# data[].attributes.body
Sistem Tulisan Palava

Tulisan Pallava berasal dari India (Selatan) sekitar abad ke-4 hingga ke-9 masihi.

Tulisan ini dibawa oleh Hindu semasa mereka tiba di kawasan-kawasan Melayu seperti Sriwijaya dan Palembang (Nik Safiah Karim, 2010).

Tulisan Pallava banyak menerima pengaruh bahasa Sanskrit kerana menjadi bahasa pentadbiran dan ilmu pengetahuan pada ketika itu.

Penyebaran tulisan dan bahasa Hindu ini terhad kepada golongan istana sahaja kerana tiada kemudahan asas untuk mengajar rakyat membaca dan menulis.

Sistem Tulisan Pallava berasaskan masyarakat India dan agama Hindu.

Tulisan Pallava terbahagi kepada dua jenis:

Pallava Awal

Pallava Kemudian

Perbezaan antara dua jenis tulisan ini ialah aksara Pallava Awal ditulis besar-besar, manakala Pallava Kemudian menggunakan aksara yang sama tinggi.

Tulisan Pallava lebih kompleks berbanding tulisan rumi disebabkan adanya sistem simbol bagi gabungan bunyi

# data[].attributes.body
ANGKA GILIRAN : 2024042310058

NO. KAD PENGENALAN : 060709130166

KUMPULAN : BAHASA MELAYU (SK 3) PPISMP

KOD DAN NAMA KURSUS : BMMB 1-74 SEJARAH DAN PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

NAMA PENSYARAH : PUAN CHRISTINA ANAK AKING

TARIKH HANTAR : 18 OKTOBER 2024

# data[].attributes.body
Anda hendaklah menginterpretasikan dalam bentuk e-Portfolio secara individu.

e-Portfolio hendaklah merangkumi perkara-perkara berikut;

1. Sejarah perkembangan sistem tulisan dalam bahasa Melayu

ii. Pejabat Karang-Mengarang, Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa dan ASAS 50

iii. Bahasa Melayu dalam sistem pendidikan

iv. Bahasa Melayu moden

v. Cabaran dan masa depan bahasa Melayu dalam pendidikan, pentadbiran kerajaan dan kerancuan bahasa di media sosial

# data[].attributes.body
Perkembangan bahasa Melayu terbahagi kepada 3 peringkat, iaitu bahasa Melayu kuno, bahasa Melayu klasik, dan bahasa Melayu moden. Kemajuan  bahasa Melayu kuno bermula pada zaman kegemilangan kerajaan Siriwijaya iaitu kira-kira pada abad ke-7 hingga abad ke-13. Kemajuannya terbukti apabila bahasa Melayu mampu menjadi lingua franca serta bahasa dalam pentadbiran. Penemuan batu-batu bersurat telah menjadi bukti kepada kewujudan bahasa ini. Sebagai contoh, batu bersurat di Kedukan Bukit, Palembang (683SM).

Seterusnya ialah bahasa Melayu klasik. Bahasa Melayu klasik bermula pada abad ke-14 hingga abad ke-19. Bahasa Melayu pada zaman ini, banyak dipengaruhi oleh bahasa Arab kerana penyebaran agama Islam secara meluas di Nusantara. Bahasa Melayu ini berkembang pesat pada Zaman kerajaan Melay Melaka (1403-1511). Penggunaan bahasa Melayu klasik ini juga boleh dibuktikan melalui penemuan batu-batu bersurat sebagai contoh penemuan batu bersurat di Kuala Berang, Kuala Terengganu.

Akhir sekali ialah, bahasa Melayu moden. Bahasa ini bermula pada abad ke-19 hingga sekarang. Bahasa Melayu moden ini berasaskan pembaharuan yang dibawa oleh Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi atau lebih dikenali sebagai Abdullah Munsyi. Abdullah Munsyi membuat pembaharuan dalam bahasa Melayu melalui karya-karyanya sebagai contoh, karya Kitab Adat Segala Raja-raja Melayu dalam Segala Negeri (1837).

Tuntasnya, perkembangan bahasa Melayu telah melalui pelbagai fasa atau peringkat dan diakhiri dengan peringkat bahasa Melayu moden. Dalam tugasan ini saya akan memberi penerangan peringkat-peringkat yang dilalui oleh bahasa Melayu ini dengan lebih terperin

# data[].attributes.body
CONTOH TULISAN KAWI

Tulisan kawi berbentuk kursif pada peringkat awalnya.

Tulisan ini kebiasaannya ditulis pada:

Atas kulit-kulit kayu

Daun-daun lontar

Kepingan logam

Batu-batu bersurat

Tulisan ini digunakan pada batu bersurat di Joreng (1179M) dan Padang Lawas (1213M) yang terletak di Tapanuli, Sumatera Utara.

# data[].attributes.body
Asal Usul Tulisan Kawi

Tulisan Kawi atau Aksara Jawa Kuno adalah turunan aksara Brahmi Pallava yang pernah digunakan di wilayah Asia Tenggara.

Digunakan oleh orang Melayu sejak abad ke-8 hingga ke-16.

Aksara ini digunakan untuk menulis bahasa Sanskrit serta bentuk-bentuk kuno bahasa-bahasa Kuno, Sunda dan Melayu.

Tulisan Kavi ini juga berasal dari bahasa Sanskrit yang bermaksud penyair.

Perkembangan Tulisan Kawi

Tulisan Kawi berkembang daripada tulisan Pallava dari selatan India & digunakan untuk menulis bahasa Sanskrit dan Jawa Kuno.

Perbezaan antara tulisan Kawi dan tulisan Jawi ialah ia mementingkan suku kata berbanding huruf.

Huruf-Huruf Tulisan Kawi

Memiliki sekitar 47 huruf, namun ada segelintir huruf yang bentuk dan penggunaannya kurang dikenal pasti.

Setiap huruf menggambarkan sebuah suku kata dengan vokal yang dapat diubah kepada tanda baca.

Aksara Kawi memiliki bentuk subskrip huruf yang digunakan dalam menulis konsonan.

# data[].attributes.body
Tulisan Jawi wujud sekitar tahun 1300M di Kepulauan Melayu.

Perkembangan tulisan ini berhubung kait dengan ketibaan pedangang-pedagang Islam terutamanya dari Parsi dan Timur Tengah.

Penggunaan tulisan Jawi merupakan faktor utama yang memangkin kebangkitan bahasa Melayu sebagai serantau di samping penyebaran agama Islam.

Bahasa Melayu dalam tulisan Jawi merupakan bahasa perantaraan seluruh lapisan masyarakat, baik para raja, bangsawan, ilmuwan agama mahupun orang keramaian, di samping menjadi lambang tradisi kebudayaan dan tamadun Melayu.

Tulisan Jawi digunakan secara meluas di negeri-negeri kesultanan Melaka, Johor, Brunei, Sulu, Patani, Acheh dan Ternate seawal abad ke-15, untuk tujuan surat-menyurat diraja, titah-perintah puisi dan juga kaedah perhubungan utama sesama saudagar di pelabuhan Melaka.

SEJARAH PERKEMBANGAN TULISAN JAWI

Tulisan Jawi digunakan secara meluas di negeri-negeri kesultanan Melaka, Johor, Brunei, Sulu, Patani, Acheh dan Ternate seawal abad ke-15.

Pada akhir abad ke 8 H dan muncul satu kuasa iaitu Melaka yang ditegakkan oleh Parameswara yang kemudiannya memeluk agama islam dan menukar namanya kepada Sultan Iskandar Syah pada 812 H.

Di Pulau Jawa Islam mula didakwahkan sejak 803 H oleh seorang pendakwah yang juga seorang wali yang bernama Maulana Malik Ibrahim.

Kedatangan Islam bukan sahaja berupaya mengubah agama dan kepercayaan masyarakat di kepulauan Melayu tetapi juga aspek yang lain seperti budaya yang lain turut berubah.

Di samping pengayaan istilah dengan kemasukan istilah Arab/Parsi - Islam, bahasa Melayu telah menjadi bahasa perantaraan penyampaian Islam di seluruh kepulauan Melayu.

PERKEMBANGAN SISTEM EJAAN JAWI

Peringkat pertama:

1. Menggunakan tulisan dan sistem ejaan Arab sepenuhnya

2. Hilangkan tanda baris tetapi kekalkan ejaan dan huruf

3. Mewujudkan huruf-huruf saksi

4. Menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama dan kedua

Peringkat kedua:

Berkembang kepada beberapa pedoman dan panduan yang dirangka oleh orang perseorangan atau pertubuhan:

Hejaan P.Bm.P.B. Diraja

Ejaan Jawi Za'ba

SIstem Ejaan Dian

Pedoman Ejaan Jawi yang disempurnakan

# data[].attributes.body
BUKTI PENEMUAN TULISAN KAWI

Penemuan Batu Nisan Ahmad Majnun (1463M) di Pengkalan Kempas, Sungai Ujung, Negeri Sembilan.

Terdapat tulisan Kawi dan Jawi dimana membuktikan kedatangan pengaruh Islam ke Tanah Melayu.

# data[].attributes.body
Sistem Ejaan Za'ba merupakan sistem yang pertama dalam sistem ejaan rumi Bahasa Melayu yang disusun oleh orang berbangsa Melayu pada tahun 1933 dan telah tersiar dalam Sistem Ejaan Melayu Jawi-Rumi 1949.

Sistem Ejaan Wilkinson yang dipakai sebelum ini terdapat beberapa kelemahan. Maka, sistem Ejaan Rumi Za'ba telah diperkenalkan untuk memantapkan lagi sistem ejaan Rumi dalam bahasa Melayu.

Sistem ejaan ini telah dihasilkan di SITC (Maktab Perguruan Sultan Idris).

Sistem ejaan ini juga telah disusun dan diperkemas dalam jangka masa beberapa tahun dan termuat dalam beberapa buah buku pedoman bahasa terbitan Pejabat Karang Mengarang SIT seperti Ilmu Bahasa Melayu Penggal I (1926), Pelita Bahasa Melayu Penggal I (1941) dan Daftar Ejaan Melayu (Jawi-Rumi)(1949).

Sistem ejaan ini telah dijadikan sebagai sistem ejaan rasmi dalam kerajaan Malaysia, sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi sehingga tahun 50-an sebelum digantikan dengan Sistem Ejaan Baharu Bahasa Malaysia pada 16 Ogos 1972.

Sistem ejaan berkenaan juga telah digunakan sebagai 'Ejaan Sekolah' yang sebenar. Dalam sistem ejaan dikatakan mempunyai pengaruh transliterasi huruf Arab ke huruf Rumi dan telah menyebabkan banyak kelemahan yang dapat dikesan serta tidak tetap atau konsisten yang menganggu pengguna Bahasa Melayu.

Ciri - Ciri Tulisan Za'ba

Tidak menggunakan teori dan teknik linguistik kerana ia hanya melambangkan bunyi- bunyi bahasa Melayu melalui huruf-huruf rumi yang digunakan dalam Sistem Ejaan Jawi Bahasa Melayu.

Za'ba tidak menggunakan tanda sirkumfleks atau aksen sebagai penanda panjang atau pendek bunyi bagi mana-mana grafem vokal dalam sistem ejaannya.

Dalam penggunaan partikel <pun> dalam sistem ejaan mestilah dipisahkan.

Contoh, ada pun dan atau pun

Terdapat kekurangan huruf jawi dan rumi untuk melambangkan bunyi-bunyi yang terdapat dalam bahasa Melayu.

Setiap perkataan yang dieja adalah dengan berdasarkan bunyi. Dalam sistem ejaan ini juga mempunyai tiga bunyi diftong yang telah diistilahkan sebagai huruf "bunyi berkait" iaitu bunyi-bunyi <ai>, <au> dan <oi>.

Grafem dan tanda-tanda baru telah digunakan untuk mencukupkannya.

Misalnya, dalam rumi <ng>, <ny>, <ch>, <kh>, <sh>, <tha>, <gh>, <dha>, <dz>, dan tanda-tanda seperti <'>, <'> adalah untuk melambangkan bunyi-bunyi yang, dilambangkan oleh huruf-huruf Jawi seperti a'in dan hamzah.

Sistem Ejaan Jawi Za'ba

1. Pertama, adanya kekacauan dalam ejaan Jawi. Seperti yang dinyatakan oleh Za'ba bahawa walaupun kaedah yang dicuba ikutinya ialah "menurut kecenderungan ahli-ahli sekolah semenjak 40 tahun yang lalu serta kecenderungan penulis-penulis Melayu yang lebih ramai" namun beliau juga mengatakan bahawa "kebiasaan penulis-penulis yang ramai" itu pun "ada banyak tentangnya yang berlain-lain pada lain-lain orang".

2. Kedua, ada usaha hendak menghidupkan semula "ejaan lama yang telah atau beransur mati" oleh Wilkinson dan Winstedt serta setengah-setengah penolong Melayunya. Bila ini dicuba lakukan maka telah menjadi gempar dan heboh sungutan di antara penulis-penulis Melayu apabila terjadi kacau bilau pada ejaan Melayu dalam tahun 1916.

3. Ketiga, terdapat ketidak sepakatan di antara kamus-kamus karangan orang Melayu, terutamanya, sehubungan dengan penggunaan huruf qauf, kaf, hamzah, ta dan ta bulat di hujung kalimah dan beberapa huruf lagi.

Tahap Perkembangan Ejaan Jawi

Tahap Pertama

Ejaan Jawi yang menggunakan tanda-tanda baris dan syaddah.

Tahap Kedua

Ejaan Jawi itu mengekalkan ejaan pada tahap pertama tetapi menanggalkan penggunaan tanda.

Tahap Ketiga

Ejaan Jawi cara Melayu yang menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama.

Tahap Keempat

Pengenalan huruf saksi pada suku kata kedua pula bila terdapat ejaan yang hanya menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama itu mengelirukan kerana ejaan yang sama boleh mewakili dua perkataan.

# data[].attributes.body
PERANAN ZA'BA

Sebagai penggerak atau aktivis bahasa.

Ini dapat kita lihat pada inisiatif yang diambilnya dalam tahun 1924 untuk menubuhkan sebuah badan yang satu daripada objektifnya ialah membantu usaha penyelarasan ejaan Jawi

Beliau juga ikut bersama dalam kumpulan Pakatan Bahasa Johor yang menghasilkan Buku Katan (1937).

Misinya bukanlah untuk melahirkan satu sistem yang paling lengkap dan sempurna. Hasratnya hanyalah sekadar memberikan titik tolak yang baru untuk dipergunakan oleh generasi bagi menyempurnakan lagi sistem ejaannya itu.

Sebagai peneroka dan pencipta.

Satu sistem ejaan secara terperinci berasaskan cerakinan empiris.

Memberikan rasional bagi setiap aspek dalam sistem yang dicadangkannya itu. Beliau menghabiskan 20 tahun daripada kerjayanya mengabdikan diri kepada misinya itu.

# data[].attributes.body
Sejarah Sistem Ejaan Rumi Kongres

Pada tahun 1956, melalui Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu Ketiga(KBPM), satu ejaan rumi bahasa Melayu telah dipersetujui.

Sistem ejaan in tidak jadi digunakan kerana terdapat penerapan lambang fonetik.

Ejaan rumi bahasa Melayu ini diberi nama Sistem Ejaan Kongres.

Kongres ketiga KBPM berlangsung pada 16-21 September 1956 di Johor Bahru dan Singapura yang dihadiri oleh lebih kurang 500 orang perwakilan dan pemerhati dari 59 buah badan bahasa dan persuratan Melayu dari seluruh Malaya pada waktu itu.

Dalam perbahasan ini, empat dasar pengejaan Bahasa Melayu dengan huruf rumi telah dirumuskan.

# data[].attributes.body
1. Vokal Berkembar

ai, au, oi menjadi ay, aw, oy

2. ch-c

cawan, cantik, kacang

3. Konsonan ng dan ny dalam tulisan fonetik

parang, nyonya, nona

4. f, q, v, x, z

digantikan dengan menggambarkan fonem-fonem asing

# data[].attributes.headline
Persekutuan Bahasa Melayu Universiti Malaya (PBMUM)

# data[].attributes.subject
Persekutuan Bahasa Melayu Universiti Malaya (PBMUM)

# data[].attributes.body
Merupakan ejaan yang digunakan dalam Penerbitan Jurnal Bahasa yang diterbitkan pada tahun 1959.

Merupakan lanjutan daripada percubaan ke arah penyatuan ejaan rumi bahasa Melayu dengan bahasa Indonesia serta hampir menyamai ejaan Fajar Asia dan ejaan Soewandi.

Sistem Ejaan PBMUM

1. Menolak huruf kembar dan digantikan dengan fonem lain.

ch-c, ny, ng, sh-x

2. Ejaan Melayu disatukan dengan ejaan Indonesia.

keran-karena, iaitu-yaitu, kurnia-karunia

# data[].attributes.body
Penggunaan Abjad

a) Abjad

Abjad yang digunakan dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada huruf-huruf yang disenaraikan di bawah dan sebutan tiap-tiap huruf disertakan di sebelahnya.

b) Huruf Vokal

Huruf vokal dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada a, e, i, o, dan u. Terdapat dua versi huruf e iaitu, e pepet dan e taling.

c) Huruf Diftong

Dalam bahasa Melayu, diftong dilambangkan dengan gabungan dua huruf vokal (ai, au, dan oi) yng dilafaazkan sebagai bunyi geluncuran.

d) Huruf Konsonan

Huruf konsonan dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada huruf-huruf b, c, d, f, g, h, j, k, l, m, n, p, q, r, s, t, v, w, x, y, dan z.

e) Gabungan Huruf Konsonan

Dalam bahasa Melayu, terdapat lima gabungan huruf konsonan, iaitu gh, kh, ng, ny, dan sy yang tiap-tiap satu gabungan itu melambangkan satu bunyi konsonan.

# data[].attributes.body
Penulisan Huruf

Huruf besar

Huruf condong

Huruf tebal

Penulisan Kata

Kata dasar

Kata turutan

Bentuk gandaan

Gabungan kata

Kata ganti ku, kau, mu dan nya

Kata depan di, ke dan dari

Kata si dan sang

Partikel

Tanda Baca

Tanda noktah

Tanda koma

Tanda koma bertitik (;)

Noktah bertindah (:)

Tanda sempang (-)

Tanda pisah (-)

Tanda elipsis (…)

Tanda tanya (?)

Tanda tanya (!)

Tanda kurung ((…))

Tanda kurung siku ([…])

Tanda petik ("…")

Tanda petik tunggal ('…')

Tanda ulang (…2)

Tanda garis miring (/)

Tanda penyingkat (')

Penulisan Unsur Serapan

Bahasa Melayu menyerap unsur daripada pelbagai bahasa lain, sama ada daripada bahasa daerah mahupun bahasa asing. Contohnya bahasa Sanskrit, Tamil, Cina, Arab, Portugis, Belanda, dan Inggeris.

Penyerapan unsur pinjaman dalam bahasa Melayu dapat dibahagi kepada dua golongan:

Pertama, bagi unsur asing yang belum sepenuhnya terserap ke dalam bahasa Melayu.

Kedua, bentuk visual kata asing yang pengucapan dan penulisannya sudah terserap ke dalam bahasa Melayu, hendaklah diutamakan.

# data[].attributes.body
Sebuah badan terjemahan yang ditubuhkan pada tahun 1923 di Maktab Perguruan Sultan Iris, Tanjung Malim.

Ditubuhkan oleh hasil cadangan Zainal Abidin bin Ahmad serta O. T Dussek.

Peranan pejabat ini lebih kurang sama dengan Balai Pustaka, Indonesia.

Pejabat ini telah menimbulkan minat dalam lapangan penulisan di kalangan guru serta pelatih di MPSI.

Tujuan

Menghasilkan penerbitan ilmiah dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris serta memperbanyakkan bahan rujukan kepada semua golongan masyarakat.

Membuka peluang kepada warga Akademik untuk menyebarkan kesemua kepakaran yang mereka ada dalam bidang masing-masing untuk meningkatkan budaya penulisan dalam kalangan masyarakat di universiti.

Menganjurkan bengkel-bengkel penulisan serta kursus penterjemahan kepada masyarakat.

Menerbitkan hasil penyelidikan warga akademik dalam bentuk buku, jurnal dan sebagainya.

# data[].attributes.body
Sebuah badan pembinaan dan pengembangan bahasa melayu sebelum merdeka.

Ditubuhkan pada tahun 1888 di Johor Bahru.

PBmPB tidak begitu lancar pada awalnya.

Dihidupkan semula kerana mendapat sokongan penuh daripada sultan dan kerajaan Johor.

Dikurniakan gelaran diraja oleh D.Y.M.M Sultan Ibrahim Ibni Sultan Abu Bakar.

Ditukar nama kepada Pakatan Bahasa Melayu Persuratan Buku Diraja Johor.

Peranan

Mengkaji dan mempelajari Bahasa Melayu agar pengetahuan bahasa melayu dapat disebarkan kepada masyarakat secara meluas.

Mempermodenkan bahasa Melayu.

Memperjuangkan kedaulatan bahasa Melayu.

Mengadakan perpustakaan.

Memelihara tulisan jawi.

Memperingkaskan ejaan dan perkataan bahasa Melayu.

Menguruskan perbincangan tentang bahasa Melayu.

Mengembangkan ilmu pengetahuan masyarakat melalui ceramah.

# data[].attributes.headline
Tokoh Menghidupkan Persatuan Buat Kali Kedua

# data[].attributes.subject
Tokoh Menghidupkan Persatuan Buat Kali Kedua

# data[].attributes.body
Peranan ASAS 50

Memperluas dan mempertingkatkan martabat kesusasteraan dalam bahasa Melayu.

Memperkenalkan bidang karangan sastera seperti cerita, lakonan, rencana, pengetahuan, buku, peradaban melayu dan kebudayaan.

Melahirkan pembaharuan dalam bidang sastera.

Melindungi hak ahli anggota dan pengarang.

Mengadakan syarahan dan perdebatan tentang segala lapangan sastera menyatakan sebarang usaha karang-mengarang tentang bahasa dan sastera.

# data[].attributes.body
Laporan Barnes ditentang hebat oleh kaum Cina dan India dan terbentuklah laporan Fenn-Wu 1951.

Laporan ini disediakan oleh L. J. Barnes pengarah latihan sosial di University Oxford.

Tujuannya untuk menyiasat kedudukan dan memperbaiki pendidikan orang Melayu.

Laporan ini juga mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang menggunakan bahasa Melayu atau bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

Sekolah Melayu bertujuan untuk memupuk perkembangan individu kearah kecemerlangan yang boleh dicapai dari sei pengetahuan dan kemahiran serta membolehkan komuniti melayu mencapai kedudukannya dalam perhubungan kaum.

# data[].attributes.body
Tujuannya mengkaji & menilai semula kewajaran Laporan Barnes 1950.

Diadakan sebagal reaksi tidak pas hati masyarakat Cina terhadap Laporan Barnes 1950.

Masyarakat Cina pada ketika itu menganggap laporan lersebut bertujuan menghapuskan bahasa Cina & kebudayaan Cina.

Pandangan & kajian laporan ini kemudian diserap dalam Ordinan Pelajaran 1952.

Laporan ini mencadangkan agar usaha merapatkan jurang perbezaan dilakukan dengan menggantikan sistem persekolahan yang berasaskan kaum kepada pendidikan yang tidak bercorak perkauman.

Bahasa Inggeris & bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar manakala bahasa lain sebagai pilihan.

# data[].attributes.body
Ordinan Pelajaran 1952 juga dikenali sebagai penyata pelajaran 1952.

Ordinan pelajaran 1952 merupakan laporan sebuah jawatankuasa yang telah ditubuhkan oleh kerajaan British di tanah melayula/Malaya untuk mengkaji Laporan Barnes (1950) & Fenn-Wu(1951).

Pada 21 November 1962, Ordinan Pelajaran 1952 telah diluluskan oleh majlis perundangan persekutuan dengan sebulat suara.

# data[].attributes.body
Mengesyorkan beberapa perubahan dalam sistem pendidikan & laporan in dikenali sebagai salah satu usaha bagi membentuk persekutuan Tanah Melayu.

Matlamatnya: membentuk semula sistem pendidikan di Malaya.

Laporan Razak ini merupakan tolak ansur di antara Laporan Barnes (digemari oleh orang Melayu) dengan Laporan Fenn-Wu (digemari Cina & India).

Perkara penting yang dicadangkan adalah mewujudkan dua jenis sekolah rendah iaitu sekolah rendah kebangsaan SRK & sekolah rendah jenis kebangsaan serta menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar bagi SRK.

# data[].attributes.body
Cabaran

Penggunaan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar diguna pakai selepas Akta pendidikan dan IPTS 1996 diluluskan.

Pada 2003, penggunaan bahasa Inggeris dalam subjek matematik dan sains berkuat kuasa.

Penjenamaan bahasa Melayu.

Krisis identiti antara istilah bahasa Melayu dengan bahasa Malaysia berlaku.

Pengajaran dan pembelajaran bahasa Melayu:

Kebergantungan penggunaan buku teks oleh guru.

Kemahiran lisan dan bukan lisan diajar secara berasingan.

Perbezaan pengetahuan asas murid-murid.

Jumlah masa pengajaran yang berbeza untuk SK & SJK.

# data[].attributes.body
Bahasa Melayu adalah bahasa rasmi iaitu bahasa pendidikan dan kebangsaan.

Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar pendidikan memberi kesempatan untuk berkembang dalam bahasa ilmu.

Masyarakat Malaysia perlu mengamalkan penggunaan bahasa Melayu dalam kehidupan seharian.

Bahasa Melayu adalah satu bahasa yang difahami oleh penduduk Malaysia untuk berinteraksi serta berdiskusi dalam memupuk perpaduan hidup sejagat.

Bahasa Melayu yang selalu dipinggirkan dalam pendidikan amat bertentangan dengan perlembagaan Malaysia.

# data[].attributes.body
Cabaran

Perpaduan agak sukar dicapai kerana Negara Malaysia terdiri daripada masyarakat berbilang kaum dan perbezaan budaya, bahasa serta kepercayaan.

Perlembagaan telah membuat peruntukan untuk menyamatarafkan kedudukan bahasa Melayu dan bahasa Inggeris dalam tempoh masa hampir 10 tahun.

Situasi ini akan mengakibatkan kesukaran terhadap usaha memperluas penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara.

Pengaruh penjajahan British sebelum merdeka dapat dikaitkan dengan kurangnya keyakinan terhadap bahasa kebangsaan.

Kesukaran berbahasa bukannya berpunca dari segi bahasa mahupun pelaksanaan tetapi kerana individu tertentu yang tidak mahir dalam sesuatu bahasa.

Sikap dan tindakan yang kurang tegas kerajaan serta pemimpin menyebabkan kesukaran untuk memperluas penggunaan bahasa kebangsaan. Pegawai-pegawai pentabiran enggan menggunakan bahasa kebangsaan dalam urusan surat-menyurat dengan alasan tiada kerani Melayu.

Semua bahasa yang sedang berkembang di dunia mengalami masalah linguistik.

Kekurangan istilah dalam pelbagai bidang dan istilah yang sering kali berubah merupakan masalah yang selalu dibangkitkan.

# data[].attributes.body
Kerajaan telah mengeluarkan:

1) Surat Pekeliling Am Bilangan 1 (2006)

2) Surat Pekeliling Perkhidmatan Bilangan 9 (2011)

berkaitan Panduan Pengguna Bahasa Kebangsaan dalam Perkhidmatan Awam.

Urusan Rasmi dalam Negara.

Bahasa kebangsaan (bahasa Melayu) mesti digunakan dalam surat rasmi oleh agensi kerajaan.

Bahasa kebangsaan mesti digunakan untuk semua perjanjian dalam negara oleh agensi kerajaan.

Bahasa kebangsaan digunakan untuk urusan surat-menyurat, minit mesyuarat dan nota pembentangan.

Urusan Rasmi Antarabangsa.

Penggunaan bahasa kebangsaan dan serta dengan lampiran dalam bahasa Inggeris digalakkan untuk urusan surat rasmi antarabangsa oleh agensi kerajaan kepada pihak luar.

Dokumen dalam bahasa Inggeris dan terjemahan dalam bahasa kebangsaan bertujuan untuk merekod dan semakan.

Bahasa kebangsaan atau bahasa Inggeris noleh digunakan untuk urusan surat- menyurat, minit mesyuarat dan nota pembentangan.

Pengiklanan jawatan kosong untuk perkhidmatan awam hendaklah dalam bahasa kebangsaan.

Penggunaan bahasa kebangsaan dan bahasa lain yang boleh difahami pelanggan di perkhidmatan kaunter.

Bahasa kebangsaan digunakan untuk maklum balas aduan di akhbar atau isu media sosial.

Bahasa Melayu dalam dasar-dasar kerajaan :

1) - Gagasan 1 Malaysia

- Program Transformasi Kerajaan

2) - Dasar Model Ekonomi Baru

- Plan Pembangunan Pendidikan Malaysia

3) MBMMBI

# data[].attributes.body
Pengenalan

Definisi rancu adalah tidak teratur, campur-aduk, kacau(bahasa) dan kekacauan penggunaan bahasa yang salah.

Kerancuan bahasa adalah penggunaan bahasa yang tidak mengikuti peraturan sama ada dari segi sintaksis, morfologi, kosa kata, maksud dan lain-lain.

Oleh yang demikian, bahasa rancu dapat ditafsirkan sebagai bahasa Melayu yang bercampur-aduk dengan penggunaan bahasa lain seperti bahasa Inggeris.

Cabaran

Perkembangan dan ledakan era digital mengakibatkan kebanyakan medium bahasa bercampur aduk dan didominasi oleh bahasa Inggeris.

Penggunaan kata singkatan berleluasa menjadikan bahasa Melayu sebagai bahasa yang rancu.

Guru yang menggunakan dialek daerah sebagai bahasa pengantar dalam pengajaran dan pembelajaran di sekolah.

Bahasa rancu menghalang memperkasa dan memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu dan budaya tinggi di Malaysia.

# data[].attributes.body
Peranan DBP

Membantu usaha percetakan atau penerbitan buku-buku, risalah-risalah dan lain-lain bentuk persuratan dalam bahasa kebangsaan.

Membakukan ejaan dan sebutan serta membentuk istilah-istilah yang sesuai dalam bahasa kebangsaan.

Membina dan memperkaya bahasa dalam semua bidang termasuk sains dan teknologi.

Memajukan bakat kesusteraan terutama dalam bahasa kebangsaan.

Menggalakan penggunaan bahasa kebangsaan supaya ia akan digunakan secara meluas bagi segala ia akan digunakan secara meluas bagi segala maksud mengikut undang-undang yang sedang berkuat kuasa.

Menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan yang betul.

Menjadikan Bahasa Melayu sebagai bahasa komunikasi yang cekap dan berkesan dalam semua bidang.

# data[].attributes.body
Bahasa Melayu (BM) moden merujuk bahasa yang digunakan pada abad ke-19 hingga sekarang. Bahasa ini berkembang selari dengan penguasaan negara Eropah di Asia Tenggara. Dalam tempoh ini, bahasa Eropah, bermula dengan bahasa Portugis, diikuti bahasa Belanda, dan kemudiannya bahasa Inggeris, bertapak di Nusantara, dan seterusnya mempengaruhi bahasa Melayu.

merupakan kesinambungan daripada bahasa Melayu klasik, tetapi bahasa ini menerima pengaruh bahasa Inggeris yang sangat kuat. Walaupun begitu, bahasa ini tidak menerima sistem pembentukan bahasa itu, dan tidak juga mengetepikan bahasa Sanskrit dan bahasa Arab yang diguna pakai sebelumnya.

menerima banyak istilah daripada bahasa Inggeris agar dapat mengungkapkan pelbagai ilmu baharu yang berkembang dari semasa ke semasa, kerana BM dan tamadun Melayu tidak mempunyai keupayaan dalam hal itu. Keupayaan BM moden menerima unsur asing menjadikan BM dinamik dan dapat meneruskan kelangsungan hayat.

tidak berkembang secara bersendirian seperti BM kuno dan BM klasik. Hal ini dikatakan demikian kerana BM moden mengalami perancangan oleh badan bahasa yang ditubuhkan khas, iaitu Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP).

diberi status sebagai bahasa kebangsaan melalui Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu, yang kemudiannya menjadi Perlembagaan Persekutuan Malaysia.

Perkembangan BM Moden
Sebelum kemerdekaan, BM moden mengalami dua fasa perkembangan. Fasa pertama, iaitu sebelum Perang Dunia Kedua, BM moden mendapat kedudukan yang tinggi, ekoran daripada kecemerlangan sebelumnya. Walaupun British mentadbir Tanah Melayu, pegawainya dikehendaki mempelajari BM dan lulus dalam ujian bahasa itu agar dapat berhubung dengan penduduk tempatan dengan mudahnya. Tidak hairanlah apabila banyak pegawai tinggi British, seperti Winstedt, Wilkinson, Brown, Maxwell, Marsden, Dussek, Shellabear, dan Skinner, dapat menguasai bahasa Melayu dengan cemerlang.

Namun demikian, selepas Perang Dunia Kedua, British mengubah dasarnya dengan menjadikan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar pendidikan. Orang yang dapat berbahasa Inggeris diberi keutamaan untuk bekerja dengan orang Inggeris. Kesannya, ramai pelajar Melayu diberi pendidikan Inggeris dan dihantar berkursus di England, dan menggunakan bahasa Inggeris dalam urusan seharian. Hal itu terjadi kerana orang yang dapat berbahasa Inggeris dianggap orang yang bijak dan bertaraf tinggi.

Apabila negara mencapai kemerdekaan, status BM dikembalikan. Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan meletakkan BM sebagai bahasa kebangsaan dan perlu digunakan dalam sebarang urusan rasmi. BM juga dijadikan bahasa pengantar pendidikan dari peringkat sekolah rendah hinggalah peringkat universiti. Hal ini diperkukuh dengan penggubalan Akta Bahasa Kebangsaan 1963/67. Selain institusi pendidikan, BM juga diperkasa dengan baiknya dalam perbicaraan di semua mahkamah, dan persidangan Dewan Undangan Negeri, Dewan Rakyat, dan Dewan Negara.

Sungguhpun demikian, setelah hampir setengah abad di puncak kegemilangan, BM diancam oleh pengenalan Akta Pendidikan 1995 yang membenarkan bahasa Inggeris digunakan dalam pengajaran mata pelajaran Sains dan Teknikal di pusat pengajian tinggi awam. Hal yang sama dilaksanakan di peringkat sekolah apabila diperkenalkan program Pengajaran dan Pembelajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris (PPSMI) mulai 2003.

# data[].attributes.body
Sejarah perkembangan bahasa Melayu dapat dilihat sebagai satu proses yang dinamik dan berterusan. Bermula dari penggunaannya sebagai bahasa perhubungan di kepulauan Melayu, bahasa ini berkembang pesat seiring dengan perkembangan politik dan sosial di rantau ini. Pada zaman Kesultanan Melayu Melaka, bahasa Melayu menjadi simbol kuasa dan kebudayaan, serta digunakan dalam urusan rasmi dan perdagangan. Kesultanan ini turut membawa pengaruh besar dalam penyerapan unsur-unsur bahasa asing, terutamanya Sanskrit dan Arab, yang seterusnya memperkaya kosa kata bahasa Melayu.

Pengaruh penjajahan Barat, terutamanya oleh British, membawa perubahan besar dalam struktur bahasa Melayu, termasuk penyerapan banyak istilah teknikal dan moden. Selepas kemerdekaan, bahasa Melayu diiktiraf sebagai bahasa kebangsaan di Malaysia dan Singapura, dan usaha-usaha memartabatkannya sebagai bahasa ilmu dan teknologi diteruskan. Pengenalan dasar-dasar bahasa dalam pendidikan dan media membantu bahasa Melayu berkembang dan digunakan dengan meluas dalam konteks moden.

Pada masa kini, bahasa Melayu terus berkembang dengan penyesuaian terhadap teknologi dan globalisasi, sambil kekal sebagai simbol identiti budaya yang kuat bagi masyarakat Melayu di seluruh dunia.

# data[].attributes.body
Asmah Hj Omar. (2014). Za'ba Ahli Fikir Dan Ahli Bahasa. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Hashim Musa. (2006). Sistem Tulisan Dalam Bahasa Melayu. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Ismail Dahaman. (2019). Sistem Ejaan Rumi Kemas Kini. Dewan Bahasa dan Pustaka.

James T. Collins. (2018) . Malay, World Language: A Short History. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Karim Harun. (2017). Nahu Bahasa Melayu Abad Ke-17. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Nik Safiah Karim, Farid M. Onn, Hashim Hj.Musa & Abdul Hamid Mahmood. (2015). Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Raminah Hj Sabran, Nawi Ismail, Zulkarnain Farihin Abdullah. (2021) Bahasa Melayu Topikal STPM Semester 1. Mutiara Suria Ilmu Resources.

Shamsul Aizuwani Nawi, Suhasni Dollah & Zurihan Yussoff. (2020). Pengenalan Sejarah Perkembangan Bahasa Melayu. Nusamas.

Sidang Pengarang. (2020). Pedoman Umum Ejaan Jawi Bahasa Melayu Dewan. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Zulkifley Hamid, Ramli Md. Salleh, & Rahim Aman. (2007). Linguistik Melayu Edisi Kedua. Universiti Kebangsaan Malaysia.

# data[].attributes.body
i) Sejarah Perkembangan Tulisan Bahasa Melayu

Tulisan Pallava

Tulisan Kawi

Tulisan Jawi

Sistem Ejaan Za'ba

Sistem Ejaan Kongres

Pedoman Ejaan Rumi Bahasa Melayu

ii) Sejarah Perkembangan Bahasa Melayu Pramerdeka

Pejabat Karang- Mengarang

Pakatan Belajar- Mengajar Pengetahuan Bahasa

ASAS 50

iii) Bahasa Melayu Dalam Sistem Pendidikan

Laporan Barnes

Laporan Fenn-Wu

Ordinan Pelajaran

Laporan Razak

iv) Bahasa Melayu Moden

Dewan Bahasa & Pustaka

Kerjasama Serantau Dan Antarabangsa

v) Cabaran Dan Masa Depan Bahasa Melayu

Pendidikan

Pentadbiran Kerajaan

Kerancuan Bahasa Di Media Sosial

# data[].attributes.body
Peranan

Menubuhkan Pusat Pengajian Melayu yang pertama di Leiden, Belanda pada tahun 1876.

Penubuhan Kursi Pengajian Melayu di Eropah.

Menubuhkan Kursi Pengajian Melayu di Universiti. Pengajian Asing Beijing (BFSU), China.

Menubuhkan Kursi Pengajian di Universirti Victoria, Wellington.

Menjalin dan melestarikan merangsangkan minat para pengkaji, persefahaman budaya serta sarjana, pakar dan cendekiawan.

Mengakrabankan kerjasama antara berminat dalam bidang sosiologi, Dunia Melayu dengan rantau Eropah.

Mengembangkan bahasa, budaya Melayu dan promosi pengetahuan pelbagai bidang tentang Malaysia khasnya dan Dunia Melayu atau rantau itu amnya.