# data[].attributes.headline
Sejarah Perkembangan Tulisan dalam Bahasa Melayu

# data[].attributes.subject
Sejarah Perkembangan Tulisan dalam Bahasa Melayu

# data[].attributes.body
1. Sistem Tulisan Pallawa

Tulisan Pallawa berasal dari India (Selatan) sekitar abad ke-4 hingga ke-9 masihi.

Menurut Nik Safiah Karim (2010), beliau menyatakan bahawa tulisan pallawa tersebar ke Kepulauan Melayu disebabkan pengaruh penyebaran agama Hindu seperti di Sriwijaya dan Palembang.

Tulisan Pallawa banyak menerima pengaruh daripada bahasa Sanskrit. Hal ini demikian kerana, bahasa Sanskrit pada ketika itu berfungsi sebagai bahasa pentadbiran dan bahasa ilmu.

Penyebaran tulisan Pallawa ini agak terhad kepada golongan istana sahaja kerana pada ketika itu tiada kemudahan asas untuk mengajar rakyat membaca dan menulis.

Tulisan Pallawa terbahagi kepada dua jenis iaitu Pallawa Awal dan Pallawa Kemudian.

Perbezaan antara dua jenis tulisan ini ialah aksara Palllawa Awal ditulis secara besar-besar, manakala aksara Pallawa Kemudian pula ditulis menggunakan aksara yang sama tinggi.

Tulisan Pallawa lebih kompleks berbanding tulisan rumi kerana terdapat sistem simbol bagi gabungan bunyi.

# data[].attributes.body
2. Sistem Tulisan Kawi

Tulisan Kawi atau aksara Jawa Kuno adalah turunan aksara Brahmi Pallawa yang pernah digunakan di wilayah Asia Tenggara.

Tulisan Kawi telah digunakan oleh orang Melayu sejak abad ke-8 hingga abad ke-16.

Tulisan Kawi ini juga berasal dari bahasa Sanskrit yang membawa maksud penyajak atau penyair.

Tulisan Kawi berkembang daripada tulisan Pallawa dari selatan India dan digunakan untuk menulis bahasa Sankrit dan Jawa Kuno.

Sistem tulisan Kawi diasaskan oleh orang Jawa dan dikenali sebagai tulisan Jawa kerana orang Jawa bertutur menggunakan bahasa Kawi.

Aksara Kawi memiliki bentuk subskrip huruf yang digunakan dalam menulis huruf konsonan.

Tulisan Kawi kebiasaannya ditulis pada atas kulit-kulit kayu, batu-batu bersurat, daun-daun lontar, dan kepingan logam.

# data[].attributes.body
3. Sistem Tulisan Jawi

Tulisan Jawi telah wujud sejak abad ke-13 masihi di Kepulauan Melayu.

Perkembangan tulisan Jawi disebabkan pengaruh pedagang-pedagang Islam yang datang berdatang ke Kepulauan Melayu.

Tulisan Jawi digunakan secara meluas di negeri-negeri Kesultanan Melaka, Johor, Brunei, Sulu, Acheh, dan Ternate seawal abad ke-15 untuk tujuan surat-menyurat diraja, titah raja, dan alat komunikasi perdagangan di pelabuhan Melaka.

Perkembangan tulisan Jawi dapat dilhat melalui :

1. Tulisan Jawi digunakan secara meluas di negeri-negeri kesultanan Melaka, Johor, Brunei, Sulu, Patani, Acheh dan Ternate seawal abad ke-15.

2. Kedatangan Islam bukan sahaja berupaya mengubah agama dan kepercayaan masyarakat di kepulauan Melayu tetapi juga aspek yang lain seperti budaya yang lain turut berubah.

3. Di samping pengayaan istilah dengan kemasukan istilah Arab/Parsi - Islam, bahasa Melayu telah menjadi bahasa perantaraan penyampaian Islam di seluruh kepulauan Melayu.

Perkembanagan sistem ejaan Jawi dapat dilihat melalui :

1. Peringkat pertama :

Menggunakan tulisan dan sistem ejaan Arab sepenuhnya.

Hilangkan tanda baris tetapi kekalkan ejaan dan huruf.

Mewujudkan huruf-huruf saksi.

Menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama dan kedua.

2. Peringkat kedua :

Berkembang kepada beberapa pedoman dan panduan yang dirangka oleh orang perseorangan atau pertubuhan:

1. Hejaan P.BmP.B. Diraja

2. Ejaan Jawi Za'ba

3. Sistem Ejaan Dian

4. Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan

# data[].attributes.body
4. Sistem Ejaan Za'Ba

Sistem Ejaan Za'ba merupakan sistem yang pertama dalam sistem ejaan rumi bahasa Melayu yag disusun oleh orang yang berbangsa Melayu pada tahun 1933.

Sistem Ejaan Wilkinson yang digunakan sebelum ini mempunyai beberapa kelemahan menyebabkan sistem Ejaan Rumi Za'ba telah diperkenalkan untuk melicinkan lagi sistem ejaan Rumi dalam bahasa Melayu.

Sistem ejaan ini juga telah diperkemaskan dalam jangka masa beberapa tahun dan termuat dalam beberapa buah buku pedoman terbitan Pejabat Karang Mengarang SITC, Pelita Bahasa Melayu Penggal 1 (1941), dan Daftar Ejaan Melayu (Jawi-Rumi)(1949).

Ciri-ciri sistem tulisan Za'ba :

Sistem tulisan Za'ba tidak menggunakan teori dan teknik linguistik kerana sistem tulisan ini hanya melambangkan bunyi-bunyi bahasa Melayu melalui huruf-huruf rumi yang digunakan dalam sistem Ejaan Jawi Bahasa Melayu.

Penggunaan partikel <pun> dalam sistem ejaan mestilah dipisahkan.

Contohnya, ada pun dan atau pun

Setiap perkataan yang dieja adalah dengan berdasarkan bunyi. Dalam sistem ejaan ini juga mempunyai tiga bunyi diftong yang telah diistilahkan sebagai huruf "bunyi berkait" iaitu bunyi-bunyi <ai>, <au> dan <oi>.

Grafem dan tanda-tanda baru telah digunakan untuk mencukupkannya.

Contohnya, dalam rumi <ng>, <ny>, <ch>, <kh>, <sh>, <tha>, <gh>, <dha>, <dz>, dan tanda-tanda seperti <'>, <'> adalah untuk melambangkan bunyi-bunyi yang, dilambangkan oleh huruf-huruf Jawi seperti a'in dan hamzah.

Sistem Ejaan Jawi Za'ba :

Pertama : adanya kekacauan dalam ejaan Jawi.

Kedua : ada usaha hendak menghidupkan semula "ejaan lama yang telah atau beransur mati" oleh Wilkinson dan Winstedt serta setengah-setengah penolong Melayunya.

Ketiga : erdapat ketidak sepakatan di antara kamus-kamus karangan orang Melayu, terutamanya, sehubungan dengan penggunaan ﻕ (qauf),ﻙ (kaf), ء(hamzah),ﺕ (ta) dan ة (ta bulat) di hujung kalimah dan beberapa lagi huruf lain.

Tahap perkembangan ejaan Jawi :

1. Tahap pertama : Ejaan Jawi yang menggunakan tanda-tanda baris dan syaddah.

2. Tahap kedua : Ejaan Jawi itu mengekalkan ejaan pada tahap pertama tetapi menanggalkan penggunaan tanda.

3. Tahap ketiga : Ejaan Jawi cara Melayu yang menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama.

4. Tahap keempat : Pengenalan huruf saksi pada suku kata kedua pula bila terdapat ejaan yang hanya menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama itu mengelirukan kerana ejaan yang sama boleh mewakili dua perkataan.

# data[].attributes.headline
Bahasa Melayu Pramerdeka dan Pascamerdeka

# data[].attributes.subject
Bahasa Melayu Pramerdeka dan Pascamerdeka

# data[].attributes.body
1. Pejabat Karang Mengarang

Pejabat Karang Mengarang merupakan sebuah badan penterjermahan yang ditubuhkan pada tahun 1923 di Maktab Perguruan Sultan Idris, Tanjung Malim.

Pejabat ini ditubuhkan oleh hasil cadangan Zainal Abidin bin Ahmad serta O. T Dussek.

Pejabat ini telah menimbulkan minat dalam lapangan penulisan di kalangan guru serta pelatih di MPSI.

Tujuan penubuhan Pejabat Karang Mengarang

1. Menghasilkan penerbitan ilmiah dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris serta memperbanyakkan bahan rujukan kepada semua golongan masayarakat.

2. Membuka peluang kepada warga akademik untuk menyebar ilmu dan kepakaran yang mereka ada dalam bidang masing-masing untuk meningkatkan budaya penulisan dalam kalangan masyarakat di universiti.

3. Menganjurkan bengkel-bengkel penulisan serta kursus penterjermahan kepada masyarakat.

4. Menerbitkan hasil penyelidikan warga akademik dalam bentuk buku, jurnal dan sebagainya.

# data[].attributes.body
2. Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa

Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa merupakan sebuah badan pembinaan dan pengembangan bahasa Melayu sebelum merdeka.

Pakatan ini ditubuhkan pada tahun 1888 di Johor Bahru.

Pada awalnya, Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa (PBmPB) tidak begitu lancar kegiatannya.

Sultan Johor telah menganugerahkan gelaran "Diraja" kepada Pakatan ini pada 14 April 1935 dan pertubuhan ini menggunakan nama baharunya iaitu Pakatan Bahasa Melayu Persuratan Buku Diraja Johor tetapi masih mengekalkan singkatan PBMPB.

Antara peranan Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa ialah :

1. Mengkaji dan mempelajari bahasa Melayu agar pengetahuan bahasa Melyu dapat disebarkan kepada masyarakat secara meluas.

2. Memperjuangkan kedaulatan bahasa Melayu.

3. Mengadakan perpustakaan.

4. Mempermodenkan bahasa Melayu.

5. Memelihara tulisan jawi.

6. Memperingkaskan ejaan dan perkataan bahasa Melayu.

# data[].attributes.body
Bahasa Melayu dalam Sistem Pendidikan

1. Laporan Barnes (1950)

Laporan Barnes ditentang hebat oleh kaum Cina dan India.

Laporan ini disediakan oleh L. J. Barnes yang menjawat jawatan sebagai pengarah latihan sosial di University Oxford.

Tujuannya untuk menyiasat kedudukan dan memperbaiki pendidikan orang Melayu.

Laporan ini juga mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang menggunakan bahasa Melayu atau bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

2. Laporan Fenn-Wu (1951)

Laporan Fenn-Wu dibuat untuk mengkaji dan menilai semula kewajaran Laporan Barnes 1950.

Laporan ini dibuat untuk menunjukkan rasa tidak puas hati masyarakat Cina terhadap Laporan Barnes (1950).

Masyarakat Cina pada ketika itu beranggapan bahawa Laporan Barnes (1950) bertujuan untuk menghapuskan bahasa Cina dan kebudayaan Cina.

Laporan ini mencadangkan agar usaha untuk merapatkan jurang perbezaaan dilakukan dengan menggantikan sistem persekolah yang berasaskan kaum kepada pendidikan kebangsaan.

Bahasa Melayu dan bahasa Inggeris digunakan sebagai bahasa penghantar manakala bahasa lain sebagai pilihan.

3. Ordinan Pelajaran (1952)

Ordinan Pelajaran 1952 juga dikenali sebagai Penyata Pelajaran 1952.

Ordinan Pelajaran 1952 merupakan laporan sebuah jawatankuasa yang telah ditubuhkan oleh kerajaan British di Tanah Melayu untuk mengkaji Laporan Barnes (1950) dan Laporan Fenn-Wu (1951).

Pada 21 November 1962, Ordinan Pelajaran 1952 telah diluluskan oleh majlis perundangan dengan sebulat suara

4. Laporan Razak (1956)

Mengesyorkan beberapa perubahan dalam sistem pendidikan dan laporan ini dikenali sebagai salah satu usaha bagi membentuk Persekutuan Tanah Melayu.

Matlamat laporan ini adalah untuk membentuk semula sistem pendidikan di Malaya.

Laporan Razak ini merupakan tolak ansur di antara Laporan Barnes ( majoritinya digemari oleh orang Melayu) dengan Laporan Fenn-Wu (majoritinya digemari oleh orang Cina dan India).

Perkara penting yang dicadangkan adalah untuk mewujudkan dua jenis sekolah rendah iaitu Sekolah Rendah Kebangsaan (SRK) dan Sekolah Rendah Jenis Kebangsaan (SRJK) serta menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa penghantar bagi SRK.

Mencadangkan satu sistem pendidikan menengah dengan bahasa Melayu sebagai bahasa penghantar.

# data[].attributes.body
Bahasa Melayu Moden

1. Dewan Bahasa dan Pustaka

Dewan Bahasa dan Pustaka ditubuhkan sebgai sebuah jabatan di bawah Kementerian Pelajaran pada 22 Jun 1956 di Johor Bahru.

Kini DBP beroperasi di bangunan baharu, iaitu Menara DBP. Bangunan yang mula dibina pada tahun 1977 ini siap pada tahun 2002. Bangunan lama DBP kini dikenali sebagai Wisma DBP.

Antara peranan Dewan Bahasa dan Pustaka ialah :

1. Membina dan memperkaya bahasa kebangsaan dalam semua bidang termasuk sains dan teknologi.

2. Memperkembang bakat sastera dalam bahasa kebangsaan.

3. Mencetak atau menerbitkan atau membantu dalam percetakan atau penerbitan buku, majalah, risalah dan bentuk-bentuk kesusasteraan lain dalam bahasa kebangsaan dan bahasa-bahasa lain.

4. Membakukan ejaan dan sebutan, dan membentuk istilah yang sesuai dalam bahasa kebangsaan.

5. Menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan yang betul.

6. Menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan supaya digunakan secara meluas bagi segala maksud mengikut undang-undang yang sedang berkuat kuasa.

2. Kerjasama Serantau dan Pengantarabangsa

Menubuhkan pusat pengajian Melayu pertama di Leiden, Belanda pada tahun 1876 dan sehingga kini pusat itu diiktiraf sebagai pusat utama bagi kajian budaya Melayu di peringkat antarabangsa.

Malaysia menubuhkan Kursi Pengajian Melayu dengan menempatkan individu bertaraf profesor di Universiti Leiden dengan harapan mampu mempertingkatkan kajian sastera Melayu di Eropah serta memperkembangkan budaya Malaysia dan dunia Melayu.

Kursi Pengajian Melayu juga ditubuhkan di Universiti Victoria, Wellington, New Zealand pada tahun 1995 dan di Universiti Pengajian Asing Beijing (BFSU), China.

Antara usaha mengantarabangsakan bahasa Melayu melalu kerjasama negara ialah :

1. Mewujudkan forum- forum kerjasama seperti Majlis Bahasa Brunei Darussalam-inonesia-malaysia (MABBIM), Majlis Sastera Asia Tenggara (MASTERA), Majlis Antarabangsa Bahasa Melayu (MABM) dan Forum Kerjasama Penerbitan Serantau (FOKEPS).

2. Usaha memperkenalkan kesusasteraan melayu ke peringkat antarabangsa disokong oleh pelbagai institusi seperti Dewan Bahasa Dan Pustaka (DBP) Malaysia dan Brunei, Pusat Bahasa Indonesia melalui seminar, pertemuan, dialog, persidangan penulis, pengucapan puisi dan program satera di luar negara.

# data[].attributes.body
Cabaran Bahasa Melayu dalam Pendidikan

1. Pengajaran dan Pembelajaran Bahasa Melayu

Menurut Long et al. (2002) membuat kajian dan telah mendapati bahawa beberapa kekangan yang ditemui dalam proses pengajaran dan pembelajaran.

Antara cabarannya ialah:

1. Tidak semua guru yang mengajar Bahasa Melayu mendapat latihan khusus dalam bidang bahasa. Hal ini akan menjejaskan kualiti pengajaran dan hasil pembelajaran murid.

2. Kemahiran lisan,bacaan & menulis diajar secara terpisah dan bukan secara penggabung jalinan atau penyerapan.

3. Pengetahuan asas murid yang berbeza-beza.

4. Jumlah masa pengajaran di SK,SJKC dan SJKT yang berbeza.

5. Murid-murid bersikap negatif terhadap mata pelajaran bahasa Melayu berbanding bahasa Inggeris.

6. Guru bergantung dengan penggunaan buku teks.

Masa Depan Bahasa Melayu dalam Pendidikan

1. Memperkasakan kurikulum bahasa Melayu

Memperkasakan kurikulum bahasa Melayu standard di semua jenis sekolah dan aliran.

Menambahbaik dan menyemak kurikulum bahasa Melayu sekolah rendah dan sekolah menengah dari semasa ke semasa.

Memperkukuh kemahiran lisan bahasa Melayu di peringkat prasekolah,sekolah rendah serta sekolah menengah.

Memantapkan Program Linus Bahasa Melayu.

Menambahbaik dari aspek seni bahasa dalam Kurikulum Bahasa Melayu Sekolah Rendah dan Sekolah Menengah.

2. Memperkasakan Pentaksiran Bahasa Melayu

Sistem pentaksiran yang bersifat holistik dan seimbang iaitu menilai dari segi kognitif,efektif dan psikomotor.Pentaksiran sumatif dilaksanakan pada akhir topik pembelajaran,penggal atau tahun.

Memperkasakan Ujian Lisan bahasa Melayu sekolah rendah dan sekolah menengah.

Melaksanakan Komponen Lisan Komunikatif di Tingkatan Lima.

3. Meningkatkan Keterampilan Berbahasa Guru Bahasa Melayu

Menambahbaik kaedah pemilihan calon guru bahasa Melayu.

Melaksanakan latihan dalam perkhidmatan berdasarkan Garis Panduan Program Pembangunan Profesionalisme Berterusan Guru bahasa Melayu.

Menjadikan kepujian Kesusasteraan Melayu Komunikatif Sijil Pelajaran Malaysia sebagai syarat wajib untuk menjadi seorang guru bahasa Melayu.

# data[].attributes.body
Cabaran Bahasa Melayu dalam Pentadbiran Kerajaan

Perpaduan agak sukar untuk dicapai kerana negara Malaysia mempunyai masyarakat yang terdiri daripada pelbagai kaum, budaya serta kepercayaan.

Pengaruh penjajahan British sebelum merdeka dapat dikaitkan dengan kurangnya keyakinan terhadap bahasa kebangsaan.

Kemahiran berbahasa seseorang individu menyebabkan bahasa Melayu sukar untuk dimartabatkan.

Sikap dan tindakan yang kurang tegas oleh pihak kerajaan dan pemimpin menyebabkan kesukaran untuk memperluaskan penggunaan bahasa kebangsaan.

Sebagai contoh, pengawai-pegawai kerajaan enggan menggunakan bahasa kebangsaan dalam urusan surat-menyurat dengan alasan tiada kerani yang berbangsa Melayu.

Kekurangan istilah dalam pelbagai dan istilah yang sering kali berubah merupakan masalah yang selalu dibangkitkan.

Masa Depan Bahasa Melayu dalam Pentadbiran Kerajaan

Kerajaan telah mengeluarkan :

1. Surat Pekeliling Am Bilangan 1 (2006)

2. Surat Pekeliling Perkhidmatan Bilangan 9 (2011)

Kedua-dua Surat Pekeliling ini berkaitan Panduan Pengguna Bahasa Kebangsaan dalam Perkhidmatan Awam.

Urusan Rasmi dalam Negara

Bahasa kebangsaan (bahasa Melayu) mesti digunakan dalam surat rasmi oleh agensi kerajaan.

Bahasa Kebangsaan mesti digunakan untuk semua perjanjian dalam negara oleh agensi kerajaan.

Bahasa kebangsaan digunakan untuk urusan surat-menyurat, minit mesyuarat,dan nota pembentangan.

Urusan Rasmi Antarabangsa

Penggunaan bahasa kebangsaan berserta dengan lampiran dalam bahasa Inggeris digalakkan untuk urusan surat rasmi antarabangsa oleh agensi kerajaan kepada pihak luar.

Dokumen dalam bahasa Inggeris dan terjermahaan dalam bahasa Melayu bertujuan untuk merekod dan membuat semakan.

Bahasa kebangsaan atau bahasa Ingggeris boleh digunakan untuk urusan surat-menyurat, minit mesyuarat, dan nota pembentangan.

Penggunaan bahasa kebangsaan dan bahasa lain yang boleh difahami pelanggan di perkhidmatan kaunter.

Penggunaan bahasa kebangsaan untuk maklum balas aduan di akhbar atau isu media sosial.

Penggunaan bahasa kebangsaan dalam pengiklanan.

Bahasa Melayu dalam dasar-dasar kerajaan :

1. Gagasan 1 Malaysia

2. Program Transformasi Kerajaan

3. Dasar Model Ekonomi Bary

4. Plan Pembangunan Pendidikan Malaysia

5. MBMMBI

# data[].attributes.body
Kerancuan Bahasa di Media Sosial

Kerancuan bahasa adalah penggunaan bahasa yang tidak mengikuti peraturan sama ada dari segi sintaksis, morfologi, kosa kata, maksud, dan lain-lain.

Oleh sebab itu, bahasa rancu dapat ditafsirkan sebagai bahasa Melayu yang bercampur-aduk dengan penggunaan bahasa lain seperti bahasa Inggeris.

Antara cabarannya ialah :

1. Perkembangan dan ledakan era digital mengakibatkan kebanyakan medium bahasa bercampur aduk dan didominasi oleh bahasa Inggeris.

2. Penggunaan kata singkatan berleluasa menjadikan bahasa Melayu sebagai bahasa yang rancu.

3. Guru yang menggunakan dialek daerah sebagai bahasa pengantar dalam pengajaran dan pembelajaran di sekolah.

4. Bahasa rancu menghalang memperkasa dan memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu dan budaya tinggi di Malaysia.

# data[].attributes.body
Pencampuran Kod

Menurut Amat Moain et al., (2010) menyatakan bahawa percampuran kod merujuk kepada percampuran bahasa dalam sesuatu komunikasi atau topik yang sama.

Percampuran kod dalam budaya Malaysia dikenali sebagai bahasa rojak.

Antara cabaranya ialah :

1. Penerimaan bahasa atau pencampuran kod secara beransur-ansur oleh generasi kedua sehingga akhirnya tidak menggunakan bahasa ibunda mereka.

2. Kelahiran bahasa pijin dan bahasa kreol.

3. Bahasa pijin memperlihatkan unsur kedua-dua bahasa bercampur sehingga melahirkan bahasa baru, namun tidak boleh diklasifikasikan sebagai bahasa asal.

4. Bahasa kreol ialah bahasa pijin yang menjadi bahasa ibunda atau bahasa pertama masyarakat penuturnya akibat pertembungan dua bahasa.

Kesannya ialah :

1. Menyebabkan kekeliruan bahasa

2. Percampuran kod berlaku tanpa sedar atau spontan.

# data[].attributes.body
Slanga

Menurut kamus dewan edisi keempat, slanga adalah kata-kata yang tidak tergolong dalam bahasa baku.

Selalu digunakan oleh remaja atau golongan sosial tertentu.

Anatara cabaranya ialah :

1. Penggunaan bahasa slanga di kalangan remaja tercetus disebabkan oleh pengaruh teman dan rakan sebaya.

Contohnya, mereka menggunakan bahasa slanga dalam merapatkan lagi hubungan persahabatan mereka.

2. Bahasa slanga turut digunakan dikalangan artis iaitu sebagai usaha untuk menunjukkan identiti kumpulan mereka atau aliran muzik yang dibawa mereka.

3. Bahasa slanga turut digunakan oleh penjenayah atau kumpulan yang menjalankan kegiatan negatif.

Bertujuan untuk mengelakkan identiti mereka dikenal pasti oleh pihak berkuasa.

# data[].attributes.body
3. Angkatan Sasterawan 50

Angkatan Sasterawan 50 juga dikenali sebagai ASAS 50

Ditubuhkan pada 6 Ogos 1950 di Singapura.

Sistem Ejaan ASAS 50:

1. Vokal berkembar : ai, au, oi menjadi ay, aw, oy

2. ch-c, contoh cawan, cantik, kacang

3. Konsonan : ng dan ny dalam tulisan fonetik. Contohnya, parang, nyonya, nona.

4. f, q, v, x, z digantikan dengan menggambarkan fonem-fonem asing

Antara peranan ASAS 50 ialah :

1. Memperluas dan mempertingkatkan martabat kesusasteraan dalam bahasa Melayu.

2. Melindungi hak ahli anggota dan pengarang.

3. Melakukan pembaharuan dalam sastera tanpa menghilangkan yang lama.

4. Memperkenalkan bidang karangan sastera seperti cerita, lakonan, rencana, pengetahuan, buku, peradaban melayu dan kebudayaan.

# data[].attributes.body
5. Sistem Ejaan Rumi Kongres

Kongres ini merupakan hasil daripada salah satu sidang di bawah Jawatankuasa Ejaan dan Bunyi Bahasa Melayu pada 16-21 September 1956.

Sidang tersebut merangkumi tiga kertas kerja mengenai ejaan dan bunyii bahasa Melayu

1. Mengutuskan enam belas ketetapan tentang ejaan bahasa Melayu.

2. Dua ketetapan tentang bunyi bahasa.

3. Satu ketetapan mengenai tulisan Jawi.

Terdapat beberapa prinsip ejaan yang telah ditetapkan. Antaranya ialah :

1. Ejaan ini menggunakan sistem fonologi bukan fonetik iaitu menandakan sebagai satu fonem dengan satu grafem atau huruf sahaja.

2. Perbezaan telah ditetapkan semula dari segi keserasian vokal dalam suku kata awal dan suku kata akhir yang tertutup.

3. Tanda sempang telah dilupuskan penggunaannya(yang menentang sama sekali dengan sistem Za'ba yang banyak menggunakan sempang) kecuali pada kes-kes yang tertentu.

4. pembaharuan dari segi perbezaan mengeja dalam beberapa perkataan yang tertentu disebabkan oleh ejaan Kongres menetapkannya agar perkataan yang dieja berdasarkan sebutannya yang asal.

5. perubahan dalam penggunaan kata-kata pertikel,iaitu kata gelaran si,kata depan di,ke dan penanda sama/satu se- dieja secara terpisah daripada perkataan yang mengikutinya tanpa penggunaan simbol sempang.

# data[].attributes.body
6. Pedoman Ejaan Rumi dalam Bahasa Melayu

Penggunaan Abjad

1. Abjad : abjad yang digunakan dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada huruf-huruf yang disenaraikan di bawah dan sebutan tiap-tiap huruf disertakan di sebelahnya.

2. Huruf Vokal : huruf vokal dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada a, e, i, o, dan u. Terdapat dua versi huruf e iaitu, e pepet dan e taling.

3. Huruf Diftong : dalam bahasa Melayu, diftong dilambangkan dengan gabungan dua huruf vokal (ai, au, dan oi) yang dilafazkan sebagai bunyi geluncuran.

4. Gabungan huruf konsonan : dalam bahasa Melayu, terdapat lima gabungan huruf konsonan, iaitu gh, kh, ng, ny, dan sy yang tiap-tiap satu gabungan itu melambangkan satu bunyi konsonan.

Penulisan Huruf

1. Huruf besar

2. Huruf kecil

Penulisan Kata

1. Tanda noktah

2. Tanda koma

3. Tanda koma bertitik (;)

4. Tanda noktah bertindih (:)

5. Tanda sempang (-)

6. Tanda pisah (-)

7. Tanda elipsis (...)

8. Tanda tanya (?)

9. Tanda seru (!)

10. Tanda kurung ((...))

11. Tanda kurung siku ([...])

12. Tanda petik tunggal ('...')

Penulisan Unsur Serapan

Bahasa Melayu menyerap unsur daripada pelbagai bahasa lain, sama ada daripada bahasa daerah mahupun bahasa asing.

Contohnya, bahasa Sanskrit, Tamil, Cina, Arab, Portugis, Belanda, dan Inggeris.

# data[].attributes.body
Bahasa Melayu telah banyak mengalami perubahan. Hal ini demikian kerana, sejarah bahasa Melayu telah membuktikan bahawa bahasa Melayu itu sendiri berkembang sesuai dengan peredaran zaman. Tambahan pula, disokong oleh pihak Barat dan tokoh-tokoh tempatan dalam usaha memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa Kebangsaan. Namun, pada era globalisasi ini, bahasa Melayu mengalami kesukaran untuk diperluaskan penggunaannya kerana terdapat pelbagai cabaran yang perlu dihadapi untuk memartabatkan lagi bahasa Melayu. Oleh sebab itu, setiap individu memainkan peranan penting dalam usaha meningkatkan martabat bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan negara Malaysia.

# data[].attributes.body
Asmah Hj Omar. (2014). Za'ba Ahli Fikir Dan Ahli Bahasa. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Hashim Musa. (2006). Sistem Tulisan Dalam Bahasa Melayu. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Ismail Dahaman. (2019). Sistem Ejaan Rumi Kemas Kini. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Karim Harun. (2017). Nahu Bahasa Melayu Abad Ke-17. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Nik Safiah Karim, Farid M. Onn, Hashim Hj.Musa & Abdul Hamid Mahmood. (2015). Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Raminah Hj Sabran, Nawi Ismail, Zulkarnain Farihin Abdullah. (2021) Bahasa Melayu Topikal STPM Semester 1. Mutiara Suria Ilmu Resources.

# data[].attributes.body
NAMA : CYPRIAN PAKER ANAK JEMAT

ANGKA GILIRAN : 2023042310006

NO. KAD PENGENALAN : 040219-13-0327

KUMPULAN : PPISMP JUN 2023 BMSK1

KOD DAN NAMA KURSUS : BMMB 1074 SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

NAMA PENSYARAH : PN. ALICE PU TING ANAK KOSIN