# data[].attributes.attachment_link.description
Witaj w naszej metodycznej przestrzeni! Authentic Teaching to projekt zrodzony z pasji do nauczania i dzielenia się wiedzą oraz doświadczeniem. Jest to przestrzeń, w której zgłębiamy i propagujemy zagadnienia nowoczesnej edukacji, takie jak bliskie naszemu sercu materiały autentyczne czy też nowoczesne technologie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni. Idealnym rozwiązaniem będzie wzięcie udziału w domowej wersji mojego projektu "Podaj dalej kreatywność", którego zadania rodzice mogą wykonać ze swoimi pociechami przy okazji budując z nimi relacje, a nauczyciele mogą użyć do jego realizacji dostępnych narzędzi online.

Poniżej znajdziesz instrukcje dla trzech grup wiekowych, a gdy już skończysz zabawę w swoim zaciszu domowym, to zaproś do niej swoich dalszych członków rodziny czy znajomych, aby kreatywność i pozytywna energia zataczały coraz szersze koło. Jak tego dokonać dowiesz się na końcu tego wpisu.
PRZEDSZKOLAKI
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki świecowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykorzystać metodę paluszkową, którą opisywałam tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-3
- pobawić się w przypadkowe tworzenie potworków na bazie prostej gry, którą opisywałam tutaj, aby nauczyli się akceptować sytuacje, które są poza ich kontrolą: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-2
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj tego potworka po swojemu, dodając mu jakieś elementy, albo dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu pokazania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
SZKOŁA PODSTAWOWA
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki ołówkowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- pobawić się testami plam lub zastanowić się nad dziwnymi obrazkami, które opisywałam w większych szczegółach tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-1
- pokazać przykłady nieidealnych czy też paskudnych potworków, aby wytłumaczyć oraz uświadomić im, że takie prace będą świetną bazą dla innych artystów: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/jak-uczyc-kreatywnosci
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj wybranego potworka po swojemu, dodając jakieś elementy, dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki;
- wymyśl historyjkę (po polsku lub w języku obcym) z wybranym potworkiem jako bohaterem, albo z kilkoma potworkami na raz,
- opisz lub porównaj wybranego potworka (młodsze dzieci w języku polskim, a starsze w języku obcym) tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. lub kolegom czy koleżankom (online) do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
NASTOLATKI I DOROŚLI
1) mają za zadanie namalowanie swojego autoportretu - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się ołówki), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10-20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykonać gotową lekcję ze świetnym materiałem video na temat sposobu postrzegania siebie samego, która jest dostępna na genialnej stronie film-english.com:
http://film-english.com/2013/05/06/real-beauty/
- wykonać kubistyczny autoportret według wskazówek, które opisywałam tutaj:
https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-5
2) prace powinny zostać przekazane rodzeństwu, rodzicom lub wirtualnie innym członkom rodziny bądź znajomym, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj portret swojego kolegi / brata itp. po swojemu albo użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swój własny autoportret, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom, znajomym itp. do dalszej kreatywnej zabawy,
- wymyśl historyjkę z twoim kolegą / bratem itp. jako bohaterem;
- opisz lub porównaj wybraną osobę tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego portretu w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji rysunków.

Wszystkie powyższe zadania dają możliwość nie tylko oderwania swoich myśli od panującej pandemii, odpoczynku od trudów zdalnej nauki czy pracy, ale również pozwalają budować relacje z bliskimi czy wirtualnie z przyjaciółmi. Dlatego po skończonym zadaniu zrób zdjęcie swojego potworka bądź autoportretu i zaproś innych do wspólnej zabawy poprzez Messengera czy inny komunikator. Poniżej znajdziesz treść zaproszenia, które możesz pobrać. Niech kreatywność będzie z nami wszystkimi!

Ferie zimowe - które dla jednych już się rozpoczęły, a inni będą musieli jeszcze na nie trochę poczekać - to idealny moment na poszukiwania ciekawych i kreatywnych projektów na drugi semestr roku szkolnego 2019/2010. Zanim niedźwiedzie obudzą się ze swojej zimowej drzemki, Twoi uczniowie czy własne dzieci mogą obudzić swoją kreatywność i wziąć udział w drugiej edycji mojego niezwykle inspirującego projektu "Podaj dalej kreatywność". Jeżeli nie boisz się ambitnych wyzwań oraz współpracy, to możesz nie tylko podzielić się kreatywnością z innymi nauczycielami w swojej szkole, ale również nawiązać współpracę z innymi szkołami w kraju, czy nawet zagranicą. Gotowi do działania!?

Jego celem jest pobudzanie dziecięcej wyobraźni bez rywalizacji oraz gratyfikacji, więc udział w nim jest bezpłatny i dobrowolny, a wykonane prace (powyżej są przykłady zeszłorocznych z mojej szkoły) nie podlegają ocenie ani nie wiążą się z żadnymi nagrodami. Liczy się jedynie dobra zabawa, satysfakcja z twórczej pracy oraz przyjemność obserwowania, jak stworzone dzieła (oraz ich autorzy) dojrzewają na naszych i w swoich własnych oczach! Jest to również świetna okazja do rozwijania umiejętności językowych, budowania relacji wewnątrzszkolnych oraz nawiązywania kontaktów z innymi szkołami poprzez media społecznościowe. Zeszłoroczna edycja cieszyła się wielkim zainteresowaniem wśród uczniów z mojej szkoły, więc w tym roku zachęcam do wspólnej zabawy wszystkich nauczycieli (nauczania początkowego, wychowawców, plastyków, nauczycieli języków obcych), którym bliska sercu jest idea rozwijania kreatywności. Wszelkie szczegóły znajdziesz w dedykowanym
Czym jest ten projekt? wydarzeniu na Facebooku, gdzie będzie można uzyskać nie tylko instrukcje krok po kroku oraz regularnie pojawiające się inspiracje, ale również wymienić się pracami z innymi.

Zapraszam serdecznie!

Wszyscy dokoła, czy to w domu czy w szkole, szykują się do świąt - piszą listy do Mikołaja, robią prezenty, ubierają choinki, pieką pierniki, śpiewają kolędy - a ja myślę już o nadchodzącym 2020 roku. Dla mnie będzie to wyjątkowy rok, gdyż powitam na świecie kolejne dziecko, ale i dla Ciebie może być on nadzwyczajny, gdy przestaniesz jedynie marzyć, a zaczniesz planować i realizować swoje najśmielsze cele. Poniżej dzielę się swoimi sprawdzonymi metodami na realizację marzeń, które możesz wykorzystać zarówno w swoim życiu prywatnym, jak i zawodowym.

Już na początku tego roku zachęcałam do wyznaczania sobie ambitnych celów przez nas samych bądź naszych uczniów czy dzieci, wszystko w ramach omawiania tzw. growth mindset (czyli nastawienia na ciągły rozwój). Przypominam moje trzy ulubione metody:

1. Z maluchami przygotuj drzewo marzeń (tzw. wish tree), do którego dzieci przykleją swoje marzenie narysowane i/lub napisane na szablonie liścia; powieś je w widocznym miejscu i gdy marzenie się spełni, to uroczyście zdejmijcie liść (pod koniec roku szkolnego połowa z nich była u mnie pusta);

2. Z nastolatkami możesz przygotować mapy marzeń (tzw. vision boards), na których wypiszą i/lub przykleją swoje marzenia wycięte z kolorowych gazet; powieś je w widocznym miejscu oraz daj możliwość oznaczania jakoś marzeń, które już się spełniły (pod koniec roku większość moich marzeń jest odhaczona);

3. Z osobami w każdym wieku możesz przygotować coś w rodzaju ogłoszenia marzeń, czyli kartkę z narysowanym marzeniem, pod którym rozrysują i/lub rozpiszą kolejne kroki prowadzące do jego realizacji; powieś je w widocznym miejscu i oderwijcie kolejne karteczki (jak te z numerem telefonu), gdy zrealizują kolejne kroki do celu.

Szczegóły powyższych zadań wraz z przykładowymi zdjęciami z ich realizacji w trakcie moich zajęć językowych znajdziesz oczywiście we wcześniej wspominanym wpisie na blogu o metodzie growth mindset.

W tym tygodniu natrafiłam z kolei na genialny pomysł wyznaczania oraz wizualizacji swoich marzeń bądź celów, który w dodatku świetnie wpisuje się w bożonarodzeniową stylistykę, a pochodzi z rewelacyjnego bloga Big Life Journal. Powyższe karty pracy trafiły na moją skrzynkę mailową wraz z jego newsletterem, na który warto się zapisać, aby co piątek otrzymywać darmowe pomysły na rozwijanie growth mindset. Niestety nie mogę podzielić się gotowymi materiałami, ale sama idea tego zadania jest przecież prosta - przedstaw swoje marzenie za pomocą rysunku, a następnie wypisz i/lub narysuj książki, filmy, miejsca, osoby itd., które mogą pomóc w jego spełnieniu.

Teraz powiedzmy, że Twoim marzeniem jest usprawnienie komunikacji pomiędzy nauczycielami w szkole, zwiększenie motywacji uczniów do pracy na zajęciach, czy nakłonienie dzieci do wykonywania obowiązków domowych. Prawdopodobnie ciężko byłoby to przedstawić wizualnie i w kilku słowach rozplanować sobie realizację tych celów, więc rozwiązaniem może okazać się metoda design thinking. Nie będę wchodziła w wiele szczegółów, gdyż jest ona obecnie na topie i można znaleźć o niej mnóstwo informacji, ale najważniejsze jest przejście przez 5 podstawowych kroków:

1. empatyzowanie - wczuwanie się w doświadczenia innych osób, czyli odpowiedz sobie na pytania "dlaczego?": Dlaczego nauczyciele w mojej szkole nie chcą ze sobą rozmawiać w pokoju nauczycielskim? Dlaczego uczniowie na moich zajęciach nie chcą ze sobą współpracować? Dlaczego moje dzieci nie chcą sprzątać w swoich pokojach?

2. definiowanie problemu - znalezienie odpowiedzi na powyższe pytania i określenie ewentualnych wyzwań, np. w pokoju nauczycielskim jest monitoring, który krępuje nauczycieli, więc trzeba znaleźć inną przestrzeń do rozmów; uczniowie są ze sobą skonfliktowani też na innych zajęciach, więc trzeba wprowadzić elementy integracyjne; dzieci nie posiadają jasno określonego grafiku obowiązków domowych, więc trzeba taki wprowadzić i egzekwować

3. generowanie pomysłów - zbieranie (ale jeszcze nie ocenianie!) pomysłów na rozwiązanie jasno określonych problemów, np. przy pomocy metody burzy mózgów, mapy myśli oraz innych metod wizualnych, czy też skojarzeń słownych ; oczywiście najlepiej wykonywać te zadania (a wcześniej szukać źródeł problemów w trakcie szczerej rozmowy) wspólnie z innymi nauczycielami, naszymi uczniami czy dziećmi

4. prototypowanie - budowanie prototypu produktu końcowego albo wizualizacja nowych pomysłów, które zostały uznane za najlepsze, np. stworzenie planu czy też makiety nowego układu w pokoju nauczycielskim; stworzenie kontraktu czy też plakatu określającego zasady pozytywnej współpracy w trakcie wykonywania zadań grupowych; stworzenie tablicy obowiązków domowych

5. testowanie - wypróbowanie działania prototypu bądź wykorzystanie wybranych pomysłów w praktyce i zebranie opinii użytkowników, np. przestawienie mebli w pokoju nauczycielskim i zapytanie się o zdanie wszystkich nauczycieli; przeprowadzenie zadania grupowego i odhaczenie, które elementy kontraktu czy plakatu zostały spełnione; przejście przez całą tablicę obowiązków domowych i ewentualnie zmodyfikowanie grafiku

Ten szczególny czas w roku sprzyja marzeniom oraz licznym postanowieniom noworocznym, ale chcąc rzeczywiście je spełnić, warto zwizualizować je w któryś z powyższych sposobów, albo podejść do nich metodycznie przy pomocy design thinking. Przy okazji takie działania sprzyjają budowaniu postawy growth mindset, budują empatię w szkole czy domu, jak również pozytywnie wpływają na naszą pomysłowość, dlatego warto rzucić sobie takie kreatywne noworoczne wyzwania. A jakie Ty masz postanowienia czy też marzenia na ten nowy 2020 rok? Podziel się nimi w komentarzu, a być może już samo ich nazwanie doprowadzi Cię o jeden krok bliżej do ich realizacji :)

Twórczość to nie tylko generowanie nowych pomysłów z użyciem takich metod, jak mapy myśli, burza mózgów lub łączenie słów z obrazem, ale również łączenie istniejących już pomysłów bądź wzbogacanie ich za pomocą przypadkowych słów czy obrazów. Kolejne dwie techniki kreatywności bazują na pracy ze skojarzeniami, więc nie tylko pomagają tworzyć oryginalne pomysły na bazie już istniejących, ale i ogólnie pobudzają wyobraźnię uczestników takiego zadania. Zatem przejdźmy do dzieła!

Analiza słów zapłonowych
Ta metoda pozwala przypadkowo zestawiać ze sobą różne rzeczy bądź słowa z naszego otoczenia tak, aby w wyniku tego powstała jakaś nowa rzecz bądź nieistniejące dotąd połączenie słów (np. nowy compound noun). Podczas analizy słów zapłonowych weź przypadkowo znalezione słowa (np. w słowniku) lub obrazy przedstawiające jakieś przedmioty, a następnie przenieś ich funkcje czy znaczenie na pierwotnie wybrane słowo bądź przedmiot /Schlicksupp str. 58-61/.

Przykładowo, uczniowie zestawiają rzeczownik " house" z dwoma przypadkowo wybranymi przymiotnikami (najlepiej, aby najpierw je wybrali zanim poznają rzeczownik), a następnie wspólnie zastanawiają się, co to oznacza np. " wavy honest house". Na koniec mogą jeszcze narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot, a młodsi uczniowie mogą w ogóle bazować jedynie na połączeniu przedmiotów z obrazków i rysowaniu swoich własnych połączeń. Oczywiście możesz wprowadzić również element świadomego doboru słów i spróbować zabawić się w opisywany przeze mnie test odległych skojarzeń przy użyciu zwykłego papieru toaletowego (zdjęcia powyżej).

Intuicja semantyczna
W tej metodzie również zestawiamy ze sobą przypadkowe słowa bądź istniejące już rzeczy, jednakże tym razem nie mamy żadnego narzuconego słowa czy przedmiotu, do którego dopisalibyśmy nowe funkcje czy znaczenia. Intuicja semantyczna opiera się na zasadzie, że jeśli będziemy zestawiać ze sobą po raz pierwszy pewne pojęcia, to w naszym mózgu automatycznie pojawi się obraz tego nowego przedmiotu, co będzie prowadziło do innowacji /Schlicksupp str. 64-67/.

Przykładowo, uczniowie mogą wypisać na tablicy bądź w zeszycie dwie kolumny przypadkowo wybranych słów (np. z kategorii " przymiotniki / rzeczowniki" lub " sports / gadgets"), a następnie zupełnie losowo je połączyć tworząc nowe wyrażenia lub szalone wynalazki. Oczywiście na koniec warto narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot bądź związek wyrazowy, a następnie starsi uczniowie mogą go jeszcze opisać ustnie lub pisemnie. Powyżej masz przykład zaczerpnięty z genialnej książki autorstwa Keri Smith o intrygującym tytule "To nie jest książka" oraz zdjęcia wynalazków, które stworzyli moi kreatywni uczniowie, a następnie chętnie zaprezentowali je swojej klasie.

Taka gra słów oraz bazowanie na luźnych skojarzeniach zawsze prowadzi do zwiększonej kreatywności osób w każdym wieku, a przy okazji daje możliwość do kreatywnej pracy nad słowami bądź tworzenie i opisywanie niezwykłych przedmiotów. Chcesz to przećwiczyć ze mną? Napisz w komentarzu, co mają wspólnego train / watermelon / weight (waga szalkowa), albo jakie może mieć zastosowanie " zajebista komórka z rysikiem w kształcie ptasiego pióra"? ;) Daj się ponieść wyobraźni!

Czy często zdarza Ci się (w pracy, na zajęciach lub w domu), że po pierwszych 5-10 minutach twórczego wymieniania się pomysłami nagle następuje pustka w głowie i nie dasz rady wymyślić już nic nowego? Nie martw się, jest to całkowicie normalne zjawisko, ale istnieje kilka prostych sposobów na to, aby podsycić każdą burzę mózgów przy pomocy przypadkowych czy też starannie wyselekcjonowanych obrazków. Zapoznaj się z dwoma kolejnymi twórczymi metodami i wynieś swoją kreatywność na zupełnie nowy poziom!

Brainwriting z obrazkami
Jest to pewien wariant omawianej już wcześniej metody 635 (inaczej zwanej brainwriting), w której nadal zapisuje się kreatywne pomysły uczestników na kartce, ale w momencie pojawienia się pierwszego martwego punktu używa się również pewnych obrazków do dalszego pobudzania wyobraźni. Obrazki te mogą pochodzić z dowolnego źródła i przedstawiać zupełnie przypadkowe rzeczy, ale najlepiej jest umieścić je w segregatorze lub koszulce foliowej po 15-20 sztuk dla każdego bądź dla danej grupy razem.
Synektyka obrazowa
Na lekcji można rozłożyć je na stole przed każdym uczniem bądź grupą i poprosić, aby indywidualnie notowali na swojej kartce czy w zeszycie pomysły (czyli np. słowa z danej kategorii bądź zdania ze wskazaną strukturą), które przyjdą im do głowy w trakcie oglądania tych obrazków /Schlicksupp str. 63/. Następnie po kolei przedstawiają swoje pomysły grupie (czyli np. wypisują na tablicy), która może dalej je rozwijać lub wzajemnie się inspirować, chociaż cały proces nie powinien przekraczać 25 minut. Jest to również jakaś opcja dla metody brainwriting-pool, w której nie tylko wzorce lub prace innych, ale też i takie obrazki mogą podrzucić pomysły uczniom w trakcie pisania historyjki bądź innej formy wypowiedzi pisemnej.

Ta metoda jest podobna do klasycznej odmiany burzy mózgów (inaczej zwanej brainstorming), w której tak samo zapisuje się na karteczkach samoprzylepnych bądź tablicy wszystkie pomysły, ale wykorzystuje się obrazy jako "wyzwalacze" wyobraźni. Tutaj również potrzebujemy przypadkowo zgromadzonych obrazków, tylko w tym przypadku w formie pokazu slajdów czy zdjęć wyświetlanych na ekranie (czyli zdecydowanie mniej), ale nie wszystkie na raz, a każdy po kolei.

Na lekcji nauczyciel wyświetla pierwszy obrazek, który wszyscy razem lub w grupach analizują i zapisują wszystkie składniki zapłonowe (czyli słówka przychodzące im na myśl), a na koniec używają ich do zbudowania swoich pomysłów (np. ułożenia zdań ze wskazaną strukturą czy historyjki) /Schlicksupp str. 64/. Jeżeli nie uda im się dokończyć swojego zadania na podstawie pierwszego obrazka albo utkną w martwym punkcie, to nauczyciel może wyświetlić kolejne, a cały proces powinien trwać 30-60 minut. Takie wykorzystanie obrazu jako "wyzwalacza" wyobraźni może zostać wykorzystane również w metodzie mapy myśli (inaczej zwanej mind mapping), gdzie "konary" z pomysłami mogą wyrastać ze zdjęcia zamiast z "pnia" w postaci kategorii słów.

W tym momencie możesz zastanawiać się nad jedną kwestią - no dobrze, ale skąd ja wezmę jakieś wartościowe obrazki, które mogę wykorzystać do tego typu kreatywnych zadań? Na niższych poziomach zaawansowania językowego wystarczą zwykłe flashcards dołączane do podręczników albo ilustracje z książek kursowych, gdyż uczniowie wówczas będą znali przynajmniej potrzebne słownictwo. Uczniowie ze starszych klas szkoły podstawowej oraz liceum mogą zainspirować się kartami obrazkowymi będącymi częścią składową rewelacyjnej gry Dixit (zdjęcie powyżej), która doczekała się już wielu edycji. Ambitni licealiści oraz dorośli na wyższych poziomach zaawansowania mogą z kolei pracować na genialnych rysunkach polskiego artysty Pawła Kuczyńskiego, które przy okazji pięknie komentują współczesne problemy społeczne.

Tak czy inaczej, warto wykorzystywać wszelkie obrazy do pobudzania wyobraźni oraz radzenia sobie z niemocą twórczą, gdyż w dzisiejszych czasach są one zazwyczaj łatwo dostępne, a jak wiadomo "obraz zastępuje tysiąc słów" nawet najlepszego moderatora. A Ty skąd czerpiesz ciekawe obrazki na zajęcia? Podziel się swoimi sprawdzonymi źródłami w komentarzu i stań się inspiracją dla innych nauczycieli oraz rodziców.

Sposobów na generowanie oryginalnych i wartościowych pomysłów jest wiele, chociażby można posłużyć się metodami wizualnymi, ale chyba najbardziej znaną techniką jest tzw. burza mózgów (z ang. brainstorming). Niewiele osób jednak wie, że istnieje kilka różnych odmian tej dosyć znanej już kreatywnej metody, które mogą wnieść nasze lekcje na zupełnie inny poziom. Zapraszam zatem do mojego przeglądu technik oraz przykładów konkretnych zadań, dzięki którym zmusimy mózgi naszych podopiecznych (oraz nasz własny!) do myślenia oraz dzielenia się szalonymi pomysłami.

Klasyczny brainstorming Brainwriting (metoda 635) oraz brainwriting-pool
Klasyczna odmiana burzy mózgów to technika kreatywności dla zespołu (po 4 do max. 8 osób w jednej grupie), w czasie której każdy uczestnik przedkłada swoje spontaniczne pomysły na dany temat, a inni mogą je dalej rozwijać /Schlicksupp str. 43-46/. Ważnym jest, aby w trakcie trwania zadania trzymać się poniższych reguł gry, które moderator (czyli nauczyciel bądź rodzic) musi jasno przedstawić oraz pilnować ich przestrzegania:

nie krytykuj żadnego pomysłu (walcz też ze swoim wewnętrznym krytykiem!)

buduj swoje pomysły na pomysłach innych (czyli inspiruj się!)

zapisuj wszystkie pomysły (najlepiej na sticky notes jak wyżej, bądź na tablicy)

dobrze opisuj swoje pomysły (jasno i zwięźle, ale raczej nie jednym słowem)

trzymaj się tematu (tego pilnuje moderator!)

pomysły nie mają jednego autora (każdy traktuj jak nasz wspólny!)

jeden pomysł na raz (jedna osoba mówi/zapisuje, a reszta czeka na swoją kolej)

idź na ilość (przedstaw jak najwięcej pomysłów, ich jakość ocenicie później)

otwartość na szalone pomysły (czyli pamiętaj, że nie ma ograniczeń!)

kwestionuj rzeczywistość (czyli nie ma rzeczy niemożliwych!)

Takie zadanie jest wręcz idealne na rozpoczęcie nowego rozdziału bądź powtórzenie, aby sprawdzić co uczniowie już wiedzą na dany temat, albo zachęcić ich do dalszych poszukiwań (np. nowych słówek z wykorzystaniem słownika). Wbrew pozorom ta technika może być wykorzystana nawet z najmłodszymi dziećmi, które jeszcze nie potrafią pisać (nauczyciel zapisuje pomysły) oraz nie znają dobrze języka obcego (dzieci mówią po polsku, a nauczyciel zapisuje po angielsku). Nawet wspólne czytanie jakiejś historyjki czy czytanki w podręczniku może być okazją do zgadywania, dzielenia się pomysłami i tym samym ćwiczenia kreatywności, o czym już wcześniej pisałam.
W odróżnieniu od klasycznej odmiany burzy mózgów, w obydwu rodzajach brainwriting uczestnicy formułują pisemnie swoje pomysły, zapoznają się z pomysłami sąsiadów, które w miarę potrzeby rozwijają, a kartki z notatkami krążą miedzy nimi zgodnie z ustalonym schematem /Schlicksupp str. 47-51/.

W metodzie 635 - jak sama nazwa wskazuje - powinniśmy przeprowadzić 6 rundek zadania, w czasie których każdy uczestnik wypisuje na kartce po 3 swoje pomysły, a na dany etap mamy max. 5 minut (czyli łącznie zadanie zajmuje 30 minut). Każdy kolejny uczeń powinien najpierw przeczytać dotychczasowe pomysły ze swojej kartki, a następnie uzupełnić pomysł poprzednika, zmodyfikować go bądź zaproponować coś zupełnie nowego. Nie przejmujmy się jednak, jeżeli w dalszych etapach zadania nie uda się zaproponować aż 3 pomysłów, chociaż moderator powinien cały czas do tego zachęcać (pomaga muzyka, pozycja stojąca, zjedzenie czegoś słodkiego). Takie ćwiczenie jest idealne do wypisywania słownictwa z omawianego działu (z głowy jako wspólna "kartkówka" bądź przy użyciu słownika na powtórki) albo pisania przykładowych zdań z wykorzystaniem podanej struktury.
Wyobrażeniowa burza mózgów
Z kolei technika brainwriting-pool, w której zniesione są sztywne ramy poprzedniej metody, może zostać wykorzystana przykładowo na wyższych poziomach zaawansowania językowego do zadań ćwiczących wybraną przez nas formę wypowiedzi pisemnej. Na początek, każdy uczestnik zadania notuje na swojej kartce wszystkie pomysły, jakie wpadną mu do głowy (czyli np. wszystkie słówka z danej kategorii bądź swoją pierwszą wersję wypracowania), ale bez zbytniej presji czasowej. Kiedy pomysły mu się skończą, może wymienić swoją kartkę z innymi uczniami, albo skorzystać z gotowych pomysłów znajdujących się na środku stołu (czyli np. słownika bądź wzoru wypracowania). Można też pozwolić na tzw. peer correction, czyli uczeń poprawia błędy językowe, które widzi na czyjejś kartce, aby ostateczna wersja oddana do sprawdzenia była jak najbardziej poprawna.

Jeżeli Twoi podopieczni mają tendencję do trzymania się jedynie znanych schematów (np. wyłącznie słówek z podręcznika bądź "wykutych" zwrotów w pracach pisemnych), to można zaproponować im technikę, dzięki której uwolnią swój umysł oraz zaczną być kreatywni. W trakcie wyobrażeniowej burzy mózgów zamieniamy schematyczne pomysły (np. często powtarzane słówka bądź nieciekawe fragmenty tekstu) na kompletnie fikcyjne bądź z pozoru bezsensowne, na których później budujemy nowe pomysły. Nie będę opisywała w szczegółach przebiegu takiego zadania, gdyż możesz o tym przeczytać w książce Helmuta Schlicksuppa, ale zaproponuję kilka pomysłów na wykorzystanie tej metody na zajęciach językowych.

Jeżeli przykładowo wypisujecie w zeszycie czy na tablicy słówka i zauważysz, że jakiś uczeń zna jedynie obowiązkowe słownictwo z podręcznika, to wykreśl z jego listy bądź wytrzyj te najbardziej typowe, a następnie poproś innych o wymyślenie jak najwięcej synonimów. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego słowo zostało wyeliminowane, musi wybrać najbardziej wyrafinowany synonim oraz zaproponować swoje własne słowa, które od tej pory będzie używał zamiast tego pierwotnego. Jeżeli z kolei w trakcie sprawdzania pracy pisemnej zauważysz, że jakiś uczeń stosuje jedynie schematyczne zdania, to podkreśl je i na kolejnej lekcji poproś, aby inni uczniowie zaproponowali na piśmie alternatywy dla wskazanego fragmentu. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego zdanie zostało wyświetlone na ekranie bądź wypisane na tablicy, musi wybrać najbardziej wyrafinowaną alternatywę, a te pierwotne trafia na jego czarną listę i już nigdy nie może użyć go w swojej pracy pisemnej.

Wszystkie powyższe metody nie tylko umożliwiają rozwijanie pomysłowości oraz wychodzenie poza swoje ograniczenia czy pewne utarte schematy, ale również dają okazję do wartościowej pracy w grupach oraz wzajemnego wspierania się naszych podopiecznych. Mogą one zostać wykorzystane w różnych grupach wiekowych oraz na różnych poziomach zaawansowania językowego, a uczniowie mogą ćwiczyć swoją kreatywność przy równoczesnej nauce słownictwa bądź pisania. Do czego jeszcze użyłabyś czy użyłbyś burzę mózgów? Czekam na Twoje pomysły z komentarzu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni. Idealnym rozwiązaniem będzie wzięcie udziału w domowej wersji mojego projektu "Podaj dalej kreatywność", którego zadania rodzice mogą wykonać ze swoimi pociechami przy okazji budując z nimi relacje, a nauczyciele mogą użyć do jego realizacji dostępnych narzędzi online.

Poniżej znajdziesz instrukcje dla trzech grup wiekowych, a gdy już skończysz zabawę w swoim zaciszu domowym, to zaproś do niej swoich dalszych członków rodziny czy znajomych, aby kreatywność i pozytywna energia zataczały coraz szersze koło. Jak tego dokonać dowiesz się na końcu tego wpisu.
PRZEDSZKOLAKI
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki świecowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykorzystać metodę paluszkową, którą opisywałam tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-3
- pobawić się w przypadkowe tworzenie potworków na bazie prostej gry, którą opisywałam tutaj, aby nauczyli się akceptować sytuacje, które są poza ich kontrolą: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-2
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj tego potworka po swojemu, dodając mu jakieś elementy, albo dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu pokazania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
SZKOŁA PODSTAWOWA
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki ołówkowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- pobawić się testami plam lub zastanowić się nad dziwnymi obrazkami, które opisywałam w większych szczegółach tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-1
- pokazać przykłady nieidealnych czy też paskudnych potworków, aby wytłumaczyć oraz uświadomić im, że takie prace będą świetną bazą dla innych artystów: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/jak-uczyc-kreatywnosci
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj wybranego potworka po swojemu, dodając jakieś elementy, dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki;
- wymyśl historyjkę (po polsku lub w języku obcym) z wybranym potworkiem jako bohaterem, albo z kilkoma potworkami na raz,
- opisz lub porównaj wybranego potworka (młodsze dzieci w języku polskim, a starsze w języku obcym) tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. lub kolegom czy koleżankom (online) do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
NASTOLATKI I DOROŚLI
1) mają za zadanie namalowanie swojego autoportretu - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się ołówki), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10-20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykonać gotową lekcję ze świetnym materiałem video na temat sposobu postrzegania siebie samego, która jest dostępna na genialnej stronie film-english.com:
http://film-english.com/2013/05/06/real-beauty/
- wykonać kubistyczny autoportret według wskazówek, które opisywałam tutaj:
https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-5
2) prace powinny zostać przekazane rodzeństwu, rodzicom lub wirtualnie innym członkom rodziny bądź znajomym, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj portret swojego kolegi / brata itp. po swojemu albo użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swój własny autoportret, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom, znajomym itp. do dalszej kreatywnej zabawy,
- wymyśl historyjkę z twoim kolegą / bratem itp. jako bohaterem;
- opisz lub porównaj wybraną osobę tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego portretu w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji rysunków.

Wszystkie powyższe zadania dają możliwość nie tylko oderwania swoich myśli od panującej pandemii, odpoczynku od trudów zdalnej nauki czy pracy, ale również pozwalają budować relacje z bliskimi czy wirtualnie z przyjaciółmi. Dlatego po skończonym zadaniu zrób zdjęcie swojego potworka bądź autoportretu i zaproś innych do wspólnej zabawy poprzez Messengera czy inny komunikator. Poniżej znajdziesz treść zaproszenia, które możesz pobrać. Niech kreatywność będzie z nami wszystkimi!

Ferie zimowe - które dla jednych już się rozpoczęły, a inni będą musieli jeszcze na nie trochę poczekać - to idealny moment na poszukiwania ciekawych i kreatywnych projektów na drugi semestr roku szkolnego 2019/2010. Zanim niedźwiedzie obudzą się ze swojej zimowej drzemki, Twoi uczniowie czy własne dzieci mogą obudzić swoją kreatywność i wziąć udział w drugiej edycji mojego niezwykle inspirującego projektu "Podaj dalej kreatywność". Jeżeli nie boisz się ambitnych wyzwań oraz współpracy, to możesz nie tylko podzielić się kreatywnością z innymi nauczycielami w swojej szkole, ale również nawiązać współpracę z innymi szkołami w kraju, czy nawet zagranicą. Gotowi do działania!?

Jego celem jest pobudzanie dziecięcej wyobraźni bez rywalizacji oraz gratyfikacji, więc udział w nim jest bezpłatny i dobrowolny, a wykonane prace (powyżej są przykłady zeszłorocznych z mojej szkoły) nie podlegają ocenie ani nie wiążą się z żadnymi nagrodami. Liczy się jedynie dobra zabawa, satysfakcja z twórczej pracy oraz przyjemność obserwowania, jak stworzone dzieła (oraz ich autorzy) dojrzewają na naszych i w swoich własnych oczach! Jest to również świetna okazja do rozwijania umiejętności językowych, budowania relacji wewnątrzszkolnych oraz nawiązywania kontaktów z innymi szkołami poprzez media społecznościowe. Zeszłoroczna edycja cieszyła się wielkim zainteresowaniem wśród uczniów z mojej szkoły, więc w tym roku zachęcam do wspólnej zabawy wszystkich nauczycieli (nauczania początkowego, wychowawców, plastyków, nauczycieli języków obcych), którym bliska sercu jest idea rozwijania kreatywności. Wszelkie szczegóły znajdziesz w dedykowanym
Czym jest ten projekt? wydarzeniu na Facebooku, gdzie będzie można uzyskać nie tylko instrukcje krok po kroku oraz regularnie pojawiające się inspiracje, ale również wymienić się pracami z innymi.

Zapraszam serdecznie!

Wszyscy dokoła, czy to w domu czy w szkole, szykują się do świąt - piszą listy do Mikołaja, robią prezenty, ubierają choinki, pieką pierniki, śpiewają kolędy - a ja myślę już o nadchodzącym 2020 roku. Dla mnie będzie to wyjątkowy rok, gdyż powitam na świecie kolejne dziecko, ale i dla Ciebie może być on nadzwyczajny, gdy przestaniesz jedynie marzyć, a zaczniesz planować i realizować swoje najśmielsze cele. Poniżej dzielę się swoimi sprawdzonymi metodami na realizację marzeń, które możesz wykorzystać zarówno w swoim życiu prywatnym, jak i zawodowym.

Już na początku tego roku zachęcałam do wyznaczania sobie ambitnych celów przez nas samych bądź naszych uczniów czy dzieci, wszystko w ramach omawiania tzw. growth mindset (czyli nastawienia na ciągły rozwój). Przypominam moje trzy ulubione metody:

1. Z maluchami przygotuj drzewo marzeń (tzw. wish tree), do którego dzieci przykleją swoje marzenie narysowane i/lub napisane na szablonie liścia; powieś je w widocznym miejscu i gdy marzenie się spełni, to uroczyście zdejmijcie liść (pod koniec roku szkolnego połowa z nich była u mnie pusta);

2. Z nastolatkami możesz przygotować mapy marzeń (tzw. vision boards), na których wypiszą i/lub przykleją swoje marzenia wycięte z kolorowych gazet; powieś je w widocznym miejscu oraz daj możliwość oznaczania jakoś marzeń, które już się spełniły (pod koniec roku większość moich marzeń jest odhaczona);

3. Z osobami w każdym wieku możesz przygotować coś w rodzaju ogłoszenia marzeń, czyli kartkę z narysowanym marzeniem, pod którym rozrysują i/lub rozpiszą kolejne kroki prowadzące do jego realizacji; powieś je w widocznym miejscu i oderwijcie kolejne karteczki (jak te z numerem telefonu), gdy zrealizują kolejne kroki do celu.

Szczegóły powyższych zadań wraz z przykładowymi zdjęciami z ich realizacji w trakcie moich zajęć językowych znajdziesz oczywiście we wcześniej wspominanym wpisie na blogu o metodzie growth mindset.

W tym tygodniu natrafiłam z kolei na genialny pomysł wyznaczania oraz wizualizacji swoich marzeń bądź celów, który w dodatku świetnie wpisuje się w bożonarodzeniową stylistykę, a pochodzi z rewelacyjnego bloga Big Life Journal. Powyższe karty pracy trafiły na moją skrzynkę mailową wraz z jego newsletterem, na który warto się zapisać, aby co piątek otrzymywać darmowe pomysły na rozwijanie growth mindset. Niestety nie mogę podzielić się gotowymi materiałami, ale sama idea tego zadania jest przecież prosta - przedstaw swoje marzenie za pomocą rysunku, a następnie wypisz i/lub narysuj książki, filmy, miejsca, osoby itd., które mogą pomóc w jego spełnieniu.

Teraz powiedzmy, że Twoim marzeniem jest usprawnienie komunikacji pomiędzy nauczycielami w szkole, zwiększenie motywacji uczniów do pracy na zajęciach, czy nakłonienie dzieci do wykonywania obowiązków domowych. Prawdopodobnie ciężko byłoby to przedstawić wizualnie i w kilku słowach rozplanować sobie realizację tych celów, więc rozwiązaniem może okazać się metoda design thinking. Nie będę wchodziła w wiele szczegółów, gdyż jest ona obecnie na topie i można znaleźć o niej mnóstwo informacji, ale najważniejsze jest przejście przez 5 podstawowych kroków:

1. empatyzowanie - wczuwanie się w doświadczenia innych osób, czyli odpowiedz sobie na pytania "dlaczego?": Dlaczego nauczyciele w mojej szkole nie chcą ze sobą rozmawiać w pokoju nauczycielskim? Dlaczego uczniowie na moich zajęciach nie chcą ze sobą współpracować? Dlaczego moje dzieci nie chcą sprzątać w swoich pokojach?

2. definiowanie problemu - znalezienie odpowiedzi na powyższe pytania i określenie ewentualnych wyzwań, np. w pokoju nauczycielskim jest monitoring, który krępuje nauczycieli, więc trzeba znaleźć inną przestrzeń do rozmów; uczniowie są ze sobą skonfliktowani też na innych zajęciach, więc trzeba wprowadzić elementy integracyjne; dzieci nie posiadają jasno określonego grafiku obowiązków domowych, więc trzeba taki wprowadzić i egzekwować

3. generowanie pomysłów - zbieranie (ale jeszcze nie ocenianie!) pomysłów na rozwiązanie jasno określonych problemów, np. przy pomocy metody burzy mózgów, mapy myśli oraz innych metod wizualnych, czy też skojarzeń słownych ; oczywiście najlepiej wykonywać te zadania (a wcześniej szukać źródeł problemów w trakcie szczerej rozmowy) wspólnie z innymi nauczycielami, naszymi uczniami czy dziećmi

4. prototypowanie - budowanie prototypu produktu końcowego albo wizualizacja nowych pomysłów, które zostały uznane za najlepsze, np. stworzenie planu czy też makiety nowego układu w pokoju nauczycielskim; stworzenie kontraktu czy też plakatu określającego zasady pozytywnej współpracy w trakcie wykonywania zadań grupowych; stworzenie tablicy obowiązków domowych

5. testowanie - wypróbowanie działania prototypu bądź wykorzystanie wybranych pomysłów w praktyce i zebranie opinii użytkowników, np. przestawienie mebli w pokoju nauczycielskim i zapytanie się o zdanie wszystkich nauczycieli; przeprowadzenie zadania grupowego i odhaczenie, które elementy kontraktu czy plakatu zostały spełnione; przejście przez całą tablicę obowiązków domowych i ewentualnie zmodyfikowanie grafiku

Ten szczególny czas w roku sprzyja marzeniom oraz licznym postanowieniom noworocznym, ale chcąc rzeczywiście je spełnić, warto zwizualizować je w któryś z powyższych sposobów, albo podejść do nich metodycznie przy pomocy design thinking. Przy okazji takie działania sprzyjają budowaniu postawy growth mindset, budują empatię w szkole czy domu, jak również pozytywnie wpływają na naszą pomysłowość, dlatego warto rzucić sobie takie kreatywne noworoczne wyzwania. A jakie Ty masz postanowienia czy też marzenia na ten nowy 2020 rok? Podziel się nimi w komentarzu, a być może już samo ich nazwanie doprowadzi Cię o jeden krok bliżej do ich realizacji :)

Twórczość to nie tylko generowanie nowych pomysłów z użyciem takich metod, jak mapy myśli, burza mózgów lub łączenie słów z obrazem, ale również łączenie istniejących już pomysłów bądź wzbogacanie ich za pomocą przypadkowych słów czy obrazów. Kolejne dwie techniki kreatywności bazują na pracy ze skojarzeniami, więc nie tylko pomagają tworzyć oryginalne pomysły na bazie już istniejących, ale i ogólnie pobudzają wyobraźnię uczestników takiego zadania. Zatem przejdźmy do dzieła!

Analiza słów zapłonowych
Ta metoda pozwala przypadkowo zestawiać ze sobą różne rzeczy bądź słowa z naszego otoczenia tak, aby w wyniku tego powstała jakaś nowa rzecz bądź nieistniejące dotąd połączenie słów (np. nowy compound noun). Podczas analizy słów zapłonowych weź przypadkowo znalezione słowa (np. w słowniku) lub obrazy przedstawiające jakieś przedmioty, a następnie przenieś ich funkcje czy znaczenie na pierwotnie wybrane słowo bądź przedmiot /Schlicksupp str. 58-61/.

Przykładowo, uczniowie zestawiają rzeczownik " house" z dwoma przypadkowo wybranymi przymiotnikami (najlepiej, aby najpierw je wybrali zanim poznają rzeczownik), a następnie wspólnie zastanawiają się, co to oznacza np. " wavy honest house". Na koniec mogą jeszcze narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot, a młodsi uczniowie mogą w ogóle bazować jedynie na połączeniu przedmiotów z obrazków i rysowaniu swoich własnych połączeń. Oczywiście możesz wprowadzić również element świadomego doboru słów i spróbować zabawić się w opisywany przeze mnie test odległych skojarzeń przy użyciu zwykłego papieru toaletowego (zdjęcia powyżej).

Intuicja semantyczna
W tej metodzie również zestawiamy ze sobą przypadkowe słowa bądź istniejące już rzeczy, jednakże tym razem nie mamy żadnego narzuconego słowa czy przedmiotu, do którego dopisalibyśmy nowe funkcje czy znaczenia. Intuicja semantyczna opiera się na zasadzie, że jeśli będziemy zestawiać ze sobą po raz pierwszy pewne pojęcia, to w naszym mózgu automatycznie pojawi się obraz tego nowego przedmiotu, co będzie prowadziło do innowacji /Schlicksupp str. 64-67/.

Przykładowo, uczniowie mogą wypisać na tablicy bądź w zeszycie dwie kolumny przypadkowo wybranych słów (np. z kategorii " przymiotniki / rzeczowniki" lub " sports / gadgets"), a następnie zupełnie losowo je połączyć tworząc nowe wyrażenia lub szalone wynalazki. Oczywiście na koniec warto narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot bądź związek wyrazowy, a następnie starsi uczniowie mogą go jeszcze opisać ustnie lub pisemnie. Powyżej masz przykład zaczerpnięty z genialnej książki autorstwa Keri Smith o intrygującym tytule "To nie jest książka" oraz zdjęcia wynalazków, które stworzyli moi kreatywni uczniowie, a następnie chętnie zaprezentowali je swojej klasie.

Taka gra słów oraz bazowanie na luźnych skojarzeniach zawsze prowadzi do zwiększonej kreatywności osób w każdym wieku, a przy okazji daje możliwość do kreatywnej pracy nad słowami bądź tworzenie i opisywanie niezwykłych przedmiotów. Chcesz to przećwiczyć ze mną? Napisz w komentarzu, co mają wspólnego train / watermelon / weight (waga szalkowa), albo jakie może mieć zastosowanie " zajebista komórka z rysikiem w kształcie ptasiego pióra"? ;) Daj się ponieść wyobraźni!

Czy często zdarza Ci się (w pracy, na zajęciach lub w domu), że po pierwszych 5-10 minutach twórczego wymieniania się pomysłami nagle następuje pustka w głowie i nie dasz rady wymyślić już nic nowego? Nie martw się, jest to całkowicie normalne zjawisko, ale istnieje kilka prostych sposobów na to, aby podsycić każdą burzę mózgów przy pomocy przypadkowych czy też starannie wyselekcjonowanych obrazków. Zapoznaj się z dwoma kolejnymi twórczymi metodami i wynieś swoją kreatywność na zupełnie nowy poziom!

Brainwriting z obrazkami
Jest to pewien wariant omawianej już wcześniej metody 635 (inaczej zwanej brainwriting), w której nadal zapisuje się kreatywne pomysły uczestników na kartce, ale w momencie pojawienia się pierwszego martwego punktu używa się również pewnych obrazków do dalszego pobudzania wyobraźni. Obrazki te mogą pochodzić z dowolnego źródła i przedstawiać zupełnie przypadkowe rzeczy, ale najlepiej jest umieścić je w segregatorze lub koszulce foliowej po 15-20 sztuk dla każdego bądź dla danej grupy razem.
Synektyka obrazowa
Na lekcji można rozłożyć je na stole przed każdym uczniem bądź grupą i poprosić, aby indywidualnie notowali na swojej kartce czy w zeszycie pomysły (czyli np. słowa z danej kategorii bądź zdania ze wskazaną strukturą), które przyjdą im do głowy w trakcie oglądania tych obrazków /Schlicksupp str. 63/. Następnie po kolei przedstawiają swoje pomysły grupie (czyli np. wypisują na tablicy), która może dalej je rozwijać lub wzajemnie się inspirować, chociaż cały proces nie powinien przekraczać 25 minut. Jest to również jakaś opcja dla metody brainwriting-pool, w której nie tylko wzorce lub prace innych, ale też i takie obrazki mogą podrzucić pomysły uczniom w trakcie pisania historyjki bądź innej formy wypowiedzi pisemnej.

Ta metoda jest podobna do klasycznej odmiany burzy mózgów (inaczej zwanej brainstorming), w której tak samo zapisuje się na karteczkach samoprzylepnych bądź tablicy wszystkie pomysły, ale wykorzystuje się obrazy jako "wyzwalacze" wyobraźni. Tutaj również potrzebujemy przypadkowo zgromadzonych obrazków, tylko w tym przypadku w formie pokazu slajdów czy zdjęć wyświetlanych na ekranie (czyli zdecydowanie mniej), ale nie wszystkie na raz, a każdy po kolei.

Na lekcji nauczyciel wyświetla pierwszy obrazek, który wszyscy razem lub w grupach analizują i zapisują wszystkie składniki zapłonowe (czyli słówka przychodzące im na myśl), a na koniec używają ich do zbudowania swoich pomysłów (np. ułożenia zdań ze wskazaną strukturą czy historyjki) /Schlicksupp str. 64/. Jeżeli nie uda im się dokończyć swojego zadania na podstawie pierwszego obrazka albo utkną w martwym punkcie, to nauczyciel może wyświetlić kolejne, a cały proces powinien trwać 30-60 minut. Takie wykorzystanie obrazu jako "wyzwalacza" wyobraźni może zostać wykorzystane również w metodzie mapy myśli (inaczej zwanej mind mapping), gdzie "konary" z pomysłami mogą wyrastać ze zdjęcia zamiast z "pnia" w postaci kategorii słów.

W tym momencie możesz zastanawiać się nad jedną kwestią - no dobrze, ale skąd ja wezmę jakieś wartościowe obrazki, które mogę wykorzystać do tego typu kreatywnych zadań? Na niższych poziomach zaawansowania językowego wystarczą zwykłe flashcards dołączane do podręczników albo ilustracje z książek kursowych, gdyż uczniowie wówczas będą znali przynajmniej potrzebne słownictwo. Uczniowie ze starszych klas szkoły podstawowej oraz liceum mogą zainspirować się kartami obrazkowymi będącymi częścią składową rewelacyjnej gry Dixit (zdjęcie powyżej), która doczekała się już wielu edycji. Ambitni licealiści oraz dorośli na wyższych poziomach zaawansowania mogą z kolei pracować na genialnych rysunkach polskiego artysty Pawła Kuczyńskiego, które przy okazji pięknie komentują współczesne problemy społeczne.

Tak czy inaczej, warto wykorzystywać wszelkie obrazy do pobudzania wyobraźni oraz radzenia sobie z niemocą twórczą, gdyż w dzisiejszych czasach są one zazwyczaj łatwo dostępne, a jak wiadomo "obraz zastępuje tysiąc słów" nawet najlepszego moderatora. A Ty skąd czerpiesz ciekawe obrazki na zajęcia? Podziel się swoimi sprawdzonymi źródłami w komentarzu i stań się inspiracją dla innych nauczycieli oraz rodziców.

Sposobów na generowanie oryginalnych i wartościowych pomysłów jest wiele, chociażby można posłużyć się metodami wizualnymi, ale chyba najbardziej znaną techniką jest tzw. burza mózgów (z ang. brainstorming). Niewiele osób jednak wie, że istnieje kilka różnych odmian tej dosyć znanej już kreatywnej metody, które mogą wnieść nasze lekcje na zupełnie inny poziom. Zapraszam zatem do mojego przeglądu technik oraz przykładów konkretnych zadań, dzięki którym zmusimy mózgi naszych podopiecznych (oraz nasz własny!) do myślenia oraz dzielenia się szalonymi pomysłami.

Klasyczny brainstorming Brainwriting (metoda 635) oraz brainwriting-pool
Klasyczna odmiana burzy mózgów to technika kreatywności dla zespołu (po 4 do max. 8 osób w jednej grupie), w czasie której każdy uczestnik przedkłada swoje spontaniczne pomysły na dany temat, a inni mogą je dalej rozwijać /Schlicksupp str. 43-46/. Ważnym jest, aby w trakcie trwania zadania trzymać się poniższych reguł gry, które moderator (czyli nauczyciel bądź rodzic) musi jasno przedstawić oraz pilnować ich przestrzegania:

nie krytykuj żadnego pomysłu (walcz też ze swoim wewnętrznym krytykiem!)

buduj swoje pomysły na pomysłach innych (czyli inspiruj się!)

zapisuj wszystkie pomysły (najlepiej na sticky notes jak wyżej, bądź na tablicy)

dobrze opisuj swoje pomysły (jasno i zwięźle, ale raczej nie jednym słowem)

trzymaj się tematu (tego pilnuje moderator!)

pomysły nie mają jednego autora (każdy traktuj jak nasz wspólny!)

jeden pomysł na raz (jedna osoba mówi/zapisuje, a reszta czeka na swoją kolej)

idź na ilość (przedstaw jak najwięcej pomysłów, ich jakość ocenicie później)

otwartość na szalone pomysły (czyli pamiętaj, że nie ma ograniczeń!)

kwestionuj rzeczywistość (czyli nie ma rzeczy niemożliwych!)

Takie zadanie jest wręcz idealne na rozpoczęcie nowego rozdziału bądź powtórzenie, aby sprawdzić co uczniowie już wiedzą na dany temat, albo zachęcić ich do dalszych poszukiwań (np. nowych słówek z wykorzystaniem słownika). Wbrew pozorom ta technika może być wykorzystana nawet z najmłodszymi dziećmi, które jeszcze nie potrafią pisać (nauczyciel zapisuje pomysły) oraz nie znają dobrze języka obcego (dzieci mówią po polsku, a nauczyciel zapisuje po angielsku). Nawet wspólne czytanie jakiejś historyjki czy czytanki w podręczniku może być okazją do zgadywania, dzielenia się pomysłami i tym samym ćwiczenia kreatywności, o czym już wcześniej pisałam.
W odróżnieniu od klasycznej odmiany burzy mózgów, w obydwu rodzajach brainwriting uczestnicy formułują pisemnie swoje pomysły, zapoznają się z pomysłami sąsiadów, które w miarę potrzeby rozwijają, a kartki z notatkami krążą miedzy nimi zgodnie z ustalonym schematem /Schlicksupp str. 47-51/.

W metodzie 635 - jak sama nazwa wskazuje - powinniśmy przeprowadzić 6 rundek zadania, w czasie których każdy uczestnik wypisuje na kartce po 3 swoje pomysły, a na dany etap mamy max. 5 minut (czyli łącznie zadanie zajmuje 30 minut). Każdy kolejny uczeń powinien najpierw przeczytać dotychczasowe pomysły ze swojej kartki, a następnie uzupełnić pomysł poprzednika, zmodyfikować go bądź zaproponować coś zupełnie nowego. Nie przejmujmy się jednak, jeżeli w dalszych etapach zadania nie uda się zaproponować aż 3 pomysłów, chociaż moderator powinien cały czas do tego zachęcać (pomaga muzyka, pozycja stojąca, zjedzenie czegoś słodkiego). Takie ćwiczenie jest idealne do wypisywania słownictwa z omawianego działu (z głowy jako wspólna "kartkówka" bądź przy użyciu słownika na powtórki) albo pisania przykładowych zdań z wykorzystaniem podanej struktury.
Wyobrażeniowa burza mózgów
Z kolei technika brainwriting-pool, w której zniesione są sztywne ramy poprzedniej metody, może zostać wykorzystana przykładowo na wyższych poziomach zaawansowania językowego do zadań ćwiczących wybraną przez nas formę wypowiedzi pisemnej. Na początek, każdy uczestnik zadania notuje na swojej kartce wszystkie pomysły, jakie wpadną mu do głowy (czyli np. wszystkie słówka z danej kategorii bądź swoją pierwszą wersję wypracowania), ale bez zbytniej presji czasowej. Kiedy pomysły mu się skończą, może wymienić swoją kartkę z innymi uczniami, albo skorzystać z gotowych pomysłów znajdujących się na środku stołu (czyli np. słownika bądź wzoru wypracowania). Można też pozwolić na tzw. peer correction, czyli uczeń poprawia błędy językowe, które widzi na czyjejś kartce, aby ostateczna wersja oddana do sprawdzenia była jak najbardziej poprawna.

Jeżeli Twoi podopieczni mają tendencję do trzymania się jedynie znanych schematów (np. wyłącznie słówek z podręcznika bądź "wykutych" zwrotów w pracach pisemnych), to można zaproponować im technikę, dzięki której uwolnią swój umysł oraz zaczną być kreatywni. W trakcie wyobrażeniowej burzy mózgów zamieniamy schematyczne pomysły (np. często powtarzane słówka bądź nieciekawe fragmenty tekstu) na kompletnie fikcyjne bądź z pozoru bezsensowne, na których później budujemy nowe pomysły. Nie będę opisywała w szczegółach przebiegu takiego zadania, gdyż możesz o tym przeczytać w książce Helmuta Schlicksuppa, ale zaproponuję kilka pomysłów na wykorzystanie tej metody na zajęciach językowych.

Jeżeli przykładowo wypisujecie w zeszycie czy na tablicy słówka i zauważysz, że jakiś uczeń zna jedynie obowiązkowe słownictwo z podręcznika, to wykreśl z jego listy bądź wytrzyj te najbardziej typowe, a następnie poproś innych o wymyślenie jak najwięcej synonimów. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego słowo zostało wyeliminowane, musi wybrać najbardziej wyrafinowany synonim oraz zaproponować swoje własne słowa, które od tej pory będzie używał zamiast tego pierwotnego. Jeżeli z kolei w trakcie sprawdzania pracy pisemnej zauważysz, że jakiś uczeń stosuje jedynie schematyczne zdania, to podkreśl je i na kolejnej lekcji poproś, aby inni uczniowie zaproponowali na piśmie alternatywy dla wskazanego fragmentu. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego zdanie zostało wyświetlone na ekranie bądź wypisane na tablicy, musi wybrać najbardziej wyrafinowaną alternatywę, a te pierwotne trafia na jego czarną listę i już nigdy nie może użyć go w swojej pracy pisemnej.

Wszystkie powyższe metody nie tylko umożliwiają rozwijanie pomysłowości oraz wychodzenie poza swoje ograniczenia czy pewne utarte schematy, ale również dają okazję do wartościowej pracy w grupach oraz wzajemnego wspierania się naszych podopiecznych. Mogą one zostać wykorzystane w różnych grupach wiekowych oraz na różnych poziomach zaawansowania językowego, a uczniowie mogą ćwiczyć swoją kreatywność przy równoczesnej nauce słownictwa bądź pisania. Do czego jeszcze użyłabyś czy użyłbyś burzę mózgów? Czekam na Twoje pomysły z komentarzu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni. Idealnym rozwiązaniem będzie wzięcie udziału w domowej wersji mojego projektu "Podaj dalej kreatywność", którego zadania rodzice mogą wykonać ze swoimi pociechami przy okazji budując z nimi relacje, a nauczyciele mogą użyć do jego realizacji dostępnych narzędzi online.

Poniżej znajdziesz instrukcje dla trzech grup wiekowych, a gdy już skończysz zabawę w swoim zaciszu domowym, to zaproś do niej swoich dalszych członków rodziny czy znajomych, aby kreatywność i pozytywna energia zataczały coraz szersze koło. Jak tego dokonać dowiesz się na końcu tego wpisu.
PRZEDSZKOLAKI
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki świecowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykorzystać metodę paluszkową, którą opisywałam tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-3
- pobawić się w przypadkowe tworzenie potworków na bazie prostej gry, którą opisywałam tutaj, aby nauczyli się akceptować sytuacje, które są poza ich kontrolą: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-2
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj tego potworka po swojemu, dodając mu jakieś elementy, albo dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu pokazania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
SZKOŁA PODSTAWOWA
1) dzieci mają za zadanie namalowanie potworka - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się zwykłe kredki ołówkowe), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- pobawić się testami plam lub zastanowić się nad dziwnymi obrazkami, które opisywałam w większych szczegółach tutaj: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-1
- pokazać przykłady nieidealnych czy też paskudnych potworków, aby wytłumaczyć oraz uświadomić im, że takie prace będą świetną bazą dla innych artystów: https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/jak-uczyc-kreatywnosci
2) prace powinny zostać przekazane starszemu rodzeństwu lub wirtualnie innym dzieciom z rodziny dziecka, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj wybranego potworka po swojemu, dodając jakieś elementy, dorysuj mu tło czy użyj do tego po prostu innej techniki;
- wymyśl historyjkę (po polsku lub w języku obcym) z wybranym potworkiem jako bohaterem, albo z kilkoma potworkami na raz,
- opisz lub porównaj wybranego potworka (młodsze dzieci w języku polskim, a starsze w języku obcym) tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz,
- stwórz swojego własnego potworka, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom itp. lub kolegom czy koleżankom (online) do dalszej kreatywnej zabawy;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego potworka w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji potworka.
NASTOLATKI I DOROŚLI
1) mają za zadanie namalowanie swojego autoportretu - technika może być dowolna (najlepiej sprawdzą się ołówki), tak samo jak format (mi wystarczyło A5) w nie więcej niż 10-20 minut. Jako rozgrzewkę możesz:
- wykonać gotową lekcję ze świetnym materiałem video na temat sposobu postrzegania siebie samego, która jest dostępna na genialnej stronie film-english.com:
http://film-english.com/2013/05/06/real-beauty/
- wykonać kubistyczny autoportret według wskazówek, które opisywałam tutaj:
https://creativitykilledtheclass.weebly.com/blog/zadanie-jak-malowane-cz-5
2) prace powinny zostać przekazane rodzeństwu, rodzicom lub wirtualnie innym członkom rodziny bądź znajomym, aby mogli wykonać z nimi swoją kreatywną pracę, np:
- narysuj portret swojego kolegi / brata itp. po swojemu albo użyj do tego po prostu innej techniki,
- stwórz swój własny autoportret, a następnie przekaż go swoim rodzicom, dziadkom, znajomym itp. do dalszej kreatywnej zabawy,
- wymyśl historyjkę z twoim kolegą / bratem itp. jako bohaterem;
- opisz lub porównaj wybraną osobę tak, aby inni mogli odgadnąć, który rysunek opisujesz;
3) oryginalne prace powinny wrócić do autora pierwotnego portretu w celu przedyskutowania, jak ich dzieło zostało zinterpretowane przez kolejne osoby z ich rodziny; można zabawić się w zgadywanie, kto jest autorem kolejnych wersji rysunków.

Wszystkie powyższe zadania dają możliwość nie tylko oderwania swoich myśli od panującej pandemii, odpoczynku od trudów zdalnej nauki czy pracy, ale również pozwalają budować relacje z bliskimi czy wirtualnie z przyjaciółmi. Dlatego po skończonym zadaniu zrób zdjęcie swojego potworka bądź autoportretu i zaproś innych do wspólnej zabawy poprzez Messengera czy inny komunikator. Poniżej znajdziesz treść zaproszenia, które możesz pobrać. Niech kreatywność będzie z nami wszystkimi!

Ferie zimowe - które dla jednych już się rozpoczęły, a inni będą musieli jeszcze na nie trochę poczekać - to idealny moment na poszukiwania ciekawych i kreatywnych projektów na drugi semestr roku szkolnego 2019/2010. Zanim niedźwiedzie obudzą się ze swojej zimowej drzemki, Twoi uczniowie czy własne dzieci mogą obudzić swoją kreatywność i wziąć udział w drugiej edycji mojego niezwykle inspirującego projektu "Podaj dalej kreatywność". Jeżeli nie boisz się ambitnych wyzwań oraz współpracy, to możesz nie tylko podzielić się kreatywnością z innymi nauczycielami w swojej szkole, ale również nawiązać współpracę z innymi szkołami w kraju, czy nawet zagranicą. Gotowi do działania!?

Jego celem jest pobudzanie dziecięcej wyobraźni bez rywalizacji oraz gratyfikacji, więc udział w nim jest bezpłatny i dobrowolny, a wykonane prace (powyżej są przykłady zeszłorocznych z mojej szkoły) nie podlegają ocenie ani nie wiążą się z żadnymi nagrodami. Liczy się jedynie dobra zabawa, satysfakcja z twórczej pracy oraz przyjemność obserwowania, jak stworzone dzieła (oraz ich autorzy) dojrzewają na naszych i w swoich własnych oczach! Jest to również świetna okazja do rozwijania umiejętności językowych, budowania relacji wewnątrzszkolnych oraz nawiązywania kontaktów z innymi szkołami poprzez media społecznościowe. Zeszłoroczna edycja cieszyła się wielkim zainteresowaniem wśród uczniów z mojej szkoły, więc w tym roku zachęcam do wspólnej zabawy wszystkich nauczycieli (nauczania początkowego, wychowawców, plastyków, nauczycieli języków obcych), którym bliska sercu jest idea rozwijania kreatywności. Wszelkie szczegóły znajdziesz w dedykowanym
Czym jest ten projekt? wydarzeniu na Facebooku, gdzie będzie można uzyskać nie tylko instrukcje krok po kroku oraz regularnie pojawiające się inspiracje, ale również wymienić się pracami z innymi.

Zapraszam serdecznie!

Wszyscy dokoła, czy to w domu czy w szkole, szykują się do świąt - piszą listy do Mikołaja, robią prezenty, ubierają choinki, pieką pierniki, śpiewają kolędy - a ja myślę już o nadchodzącym 2020 roku. Dla mnie będzie to wyjątkowy rok, gdyż powitam na świecie kolejne dziecko, ale i dla Ciebie może być on nadzwyczajny, gdy przestaniesz jedynie marzyć, a zaczniesz planować i realizować swoje najśmielsze cele. Poniżej dzielę się swoimi sprawdzonymi metodami na realizację marzeń, które możesz wykorzystać zarówno w swoim życiu prywatnym, jak i zawodowym.

Już na początku tego roku zachęcałam do wyznaczania sobie ambitnych celów przez nas samych bądź naszych uczniów czy dzieci, wszystko w ramach omawiania tzw. growth mindset (czyli nastawienia na ciągły rozwój). Przypominam moje trzy ulubione metody:

1. Z maluchami przygotuj drzewo marzeń (tzw. wish tree), do którego dzieci przykleją swoje marzenie narysowane i/lub napisane na szablonie liścia; powieś je w widocznym miejscu i gdy marzenie się spełni, to uroczyście zdejmijcie liść (pod koniec roku szkolnego połowa z nich była u mnie pusta);

2. Z nastolatkami możesz przygotować mapy marzeń (tzw. vision boards), na których wypiszą i/lub przykleją swoje marzenia wycięte z kolorowych gazet; powieś je w widocznym miejscu oraz daj możliwość oznaczania jakoś marzeń, które już się spełniły (pod koniec roku większość moich marzeń jest odhaczona);

3. Z osobami w każdym wieku możesz przygotować coś w rodzaju ogłoszenia marzeń, czyli kartkę z narysowanym marzeniem, pod którym rozrysują i/lub rozpiszą kolejne kroki prowadzące do jego realizacji; powieś je w widocznym miejscu i oderwijcie kolejne karteczki (jak te z numerem telefonu), gdy zrealizują kolejne kroki do celu.

Szczegóły powyższych zadań wraz z przykładowymi zdjęciami z ich realizacji w trakcie moich zajęć językowych znajdziesz oczywiście we wcześniej wspominanym wpisie na blogu o metodzie growth mindset.

W tym tygodniu natrafiłam z kolei na genialny pomysł wyznaczania oraz wizualizacji swoich marzeń bądź celów, który w dodatku świetnie wpisuje się w bożonarodzeniową stylistykę, a pochodzi z rewelacyjnego bloga Big Life Journal. Powyższe karty pracy trafiły na moją skrzynkę mailową wraz z jego newsletterem, na który warto się zapisać, aby co piątek otrzymywać darmowe pomysły na rozwijanie growth mindset. Niestety nie mogę podzielić się gotowymi materiałami, ale sama idea tego zadania jest przecież prosta - przedstaw swoje marzenie za pomocą rysunku, a następnie wypisz i/lub narysuj książki, filmy, miejsca, osoby itd., które mogą pomóc w jego spełnieniu.

Teraz powiedzmy, że Twoim marzeniem jest usprawnienie komunikacji pomiędzy nauczycielami w szkole, zwiększenie motywacji uczniów do pracy na zajęciach, czy nakłonienie dzieci do wykonywania obowiązków domowych. Prawdopodobnie ciężko byłoby to przedstawić wizualnie i w kilku słowach rozplanować sobie realizację tych celów, więc rozwiązaniem może okazać się metoda design thinking. Nie będę wchodziła w wiele szczegółów, gdyż jest ona obecnie na topie i można znaleźć o niej mnóstwo informacji, ale najważniejsze jest przejście przez 5 podstawowych kroków:

1. empatyzowanie - wczuwanie się w doświadczenia innych osób, czyli odpowiedz sobie na pytania "dlaczego?": Dlaczego nauczyciele w mojej szkole nie chcą ze sobą rozmawiać w pokoju nauczycielskim? Dlaczego uczniowie na moich zajęciach nie chcą ze sobą współpracować? Dlaczego moje dzieci nie chcą sprzątać w swoich pokojach?

2. definiowanie problemu - znalezienie odpowiedzi na powyższe pytania i określenie ewentualnych wyzwań, np. w pokoju nauczycielskim jest monitoring, który krępuje nauczycieli, więc trzeba znaleźć inną przestrzeń do rozmów; uczniowie są ze sobą skonfliktowani też na innych zajęciach, więc trzeba wprowadzić elementy integracyjne; dzieci nie posiadają jasno określonego grafiku obowiązków domowych, więc trzeba taki wprowadzić i egzekwować

3. generowanie pomysłów - zbieranie (ale jeszcze nie ocenianie!) pomysłów na rozwiązanie jasno określonych problemów, np. przy pomocy metody burzy mózgów, mapy myśli oraz innych metod wizualnych, czy też skojarzeń słownych ; oczywiście najlepiej wykonywać te zadania (a wcześniej szukać źródeł problemów w trakcie szczerej rozmowy) wspólnie z innymi nauczycielami, naszymi uczniami czy dziećmi

4. prototypowanie - budowanie prototypu produktu końcowego albo wizualizacja nowych pomysłów, które zostały uznane za najlepsze, np. stworzenie planu czy też makiety nowego układu w pokoju nauczycielskim; stworzenie kontraktu czy też plakatu określającego zasady pozytywnej współpracy w trakcie wykonywania zadań grupowych; stworzenie tablicy obowiązków domowych

5. testowanie - wypróbowanie działania prototypu bądź wykorzystanie wybranych pomysłów w praktyce i zebranie opinii użytkowników, np. przestawienie mebli w pokoju nauczycielskim i zapytanie się o zdanie wszystkich nauczycieli; przeprowadzenie zadania grupowego i odhaczenie, które elementy kontraktu czy plakatu zostały spełnione; przejście przez całą tablicę obowiązków domowych i ewentualnie zmodyfikowanie grafiku

Ten szczególny czas w roku sprzyja marzeniom oraz licznym postanowieniom noworocznym, ale chcąc rzeczywiście je spełnić, warto zwizualizować je w któryś z powyższych sposobów, albo podejść do nich metodycznie przy pomocy design thinking. Przy okazji takie działania sprzyjają budowaniu postawy growth mindset, budują empatię w szkole czy domu, jak również pozytywnie wpływają na naszą pomysłowość, dlatego warto rzucić sobie takie kreatywne noworoczne wyzwania. A jakie Ty masz postanowienia czy też marzenia na ten nowy 2020 rok? Podziel się nimi w komentarzu, a być może już samo ich nazwanie doprowadzi Cię o jeden krok bliżej do ich realizacji :)

Twórczość to nie tylko generowanie nowych pomysłów z użyciem takich metod, jak mapy myśli, burza mózgów lub łączenie słów z obrazem, ale również łączenie istniejących już pomysłów bądź wzbogacanie ich za pomocą przypadkowych słów czy obrazów. Kolejne dwie techniki kreatywności bazują na pracy ze skojarzeniami, więc nie tylko pomagają tworzyć oryginalne pomysły na bazie już istniejących, ale i ogólnie pobudzają wyobraźnię uczestników takiego zadania. Zatem przejdźmy do dzieła!

Analiza słów zapłonowych
Ta metoda pozwala przypadkowo zestawiać ze sobą różne rzeczy bądź słowa z naszego otoczenia tak, aby w wyniku tego powstała jakaś nowa rzecz bądź nieistniejące dotąd połączenie słów (np. nowy compound noun). Podczas analizy słów zapłonowych weź przypadkowo znalezione słowa (np. w słowniku) lub obrazy przedstawiające jakieś przedmioty, a następnie przenieś ich funkcje czy znaczenie na pierwotnie wybrane słowo bądź przedmiot /Schlicksupp str. 58-61/.

Przykładowo, uczniowie zestawiają rzeczownik " house" z dwoma przypadkowo wybranymi przymiotnikami (najlepiej, aby najpierw je wybrali zanim poznają rzeczownik), a następnie wspólnie zastanawiają się, co to oznacza np. " wavy honest house". Na koniec mogą jeszcze narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot, a młodsi uczniowie mogą w ogóle bazować jedynie na połączeniu przedmiotów z obrazków i rysowaniu swoich własnych połączeń. Oczywiście możesz wprowadzić również element świadomego doboru słów i spróbować zabawić się w opisywany przeze mnie test odległych skojarzeń przy użyciu zwykłego papieru toaletowego (zdjęcia powyżej).

Intuicja semantyczna
W tej metodzie również zestawiamy ze sobą przypadkowe słowa bądź istniejące już rzeczy, jednakże tym razem nie mamy żadnego narzuconego słowa czy przedmiotu, do którego dopisalibyśmy nowe funkcje czy znaczenia. Intuicja semantyczna opiera się na zasadzie, że jeśli będziemy zestawiać ze sobą po raz pierwszy pewne pojęcia, to w naszym mózgu automatycznie pojawi się obraz tego nowego przedmiotu, co będzie prowadziło do innowacji /Schlicksupp str. 64-67/.

Przykładowo, uczniowie mogą wypisać na tablicy bądź w zeszycie dwie kolumny przypadkowo wybranych słów (np. z kategorii " przymiotniki / rzeczowniki" lub " sports / gadgets"), a następnie zupełnie losowo je połączyć tworząc nowe wyrażenia lub szalone wynalazki. Oczywiście na koniec warto narysować obrazek ilustrujący ten nowo powstały przedmiot bądź związek wyrazowy, a następnie starsi uczniowie mogą go jeszcze opisać ustnie lub pisemnie. Powyżej masz przykład zaczerpnięty z genialnej książki autorstwa Keri Smith o intrygującym tytule "To nie jest książka" oraz zdjęcia wynalazków, które stworzyli moi kreatywni uczniowie, a następnie chętnie zaprezentowali je swojej klasie.

Taka gra słów oraz bazowanie na luźnych skojarzeniach zawsze prowadzi do zwiększonej kreatywności osób w każdym wieku, a przy okazji daje możliwość do kreatywnej pracy nad słowami bądź tworzenie i opisywanie niezwykłych przedmiotów. Chcesz to przećwiczyć ze mną? Napisz w komentarzu, co mają wspólnego train / watermelon / weight (waga szalkowa), albo jakie może mieć zastosowanie " zajebista komórka z rysikiem w kształcie ptasiego pióra"? ;) Daj się ponieść wyobraźni!

Czy często zdarza Ci się (w pracy, na zajęciach lub w domu), że po pierwszych 5-10 minutach twórczego wymieniania się pomysłami nagle następuje pustka w głowie i nie dasz rady wymyślić już nic nowego? Nie martw się, jest to całkowicie normalne zjawisko, ale istnieje kilka prostych sposobów na to, aby podsycić każdą burzę mózgów przy pomocy przypadkowych czy też starannie wyselekcjonowanych obrazków. Zapoznaj się z dwoma kolejnymi twórczymi metodami i wynieś swoją kreatywność na zupełnie nowy poziom!

Brainwriting z obrazkami
Jest to pewien wariant omawianej już wcześniej metody 635 (inaczej zwanej brainwriting), w której nadal zapisuje się kreatywne pomysły uczestników na kartce, ale w momencie pojawienia się pierwszego martwego punktu używa się również pewnych obrazków do dalszego pobudzania wyobraźni. Obrazki te mogą pochodzić z dowolnego źródła i przedstawiać zupełnie przypadkowe rzeczy, ale najlepiej jest umieścić je w segregatorze lub koszulce foliowej po 15-20 sztuk dla każdego bądź dla danej grupy razem.
Synektyka obrazowa
Na lekcji można rozłożyć je na stole przed każdym uczniem bądź grupą i poprosić, aby indywidualnie notowali na swojej kartce czy w zeszycie pomysły (czyli np. słowa z danej kategorii bądź zdania ze wskazaną strukturą), które przyjdą im do głowy w trakcie oglądania tych obrazków /Schlicksupp str. 63/. Następnie po kolei przedstawiają swoje pomysły grupie (czyli np. wypisują na tablicy), która może dalej je rozwijać lub wzajemnie się inspirować, chociaż cały proces nie powinien przekraczać 25 minut. Jest to również jakaś opcja dla metody brainwriting-pool, w której nie tylko wzorce lub prace innych, ale też i takie obrazki mogą podrzucić pomysły uczniom w trakcie pisania historyjki bądź innej formy wypowiedzi pisemnej.

Ta metoda jest podobna do klasycznej odmiany burzy mózgów (inaczej zwanej brainstorming), w której tak samo zapisuje się na karteczkach samoprzylepnych bądź tablicy wszystkie pomysły, ale wykorzystuje się obrazy jako "wyzwalacze" wyobraźni. Tutaj również potrzebujemy przypadkowo zgromadzonych obrazków, tylko w tym przypadku w formie pokazu slajdów czy zdjęć wyświetlanych na ekranie (czyli zdecydowanie mniej), ale nie wszystkie na raz, a każdy po kolei.

Na lekcji nauczyciel wyświetla pierwszy obrazek, który wszyscy razem lub w grupach analizują i zapisują wszystkie składniki zapłonowe (czyli słówka przychodzące im na myśl), a na koniec używają ich do zbudowania swoich pomysłów (np. ułożenia zdań ze wskazaną strukturą czy historyjki) /Schlicksupp str. 64/. Jeżeli nie uda im się dokończyć swojego zadania na podstawie pierwszego obrazka albo utkną w martwym punkcie, to nauczyciel może wyświetlić kolejne, a cały proces powinien trwać 30-60 minut. Takie wykorzystanie obrazu jako "wyzwalacza" wyobraźni może zostać wykorzystane również w metodzie mapy myśli (inaczej zwanej mind mapping), gdzie "konary" z pomysłami mogą wyrastać ze zdjęcia zamiast z "pnia" w postaci kategorii słów.

W tym momencie możesz zastanawiać się nad jedną kwestią - no dobrze, ale skąd ja wezmę jakieś wartościowe obrazki, które mogę wykorzystać do tego typu kreatywnych zadań? Na niższych poziomach zaawansowania językowego wystarczą zwykłe flashcards dołączane do podręczników albo ilustracje z książek kursowych, gdyż uczniowie wówczas będą znali przynajmniej potrzebne słownictwo. Uczniowie ze starszych klas szkoły podstawowej oraz liceum mogą zainspirować się kartami obrazkowymi będącymi częścią składową rewelacyjnej gry Dixit (zdjęcie powyżej), która doczekała się już wielu edycji. Ambitni licealiści oraz dorośli na wyższych poziomach zaawansowania mogą z kolei pracować na genialnych rysunkach polskiego artysty Pawła Kuczyńskiego, które przy okazji pięknie komentują współczesne problemy społeczne.

Tak czy inaczej, warto wykorzystywać wszelkie obrazy do pobudzania wyobraźni oraz radzenia sobie z niemocą twórczą, gdyż w dzisiejszych czasach są one zazwyczaj łatwo dostępne, a jak wiadomo "obraz zastępuje tysiąc słów" nawet najlepszego moderatora. A Ty skąd czerpiesz ciekawe obrazki na zajęcia? Podziel się swoimi sprawdzonymi źródłami w komentarzu i stań się inspiracją dla innych nauczycieli oraz rodziców.

Sposobów na generowanie oryginalnych i wartościowych pomysłów jest wiele, chociażby można posłużyć się metodami wizualnymi, ale chyba najbardziej znaną techniką jest tzw. burza mózgów (z ang. brainstorming). Niewiele osób jednak wie, że istnieje kilka różnych odmian tej dosyć znanej już kreatywnej metody, które mogą wnieść nasze lekcje na zupełnie inny poziom. Zapraszam zatem do mojego przeglądu technik oraz przykładów konkretnych zadań, dzięki którym zmusimy mózgi naszych podopiecznych (oraz nasz własny!) do myślenia oraz dzielenia się szalonymi pomysłami.

Klasyczny brainstorming Brainwriting (metoda 635) oraz brainwriting-pool
Klasyczna odmiana burzy mózgów to technika kreatywności dla zespołu (po 4 do max. 8 osób w jednej grupie), w czasie której każdy uczestnik przedkłada swoje spontaniczne pomysły na dany temat, a inni mogą je dalej rozwijać /Schlicksupp str. 43-46/. Ważnym jest, aby w trakcie trwania zadania trzymać się poniższych reguł gry, które moderator (czyli nauczyciel bądź rodzic) musi jasno przedstawić oraz pilnować ich przestrzegania:

nie krytykuj żadnego pomysłu (walcz też ze swoim wewnętrznym krytykiem!)

buduj swoje pomysły na pomysłach innych (czyli inspiruj się!)

zapisuj wszystkie pomysły (najlepiej na sticky notes jak wyżej, bądź na tablicy)

dobrze opisuj swoje pomysły (jasno i zwięźle, ale raczej nie jednym słowem)

trzymaj się tematu (tego pilnuje moderator!)

pomysły nie mają jednego autora (każdy traktuj jak nasz wspólny!)

jeden pomysł na raz (jedna osoba mówi/zapisuje, a reszta czeka na swoją kolej)

idź na ilość (przedstaw jak najwięcej pomysłów, ich jakość ocenicie później)

otwartość na szalone pomysły (czyli pamiętaj, że nie ma ograniczeń!)

kwestionuj rzeczywistość (czyli nie ma rzeczy niemożliwych!)

Takie zadanie jest wręcz idealne na rozpoczęcie nowego rozdziału bądź powtórzenie, aby sprawdzić co uczniowie już wiedzą na dany temat, albo zachęcić ich do dalszych poszukiwań (np. nowych słówek z wykorzystaniem słownika). Wbrew pozorom ta technika może być wykorzystana nawet z najmłodszymi dziećmi, które jeszcze nie potrafią pisać (nauczyciel zapisuje pomysły) oraz nie znają dobrze języka obcego (dzieci mówią po polsku, a nauczyciel zapisuje po angielsku). Nawet wspólne czytanie jakiejś historyjki czy czytanki w podręczniku może być okazją do zgadywania, dzielenia się pomysłami i tym samym ćwiczenia kreatywności, o czym już wcześniej pisałam.
W odróżnieniu od klasycznej odmiany burzy mózgów, w obydwu rodzajach brainwriting uczestnicy formułują pisemnie swoje pomysły, zapoznają się z pomysłami sąsiadów, które w miarę potrzeby rozwijają, a kartki z notatkami krążą miedzy nimi zgodnie z ustalonym schematem /Schlicksupp str. 47-51/.

W metodzie 635 - jak sama nazwa wskazuje - powinniśmy przeprowadzić 6 rundek zadania, w czasie których każdy uczestnik wypisuje na kartce po 3 swoje pomysły, a na dany etap mamy max. 5 minut (czyli łącznie zadanie zajmuje 30 minut). Każdy kolejny uczeń powinien najpierw przeczytać dotychczasowe pomysły ze swojej kartki, a następnie uzupełnić pomysł poprzednika, zmodyfikować go bądź zaproponować coś zupełnie nowego. Nie przejmujmy się jednak, jeżeli w dalszych etapach zadania nie uda się zaproponować aż 3 pomysłów, chociaż moderator powinien cały czas do tego zachęcać (pomaga muzyka, pozycja stojąca, zjedzenie czegoś słodkiego). Takie ćwiczenie jest idealne do wypisywania słownictwa z omawianego działu (z głowy jako wspólna "kartkówka" bądź przy użyciu słownika na powtórki) albo pisania przykładowych zdań z wykorzystaniem podanej struktury.
Wyobrażeniowa burza mózgów
Z kolei technika brainwriting-pool, w której zniesione są sztywne ramy poprzedniej metody, może zostać wykorzystana przykładowo na wyższych poziomach zaawansowania językowego do zadań ćwiczących wybraną przez nas formę wypowiedzi pisemnej. Na początek, każdy uczestnik zadania notuje na swojej kartce wszystkie pomysły, jakie wpadną mu do głowy (czyli np. wszystkie słówka z danej kategorii bądź swoją pierwszą wersję wypracowania), ale bez zbytniej presji czasowej. Kiedy pomysły mu się skończą, może wymienić swoją kartkę z innymi uczniami, albo skorzystać z gotowych pomysłów znajdujących się na środku stołu (czyli np. słownika bądź wzoru wypracowania). Można też pozwolić na tzw. peer correction, czyli uczeń poprawia błędy językowe, które widzi na czyjejś kartce, aby ostateczna wersja oddana do sprawdzenia była jak najbardziej poprawna.

Jeżeli Twoi podopieczni mają tendencję do trzymania się jedynie znanych schematów (np. wyłącznie słówek z podręcznika bądź "wykutych" zwrotów w pracach pisemnych), to można zaproponować im technikę, dzięki której uwolnią swój umysł oraz zaczną być kreatywni. W trakcie wyobrażeniowej burzy mózgów zamieniamy schematyczne pomysły (np. często powtarzane słówka bądź nieciekawe fragmenty tekstu) na kompletnie fikcyjne bądź z pozoru bezsensowne, na których później budujemy nowe pomysły. Nie będę opisywała w szczegółach przebiegu takiego zadania, gdyż możesz o tym przeczytać w książce Helmuta Schlicksuppa, ale zaproponuję kilka pomysłów na wykorzystanie tej metody na zajęciach językowych.

Jeżeli przykładowo wypisujecie w zeszycie czy na tablicy słówka i zauważysz, że jakiś uczeń zna jedynie obowiązkowe słownictwo z podręcznika, to wykreśl z jego listy bądź wytrzyj te najbardziej typowe, a następnie poproś innych o wymyślenie jak najwięcej synonimów. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego słowo zostało wyeliminowane, musi wybrać najbardziej wyrafinowany synonim oraz zaproponować swoje własne słowa, które od tej pory będzie używał zamiast tego pierwotnego. Jeżeli z kolei w trakcie sprawdzania pracy pisemnej zauważysz, że jakiś uczeń stosuje jedynie schematyczne zdania, to podkreśl je i na kolejnej lekcji poproś, aby inni uczniowie zaproponowali na piśmie alternatywy dla wskazanego fragmentu. Po takiej burzy mózgów uczeń, którego zdanie zostało wyświetlone na ekranie bądź wypisane na tablicy, musi wybrać najbardziej wyrafinowaną alternatywę, a te pierwotne trafia na jego czarną listę i już nigdy nie może użyć go w swojej pracy pisemnej.

Wszystkie powyższe metody nie tylko umożliwiają rozwijanie pomysłowości oraz wychodzenie poza swoje ograniczenia czy pewne utarte schematy, ale również dają okazję do wartościowej pracy w grupach oraz wzajemnego wspierania się naszych podopiecznych. Mogą one zostać wykorzystane w różnych grupach wiekowych oraz na różnych poziomach zaawansowania językowego, a uczniowie mogą ćwiczyć swoją kreatywność przy równoczesnej nauce słownictwa bądź pisania. Do czego jeszcze użyłabyś czy użyłbyś burzę mózgów? Czekam na Twoje pomysły z komentarzu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogólnopolska kwarantanna się wydłuża, nauka przeniosła się z przedszkoli i szkół do domu, nauczyciele muszą prowadzić lekcje online, a część rodziców w międzyczasie stara się zdalnie pracować. Nie jest to łatwy czas, pełen nerwów i negatywnych emocji zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci, dlatego warto od czasu do czasu oderwać swoje myśli od tego wszystkiego i przenieść się chociaż na chwilę do świata wyobraźni.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wyślij pocztą e-mail Wrzuć na bloga Udostępnij w usłudze Twitter Udostępnij w usłudze Facebook Udostępnij w serwisie Pinterest

# data[].attributes.attachment_link.description
Wyślij pocztą e-mail Wrzuć na bloga Udostępnij w usłudze Twitter Udostępnij w usłudze Facebook Udostępnij w serwisie Pinterest

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog dla nauczycieli języka angielskiego; gotowe materiały do prowadzenia lekcji, pomysły, inspiracje.

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog o Business English, CPE, słownictwie i angielskim dla mam i au Pair

# data[].attributes.attachment_link.description
Onet: codzienne źródło informacji milionów Polaków - wiadomości z kraju i ze świata 24/7, pogoda, sport, biznes, moto, rozrywka. Bądź na bieżąco z Onet!

# data[].attributes.attachment_link.description
Witaj w naszej metodycznej przestrzeni! Authentic Teaching to projekt zrodzony z pasji do nauczania i dzielenia się wiedzą oraz doświadczeniem. Jest to przestrzeń, w której zgłębiamy i propagujemy zagadnienia nowoczesnej edukacji, takie jak bliskie naszemu sercu materiały autentyczne czy też nowoczesne technologie.

# data[].attributes.attachment_link.title
ENGLISHAKE - Język angielski. Na co dzień.

# data[].attributes.attachment_link.title
Angielskie Bajanie: angielski dla dzieci: piosenki, bajki, nowe zabawy

# data[].attributes.attachment_link.description
Angielski dla dzieci: pomysły, zabawy, darmowe materiały do nauki angielskiego. Piosenki, wierszyki, rymowanki, słuchowiska, bajki dla dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.title
ENGLISHAKE - Język angielski. Na co dzień.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejny zestaw kart do drukowania. Tym razem tematem przewodnim są pomieszczenia w domu i ich wyposażenie. Pomysł wykorzystuję w klasach 1 i 2 SP. Każda karteczka ze zdaniami zawiera...

# data[].attributes.body
Każdy może wspierać swoje dziecko w nauce angielskiego. Mama dwóch synków opisuje jak od urodzenia uczy ich angielskiego przez zabawę i codzienne czynności. Podaje praktyczne i sprawdzone sposoby na wesołą, domową naukę.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Bilikid - naucz swoje dziecko angielskiego | Paulina Tarachowicz

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Witam Cię na Bilikid.pl. Platformie najpopularniejszego, pierwszego polskiego bloga doradzającego jak wspierać dziecko w nauce języka obcego w domu i w codziennej, naturalnej komunikacji.

Od narodzin moich synów mówiłam do nich po polsku i po angielsku. Żyjemy w Polsce, nie mamy native speakerów w rodzinie. Jestem nauczycielką, propagatorką wczesnej edukacji językowej i dwujęzyczności zamierzonej w Polsce. Napisałam i wraz z mężem wydałam unikatową książkę "Jak nauczyć dziecko angielskiego?", której pierwszy nakład sprzedał się w całości, a książka zyskała same pozytywne opinie. Jestem absolwentką pedagogiki z językiem angielskim na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie, oprócz tworzenia swojej marki, pracuję jako nauczycielka IB w szkole międzynarodowej, gdzie na co dzień kreatywnie rozwijam dzieci w różnych kontynentów zgodnie z założeniami Primary Years Programme. Założyłam Bilikid, najpopularniejszy polski blog doradzający rodzicom, opiekunom i nauczycielom, jak wspierać dziecko w nauce języka obcego w domu i w codziennej, naturalnej komunikacji. Pod marką Bilikid prowadzę również kanały społecznościowe, organizuję szkolenia dla rodziców i nauczycieli oraz anglojęzyczne spotkania dla dzieci.

Prywatnie zostałam dotkliwie doświadczona przez los, niestrudzenie towarzyszyłam w chorobie nowotworowej i odchodzeniu swojemu Synkowi. Po tych doświadczeniach, wraz z mężem założyłam Fundację Panda Team im. Michałka Tarachowicza, która wspiera rodziny onkologiczne.

Wiem, że jestem nieprzeciętnie silną i zdeterminowaną kobietą o gołębim sercu i wielkim zamiłowaniu do swojej pasji tworzenia Bilikid.

# data[].attributes.attachment_link.title
Strona główna - Bilikid - naucz swoje dziecko angielskiego | Paulina Tarachowicz

# data[].attributes.attachment_link.description
Paulina Tarachowicz Paulina Tarachowicz Jak nauczyć dziecko angielskiego? Paulina Tarachowicz Jak nauczyć dziecko angielskiego? Każdy może uczyć dziecko angielskiego! W sklepie W sklepie Poprzednie Następne Kupując wspierasz naszą Fundację! Na blogu Na blogu Wszystkie wpisy Zabawy Książki Bajki Wiedza Społeczność Na YouTube Na YouTube Na Facebooku Na Facebooku Na Instagramie Na Instagramie Na Tik Toku ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczanie angielskiego dzieci - praca i pasja.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jestem pewna, że większość z was słyszała już o dwumiesięczniku dla anglistów Get Creative. Ja po raz pierwszy przeczytałam recenzję na jego temat już jakiś czas temu, ale dopiero teraz udało mi się go dostać w swoje ręce i jestem załamana..., że nastąpiło to tak późno:)

# data[].attributes.attachment_link.description
My nauczyciele doskonale wiemy ile trzeba poświecić czasu, by przygotować się do lekcji, bo przecież każdy z nas chce jak najlepiej dla swoich uczniów i

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Myślę, ze łatwiej byłoby odpowiedzieć co było pierwsze: jajko czy kura. Ilu uczniów, tyle oczekiwań, a może nawet więcej, gdy w przypadku młodszych dzieci w grę wchodzą jeszcze oczekiwania rodziców. Jak często zdarzało Wam się - gdy sami chodziliście do szkoły - że ten sam nauczyciel był postrzegany przez różne osoby w zupełnie inny sposób. Dla jednych jego żarty były zabawne, dla innych - żenujące. Dla jednych był solidny i wymagający - dla innych sztywny i nudny. Po raz kolejny zaobserwowałam ten dysonans na studiach, kiedy ogromnym powodzeniem cieszyło się seminarium wykładowcy, u którego osobiście przenigdy nie chciałabym pisać pracy. Ile osób, tyle opinii. Nie zmienimy się jak bogin z Harry'ego Pottera, żeby dogodzić każdemu uczniowi. Jednak jeśli zależy nam żeby swoją pracę wykonywać dobrze, a skoro tu jesteście na pewno tak jest, warto pamiętać o kilku cechach, po których możemy rozpoznać „dobrego korepetytora" (i nauczyciela!).

Kasia była nieśmiałą dziewczyną i chociaż lubiła angielski, nie mogła się przemóc by odezwać się na lekcji. Z gramatyki i pisania miała same piątki, ale wcale nie była pewna czy zda ustną maturę. Pomyślała, ze może gdyby była z nauczycielem sam na sam, bez obecności całej klasy, to łatwiej byłoby jej się przemóc. Koleżanka poleciła jej korepetytorkę, z której sama była bardzo zadowolona i już następnego dnia Kasia umówiła się na pierwszą lekcję. Pani nauczycielska rzeczywiście okazała się bardzo solidna: nie traciła czasu i od razu wyciągnęła przygotowany wcześniej zestaw zadań. Mimo, że pracowały przez całą godzinę, Kasia miała wrażenie, ze był to stracony czas i nie umówiła się na następną lekcję.

Oczywistym błędem popełnionym przez korepetytorkę była nieznajomość własnej uczennicy. Jasne, trudno znać kogoś, kogo się widzi po raz pierwszy, ale zanim zgodzimy się na współpracę warto dowiedzieć się czego się od nas oczekuję. Inaczej skąd mamy wiedzieć czy w ogóle mamy chęć się podjęć takiego zlecenia. Co zrobimy, kiedy na pierwszej lekcji uczeń oznajmi, że chce szlifować wymowę amerykańską, a my nie mamy o niej pojęcia, bo całe życie wałkujemy brytyjską? Żeby spełnić oczekiwania ucznia, najpierw musimy je poznać. Nie ma możliwości, żeby (dobrze!) uczyć uczniów od przedszkola po liceum przy użyciu tych samych metod i materiałów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog dla nauczycieli i lektorów języka angielskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dla nauczycieli języka angielskiego. Pomysły na lekcje angielskiego dla dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog dla nauczycieli języka angielskiego; gotowe materiały do prowadzenia lekcji, pomysły, inspiracje.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wrzucam dzisiaj prezentacje, które możecie wykorzystać podczas lekcji online w kl. 1. Dzisiejszy temat to TOYS. Lekcje przygotowane są na ok. 30 min.

Prezentacja 1 zawiera:

wprowadzenie zabawek

pytania do historyjki "The Missing skateboard"

zabawa w naśladowanie zabawek

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 2 zawiera:

linki do ćwiczeń i filmików utrwalających nazwy zabawek

wprowadzenie przyimków miejsca: on, in, under

ćwiczenie dialogu "Can I have a ....?"

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 3 zawiera:

wprowadzenie nazw materiałów: paper, plastic, wood, metal

zabawy utrwalające nazwy materiałów "What's next?" i układanie liter

pytania do historyjki o Pingu i Pongu

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 4 zawiera:

powtórzenie zabawek, materiałów, przyimków

Do ściągnięcia TUTAJ

Zdjęcia ze slajdów pochodzą z podręcznika Tiger 1, wyd. Macmillan oraz ze strony Super Simper Songs.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jutro w mojej szkole obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kropki. Z tej też okazji stworzyłam kartę pracy polegającą na wypełnianiu lu...

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejny zestaw kart do drukowania. Tym razem tematem przewodnim są pomieszczenia w domu i ich wyposażenie. Pomysł wykorzystuję w klasach 1 i 2 SP. Każda karteczka ze zdaniami zawiera...

# data[].attributes.attachment_link.title
Head Full of Ideas - Angielski dla dzieci, blog dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteś nauczycielką lub lektorką angielskiego? Szukasz świeżych pomysłów i inspiracji do zajęć z uczniami? Cześć! Jestem Marysia i stworzyłam Head Full of Ideas z myślą o Tobie. Pomogę Ci rozbudzić wyobraźnię i pokażę, jak za pomocą prostych, kreatywnych narzędzi uatrakcyjnić lekcje angielskiego dla dzieci w wieku 2-8 lat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
blog dla nauczycieli angielskiego / blog for teachers of English as a foreign language esl / lekcje język angielski w przedszkolu / nauka metodyk

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Myślę, ze łatwiej byłoby odpowiedzieć co było pierwsze: jajko czy kura. Ilu uczniów, tyle oczekiwań, a może nawet więcej, gdy w przypadku młodszych dzieci w grę wchodzą jeszcze oczekiwania rodziców. Jak często zdarzało Wam się - gdy sami chodziliście do szkoły - że ten sam nauczyciel był postrzegany przez różne osoby w zupełnie inny sposób. Dla jednych jego żarty były zabawne, dla innych - żenujące. Dla jednych był solidny i wymagający - dla innych sztywny i nudny. Po raz kolejny zaobserwowałam ten dysonans na studiach, kiedy ogromnym powodzeniem cieszyło się seminarium wykładowcy, u którego osobiście przenigdy nie chciałabym pisać pracy. Ile osób, tyle opinii. Nie zmienimy się jak bogin z Harry'ego Pottera, żeby dogodzić każdemu uczniowi. Jednak jeśli zależy nam żeby swoją pracę wykonywać dobrze, a skoro tu jesteście na pewno tak jest, warto pamiętać o kilku cechach, po których możemy rozpoznać „dobrego korepetytora" (i nauczyciela!).

Kasia była nieśmiałą dziewczyną i chociaż lubiła angielski, nie mogła się przemóc by odezwać się na lekcji. Z gramatyki i pisania miała same piątki, ale wcale nie była pewna czy zda ustną maturę. Pomyślała, ze może gdyby była z nauczycielem sam na sam, bez obecności całej klasy, to łatwiej byłoby jej się przemóc. Koleżanka poleciła jej korepetytorkę, z której sama była bardzo zadowolona i już następnego dnia Kasia umówiła się na pierwszą lekcję. Pani nauczycielska rzeczywiście okazała się bardzo solidna: nie traciła czasu i od razu wyciągnęła przygotowany wcześniej zestaw zadań. Mimo, że pracowały przez całą godzinę, Kasia miała wrażenie, ze był to stracony czas i nie umówiła się na następną lekcję.

Oczywistym błędem popełnionym przez korepetytorkę była nieznajomość własnej uczennicy. Jasne, trudno znać kogoś, kogo się widzi po raz pierwszy, ale zanim zgodzimy się na współpracę warto dowiedzieć się czego się od nas oczekuję. Inaczej skąd mamy wiedzieć czy w ogóle mamy chęć się podjęć takiego zlecenia. Co zrobimy, kiedy na pierwszej lekcji uczeń oznajmi, że chce szlifować wymowę amerykańską, a my nie mamy o niej pojęcia, bo całe życie wałkujemy brytyjską? Żeby spełnić oczekiwania ucznia, najpierw musimy je poznać. Nie ma możliwości, żeby (dobrze!) uczyć uczniów od przedszkola po liceum przy użyciu tych samych metod i materiałów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog dla nauczycieli i lektorów języka angielskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dla nauczycieli języka angielskiego. Pomysły na lekcje angielskiego dla dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.title
Head Full of Ideas - Angielski dla dzieci, blog dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteś nauczycielką lub lektorką angielskiego? Szukasz świeżych pomysłów i inspiracji do zajęć z uczniami? Cześć! Jestem Marysia i stworzyłam Head Full of Ideas z myślą o Tobie. Pomogę Ci rozbudzić wyobraźnię i pokażę, jak za pomocą prostych, kreatywnych narzędzi uatrakcyjnić lekcje angielskiego dla dzieci w wieku 2-8 lat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog | Karolina Lubas - English Teacher | Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
blog dla nauczycieli angielskiego / blog for teachers of English as a foreign language esl / lekcje język angielski w przedszkolu / nauka metodyk

# data[].attributes.attachment_link.description
Witaj na moim blogu. Mam na imię Aniela i pomagam nauczycielom w przygotowywaniu kreatywnych i efektywnych lekcji języka obcego. Na moim blogu znajdziesz pomysły na pracę z uczniami w każdym wieku i na każdym poziomie zaawansowania. Będzie mi miło, jeśli zostawisz feedback w postaci komentarza pod postem/pomysłem, z którego skorzystałeś/aś w swojej pracy.

# data[].attributes.attachment_link.description
blog dla anglistów, angielski, nauczyciel angielskiego, uczę angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Weblog publishing tool from Google, for sharing text, photos and video.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog | Karolina Lubas - English Teacher | Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.description
blog o języku angielskim, angielski dla dzieci, londonopoly, angielski przez gry i zabawy, blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z czym kojarzy się Wam jesień? Dla mnie jesień to kolorowe liście na chodnikach, które jak dziecko rozgarniam stopami, spadające kasztany oraz języki. Zastanawiacie się dlaczego języki? Śpieszę z wyjaśnieniem. Od trzech lat, we wrześniu, razem z grupą innych blogerów językowo-kulturowych organizujemy akcję " Miesiąc Języków". I pomimo, iż akcja powstała dla uczczenia Dnia Języków Obcych, blogerzy postanowili świętować nieco dłużej i przez cały miesiąc publikują dla Was posty związane z językami całego świata.

W tegorocznej edycji "Miesiąca Języków" blogerzy będą pisać o podobieństwach między językiem polskim lub Polską, a krajem lub językiem, o których piszą na swoich blogach. To będzie bardzo językowy miesiąc. Ja nie mogę się doczekać.

# data[].attributes.attachment_link.description
Z czym kojarzy się Wam jesień? Dla mnie jesień to kolorowe liście na chodnikach, które jak dziecko rozgarniam stopami, spadające kasztany oraz języki. Zastanawiacie się dlaczego języki? Śpieszę z wyjaśnieniem. Od trzech lat, we wrześniu, razem z grupą innych blogerów językowo-kulturowych organizujemy akcję " Miesiąc Języków".

# data[].attributes.attachment_link.title
ENGLISHAKE - Język angielski. Na co dzień.

# data[].attributes.attachment_link.description
My nauczyciele doskonale wiemy ile trzeba poświecić czasu, by przygotować się do lekcji, bo przecież każdy z nas chce jak najlepiej dla swoich uczniów i

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczanie angielskiego dzieci - praca i pasja.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jestem pewna, że większość z was słyszała już o dwumiesięczniku dla anglistów Get Creative. Ja po raz pierwszy przeczytałam recenzję na jego temat już jakiś czas temu, ale dopiero teraz udało mi się go dostać w swoje ręce i jestem załamana..., że nastąpiło to tak późno:)

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog dla nauczycieli języka angielskiego; gotowe materiały do prowadzenia lekcji, pomysły, inspiracje.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wrzucam dzisiaj prezentacje, które możecie wykorzystać podczas lekcji online w kl. 1. Dzisiejszy temat to TOYS. Lekcje przygotowane są na ok. 30 min.

Prezentacja 1 zawiera:

wprowadzenie zabawek

pytania do historyjki "The Missing skateboard"

zabawa w naśladowanie zabawek

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 2 zawiera:

linki do ćwiczeń i filmików utrwalających nazwy zabawek

wprowadzenie przyimków miejsca: on, in, under

ćwiczenie dialogu "Can I have a ....?"

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 3 zawiera:

wprowadzenie nazw materiałów: paper, plastic, wood, metal

zabawy utrwalające nazwy materiałów "What's next?" i układanie liter

pytania do historyjki o Pingu i Pongu

Do ściągnięcia TUTAJ

Prezentacja 4 zawiera:

powtórzenie zabawek, materiałów, przyimków

Do ściągnięcia TUTAJ

Zdjęcia ze slajdów pochodzą z podręcznika Tiger 1, wyd. Macmillan oraz ze strony Super Simper Songs.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jutro w mojej szkole obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kropki. Z tej też okazji stworzyłam kartę pracy polegającą na wypełnianiu lu...

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
blog dla nauczycieli angielskiego / blog for teachers of English as a foreign language esl / lekcje język angielski w przedszkolu / nauka metodyk

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog | Karolina Lubas - English Teacher | Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.description
Weblog publishing tool from Google, for sharing text, photos and video.

# data[].attributes.attachment_link.description
Witaj na moim blogu. Mam na imię Aniela i pomagam nauczycielom w przygotowywaniu kreatywnych i efektywnych lekcji języka obcego. Na moim blogu znajdziesz pomysły na pracę z uczniami w każdym wieku i na każdym poziomie zaawansowania. Będzie mi miło, jeśli zostawisz feedback w postaci komentarza pod postem/pomysłem, z którego skorzystałeś/aś w swojej pracy.

# data[].attributes.attachment_link.description
blog o języku angielskim, angielski dla dzieci, londonopoly, angielski przez gry i zabawy, blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
blog o języku angielskim, angielski dla dzieci, londonopoly, angielski przez gry i zabawy, blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Lorem ipsum dolor, sit amet consectetur adipisicing elit. Reiciendis, cupiditate eligendi laboriosam vitae voluptatem quo hic itaque, laborum exercitationem consequatur corrupti, ipsum, et beatae quia magnam. Perferendis adipisci nam officiis numquam voluptatum fuga expedita temporibus facilis consequuntur quae nemo hic sequi consectetur quaerat aperiam, eveniet, ab commodi error ad, quasi.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prawdopodobnie większość z Was ma zakupione prezenty, jednak mimo wszystko chciałabym podzielić się moimi pomysłami na świąteczne upominki, które kupiłam w tym roku dla dzieci w mojej rodzinie 😉 Książeczki w j.angielskim dla najmłodszych i tych starszych- myślę, że zawsze będą świetnym pomysłem. Uwielbiam czytać książeczki mojemu synkowi, dlatego w tym roku przed świętami również [...]

Dzisiejszy post jest o moich ulubionych świątecznych piosenkach . Wybrałam TOP 5, które zawsze były i są hitem na moich zajęciach. Uwielbiam je słuchać i śpiewać z moimi uczniami jak i również z moim synkiem w domu 😉 1. Hello Reindeer! Idealna piosenka na powitanie w grudniu. W piosence spotykamy oczywiście renifera, bałwanka i [...]

Serdecznie dziękuję, że odwiedziłaś/eś mojego bloga. Jest to mój pierwszy post i w związku z tym, że dzisiaj jest 6 grudnia chciałabym podzielić się materiałami w mojej ulubionej tematyce, czyli świątecznej. Uwielbiam ten cały okres przedświąteczny oraz zajęcia, na których mówimy o świętach....po prostu uwielbiam 🙂 Dlatego też w tym roku postanowiłam przygotować karty obrazkowe, [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczycielka Angielskiego - Tell me and I forget, teach me and I may remember, involve me and I learn.

# data[].attributes.attachment_link.description
Prawdopodobnie większość z Was ma zakupione prezenty, jednak mimo wszystko chciałabym podzielić się moimi pomysłami na świąteczne upominki, które kupiłam w tym roku dla dzieci w mojej rodzinie 😉 Książeczki w j.angielskim dla najmłodszych i tych starszych- myślę, że zawsze będą świetnym pomysłem. Uwielbiam czytać książeczki mojemu synkowi, dlatego w tym roku przed świętami również [...]

# data[].attributes.attachment_link.description
Gry do nauki języków obcych, podręczniki do samodzielnej nauki języka angielskiego oraz porady i pomysły dla osób uczących się języka i dla nauczycieli.

# data[].attributes.attachment_link.description
m.in. angielski, niemiecki, hiszpański online - efektywnie i z polotem! Słówka, zagwozdki językowe, niuanse i APLIKACJE.

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog z inspiracjami i pomysłami DIY dla kreatywnych nauczycielek przedszkola.

# data[].attributes.headline
English Workshop - język angielski zawodowy

# data[].attributes.subject
English Workshop - język angielski zawodowy

# data[].attributes.attachment_link.title
Magdalena Ślawska - Język angielski zawodowy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prawdopodobnie większość z Was ma zakupione prezenty, jednak mimo wszystko chciałabym podzielić się moimi pomysłami na świąteczne upominki, które kupiłam w tym roku dla dzieci w mojej rodzinie 😉 Książeczki w j.angielskim dla najmłodszych i tych starszych- myślę, że zawsze będą świetnym pomysłem. Uwielbiam czytać książeczki mojemu synkowi, dlatego w tym roku przed świętami również [...]

Dzisiejszy post jest o moich ulubionych świątecznych piosenkach . Wybrałam TOP 5, które zawsze były i są hitem na moich zajęciach. Uwielbiam je słuchać i śpiewać z moimi uczniami jak i również z moim synkiem w domu 😉 1. Hello Reindeer! Idealna piosenka na powitanie w grudniu. W piosence spotykamy oczywiście renifera, bałwanka i [...]

Serdecznie dziękuję, że odwiedziłaś/eś mojego bloga. Jest to mój pierwszy post i w związku z tym, że dzisiaj jest 6 grudnia chciałabym podzielić się materiałami w mojej ulubionej tematyce, czyli świątecznej. Uwielbiam ten cały okres przedświąteczny oraz zajęcia, na których mówimy o świętach....po prostu uwielbiam 🙂 Dlatego też w tym roku postanowiłam przygotować karty obrazkowe, [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczycielka Angielskiego - Tell me and I forget, teach me and I may remember, involve me and I learn.

# data[].attributes.attachment_link.description
Prawdopodobnie większość z Was ma zakupione prezenty, jednak mimo wszystko chciałabym podzielić się moimi pomysłami na świąteczne upominki, które kupiłam w tym roku dla dzieci w mojej rodzinie 😉 Książeczki w j.angielskim dla najmłodszych i tych starszych- myślę, że zawsze będą świetnym pomysłem. Uwielbiam czytać książeczki mojemu synkowi, dlatego w tym roku przed świętami również [...]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzisiaj zapraszam Was na wywiad z Beatą Budzyńską, która wymyśliła wspaniałe maty Kiddo. Moim zdaniem maty Kiddo to MUST HAVE każdego nauczyciela. Beata jest również założycielką grupy "Nauczyciele Angielskiego" na FB. Zapraszam do przeczytania wywiadu oraz KONKURSU z super nagrodami od www.playmeandlearn.com!

Hej Beata, opowiedz nam o sobie.

Czym zajmujesz się na co dzień?

Skończyłam filologię angielską, studia plastyczne oraz historię sztuki. Te dwa obszary moich zainteresowań cały czas są obecne w moim życiu w różnym stopniu. Ucząc staram się wykorzystać elementy działań twórczych, kreatywnych, takich jak drama, metoda projektu, gry i ich tworzenie. To jest dla mnie najciekawsze - praca z uczniem, ale na zasadzie jego autonomiczności, pobudzania wyobraźni i zabawy.

Skąd wziął się pomysł na maty Kiddo?

Zawsze chciałam zrobić grę. Jak się zabierałam za myślenie o grach, to zaraz wchodziłam w świat systemów totalnych. Potrzebne mi było takie uniwersum, które ja i każdy inny nauczyciel wykorzysta na wiele wiele sposobów. Gry składają się w warstwie mechaniki z informacji połączonych na planszy w siatki, systemy otwarte z metą/startem, czy zamknięte, jak np. Monopoly, informacja może też być kartą do gry. W moim projekcie bit informacji, taki jak litera, obraz, słowo potrzebował nowego odpornego nośnika. Wymyślenie tego nośnika, wytrzymałego na pracę z dzieckiem, bezpiecznego, trwałego, pozwalającego oddać dziecku inicjatywę i wyjść z poziomu siedzenia, zajęło mi dwa lata. Ostatecznie tym nośnikiem są gumowe zadrukowane na kolorowo maty Kiddo, w takim w miarę kompromisowym formacie A4. Można je układać w dowolny sposób, inspirując się zabawami i grami z całego świata. Czyli matami Kiddo można zagrać jak w ogromne Monopoly, szachy, każdą inną grę, można je zbierać, wymieniać, cokolwiek.

W czym maty Kiddo są lepsze od zwykłych flashacards?

Materiał sprawia, że nasz nośnik informacji, tzw. flashcard, jest niezwykle podatny na pomysłowość nauczyciela. Dzieci są dosłownie poruszone - wstają i całym ciałem są w procesie edukacji. Co jest oczywiste, jeśli myślimy o zabawach z piłką czy chustą na angielskim, teraz natomiast mamy też cały wachlarz zabaw ruchowych ze słówkami na obrazkach, z literami, a więc z zapisem, z ortografią. Możemy urozmaicić sytuacje komunikacyjne - karty można kupować jako warzywa, owoce, czy ubrania. Można je zamawiać w restauracji czy kolekcjonować, prosić o nie, rozmawiać na wylosowane tematy, porównywać, odnajdywać. Sky is the limit.

Co więcej - tak ogromnie trudny do zrozumienia aspekt nauczania języka, jak gramatyka, staje się dużo bardziej zrozumiały dzięki zwizualizowaniu i zgrywalizowaniu oraz dodaniu elementu ruchu. Możemy tworzyć na podłodze zdania będące wizualizacją jakiejś struktury. Uczyć czytania stopniowo łącząc karty obrazkowe z ułożonymi z kart literowych częściami zdania. Możemy unaoczniać prawa gramatyki. Jeśli dziecko przeniesie ręcznie operator, czy stworzy szyk przestawny, z pewnością to się lepiej utrwali w jego pamięci niż wykład. To już jest wówczas element zabawy, gry, przygody. Możemy tworzyć ćwiczenia ze słuchania, w których należy wyskakać dane zdanie, przerobić je, zmodyfikować, podać przykład. Możliwości jest tyle, ile zechcemy.

Ich gumowe wykończenie i miękkość zapewnia antypoślizg, można je też dać dzieciom bez ryzyka skaleczenia krawędzią, można je wynieść i biegać na nich po trawie czy chodniku, w butach bo piorą się łatwo w pralce.

Jakie tematy są dostępne w ofercie?

W ofercie dostępnych jest ponad 20 tematów słownikowych kart z obrazkami i napisem, w zestawach słów z tematu.

Dodatkowo stworzyliśmy karty alfabetyczne do nauki czytania, ortografii i gramatyki, ostatnio dołączyły do nich liczebniki.

Staramy się integrować słowa z podstawą programową szkoły podstawowej i przedszkola. Wprowadzamy często zmiany i nowe dodatkowe poszerzenia tematu w oparciu o sugestie klientów. Są też evergreeny, które zawsze cieszą się popularnością, np. zwierzątka afrykańskie czy wiejskie.

Ostatnio tworzymy bardzo popularne wśród dzieci karty, które nie tylko są nośnikiem słowa i je ilustrują, ale również składają się w większą konstrukcję do ułożenia, np. wielka buzia, postać człowieka czy mapa Australii ze zwierzątkami tego kraju. Mamy nadzieję stworzyć tym sposobem w kolejnych latach całą mapę świata z jego fauną.

Twoje top 5 zabaw z matami Kiddo

Jedna z moich ulubionych zabaw to na pewno Twister- pasuje do każdego tematu i budzi obłędną reakcję. Celem jest nie przewrócenie się i zachowanie równowagi podczas stania na poszczególnych matach w parze. Dzieci siadają wokół dywaniku, dwójka staje na środku. Muszą uważnie słuchać komend, np. first foot on carrot, second foot on beetroot, first hand on apple, head on tomato. Już maluszki z przedszkola dają radę i jest mnóstwo zabawy. Polecam też wszelkiego rodzaju rzuty do celu i nazywanie, sztafety z przynoszeniem wg komendy, szukanie kart i budowę zdań z przyimkami miejsca, możemy wymieniać bez końca. Na stronie sklepu jest i kanał , tam jest tych zabaw sporo. Większość znajdziemy w naszym , który można zakupić osobno. Szukam dobrych zabaw i zamieszczam je też na facebookowej grupie Flashcards Games Ideas . Polecam też nasz , gdzie często można wygrać maty lub uzyskać zniżki.

Czy są dostępne jakieś warsztaty z użyciem mat?

Tak, oczywiście. Można zaprosić mnie do współpracy warsztatowej z zakresu tworzenia gier z rzeczy codziennego użytku czy ekspresowego tworzenia improwizowanych zabaw dramowych i przedstawień. Można też wziąć udział w otwartych warsztatach Exciting Teaching , które prowadzę wraz z najlepszymi w Polsce trenerami nauki przez zabawę. Polecam też moje warsztaty dla dzieci i młodzieży z serii EnglishFunDay.com , które są bardzo widowiskową imprezą sportowo-językową i realizujemy je w całej Polsce.

Maty Kiddo w swoich warsztatach wykorzystują też Marysia Bursche z Head Full of Ideas , Monika Kapuśniak z Blog Otwarta Klasa , Kasia Niemiec z Learn How To Teach , oraz Edyta Pikulska i Karolina Jankowska z . Serdecznie polecam te trenerki i ich wspaniałe warsztaty, które odbywają się w całej Polsce. Każdy trener ma swoje pomysły na maty, więc zawsze będzie to nowe i kreatywne spojrzenie na nie. Wszyscy uczestnicy tych warsztatów w edycji 2017/2018 otrzymują od nas zniżkę 20%, po którą należy się zgłosić do mnie lub prowadzących.

Dla jakiego przedziału wiekowego są przeznaczone maty Kiddo?

Maty obrazkowe są przeznaczone dla dzieci od 3 do 10 roku życia. Alfabet i zabawy ortograficzne nadają się również dla młodzieży, która niezwykle aktywnie uczestniczy w sportowych zabawach na naszych maratonach EnglishFunDay.com , wówczas pracujemy w oparciu o słownictwo z własnego kursu szkolnego, my po prostu dodajemy do tego element gry i ruchu. Osoby pracujące z młodzieżą zachęcam do zapoznania się moim drugim systemem edukacyjnym o nazwie Town . Znów próbowałam dokonać niemożliwego i zgrywalizować cały kurs językowy. Chyba się udało - kurs sprawdza się w grupach nisko zmotywowanych, lekko przytłoczonych tradycyjną pracą z podręcznikiem. Polecam go na zajęcia dodatkowe, z grupami mieszanymi, kolonie czy douczanie na niwie rodzinnej z graczami na nie równych poziomach. Zabawa jest bardzo prosta, a jednocześnie daje uczniowi poczucie decyzyjości i autonomii w procesie uczenia sią. Zwiedzamy miasto na planszy i próbujemy pochwalić się swoją wiedzą językową. Uczeń wspierany jest podwójnym podręcznikiem - Help book do przygotowania się oraz Workbook do rozwiązywania zadań w grze. Można grać "na ostro", czyli rywalizować, lub wspólnie walczyć o punkty na czas. To drugie, kooperacyjne rozwiązanie pozwala pogodzić osoby z różnych poziomów językowych, np. bardzo zaawansowanego tatę, którego możemy zagiąć na idiomach, córkę z trzeciej klasy podstawówki, która zaczyna przygodę ze słówkami, brata z gimnazjum, który np. zna kilka czasów, oraz mamę, która chce odpowiadać tylko z konwersacji. Wszyscy razem mogą zawalczyć o pizzę, którą zjedzą po uzyskaniu np. 50 punktów w godzinę . Ciekawy pomysł na sobotnie popołudnie, jak sądzę

Chcielibyście nagrody od www.playmeandlearn.com? Zapraszam do konkursu.

Zasady są bardzo proste. Wystarczy pod wpisem na fanpage'u dodać komentarz "Biorę udział. Zapraszam ...." i oznaczyć jedną osobę. Osoby należące do grupy "Nauczyciele Angielskiego" mogą dodać komentarz pod postem na grupie. Jedna osoba może dodać jeden komentarz 😊

1 mini zestaw mat Kiddo (8 mat), 5 e-booków (do wyboru: British Post Office lub zabawy z Play me and learn), 5 zniżek 20% na jeden wybrany produkt dostępny na stronie www.playmeandlearn.com

1. Aby wziąć udział w konkursie, należy napisać komentarz pod wpisem na fanpage'u bloga o treści "Biorę udział. Zapraszam ..." i oznaczyć jedną osobę. Osoby należące do grupy "Nauczyciele Angielskiego" mogą zostawić komentarz pod postem na grupie. Jedna osoba może dodać jeden komentarz.

2. Nagroda wysyłana jest na terenie Polski na koszt i w sposób wybrany przez fundatora nagród.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hej Beata, opowiedz nam o sobie. Czym zajmujesz się na co dzień? Skończyłam filologię angielską, studia plastyczne oraz historię sztuki. Te dwa obszary moich zainteresowań cały czas są obecne w moim życiu w różnym stopniu. Ucząc staram się wykorzystać elementy działań twórczych, kreatywnych, takich jak drama, metoda projektu, gry i ich tworzenie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzisiaj zapraszam Was na wywiad z Beatą Budzyńską, która wymyśliła wspaniałe maty Kiddo. Moim zdaniem maty Kiddo to MUST HAVE każdego nauczyciela. Beata jest również założycielką grupy "Nauczyciele Angielskiego" na FB. Zapraszam do przeczytania wywiadu oraz KONKURSU z super nagrodami od www.playmeandlearn.com!

Hej Beata, opowiedz nam o sobie.

Czym zajmujesz się na co dzień?

Skończyłam filologię angielską, studia plastyczne oraz historię sztuki. Te dwa obszary moich zainteresowań cały czas są obecne w moim życiu w różnym stopniu. Ucząc staram się wykorzystać elementy działań twórczych, kreatywnych, takich jak drama, metoda projektu, gry i ich tworzenie. To jest dla mnie najciekawsze - praca z uczniem, ale na zasadzie jego autonomiczności, pobudzania wyobraźni i zabawy.

Skąd wziął się pomysł na maty Kiddo?

Zawsze chciałam zrobić grę. Jak się zabierałam za myślenie o grach, to zaraz wchodziłam w świat systemów totalnych. Potrzebne mi było takie uniwersum, które ja i każdy inny nauczyciel wykorzysta na wiele wiele sposobów. Gry składają się w warstwie mechaniki z informacji połączonych na planszy w siatki, systemy otwarte z metą/startem, czy zamknięte, jak np. Monopoly, informacja może też być kartą do gry. W moim projekcie bit informacji, taki jak litera, obraz, słowo potrzebował nowego odpornego nośnika. Wymyślenie tego nośnika, wytrzymałego na pracę z dzieckiem, bezpiecznego, trwałego, pozwalającego oddać dziecku inicjatywę i wyjść z poziomu siedzenia, zajęło mi dwa lata. Ostatecznie tym nośnikiem są gumowe zadrukowane na kolorowo maty Kiddo, w takim w miarę kompromisowym formacie A4. Można je układać w dowolny sposób, inspirując się zabawami i grami z całego świata. Czyli matami Kiddo można zagrać jak w ogromne Monopoly, szachy, każdą inną grę, można je zbierać, wymieniać, cokolwiek.

W czym maty Kiddo są lepsze od zwykłych flashacards?

Materiał sprawia, że nasz nośnik informacji, tzw. flashcard, jest niezwykle podatny na pomysłowość nauczyciela. Dzieci są dosłownie poruszone - wstają i całym ciałem są w procesie edukacji. Co jest oczywiste, jeśli myślimy o zabawach z piłką czy chustą na angielskim, teraz natomiast mamy też cały wachlarz zabaw ruchowych ze słówkami na obrazkach, z literami, a więc z zapisem, z ortografią. Możemy urozmaicić sytuacje komunikacyjne - karty można kupować jako warzywa, owoce, czy ubrania. Można je zamawiać w restauracji czy kolekcjonować, prosić o nie, rozmawiać na wylosowane tematy, porównywać, odnajdywać. Sky is the limit.

Co więcej - tak ogromnie trudny do zrozumienia aspekt nauczania języka, jak gramatyka, staje się dużo bardziej zrozumiały dzięki zwizualizowaniu i zgrywalizowaniu oraz dodaniu elementu ruchu. Możemy tworzyć na podłodze zdania będące wizualizacją jakiejś struktury. Uczyć czytania stopniowo łącząc karty obrazkowe z ułożonymi z kart literowych częściami zdania. Możemy unaoczniać prawa gramatyki. Jeśli dziecko przeniesie ręcznie operator, czy stworzy szyk przestawny, z pewnością to się lepiej utrwali w jego pamięci niż wykład. To już jest wówczas element zabawy, gry, przygody. Możemy tworzyć ćwiczenia ze słuchania, w których należy wyskakać dane zdanie, przerobić je, zmodyfikować, podać przykład. Możliwości jest tyle, ile zechcemy.

Ich gumowe wykończenie i miękkość zapewnia antypoślizg, można je też dać dzieciom bez ryzyka skaleczenia krawędzią, można je wynieść i biegać na nich po trawie czy chodniku, w butach bo piorą się łatwo w pralce.

Jakie tematy są dostępne w ofercie?

W ofercie dostępnych jest ponad 20 tematów słownikowych kart z obrazkami i napisem, w zestawach słów z tematu.

Dodatkowo stworzyliśmy karty alfabetyczne do nauki czytania, ortografii i gramatyki, ostatnio dołączyły do nich liczebniki.

Staramy się integrować słowa z podstawą programową szkoły podstawowej i przedszkola. Wprowadzamy często zmiany i nowe dodatkowe poszerzenia tematu w oparciu o sugestie klientów. Są też evergreeny, które zawsze cieszą się popularnością, np. zwierzątka afrykańskie czy wiejskie.

Ostatnio tworzymy bardzo popularne wśród dzieci karty, które nie tylko są nośnikiem słowa i je ilustrują, ale również składają się w większą konstrukcję do ułożenia, np. wielka buzia, postać człowieka czy mapa Australii ze zwierzątkami tego kraju. Mamy nadzieję stworzyć tym sposobem w kolejnych latach całą mapę świata z jego fauną.

Twoje top 5 zabaw z matami Kiddo

Jedna z moich ulubionych zabaw to na pewno Twister- pasuje do każdego tematu i budzi obłędną reakcję. Celem jest nie przewrócenie się i zachowanie równowagi podczas stania na poszczególnych matach w parze. Dzieci siadają wokół dywaniku, dwójka staje na środku. Muszą uważnie słuchać komend, np. first foot on carrot, second foot on beetroot, first hand on apple, head on tomato. Już maluszki z przedszkola dają radę i jest mnóstwo zabawy. Polecam też wszelkiego rodzaju rzuty do celu i nazywanie, sztafety z przynoszeniem wg komendy, szukanie kart i budowę zdań z przyimkami miejsca, możemy wymieniać bez końca. Na stronie sklepu jest i kanał , tam jest tych zabaw sporo. Większość znajdziemy w naszym , który można zakupić osobno. Szukam dobrych zabaw i zamieszczam je też na facebookowej grupie Flashcards Games Ideas . Polecam też nasz , gdzie często można wygrać maty lub uzyskać zniżki.

Czy są dostępne jakieś warsztaty z użyciem mat?

Tak, oczywiście. Można zaprosić mnie do współpracy warsztatowej z zakresu tworzenia gier z rzeczy codziennego użytku czy ekspresowego tworzenia improwizowanych zabaw dramowych i przedstawień. Można też wziąć udział w otwartych warsztatach Exciting Teaching , które prowadzę wraz z najlepszymi w Polsce trenerami nauki przez zabawę. Polecam też moje warsztaty dla dzieci i młodzieży z serii EnglishFunDay.com , które są bardzo widowiskową imprezą sportowo-językową i realizujemy je w całej Polsce.

Maty Kiddo w swoich warsztatach wykorzystują też Marysia Bursche z Head Full of Ideas , Monika Kapuśniak z Blog Otwarta Klasa , Kasia Niemiec z Learn How To Teach , oraz Edyta Pikulska i Karolina Jankowska z . Serdecznie polecam te trenerki i ich wspaniałe warsztaty, które odbywają się w całej Polsce. Każdy trener ma swoje pomysły na maty, więc zawsze będzie to nowe i kreatywne spojrzenie na nie. Wszyscy uczestnicy tych warsztatów w edycji 2017/2018 otrzymują od nas zniżkę 20%, po którą należy się zgłosić do mnie lub prowadzących.

Dla jakiego przedziału wiekowego są przeznaczone maty Kiddo?

Maty obrazkowe są przeznaczone dla dzieci od 3 do 10 roku życia. Alfabet i zabawy ortograficzne nadają się również dla młodzieży, która niezwykle aktywnie uczestniczy w sportowych zabawach na naszych maratonach EnglishFunDay.com , wówczas pracujemy w oparciu o słownictwo z własnego kursu szkolnego, my po prostu dodajemy do tego element gry i ruchu. Osoby pracujące z młodzieżą zachęcam do zapoznania się moim drugim systemem edukacyjnym o nazwie Town . Znów próbowałam dokonać niemożliwego i zgrywalizować cały kurs językowy. Chyba się udało - kurs sprawdza się w grupach nisko zmotywowanych, lekko przytłoczonych tradycyjną pracą z podręcznikiem. Polecam go na zajęcia dodatkowe, z grupami mieszanymi, kolonie czy douczanie na niwie rodzinnej z graczami na nie równych poziomach. Zabawa jest bardzo prosta, a jednocześnie daje uczniowi poczucie decyzyjości i autonomii w procesie uczenia sią. Zwiedzamy miasto na planszy i próbujemy pochwalić się swoją wiedzą językową. Uczeń wspierany jest podwójnym podręcznikiem - Help book do przygotowania się oraz Workbook do rozwiązywania zadań w grze. Można grać "na ostro", czyli rywalizować, lub wspólnie walczyć o punkty na czas. To drugie, kooperacyjne rozwiązanie pozwala pogodzić osoby z różnych poziomów językowych, np. bardzo zaawansowanego tatę, którego możemy zagiąć na idiomach, córkę z trzeciej klasy podstawówki, która zaczyna przygodę ze słówkami, brata z gimnazjum, który np. zna kilka czasów, oraz mamę, która chce odpowiadać tylko z konwersacji. Wszyscy razem mogą zawalczyć o pizzę, którą zjedzą po uzyskaniu np. 50 punktów w godzinę . Ciekawy pomysł na sobotnie popołudnie, jak sądzę

Chcielibyście nagrody od www.playmeandlearn.com? Zapraszam do konkursu.

Zasady są bardzo proste. Wystarczy pod wpisem na fanpage'u dodać komentarz "Biorę udział. Zapraszam ...." i oznaczyć jedną osobę. Osoby należące do grupy "Nauczyciele Angielskiego" mogą dodać komentarz pod postem na grupie. Jedna osoba może dodać jeden komentarz 😊

1 mini zestaw mat Kiddo (8 mat), 5 e-booków (do wyboru: British Post Office lub zabawy z Play me and learn), 5 zniżek 20% na jeden wybrany produkt dostępny na stronie www.playmeandlearn.com

1. Aby wziąć udział w konkursie, należy napisać komentarz pod wpisem na fanpage'u bloga o treści "Biorę udział. Zapraszam ..." i oznaczyć jedną osobę. Osoby należące do grupy "Nauczyciele Angielskiego" mogą zostawić komentarz pod postem na grupie. Jedna osoba może dodać jeden komentarz.

2. Nagroda wysyłana jest na terenie Polski na koszt i w sposób wybrany przez fundatora nagród.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hej Beata, opowiedz nam o sobie. Czym zajmujesz się na co dzień? Skończyłam filologię angielską, studia plastyczne oraz historię sztuki. Te dwa obszary moich zainteresowań cały czas są obecne w moim życiu w różnym stopniu. Ucząc staram się wykorzystać elementy działań twórczych, kreatywnych, takich jak drama, metoda projektu, gry i ich tworzenie.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
uczenie postaw społecznych poprzez angielski

# data[].attributes.attachment_link.description
uczenie wartości poprzez angielski, ciekawe pomysły na lekcje angielskiego, sposoby na motywowanie uczniów, uczenie postaw społecznych poprzez angielski, Katarzyna Wiącek

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog | Karolina Lubas - English Teacher | Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.description
m.in. angielski, niemiecki, hiszpański online - efektywnie i z polotem! Słówka, zagwozdki językowe, niuanse i APLIKACJE.

# data[].attributes.attachment_link.title
Blog | Karolina Lubas - English Teacher | Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.description
blog o języku angielskim, angielski dla dzieci, londonopoly, angielski przez gry i zabawy, blog dla nauczycieli języka angielskiego

# data[].attributes.body
angschool

# data[].attributes.body
Made by Kate
Made by Kate
Małe duże
Małe duże
Montenglish
Montenglish
Nauczycielka Angielskiego
Nauczycielka Angielskiego
One-to-One
One-to-One
Peek-a-Boo
Peek-a-Boo
Pencil and Bookmark
Pencil and Bookmark
Pomysły przy tablicy
Pomysły przy tablicy
Small Things With Great Heart
Small Things With Great Heart

add
Szkoła podstawowa 4-8
AngSchool - angielski w grach i quizach
AngSchool - angielski w grach i quizach
Big Ben English
Big Ben English
Creativity Killed the Class
Creativity Killed the Class
Easy Teaching Ideas
Easy Teaching Ideas
English Freak
English Freak
English-Nook
English-Nook
Englishake
Englishake
Ewa Szymkowiak
Ewa Szymkowiak
Extrovertic4Kids
Extrovertic4Kids
Funglish
Funglish
Hangielski
Hangielski
hummingbird els
hummingbird els
In a mine of ideas
In a mine of ideas
Karolina Lubas
Karolina Lubas
Kreatywne nauczanie języków obcych
Kreatywne nauczanie języków obcych
Londonopoly
Londonopoly
Made by Kate
Made by Kate
Montenglish
Montenglish
Ola Dykta
Ola Dykta
One-to-One
One-to-One
Pencil and Bookmark
Pencil and Bookmark
Small Things With Great Heart
Small Things With Great Heart

add
Liceum/Technikum
Authentic Teaching
Authentic Teaching
Creativity Killed the Class
Creativity Killed the Class
Funglish
Funglish
Englishake
Englishake
English with Ann
English with Ann
English Workshop - język angielski zawodowy
English Workshop - język angielski zawodowy
Enjoy English
Enjoy English
Get Engspired
Get Engspired
Karolina Lubas
Karolina Lubas
Ola Dykta
Ola Dykta
angschool 
angschool 

add
Dorośli
Angielski C2
Angielski C2
Angielska Herbata
Angielska Herbata
Authentic Teaching
Authentic Teaching
Beata Topolska
Beata Topolska
Englishake
Englishake
Get Engspired
Get Engspired
Ice Breaker
Ice Breaker
Karolina Lubas
Karolina Lubas
Kreatywne Lekcje - Anna Kozok
Kreatywne Lekcje - Anna Kozok
Londonopoly
Londonopoly
Niezbędnik Lektora
Niezbędnik Lektora
Pomysły przy tablicy
Pomysły przy tablicy
 
F
F

add