# data[].attributes.body
คุณค่าด้านเนื้อหา
เป็นวรรณคดีที่มีเนื้อหาเป็นคำสอนทางพระพุทธศาสนา
คุณค่าด้านวรรณศิลป์
แม้จะมีที่มาจากคาถาภาษาบาลีและมีคำศัพท์ในทางพระพุทธศาสนาอยู่มาก แต่ก็เป็นคำที่เข้าใจความหมายได้ไม่ยาก
คุณค่าด้านสังคม
เมื่อนำไปปฏิบัติแล้ว ย่อมจะทำให้ชีวิตประสบกับ "มงคล" หรือความสุขอย่างแท้จริง

# data[].attributes.headline
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.subject
จุดมุ่งหมายในการแต่ง

# data[].attributes.body
เพื่อให้ตระหนักว่าสิริมงคลจะเกิดแก่ผู้ใดก็เพียงผลมาจากการปฏิบัติของตนทั้งสิ้นไม่มีผู้ใดหรือสิ่งใดจะทำให้เกิดสิริมงคลแก่เราได้  นอกจากตัวเราเอง

# data[].attributes.body
๑.พระพุทธเจ้า
๒.เทวดา
๓.ท้าวสักกเทวราช
๔.พระอานนท์

# data[].attributes.headline
เรื่อง มงคลสูตรคำฉันท์

# data[].attributes.subject
เรื่อง มงคลสูตรคำฉันท์

# data[].attributes.body
สมาชิกกลุ่ม (ม.๔/๗)
๑.น.ส.ฉัฐชนากานต์ กุลโรจพาณิชย์ เลขที่ ๑๑
๒.น.ส.ชุมณภัทร ขุนภักดี เลขที่ ๑๓
๓.น.ส.ฐิติวรดา ทองรัตนะ เลขที่ ๑๔
๔.น.ส.ณัฏฐนิช สกุลมา เลขที่ ๑๕
๕.น.ส.ไปรยา ทองมี เลขที่ ๑๙
๖.น.ส.สุชาดา บุปผาชาติ เลขที่ ๒๗

# data[].attributes.headline
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.subject
ลักษณะคำประพันธ์

# data[].attributes.body
ใช้คำประพันธ์ ๒ ประเภท คือ กาพย์ฉบัง ๑๖ และอินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ โดยทรงลงท้ายคำประพันธ์ทุกบทด้วยข้อความเดียวกันว่า "ข้อนี้แหละมงคล อดิเรกอุดมดี" ซึ่งมีที่มาจากคาถาบาลีที่ว่า เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ

# data[].attributes.body
พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖