# data[].attributes.body
W latach 1918 - 1939 Polska graniczyła z Niemcami, ZSRR, Czechosłowacją, Litwą, Łotwą, Rumunią, Węgrami.

# data[].attributes.headline
Roman Dmowski ( ur. 9 sierpień 1864 r. zm. 2 styczeń 1939 r.) :

# data[].attributes.subject
Roman Dmowski ( ur. 9 sierpień 1864 r. zm. 2 styczeń 1939 r.) :

# data[].attributes.body
W 1889 r. został członkiem "Zetu" - Związku Młodzieży Polskiej oraz Ligi Polskiej. W 1892 r., wracając z Paryża, został aresztowany przez policję rosyjską podczas przekraczania granicy. Oskarżono go m.in. o udział w wielkiej manifestacji patriotycznej w Warszawie z okazji 100. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Kilka miesięcy spędził w stołecznej Cytadeli; wyszedł na wolność po wpłaceniu kaucji.Jesienią 1893 r. ogłoszono wyrok w jego sprawie. Po zaliczeniu mu pobytu w Cytadeli w poczet kary, otrzymał pięcioletni zakaz przebywania na terenie zaboru rosyjskiego, z czego pierwsze trzy lata spędzić miał pod dozorem policji. Miejscem jego pobytu stała się Mitawa, położona na południe od Rygi. W 1895 r. nielegalnie przekroczył granicę rosyjską i zamieszkał we Lwowie.
W następnym roku na zjeździe Ligi Narodowej w Budapeszcie wszedł w skład jej nowego kierownictwa, obok Jana Ludwika Popławskiego, Zygmunta Balickiego, Teofila Waligórskiego i Karola Raczkowskiego. W latach 1898-1900 trzykrotnie odwiedził Francję i Anglię, a także odbył podróż do Brazylii. W 1901 r. przeniósł się do Krakowa, przeprowadzając tam również "Przegląd Wszechpolski", którego był redaktorem naczelnym.
W opublikowanych w 1903 r. "Myślach nowoczesnego Polaka" przedstawił najważniejsze założenia ideowe nacjonalizmu polskiego. Pisał w nich m.in.: "Jestem Polakiem - to znaczy, że należę do narodu polskiego na całym jego obszarze i przez cały czas jego istnienia [...] Wszystko co polskie jest moje: niczego się wyrzec nie mogę. Wolno mi być dumnym z tego, co w Polsce jest wielkie, ale muszę przyjąć i upokorzenie, które spada na naród za to, co jest w nim marne".
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej podjął działania mające uniemożliwić realizację planów PPS dotyczących wywołania w Królestwie Polskim powstania z pomocą m.in. naczelnego dowództwa armii i rządu japońskiego. W tym celu w 1904 r. przybył do Tokio blisko dwa miesiące przed reprezentującym PPS Józefem Piłsudskim.
W latach 1905-1907 kierował redakcją "Gazety Polskiej", a od 1907 do 1909 r. był posłem do II i III Dumy Państwowej, pełniąc funkcję prezesa Koła Polskiego.
W wydanej w 1908 r. książce "Niemcy, Rosja i kwestia polska" dowodził, iż dla narodu polskiego zdecydowanie większe zagrożenie stanowią Niemcy niż Rosja, gdyż oprócz potęgi militarnej i wielkiego potencjału, mają one przewagę cywilizacyjną, która w sytuacji opanowania przez nich wszystkich ziem polskich groziłaby wynarodowieniem Polaków.
Po wybuchu I wojny światowej wszedł w skład utworzonego 25 listopada 1914 r. w Warszawie Komitetu Narodowego Polskiego, który reprezentując orientację prorosyjską, skupiał głównie przedstawicieli Narodowej Demokracji oraz Stronnictwa Polityki Realnej.
15 sierpnia 1917 r. został przewodniczącym powstałego w Lozannie Komitetu Narodowego Polskiego, który tworzyli politycy Narodowej Demokracji i Stronnictwa Polityki Realnej. KNP uznany został przez rząd francuski za oficjalną reprezentację Polski. W następnych miesiącach tę samą decyzję podjęły rządy Wielkiej Brytanii, Włoch i USA.
W 1919 r. wraz z Ignacym Paderewskim reprezentował Polskę na paryskiej konferencji pokojowej. 28 czerwca 1919 r. wspólnie z nim podpisał w jej imieniu Traktat Wersalski. 10 września 1919 r. złożył podpis pod traktatem koalicji z Austrią w Saint-Germain, który pozostawiał sprawę Galicji wschodniej zawieszoną.
W latach 1919-1922 był posłem na Sejm (wybrano go zaocznie podczas jego pobytu na konferencji w Paryżu). W 1920 r., w czasie wojny polsko-bolszewickiej, wszedł w skład Rady Obrony Państwa. W 1923 r. pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych w rządzie Wincentego Witosa.
Po przewrocie majowym 1926 r. założył opozycyjny wobec władz rządowych Obóz Wielkiej Polski, organizację o charakterze pozaparlamentarnym i ponadpartyjnym. Jej deklaracja ideowa, której był autorem, zakładała m.in. solidarność narodową, ścisły związek państwa z Kościołem katolickim oraz potrzebę kształtowania dyscypliny społecznej i obyczajowej.

W 1928 r. przekształcił Związek-Ludowo Narodowy w Stronnictwo Narodowe. Na początku lat trzydziestych utworzony przez niego OWP stał się organizacją masową (w 1932 r. liczyła około 120 tys. członków), stosującą radykalne metody walki politycznej i prowadzącą działalność bojówkarską, w głównej mierze antysemicką. W 1933 r. decyzją władz państwowych OWP został rozwiązany w całym kraju.

# data[].attributes.headline
Józef Piłsudski (ur. 5 grudzień 1067 r. zm. 12 maj 1935 r.) :

# data[].attributes.subject
Józef Piłsudski (ur. 5 grudzień 1067 r. zm. 12 maj 1935 r.) :

# data[].attributes.body
Jzef Piłsudski jest dziś uważany za jednego z najbardziej znaczących, a przy okazji najbardziej kontrowersyjnych z polskich polityków  w historii. Wiąże się to głównie z różną oceną jego działań podczas I wojny światowej, jak również po przejęciu przez niego władzy w wyniku zamachu stanu z roku 1926. Niewątpliwie jednak nie można odmówić mu jednej z najważniejszych ról podczas procesu formowania się państwa polskiego w listopadzie 1918 roku. Piłsudski był bowiem osobą, której udało się połączyć lokalne rządy polskie w jeden organizm polityczny, będący zalążkiem II Rzeczpospolitej.

Na sukces Piłsudskiego złożyło się kilka ważnych czynników. Po pierwsze, a także najbardziej oczywiste, cieszył się on już wtedy sławą bohatera wojennego, prowadzącego żołnierzy polskich do walki w Legionach, osoby, która była odpowiedzialna za pasmo sukcesów i chwalebnych zwycięstw podczas dopiero co zakończonej I wojny światowej. Piłsudski mógł liczyć na wierność swoich żołnierzy, znajdujących się w wielu organizacjach niepodległościowych. Oprócz tego Piłsudski był znanym działaczem socjalistycznym, mógł więc liczyć na poparcie swoich kolegów z partii pokrewnych mu ideowo. Oprócz weteranów Legionów poważną

# data[].attributes.body
- nowo powołany premier zapowiedział natychmiastowe zaprzestanie dodruku pieniędzy, a kwietniu 1924 roku przeprowadził reformę walutową i założył Bank Polski- inicjację nie zależną od struktur państwowych.
Akcje Banku wprowadzona na wolny rynek, a ich wykup umożliwił wprowadzenie nowej jednostki monetowej (złoty Polski) bez zagranicznej pomocy finansowej. Oprócz reformy walutowej podniesiono podatki, usprawniono administrację, wprowadzono oszczędności budżetowe m.in. zlikwidowano dotację do Polskich Kolei Państwowych.

# data[].attributes.body
https://quizlet.com/_3xnahj

# data[].attributes.body
https://edu.glogster.com/glog/polska-w-latach-1918-1922-r/2r1e84ho1hh

# data[].attributes.body
http://popplet.com/app/#/4355297