# data[].attributes.headline
Εγώ η Μαλάλα

# data[].attributes.subject
Εγώ η Μαλάλα

# data[].attributes.body
Με λένε Μαλάλα, της Μαλάλα Γιουσαφζάι

Η Μαλάλα γεννήθηκε το 1997 στην κοιλάδα Σουάτ του Πακιστάν. Η φωνή της ακούστηκε πρώτη φορά σε διεθνές επίπεδο, όταν σε ηλικία έντεκα ετών άρχισε να γράφει σε ιστολόγιο/ “blog” για τη ζωή υπό το καθεστώς των Ταλιµπάν. Τον Οκτώβριο του 2012, η Μαλάλα έγινε στόχος των Ταλιµπάν και πυροβολήθηκε στο κεφάλι επιστρέφοντας σπίτι της µε το σχολικό λεωφορείο. Επέζησε από θαύµα και µεταφέρθηκε σε εξειδικευµένο νοσοκοµείο του Μπέρµιγχαµ της Αγγλίας.

«Από τότε που οι Ταλιμπάν ανέλαβαν την εξουσία, το σχολείο μας δεν έχει πλέον επιγραφή στην είσοδό του, και η περίτεχνη μπρούντζινη πόρτα στη μέση του άσπρου τοίχου απέναντι απ’ τη μάντρα του ξυλοκόπου δε δίνει το παραμικρό στοιχείο για το τι κρύβεται πίσω της.

Για μας τα κορίτσια, η πόρτα εκείνη ήταν σαν μια μαγική είσοδος στον δικό μας, ξεχωριστό κόσμο. Καθώς τη διαβαίναμε χοροπηδώντας, πετούσαμε τις μαντίλες μας στον αέρα σαν τον άνεμο που φυσά τα σύννεφα πέρα, για να βγει ο ήλιος, κι έπειτα ανεβαίναμε τρέχοντας μπουλούκι τα σκαλιά. Στο πλατύσκαλο βρισκόταν μια ανοιχτή αυλή με πόρτες που οδηγούσαν σ’ όλες τις τάξεις. […]

Πηγαίναμε σχολείο έξι πρωινά την εβδομάδα, και καθώς ήμουν δεκαπέντε χρονών και στην ένατη σχολική χρονιά, τα μαθήματά μου περιλάμβαναν την απαγγελία χημικών τύπων ή τη γραμματική της γλώσσας ουρντού • εκθέσεις γραμμένες στα αγγλικά, με ηθικά διδάγματα όπως «Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει», ή σχεδιασμό διαγραμμάτων της κυκλοφορίας του αίματος – οι πιο πολλές μου συμμαθήτριες ήθελαν να γίνουν γιατροί. Δύσκολα φαντάζεσαι ότι οποιοσδήποτε θα μπορούσε να δει μια τέτοια φιλοδοξία ως απειλή. Κι ωστόσο, έξω απ’ τις πόρτες του σχολείου μας απλωνόταν όχι μονάχα ο σαματάς και το χάος της Μινγκόρα, της μεγαλύτερης πόλης του Σουάτ, μα και η παραφροσύνη ανθρώπων όπως οι Ταλιμπάν, που θεωρούν ότι τα κορίτσια δεν πρέπει να πηγαίνουν σχολείο.

Το πρωινό εκείνο είχε ξεκινήσει όπως όλα, αν και λίγο πιο αργά απ’ ό,τι συνήθως. Ήταν η περίοδος των εξετάσεων, οπότε το σχολείο άρχιζε στις εννιά αντί για τις οχτώ. Εγώ κοιμόμουν στο μακρόστενο δωμάτιο στο μπροστινό μέρος του σπιτιού και η μόνη επίπλωση ήταν ένα κρεβάτι κι ένα ντουλάπι που είχα αγοράσει με μερικά απ’ τα χρήματα ενός βραβείου που είχα κερδίσει για τη συμμετοχή μου στην εκστρατεία για την ειρήνη στην κοιλάδα μας και για το δικαίωμα των κοριτσιών στην εκπαίδευση. […]

Το σχολείο δεν απείχε πολύ από το σπίτι μας και συνήθως πήγαινα με τα πόδια, μα απ’ την αρχή της περσινής χρονιάς γύριζα σπίτι με το σχολικό, επειδή η μητέρα μου φοβόταν να μ’ αφήνει να γυρίζω μόνη. […]Στον δρόμο μας δεν μπορούσες να μπεις με αμάξι, οπότε το σχολικό με άφηνε στον κάτω δρόμο πλάι στο ρέμα • από εκεί περνούσα μια καγκελωτή πύλη κι ανέβαινα κάτι σκαλιά. Πίστευα ότι, αν ποτέ δεχόμουν επίθεση από κάποιον τρομοκράτη, θα ήταν σ’ εκείνα τα σκαλιά. Αναρωτιόμουν τι θα ’κανα σε μια τέτοια περίπτωση. Μπορεί να ’βγαζα τα παπούτσια μου και να του τα πέταγα, αλλά έπειτα σκεφτόμουν πως, αν έκανα κάτι τέτοιο, δε θα υπήρχε καμιά διαφορά ανάμεσα σε μένα και τον τρομοκράτη. Θα ήταν καλύτερο να τον παρακαλέσω, λέγοντας: «Σύμφωνοι •πυροβόλησέ με, μα πρώτα άκουσέ με. Αυτό που κάνεις είναι λάθος. Δεν έχω τίποτε εναντίον σου προσωπικά, απλώς θέλω όλα τα κορίτσια να έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση».

Δε φοβόμουν, αλλά είχα αρχίσει να φροντίζω να παραμένει κλειδωμένη η μάντρα τη νύχτα, και να ρωτάω τον Θεό τι συμβαίνει, όταν πεθαίνεις. Είχα μιλήσει για όλα αυτά στην κολλητή μου τη Μονίμπα με την οποία μοιραζόμασταν τα πάντα. Το όνειρό της ήταν να γίνει σχεδιάστρια μόδας • ήξερε βέβαια ότι η οικογένειά της δε θα το δεχόταν ποτέ, γι’ αυτό κι έλεγε σε όλους ότι θέλει να γίνει γιατρός. Είναι δύσκολο για τα κορίτσια στην κοινωνία μας να γίνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από δασκάλες ή γιατροί − κι αυτό αν μπορέσουν γενικά να εργαστούν.»

# data[].attributes.headline
10 πράγματα που δεν γνωρίζατε για τη Malala

# data[].attributes.subject
10 πράγματα που δεν γνωρίζατε για τη Malala

# data[].attributes.body
Ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή και το έργο της Malala. Κατάλληλο για μια σύντομη εισαγωγή στη δράση της.

Συγγραφέας

Britannica Blog

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Malala Yousafzai, (born July 12, 1997, Mingora, Swat valley, Pakistan), Pakistani activist who, while a teenager, spoke out publicly against the prohibition on the education of girls that was imposed by the Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP; sometimes called Pakistani Taliban). She gained global attention when she survived an assassination attempt at age 15. In 2014 Yousafzai and Kailash Satyarthi were jointly awarded the Nobel Prize for Peace in recognition of their efforts on behalf of children's rights.

Childhood and early activism

The daughter of an outspoken social activist and educator, Yousafzai was an excellent student. Her father-who established and administered the school she attended, Khushal Girls High School and College in the city of Mingora-encouraged her to follow in his path. In 2007 the Swat valley, once a vacation destination, was invaded by the TTP. Led by Maulana Fazlullah, the TTP began imposing strict Islamic law, destroying or shutting down girls' schools, banning women from any active role in society, and carrying out suicide bombings. Yousafzai and her family fled the region for their safety, but they returned when tensions and violence eased.

On September 1, 2008, when Yousafzai was 11 years old, her father took her to a local press club in Peshawar to protest the school closings, and she gave her first speech-"How Dare the Taliban Take Away My Basic Right to Education?" Her speech was publicized throughout Pakistan. Toward the end of 2008, the TTP announced that all girls' schools in Swat would be shut down on January 15, 2009. The British Broadcasting Corporation (BBC) approached Yousafzai's father in search of someone who might blog for them about what it was like to live under TTP rule. Under the name Gul Makai, Yousafzai began writing regular entries for BBC Urdu about her daily life. She wrote from January through the beginning of March of that year 35 entries that were also translated into English. Meanwhile, the TTP shut down all girls' schools in Swat and blew up more than 100 of them.

In February 2009 Yousafzai made her first television appearance, when she was interviewed by Pakistani journalist and talk show host Hamid Mir on the Pakistan current events show Capital Talk. In late February the TTP, responding to an increasing backlash throughout Pakistan, agreed to a cease-fire, lifted the restriction against girls, and allowed them to attend school on the condition that they wear burkas. However, violence resurged only a few months later, in May, and the Yousafzai family was forced to seek refuge outside of Swat until the Pakistani army was able to push the TTP out. In early 2009 The New York Times reporter Adam Ellick worked with Yousafzai to make a documentary, Class Dismissed, a 13-minute piece about the school shutdown. Ellick made a second film with her, titled A Schoolgirl's Odyssey. The New York Times posted both films on their Web site in 2009. That summer she met with the U.S. special envoy to Afghanistan and Pakistan, Richard Holbrooke, and asked him to help with her effort to protect the education of girls in Pakistan.

With Yousafzai's continuing television appearances and coverage in the local and international media, it had become apparent by December 2009 that she was the BBC's young blogger. Once her identity was known, she began to receive widespread recognition for her activism. In October 2011 she was nominated by human rights activist Desmond Tutu for the International Children's Peace Prize. In December of that year she was awarded Pakistan's first National Youth Peace Prize (later renamed the National Malala Peace Prize).

Shooting and Nobel Peace Prize

On October 9, 2012, Yousafzai was shot in the head by a TTP gunman while she was en route home from school. Fazlullah and the TTP took responsibility for the attempt on her life. She survived the attack and was flown from Peshawar to Birmingham, England, for surgery. The incident elicited protests, and her cause was taken up around the world, including by the UN special envoy for global education, Gordon Brown, who introduced a petition that called for all children around the world to be back in school by 2015. That petition led to the ratification of Pakistan's first Right to Education bill. In December 2012 Pakistani President Asif Ali Zardari announced the launch of a $10 million education fund in Yousafzai's honour. About the same time, the Malala Fund was established by the Vital Voices Global Partnership to support education for all girls around the world.

Yousafzai recovered, staying with her family in Birmingham, where she returned to her studies and to activism. For the first time since being shot, she made a public appearance on July 12, 2013, her 16th birthday, and addressed an audience of 500 at the United Nations in New York City. Among her many awards, in 2013 Yousafzai won the United Nations Human Rights Prize, awarded every five years. She was named one of magazine's most influential people in 2013 and appeared on one of the seven covers that were printed for that issue. With Christina Lamb (foreign correspondent for The Sunday Times), Yousafzai coauthored a memoir, I Am Malala: The Girl Who Stood Up for Education and Was Shot by the Taliban (2013). She also wrote the picture book Malala's Magic Pencil (2017), which was based on her childhood. In 2014 she became the youngest person to win the Liberty Medal, awarded by the National Constitution Center in Philadelphia to public figures striving for people's freedom throughout the world. Nominated for the Nobel Peace Prize in 2013 but passed over that year, Yousafzai in 2014 won the prize, becoming the youngest Nobel laureate.

After winning the Nobel Prize, Yousafzai continued to attend school in England-she graduated from the University of Oxford in 2020-while using her enhanced public profile to bring attention to human rights issues around the world. In July 2015, with support from the Malala Fund, she opened a girls' school in Lebanon for refugees from the Syrian Civil War. She discussed her work with refugees as well as her own displacement in We Are Displaced (2019).

Her life, before and after the attack she endured, was examined in the documentary He Named Me Malala (2015). The title referenced the fact that Yousafzai had been named for the Afghan heroine Malalai, or Malala, who purportedly led her people to victory against the British in the 1880 Battle of Maiwand.
Naomi Blumberg The Editors of Encyclopaedia Britannica

# data[].attributes.attachment_link.title
Malala Yousafzai | Biography, Nobel Prize, & Facts

# data[].attributes.attachment_link.description
Malala Yousafzai, Pakistani activist who, while a teenager, spoke out against the Tehrik-e-Taliban Pakistan's ban on the education of girls. She gained global attention when she survived an assassination attempt at age 15. In 2014 Yousafzai won a share of the Nobel Prize for Peace, becoming the youngest Nobel laureate.

# data[].attributes.body
Εντοπίστε ένα ή περισσότερα ανθρώπινα δικαιώματα που ισχύουν ή παραβιάζονται.

# data[].attributes.body
Πως κρίνετε την αντίδραση της Μαλάλα και του περίγυρού της.