# data[].attributes.headline
ΑΝΤΙΓΟΝΗ - ΑΡΤΕΜΗ

# data[].attributes.subject
ΑΝΤΙΓΟΝΗ - ΑΡΤΕΜΗ

# data[].attributes.body
Ο Βρυκόλακας

Η γονείς της Χριστίνας αποφάσισαν να πάνε διακοπές και να αφήσουν την Χριστίνα στο σπίτι για να προσέχει τον Μπρούνο τον σκύλο τους γιατί δεν ήθελαν να τον πάνε σε ξενοδοχείο για σκύλους.

Η Χριστίνα έπαιζε πολύ πιάνο όταν πήγε να κοιμηθεί άκουσε τσιρίδες, φωνές και άλλους  τρομακτικούς ήχους .Το επόμενο πρωί όταν η Χριστίνα κατέβηκε στο σαλόνι που ήταν το πιάνο είδε έναν βρικόλακα που άρχισε να την κυνηγάει. Ο σκύλος επειδή τρόμαξε έσπασε ένα βάζο. Όταν το άκουσε ο βρυκόλακας που στην πραγματικότητα ήταν ο φίλος της ο Μάριος έβγαλε την μάσκα από τον φόβο του. Πήγαν στο δωμάτιο και είδαν τον Μπρούνο δίπλα στο σπασμένο βάζο.

# data[].attributes.headline
ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ-ΝΕΦΕΛΗ

# data[].attributes.subject
ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ-ΝΕΦΕΛΗ

# data[].attributes.body
Μία μέρα αποφασίσαμε εγώ και η Νεφέλη με τους γονείς μας να πάμε στη Ραφήνα για πικνικ. Αφού φτάσαμε στην εξοχή στρώσαμε τα τραπεζομάντηλα και βγάλαμε τα φαγητά από τα καλάθια μας. Τότε εγώ και η φίλη μου ακούσαμε έναν περίεργο θόρυβο και τον ακολουθήσαμε χωρίς να ρωτήσουμε τους γονείς μας.

Αυτός ο θόρυβος μας οδήγησε σε ένα πελόριο εγκαταλελειμμένο κτίριο και μας κίνησε το ενδιαφέρον τόσο πολύ που μπήκαμε μέσα. Μόλις μπήκαμε είδαμε όλους τους τοίχους γεμάτους με αίματα και σκελετούς. Τότε νυστάξαμε και έτσι βρήκαμε ένα κρεβάτι για να κοιμηθούμε. Αλλά το κρεβάτι άρχισε να κουνιέται. Έτσι είδαμε κάτω από το κρεβάτι 2 πελώρια μάτια και έναν μεγάλο πράσινο άνθρωπο. Τότε φωνάξαμε εγώ και η Αδαμαντία "βοήθεια γίγαντας γίγαντας". Έπειτα φύγαμε τρέχοντας από αυτό το δωμάτιο και πήγαμε σε ένα άλλο δωμάτιο για να κρυφτούμε από τον γίγαντα. Στη συνέχεια βγήκανε από το παράθυρο 10 φαντάσματα με αίματα. Φοβηθήκαμε τόσο που γυρίσαμε πίσω στους γονείς μας. Τότε εξηγήσαμε τι είχε συμβεί αλλά εκείνοι δεν μας πίστεψαν. Μετά από λίγες ώρες ήρθε η μαμά μας για να μας ξυπνήσει για το σχολείο.

# data[].attributes.headline
Γιώργος-Γιάννης 

# data[].attributes.subject
Γιώργος-Γιάννης 

# data[].attributes.body
Τρομαχτική ιστορία με το κοριτσάκι και το τέρας…
Μία μέρα που περπάταγα στο χωριό ξαφνικά άκουσα ένα ουρλιαχτό... Πήγα να δω τι είναι και ήταν ένα κορίτσι και τη ρώτησα γιατί ούρλιαζε και μου είπε ότι είδε ένα τέρας. Εγώ δεν την πίστεψα και της ζήτησα να με πάει εκεί που ήταν το τέρας που την τρόμαξε. Εκείνη τότε ξεκίνησε να με πηγαίνει σ ’ένα σπίτι στην άκρη του χωριού που είναι απομονωμένο και αρκετά μακριά από τα υπόλοιπα σπίτια. Όταν φτάσαμε στην αυλόπορτα άρχισαν να ακούγονται περίεργοι θόρυβοι… τριξίματα και ψίθυροι. Τότε ομίχλη άρχισε να καλύπτει το σπίτι και το φως του ήλιου άρχισε να κρύβετε, και το κοριτσάκι να χάνετε και αυτό μέσα στην ομίχλη!
Αν και εγώ δεν ήξερα αυτό το κορίτσι και ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπα, ήθελα να βοηθήσω να την βρούμε. Γύρισα στο χωριό να φέρω τον Γιάννη να την ψάξουμε, αν και αισθανόμουν ότι κινδυνεύουμε. Επιστρέψαμε στο σπίτι και η ομίχλη είχε χαθεί αφήνοντας τα ίχνη του κοριτσιού μπροστά μας. Υπήρχαν πατημασιές και μια κόκκινη κορδέλα μαλλιών που θυμάμαι ότι την φόραγε.
Ενώ ψάχναμε εμφανίστηκε το τέρας και πήρε την κορδέλα που κρατούσα στα χέρια μου και έφυγε. Το ακολουθήσαμε τρέχοντας χωρίς να μας δει και είδαμε να αλλάζει μορφή και να γίνεται το κοριτσάκι..!

# data[].attributes.body
Τρομαχτική ιστορία με τα φαντάσματα.

Αργά το βράδυ όταν προσπαθούσα να κοιμηθώ, ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι.

Σιγά-σιγά σηκώθηκα από το κρεβάτι μου και άνοιξα την πόρτα. Ήταν ένας ταχυδρόμος. Τον ρώτησα <τι κάνεις εδώ τόσο αργά το βράδυ;> και ο ταχυδρόμος είπε <εγώ ήρθα εδώ για να σου δώσω ένα γράμμα από έναν μυστεριώδη κύριο>.

Έπειτα εγώ πήρα το γράμμα κι έκλεισα την πόρτα. Μετά άνοιξα το γράμμα και μέσα είχε περίπου 50 φαντάσματα που βγήκαν έξω. Ήταν όλα λίγο διάφανα και βγαίνανε σαν να είχαν μεθύσει. Μετά τα φαντάσματα μου είπαν να έρθω μαζί τους.

Μετά τους ακολούθησα σε μία πολύ τρομακτική σπηλιά και κατάλαβα πως είχαν σκοπό να με φάνε. Τα φαντάσματα με περικύκλωσαν. Άρχησα να φοβάμαι. Είδα μία τρύπα και έτρεξα προς εκείνη. Κρύφτηκα μέσα στην τρύπα.

Όταν ήμουν έτοιμη να βγω από την σπηλιά, με είδε ένας φάντασμα-φρουρός και με πήγε πίσω στα άλλα φαντάσματα. Πάλι ήμουν παγηδευμένη. Όταν πήγα να ξαναμπώ στην τρύπα πρόσεξα ότι από πάνω είχε ένα διαμάντι. Πήρα το διαμάντι και όταν το κρατούσα στο χέρι ήμουν αόρατι και ούτε ο φάντασμα-φρουρός δεν με έβλεπε.

Μετά έτρεξα γρήγορα στο σπίτι μου και έκανα ότι κοιμόμουν γιατί μετά από λίγο ήρθε η μαμά να με ξυπνήσει για να πάω σχολείο.

Τέλος

# data[].attributes.body
Τρομαχτική ιστορία με τους λύκους

Αργά το βράδυ όταν προσπαθούσα να κοιμηθω,ξαφνικά ακουσα εναν τρομακτικο θόρυβο,σιγά-σιγά και ειδα εναν λύκο και έτρεξα πρως το δωμάτιο μου και με πηγε εκει που ζούνε ολοι οι λυκοι της πολής μου.

Ολοι οι λυκοι με περικύκλωσαν και μετά τα χτυπαγα ολα,αυτο πηρε 10-20 ωρες ή 1 μερά

και μετα ηρθε ο Λυκο-φλουρός να με αφησει στο σπίτι του για 5 μέρες,χωρις φαγητο,χωρις κρεβάτι,χωρις σχολείο και χωρις να πηγαίνω εξω απο το σπίτι του λύκου-φλουρού,Μετά απο 5 μέρες,με αφησε να φύγω την ήδεια

ώρα που με έκλεψε και έκανα οτι κοιμάμαι γιατί να με ξυπνήσει η μαμά μου για να παω στο σχολείο

Τέλος

# data[].attributes.headline
Αντωνία - Ευαγγελία - Λυδία

# data[].attributes.subject
Αντωνία - Ευαγγελία - Λυδία

# data[].attributes.body
Σε ένα σπίτι μένει η Αντωνία, η Ευαγγελία, η Λυδία και ο αγαπημένος τους σκύλος Μαξ. Κάποια στιγμή τα κορίτσια έμειναν μόνα τους στο σπίτι. Ξαφνικά ακούνε τρομαχτικούς θορύβους. Τρόμαξαν πολύ. Άκουσαν πάλι τρομαχτικούς θορύβους. Αποφάσισαν να δουν τι συμβαίνει. Πρώτα η Αντωνία κοίταξε την κρεβατοκάμαρα δεν είδε όμως τίποτα. Ύστερα η Ευαγγελία πήγε να κοιτάξει στην αποθήκη ούτε εκείνη όμως είδε τίποτα. Γυρίζοντας στο σαλόνι δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά τη Λυδία. Άρχισαν να ψάχνουν παντού στο σπίτι. Δεν μπορούσαν όμως να τη βρουν. Άκουσαν ένα τσιριχτό αμέσως κατάλαβαν ότι ήταν της Λυδίας. Ακολούθησαν τη φωνή για να βρουν τη φίλη τους. Μόλις άνοιξαν την πόρτα της αποθήκης είδαν τη Λυδία να την κρατάει ένας τρομαχτικός μαυροντυμένος άντρας. Έτρεξαν αμέσως να καλέσουν την αστυνομία. Μέχρι να έρθει η Αστυνομία τα κορίτσια προσπαθούσαν να σώσουν τη φίλη τους. Πήραν ένα μεγάλο μαχαίρι από την κουζίνα και πήγαν στην αποθήκη να φοβίσουν τον τρομαχτικό άντρα κρατώντας αγκαλιά το σκύλο. Άκουσαν βροντερά βήματα προς το μέρος τους…

Φοβισμένες άρχισαν να τρέχουν και κρύφτηκαν στην τουαλέτα. Άκουσαν ξανά ένα ουρλιαχτό της Λυδίας και έξω από την τουαλέτα τους μίλησε ο άντρας… - είμαι από έξω και έχω τη φίλη σας.. ανοίξτε την πόρτα και κανείς δεν θα πάθει τίποτα..

Ευτυχώς η Ευαγγελία κατάλαβε ότι η φωνή ήταν γνωστή… πήραν θάρρος και βγήκαν έξω και αμέσως ο Μαξ όρμισε στον άντρα!!

Άρχισε να τον γλύφει και να κουνάει χαρούμενα την ουρά του. Ήταν ο πατέρας ενός από των κοριτσιών που ήθελε να τους κάνει φάρσα για τις αποκριές. Τα κορίτσια ξέσπασαν σε γέλια.

Τέλος!

# data[].attributes.body
Υπήρχε κάποτε μια εταιρεία μακριά, πολύ μακριά από την πόλη και πιο μακριά από τα σπίτια του κόσμου, βαθιά μέσα σε ένα σκοτεινό δάσος. Εκεί δούλευε ένας μηχανικός ρομπότ, ο οποίος ήταν πολύ ικανός και εξαιρετικός στο να φτιάχνει ρομπότ.
Μια ημέρα, ενώ οι άλλοι συνάδελφοι του ξεκουράζονταν στο διάλλειμα τους, ο μηχανικός πήγε στο εργαστήριο της εταιρείας για να φτιάξει ακόμη ένα ρομπότ. Άρχισε τότε να σχεδιάζει και να το κατασκευάζει, μέχρι που έκανε ένα λάθος και του πρόσθεσε εξελιγμένη τεχνική νοημοσύνη. Εκείνος δεν ήξερε ότι αυτό το λάθος θα οδηγούσε τον πολιτισμό μας σε καταστροφή.
Το ρομπότ στην αρχή έφτιαχνε καφέ και σέρβιρε τους εργαζομένους στην εταιρεία και όλοι είχαν μείνει άφωνοι. Έτσι ο μηχανικός έφτιαξε και άλλα ρομπότ μέχρι που έφτιαξε τελικά έναν ολόκληρο στρατό. Όλα αυτά τα ρομπότ υπηρετούσαν τους εργαζόμενους στην εταιρεία και τους βοηθούσαν στις εργασίες τους. Όλοι τους ήταν ευχαριστημένοι. Αυτό συνεχίζονταν για αρκετά χρόνια, μέχρι που ξαφνικά τα ρομπότ μια ημέρα σκότωσαν τόσο τον δημιουργό τους όσο και όλους τους εργαζομένους στην εταιρεία. Το κτήριο της εταιρείας κατέρρευσε και τότε τα ρομπότ βγήκαν από το σκοτεινό δάσος και έφτασαν σε κατοικημένες περιοχές τρομοκρατώντας τους ανθρώπους που με την σειρά τους κρύφτηκαν στις σπηλιές.
Στην Γη πλέον κυριαρχούσαν τα ρομπότ, ενώ ελάχιστοι άνθρωποι κρύβονταν σε σπηλιές και σε απομακρυσμένα μέρη. Αυτό συνεχίστηκε για εκατομμύρια χρόνια, μέχρι που ο Ήλιος έγινε κόκκινος και όλο μεγάλωνε και ερχόταν πιο κοντά στην Γη, αφού είχε καταπιεί τον Ερμή και την Αφροδίτη. Όλα τα ρομπότ τρομοκρατήθηκαν αλλά ήταν πλέον αργά, αφού λίγα χρόνια μετά, ο ήλιος κατάπιε και την Γη και τα ρομπότ έλιωσαν. Τότε ακούστηκε ένας πολύ δυνατός θόρυβος, δημιουργήθηκε μια σούπερ νόβα και ο ήλιος εξαφανίστηκε για πάντα. Στην θέση του είχε μείνει ένα λευκό πραγματάκι, ένας λευκός νάνος. Δεκάδες εκατομμύρια χρόνια αργότερα ο λευκός νάνος μετατράπηκε σε μαύρη τρύπα  που κατάπινε και τα υπόλοιπα αντικείμενα τους σύμπαντος μέχρι που δεν απέμεινε τίποτα.
Τέλος