# data[].attributes.body
Each one shows a mother and child standing by the sea. The boy, who is about two years old, is about to walk into the water, but his mother stops him just in time. The way she does that is both graceful and familiar: she sweeps her left arm over his chest in what appears to be a warm embrace, even as her arm forms an insurmountable barrier. At the same time, she lays her head on his shoulder to leave no doubt of her love for him. The ambivalence of her position will strike a chord with any parent: you want to protect your child against the consequences of recklessness, but you don't want to give the impression that you're imposing your own will too much and taking away the child's freedom.
https://www.marjoleinrothman.com/and-so-it-stays

# data[].attributes.body
Shio en Jonas werken vanuit hun persoonlijke herinneringen en (gezamenlijke) geschiedenis, waarin duidelijk referenties naar de Japanse esthetiek, de popcultuur en de moderne
kunstgeschiedenis zichtbaar zijn. Hiërarchie speelt in hun werk geen rol. Van wie welk idee oorspronkelijk was, doet er niet toe. Ideeën vermengen zich en vormen zodoende een dialoog. De tentoonstelling is een ontdekkingsreis door de kleurrijke, eclectische wereld van de twee kunstenaars waarin het onderscheid tussen high art en low art is verdwenen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Shio Kusaka & Jonas Wood

Shio Kusaka (1972) en Jonas Wood (1977) wonen en werken in Los Angeles.

'Een duotentoonstelling van dit echtpaar is als een pas de deux. Wanneer je de werken bij elkaar ziet, voel je de onderlinge dynamiek en en ervaar je hoe ze op een symbiotische manier samenkomen. Het is als een visueel spel van motieven, vormen, patronen en kleuren: een feest voor het oog.'

directeur Suzanne Swarts

# data[].attributes.attachment_link.title
Shio Kusaka & Jonas Wood - Museum Voorlinden

# data[].attributes.attachment_link.description
Zij is keramist, geboren in Morioka, Japan. Hij is een Amerikaanse schilder uit Boston. Shio Kusaka (1972) en Jonas Wood (1977) wonen en werken samen onder één dak. Ze zijn gespecialiseerd in verschillende disciplines, maar zoals hun levens met elkaar verweven zijn, is ook hun kunst één.

# data[].attributes.body
Op subtiele wijze creëerde Bacon een ruimte waarin de man in Man in Blue I achter een tafel lijkt te zitten. De gordijnen hebben iets weg van traliewerk. Het maakt van de ruimte een kooi en van de man een gevangene. Het gezicht van de man lijkt uitgevaagd. Het ging Bacon in zijn portretten niet om het nauwkeurig weergeven van het uiterlijk.