# data[].attributes.body
Internet of Behaviours gaat over het analyseren en gebruiken van data om gedrag te veranderen. Er wordt verwacht dat dit steeds meer wordt gebruikt in auto's zodat zelf-reidende auto's steeds beter worden

(source: Heliviewpms.net)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Toename van de inzet van Artificial Intelligence

Artificial Intelligence oftewel AI ontwikkelt zich meer en meer. AI zal een waardevoller hulpmiddel worden om ons te helpen met het analyseren en interpreteren van data. Het doel hiervan is om jouw leven en werkdag makkelijker te maken. Apparaten worden steeds slimmer: ze analyseren bijvoorbeeld bepaalde patronen van bezoekers, herkennen steeds meer taken en nemen vaker taken over van de mens. Voorbeelden hiervan zijn chatbots op websites, navigatie-apps en gepersonaliseerde e-mails.

Internet of Behaviors (IoB)

Data is tegenwoordig niet meer weg te denken. Het biedt inzicht en speelt daardoor een steeds grotere rol bij het nemen van beslissingen binnen organisaties. Internet of Behaviors gaat over het continu analyseren en gebruiken van data om gedrag te veranderen.

Gartner geeft als voorbeeld auto's die registreren hoe snel een automobilist optrekt en afremt en hoe snel deze rijdt. Een verzekeraar kan zo beoordelen of je een veilige rijder bent of niet en eventueel je premie hierop aanpassen. Gaat het om bedrijfsauto's, dan kunnen organisaties de data gebruiken om het rijgedrag en de veiligheid van medewerkers te optimaliseren.

Organisaties, maar ook jijzelf, krijgen zo dus een beter inzicht in individuele gedragspatronen. Denk aan het monitoren via gezichtsherkenning of mensen zich aan COVID-19 maatregelen houden en aan een smartwatch die jouw gezondheid in de gaten houdt.

Hyperautomatisering

Hyperautomatisering is een aanpak waarbij je eigenlijk alles wat je kunt automatiseren, automatiseert. Hierbij werken verschillende technologieën samen, zoals Artificial Intelligence, machine learning en robotic process automation (RPA). Zo kun je automatiseren wat voorheen niet geautomatiseerd kon worden. Ook complexe processen. Denk aan zelfrijdende auto's of aan digitale medewerkers (niet te verwarren met eenvoudige chatbots).

Veel organisaties maken nog steeds gebruik van een verscheidenheid aan (legacy) IT-systemen die niet altijd up-to-date zijn. Dat zorgt helaas voor onnodige kosten. Door zoveel mogelijk processen te automatiseren, stimuleer je de efficiëntie van de organisatie, de bedrijfsresultaten en de tevredenheid onder je klanten en medewerkers.

Het doorontwikkelen van cybersecurity

Een trend die zich blijft doorontwikkelen is cybersecurity. Nu we steeds meer zakelijk thuiswerken, vraagt dat om een flexibele security. Werkt iedereen binnen de organisatie altijd en overal, op ieder device veilig?

Cybercriminelen zitten vooral in deze tijd zeker niet stil. Daarom is het voor organisaties in 2021 zeer belangrijk om te kijken naar een goed beveiligd netwerk en een serieuze security-aanpak. Naar verwachting wordt er dit jaar veel geïnvesteerd in cloud, cloudwerkplekken en cybersecurity.

Distributed cloud

Gartner verwacht dat de toepassing van distributed cloud de komende jaren flink zal toenemen. Bij distributed cloud worden clouddiensten gedistribueerd naar verschillende fysieke locaties, terwijl de werking en het beheer de verantwoordelijkheid blijven van de public cloudprovider. Hierdoor breid je dus in feite de infrastructuur van een public cloud uit naar je lokale datacenter of eigen serverruimte. Voordeel daarvan is dat clouddiensten dichter naar de eindgebruiker gebracht worden. Dat versnelt de overdracht van data en kan kosten verlagen.

Gartner voorspelt dat organisaties al in 2022 de helft van hun data produceren en opslaan buiten traditionele datacenters of één centrale cloud.

Digital first

Op verschillende fronten ontstaat er een verschuiving naar digital first; onder andere:

Sales gaat de komende jaren naar digital first. Onderzoek van Gartner laat namelijk zien dat tegen 2025 80% van de B2B-salesinteracties tussen leveranciers en kopers zal plaatsvinden via digitale kanalen. Door de coronacrisis is dit proces versneld. Gesprekken en afspraken moesten immers ineens digitaal plaatsvinden.
Verder zal een digital first koophouding de norm worden, nu babyboomers met pensioen gaan en millennials doorgroeien naar belangrijke besluitvormingsposities. Met klanten die steeds meer digitaal leren en kopen, wordt Sales slechts een van de mogelijke verkoopkanalen. Kopers besteden nu al slechts 17% van hun tijd aan het ontmoeten van potentiële leveranciers, wanneer ze een aankoop overwegen. Met steeds minder face-to-face tijd gaan digitale kanalen meer en meer de boventoon voeren.

De pandemie heeft ook geleid tot een versnelde digitalisering van marketing. Fysieke evenementen zijn vervangen door online varianten zoals webinars en online klanten-/partnerdagen. En de podcast wordt omarmd. Daarmee kunnen organisaties toch hun boodschap naar buiten brengen. Deze manier van informatie delen is minder vluchtig dan bijvoorbeeld een social media post.

We gaan steeds meer toe naar bedrijfsmodellen die ervoor zorgen dat organisaties overal kunnen worden benaderd en ingeschakeld. Denk aan mobiele banken waar je alles regelt zonder fysieke interactie; van het openen van een rekening tot het overboeken van geld.

Doordat we het afgelopen jaar massaal moesten gaan thuiswerken, hebben medewerkers en werkgevers daar ook de voordelen van gemerkt. De verwachting is dan ook dat (gedeeltelijk) thuiswerken en flexwerken ook na de coronacrisis gemeengoed blijft. Dat vraagt om naadloze verbindingen met collega's en klanten. Budgetten gaan verschuiven van fysieke mobiliteit en werkplekken, naar digitale thuiswerkplekken. Op kantoren komen meer mogelijkheden om thuiswerkers te betrekken bij meetings op kantoor, bijvoorbeeld middels Huddle rooms voorzien van schermen.

Uitrol van 5G

Vorig jaar konden telecomproviders van start met de uitrol van hun 5G-netwerken. Dit jaar zal 5G dan ook steeds toegankelijker worden. De verwachting is dat we in 2021 al de eerste voordelen gaan merken. 5G is supersnel, waardoor je niet meer afhankelijk bent van wifi onderweg of op locatie. Ook kan 5G een miljoen apparaten per vierkante kilometer ondersteunen en met elkaar verbinden. Dat is tien keer meer dan 4G!

5G is niet alleen sneller en betrouwbaarder, je kunt er ook veilig aanzienlijke datavolumes mee verzenden. Maar de grootste winst zit 'm vooral in nieuwe toepassingen. Denk aan zelfsturende auto's, slimme straatverlichting en verkeerslichten, remote computing, operaties op afstand door een chirurg via een operatierobot en sensoren op patiënten die de arts waarschuwen als er iets mis is. Kortom: 5G gaat bijdragen aan verdere innovatie.

Hulp nodig bij leadgeneratie?
We helpen je graag. Lees meer over onze B2B Leadkwalificatie services, of over onze Digital Round Tables. Mail ons via commercieel@heliview.nl of bel ons op 076 - 800 6000. We kunnen jou ook bellen. Laat dan een bel-mij-terug verzoek achter.

# data[].attributes.attachment_link.description
Artificial Intelligence oftewel AI ontwikkelt zich meer en meer. AI zal een waardevoller hulpmiddel worden om ons te helpen met het analyseren en interpreteren van data. Het doel hiervan is om jouw leven en werkdag makkelijker te maken. Apparaten worden steeds slimmer: ze analyseren bijvoorbeeld bepaalde patronen van bezoekers, herkennen steeds meer taken en nemen vaker taken over van de mens.

# data[].attributes.body
Bij distributed cloud worden er verwacht dat clouddiensten worden gedistribueerd naar andere fysieke locaties. Terwijl de werking nog veranterwoordelijk blijft van de cloud-provider. Dit versnelt de overdracht van data en kan de kosten verlagen

(source: Heliviewpms.net)

# data[].attributes.body
De idee van een router die data verstuurt. Werd al als vroeg uitgevonden in 1966, echter de eerste in werking was in 1969. De eerste routers werden nog interface message processors genoemd (IMP's) en zijn als het ware een eerste router.

(source: wikipedia (engelse variant))

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A router is a networking device that forwards data packets between computer networks. Routers perform the traffic directing functions on the Internet. Data sent through the internet, such as a web page or email, is in the form of data packets. A packet is typically forwarded from one router to another router through the networks that constitute an internetwork (e.g. the Internet) until it reaches its destination node.

A router is connected to two or more data lines from different IP networks. When a data packet comes in on one of the lines, the router reads the network address information in the packet header to determine the ultimate destination. Then, using information in its routing table or routing policy, it directs the packet to the next network on its journey.

The most familiar type of IP routers are home and small office routers that simply forward IP packets between the home computers and the Internet. More sophisticated routers, such as enterprise routers, connect large business or ISP networks up to the powerful core routers that forward data at high speed along the optical fiber lines of the Internet backbone.

When multiple routers are used in interconnected networks, the routers can exchange information about destination addresses using a routing protocol. Each router builds up a routing table, a list of routes, between two computer systems on the interconnected networks.

The software that runs the router is composed of two functional processing units that operate simultaneously, called planes:

Control plane: A router maintains a routing table that lists which route should be used to forward a data packet, and through which physical interface connection. It does this using internal pre-configured directives, called static routes, or by learning routes dynamically using a routing protocol. Static and dynamic routes are stored in the routing table. The control-plane logic then strips non-essential directives from the table and builds a forwarding information base (FIB) to be used by the forwarding plane.

Forwarding plane: This unit forwards the data packets between incoming and outgoing interface connections. It reads the header of each packet as it comes in, matches the destination to entries in the FIB supplied by the control plane, and directs the packet to the outgoing network specified in the FIB.

A router may have interfaces for different types of physical layer connections, such as copper cables, fiber optic, or wireless transmission. It can also support different network layer transmission standards. Each network interface is used to enable data packets to be forwarded from one transmission system to another. Routers may also be used to connect two or more logical groups of computer devices known as subnets, each with a different network prefix.

Routers may provide connectivity within enterprises, between enterprises and the Internet, or between internet service providers' (ISPs') networks. The largest routers (such as the Cisco CRS-1 or Juniper PTX) interconnect the various ISPs, or may be used in large enterprise networks. Smaller routers usually provide connectivity for typical home and office networks.

All sizes of routers may be found inside enterprises. The most powerful routers are usually found in ISPs, academic and research facilities. Large businesses may also need more powerful routers to cope with ever-increasing demands of intranet data traffic. A hierarchical internetworking model for interconnecting routers in large networks is in common use.

Access, core and distribution

Access routers, including small office/home office (SOHO) models, are located at home and customer sites such as branch offices that do not need hierarchical routing of their own. Typically, they are optimized for low cost. Some SOHO routers are capable of running alternative free Linux-based firmware like Tomato, OpenWrt or DD-WRT.

Distribution routers aggregate traffic from multiple access routers. Distribution routers are often responsible for enforcing quality of service across a wide area network (WAN), so they may have considerable memory installed, multiple WAN interface connections, and substantial onboard data processing routines. They may also provide connectivity to groups of file servers or other external networks.

In enterprises, a core router may provide a collapsed backbone interconnecting the distribution tier routers from multiple buildings of a campus, or large enterprise locations. They tend to be optimized for high bandwidth, but lack some of the features of edge routers.

External networks must be carefully considered as part of the overall security strategy of the local network. A router may include a firewall, VPN handling, and other security functions, or these may be handled by separate devices. Routers also commonly perform network address translation which restricts connections initiated from external connections but is not recognized as a security feature by all experts. Some experts argue that open source routers are more secure and reliable than closed source routers because open-source routers allow mistakes to be quickly found and corrected.

Routing different networks

Routers are also often distinguished on the basis of the network in which they operate. A router in a local area network (LAN) of a single organisation is called an interior router. A router that is operated in the Internet backbone is described as exterior router. While a router that connects a LAN with the Internet or a wide area network (WAN) is called a border router, or gateway router.

Internet connectivity and internal use

Routers intended for ISP and major enterprise connectivity usually exchange routing information using the Border Gateway Protocol (BGP). RFC 4098 defines the types of BGP routers according to their functions:

Edge router (also called a provider edge router): Placed at the edge of an ISP network. The router uses Exterior Border Gateway Protocol (EBGP) to routers at other ISPs or large enterprise autonomous systems.

Subscriber edge router (also called a customer edge router): Located at the edge of the subscriber's network, it also uses EBGP to its provider's autonomous system. It is typically used in an (enterprise) organization.

Inter-provider border router: A BGP router for interconnecting ISPs that maintains BGP sessions with other BGP routers in ISP Autonomous Systems.

Core router: Resides within an Autonomous System as a back bone to carry traffic between edge routers.

Within an ISP: In the ISP's autonomous system, a router uses internal BGP to communicate with other ISP edge routers, other intranet core routers, or the ISP's intranet provider border routers.

Internet backbone: The Internet no longer has a clearly identifiable backbone, unlike its predecessor networks. See default-free zone (DFZ). The major ISPs' system routers make up what could be considered to be the current Internet backbone core. ISPs operate all four types of the BGP routers described here. An ISP core router is used to interconnect its edge and border routers. Core routers may also have specialized functions in virtual private networks based on a combination of BGP and Multi-Protocol Label Switching protocols.

Port forwarding: Routers are also used for port forwarding between private Internet-connected servers.

Voice, data, fax, and video processing routers: Commonly referred to as access servers or gateways, these devices are used to route and process voice, data, video and fax traffic on the Internet. Since 2005, most long-distance phone calls have been processed as IP traffic (VOIP) through a voice gateway. Use of access server-type routers expanded with the advent of the Internet, first with dial-up access and another resurgence with voice phone service.

Larger networks commonly use multilayer switches, with layer-3 devices being used to simply interconnect multiple subnets within the same security zone, and higher-layer switches when filtering, translation, load balancing or other higher-level functions are required, especially between zones.

The concept of an Interface computer was first proposed by Donald Davies for the NPL network in 1966. The same idea was conceived by Wesley Clark the following year for use in the ARPANET. Named Interface Message Processors (IMPs), these computers had fundamentally the same functionality as a router does today. The idea for a router (called at the time) initially came about through an international group of computer networking researchers called the International Networking Working Group (INWG). Set up in 1972 as an informal group to consider the technical issues involved in connecting different networks, it became a subcommittee of the International Federation for Information Processing later that year. These gateway devices were different from most previous packet switching schemes in two ways. First, they connected dissimilar kinds of networks, such as serial lines and local area networks. Second, they were connectionless devices, which had no role in assuring that traffic was delivered reliably, leaving that entirely to the hosts. This particular idea, the end-to-end principle, had been previously pioneered in the CYCLADES network.

The idea was explored in more detail, with the intention to produce a prototype system as part of two contemporaneous programs. One was the initial DARPA-initiated program, which created the TCP/IP architecture in use today. The other was a program at Xerox PARC to explore new networking technologies, which produced the PARC Universal Packet system; due to corporate intellectual property concerns it received little attention outside Xerox for years. Some time after early 1974, the first Xerox routers became operational. The first true IP router was developed by Ginny Strazisar at BBN, as part of that DARPA-initiated effort, during 1975-1976. By the end of 1976, three PDP-11-based routers were in service in the experimental prototype Internet.

The first multiprotocol routers were independently created by staff researchers at MIT and Stanford in 1981; the Stanford router was done by William Yeager, and the MIT one by Noel Chiappa; both were also based on PDP-11s. Virtually all networking now uses TCP/IP, but multiprotocol routers are still manufactured. They were important in the early stages of the growth of computer networking when protocols other than TCP/IP were in use. Modern Internet routers that handle both IPv4 and IPv6 are multiprotocol but are simpler devices than routers processing AppleTalk, DECnet, IP and Xerox protocols.

From the mid-1970s and in the 1980s, general-purpose minicomputers served as routers. Modern high-speed routers are network processors or highly specialized computers with extra hardware acceleration added to speed both common routing functions, such as packet forwarding, and specialized functions such as IPsec encryption. There is substantial use of Linux and Unix software-based machines, running open source routing code, for research and other applications. The Cisco IOS operating system was independently designed. Major router operating systems, such as Junos and NX-OS, are extensively modified versions of Unix software.

The main purpose of a router is to connect multiple networks and forward packets destined either for directly attached networks or more remote networks. A router is considered a layer-3 device because its primary forwarding decision is based on the information in the layer-3 IP packet, specifically the destination IP address. When a router receives a packet, it searches its routing table to find the best match between the destination IP address of the packet and one of the addresses in the routing table. Once a match is found, the packet is encapsulated in the layer-2 data link frame for the outgoing interface indicated in the table entry. A router typically does not look into the packet payload, but only at the layer-3 addresses to make a forwarding decision, plus optionally other information in the header for hints on, for example, quality of service (QoS). For pure IP forwarding, a router is designed to minimize the state information associated with individual packets. Once a packet is forwarded, the router does not retain any historical information about the packet.

The routing table itself can contain information derived from a variety of sources, such as a default or static routes that are configured manually, or dynamic entries from routing protocols where the router learns routes from other routers. A default route is one that is used to route all traffic whose destination does not otherwise appear in the routing table; this is common - even necessary - in small networks, such as a home or small business where the default route simply sends all non-local traffic to the Internet service provider. The default route can be manually configured (as a static route), or learned by dynamic routing protocols, or be obtained by DHCP.

A router can run more than one routing protocol at a time, particularly if it serves as an autonomous system border router between parts of a network that run different routing protocols; if it does so, then redistribution may be used (usually selectively) to share information between the different protocols running on the same router.

Besides making a decision as to which interface a packet is forwarded to, which is handled primarily via the routing table, a router also has to manage congestion when packets arrive at a rate higher than the router can process. Three policies commonly used in the Internet are tail drop, random early detection (RED), and weighted random early detection (WRED). Tail drop is the simplest and most easily implemented; the router simply drops new incoming packets once buffer space in the router is exhausted. RED probabilistically drops datagrams early when the queue exceeds a pre-configured portion of the buffer, until a pre-determined max, when it drops all incoming packets reverting to tail drop. WRED can be configured to more readily drop packets dependent on the type of traffic.

Another function a router performs is traffic classification and deciding which packet should be processed first. This is managed through QoS, which is critical when Voice over IP is deployed, so as not to introduce excessive latency.[citation needed ]

Yet another function a router performs is called policy-based routing where special rules are constructed to override the rules derived from the routing table when a packet forwarding decision is made.

Some of the functions may be performed through an application-specific integrated circuit (ASIC) to avoid overhead of scheduling CPU time to process the packets. Others may have to be performed through the CPU as these packets need special attention that cannot be handled by an ASIC.[citation needed ]

# data[].attributes.attachment_link.description
A router is a networking device that forwards data packets between computer networks. Routers perform the traffic directing functions on the Internet. Data sent through the internet, such as a web page or email, is in the form of data packets.

# data[].attributes.body
De idee, en ontwikkelingen voor de eerste smartphone kwam 20 jaar later ne de ontwikkeling van een mobiele telefoon. Hij werdt ontwikkeld door IBM in 1992. Met de naam IBM Simon. het was eerst maar een prototype. Maar in 1994 konden mensen eindelijk zelf een voor hun zelf kopen

(source: isgeschiedenis.nl)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In de laatste week van juli 2014 gaat de productie van de iPhone 6 van start. De eerste iPhone werd in 2007 op de markt gebracht en werd onmiddellijk een groot succes. De smartphone business is één van de meest competitieve bedrijfstakken die er is , waarbij alle fabrikanten elkaar proberen af te troeven met de nieuwste technologische snufjes. Inmiddels zijn we allemaal gewend aan de luxe van onze smartphone, maar sinds wanneer gebruiken we deze mobiele telefoons eigenlijk?

Smartphone

Bijna twintig jaar na de uitvinding van de eerste mobiele telefoon door Martin Cooper in 1973 werd in 1992 de eerste smartphone ontwikkeld. Een smartphone onderscheidt zich van een normale mobiele telefoon door de toegevoegde programma's aan de telefoon. Hierdoor kun je niet alleen bellen met de smartphone, maar kunnen er ook spellen worden gespeeld en agenda's worden ingevuld op de smartphone. De term smartphone ontstond in 1997 toen Ericsson de nieuwe mobiel GS 88 Penelope omschreef als een Smart Phone.

Eerste smartphone Simon

De eerste smartphone genaamd de IBM Simon Personal Communicator werd tijdens de COMDEX computer en technologieshow in Las Vegas geïntroduceerd. Frank Canova, werkzaam bij International Business Machines Inc. (IBM), was de architect van de nieuwe mobiele telefoon. De codenaam van dit prototype was Angler en de telefoon kon naast bellen onder andere e-mails versturen en ontvangen. Daarnaast had de telefoon een adresboek, een agenda, een wereldklok, rekenmachine en kon er met een stiluspen gewerkt worden op het scherm.

Technologie tegen een hoge prijs

De versie die IBM op de COMDEXshow had getoond was slechts een prototype. Toen er veel aandacht kwam voor de uitvinding besloten ze over te gaan tot de werkelijke productie van de telefoon. In mei 1994 was Simon dan eindelijk te koop voor het grote publiek, maar wel tegen een hoge prijs. Voor 899 dollar kon men een Simon kopen met een bijbehorend tweejarig contract, of men kon het toestel los aanschaffen voor 1099 dollar. Vanwege de prijs werd de smartphone van IBM echter nog geen grote hit aangezien de meeste mensen de aanschaf van het apparaat niet konden betalen.

Groeiende concurrentie op de smartphonemarkt

In 1996 kwam er concurrentie op de markt. Nokia begon ook met de ontwikkeling van smartphones, waaronder hun eerste smartphone de Nokia 9000. De smartphones in de jaren negentig waren eigenlijk allen een combinatie van een mobiele telefoon met PDA-functies. De smartphones bestonden soms letterlijk uit twee delen: een telefoon en een PDA. In 1999 wist Qualcomm de PDA-taken van de mobiel compleet te integreren in de CDMA Digital PCS Smartphone. In 2000 gebruikte Ericsson voor het eerst de titel smartphone bij de branding van de nieuwe telefoon Ericsson R380.

Android VS Apple

Na het millennium werden de smartphones door verschillende bedrijven steeds verder uitgewerkt. In 2007 kwam Apple Inc. voor het eerst met de Iphone. De iPhone werd een grote hit doordat het grote touchscreen met de vinger kon worden gebruikt in plaats van met een toetsenbord of stilus. Na het succes van de iPhone werd in 2008 de eerste telefoon met het Android-besturingssysteem geïntroduceerd, namelijk de HTC Dream. Het Android-besturingssysteem werd ontwikkeld door Andy Rubin en werd mede gefinancierd door Google. Vanaf 2010 werd Android steeds succesvoller en was de concurrentieoorlog tussen Apple en Android in volle gang. Tot op heden is de strijd tussen de twee populairste besturingssystemen nog niet beslecht.

# data[].attributes.attachment_link.description
In de laatste week van juli 2014 gaat de productie van de iPhone 6 van start. De eerste iPhone werd in 2007 op de markt gebracht en werd onmiddellijk een groot succes. De smartphone business is één van de meest competitieve bedrijfstakken die er is , waarbij alle fabrikanten elkaar proberen af te troeven met de nieuwste technologische snufjes.

# data[].attributes.body
In 1985 kwam voor het eerste van microsoft de eerste windows. Een grafische omgeving voor een computer. Om het te runnen hadden mensen op hun computer MS-dos 2.0 hebben. Dat ook een programma is gemaakt door windows. En maar 256 KB aan ram

(source Wikipedia)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Windows 1.0 was de eerste grafische interface van Microsoft voor personal computers. Microsoft Windows kwam, met veel vertraging, in 1985 op de markt.

Geschiedenis

In dit jaar stelde VisiCorp, op de informaticabeurs Comdex, Visi On voor. VisiCorp was de producent van VisiCalc en concurrent van Microsoft op het vlak van gebruikerssoftware. Met Visi On maakte VisiCorp zijn introductie op de markt van de besturingssystemen. Visi On was de eerste grafische gebruikersschil voor pc's. Het was een systeem op basis van vensters dat bovenop MS-DOS liep en de gebruiker een grafische gebruikersomgeving aanbood. Door met de muis op uitklappende menu's te klikken, konden programma's worden gestart en kon de computer worden beheerd. Dit in tegenstelling tot MS-DOS, waarbij voor alle handelingen de opdrachtprompt nodig was.

Bij Microsoft was de productvoorstelling van Visi On de aanzet om ook zelf met de ontwikkeling van een grafische gebruikersschil te beginnen. Men spreekt over een grafische multitasking interface voor MS-DOS. De grafische schil van Microsoft werd door de ontwikkelaars Interface Manager gedoopt.

Onder druk van de marketingafdeling werd Windowing manager omgedoopt tot Microsoft Windows. De oorsprong van de naam "Windows" ligt bij de informaticapers. In alle persartikelen die over Visi On en gelijkaardige systemen werden geschreven, sprak men steeds van windowing system, windowing shell, windowing manager.

Microsoft Windows 1.0 werd met een enorme hype aangekondigd op de grote Comdex-computerbeurs in november 1983. Dit terwijl men binnen Microsoft zeer goed wist dat het product niet af was en zeker niet geleverd zou kunnen worden ( Vapourware). Bedoeling van deze marketingcampagne was Windows te lanceren als concurrent van VisiCorps Visi On. De grafische schil van VisiCorp was in 1983, in tegenstelling tot Microsoft Windows, wel een afgewerkt product. Microsoft slaagde in zijn missie en wist grote klanten te overtuigen niet in de VisiCorpboot te stappen, maar te wachten op de release van Microsoft Windows.

Pas op 20 november 1985 kon Microsoft Windows in de handel gebracht worden. Op de verpakking van Windows 1.0 stond dat het in 256 kB geheugen moest kunnen draaien, maar een recensent van de New York Times schreef: Het draaien van Windows in 512 kB is vergelijkbaar met het schenken van stroop op de Zuidpool.

Deze eerste versie van Microsoft Windows was geen groot succes. Het programma leed aan het kip-en-eisyndroom. Het ontbreken van grote applicaties voor Windows zorgde ervoor dat het bedrijfsleven zich niet meteen geroepen voelde om over te schakelen naar deze grafische uitbreiding van MS-DOS. Bovendien konden de vensters elkaar niet overlappen, omdat dit principe door Apple gepatenteerd was.

Benodigdheden

MS-DOS 2.0, 256 kB RAM en 2 double-sided floppydisks of een harde schijf.

Toepassingen

Windows 1.0 bevatte toepassingen waarvan een aantal nog steeds bij Microsoft Windows meegeleverd worden:

Cardfile (een kaartenbak)

Clipboard

Control panel (configuratiescherm)

Kalender (waarin afspraken vastgelegd konden worden)

Kladblok (voor eenvoudige tekst zonder opmaak)

Klok (een grafische klok met wijzers)

Paint (een tekenprogramma)

Rekenmachine (eenvoudige rekenmachine, zonder wetenschappelijke functies)

Reversi (een spel)

Write (een tekstverwerker)

# data[].attributes.attachment_link.description
Windows 1.0 was de eerste grafische interface van Microsoft voor personal computers. Microsoft Windows kwam, met veel vertraging, in 1985 op de markt. In dit jaar stelde VisiCorp, op de informaticabeurs Comdex, Visi On voor. VisiCorp was de producent van VisiCalc en concurrent van Microsoft op het vlak van gebruikerssoftware.

# data[].attributes.body
De eerste versie van Unix werd ontwikkeld in 1969, en uitgebracht in 1971. gemaakt in assembleertaal, werd het uiteindelijk compleet herschreven in 1973 in C. De eerste echte Linux versie die zou gemaakt worden kwam echter pas op in 1991. Maar zou pas een echt werkende functionele kernel worden pas in 1992/1993.

(Source wikipedia)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Linux is een familie van open-source-, Unix-achtige besturingssystemen gebaseerd op de Linuxkernel. De verschillende Linuxvarianten worden Linuxdistributies genoemd en zijn meestal gratis verkrijgbaar. De Linuxkernel wordt verspreid onder de GNU General Public License (GPL). Omdat Linuxdistributies in de regel gebruikmaken van het GNU-besturingssysteem, de standaard-C-bibliotheek en voldoen aan de POSIX-standaard, wordt het geheel ook wel GNU/Linux genoemd.

Zie Unix voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het besturingssysteem Unix werd in 1969 door Ken Thompson, Dennis Ritchie, Douglas Mcllroy en Joe Ossanna van AT&T Bell Laboratories ontwikkeld. Unix werd voor het eerst uitgegeven in 1971, het was toen volledig geschreven in een assembleertaal, een normaal gebruik in die tijd. In 1973 werd Unix - toen heel vooruitstrevend - door Dennis Ritchie volledig herschreven in de programmeertaal C (met uitzonderingen voor de kernel en I/O). De beschikbaarheid van een besturingssysteem geschreven in een hogere programmeertaal zorgde voor een gemakkelijkere overgang naar verschillende computerplatforms.

Door een juridisch probleem waardoor AT&T de broncode moest openstellen voor iedereen die het vroeg, groeide Unix vlug en werd het gebruikt door academische instituten en zaken. In 1984 scheidden de wegen van AT&T en Bell Laboratories. Vrij van de juridische problemen die ervoor zorgden dat de licentie voor iedereen vrij te verkrijgen was, begon Bell met het verkopen van Unix als een niet- vrij product.

Zie GNU voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1984 nam de Amerikaan Richard M. Stallman het initiatief tot het GNU-project, dat de ontwikkeling behelsde van een compleet, op Unix gelijkend besturingssysteem. Met een groep vrijwilligers, uitmondend in de Free Software Foundation, ging Stallman aan de slag.

Na enkele jaren waren er veel goede en vrije hulp-, ontwikkelings- en toepassingsprogramma's beschikbaar onder de GNU-vlag. Deze onderdelen van het GNU-project, zoals de macro-verwerker m4, de compiler gcc (voor C en andere programmeertalen) en de teksteditor emacs, werden al snel populair op andere Unix-achtige systemen. Maar de kernel van het nieuwe systeem (die inmiddels bekendstaat als Hurd) was veel moeilijker te ontwerpen dan verwacht en ontbrak nog.

In 1991 wilde de Fin Linus Torvalds, die op de universiteit kennis had gemaakt met Unix, ook een soortgelijk besturingssysteem hebben om thuis te gebruiken. Omdat commerciële pakketten te duur waren, was hij genoodzaakt Minix te gebruiken. Al snel voldeed dit besturingssysteem niet meer en besloot hij zijn eigen besturingssysteem te maken. Zijn eerste versie was niet echt een bruikbaar besturingssysteem, maar meer een speeltje voor hackers en programmeurs. Al snel werden er andere ontwikkelaars aangetrokken tot Linus' project en zo groeide Linux al snel uit tot een volledig productief besturingssysteem.

Linux is in feite geen volledig besturingssysteem, maar omvat alleen de kernel. De kernel zorgt er onder andere voor dat software en hardware kunnen samenwerken. Torvalds heeft alleen de kernel gemaakt en heeft als software bestaande GNU-software gebruikt. De kernel werd aangepast zodat de GNU-software hierop kon werken. Daarom wordt het besturingssysteem ook wel GNU/Linux genoemd. In de loop der jaren is er echter steeds meer niet-GNU-software bij gekomen (zoals software onder de BSD-licentie) en is volgens sommigen de naam GNU/Linux dan ook minder van toepassing. Essentiële onderdelen als glibc, fileutils en gcc zijn echter nog steeds GNU. Het volledige systeem wordt meestal kortweg Linux genoemd. Bovendien zijn er systemen (zoals vele embedded systemen) waar boven op de Linuxkernel geen GNU-tools gebruikt worden, waardoor de naam GNU/Linux dan helemaal niet van toepassing is.

In 1992 en 1993 groeide Linux uit tot een volledig functionele kernel en kreeg het ook steeds meer aandacht. Verschillende bedrijven begonnen eigen distributies te ontwikkelen. In 1994 kwamen de eerste nummers uit van het tijdschrift Linux Journal.

Sinds versie 1.0 van de Linuxkernel in 1994 is uitgekomen, is de kernel sterk verbeterd en stabieler geworden. Linux wordt inmiddels door veel bedrijven verkozen boven andere besturingssystemen en dit vooral in de servermarkt. Ook voor embedded toepassingen zoals in mobiele telefoons is Linux populair en verder draaien 92% van de 500 snelste computers ter wereld op Linux. De grootste Linuxgebruiker is Google, met meer dan 2.500.000 servers.

Er is een verschil tussen het besturingssysteem en de kernel. De basisonderdelen van een Linuxsysteem, zoals basistoepassingen, bibliotheken, compilers en hulpprogramma's, houden zich aan de POSIX-standaarden. Vaak zijn dit GNU-implementaties, maar ook alternatieven zoals Busybox en µClibc zijn mogelijk. Van de kernel bestaan vele versies, die volgens een bepaald systeem genummerd worden. Meer informatie daarover staat onder Linuxkernel.

Daarnaast heeft Linux op desktop- pc's tegenwoordig meestal een grafische gebruikersomgeving, draaiend onder het X Window System. Er zijn verscheidene van deze met elkaar concurrerende grafische omgevingen, waarvan de populairste GNOME (van het GNU-project) en KDE zijn; veel distributies bevatten beide. Onlangs zijn deze omgevingen voorzichtig toenadering tot elkaar gaan zoeken en wordt de samenwerking tussen de onder deze omgevingen draaiende programma's langzaam verbeterd.

Om Linux te kunnen installeren op een thuiscomputer of server, kan men gebruikmaken van zogenaamde distributies. Zo'n distributie bestaat uit een verzameling basistoepassingen, bibliotheken en een Linuxkernel, vergezeld van een set installatieprogramma's, het X Window System en meestal een hoop extra programmatuur. Zulke distro's zijn vaak toegespitst op een bepaald toepassingsdoel. Bij sommige commerciële distributies, zoals bij Red Hat Enterprise Linux en Ubuntu, is er ondersteuning tegen betaling beschikbaar. De distributie is daarentegen meestal gratis: gebruikers kunnen optioneel helpdeskondersteuning en handleidingen aanschaffen.

Sommige Linuxgebruikers verenigen zich in GUG's, GLUG's en LUG's, respectievelijk GNU Users Group, GNU/Linux Users Group en Linux Users Group.

Linux werd historisch gezien voornamelijk gebruikt als serversysteem voor bedrijven. Op desktopgebied heeft Linux nog geen sterke positie weten te veroveren: in 2012 had Linux een marktaandeel van 1,18% volgens NetMarketShare. Een belangrijke reden hiervoor is dat de meeste computers met een vooraf geïnstalleerde versie van het Windowsbesturingssysteem verkocht worden. Hierdoor is Windows het vertrouwde besturingssysteem voor de meeste eindgebruikers. Het reeds aanwezige besturingssysteem waarvoor men betaalde bij aankoop zelf vervangen of laten vervangen door een Linuxdistributie die afwijkt van de vertrouwde gebruikerservaring is een stap die slechts weinig eindgebruikers zetten. Een mogelijke reden hiervan was dat Linux niet makkelijk geconfigureerd kan worden bij gebruik van minder gangbare hardwareonderdelen. Inmiddels is dit ook sterk verbeterd.

Op servergebied heeft Linux een uitstekende positie: het marktaandeel is aanzienlijk en vooral voor websites is Linux marktleider. Het Linuxmarktaandeel is echter niet eenvoudig af te leiden vanuit de verkoopcijfers van serverhardware, omdat in de regel Windows geïnstalleerd wordt.

De installatie en verwijdering van software wordt in de meeste distributies afgehandeld door speciaal voor dit doeleinde ontwikkelde software: de pakketbeheersoftware. Dit stelt een gebruiker in staat om een keuze te maken uit duizenden pakketten die specifiek voor de betreffende distributie geconfigureerd zijn.

Linux wordt veel gebruikt in combinatie met Apache, MySQL en PHP, en Perl of Python. Deze combinatie van software wordt LAMP genoemd en is de basis van veel internetservers door de eenvoudige verkrijgbaarheid en open structuur.

Omwille van de lage kosten, hoge configureerbaarheid en beschikbaarheid op diverse platformen, wordt Linux ook meer en meer gebruikt op embedded systemen; men spreekt dan van embedded Linux. Mogelijke toepassingen zijn te vinden binnen settopboxen voor televisie, mobiele telefoons, routenavigatiesystemen en mobiele apparaten zoals pda's. Linux wordt zo een concurrent van Symbian voor mobiele telefoons, en een alternatief voor Windows Mobile en Palm OS op handheld devices. Ook Googles besturingssysteem Android (voor smartphones en tablets) is op Linux gebaseerd. Chromebook, dat op Chrome OS met Linux-kernel draait, domineert de Amerikaanse onderwijsmarkt. Antivirussoftware op een Chromebook is niet nodig - Google heeft Chrome OS en Chromebooks ontworpen zodat ze de virussen zoals op Windows praktisch niet kunnen krijgen.

Ook op supercomputers wordt Linux steeds populairder. Op de TOP500-lijst van supercomputers van juni 2012 draaide 90% van de snelste computers op Linux.

Bijna elk land kent wel zijn eigen Linux Magazine. Het Nederlandse blad Linux Magazine wordt uitgegeven door Reshift Digital.

Bronnen, noten en/of referenties

1. Volgens een onderzoek van IDC uit 2002 vormde Linux 25% van de besturingssystemen voor nieuwe servers Artikel Telegraph

2. Janet, Hope, Biobazaar: The Open Source Revolution and Biotechnology. Harvard University Press (30-06-2009), pp. 428. ISBN 9780674026353. Geraadpleegd op 06-05-2017.

3. Door NetMarketShare - marktaandelen besturingssystemen op de desktop Marktaandeel live, stand eerste week 2012: 1,39%

4. Door Net Applications geschat op basis van browserstatistieken, stand eerste week 2012: 1,29%.

5. W3Techs, Analyse marktaandeel serverbesturingssystemen medio 2011

6. W3Techs, Verklaring voor complexiteit berekenen Linuxmarktaandeel servermarkt

7. https://cbookreviewguide.com/chromebook-virus-and-antivirus-software/

8. Ng, Alfred, How Chromebooks became the go-to laptops for security experts. CNet (28 March 2018). Geraadpleegd op 29 March 2018.

# data[].attributes.attachment_link.description
Linux is een familie van open-source-, Unix-achtige besturingssystemen gebaseerd op de Linuxkernel. De verschillende Linuxvarianten worden Linuxdistributies genoemd en zijn meestal gratis verkrijgbaar. De Linuxkernel wordt verspreid onder de GNU General Public License (GPL). Omdat Linuxdistributies in de regel gebruikmaken van het GNU-besturingssysteem, de standaard-C-bibliotheek en voldoen aan de POSIX-standaard, wordt het geheel ook wel GNU/Linux genoemd.

# data[].attributes.body
VoiP is een service dat je toelaatte om te bellen via een internet connectie. In plaats van een analoge telefoonlijn. De eerste telefoonlijn kwam in 1995

(source: wikipedia)

# data[].attributes.body
Microsoft Azure is een service gemaakt door microsoft. De service kwam voor het eerst in werking in 2010. En sinds dan beidt het verschillende software aan om te proberen. Gemaakt voor het bouwen, testen, beheren en het neerzetten van applicaties.

(source wikipedia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Microsoft Azure Platform (voorheen: Windows Azure Platform) is een cloud computing-platform van Microsoft waarmee een aantal internetdiensten aangeboden kan worden via het internet of binnen de omgeving van het eigen bedrijf. Microsoft wil hiermee de concurrentie aangaan met andere cloudsystemen die software as a service (SaaS) aanbieden, zoals Google Compute Engine van Google en EC2 van Amazon. Deze software hoeft niet geïnstalleerd te worden op de computer van de gebruiker, alles gebeurt via het web; aan de server-kant. Ook toegang tot bestanden en mappen gebeurt via een web-interface, er zijn APIs beschikbaar of er is toegang mogelijk middels andere protocollen, zoals: FTP, SFTP en SSH. Het Azure Services Platform gebruikt een aangepast besturingssysteem Microsoft Azure om een cluster van servers te beheren die in het datacenter van Microsoft staan.

Community Technology Preview (CTP)

CTP was de proefperiode voor Microsoft Azure van 2008 tot 2010. Tijdens de CTP konden softwareontwikkelaars gratis de Microsoft Azure SDK en de Windows Azure Tools voor Microsoft Visual Studio downloaden om een cloudomgeving te simuleren op hun eigen systeem. Als ze zich inschreven voor het CTP-programma kregen ze tijdelijk gratis toegang tot de Azure Platform Services om die te testen en Microsoft te helpen bij het debuggen. Sinds 1 februari 2011 is de uiteindelijke versie van Microsoft Azure op de markt. Ontwikkelaars moeten nu de vastgelegde prijzen betalen als ze verder gebruik willen maken van de diensten.

Het platform levert vijf diensten:

De diensten kunnen zowel los van elkaar als gecombineerd worden gebruikt. Zo kan een organisatie bijvoorbeeld ervoor kiezen enkel gebruik te maken van de computerkracht van Windows Azure en de data op eigen servers op te slaan, of alleen gebruikmaken van SQL Azure voor de opslag van data, maar alle applicaties op eigen servers te draaien.

Windows Azure is zoals eerder gezegd het besturingssysteem waar Microsoft gebruik van maakt om de servers in zijn datacenter te beheren. Windows Azure zorgt voor twee belangrijke functies: berekeningen voor en opslag op internet- of cloudapplicaties. Waar mogelijk wordt gebruikgemaakt van aparte applicaties (instances) voor verbinding met Azure en voor berekening. De bestanden worden in Azure niet opgeslagen volgens een relationeel systeem, maar als binaire blobs', tabellen of queues. Mensen die de mogelijkheden van relationele databases nodig hebben kunnen gebruikmaken van de SQL Services.

SQL Azure is de naam voor een groep cloud-gebaseerde technieken om met relationele en andere types data te werken. Een eerste techniek is SQL Azure Database, wat niets anders is dan een DBMS binnen de cloud. De databases worden opgeslagen in de Microsoft datacenters en kunnen door verschillende applicaties op verschillende apparaten worden aangesproken. "Huron" Data Sync zorgt zoals de naam al zegt voor synchronisatie tussen de databases van de gebruiker, die vaak op verschillende geografische locaties staan, en SQL Azure Database. Op die manier is de gebruiker er zeker van dat zijn databases altijd up to date zijn.

Azure AppFabric is het derde belangrijke onderdeel van Microsoft Azure Services. De andere onderdelen zorgen voor het uitvoeren van applicaties en de opslag van data, de Azure AppFabric zorgt voor de toegang tot en veilige verbinding met applicaties en data. Ook .Net Services bestaan uit twee delen: Access Control Service en Service Bus. Met Access Control Service wordt op basis van de identiteit van een gebruiker (of applicatie) bepaald welke rechten die gebruiker heeft op data en software binnen de cloud of binnen een bedrijf.

Service Bus zorgt voor een veilige end-point verbinding. Wanneer een organisatie bijvoorbeeld software van binnen haar bedrijf beschikbaar wil maken op het internet, kan ze een beroep doen op de Service Bus om daar de end-points voor de verbindingen met de software te zetten. Die end-points hebben meestal de vorm van een gewone URL. Een buitenstaander kan een rechtstreekse verbinding maken met de software door gebruik te maken van die URL's en de organisatie hoeft geen poorten open te stellen in haar firewall om die toegang mogelijk te maken.

Live Services hebben te maken met het delen van persoonlijke gebruikersgegevens en worden meestal niet gebruikt in een professionele omgeving.

Zowel SharePoint als Dynamics CRM Services hebben te maken met samenwerking in een professionele situatie. SharePoint is een platform dat wordt gebruikt voor contacten tussen organisaties, Dynamics CRM wordt gebruikt voor contacten tussen een organisatie en haar klanten.

Externe links

# data[].attributes.attachment_link.description
Microsoft Azure Platform (voorheen: Windows Azure Platform) is een cloud computing-platform van Microsoft waarmee een aantal internetdiensten aangeboden kan worden via het internet of binnen de omgeving van het eigen bedrijf. Microsoft wil hiermee de concurrentie aangaan met andere cloudsystemen die software as a service (SaaS) aanbieden, zoals Google Compute Engine van Google en EC2 van Amazon.