# data[].attributes.body
Kilka cennych wskazówek

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
MTConsulting - Szkolenia Dofinansowane i Doradztwo dla Firm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zarządzanie zespołem rozproszonym nie należy do najprostszych. Tak naprawdę, niewielu menedżerów zgłębiło jego techniki. Samo zarządzanie zespołem, który jest na miejscu, przynosi niekiedy wiele trudności. A co dopiero począć z pracownikami, którzy są rozproszeni po różnych regionach lub pracują zdalnie? Jak budować prawidłowe morale zespołu, dbać o motywację pracowników czy choćby nadzorować ich pracę?
Zarządzanie zespołem rozproszonym - czym jest i na czym polega?

Zarządzanie zespołem rozproszonym, najprościej mówiąc, polega na: organizowaniu, planowaniu, kontrolowaniu oraz motywowaniu pracowników, którzy pracują w różnych lokalizacjach, na osiąganie zamierzonych celów organizacji. W obecnych czasach coraz częściej mamy do czynienia właśnie z zarządzaniem tego typu. Z czego to wynika?

Przede wszystkim z rozwoju cywilizacji i technologii, a także z globalnego rozprzestrzeniania się obszarów działania firm. Często również łatwiej znaleźć nam specjalistów, którzy pochodzą z innego miasta bądź kraju. A przecież praca zdalna, przy obecnym rozwoju informatyki, nie stanowi żadnego problemu. Z najnowszych raportów wynika, że obecnie aż 80% specjalistów międzynarodowych firm pracuje zdalnie. Taka praca ma swoje plusy i minusy. Z jednej strony przynosi wiele oszczędności i elastyczności, z drugiej zaś znacznie utrudnia zarządzanie zespołem.

Zarządzanie zespołem rozproszonym - najczęściej napotykane trudności

Największą trudnością związaną z zarządzaniem zespołem rozproszonym jest sama ODLEGŁOŚĆ. Zespoły rozproszone pracują tak samo, jak tradycyjne zespoły zadaniowe z tym, że mają ze sobą utrudniony kontakt, który często jest tylko wirtualny lub sporadyczny. Pracują, więc nad tym samym zadaniem, lecz z różnych obszarów. Może to powodować błędy w przekazie czy komunikacji. Zdarza się także, że osoby nadzorujące projekt, podlegają pod inne lokalne oddziały firm bądź zespoły projektowe złożone są z osób zatrudnionych w różnych organizacjach. Cały proces zarządzania może przebiegać z kilku różnych biur, miast czy krajów. Do tego niekiedy dochodzą różnice związane z innymi godzinami pracy, wynikające na przykład z lokalizacji w różnych strefach czasowych.

Inne trudności, jakie niesie ze sobą zarządzanie zespołem rozproszonym to:

1. Podziały w zespole, naturalne tworzenie się „podgrup" oraz mniejsza integracja pracowników;

2. Mniejsze poczucie przynależności do firmy, wynikając z pracy poza siedzibą organizacji;

3. Utrudniony podział i przepływ zadań;

4. Niezrozumienie, błędy w odbiorze, częsty brak wglądu w emocję drugiej osoby - wynikające z pracy zdalnej;

5. Trudności w adekwatnej ocenie pracy, menedżer nie ma możliwości obserwowania pracowników „na co dzień" w standardowych warunkach pracy;

6. Różnice kulturowe bądź narodowościowe pracowników.

Zarządzanie zespołem rozproszonym - skuteczne porady

Jak nie trudno zauważyć, zarządzanie zespołem rozproszonym nie należy do najprostszych. Nie oznacza to jednak, że nie można się go nauczyć. Coraz więcej trenerów prowadzi związane z tego typu zarządzaniem. Przytoczyć można także kilka kluczowych rad, które przydadzą się każdemu menadżerowi, borykającemu się z pracownikami pracującymi na odległość.

zarządzanie zespołem rozproszonym nie należy do najprostszych Click To Tweet

1. Dbałość o odpowiednie narzędzia pracy

Współczesne programy i aplikację mogą znacznie ułatwić nie tylko komunikację w zespole, ale i zarządzanie zdalnie zadaniami. Warto, więc pamiętać o , Wunderlist , , czy innych platformach tego typu. A najlepiej być na bieżąco z nowinkami w tej dziedzinie.

2. Jasna definicja celów

Dobrze i jasno sformułowane cele to podstawa sukcesu zespołu rozproszonego. Niezwykle istotne jest, by pomimo odległości, pracownicy wiedzieli: czym, jak i dlaczego mają się zajmować oraz na jakie ogólne cele organizacji powinni pracować. Źle sformułowane cele mogą prowadzić do błędnie wykonanej pracy, a także obustronnego rozczarowania czy frustracji.

Przy ustalaniu celów warto pamiętać o:

przedstawieniu wizji całego projektu (wytłumaczeniu, do czego się dąży?);

określeniu głównych ról poszczególnych członków zespołu oraz wyznaczeniu osób odpowiedzialnych za dane działania;

ustaleniu „kamieni milowych" i rozbiciu projektu na mniejsze zadania;

wytyczeniu czasu wykonania (czyli: co, do kiedy i przez kogo ma być zrobione?);

wskazaniu efektów, jakie powinny być osiągnięte na danym etapie działania;

rozliczeniu i monitorowaniu bieżących zdań.

3. Integracja zespołu

W miarę możliwości warto, choć raz doprowadzić do realnego spotkania się pracowników. Dowiedziono, że znacznie poprawia to dalszą komunikację. Najlepiej byłoby organizować cykliczne spotkania np. raz do roku. W sytuacji, kiedy jest to niemożliwe, należy dbać o regularne, wirtualnie spotkania całego zespołu.

4. Codzienna komunikacja

Warto wyrobić nawyk codziennej komunikacji w zespole rozproszonym. Czasem wystarczy, choć krótka 15-minutowa rozmowa na początku pracy czy mail z podsumowaniem przesłany na koniec. Najlepiej na samym początku jasno określić wszelkie formy i kanały komunikacji, a także obowiązujące pod tym kątem zasady. Przykładowo, można wytyczyć zakresy tematów, omawianych telefonicznie czy mailowo, a także godziny stałych kontaktów.

5. Wspólne dyskusje i rozwiązywanie problemów

Niektóre decyzję łatwiej podjąć wspólnie niż w pojedynkę. Poza tym radzenie się zespołu i branie ich zdania pod uwagę, znacznie wpływa na integrację.

6. Organizowanie telekonferencji i videokonferencji oraz szkoleń online

Czasami zdarzają się tematy, przy których powinni uczestniczyć wszyscy pracownicy danego zespołu. Jeżeli mamy coś do przekazania szerszej grupie osób, warto zorganizować dla nich tele- lub videokonferencje. Możliwość zobaczenia lub usłyszenia danej osoby, zwiększa zaangażowanie i zaufanie. Kiedy zaś chcemy pracowników nauczyć czegoś nowego, można pomyśleć o specjalnym szkoleniu online.

7. Zdobycie lojalności pracowników

Niezwykle istotne jest, aby pracownicy wykonujący pracę na odległość, byli w stosunku do nas lojalni. Nie jesteśmy, bowiem w stanie na bieżąco kontrolować ich zachowań. Dobrze, więc gdyby wypełniali podstawowe założenia firmy i byli z nią zintegrowani, zamiast działać na jej niekorzyść. Pracownicy staną się w stosunku do nas bardziej lojalni, jeśli i my obdarzymy ich na początku kredytem zaufania oraz będziemy sprawiedliwie zarządzać i wywiązywać się z danych założeń bądź obietnic. Warto poczytać więcej o tym, jak zdobyć lojalność pracowników.

8. Zarządzanie zespołem rozproszonym. Motywowanie

Nie można zapominać o pochwale dla pracowników czy docenieniu ich pracy. Motywacja to jeden z ważniejszych elementów przy zarządzaniu zespołem rozproszonym. Tym bardziej, że nie jesteśmy w stanie mobilizować pracownika, który pracuje zdalnie na bieżąco. Poznaj 10 najlepszych sposobów motywowania pracowników.

9. Ustalenie ogólnych zasad pracy

Zarządzanie zespołem rozproszonym ułatwi wspólne ustalenie i spisanie zasad pracy. Reguły pracy mogą dotyczyć między innymi: wyznaczonych terminów spotkań, stosowanych narzędzi oraz form komunikacji, godzin pracy czy pełnionych ról.

10. Odpowiednia wiedza i podejście

Manager zespołu rozproszonego powinien mieć odpowiednią wiedzę związaną z: budowaniem relacji, komunikacją interpersonalną, procesami zachodzącymi w grupie, narzędziami pracy i przede wszystkim z zarządzaniem ludźmi. Powinien cały czas się kształcić i być na bieżąco. Ponadto, dobrze, aby posiadał odpowiednie podejście do zespołu. Musi być osobą elastyczną, otwartą, skłonną do delegowania obowiązków i odpowiedzialności, nastawioną na relację oraz wspierającą rozwój pracowników. Najważniejsze, żeby obserwował przepływ informacji i procesy w grupie. Dzięki temu uda mu się dobrać najskuteczniejsze narzędzia do pracy.

Zarządzanie zespołem rozproszonym - co warto wiedzieć?

Zarządzanie zespołem rozproszonym jest nie lada wyzwaniem! Jednak dobrze nadzorowana praca takiego zespołu, może dać świetne rezultaty. Biorąc pod uwagę tempo rozwoju świata i technologii, warto zgłębić tajniki tego typu zarządzania, bo być może już za parę lat stanie się ono normą i koniecznością.

Zarządzanie zespołem rozproszonym jest nie lada wyzwaniem Click To Tweet

A Wy, co o tym myślicie? Czy liczba pracowników zatrudnianych na odległość będzie dalej wzrastać? Czy to już czas, by nauczyć się skutecznego zarządzania zespołem rozproszonym?

W naszej ofercie mamy tego typu szkolenie, zapraszamy do zapoznania się z programem: Efektywne zarządzanie zespołem. Sukcesy zespołu rozproszonego.
Na szkolenie można uzyskać dofinansowanie nawet do 80%!
Dobrochna Stróżyńska
Redakcja MTConsulting

# data[].attributes.attachment_link.title
Zarządzanie zespołem rozproszonym - jak powinno wyglądać?

# data[].attributes.attachment_link.description
Zarządzanie zespołem rozproszonym nie należy do najprostszych. Tak naprawdę, niewielu menedżerów zgłębiło jego techniki. Samo zarządzanie zespołem, który jest na miejscu, przynosi niekiedy wiele trudności. A co dopiero począć z pracownikami, którzy są rozproszeni po różnych regionach lub pracują zdalnie? Jak budować prawidłowe morale zespołu, dbać o motywację pracowników czy choćby nadzorować ich pracę?

# data[].attributes.body
Coaching może być jedną z interesujących metod wsparcia wychowawczego

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Coaching może być jedną z interesujących metod wsparcia wychowawczego. Stosowany dotąd w sporcie czy biznesie, coraz częściej traktowany jest jako cenne narzędzie pracy edukacyjnej, w tym wychowawczej - tłumaczy prof. Joanna Moczydłowska, kierownik studiów Coaching w edukacji realizowanych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego.

Zastosowanie metody coachingu jest nowością w polskim systemie szkolnictwa. O ile idea bliskiej współpracy między nauczycielem a uczniem nie jest niczym niezwykłym na poziomie teorii, to jej realizacja w praktyce jest raczej rzadkością. Liczne dodatkowe obowiązki zawodowe, brak czasu, ale też umiejętności działania nauczycieli w oparciu o autorytet realny, a nie formalny, to słabości wielu współczesnych polskich szkół. Tymczasem zmiany zachodzące w placówkach edukacyjnych jeszcze nigdy nie były tak gwałtowne i dynamiczne.
Psycholog: Dzieci z podwójnego rocznika z traumą jak po wojnie>>
Czym jest coaching?

Relacja „mistrz - uczeń" zastępowana jest relacją „uczeń - technologia". Jednocześnie wśród młodych ludzi narasta poczucie bezradności, osamotnienia i zagubienia, czego namacalnym dowodem są, między innymi, przemoc rówieśnicza czy rosnące statystki samobójstw i prób samobójczych nieletnich. Oznacza to nowe wyzwania dla nauczycieli, pedagogów i psychologów szkolnych, ponieważ stosowane dotąd strategie nauczania i działania wychowawczego stają się mało skuteczne.

Coaching to niedyrektywna forma pracy z drugim człowiekiem polegająca na towarzyszeniu mu w rozwoju, w procesie poznawania samego siebie, odkrywania własnego potencjału oraz wykorzystywania zdobytej wiedzy dla wyznaczania celów, projektowania sposobów ich osiągania oraz skutecznego realizowania. Bazuje głównie na sztuce słuchania i słyszenia tego, co komunikuje odbiorca. Polega na zadawaniu wartościowych, eksplorujących, otwierających pytań. Coaching w edukacji to towarzyszenie uczniowi w jego rozwoju, w jego drodze przez edukację. W metodzie coachingu przenosi się środek ciężkości na mniej tradycyjnie elementy systemu edukacyjnego. Proces coachingu zmierza do tego, by to uczeń nabył umiejętności i potrafił określać swoje poglądy na dany temat, umiał je werbalizować, a nawet ich bronić. Oznacza to, że w obszarze kompetencji nie pracuje się tylko na wiedzy, lecz także na doświadczeniu, na indywidualnym, niepowtarzalnym przeżyciu. Dzięki coachingowi ma miejsce osobowy wymiar wychowania polegający na wzmocnieniu samodzielności, i to zarówno w wymiarze myślenia, jak i w działaniu.

Coaching jako narzędzie zmiany relacji w placówce oświatowej

Praca z uczniem oparta na coachingu wpisuje się w koncepcje psychologiczne i pedagogiczne podkreślające wartość upodmiotowienia ucznia, a także budowania w placówce oświatowej kultury relacji bazującej na akceptacji i wysłuchaniu potrzeb. Oparcie pracy nauczyciela na modelu coachingowym wymaga więc innego podejścia do ucznia, ponieważ wiąże się to z likwidacją ugruntowanej hierarchii, zniesieniem dominacji, pozbyciem się stosunku władza vs wykonawca poleceń i zastąpienia ich relacjami opartymi na współdziałaniu, wzajemnym szacunku, zaufaniu i akceptacji. W takim ujęciu rola nauczyciela wciąż pozostaje kluczowa, ale nie jako uprawomocnionego zewnętrznie decydenta rozwoju ucznia, lecz jako organizatora procesu kształcenia, odpowiedzialnego za jego przebieg i strukturę (w mniejszym stopniu za efekty), projektanta środowiska rozwojowego, samodzielnie wybranego przez ucznia. Coach pomaga zbudować nowe rozwiązania, ale to od konkretnej osoby zależy, w jakim kierunku ostatecznie podąży, które cele wybierze i jak będzie je osiągać.

Zmiana stylu pracy z uczniem wymaga przemiany samego nauczyciela

Liczne badania naukowe potwierdzają, że wykorzystanie coachingu w pracy z uczniem jest trudne, ponieważ wymaga zmian nie tylko w relacjach nauczyciel - uczeń, ale w samej postawie zawodowej nauczyciela. Nie jest łatwe porzucenie formalnego autorytetu na rzecz partnerstwa i dialogu opartego na przekonaniu, że każdy uczeń to człowiek z określonymi, niepowtarzalnymi zasobami talentu i kreatywności. Na dodatek trzeba zaakceptować fakt, że te potencjalności rozwijają się w różnym czasie i różnym rytmie. Nauczyciel sięgający po coaching musi przestawić się z mówienia na aktywne słuchanie, z przekazywania treści na tworzenie środowiska do samodzielnego uczenia się. Musi zrezygnować z podawania gotowych rozwiązań i schematów na rzecz zachęcania ucznia do szukania odpowiedzi o sobie... w sobie. Musi wreszcie zrezygnować z kuszącej roli „wiedzącego wszystko" i mającego gotowe recepty na wszelkie problemy, ale konsekwentnie budować u ucznia poczucie samodzielności w myśleniu i działaniu oraz odpowiedzialności za własne decyzje. Dlatego po coaching z sukcesem sięgnie nauczyciel, którego cechami są otwartość, odwaga, szczere zainteresowanie uczniami przejawiające się w chęci wysłuchania ich historii, a nawet uczenia się od nich i osobistego wzbogacania dzięki tym relacjom.
Autor: prof. nzw. dr hab. Joanna Moczydłowska, kierownik studiów Coaching w edukacji realizowanych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Coaching może być jedną z interesujących metod wsparcia wychowawczego. Stosowany dotąd w sporcie czy biznesie, coraz częściej traktowany jest jako cenne narzędzie pracy edukacyjnej, w tym wychowawczej - tłumaczy prof. Joanna Moczydłowska, kierownik studiów Coaching w edukacji realizowanych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Coraz większą popularnością cieszą się teorie pedagogiczne oparte na idei upodmiotowienia ucznia, zbudowania nowej kultury relacji opartej na akceptacji i wysłuchaniu jego potrzeb.

dr Tomasz Tokarz

W największym skrócie coaching to niedyrektywna forma pracy z drugim człowiekiem, polegająca na towarzyszeniu mu w rozwoju, w procesie poznawania samego siebie, odkrywania własnego potencjału oraz wykorzystywania zdobytej wiedzy dla wyznaczania celów, projektowania sposobów ich osiągania oraz skutecznego realizowania. Coaching to sztuka słuchania i słyszenia tego, co komunikuje odbiorca. Praca coacha polega przede wszystkim na zadawaniu wartościowych, eksplorujących, otwierających pytań.

Źródeł coachingu szukać można m.in. w psychologii humanistycznej, chociażby w założeniach psychoterapii Carla Rogersa, osadzonej na niedyrektywnym podejściu do pacjenta, na wspieraniu go w tworzeniu własnej narracji o sobie samym i otaczającym świecie. Samo pojęcie coachingu w zakresie używanym obecnie pojawiło się w latach 70. Dokonało się to m.in. za sprawą Timothy Gallweya, który w książce The Inner Game of Tennis przedstawił nową koncepcję pracy w sporcie: pozbawioną krytyki, ocen i osądów. Okazała się ona na tyle skuteczna, że szybko znalazła zastosowanie w innych sferach życia społecznego.

Istotę coachingu stanowi przekonanie, że każdy człowiek jest niepowtarzalną jednostką z własnymi specyficznymi potrzebami i możliwościami. W związku z tym trudno podporządkować go schematom, jednolitym programom rozwojowym, zuniformizowanym skryptom. Sam zna siebie najlepiej i potrzebuje przede wszystkim wysłuchania.

W coachingu drugi człowiek postrzegany jest jako autonomiczny twórca własnego życia, odpowiedzialny za jego bieg jako podmiot, który posiada wrodzone zasoby, ale często nie jest świadomy ich istnienia albo nie potrafi ich odpowiednio wykorzystać. Dlatego potrzebuje u swego boku doświadczonej osoby, która dostarczy mu narzędzi do rozpoznania własnych możliwości, która wsłucha się w jego potrzeby i pozwoli mu je rozpoznać. Coach nie jest doradcą sugerującym jednoznaczne rozwiązania. Nie jest ekspertem, który wie, czego potrzebuje odbiorca (lepiej niż on sam), nie przekazuje mu gotowej wiedzy, zapełniając umysł zestawem faktów i umiejętności. On tworzy przestrzeń dla rozwoju, organizuje warunki, w których drugi człowiek odkrywa tkwiące w nim możliwości, lepiej rozumie sytuację, w której się znajduje i jest w stanie zaprojektować swoje działania. Coach pomaga wykreować nowe rozwiązania, ale to od konkretnej osoby zależy, w jakim kierunku ostatecznie podąży.
Coaching a szkoła
Niewątpliwie dużym wyzwaniem jest realizowanie takiego sposobu pracy w szkole. Wymaga to porzucenia klasycznego modelu edukacji, opierającego się na przekonaniu, że młody człowiek jako istota niedoskonała, niedojrzała wymaga uszlachetniającej obróbki, wdrożenia do ugruntowanego systemu wartości i norm, ukształtowania w odpowiednio zorganizowanej przestrzeni - w szkole traktującej ucznia jako obiekt odgórnych oddziaływań, pomijającej jego podmiotowość i niezależność.

Oczywiście na przestrzeni lat w podejściu do ucznia zaszło wiele zmian, bowiem sama szkoła się zmienia. Jednak w dalszym ciągu fundamentem założeń oświatowych określających edukacyjną praktykę jest przekonanie o nierównorzędnej pozycji ucznia i nauczyciela. Ten ostatni traktowany jest jako zarządca procesu uczenia się, specjalista wyznaczony do sterowania rozwojem ucznia, zobowiązany do wyposażenia młodego człowieka w określone odgórnie treści, zbiory informacji, umiejętności i wartości. Nauczyciel występuje w roli eksperta, mistrza wprowadzającego ucznia w świat tradycji, kulturowych kodów, pojęć i znaczeń. Cele te realizuje głównie za pomocą metod podawczo-formujących i jednoznacznie panuje nad procesem komunikacji. Zadawane przez nauczyciela pytania nie służą zazwyczaj temu, by dowiedzieć się czegoś nowego od ucznia, by poznać jego interpretacje, opinie, poglądy, świat jego wartości, jego aspiracje, marzenia, cele, blokady. Pytania wykorzystywane są przede wszystkim po to, by zweryfikować stopień przyswojenia materiału. Kontrastuje to mocno z zasadami coachingu, gdzie jedno z podstawowych haseł brzmi: „Pytanie nie jest pytaniem, jeśli znasz odpowiedź."

Oparcie pracy nauczyciela na modelu coachingowym wymaga więc diametralnej zmiany podejścia do ucznia - należy zmierzać do uznania jego pełnej podmiotowości. Wiąże się to z likwidacją ugruntowanej hierarchii, zniesieniem dominacji, pozbyciem się stosunku władza vs wykonawca poleceń i zastąpienia ich relacjami opartymi na współdziałaniu, wzajemnym szacunku, zaufaniu i akceptacji. W takim ujęciu rola nauczyciela pozostaje kluczowa, ale nie jako uprawomocnionego zewnętrznie decydenta rozwoju ucznia, lecz jako organizatora procesu kształcenia, odpowiedzialnego za jego przebieg i strukturę (w mniejszym stopniu za efekty), projektanta środowiska rozwojowego, samodzielnie wybranego przez ucznia!

Zbudowanie relacji szkolnych na założeniach coachingu wiąże się z uznaniem faktu, że każdy uczeń jest wyjątkowy, co pozwala odejść od pracy na deficytach na rzecz zaakcentowania mocnych stron ucznia, prowadzi do autentycznego zainteresowania światem dziecka, jego zainteresowaniami i aspiracjami, a także wiąże się z odrzuceniem krytyki i nagany na rzecz szukania pozytywnych intencji. Wdrożenie takiego modelu pracy niewątpliwie prowadzi do zwiększenia poczucia odpowiedzialności młodych ludzi za własne wybory. Jak pisał Alfie Kohn, „podejmowania decyzji możemy nauczyć się tylko przez podejmowanie decyzji, nie przez słuchanie poleceń". Coaching sprzyja rozwijaniu umiejętności samodzielnego myślenia i radzenia sobie z wyzwaniami, jakie niesie ze sobą życie.
Realizacja podejścia coachingowego oznacza konieczność przemiany samego nauczyciela. Porzucenia roli formalnego autorytetu, by od nowa i w autorski sposób budować pozycję wobec ucznia. Wejście w kostium coacha wymaga przestawienia się:

z podejścia ustandaryzowanego na spersonalizowane (dostrzeżenia w uczniu człowieka z określonymi niepowtarzalnymi zasobami, talentami, możliwościami),

z traktowania ucznia jako naczynia do wypełnienia wiedzą na postrzeganie go jako podmiotu, który rozwija się swoim rytmem,

z mówienia na słuchanie (i usłyszenie tego, co uczeń czuje, myśli, co sądzi o otaczającym świecie),

z nauczania (rozumianego jako przekaz treści) na tworzenie przestrzeni do samodzielnego uczenia się (rozwijania potencjału, szukania odpowiedzi w sobie),

z tendencji do zadawania pytań zamkniętych (z jedną odpowiedzią) na zadawanie pytań otwartych, eksplorujących, które skłaniają o myślenia, skonfrontowania się z samym sobą i posiadaną wiedzą,

z oceniania i osądzania na informowanie o postępach (na życzenie ucznia).

Wątpliwości
Można sobie w takich okolicznościach zadać pytanie o realność wprowadzania coachingu do szkół. Zmiana wymagałaby przede wszystkim wyjścia z ugruntowanego paradygmatu, usunięcia nie tyle blokad urzędniczych, ile barier obecnych w głowach nas wszystkich (nauczycieli i rodziców). Żyjemy w świecie budowanym przez prymat rywalizacji, ocen, sztucznej motywacji, rankingów, testów. Trudno w jednym pokoleniu zrezygnować z głęboko zapisanych wzorców myślenia o szkole.

Obok argumentu organizacyjnego pojawiają się także wątpliwości natury wychowawczej. Coaching z założenia przeznaczony jest dla jednostek świadomych, cechujących się wysokim poziomem dojrzałości. Można się zastanowić, czy rzeczywiście młody człowiek jest władny, by stać się samemu twórcą własnej pracy edukacyjnej, autonomicznym architektem drogi rozwojowej, gotowym do ponoszenia konsekwencji swoich decyzji. Nie ulega wątpliwości, że podstawowa potrzeba ucznia dotyczy poczucia bezpieczeństwa. Na pewnym etapie dziecko szuka autorytetów, mistrzów, którzy zbudują pewien fundament wartości, zapewniający stabilne środowisko do rozwoju. Dobrze jest mieć przy sobie kogoś, kto jest silniejszy, mądrzejszy i bardziej doświadczony. Kto powie, w co wierzyć. Określi, co jest dobre, a co złe. Kto w sytuacji kryzysowej podejmie trudną decyzję i rozwiąże problem. Dlatego dzieci tak chętnie szukają autorytetów wśród dorosłych, także w nauczycielach. Nagłe przejęcie przez nauczyciela roli coacha może prowadzić do dezorientacji.

Wiemy jednak, że na dłuższą metę działanie oparte na modelu autorytarnym jest nieskuteczne. Prowadzi do uzależnienia. Kiedy zaczyna brakować mistrza, młody człowiek czuje się zagubiony - kurczowo szuka oparcia w kimś, kto rozproszy wątpliwości i da jedną prostą odpowiedź na trudne pytania. Mądry dorosły nie powinien zatem upajać się pozycją, jaką ma wobec dziecka, lecz stopniowo przygotowywać je do podejmowania decyzji, dawać przestrzeń do sprawstwa i samostanowienia, wprowadzać w świat samodzielnych działań. Zasadna wydaje się więc powolna modyfikacja roli nauczyciela, który - zachowując pewne cechy mentora - powinien wzbogacać swoją pracę, wykorzystując kompetencje charakterystyczne dla coacha. Sensownym połączeniem tych modeli w stosunku do młodszych dzieci jest tutoring.

Bezpieczeństwo można bowiem zapewniać nie tylko poprzez wprowadzanie surowych reguł. To, czego uczniom brakuje najbardziej, to autentyczny kontakt z nauczycielem. Chodzi o poczucie bycia traktowanym jak człowiek, który ma swoje słabości, lęki i obawy. Najistotniejszą cechą nauczyciela jest po prostu otwartość na uczniów, szczere zaciekawienie nimi, umiejętność słuchania i usłyszenia ich historii, a także gotowość uczenia się od nich i wzbogacania przez interakcje, w jakie z nimi wchodzi. Coaching świetnie wpasowuje się w takie oczekiwania.
Techniki
W pracy z dziećmi można realizować różne techniki coachingu. Przykładem narzędzia jest model GROW. Polega on na uważnej rozmowie z uczniem, dotyczącej konkretnego zadania, osiągania określonej kompetencji, zdobywania przydatnych mu umiejętności. Punktem wyjścia jest ustalenie celów, do jakich chce zmierzać młody człowiek. Powinny być one sformułowane w sposób pozytywny, czyli zawierać w sobie to, co uczeń chce osiągnąć, a nie to, czego chce uniknąć. Drugim krokiem jest próba diagnozy obecnej sytuacji, oszacowania, w jakim miejscu znajduje się uczeń, jakie rozwiązania już przetestował, jakie są różnice między stanem istniejącym a pożądanym, a także - z czego wynikają (przykładowo mogą być związane z brakiem wiedzy, aspiracji, motywacji, niewiarą we własne siły czy możliwości). Po tym etapie następuje analiza możliwych rozwiązań, opcji, jakie przychodzą do głowy, bazujących na zasobach, jakie posiada uczeń. Końcowym etapem pracy jest rozmowa na temat zastosowań wybranej opcji. Uczeń planuje sposoby działania, wyznacza konkretne terminy, ustala harmonogram realizacji celów. Nauczyciel - jednocześnie coach - jest swego rodzaju strażnikiem ich dotrzymywania.

G - GOALS (cele): Co chcesz osiągnąć?
R - REALITY (rzeczywistość): Jak wygląda Twoja obecna sytuacja?
O - OPTIONS (opcje): Jakie masz możliwości?
W - WILL (wybór): Co zrobisz, by osiągnąć swój cel?

Cel wybrany przez ucznia powinien być zbudowany na coachingowym modelu SMART, czyli musi być:

S - szczegółowy: jasno określony, konkretny, jednoznacznie sformułowany,

M - mierzalny: sformułowany tak, by można było określić jego sprawdzalność,

A - atrakcyjny: interesujący, budzący ciekawość i chęć do działania,

R - realistyczny: możliwy do osiągnięcia.

Proces wyznaczania celów w coachingu jest zbliżony do systemu sprawności harcerskich. Uczeń formułowałby pewien obszar kompetencyjny, w którym by się doskonalił, określałby punkty docelowe, a następnie wyznaczał etapy ich realizacji. Tego rodzaju modele pracy z uczniem realizowane są w szkołach na całym świecie (np. w brytyjskiej Swiss Cottage School czy szkołach demokratycznych).

Coaching jest nie tylko określoną metodą pracy z uczniem, lecz całościowym modelem podejścia do człowieka, budowania interakcji, wchodzenia z nim w relacje. Przenosi odpowiedzialność za rozwój z nauczyciela na ucznia. Pozwala mu na samodzielne określenie celu edukacyjnego i opracowanie sposobu jego rozwiązania. Dzięki niemu młody człowiek ma możliwość analizy działań i poszukiwań rozwiązań, które pomogą mu zmierzyć się z trudnościami. Coaching umożliwia dotarcie do samego siebie, odkrycie swoich atutów i zdolności, jak również deficytów i słabości, poznania indywidualnego stylu interpretowania świata, co trudno osiągnąć za pomocą konwencjonalnych metod dydaktycznych. Podstawą sensownej pracy nauczycielskiej jest udzielenie młodym ludziom wsparcia w procesie rozwoju osobowego, budowania poczucia własnej wartości, kształtowania szacunku do siebie i innych. Coaching jest świetną odpowiedzią na te potrzeby.
dr Tomasz Tokarz
Wykładowca, coach, trener, mediator. Adiunkt w Instytucie Pedagogiki Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, kierownik Zakładu Historii Edukacji. Koordynator merytoryczny w Dolnośląskim Centrum Innowacji Edukacyjnych. Wiceprezes fundacji Edukacja w Wolności. Prowadzi badania w szkołach, m.in. w ramach projektu „Liderzy edukacyjnej zmiany".
Artykuł pochodzi z miesięcznika „Sygnał. Magazyn Wychowawcy" nr 4 (kwiecień 2016)

# data[].attributes.attachment_link.title
Coaching w szkole | Partnerstwo Edukacja na Nowo

# data[].attributes.attachment_link.description
W największym skrócie coaching to niedyrektywna forma pracy z drugim człowiekiem, polegająca na towarzyszeniu mu w rozwoju, w procesie poznawania samego siebie, odkrywania własnego potencjału oraz wykorzystywania zdobytej wiedzy dla wyznaczania celów, projektowania sposobów ich osiągania oraz skutecznego realizowania. Coaching to sztuka słuchania i słyszenia tego, co komunikuje odbiorca.

# data[].attributes.body
narzędzie, które służy wspomaganiu pracy szkół i przedszkoli

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W efekcie prac grupy autorskiej w II cyklu projektu powstały 4 pakiety materiałów. W skład każdego pakietu wchodzą: scenariusze zajęć, prezentacje oraz załączniki do poszczególnych modułów zajęć.

Pakiety dotyczą wspomagania szkół w zakresie wybranych w II cyklu kompetencji: porozumiewania się w językach obcych, matematyczno-przyrodniczych, wykorzystywania technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz w obszarach związanych z nauczaniem poprzez eksperymentowanie i doświadczanie. Obejmują: treści uniwersalne, istotne z punktu widzenia całego procesu wspomagania szkół (m.in. metody zarządzania procesem wspomagania), elementy specyficzne dla danego poziomu kształcenia i rozwijania konkretnych umiejętności w zakresie wybranej kompetencji.

# data[].attributes.attachment_link.description
W efekcie prac grupy autorskiej w II cyklu projektu powstały 4 pakiety materiałów. W skład każdego pakietu wchodzą: scenariusze zajęć, prezentacje oraz załączniki do poszczególnych modułów zajęć. Pakiety dotyczą wspomagania szkół w zakresie wybranych w II cyklu kompetencji: porozumiewania się w językach obcych, matematyczno-przyrodniczych, wykorzystywania technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz w obszarach związanych z nauczaniem poprzez eksperymentowanie i doświadczanie.

# data[].attributes.body
co to daje edukacji- dobry przykład

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
rola sieci współpracy i samokształcenia w nowym systemie doskonalenia nauczycieli ciechanów

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
28 listopada 2014r. mgr inż. piotr praczukowski.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rola sieci współpracy i samokształcenia w nowym systemie doskonalenia nauczycieli Ciechanów, 28 listopada 2014r. mgr inż. Piotr Praczukowski. - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
„Nowość" Praca w sieci jest starsza niż Internet. Jednak największą popularność zdobywa dopiero teraz. Dzięki rozwojowi nowoczesnych technologii komunikacyjnych, powszechności dostępu do Internetu, ta forma działania staje się popularna, ogólnodostępna i otwiera nowe możliwości przed jej użytkownikami.

# data[].attributes.headline
ROLA WSPOMAGANIA NA ETAPIE MONITOROWANIA DZIAŁAŃ I PODCZAS WSPÓLNEJ OCENY EFEKTÓW

# data[].attributes.subject
ROLA WSPOMAGANIA NA ETAPIE MONITOROWANIA DZIAŁAŃ I PODCZAS WSPÓLNEJ OCENY EFEKTÓW

# data[].attributes.body
Wspomaganie poprzez coaching

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.title
TEMATY POSZCZEGÓLNYCH DNI SZKOLENIOWYCH: - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.headline
Coaching, mentoring - podobieństwa i różnice

# data[].attributes.subject
Coaching, mentoring - podobieństwa i różnice

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
coach – coaching prowadzący: dorota mazur

# data[].attributes.attachment_link.title
COACH - COACHING prowadzący: Dorota Mazur - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.body
Pytania w modelu GROW

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
GROW, czyli jak podnieść efektywność zespołu

Jednym z podstawowych zadań każdego leadera jest pomaganie członkom zespołu w ich rozwoju i osiąganiu maksimum ich możliwości.

Manager coach pomaga w rozwiązywaniu problemów, podejmowaniu trafniejszych decyzji, uczy nowych umiejętności - uczestniczy w rozwoju kariery swoich pracowników.

Coaching w modelu GROW

GROW jest skrótem pochodzącym od Goal - Current Reality - Options - Will i jest jednocześnie scenariuszem typowej sesji coachingowej. Model GROW jest prosty i jednocześnie bardzo skuteczny. Przeprowadzenie czterech etapów modelu strukturyzuje proces coachingu i gwarantuje efekt uczenia.

Przykładem obrazującym strukturę coachingu w modelu GROW jest daleka podróż:

1. Jaki jest cel podróży [Goal]

2. Gdzie jesteśmy teraz [Current Reality]

3. Jakie są możliwe trasy dotarcia do celu [Options]

4. Którą drogę zespół wybiera jako najlepszą pomimo jej zagrożeń [Will]

Model GROW nie wymaga od coacha świadomości branży i zagrożeń projektu swojego klienta (zespołu). Z założenia, coach nie udziela odpowiedzi i nie podpowiada, jak osiągnąć oczekiwane rezultaty. Coach nie mówi jak!

Proces coachingu w modelu GROW:

1. Ustal CEL - GOAL
Ustal z członkami swojego zespołu jednoznaczny cel. Przy okazji - pamiętaj, aby każdy cel był SMART - Specific, Measurable, Ambitious, Realistic, Time bound.

Pytania coachingowe:

Co nazwiemy sukcesem?

Skąd będziemy wiedzieć, że problem jest rozwiązany?

2. Określ STAN AKTUALNY - REALITY
Ustal stan faktyczny, w którym zespół znajduje się teraz.

Pytania coachingowe:

Co dzieje się teraz?

Kto, co, jak często?

Co jest przyczyną problemów?

3. Przeanalizuj możliwe OPCJE - OPTIONS
Przedyskutuj możliwe warianty.

Pytania coachingowe:

Co innego możemy zrobić?

Co się stanie, jak utrudnienia zostaną wyeliminowane?

4. Określ WYBÓR - WILL
Przedyskutuj zagrożenia i potencjał zespołu. Pozwól zespołowi ustalić najlepszy wybór. Pozwól zespołowi podjąć decyzję. Pamiętaj - coach nie podejmuje decyzji - to odbiera motywację zespołowi i zdejmuje odpowiedzialność!

Pytania coachingowe:

Co chcesz zrobić i w jakiej kolejności?

Czy przybliżysz się w ten sposób do celu?

Co jeszcze chciałbyś zrobić?

Co powstrzymuje cię przed zrobieniem tego?

Jaka jest szansa powodzenia?

ZAPAMIĘTAJ

Coach nie odpowiada na pytania i nie udziela rad. Robi to mentor.

Możesz przećwiczyć coaching na samym/samej sobie.

Zadawaj pytania otwarte.

ZOBACZ TAKŻE

# data[].attributes.attachment_link.title
Coaching w modelu GROW * INTERNETOWA CZYTELNIA STRUCTUM * coaching w firmie * pytania coachingowe * MODEL GROW

# data[].attributes.attachment_link.description
GROW, czyli jak podnieść efektywność zespołu Jednym z podstawowych zadań każdego leadera jest pomaganie członkom zespołu w ich rozwoju i osiąganiu maksimum ich możliwości. Manager coach pomaga w rozwiązywaniu problemów, podejmowaniu trafniejszych decyzji, uczy nowych umiejętności - uczestniczy w rozwoju kariery swoich pracowników.

# data[].attributes.headline
6 skutecznych technik zarządzania sobą w czasie

# data[].attributes.subject
6 skutecznych technik zarządzania sobą w czasie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podstawą skutecznego organizowania własnej pracy powinno być uświadomienie sobie, że tak naprawdę nie da się zarządzać czasem.

To bowiem byt zupełnie niezależny i niemożliwy do kontrolowania. Należy więc skupić się na tym, jak zarządzać sobą w czasie - jak przejąć odpowiedzialność za własną efektywność. Pomogą w tym zaprezentowanie w infografice techniki.

O zarządzaniu sobą w czasie mówiło i pisało wielu ekspertów. Opracowali oni liczne metody i procedury, które zwiększają efektywność i ułatwiają przejrzyste planowanie zadań na dany dzień, miesiąc czy rok. Poznaj techniki zarządzania czasem i naucz się:

jak wyznaczać priorytety poszczególnych zadań;

jak wyeliminować rozpraszacze;

jak pozbyć się problemu prokrastynacji;

jak zwiększyć własną wydajność.

Nasza redakcja to zespół miłośników podróży i ekspertów w dziedzinie turystyki i hotelarstwa. Każdego dnia dostarczamy Wam informacji o kierunkach, hotelach, imprezach i festiwalach. Życzymy miłej lektury i wielu inspiracji!

# data[].attributes.attachment_link.title
[INFOGRAFIKA] 6 skutecznych technik zarządzania sobą w czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Podstawą skutecznego organizowania własnej pracy powinno być uświadomienie sobie, że tak naprawdę nie da się zarządzać czasem. To bowiem byt zupełnie niezależny i niemożliwy do kontrolowania. Należy więc skupić się na tym, jak zarządzać sobą w czasie - jak przejąć odpowiedzialność za własną efektywność. Pomogą w tym zaprezentowanie w infografice techniki.

# data[].attributes.body
Otwórz w nowym oknie aby zobaczyć prezentację

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prezentacja na temat: "- 1 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III."- Zapis prezentacji:

- 1 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Sieci współpracy i samokształcenia w projekcie Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Koordynator sieci Zbigniew Kossakowski

- 2 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Co to jest sieć ? To forma pracy, która pozwala dzielić się wiedzą, wymieniać doświadczeniami, wspólnie opracowywać rozwiązania stosowane w szkolnej praktyce.

- 3 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Co to jest sieć ? To również przestrzeń, w której uczestnicy mogą skorzystać ze wsparcia merytorycznego i metodycznego oraz otrzymać dostosowaną do swoich potrzeb wiedzę.

- 4 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola

- 5 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Cele pracy sieci współpracy i samokształcenia Wymiana doświadczeń między uczestnikami. Nawiązanie kontaktów współpracy pomiędzy szkołami. Tworzenie nowych rozwiązań na potrzeby szkół uczestniczących w projekcie. Poszerzenie kompetencji uczestników. Analiza dobrych praktyk stosowanych przez uczestników. Pozyskiwanie merytorycznego i metodycznego wsparcia ekspertów.

- 6 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Zgodnie z założeniami przyjętymi w projekcie stanowi ją międzyszkolny zespół nauczycieli lub dyrektorów współpracujących ze sobą w ramach wybranego zagadnienia. Liczba uczestników sieci 20-25 nauczycieli. Kto tworzy sieć?

- 7 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Tematy sieci z katalogu ORE

- 8 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Tematyka pracy sieci Rola dyrektora w promocji i budowaniu wizerunku szkoły Budowa spójności edukacyjnej (na poziomie powiatu) Zadania dyrektora w zakresie organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole Pozapedagogiczne obowiązki dyrektora szkoły Edukacja filmowa na lekcji Skuteczne sposoby zachęcania uczniów do czytania Doświadczenia i eksperymenty na zajęciach przedmiotów przyrodniczych Wycieczka jako forma nauczania przedmiotów przyrodniczych Matematyka w edukacji wczesnoszkolnej Jak wspierać dziecko w uczeniu matematyki ?

- 9 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Praca ze źródłem historycznym Praca z uczniem młodszym Jak rozwijać twórcze myślenie uczniów Praca z uczniem zdolnym na zajęciach koła naukowego Jak budować własny program nauczania? Promocja i budowanie wizerunku szkoły Nauczyciele pracują zespołowo Jak radzić sobie ze szkolną absencją - bezpieczeństwo w szkole Praca z nowoczesnymi technologiami TIK (rok I) - bezpieczny Internet Praca z nowoczesnymi technologiami TIK (rok II) - bezpieczny Internet

- 10 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Tematyka pracy sieci wybrane przez uczestników projektu: Pozapedagogiczne obowiązki dyrektora szkoły. Promocja i budowanie wizerunku szkoły. Praca z uczniem młodszym Jak sobie radzić z absencją - bezpieczeństwo w szkole.

- 11 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola D iagnoza potrzeb rozwojowych, powołanie i organizacja pracy sieci

- 12 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Budowa spójności edukacyjnej - 12 wskazań Poza pedagogiczne obowiązki dyrektora - 18 wskazań Rola dyrektora w promocji szkoły - 9 wskazań Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole - 12 wskazań Wyniki wstępnej diagnozy - sieci współpracy i samokształcenia na przykładzie sieci dyrektorów szkół i przedszkoli

- 13 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola ROLA I ZADANIA KOORDYNATORA SIECI WSPOŁPRACY I SAMOKSZTAŁCENIA

- 14 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Rola koordynatora sieci Proponowanie inicjatyw, tematów spotkań i sposobów pracy. Wspieranie aktywności i dzielenia się wiedzą przez uczestników. Zapewnianie bezpiecznej atmosfery do pracy. Motywowanie uczestników do pracy w sieci. Monitorowanie postępów pracy sieci. Otwartość na propozycje i sugestie ze strony uczestników. Wspieranie otwartości. Organizowanie pracy sieci.

- 15 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Zadania koordynatora

- 16 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Zarządzanie pracą sieci planowanie działań sieci organizacja pracy sieci motywowanie członków sieci do pracy nadzór nad realizacją przyjętych celów sporządzenie rocznego sprawozdania z pracy sieci promocja działań sieci

- 17 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Planowanie i prowadzenie wydarzeń edukacyjnych przygotowanie spotkań prowadzenie wybranych spotkań wybór i zapraszanie innych prowadzących spotkania (metodyków i ekspertów z określonych dziedzin) moderowanie forum dyskusyjnego na platformie cyfrowej zamieszczanie materiałów samokształceniowych na platformie internetowej

- 18 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola D ziałania podejmowane w ramach sieci

- 19 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Spotkanie organizacyjne: Integracja uczestników sieci Rozpoznanie potrzeb i zasobów Ustalenie celów, harmonogramu pracy i działań na platformie Spotkania robocze: Dzielenie się doświadczeniami, narzędziami, dobrymi praktykami Spotkania z ekspertami Tworzenie nowych rozwiązań Spotkanie podsumowujące: Podsumowanie i omówienie pracy sieci Zaplanowanie promocji i sposobów udostępniania wypracowanych rozwiązań innym Ewaluacja

- 20 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Cele funkcjonowania platformy informatycznej budowanie społeczności - włączanie się uczestników w społeczność nauczycieli; gromadzenie informacji, filtrowanie jej i umożliwienie łatwego dostępu do niej - dostęp do materiałów edukacyjnych, aktów prawnych, spotkań informacyjno- szkoleniowych, list ekspertów, itp.; pomoc w zarządzaniu procesem wspomagania w szkołach oraz pracami sieci współpracy.

- 21 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Platforma ORE www.doskonaleniewsieci.pl Działania na platformie cyfrowej pomiędzy spotkaniami Dyskusje, wymiana informacji i spostrzeżeń dotyczących tematyki sieci. Koordynowanie pracy uczestników nad wspólnie tworzonymi rozwiązaniami. Publikacja efektów pracy (np. wypracowane narzędzia, scenariusze lekcji itp.). Dzielenie się zasobami użytecznymi dla uczestników sieci (zamieszczanie dokumentów, filmów, prezentacji, zdjęć itp.).

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
- 1 - projekt współfinansowany przez unię europejską z programu operacyjnego kapitał ludzki w ramach europejskiego funduszu społecznego

# data[].attributes.attachment_link.title
- 1 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
3 - Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet III. Wysoka jakość systemu oświaty, Działanie 3.5 Kompleksowe wspomaganie rozwoju Szkół. Doskonalenie nauczycieli ukierunkowane na sukces szkoły/przedszkola Co to jest sieć ? To również przestrzeń, w której uczestnicy mogą skorzystać ze wsparcia merytorycznego i metodycznego oraz otrzymać dostosowaną do swoich potrzeb wiedzę.

# data[].attributes.headline
Rozwój motyla – czyli czemu coach nie daje rad i rozwiązań

# data[].attributes.subject
Rozwój motyla – czyli czemu coach nie daje rad i rozwiązań

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czasami w czasie rozmów ze znajomymi i nieznajomymi, kiedy pada hasło że jestem coachem pojawiają się pytania o coaching a szczególnie o to na czym on polega. To co zwykle wymaga doprecyzowania to kwestia wsparcia ze strony coacha, a szczególnie to dlaczego nie prowadzi za rękę klienta, nie daje rad i gotowych rozwiązań. W takich momentach mam zwyczaj opowiadać historię motyla i mężczyzny:
Mężczyzna znalazł kokon w którym zamknięty był motyl. Oglądał go codziennie, aż pewnego dnia zauważył, że pojawił się w nim niewielki otworek. Usiadł i przez kilka godzin zafascynowany obserwował, jak motyl z trudem usiłuje przecisnąć się przez tę maleńką dziurkę. W pewnej chwili jednak owad przestał się wydostawać z kokonu. Wydawało się, że wcale nie wysuwa się dalej - przestał się w ogóle poruszać. Mężczyzna pełen dobrych chęci zdecydował więc, że pomoże zmęczonemu motylowi. Wziął nożyczki i przeciął kokon. Motyl z łatwością się z niego wydostał, ale działo się z nim coś dziwnego. Jego ciało było nabrzmiałe, a jego skrzydła wiotkie i zdeformowane. Mężczyzna kontynuował swoją obserwację, oczekując że lada chwila skrzydła się powiększą i rozwiną wystarczająco by unieść ciało motyla, które pewnie się skurczy. Jednak nic takiego się nie stało. Motyl spędził resztę życia wlokąc po ziemi obrzmiały odwłok i zniekształcone skrzydła - nigdy nie zdołał unieść się w powietrze. Mężczyzna nie był świadomy konsekwencji swojej życzliwości i niecierpliwości. Ciasny kokon i wysiłek konieczny by się z niego wydostać powodują że płyn z ciała motyla przechodzi do skrzydeł, dzięki czemu po wydostaniu się z kokonu motyl jest gotów do lotu. Czasami przezwyciężanie trudności jest właśnie tym czego potrzebujemy w życiu. Gdybyśmy szli przez życie bez pokonywania przeszkód niczego byśmy się nie nauczyli, nie bylibyśmy tak silni jak możemy się stać i nigdy nie mielibyśmy szansy wzbić się w powietrze.
Tymczasem rolą coacha jest właśnie pomóc wzbić się powietrze. Coach nie rozcina kokonu, on motywuje do samodzielnego wydostania się z niego i pokonania trudności. Zamiast nożyczek używa wiary w klienta i motywuje go do poszukiwanie dróg wyjścia z danej sytuacji.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rozwój motyla - czyli czemu coach nie daje rad i rozwiązań - Rafał Markiewicz

# data[].attributes.attachment_link.description
Czasami w czasie rozmów ze znajomymi i nieznajomymi, kiedy pada hasło że jestem coachem pojawiają się pytania o coaching a szczególnie o to na czym on polega. To co zwykle wymaga doprecyzowania to kwestia wsparcia ze strony coacha, a szczególnie to dlaczego nie prowadzi za rękę klienta, nie daje rad i gotowych rozwiązań.

# data[].attributes.headline
NARZĘDZIA COACHINGOWE W PRACY EDUKACYJNEJ

# data[].attributes.subject
NARZĘDZIA COACHINGOWE W PRACY EDUKACYJNEJ

# data[].attributes.body
Przydatne w pracy rozwojowej (uwaga: należy otworzyć w nowym oknie po naciśnięciu na prezentację)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
narzędzia coachingowe w pracy nauczyciela

# data[].attributes.attachment_link.title
NARZĘDZIA COACHINGOWE W PRACY NAUCZYCIELA - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Metafora coachingu Pewnego dnia na podwórko gospodarstwa, w którym jako dziecko mieszkał Milton, przywędrował nieznany koń. Nikt nie wiedział skąd przybył, a nie miał na sobie żadnego oznaczenia, które mogłoby pomóc ustalić tożsamość jego właściciela. Nie chcąc zatrzymywać zwierzęcia, które na pewno do kogoś należało, ojciec Miltona zdecydował się odprowadzić konia do domu.

# data[].attributes.body
Prezentacje z różnych obszarów edukacji-dla inspiracji i poszukiwania dróg doskonalenia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

To make this website work, we log user data and share it with processors. To use this website, you must agree to our Privacy Policy, including cookie policy. I agree.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
nowe formy rozwoju i edukacji – tutoring

# data[].attributes.attachment_link.title
Nowe formy rozwoju i edukacji - tutoring, mentoring, coaching - ppt pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Relacja mistrz - uczeń Starożytność: Sokrates - Platon - Arystoteles Edukacja nieformalna. Średniowiecze: zinstytucjonalizowana relacja mistrz-uczeń Młodzieniec, chcąc zostać rzemieślnikiem, musiał udać się do mistrza. Mistrz przekazywał mu wiedzę na temat konkretnego rzemiosła, a także wprowadzał go w świat rzemieślników rządzący się swoimi prawami.

# data[].attributes.body
Jak cię widzą...porady stylistki

# data[].attributes.attachment_link.title
Wszystkie odcinki podcastu | Mała Wielka Firma

# data[].attributes.body
Materiały do pobrania ORE

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Konferencja „Nauczyciel w szkole uczącej się" 24-26 sierpnia 2015 r.

Konferencja: Rola wspomagania na etapie planowania i realizacji celów, 14-16 listopada 2013 r.

Materiały konferencji „Co mówią dane..?" Rola wspomagania na etapie diagnozowania potrzeb szkoły/placówki.12-14 września 2013 r.

Materiały szkoleniowe dla nauczycieli i pracowników instytucji wsparcia szkoły w zakresie zadań Szkolnych Organizatorów Rozwoju Edukacji

Materiały z forum wymiany dobrych praktyk - Sulejówek 4-5 kwietnia 2013 r.

Materiały z konferencji: Nauczyciele jako ucząca się społeczność zawodowa, 10-12 października 2012 r.

Materiały z konferencji: Rozwój kompetencji pracowników bibliotek pedagogicznych w zakresie wspomagania pracy szkoły. 12 października 2013 r.

Materiały z Letniej Akademii SORE 2014 r.

Materiały z ogólnopolskiego spotkania konsultacyjnego - Warszawa, 6-7 czerwca 2013

Materiały ze spotkania „SORE uczy się - Rola wspomagania na etapie wdrożenia i podsumowania RPW". 13 - 15 marca Warszawa

Materiały ze spotkania dla kierowników projektów pilotażowych - Warszawa 4 września 2013

Materiały ze spotkania kuratoriów oświaty, placówek doskonalenia, poradni oraz bibliotek nt. wspomagania pracy szkół. 27-28 lutego 2014 r.

Materiały ze szkoleń: Szkoła jako organizacja ucząca się - rola zewnętrznego wsparcia

Nowa Rola Placówki Doskonalenia - sprawozdanie

Nowy system doskonalenia nauczycieli - podstawowe informacje

Ogólnopolska Prezentacja Projektów 3.5, 23- 24-października 2014 r.

Poradniki wspierania szkół i nauczycieli

Raporty nt. systemu doskonalenia nauczycieli i wspomagania szkół

Regionalne konferencje: wrzesień - październik 2015

Sieci współpracy i samokształcenia

Spotkania pt. „Wspomaganie pracy szkół we współpracy z bibliotekami szkolnymi". Falenty 8 września 2014 r.

Spotkanie „Budowanie lokalnej polityki oświatowej w kontekście kompleksowego wspomagania szkół". 19-20 sierpnia 2014, Falenty

Spotkanie „Od diagnozy potrzeb ucznia, do diagnozy pracy szkoły" 19-20 marca 2015 r.

Spotkanie pt. Rola placówki doskonalenia nauczycieli we wspomaganiu szkół z obszarów wiejskich. 4-6.03.2015 r

Spotkanie: „SORE w szkole, czyli jak uczyć nauczycieli?" Warszawa, 9-11 października 2014 r.

Spotkanie: „Jak uczyć się od innych - międzyszkolne sieci współpracy i samokształcenia", 24-26 września 2016 r.

Spotkanie: „Rola rodziców w nowym modelu wspomagania szkół", 28 września 2016 r.

Spotkanie: „Rozwiązania w zakresie wspomagania szkół wypracowane przez samorządy lokalne - beneficjentów Konkursu 3.5", Falenty, 16-17.04.2015 r.

Spotkanie: Jak wspomagać nauczyciela bibliotekarza w zarządzaniu wiedzą w szkole? 5-7 marca 2015 r.

Wspomaganie pracy szkół - doświadczenia poradni psychologiczno-pedagogicznych - materiały ze spotkania (15-16 maja 2014 r.)

Zapewnianie jakości w procesie wspomagania szkół

Złapani w sieci - czyli jak wspierać nauczycieli, Warszawa, 20-22 listopada 2014 r.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wspieranie szkół i nauczycieli - Materiały do pobrania

# data[].attributes.attachment_link.description
ORE - Ośrodek Rozwoju Edukacji jest publiczną placówką doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym prowadzoną przez Ministra Edukacji Narodowej.

# data[].attributes.body
40 Metod, Technik, Zasad i Trików

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Mariusz Tomaszewski - Coach Trener Psycholog

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czym jest zarządzanie czasem? Jakie są najskuteczniejsze metody i techniki zarządzania zadaniami? Dlaczego niektórzy ludzie z powodzeniem realizują swoje plany, podczas gdy inni ciągle odkładają marzenia na później? Co robić, by zyskać więcej czasu dla siebie i swoich bliskich? Jak realizować więcej, mniejszym kosztem energii i czasu? I co robić, aby przejąć pełną kontrolę nad swoją rzeczywistością?

Zarządzanie czasem - jak osiągać więcej za mniej?

Prawie od zawsze interesuje mnie zarządzanie czasem i podnoszenie efektywności osobistej. Przez wiele lat pracowałem w korporacji jako dyrektor sprzedaży, zarządzając kilkoma zespołami a pośrednio tysiącami osób. Przez moje biuro i skrzynkę mailową, codziennie przewijały się dziesiątki projektów, setki spraw i problemów do rozwiązania. Zmuszało mnie to, do ciągłego podnoszenia swojej skuteczności osobistej i menedżerskiej na wyższy poziom.

O poziomach zarządzania czasem mówię w poniższym filmie na moim kanale na YouTube. Zachęcam Cię do obejrzenia go, przed lekturą poniższego artykułu.

Przechodząc drogę od braku produktywności, do stworzenia systemu zarządzania czasem, przetestowałem mnóstwo sposobów radzenia sobie w takich okolicznościach oraz chyba wszystkie możliwe metody umożliwiające sprawne zarządzanie czasem i zadaniami.

Spośród nich wybrałem dla Ciebie czterdzieści najbardziej wartościowych i sprawdzonych technik, dzięki którym zarządzanie czasem stanie się proste i przyjemne. Sięgnij po nie a wzniesiesz swoją efektywność na wyżyny. Nie musisz stosować wszystkich metod zarządzania czasem. Wystarczy, że zaczniesz od jednej, która najbardziej przypadnie Ci do gustu. Traktuj je niczym menu w najlepszej restauracji, z którego możesz wybierać i próbować różne potrawy. Z tych, które zasmakują Ci najbardziej, stwórz swój własny jadłospis i pozostań z nim na dłużej.

Życzę Ci SMACZEGO!

Metody, techniki i zasady zarządzania czasem

Czas płynie, czy tego chcesz, czy nie. Nie ma nic gorszego od poczucia straty czasu. Czasu nie można cofnąć i jest jedynym zasobem, którego nie można odzyskać.

Czas jest tym, czego potrzebujemy najbardziej, ale wykorzystujemy najgorzej. William Penn

Co w takim razie robić, aby jak najlepiej wykorzystać czas? Jak opanować zarządzanie czasem i zadaniami? Zapoznaj się z 40 skutecznymi sposobami!

1. Fotografia dnia pracy

Są dwa główne cele, którym służy zarządzanie czasem pracy i zadaniami. Pierwszy to lepsze wykorzystanie dostępnego czasu, a drugi - ograniczenie jego marnowania. Aby efektywnie zarządzać swoim czasem, musisz ustalić, na co go przeznaczać.

Dokonaj audytu swojego czasu. Zapisuj przez jakiś okres (np. przez tydzień) wszystkie swoje aktywności wraz z ilością czasu, jaki na nie przeznaczasz.

Następnie zrób podsumowanie. Odpowiedz sobie na pytania: Ile czasu zajmuje Ci efektywna praca? Ile czasu przeznaczasz na dbanie o swoje zdrowie, odpoczynek i rozwój osobisty? Jak często spędzasz czas z innymi ludźmi i w jaki sposób? Ile czasu marnujesz na nic nieznaczące czynności?

2. Krzywa wydajności REFA

Czyli rozkład Twojej wydajności i efektywności osobistej w ciągu dnia. Niezależnie od tego, czy jesteś „sową" czy „skowronkiem", Twoja wydajność podlega pewnym cyklom i wahaniom energii. I właśnie o tym, mówi krzywa wydajności psychofizycznej REFA (REFA = Komisja Badań nad Pracą).

Statystycznie, u większości ludzi szczyt wydajności w zarządzaniu czasem występuje przed południem, po czym dość mocno spada. W godzinach późno popołudniowych z powrotem rośnie, ale nie osiąga już takiego poziomu, jak wcześniej. Po tym wzroście stale spada, by w godzinach nocnych osiągnąć najniższy punkt.

Planuj swoje zadania i zarządzaj czasem w taki sposób, aby jak najlepiej wykorzystać tę zasadę.

3. Krzywa zakłóceń dnia a zarządzanie czasem

Kolejna krzywa obrazująca zarządzanie czasem dotyczy zakłóceń. Wielu menedżerów pracuje efektywnie wtedy, kiedy nic im nie przeszkadza. Do najczęstszych zakłóceń w pracy możemy zaliczyć: rozmowy z innymi ludźmi, pytania od innych pracowników, rozmowy telefoniczne, spotkania, narady, niespodziewane problemy, maile itp. Podobnie jest w czasie wolnym od pracy.

Każdy z nas ma w ciągu dnia takie momenty, w których pojawia się więcej zakłóceń, w innych zaś mniej. Dlatego zarządzanie czasem pracy zacznij od określenia swojej „krzywej zakłóceń". Najważniejsze zadania załatwiaj w okresie rzadszego występowania zakłóceń. Zadania mniej wymagające odłóż na czas, w którym masz mniejsze możliwości pracy w koncentracji i spokoju.

4. Efekt piły

Z krzywą zakłóceń wiąże się mocno efekt piły. Polega on na tym, że człowiek oderwany od wykonywania danego zadania nawet na chwilę, potrzebuje dodatkowego czasu na powrót do niego i ponowne rozkręcenie się. Różne źródła podają, że straty czasu, które z tego tytułu wynikają, mogą sięgać nawet do 28%.

Piła służy tutaj jako metafora. Wykonywanie zadania w skupieniu to „ząb" piły, czyli część efektywnie tnąca. Przestrzeń między zębami to nieefektywne zarządzanie czasem, przeznaczone na powrót do realizacji przerwanego zadania.

Aby zminimalizować efekt piły, zorganizuj swoją pracę i zarządzanie czasem pracy tak, aby jak najmniej rzeczy Ci przeszkadzało i odrywało od realizacji zadań.

5. Metoda GTD

To metoda zarządzania czasem, która zrobiła prawdziwą rewolucję w moim życiu! Jej głównym celem jest uchwycenie wszystkich zadań, które muszą być zrealizowane oraz umieszczenie ich w zewnętrznym, logicznie poukładanym systemie i odpowiednie posługiwanie się nim.

Najważniejszym założeniem metody GTD jest pięcioetapowy proces zarządzania zadaniami:

1. Gromadzenie - umieszczanie wszystkich zadań w jednym miejscu;

2. Analizowanie - określanie, jakiej aktywności z Twojej strony wymaga dana sprawa;

3. Porządkowanie - przypisywanie konkretnych zadań do odpowiednich miejsc i folderów;

4. Przeglądanie - okresowe aktualizowanie systemu i analizowanie swojej pracy;

5. Realizacja - decydowanie o tym, czym się zająć w zależności od tego, jaki jest kontekst, w którym się znajdujemy oraz ile mamy czasu i energii.

Do tematu tej metody zarządzania czasem będę zapewne nie raz wracał na blogu, dlatego jeśli nie chcesz przegapić kolejnych wpisów, zapisz się na mój newsletter i odbierz prezent:

6. Metoda ALPEN

Nazwa tej metody ułatwiającej zarządzanie czasem to akronim od niemieckich słów:

A - (Aufgaben - zadania) - na tym etapie określasz, co masz do zrobienia danego dnia i zapisujesz to;

L - (Länge schätzen - szacowanie długości) - po zrobieniu listy, określasz, ile czasu zajmie Ci realizacja poszczególnych zadań;

P - (Pufferzeiten einplanen - przerwy i pauzy) - tutaj uwzględniasz wszystkie przerwy, które pozwolą Ci się zregenerować i odpocząć między zadaniami;

E - (Entscheidungen treffen - priorytety) - określasz to, co jest dla Ciebie najważniejsze danego dnia, ustalasz zadania do delegowania innym osobom, a następnie przechodzisz do działania;

N - (Nachkontrolle - kontrola) - to czas na analizę i podsumowanie Twojej efektywności osobistej i zarządzania czasem danego dnia.

Metoda ALPEN sprawdzi się najbardziej wtedy, kiedy zarządzasz czasem i zadaniami krótkoterminowo (np. z perspektywy jednego dnia). Jest bardzo popularna ze względu na swoją prostotę i skuteczność.

7. Metoda TRZOS

Inną, bardzo podobną do ALPEN metodą zarządzania czasem i planowanie dnia lub tygodnia, jest TRZOS:

T - Terminy zadań (do spisania) - wypisz wszystkie zadania i ustal, do kiedy je zrealizujesz;

R - Ramy czasowe (do określenia) - wyznacz, ile czasu zajmie Ci realizacja poszczególnych zadań;

Z - Zaplanowanie rezerw czasu - uwzględnij czas na odpoczynek i nieplanowane czynności;

O - Ograniczenie innych działań - ustal priorytety i skup się na jednym, najważniejszym zadaniu w danym momencie;

S - Skontrolowanie rezultatów - weryfikuj swoje postępy, modyfikuj swój plan i ulepszaj techniki zarządzania czasem.

Stosuj tę metodę, kiedy chcesz w szybki sposób zaplanować swój dzień i przejść od razu do działania. Najlepiej sprawdza się w wersji „przelanej" na papier.

8. Procedura OATS

Nieco bardziej skomplikowaną od dwóch poprzednich (ale niezwykle ciekawą) metodą zarządzania czasem, jest taktyka OATS. Akronim pochodzi z języka angielskiego i w dosłownym znaczeniu oznacza „owies":

O (Outcomes - wyniki) - zaplanuj, jakie efekty chcesz osiągnąć w perspektywie określonego czasu (np. tydzień, miesiąc itd.) - wybierz od 3 do 6 takich celów;

A (Activities - działania) - wypisz wszystkie powiązane działania, niezbędne do osiągnięcia tych efektów (ale nie umieszczaj na liście innych zadań);

T (Time - czas) - oszacuj czas potrzebny na zrealizowanie każdego z działań; bazuj na swoich wcześniejszych doświadczeniach, a jeśli trudno Ci określić czas jakiegoś zadania, podziel je na mniejsze;

S (Schedule - harmonogram) - zaplanuj realizację spisanych działań w czasie i ustal priorytety; wyznacz godziny w swoim kalendarzu, kiedy będziesz zajmować się wyłącznie nimi.

W przypadku bardzo dużych projektów lub odległych celów podziel je na kilka etapów, aby nie utknąć w planowaniu i nie tworzyć zbyt długich list zadań.

9. Bloki czasowe w zarządzaniu czasem

To jedna z moich ulubionych metod na zarządzanie czasem i pracę z kalendarzem. Jej głównym założeniem jest praca w pewnych blokach czasowych, w których zajmujesz się określonym typem zadań. Mogą to być np.:

Spotkania - z innymi ludźmi lub z samym sobą. W tym drugim przypadku może to być czas przeznaczony na przemyślenia, realizację pasji, rozwój, lub planowanie;

Projekty − czyli dłuższe przedziały czasu przeznaczone na zadania w ramach ważnego projektu lub celu;

Grupy pojedynczych zadań związane z określonym kontekstem (np. odpisywanie na maile).

Warto pamiętać, aby pomiędzy poszczególnymi blokami czasowymi pozostawić wolne przestrzenie. Przy większych zadaniach oszacowany czas może okazać się niewystarczający, a Ty możesz chcieć je zakończyć, zanim zabierzesz się za następne. Zarządzanie czasem ma swoje pułapki... Uważaj, aby w nie nie wpaść 😉

10. Zasada 60:40

Tę zasadę zarządzania czasem znają chyba wszyscy. Jest ona świetnym uzupełnieniem wszystkich pozostałych. Głównym jej założeniem jest to, aby nie planować 100% swojego czasu i pozostawić w swoim harmonogramie pewien bufor czasowy. Niezależnie bowiem od tego, jak wielkim optymistą jesteś, nie jesteś w stanie zaplanować swojego czasu co do minuty. Rzeczywistość takie plany szybko zweryfikuje.

Czasami zasada ta jest przedstawiana jako 60:20:20, gdzie:

60% czasu, to zaplanowane czynności,

20% − czynności nieoczekiwane, których nie sposób przewidzieć,

20% − czynności spontaniczne, czyli Twoja aktywność twórcza i wszelkiego rodzaju „zachcianki".

Oczywiście 60:40 jest kwestią umowną i możesz te proporcje dostosować do swoich potrzeb i umiejętności. Zarządzanie czasem ma służyć przede wszystkim Tobie.

11. Złota godzina w zarządzaniu czasem

Złota godzina w fotografii to najlepszy czas na robienie zdjęć na zewnątrz. Przypada na godzinę po wschodzie słońca i godzinę przed zachodem. Światło słoneczne ma wtedy najpiękniejszą barwę. Złota godzina w zarządzaniu czasem to najlepszy sposób na doskonałe rozpoczęcie lub zakończenie dnia.

Wstawaj przed wszystkimi domownikami lub przychodź do pracy o godzinę wcześniej. To 60 minut, podczas których nikt nie będzie Ci przeszkadzał i będziesz miał czas wyłącznie dla siebie. Przeznacz go na najważniejsze dla siebie aktywności lub na rzeczy, na które w ciągu dnia brakuje Ci czasu. Uczyń z tych rzeczy codzienny rytuał i nastrój się na cały dzień. Podobną godzinę możesz wygospodarować sobie wieczorem.

12. Technika Pomodoro

Zarządzanie czasem bez tej metody?! To niemal niemożliwe! Stanowi ona klasykę technik zarządzania czasem. Każdy, kto próbuje lepiej się zorganizować, prędzej czy później na nią trafi. Nazwa tej techniki wywodzi się od kuchennego czasomierza w kształcie pomidora. Metoda ta opiera się na działaniu w określonych cyklach czasowych. W najbardziej pierwotnej wersji polega ona na pracy w 25-minutowych blokach czasowym, pomiędzy którymi robi się 5-minutowe przerwy.

Jeśli ukończysz zadanie przed upływem 25 minut, skreślasz je z listy i po przerwie zabierasz się za kolejne w następnym 25-minutowym cyklu. Po 4 pełnych cyklach robisz sobie dłuższą, 30-minutową przerwę.

Podstawą tej techniki zarządzania czasem jest pełne skupienie się w określonym czasie na zadaniu i całkowite odizolowanie od innych rzeczy. Dwadzieścia pięć minut jest umowne. Długość przedziału dostosuj do własnych potrzeb.

13. Prawo Parkinsona

Wyobraź sobie, że stoisz przed realizacją ważnego zadania i wydaje Ci się, że zajmie Ci ono bardzo dużo czasu. Odkładasz je w nieskończoność, a gdy zbliża się termin jego ukończenia, nagle realizujesz je w 1/10 zakładanego czasu. Czyż nie brzmi to znajomo? 😉

Prawo Parkinsona mówi o tym, że praca rozszerza się tak, aby wypełnić czas dostępny na jej ukończenie. Pierwszy raz opisał je angielski historyk Cyril Parkinson pod koniec lat 50-tych. Zauważył, że urzędnikom brytyjskim mającym do dyspozycji 8 godzin na wykonanie zadania, jego realizacja zajmuje dokładnie tyle czasu, nawet jeśli jest ono proste, i nie powinno zająć więcej niż 4 godziny.

Wykorzystaj tę zasadę w zarządzaniu czasem i przeciwdziałaniu odkładania zadań na ostatnią chwilę. Wyznacz deadline i załóż o połowę mniejszy czas niż zwykle na realizację danego zadania, by szybciej cieszyć się wolnym czasem po jego ukończeniu.

14. Łączenie czynności

W ostatnich latach bardzo modny w zarządzaniu czasem stał się multitasking, czyli robienie kilku rzeczy naraz. Niestety badania naukowe wykazały, że kiedy realizujemy kilka czynności jednocześnie, nasza efektywność spada.

Są od tego jednak dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy zadań zautomatyzowanych (np. jazda samochodem, bieganie itp.) które nie wymagają Twojej świadomej kontroli nad nimi. Drugi − zadań wykorzystujących różne kanały zmysłowe (np. dotyk/ruch, słuch, wzrok, itd.).

Wykorzystaj tę wiedzę i łącz różne czynności a Twoje zarządzanie czasem stanie się jeszcze skuteczniejsze. Możesz np. biegać słuchając audiobooków, wykonywać rozmowy telefoniczne w czasie podróży, czytać w kolejce u lekarza itp. Wszystko zależy od Twojej inwencji twórczej.

15. Procedury i checklisty

Checklisty, nazywane często listami kontrolnymi, mogą pomóc Ci zaoszczędzić mnóstwo czasu. Checklista to proste narzędzie wspomagające zarządzanie czasem i umożliwiające kontrolę poprawności realizacji zadań. Dzięki liście kontrolnej nie musisz o niczym pamiętać i zastanawiać się, co jeszcze należy zrobić.

Najbardziej przydaje się ona w złożonych przedsięwzięciach lub czynnościach rutynowych, powtarzanych, co jakiś czas (np. lista rzeczy do zabrania na wyjazd w góry, lista organizacji szkolenia, publikacji artykułu itp.).

Jeśli prowadzisz firmę lub jesteś menedżerem zespołu, możesz też tworzyć procedury postępowania. Podczas tworzenia, przeznaczysz na nie trochę czasu, ale w przyszłości zwrócą Ci się z nawiązką (m.in. unikniesz zbędnych pytań od pracowników, nieporozumień czy błędów w wykonaniu zadań).

Głównym założeniem tej filozofii myślenia jest odpowiednie zorganizowanie pracy i życia z uwzględnieniem 3 aspektów (akronim RPM):

Ta metoda może Ci się przydać przy planowaniu życia z szerszej perspektywy i ułatwić zarządzanie czasem.

Być może pomyślisz, że ta zasada zarządzania czasem jest trochę na wyrost, ponieważ większość ludzi planuje swój czas z perspektywy najbliższych 24 godzin. Tworzą oni listy zadań do zrobienia na dany dzień. Tzw. "listy To-Do" (do zrobienia).

Dzięki takiej perspektywie zdiagnozujesz, co kradnie Twój czas, mądrze rozplanujesz bloki czasowe i ustalisz kamienie milowe oraz priorytety do swoich najważniejszych projektów.

Zarządzanie zadaniami i projektami

Zarządzanie czasem to jedno a umiejętność postępowania z natłokiem zadań to drugie. Poznaj najlepsze metody radzenia sobie z rzeczywistością i porządkowania napływających spraw.

Jak już wspominałem, multitasking w większości przypadków jest mało produktywny. Daje złudne poczucie efektywności. Jesteś ciągle „zarobiony", ale efekty Cię nie satysfakcjonują. Robiąc wiele rzeczy naraz, tak naprawdę niczego nie robisz do końca.

Skup się na jednym zadaniu w danym momencie i zrealizuj je do końca. Stosuj prawo wymuszonej wydajności.

Jaką JEDNĄ rzecz mogę zrobić, ale taką, że gdy będzie zrobiona, wszystko inne stanie się prostsze, albo nieistotne?

Dopiero kiedy skończysz jedno, zabierz się za drugie. A potem za kolejne i kolejne. W podobny sposób postępuj z celami. Tylko jeden na raz, a zobaczysz, że z perspektywy czasu zrealizujesz ich więcej.

Kto dwa zające goni, nie złapie ani jednego. Przysłowie rosyjskie Click To Tweet

Zanim więc ustalisz sobie nowy cel, skończ to, co zacząłeś lub zastanów się, z czego zrezygnujesz. O stawianiu celów pisałem też w tym artykule: Wyznaczanie celów i tyrania bycia niewystarczającym

Zgodnie z tą metodą, cel powinien być:

Jeśli dobrze określisz swój cel, zaplanowanie go i późniejsza realizacja będą dużo łatwiejsze.

Zapisuj swoje zadania w jednym miejscu. Wyrzucaj wszystko z głowy i przelewaj na papier albo korzystaj z aplikacji mobilnej. Wykorzystuj swoją głowę do wyższych celów, zamiast do przechowywania mało istotnych spraw. „Działają one w tle" i obciążają Twój umysł niczym pootwierane okienka programów - system operacyjny i pamięć RAM w Twoim komputerze.

Twórz mapy myśli. to szczególny rodzaj notowania i planowania w formie graficznej, który w założeniu jego twórców (Tony'ego i Barry'ego Buzzana) ma zwiększać efektywność pracy, nauki i zapamiętywania, przy wykorzystaniu współpracy obu półkul mózgowych. Sprzyja myśleniu twórczemu i wielowymiarowemu, a nie nudnemu i odtwórczemu.

Tworzenie map myśli jest od wielu lat nieodłącznym elementem mojego zarządzania czasem i planowania. Narzędzie to możesz wykorzystywać np. przy pracach nad planowaniem złożonych projektów, rozpisywaniu swoich celów na mniejsze części, czy graficznym ujęciu swoich przemyśleń.

Mapy myśli możesz tworzyć analogowo (ręcznie) lub za pomocą cyfrowych aplikacji, takich jak np.: , z której sam korzystam.

Twoja „żaba" jest Twoim największym i najważniejszym zadaniem. Bez wykonania go w pierwszej kolejności, prawdopodobnie nie powiedzie się Twoje efektywne zarządzanie czasem. Zadanie wciąż będziesz odkładał i stanie się ono niczym żaba, która wciąż siedzi na brzegu Twojego biurka i patrzy na Ciebie swym złowrogim wzrokiem. 🙂

jeśli musisz połknąć dwie żaby, zacznij od tej, która budzi większą odrazę.

Jednym z najczęstszych powodów prokrastynacji (odkładania zadań na później) jest wielkość, trudność i złożoność zadań lub projektów, które musimy zrealizować. Z pomocą przychodzi tu prosta technika zarządzania czasem nazywana metodą salami.

Planowanie dnia jest elementarnym procesem zarządzania czasem. To od niego zależy efektywność Twoich działań i bilans dnia, kiedy podsumujesz swoją efektywność wieczorem.

Kończ każdy dzień planem działań na następny, nawet jeśli jesteś „rannym ptaszkiem". Nie odkładaj tego na poranek.

Odzyskasz kontrolę nad swoim czasem , kiedy kończąc pracę danego dnia, zrobisz plan działań na kolejny. A do tego będziesz mógł bardziej cieszyć się czasem wolnym i spokojniej spać . Rano, zamiast zastanawiać się, co należy zrobić, od razu zabierzesz się do pracy i zapewnisz sobie pozytywne nastawienie na cały dzień

Tę zasadę stosuję od kilku tygodni, aby usprawnić swoje zarządzanie czasem pracy i muszę przyznać, że dawno żadna metoda nie sprawiła mi tyle radości, co ta. Jest ona przedłużeniem procesu planowania dnia i polega na wyznaczeniu:

Niech te zadania będą dla Ciebie świętością! Broń ich i nie pozwól innym ludziom przeszkodzić Ci w ich realizacji!

Nakryj do stołu i zbuduj swoje „centrum dowodzenia". Zanim rozpoczniesz pracę nad swoimi obowiązkami, zgromadź wszystkie niezbędne zasoby, których będziesz potrzebować do ich realizacji, aby nie musieć odrywać się od swojego stanowiska pracy

Uporządkuj biurko i usuń wszelkiego rodzaju rozpraszacze uwagi. Przygotuj potrzebne materiały i zdobądź wcześniej niezbędne informacje. Na koniec zaparz sobie kawę, przygotuj butelkę wody, przekąski (najlepiej zdrowe) i dopiero wtedy rozpocznij pracę.

Tej metody zarządzania czasem możesz użyć, jako rozwinięcie metody SMART. OKR jest skrótem od techniki stosowanej przez znane światowe korporacje i oznacza: cele i kluczowe rezultaty ). Również w wielu polskich firmach używa się terminologii „okry" jako metody wyznaczania i kaskadowania celów.

Metodę OKR możesz zastosować również w swoim systemie do zarządzania czasem. Wyznacz 3 do 5 celów z najważniejszych obszarów swojego życia. Dalej określ 1-3 mierniki sukcesu do każdego z nich ( Po czym poznasz, że cel został osiągnięty? ) a następnie zaplanuj ich realizację i przejdź do działania.

David Allen zachęca do tego, aby działać z wizją celu, ale skupiać się na najbliższym działaniu. Koncentrując 100% swojej energii na najbliższym kroku, będziesz bardziej zmotywowany, by posuwać się do przodu i nie martwić się tym, co będzie potem.

Sprawdź, bo ta strategia naprawdę działa i znacznie usprawnia zarządzanie czasem. Dzięki niej − pójdziesz o krok dalej. 😉

W czasie procesu planowania lub w trakcie dnia, kiedy realizujesz już swoje plany, wpada do Twojego systemu zarządzania czasem wiele spraw (zadania, maile, itp.). Część z nich to sprawy, które wymagają poświęcenia im dłuższego czasu, a niektóre z nich można załatwić od razu.

Zasada 2 minut polega na tym, że wykonanie zajmie Ci mniej niż 2 minuty, realizujesz od razu . KROPKA. Dzięki temu nie zaśmiecasz swojej listy zadań i nie tracisz niepotrzebnie czasu na ich planowanie.

Jak wykorzystuję zasadę 2 minut w praktyce dowiesz się z mojego filmu na Youtube:

Masz za dużo maili? Inni ludzie ciągle od Ciebie czegoś chcą? Z pomocą przychodzi zarządzanie czasem i zadaniami Idealnie sprawdzi się do zarządzania Twoją skrzynką mailową. Jak pewnie się domyślasz, jest to skrót od 4 wyrazów:

Jeśli chcesz wynieść swoją na wyższy poziom i udoskonalić zarządzanie czasem pracy, stwórz listę zadań, które możesz zrealizować w czasie do 5 minut . Mogą to być takie rzeczy jak np.: przeczytanie krótkiego artykułu, nauka kilku słówek w języku obcym, zrobienie 20 pompek itp. Ogranicza Cię tylko Twoja kreatywność.

Aby nie mieć poczucia straty czasu, wybierz zadanie z listy „5 minut" i wykorzystaj go produktywnie!

Od kiedy wprowadziłem do swojego systemu zarządzania czasem listę pomysłów, o żadnym z nich nie zapominam. Niektóre „udało mi się" nawet zrealizować i na nich zarobić! Kto wie, czy gdybym ich kiedyś nie zapisał, to doszłyby w ogóle do skutku...

Pewna rosyjska psycholog (zgadnij jak się nazywa ;)) zauważyła, że kelnerzy w restauracji lepiej pamiętają zamówienia klientów, którzy jeszcze nie zapłacili od tych, którzy już uregulowali rachunek. Doszła do wniosku, że ludzie lepiej pamiętają sprawy, które są niedokończone.

Efekt ten nazwano - Efektem Zeigarnik. Możesz wykorzystać go do lepszego zarządzania czasem i realizacji zadań, które z różnych powodów odkładasz na później.

Ta metoda nie dotyczy bezpośrednio zarządzania czasem, czy zadaniami. Dotyczy formowania nowych nawyków, a te, jak wiadomo, podnoszą naszą efektywność i automatyzują pewne działania.

Im dłuższy łańcuszek uda się „wyhodować", tym większa motywacja będzie do jego przedłużania i tym większa strata emocjonalna z jego przerwania.

Kalendarz możesz prowadzić w formie wydrukowanej, lub w jednej z wielu aplikacji dostępnych na Twój smartfon.

Priorytetyzacja zadań i planowanie pracy

Ustalanie priorytetów i planowanie działań według odpowiednich reguł, przekłada się na efektywne zarządzanie czasem. Wprowadzenie podziału zadań według ważności zwiększa efektywność i pomaga szybciej osiągać cele. Jak wyznaczać priorytety?

Absolutnym punktem wyjścia do zarządzania czasem, zadaniami i ustalania priorytetów jest wyliczenie wartości swojego czasu. Mówiąc inaczej, musisz wiedzieć, ile kosztuje Twój czas.

Ciekawie i bardzo dokładnie opisuje ten temat Michał Szafrański w swoim artykule:

Zasada Pareto, nazywana inaczej zasadą 80:20, pochodzi od włoskiego ekonomisty i socjologa Vilfredo Pareto. W wyniku analizy statystycznej zauważył on, że 80% bogactwa całego kraju było własnością 20% jego mieszkańców. Później odkrył jeszcze, że zasadzie tej podlega wiele innych obszarów życia i że np.: 80% wypadków powoduje 20% kierowców, albo 20% produktów firmy generuje 80% zysków.

Nie wszystkie zadania, które wykonujemy, są tak samo ważne dla osiągnięcia naszych celów. Stosując Zasadę Pareto, możesz skupić się tylko na tych 20% zadań, które przyniosą Ci największą korzyść.

Wykorzystując Zasadę Pareto w zarządzaniu czasem, robisz mniej, uzyskując więcej.

Więcej na temat tej zasady przeczytasz w artykule: Zasada Pareto 80/20 w praktyce, czyli jak osiągać więcej za mniej?

Na temat wykorzystania Zasady Pareto w praktyce nagrałem również swój pierwszy film na Youtube:

To, co ważne, rzadko bywa pilne, a to, co pilne, rzadko bywa ważne. Dwight David Eisenhower Click To Tweet

Połączenie tych dwóch kategorii dzieli zadania na 4 typy pod względem zarządzania czasem:

Macierz Eisenhowera jest jedną z lepszych metod zarządzania czasem i ustalania priorytetów. Więcej na jej temat znajdziesz w tych artykułach:

Ta metoda na zarządzanie czasem ma swoje podstawy w zasadzie Pareto i jest szybsza do wykonania niż macierz Eisenhowera. Stosuję ją przy planowaniu tygodniowym i codziennym. Dzieli ona zadania na 3 kategorie:

Zastosowanie tej metody zarządzania czasem pozwoli Ci nie tylko być bardziej produktywnym, ale i czerpać więcej przyjemności z pracy.

Zarządzanie czasem i zadaniami - efektywność level up!

Możesz również za darmo poszerzać swoją wiedzę w tym zakresie. Aby niczego nie przegapić:

A jeśli interesuje Cię temat zarządzania czasem, z pewnością spodoba Ci się również artykuł: Zarządzanie Sobą w Czasie - 21 Mitów i Kłamstw Produktywności.

To tyle. Daj znać, która metoda na zarządzanie czasem i zadaniami SMAKUJE Ci najbardziej. Napisz, którą chcesz, abym rozwinął wraz z przykładami w kolejnych artykułach.

Pozdrawiam Cię serdecznie,
Mariusz Tomaszewski - Coach Trener i Psycholog Efektywności Osobistej

P.S. Ciekawy artykuł? Udostępnij proszę i pomóż mi docierać do innych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zarządzanie Czasem i Zadaniami - 40 Metod, Technik i Trików

# data[].attributes.attachment_link.description
Jakie są najlepsze metody i techniki zarządzania czasem? Co robić, by mieć więcej czasu dla siebie i swoich bliskich? Jak realizować więcej, za mniej?

# data[].attributes.body
zmiany od 2017/18

# data[].attributes.headline
WSPOMAGANIE SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI –COACHING, MENTORINGI INNE FORMY PRACY 

# data[].attributes.subject
WSPOMAGANIE SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI –COACHING, MENTORINGI INNE FORMY PRACY 

# data[].attributes.headline
Przewodnik metodyczny po programie szkoleniowo-doradczym wraz z wybranymi scenariuszami zajęć 

# data[].attributes.subject
Przewodnik metodyczny po programie szkoleniowo-doradczym wraz z wybranymi scenariuszami zajęć 

# data[].attributes.body
część 2

# data[].attributes.headline
Przewodnik metodyczny po programie szkoleniowo-doradczym wraz z wybranymi scenariuszami zajęć 

# data[].attributes.subject
Przewodnik metodyczny po programie szkoleniowo-doradczym wraz z wybranymi scenariuszami zajęć 

# data[].attributes.body
część 1

# data[].attributes.headline
Polityka kapitału społecznego poprzez edukację

# data[].attributes.subject
Polityka kapitału społecznego poprzez edukację

# data[].attributes.headline
Inspiracja, Życzliwość, Dbałość o siebie

# data[].attributes.subject
Inspiracja, Życzliwość, Dbałość o siebie

# data[].attributes.body
czyli

3 sposoby na skuteczne motywowanie pracowników

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Biorąc pod uwagę niezwykle niski poziom zaangażowania pracowników - ostatni sondaż Gallupa pokazał, że 70% Amerykanów „nie angażuje się" w pracę lub „aktywnie się z niej wyłącza" - wielu liderów szuka dróg wyjścia z tej sytuacji. Niektórzy skłaniają się ku zachętom materialnym (premiom, pokojom gier, darmowym posiłkom), mając nadzieję, że zagwarantują sobie tak zadowolenie pracowników. Czy takie sposoby, metody motywowania pracowników są skuteczne?

Działania te, choć się je docenia, pozostają bez wpływu na skuteczniejsze czynniki, które długoterminowo kształtują dobre samopoczucie. Liderzy powinni zapewniać pracownikom trzy rzeczy, aby byli bardziej zmotywowani.

Harvard Business Review Polska to prestiżowy magazyn dla tych, którzy są głodni sukcesu. Inwestując w wiedzę harvardzką, robisz krok w dobrym kierunku. Sprawdź teraz!

1. Inspiracja

Bez względu na to, co robi Twoja organizacja - czy świadczy usługi, czy też tworzy produkty - ważne jest, aby jej kultura była przesiąknięta znaczeniem.

Badania pokazują, że ludzie, którzy mają poczucie sensu, są bardziej ukierunkowani, kreatywni i odporni. Z tego powodu liderzy powinni przypominać pracownikom, w jaki sposób swoją pracą przyczyniają się do poprawy życia innych. Przykładem takich działań może być publikowanie podziękowań od klientów lub ogłaszanie celów charytatywnych, które wspiera firma. Dzięki takim działaniom motywacja pracowników może rosnąć.

Badania Adama Granta z wydziału zarządzania w Wharton School na Uniwersytecie Pensylwanii pokazują, że nawet niezadowoleni pracownicy mają lepszą opinię o swoim miejscu pracy, kiedy poświęcają czas szczytnym celom, oraz że pracownicze programy wsparcia są skuteczne nie tylko dlatego, że pracownicy otrzymują w nich pomoc, lecz również dlatego, że mogą ją oferować.

Źródło inspiracji dla pracowników stanowią także liderzy. Z badań wynika, że kiedy działają bezinteresownie, dbając w większym stopniu o grupę niż o samych siebie, ich podwładni wykazują większe zaufanie, chęć do współpracy, oddanie, lojalność, koleżeńskość oraz zaangażowanie. Wayne Baker z Uniwersytetu Michigan wykazał, że szefowie, którzy postępują wobec swoich pracowników sprawiedliwie, inspirują ich do większego oddania, postaw obywatelskich i produktywności. Pamiętaj, aby pracować wspólnie z członkami swojego zespołu codziennie lub przynajmniej raz na tydzień, okazując lojalność zarówno wobec nich, jak i całej organizacji.
Zwiększ swoją efektywność i odzyskaj czas dla siebie "
2. Życzliwość

Jesteśmy istotami z gruntu społecznymi, niemniej interakcje w miejscach pracy częstokroć przypominają wymianę transakcyjną. A to błąd.

Badania przeprowadzone w Wielkiej. Brytanii badania pokazują, że przyjaźń i uznanie wpływają na lojalność pracowników skuteczniej niż nawet wysokie wynagrodzenie. Inne badania potwierdzają, że pozytywne i ciepłe relacje są jednym z najlepszych wyznaczników kondycji psychicznej, dlatego też liderzy muszą dbać o tworzoną przez siebie kulturę oraz opinie, jakie wyrażają w pracy.

Jane Dutton wraz z zespołem współpracowników z Uniwersytetu Michigan ustaliła, że podstawy życzliwej kultury obejmują dbałość i szacunek, co zwiększa kreatywność zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zespołowym. Ważne jest również okazywanie przez lidera ciepła: z badań Deana Tjosvolda z Uniwersytetu Lingnan wynika, że działanie to zwiększa motywację i produktywność podwładnych, podczas gdy Amy Cuddy z Harvard Business School dowodzi, że okazywanie ciepła zwiększa też efektywność liderów. Choć wyrażanie gniewu może przynosić pewne korzyści (na przykład Daan Van Knippenberg wykazał, że na gniew dobrze reaguje część podwładnych, a Lara Tiedens udowadnia w swojej pracy, że w niektórych przypadkach może być też on odbierany jako wyraz siły lub kompetencji), badania zasadniczo pokazują, że negatywne emocje obniżają postrzeganą skuteczność menedżerów.

Życzliwi liderzy robią drobne rzeczy, aby okazać dbałość pracownikom po prostu jako ludziom, a nie tylko podwładnym. Dobrym pierwszym krokiem na tej drodze jest zapytanie pracownika, co u niego słychać, a następnie autentyczne wysłuchanie odpowiedzi. Tego typu praktyki można zinstytucjonalizować. W jednej z firm z listy Fortune 100 zlokalizowanej w pobliżu San Francisco, jeśli pracownik jest poważnie chory lub doświadczył utraty kogoś bliskiego, natychmiast powiadamia się prezesa, który może osobiście skontaktować się z tą osobą. Miał miejsce przypadek, kiedy prezes powiadomiony o diagnozie raka mózgu u jednej z podwładnych, w ciągu 15 minut zadzwonił, pytając, co on oraz organizacja mogą zrobić, aby ją wesprzeć.

3. Dbałość o siebie

Wiele firm jedynie deklaruje troskę o dobre samopoczucie pracowników - na przykład oferując im karnety na siłownię, jogę lub zajęcia z medytacji - podczas gdy intensywny rytm pracy nie pozostawia czasu na skorzystanie z tych ofert. To nie działa motywująco.

Programy typu wellness nie zadziałają, jeśli nie stworzy się kultury, w której akceptuje się dbałość o siebie jako priorytet i zachęca się do niej. Kiedy się tak jednak stanie, wyniki sięgają głęboko. Zdaniem Sabine Sonnentag z Uniwersytetu w Konstancji w Niemczech ćwiczenia, przerwy w pracy, praktyka relaksacji oraz wyraźnie zarysowane granice pomiędzy pracą i życiem domowym mogą ograniczyć stres zawodowy i zwiększyć dobre samopoczucie oraz zaangażowanie pracowników.

Najlepsi liderzy potrafią zmotywować pracownika jednym gestem. #motywacja

Można ich również zachęcać, aby lepiej korzystali z podstawowego dostępnego im zasobu, jakim jest sen. Wypoczęci pracownicy są szczęśliwsi i znacznie bardziej wydajni. Liczne badania, w tym to obejmujące pilotów amerykańskiego lotnictwa wojskowego, pokazują, że brak snu w istotny sposób ogranicza umiejętności poznawcze i motoryczne, podczas gdy skany mózgu przeprowadzone przez Marka Beemana z Northwestern University dowodzą, że przełomowe pomysły i rozwiązania pojawiają się, gdy mózg znajduje się w stanie alfa, leniwym stanie umysłu, w którym przebywamy, zagłębiając się w marzeniach lub bezpośrednio przed zaśnięciem.

Motywowanie pracowników można zacząć od zachęcania pracowników do ćwiczeń, robienia sobie przerw i lepszego wypoczynku. Można iść za przykładem części niemieckich firm, które z wyjątkiem nagłych sytuacji zakazują prowadzenia korespondencji e‑mailowej poza godzinami pracy lub też dają pracownikom urządzenia monitorujące ćwiczenia i sen, takie jak Fitbit. Należy dążyć do tego, aby samemu być w tej dziedzinie wzorcem do naśladowania.

Podczas wypełnionego zadaniami tygodnia roboczego lub w środku ważnego projektu łatwo stracić z pola widzenia to, co faktycznie decyduje o dobrym samopoczuciu pracowników. Najlepsi liderzy potrafią oderwać się od pracy i nawiązać ludzki kontakt z pracownikami, inspirując ich, okazując im życzliwość oraz zachęcając ich do dbałości o siebie.
PRZECZYTAJ TAKŻE: Czy jesteś uczciwym szefem? "
Dziękujemy, że jesteś z nami! Cieszymy się, że interesują cię treści dostarczane przez „Harvard Business Review Polska". Każdego dnia dajemy ci sprawdzone rozwiązania problemów biznesowych. Nie chcesz przegapić żadnej praktycznej wskazówki? Zapisz się na nasz newsletter! Sprawdź hbrp.pl/newsletter.

Dziękujemy, że jesteś z nami! Cieszymy się, że jako zalogowany użytkownik sięgasz po praktyczne treści dostarczane przez „Harvard Business Review Polska". Każdego dnia staramy się wyposażać cię w sprawdzone rozwiązania problemów biznesowych. Zostań prenumeratorem HBRP i ciesz się wiedzą bez ograniczeń. Sprawdź na hbrp.pl/prenumerata.

Dziękujemy, że jesteś z nami! Jako prenumerator „Harvard Business Review Polska" wiesz, że każdego dnia wyposażamy cię w sprawdzone rozwiązania problemów biznesowych. Nie chcesz przegapić żadnej praktycznej wskazówki? Zapisz się na nasz newsletter! Więcej na hbrp.pl/newsletter.

# data[].attributes.attachment_link.title
3 sposoby, metody motywowania pracowników - motywowanie, motywacja pracowników | HBRP

# data[].attributes.attachment_link.description
Biorąc pod uwagę niezwykle niski poziom zaangażowania pracowników - ostatni sondaż Gallupa pokazał, że 70% Amerykanów „nie angażuje się" w pracę lub „aktywnie się z niej wyłącza" - wielu liderów szuka dróg wyjścia z tej sytuacji. Niektórzy skłaniają się ku zachętom materialnym (premiom, pokojom gier, darmowym posiłkom), mając nadzieję, że zagwarantują sobie tak zadowolenie pracowników.

# data[].attributes.headline
Zarządzanie Sobą w Czasie – 21 Mitów i Kłamstw o Produktywności

# data[].attributes.subject
Zarządzanie Sobą w Czasie – 21 Mitów i Kłamstw o Produktywności

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Mariusz Tomaszewski - Coach Trener Psycholog

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zarządzanie sobą w czasie i produktywność - już sam dźwięk tych słów może przyprawiać Cię o zawrót głowy. Dzisiejsze tempo życia i liczba zadań, z jakimi musimy sobie radzić na co dzień, można określić mianem „szaleństwa". Z drugiej strony, umiejętność zarządzania sobą w czasie staje się jedną z podstawowych kompetencji w dzisiejszych czasach. Szczególnie wtedy, kiedy oczekujesz od życia czegoś więcej, jesteś menedżerem lub prowadzisz swój biznes.

W sieci można znaleźć mnóstwo poradników na ten temat. Sam w poprzednim artykule pisałem o 40 metodach, technikach, zasadach i trikach zarządzania czasem. Łatwo się w tym pogubić, tym bardziej że spotykam się z wieloma mylącymi poradami na temat produktywności. Niektóre z nich uważam nawet za szkodliwe.

Zarządzanie sobą w czasie - mity i kłamstwa produktywności.

Jak nie poddać się presji produktywności? Jak odróżnić dobre praktyki od tych, które mogą wyprowadzić Cię na manowce? Poznaj 21 mitów i kłamstw zarządzania sobą w czasie.

1. Czas to pieniądz!

Niezależnie od tego, czy jesteś Bilem Gatesem, Elonem Muskiem, czy Jasiem Kowalskim, codziennie masz do dyspozycji 24 godziny, 1440 minut lub 86400 sekund. Czas jest najbardziej sprawiedliwą rzeczą na tym świecie, bo wszyscy mamy go tyle samo każdego dnia. Utracone pieniądze możesz odpracować, możesz też ich mieć więcej od innych. Straconego czasu jednak nie odzyskasz - to nie „Dzień Świstaka". Możesz go jedynie przestać marnować lub lepiej wykorzystywać. Patrząc z tej perspektywy, czas to nie pieniądz. Jest o wiele cenniejszy niż kasa.

2. Czas można kontrolować i nim zarządzać.

Patrząc na tytuł poprzedniego wpisu, pomyślisz, że jestem hipokrytą. Kilka osób nawet zwróciło mi uwagę na to, że nie można zarządzać własnym czasem ani go kontrolować. I mają rację. Można tylko zarządzać sobą w czasie i organizować swoją pracę w taki sposób, aby jak najlepiej go wykorzystać. „Zarządzanie czasem" jest dla mnie pewnego rodzaju skrótem myślowym i lepiej wyszukuje się w Google.

3. Zarządzanie sobą w czasie polega na tym, by robić więcej w krótszym czasie.

To tylko częściowa prawda. Jest różnica między byciem produktywnym a byciem ciągle zajętym. Po pierwsze, nie chodzi o to, aby robić więcej, tylko aby osiągać lepsze efekty, mniejszymi nakładami energii. To subtelna różnica, mająca duże znaczenie. Po drugie, poprzez umiejętne zarządzanie sobą w czasie zyskujesz dodatkowy czas na inne obszary życia, które czasem zaniedbujesz (np. realizację pasji, regenerację, rozwój, czas dla bliskich itp.). Po trzecie, chodzi o to, aby pracować nie więcej, ale mądrzej, dobrze organizować sobie pracę, wyznaczać priorytety, zapobiegać przepracowaniu i wypaleniu. Więcej, w tym wypadku znaczy mniej.

4. Ludzie produktywni ogarniają wszystkie zadania.

Ludzie czasem pytają mnie „Jak Ty to wszystko ogarniasz?". Ja wtedy odpowiadam „Nie ogarniam." 😉 Zarządzanie sobą w czasie nie oznacza, że realizujesz wszystkie zadania i cele, które sobie wyznaczyłeś. Prawie normą jest, że nie robię wszystkiego, co sobie zaplanowałem na dany dzień. A uważam siebie za osobę niezwykle produktywną. Nie jesteśmy bowiem w stanie określić dokładnie, ile dane zadanie zajmie nam czasu. W ciągu dnia pojawiają się również nieprzewidywane i nieplanowane sytuacje, którym będziesz musiał poświęcić swoją uwagę.

5. Odkładanie na później jest złe.

Nawiązując do poprzedniego mitu, wiele osób myśli, że odkładanie na później jest złe. Sam wiele razy obwiniałem się o to, że przesuwam w czasie realizację pewnych zadań. Kiedy jednak żyjesz intensywnie, masz dużo pomysłów i więcej na głowie, niż statystyczny Kowalski, będziesz musiał niektóre rzeczy odłożyć a później. Z innych będziesz musiał w ogóle zrezygnować. Nazywam to świadomym odkładaniem na później. Oczywiście nie chodzi tutaj o „chorobliwą" prokrastynację, ale o zadania, które nie są Twoim priorytetem.

Jeśli coś nie jest zdecydowanym TAK, to jest zdecydowanym NIE.

6. Do zarządzania sobą w czasie trzeba mieć talent.

Wiele razy zdarzało mi się słyszeć „Ja nie mam do tego serca", „To nie jest moją silną stroną" albo „Z tym trzeba się urodzić". Zarządzanie sobą w czasie to nie jest wrodzona umiejętność, ale coś, czego można się nauczyć. Oczywiście są ludzie, którym przychodzi to łatwiej, a inni muszą włożyć w to trochę więcej wysiłku. Wynika to m.in. z naszego temperamentu. Jednak absolutnie każdy może tego się nauczyć i zwiększyć swoją produktywność.

7. Do zarządzania sobą w czasie wystarczy dobry organizer.

Kupię dobry organizer, zainstaluję aplikację i będę super zorganizowany. Takiemu złudzeniu ulega wiele osób, które zaczyna swoją przygodę z zarządzaniem sobą w czasie. Sam kiedyś szukałem idealnego narzędzia, które załatwi za mnie robotę. Niestety takie narzędzie nie istnieje. Bez nabycia odpowiednich umiejętności zarządzania własnym czasem, poukładania wielu obszarów i porzucenia pewnych nawyków, możemy tylko pomarzyć o dobrej samoorganizacji.

8. Istnieje jedna, uniwersalna metoda zarządzania sobą w czasie.

Był taki okres, że i ja szukałem tej idealnej metody zarządzania sobą w czasie. We wspomnianym wcześniej artykule o zarządzaniu czasem, dzielę się aż 40 metodami, które poznałem i przetestowałem na sobie. Jednak żadna z nich samodzielnie nie spełniła moich oczekiwań w 100%. Z wielu z nich wybrałem to, co najlepsze i stworzyłem swój unikalny i dopasowany do mnie „System Produktywności ". Wiara w to, że istnieje jedna uniwersalna metoda, prowadzi do frustracji i porzucenia myśli o sprawnym zarządzaniu sobą w czasie.

9. Zarządzanie sobą w czasie wymaga wprowadzenia wielkich zmian.

Osobiście jestem fanem podglądania różnych rozwiązań z branży produkcyjnej i przekładania ich do własnego życia. Jednym z nich jest filozofia Kaizen stosowana m.in. przez firmę Toyota. Upraszczając definicję, Kaizen to usprawnianie i doskonalenie procesów małymi krokami. Nie musisz od razu przewracać swojego życia do góry nogami, by skutecznie zarządzać sobą w czasie i poprawić produktywność. Wystarczy, że na początek zastosujesz jedno rozwiązanie, jedną metodę. Kiedy już będziesz sprawnie jej używał, to dołożysz kolejny klocek do układanki. Pamiętaj - ewolucja, a nie rewolucja!

10. Multitasking wpływa na poprawę produktywności.

Według definicji multitasking to robienie kilku rzeczy naraz. Jest wielu zwolenników takiego podejścia do zarządzania sobą w czasie, a niektórzy wręcz się tym chełpią. Niestety kolejny raz badania naukowe pokazują, że nie ma to nic wspólnego z produktywnością. Nie można bowiem robić kilku rzeczy jednocześnie. Można się jedynie między nimi szybko przełączać. Skutkuje to niestety obniżeniem wydajności, ponieważ zadania konkurują między sobą o naszą uwag. Zużywamy w ten sposób więcej naszych zasobów poznawczych. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, kiedy jedno z wykonywanych zadań jest całkowicie zautomatyzowane (np. bieganie i słuchanie audiobooków) albo „używają" one odrębnych zmysłów (np. wzrok i dotyk).

11. Żeby zrealizować duży projekt, trzeba ukończyć specjalistyczne szkolenie z zarządzania projektami.

Jednym z najczęstszych powodów prokrastynacji jest wielkość i złożoność zadań. Wielu osobom wydaje się, że muszą nabyć specjalistyczne umiejętności z zarządzania projektami, aby je ogarnąć. Tymczasem wystarczy w odpowiedni sposób je podzielić i zorganizować. Następnie realizować kawałek po kawałku, wykorzystując kilka prostych metod. Większość z nich tylko na początku wygląda strasznie.

12. Żeby dobrze zarządzać sobą w czasie trzeba mieć plan długoterminowy.

Swoją przygodę z zarządzaniem sobą w czasie zacząłem od czytania książek na ten temat. W wielu z nich autorzy zachęcali do zaczynania od długoterminowych celów i wizji przyszłości. Zalecali, by z nich wyprowadzić cele średnio i krótko terminowe, a następnie działania bieżące. Nie ma w tym podejściu nic złego, pod warunkiem, że nie jesteś w czarnej dupie w ogarnianiu rzeczywistości. Stosując kiedyś te zasady, łapałem się na tym, że ciągle planuję i brakuje mi czasu na ich realizację. Po wielu próbach i poszukiwaniu innych technik odkryłem metodę GTD (Getting Things Done). Jej podstawą jest wyznaczanie najbliższych działań. Zanim więc zaczniesz snuć plany długoterminowe, naucz się dobrze zarządzać sobą w czasie na bieżąco.

13. W przyszłości będzie więcej czasu na wszystko.

„Już był w ogródku, już witał się z gąską", jeszcze chwila i wyjdę na prostą. Jeszcze tylko ten jeden projekt, jedno zadanie i będę mógł odetchnąć z ulgą. Brzmi znajomo? Zapomnij, że kiedyś nadejdzie taki moment. Jeśli należysz do osób, które lubią, kiedy coś się dzieje i mają dużo pomysłów, to możesz pomarzyć. Nawet jeśli sam nie zarzucisz się pracą, to z pewnością zadbają o to inni. Przyroda nie znosi próżni. Co z tym zrobić? Po pierwsze, zaakceptować ten fakt i przestać się łudzić. Po drugie, opanować zarządzanie sobą w czasie. I na koniec, rozwijać swoją asertywność (również wobec siebie).

14. Aby dobrze zarządzać sobą w czasie, trzeba oddzielić życie prywatne od zawodowego.

Work-life-balance stał się w ostatnich latach bardzo modny. Jest to koncepcja na zarządzanie sobą w czasie której celem jest znalezienie równowagi między pracą a życiem prywatnym. Wiele osób koncepcję work-life balance interpretuje jako oddzielenie życia prywatnego od zawodowego albo jako równy podział czasu na jedno i drugie. Jednak granice między życiem zawodowym a osobistym coraz bardziej się zacierają i coraz trudniej rozdzielić te dwa światy. Dlatego, zamiast oddzielać je na siłę, lepiej nauczyć się między nimi przełączać i w umiejętny sposób je łączyć.

15. Planowanie i zarządzanie sobą w czasie to zabijanie spontaniczności.

Słyszałem to dziesiątki razy. A do tego, że odbiera to radość z pracy i zabija kreatywność. Są to mity rozpowszechniane najczęściej przez przeciwników zarządzania sobą w czasie i osoby, którym nie chce się uczyć nowych umiejętności. Próbują w ten sposób zmniejszyć dysonans poznawczy. Badania psychologów pokazują jednak coś zupełnie odwrotnego. Zorganizowane i uporządkowane życie pozwala przede wszystkim na znalezienie przestrzeni na relaks, odpoczynek i odnowę w ważnych obszarach życia. To dalej prowadzi do bardziej twórczej pracy i lepszego przystosowania się do zmieniających się warunków, jeśli zajdzie taka potrzeba.

16. Nie trzeba niczego zapisywać. Wszystko można zapamiętać.

Kolejne kłamstwo, które wciskają sobie osoby, którym nie chce się rozwijać umiejętności zarządzania sobą w czasie. No, chyba że masz do siedmiu spraw na głowie. Badania naukowe wskazują bowiem, że w pamięci krótkotrwałej (operacyjnej) możemy przechowywać średnio 7 (+/-2) porcji informacji. Jeśli dodatkowo weźmiemy pod uwagę coraz większą ilość bodźców płynących z otoczenia i szum informacyjny, może się okazać, że zdolności te są jeszcze mniejsze. Nawet jeśli Twoje zdolności do zapamiętywania są dużo większe niż wspomniane, to lepiej umysł wykorzystywać do twórczej i produktywnej pracy, zamiast do przechowywania „zbędnych" informacji.

17. Minimum 8 godzin snu podnosi produktywność.

Pracując nad poprawą własnej produktywności, interesuję się również tematem snu i jego wpływu na naszą wydajność w ciągu dnia. Na ten temat istnieje również wiele mitów. Najpopularniejszym jest czas snu. Spotkałem się już z tyloma wersjami i argumentami (również lekarzy), że można się w tym pogubić. Prawda jest natomiast taka, że nie ma jednego, wspólnego dla wszystkich ludzi, zalecanego czasu snu. Wpływa na to bowiem wiele zmiennych. Począwszy od indywidualnych potrzeb biologicznych, poprzez wiek, pory roku, nastrój, obciążenie pracą, kończąc na jego jakości.

18. Najlepsze efekty osiąga się pod presją czasu.

Chyba każdy, kto studiował, zna tzw. syndrom studenta. To nic innego jak odkładanie nauki do egzaminów na ostatni moment. Podobnie dzieje się z naszymi zadaniami w pracy. Różni się on od wspominanego wcześniej świadomego odkładania na później tym, że w tej sytuacji mamy do czynienia z ważnymi dla nas zadaniami, które „musimy" wykonać. Ten temat również został zbadany przez naukowców. Okazuje się, że działając pod presją czasu, zadania wykonujemy bardziej niedbale i mamy gorsze efekty.

19. Potrzeba 21 dni na wyrobienie nawyku.

Niestety nie jest to ani 21 dni, ani nawet 30. Podobnie jak w przypadku zalecanego czasu snu, jest to sprawa bardzo indywidualna. Zależy to również od tego, jaki nawyk próbujemy wypracować. Według badań średni czas potrzeby do tego, aby jakieś zachowanie weszło w nawyk, potrzeba aż 66 dni. Przy czym trzeba zaznaczyć, że rozrzut wyników wśród osób badanych jest bardzo duży i w jednym z badań wynosił od 18 do 254 dni!

20. W planowaniu należy określić czas potrzebny na realizację wszystkich zadań.

Był taki czas, że popadłem w „obsesję produktywności". Próbowałem zaplanować praktycznie każdą minutę dnia. Starałem się określać dokładnie czas realizacji każdego zadania, a następnie umieszczać je w swoim kalendarzu. Rzeczywistość szybko jednak weryfikowała moje plany. Nie da się bowiem przewidzieć dokładnie czasu realizacji poszczególnych zadań. Tak samo nie da się przewidzieć wszystkich okoliczności i nieprzewidzianych zdarzeń w ciągu dnia.

21. Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje.

A mówiąc inaczej, mit o tym, że najlepsze efekty osiąga się rano. Żeby ponownie nie zawiało hipokryzją, powiem, że wstawanie wczesnym rankiem może przynieść wiele korzyści. Dzięki temu możemy zyskać sporo czasu i w skupieniu popracować. Pisałem o tym przy okazji „złotej godziny" w artykule o metodach zarządzania czasem. Nie od tego jednak zależy nasza produktywność. Ma bowiem na nią wpływ wiele czynników, takich jak ilość i jakość snu albo nasze krzywe wydajności i zakłóceń opisywane w tym samym artykule. Wydajnym można być również wieczorem, jeśli np. wcześniej utniemy sobie drzemkę (tzw. power nap).

Jak zarządzać sobą w czasie i podnosić produktywność?

1. Używaj sprawdzonych i praktycznych metod na zarządzanie sobą w czasie. Znajdziesz je między innymi w moim artykule: Zarządzanie Czasem i Zadaniami - 40 Metod, Technik, Zasad i Trików.

2. Zbuduj swój unikalny „system produktywności" dopasowany do Twoich potrzeb.

3. Poszukaj odpowiednich narzędzi i aplikacji, które będą Ci służyć, usprawniać i ułatwiać pracę.

4. Pracuj nad swoją efektywnością osobistą i utrzymywaniem równowagi między wszystkimi obszarami życia. Jak to zrobić? Pisałem o tym m.in. w artykule: Efektywność Osobista i Zarządzanie Sobą - 10 filarów produktywności.

5. Ciągle się ucz, rozwijaj swoje metody i udoskonalaj zarządzanie sobą w czasie.

6. Miej zdrowy dystans do tego, co czytasz w Internecie (również tego, co ja piszę) i czasem po prostu wrzuć na luz. 😉

A jeśli nie chcesz tego robić sam i zależy Ci na szybkim opanowaniu tych umiejętności, to możesz skorzystać z „gotowca". Uczę tego wszystkiego podczas mojego szkolenia z zarządzania czasem i zadaniami. Jego program znajdziesz w menu strony lub klikając w poniższy obrazek.

Możesz też, dołączyć do mojej grupy na Facebooku Rozwój Osobisty i Zarządzanie Czasem w Praktyce. Dzielę się w niej m.in. sprawdzonymi trikami na hackowanie czasu i rzeczywistości. 😉

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i...
Niech MOC będzie z Tobą.
Mariusz Tomaszewski - Twój Trener Efektywności Osobistej 😉

P.S. Ciekawy artykuł? Udostępnij proszę i pomóż mi docierać do innych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zarządzanie Sobą w Czasie - 21 Mitów i Kłamstw o Produktywności

# data[].attributes.attachment_link.description
Zarządzanie sobą w czasie i produktywność - już sam dźwięk tych słów może przyprawiać Cię o zawrót głowy. Dzisiejsze tempo życia i liczba zadań, z jakimi musimy sobie radzić na co dzień, można określić mianem „szaleństwa". Z drugiej strony, umiejętność zarządzania sobą w czasie staje się jedną z podstawowych kompetencji w dzisiejszych czasach.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Generator kodów QR on-line. Porady, informacje

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Możesz w nim zapisać takie informacje jak adres ulubionej strony na Facebook-u, e-mail, numer telefonu czy każda inna wiadomość. Do odczytania kodu wystarczy telefon z aparatem oraz aplikajcą dekodującą. Na tej stronie stworzysz własne kody QR. Jest to darmowy, bezpłatny generator kodów QR.

# data[].attributes.attachment_link.title
Generator kodów QR on-line. Porady, informacje

# data[].attributes.attachment_link.description
Twój darmowy bezpłatny generator kodów QR. Szyfruj w QR code: strony www, adresy e-mail, smsy i numery telefonów. Zakoduj informację promocyjną, zagadkę, wizytówka lub wiadomość