyang mukha ay napakapahayag ngunit hindi sobrang dramatiko. Isang halimbawa nito ay kung gaano kawkward si Alex habang naguguluhan si Jess sa pagtuklas na siya ay isang lesbian. At ang paraan kung paano siya nagflirt kay Kate ay nagpapakita na sila'y matagal nang nasa ganitong uri ng relasyon. Gusto ko kung paano binigyan ng buhay ni Louise si Jess, at kung paano ipinakilala ang kanyang karakter sa pamamagitan ng kanyang pagganap.

Ako'y humanga sa kung paano iniharap ni Gio Gahol si Julo, isang karakter na hindi natatakot na sabihin ang kanyang opinyon at sobrang sassy, at si Gio ay nagbigay ng eksaktong ganoon. Gusto ko kung paano iniharap ni Nelsito Gomez si David, isang taong komportable sa kanyang sarili, at ang paraan kung paano nang-aasar ang karakter ni David at si Alex ay sobrang relatable.

Ako'y humanga sa kung gaano kagandang tingnan ang mga setting, at kung paano ang background ay napakabagay sa mga eksena. At lalo na gusto ko kung paano ini- describe ng kwarto ni Alex ang kanyang sarili, isang magulong kwarto na puno ng mga sketse, isang babae na nagtatrabaho ng maraming bagay at napakasining. Gusto ko na ang pelikula ay nagbibigay ng tamang dami ng edginess, ginagawang realistic.

Isa sa mga hindi ko gusto ay kung gaano ito kabilis. Para sa akin, ang mabilis na paglipat mula sa isang eksena patungo sa isa pang eksena ay maaaring mag-iwan ng mga manonood na nalilito, ngunit nailabas nila ito sa ibang mga eksena.

Isang aral na maaaring makuha mula sa pelikulang ito ay hindi laging kailangan na manatili, kung minsan mas mabuti nang pumili ng buhay kung saan hindi kayo o ang iyong kasintahan ay nararamdaman na naipit. Minsan mas mabuti nang mag-let go kung palagi na lang kayong nasasaktan kahit na pareho pa kayong nagmamahalan, marahil hindi pa ito ang tamang oras at marahil babalik kayo sa isa't isa sa mas mabuting sitwasyon.

Inirerekomenda ko ito sa mga lesbian na mahilig sa mga romantic drama films, at sa mga straight na tao na curious kung paano iba ang relasyon ng lesbian kumpara sa straight na relasyon. Ini-recommend ko ito sa mga manonood na 16 pataas dahil ito'y tungkol sa mga relasyon at dahil ang mga karakter ay mga kabataang matatanda na madalas sa bar kung saan may mga eksena ng pag-inom.

# data[].attributes.body
Internet, ang internet ay naging malaking tulong sa amin, at patuloy na ginagawa ito. Ito ang naging gulugod ng ating ekonomiya, mula nang magsimula ang pandemya. Nakakatulong ito sa mga taong nawalan ng trabaho, sa pamamagitan ng pagsisimula ng online business, nakatulong din ito sa mga taong hindi nakikita ang kanilang pamilya dahil sa pandemya, nakakapag video call. audio call, o i-text lang sila. Bago pa man ang pandemya ay malaking tulong na ang internet, online promotion ng maliliit na negosyo, pamimili ng mga taong abala sa pagpunta sa mall, at komunikasyon para sa mga taong malayo sa isa't isa.

Malaking tulong ang internet, napakahusay na ginagamit ito sa paggawa ng mga krimen. Mga krimen tulad ng cyber bullying, cyber human trafficking, phishing scam, at cyber stalking. Cyber bullying, ito ay kapag inilantad ng mga tao ang mga tao para sa mga nakakahiyang bagay na kanilang ginawa, o nagkakalat ng mga kasinungalingan upang magpadala ang mga tao ng poot sa nasabing tao, nagbibigay ng mga banta sa kamatayan, nagdidikit ng mga nakakahiyang larawan ng isang tao. Ang panliligalig gamit ang mga online platform, sextortion, ay isang uri ng cyber bullying. Cyber human trafficking, ito ay kapag ang mga tao ay ibinebenta sa ibang mga tao sa pamamagitan ng pagpapagawa sa kanila ng mga sekswal na bagay sa costumer na nanonood sa kabilang panig ng screen ang internet ay maaari ding gamitin bilang isang paraan upang makipag-usap sa customer ng child slavery. Ang phishing scam, ay isang uri ng social engineering kung saan ang isang attacker ay nagpapadala ng isang mapanlinlang na mensahe na idinisenyo upang linlangin ang isang tao na biktima na magbunyag ng sensitibong impormasyon sa umaatake o mag-deploy ng malisyosong software sa imprastraktura ng biktima tulad ng ransomware Cyber stalking, kami ay nag-post ng maraming mga bagay sa mga online platform, minsan ang mga personal na bagay ay nai-post online, at sinasamantala iyon ng mga tao. gamit ang mga impormasyong iyon para linlangin ang mga tao, halimbawa gamit ang impormasyon mula sa internet para magpanggap na kilala mo ang isang tao at i-scam ang mga kakilala nila, ang internet ay maaari ding gamitin nang real time: stalking, dahil nalampasan na natin ang mga bagay tulad ng ating paglalakbay, hang outs , at meet ups, magagamit ni peuple ang impormasyong ito para hanapin kami.

Alam natin na ang mundo ay hindi ruinbows at sikat ng araw, at ang impormasyon sa itaas ay isang patunay nito. Kaya naman ginawa ng ating gobyerno ang cybercrime lav. Nakakatulong ito upang maprotektahan tayo mula sa mga mandaragit ng internet. Ang cybercrime law ng Pilipinas na eksakto noong Setyembre 2012. Tinutugunan nito ang mga krimeng ginawa sa paggamit ng computer system, kabilang dito ang penal substantive rules, procedural rules at rules on internasyonal na kooperasyon. Idineklara ng substantive na batas kung anong mga gawain na kinukunsidirang krimen at nagsasaad ng kaparusahan para sa kanila (LawPhil) Isinasaad ng batas pamproseso ang Reeded procedure para sa pagsasagawa ng negosyo, ano pinapayagan at kung ano ang hindi. Mga panuntunan sa pakikipagtulungan sa internasyonal binubuo ng mga patakaran sa internasyonal na negosyo. Ang internet ay isang malaking tulong, ngunit maaari itong gamitin upang mag-commit mga krimen, na naglalagay sa ating buhay at privacy sa panganib, at nakakatulong ang cybercrime law na protektahan tayo mula sa mga panganib na ito..

# data[].attributes.body
Nakakatuwa ang ideya na ang mga uniporme ay nagpapantay-pantay sa ating lahat, ngunit palagi kong kinaiinisan kung paano ito nagbibigay ng pakiramdam na tayong lahat ay pareho at walang espesyal sa atin. Gusto ko sanang maipahayag ang sarili ko, kahit isang araw lang. Kaya narito ako upang kumbinsihin ka na pumirma ng pahintulot na magsuot ng civilian clothes tuwing Biyernes. Baka isipin mo na ang pahintulot sa mga mag-aaral na magsuot ng civilian clothes ay labag sa layunin ng pagsusuot ng uniporme. Sa pagsuot ng pareho, walang tila mayaman o mahirap kaysa sa iba, pero ang uniporme ay hindi nagbibigay ng kapangyarihan upang pagsamahin ang mayaman at mahirap. May iba pang paraan upang malaman ang tindig ng isang tao sa lipunan, mula sa kanyang kilos, ari-arian, at sa paraan ng paggastos ng pera. Ang uniporme lamang ay nagpapantay-pantay sa atin sa paningin. Mahal din at mahirap labhan ang mga uniporme. Hindi mo naman inaasahan na bibili tayo ng isang uniporme at huhugasan ito araw-araw pagkatapos ng mahabang araw ng klase, di ba? Bagaman nakikita ko ang kaakit-akit na bahagi ng uniporme sa kung paano ito nagbibigay ng proteksiyon at tumutulong sa atin na masusing pagmasdan ang karakter ng isang tao, gusto ko rin ang uniporme sa aspeto nito. Kaya't magkaruon lang tayo ng isang araw para maipahayag ang ating sarili sa pamamagitan ng ating kasuotan, wala namang masama doon. Maipapakita natin ang ating pagkakakilanlan sa pamamagitan ng pagpapakita ng ating mga ID at ang paraan ng ating pagsuot ay bahagi rin ng ating karakter. Makakatulong din ito sa reputasyon ng paaralan. Ang paaralan natin ay magiging kilala bilang isang institusyon na nagpapanatili ng kaayusan at hindi nagdudulot ng pagkawala ng kalayaan ng mga mag-aaral.

# data[].attributes.body
Ang social media ay nagdudulot ng masama kaysa mabuti. Kailangan nating buksan ang ating mga mata at makita na ang social media ay isang problema. Bakit ito isang problema? Eto ang kilala nating lahat, umaasa tayo dito para sa maraming bagay. Gumigising tayo at ang unang pumapasok sa ating isip ay "saan ang aking cellphone?" Ginugugol natin ang oras sa pagpunas ng isang piraso ng salamin habang nakakakita ng mga buhay ng ibang tao na iba sa atin. At iniisip natin, "bakit hindi ganito ang aking buhay?" "Bakit may mas magandang buhay ang ibang tao kaysa sa akin? Ano ang mali sa akin?" Tinatama ng social media ang ating mga insecurities, itinuturing tayo nito na hindi sapat. Dahil dito bumababa ang ating mental health. Oo, malaki ang naitutulong ng social media sa atin, nagpapakita ito ng koneksyon sa maraming tao, ginagamit natin ito para itaguyod ang ating mga produkto, at makakatulong ito sa exposure ng mga artist. Pero, ito rin ay nagiging dahilan kung bakit bumababa ang ating kalusugan sa isipan. Ginagamit natin ito para makipag-ugnayan sa maraming tao, kamag-anak, kaibigan, iniidolo, at maging sa mga kriminal. Nakikipagkilala tayo sa mga tao sa pamamagitan ng social media, ngunit hindi natin masiguro kung ang taong kausap natin ay pareho sa tunay na buhay. May mga video ng mga tao na nagpapanggap na mga bata at nakikipagtagpo sa mga pambansang predator na umusbong sa internet. Isang halimbawa ay ang YouTube channel na Bark, kung saan gumawa sila ng pekeng account ng 16 at 12 na taong gulang na babae upang hulihin ang mga predator. Pinilit nilang makipagtagpo sa isang predator, kasama ang tulong ng pulis at isang 30-anyos na babae na ginayakan ng make-up upang magmukhang mas bata. Nang makipagtagpo sila sa lalaki, ito'y nananatili sa kanyang hangarin na makipagtalik. Nakakatulong ito sa pag-promote ng produkto, ngunit hindi natin masiguro kung ang produkto ay totoo o pekeng produkto, dahil sa hindi direktang paghawak ng tao sa produkto. Nakakatulong din ito sa exposure, hindi lamang para sa mga artist kundi pati na rin para sa mga kriminal. Bakit hindi interbyuhin ang mga kriminal at hayaan silang ipaliwanag kung paano nila isinagawa ang kanilang mga krimen nang detalyado? Noong nakaraang taon, may mga TikToker na nag-aksaya ng oras na nagtatangkang palayain ang isang kriminal na pumatay ng isang ina at sanggol habang nagpapabilis sa kalsada dahil ito'y guwapo. Ang social media ay hindi lamang naglalantad sa atin sa mga kriminal at masamang impluwensya, kundi nagtutulungan din ito na maganap ang mga krimen. Kung wala ang social media, hindi tayo magiging lantad sa maraming panganib, hindi tayo magiging sobrang hindi kumpiyansa, at hindi magkakaroon ng maraming tao na may depresyon at pagkabalisa.

# data[].attributes.body
Ikaw bilang isang naninigarilyo ay nanganganib hindi lamang sa iyo kalusugan kundi pati na rin ang kalusugan ng mga tao sa paligid mo. Ang mga sigarilyo ay naglalaman ng nikotina, ay isang sangkap sa tabako na nagbibigay ng pansamantalang epekto sa iyong utak. Kung mas naninigarilyo ka, mas kailangan mo ng mas maraming nikotina upang makaramdam ng kasiyahan. Ang pagsisikap na huminto sa paninigarilyo ay magbibigay ng hindi kanais-nais na pisikal at mental na epekto. Kaya maraming tao ang nahihirapang huminto sa paninigarilyo. Ngunit ang sigarilyo ay may malaking panganib. Kung ikaw ay naninigarilyo, ikaw ay nasa panganib na magkaroon ng kanser sa baga o cardio vascular disease. paninigarilyo. sirain ang iyong mga daanan ng hangin at ang maliliit na air sac na matatagpuan sa iyong mga baga. Ang paninigarilyo ay maaaring tumaas ang iyong presyon ng dugo, at ang pagtaas ng presyon ng dugo ay maaaring humantong sa atake sa puso, stroke at iba pang mga komplikasyon. Ang paninigarilyo ay mapanganib din sa kalusugan ng iyong mga mahal sa buhay. Kung may makalanghap ng usok sa iyong sigarilyo, maaari itong magdulot ng pag-ubo, pananakit ng lalamunan, pagsinghot. at pagbahin, maaari rin itong humantong sa baga impeksyon, kanser, hika at puso mga sakit. Ang paninigarilyo ay maaaring makaimpluwensya sa mga bata, baka gayahin ka nila lalo na kung may tao malapit sa kanila tulad ng kanilang mga magulang.

Narito ang mga bagay na makakatulong sa iyong paglalakbay upang huminto sa paninigarilyo: Alisin ang iyong sarili, panatilihing abala ang iyong isip, maglaro tulad ng mga board game, puzzle, subukang gumawa ng mga sining at sining, linisin at palamutihan ang bahay at subukan ang mga bagong recipe. Kung gusto mong manigarilyo, subukan ang pagsuso ng lollipop, kumain ng popsicle, kumain ng dill pickle o ngumunguya ng gum.

Kung hindi ko pa rin nakumbinsi subukan mong maghanap ng mga Artikulo tungkol sa mga epekto ng paninigarilyo at marahil ang daan-daang kung hindi libu-libong mga artikulo ay maaaring kumbinsihin ka.

Hindi lang masisira ng sigarilyo ang iyong kalusugan at gayundin ang iyong relasyon sa ibang tao, kung gusto mo pa ring magpatuloy sa paninigarilyo, tingnan kung paano ka tinatrato ng

cancer.

# data[].attributes.body
Ang layunin ng aming blog ay upang magbahagi at magbigay inspirasyon sa pamamagitan ng mga kuwento, dula, at tula. Gusto naming ipakita ang yaman ng ating kultura at wika, at patuloy na maghatid ng mga mensahe na makakapagpaunlad sa ating mga mambabasa. Ang bawat salita, linya, at eksena na mababasa sa aming blog ay may kaakibat na aral at emosyon na magpapaalala sa atin ng kahalagahan ng pagiging tunay na Pilipino. Sa ganitong paraan, nagiging tulay ang ating blog upang mas lalong maunawaan at maappreciate ang ating sariling wika at kultura.

# data[].attributes.attachment_caption
Elmundo, Kian L.                                                                                                         

# data[].attributes.body
Magandang Araw! sa inyong lahat aking ka Hiraya! Ako si Elmundo, Kian L. Ang Taga-Pamuno at Lider ng Pangkat ng Blog, halina't sama-sama tayong magbasa at tuklasin ang mundo na puno ng madami at imahinasyong pag iisip na ibat-ibang sulatin. Tanggapin ninyo ang mainit at marubdob na aming Pasasalamat sa walang humpay ninyong pagsuporta at pagbabasa sa aming blog. Nawa'y kayo'y malibang at maging masaya. Muli, Salamat!

# data[].attributes.body
Kamusta kayo? Ako si Bibat, John Willard Editor ng Grupong ito halina't samahan niyo kaming magbasa at matuto. Salamat!

# data[].attributes.body
Mabuhay tayong lahat ka Hiraya! Ako si Cortez, Krisnah Yvette ang Site Editor ng Grupong ito, Sana'y kayo ay nasa maayos at matatag na pag-iisip at malawak na imahinasyon, ating tuklasin ang puno ng karunungang dala ng blog na ito. Salamat!

# data[].attributes.body
Magandang Araw sa inyo Ka Hirayaaaa! Ako si Noriega, Irish Hazen ang Content Maker ng Grupong ito, Ingat kayong palagi at punuin ang inyong isipan ng madaming karunungan at imahinasyon, Happy Reading!

# data[].attributes.body
Kamusta kayo mga Ka Hiraya? sana'y nasa maayos kayong kalagayan at nasa maayos ang inyong pag-iisip. Ako si Ploteña, Mary Anne ang Assistant Site Editor ng Grupong ito, sana'y nagustuhan ninyo ang ginawa naming blog para sa inyo. Salamat!

# data[].attributes.body
Magandang Araw! Ako si Perez, Kien Ruiz ang Assistant Editor ng Grupong ito. Salamat sa pangtangkilik at pagbabasa ng aming blog na puno ng karunungan at imahinasyon. Salamat muli!

# data[].attributes.body
Magandang Araw sa ating lahat! Kamusta naman kayo aming Ka Hiraya? Ako si Dogillo, Rose Ann ang Content Editor ng Pangkat na ito, nawa'y kayo'y aming mapuspos at mabaunan ng mga natatanging magagandang sulatin na handog namin para sa inyo lamang, Salamat!