# data[].attributes.body
Środki ochrony osobistej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Środki ochrony osobistej to produkty, których zadaniem jest ochrona części ciała narażonych na kontakt z materiałem zakaźnym.
Należą do ich między innymi:

Kombinezony ochronne - zgodny z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 dot. środków ochrony indywidualnej w tym normy EN 14126 dotyczącej odzieży, zapewniający ochronę przed czynnikami infekcyjnymi

Fartuchy barierowe/wodoodporne - z długimi rękawami, zakrywający kolana, Dostępne w wersji: jedno i wielorazowe.

Fartuchy flizelinowe- zgodne z dyrektywą medyczną 93/42/EWG, wiązane z tyłu na troki z dodatkowym górnym zapięciem na przylepiec

Półmaski twarzowe z filtrem i bez -zakrywające szczelnie nos, usta i podbródek typu:
FPP2 (EN 149:2001+A1:2009 lub K95)
FFP3 (EN 149:2001+A1:2009 lub KN99)

Maski chirurgiczne, ochronne, chroniące przed czynnikami biologicznymi - Spełniające wymagania normy EN 14683. Wykonane z trójwarstwowej włókniny. Posiadająca gumkę umożliwiającą założenie maseczki o uszy

Google ochronne -przylegające bezpośrednio do twarzy użytkownika, osłaniając oczy wraz z ich najbliższym otoczeniem, wykonane z materiałów niepalnych

Przyłbice - zmniejszają ryzyko zakażenia, stanowiąc dodatkową ochronę twarzy, oczu i dróg oddechowych, zwłaszcza przy zabiegach generujących aerozol

Rękawiczki ochronne- spełniające wymagania, normy: EN ISO 374-5:2017-02 (UE) -w zakresie odporności na przesiąkanie przy zastosowaniu metody badania nieszczelności z zastosowaniem powietrza i wody oraz ochrony przed wirusami . EN ISO 374-1:2016 (UE)- odporność na przenikanie co najmniej jednej substancji chemicznej, odporność na przesiąkanie przy zastosowaniu powietrza i wody.

# data[].attributes.attachment_link.title
Boxmet Medical- zestawy pierwszej pomocy. sprzęt ratownictwa medycznego i taktycznego

# data[].attributes.attachment_link.description
Środki ochrony osobistej to produkty, których zadaniem jest ochrona części ciała narażonych na kontakt z materiałem zakaźnym. Należą do ich między innymi: Kombinezony ochronne - zgodny z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 dot. środków ochrony indywidualnej w tym normy EN 14126 dotyczącej odzieży, zapewniający ochronę przed czynnikami infekcyjnymi Fartuchy barierowe/wodoodporne - z długimi rękawami, zakrywający kolana, Dostępne w wersji: jedno i wielorazowe.

# data[].attributes.body
Obejrzyj prezentację - sposoby transportu poszkodowanego

# data[].attributes.attachment_link.description
Przenoszenie poszkodowanych to istotny element pierwszej pomocy, podejmowane jest bowiem ze względu na ich bezpieczeństwo- najczęściej w celu wyniesienia ze strefy zagrożenia lub ewakuacji. Poszkodowanego dobrze jest przenosić na twardym podłożu, na przykład na grubej desce, co

# data[].attributes.body
Chwyt Rauteka

Chwyt Rauteka – stosowany w pierwszej pomocy chwyt ratowniczy służący do szybkiej ewakuacji poszkodowanego z miejsca zagrożenia, np. z samochodu. Należy go stosować jedynie w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia, czy to wynikającego z niebezpiecznego otoczenia, czy z ciężkiego stanu poszkodowanego.

# data[].attributes.body
Sprawdź swoje zachowanie w przypadku zagrożenia

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pożar - Alarmuj!, Urządzenia mechaniczne - Wyłącz!, Zerwanie przewodów elektrycznych - Nie podchodź!, Niebezpieczne gazy - Chroń drogi oddechowe!, Agresywni ludzie lub niebezpiecznie zwierzęta - Nie prowokuj!, Wypadek drogowy - Nie wybiegaj na drogę!, Cienki lód - Nie wchodź!,

# data[].attributes.attachment_link.description
Pożar - Alarmuj!, Urządzenia mechaniczne - Wyłącz!, Zerwanie przewodów elektrycznych - Nie podchodź!, Niebezpieczne gazy - Chroń drogi oddechowe!, Agresywni ludzie lub niebezpiecznie zwierzęta - Nie prowokuj!, Wypadek drogowy - Nie wybiegaj na drogę!, Cienki lód - Nie wchodź!,

# data[].attributes.body
Powtórz wiadomości z ostatniej lekcji rozwiązując krótki quizz

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ZŁOTA GODZINA - czas od wystąpienia zdarzenia do przetransportowania poszkodowanego do szpitala i udzielenia mu specjalistycznej pomocy, PLATYNOWE MINUTY - pierwsze kilka minut po nagłym zatrzymaniu krążenia, w ciągu których podjęcie działań ratowniczych znacznie podnosi szanse poszkodowanego na przeżycie, KWALIFIKOWANA PIERWSZA POMOC - czynności podejmowane przez ratownika wobec osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, RESUSCYTACJA - przywrócenie funkcji układu krążenia i oddychania u osób z nagłym zatrzymaniem krążenia, PIERWSZA POMOC - czynności podejmowane przez osoby znajdujące się w miejscu zdarzenia (świadków zdarzenia) w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, MEDYCZNE CZYNNOŚCI RATUNKOWE - pomoc udzielana przez lekarzy, pielęgniarki i ratowników medycznych osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, DYSPOZYTOR - przeszkolona osoba mająca teoretyczne i praktyczne doświadczenie w ratownictwie, która odbiera zgłoszenia w centrum powiadamiania ratunkowego,

# data[].attributes.attachment_link.description
ZŁOTA GODZINA - czas od wystąpienia zdarzenia do przetransportowania poszkodowanego do szpitala i udzielenia mu specjalistycznej pomocy, PLATYNOWE MINUTY - pierwsze kilka minut po nagłym zatrzymaniu krążenia, w ciągu których podjęcie działań ratowniczych znacznie podnosi szanse poszkodowanego na przeżycie, KWALIFIKOWANA PIERWSZA POMOC - czynności podejmowane przez ratownika wobec osoby w

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czy masz świadomość, że od twojego zachowania może zależeć zdrowie, a nawet życie osoby poszkodowanej? Być może w najmniej spodziewanej chwili zajdzie potrzeba ratowania człowieka w sytuacji zgrożenia. Twoje działania w trakcie tzw. złotej godziny lub platynowych minut są na wagę nie tylko szlachetnych kruszców, lecz życia!

W Polsce, zgodnie z ustawą z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ratowanie życia i zdrowia ludzkiego odbywa się na 3 poziomach:

Pierwszą pomocą nazywamy czynności podejmowane w celu ratowania osoby w , wykonywane przez osoby znajdujące się w miejscu zdarzenia (świadków zdarzenia). Osoby udzielające pierwszej pomocy nie muszą mieć żadnych kwalifikacji, ukończonych szkoleń czy kursów. Każdy, kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ma obowiązek udzielenia pomocy. Za nieudzielenie pomocy przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3. Oczywiście, udzielając pierwszej pomocy, nie musimy narażać swojego życia i zdrowia.

Osoby udzielające pierwszej pomocy nie muszą obawiać się odpowiedzialności karnej za nieumiejętne jej udzielenie bądź popełnienie jakiegoś błędu w czasie ratowania osoby poszkodowanej. Ratowanie życia i zdrowia to stan wyższej konieczności, a życie jest zawsze cenniejsze od zdrowia. Jeżeli osoba udzielająca pierwszej pomocy poniesie jakąś szkodę na mieniu, przysługuje jej roszczenie o naprawienie tej szkody od skarbu państwa reprezentowanego przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce powstania szkody.

Czynności podejmowane wobec osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego wykonywane przez ratownika to kwalifikowana pierwsza pomoc. Ratownikiem zostaje osoba, która ukończyła kurs w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy (KPP). Kurs KPP trwa 66 godzin i kończy się egzaminem, po zaliczeniu którego osoba otrzymuje zaświadczenie. Takie zaświadczenie jest ważne 3 lata od dnia jego wydania, zatem aby nie stracić uprawnień, egzamin należy powtarzać. Kwalifikowanej pierwszej pomocy udzielają m.in. strażacy, ratownicy wodni, górscy itp.

Medyczne czynności ratunkowe to świadczenia zdrowotne podejmowane wobec osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, udzielane przez lekarzy, pielęgniarki i ratowników medycznych. Osoby wykonujące medyczne czynności ratunkowe mają obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia.

Wezwanie służb ratunkowych to podstawowa czynność, jaką powinien wykonać każdy z nas, widząc osobę potrzebującą pomocy. Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym w art. 4 stwierdza, że: kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. W celu powiadomienia służb ratunkowych należy skorzystać z jednego z kilku numerów alarmowych (zob. ilustracja 2.).

Numer 112 jest jednolitym numerem alarmowym obowiązującym na terenie całej Unii Europejskiej. Służy do powiadamiania w sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia. Kierowanie połączeń pod numer alarmowy 112 jest bezpłatne (zarówno dla telefonów stacjonarnych, jak i komórkowych) i można go wybrać w telefonie komórkowym nieposiadającym karty SIM. Numer ten służy wyłącznie do powiadamiania w nagłych sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia, jak np.:

wypadki drogowe,

kradzieże i włamania,

użycie przemocy,

rozpoznanie osoby poszukiwanej przez policję,

nagła utraty przytomności,

zatrzymanie krążenia i oddechu,

inne nagłe sytuacje zagrażające zdrowiu, życiu lub bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu.

Gdy wybierasz jeden z numerów alarmowych, twoje zgłoszenie zostaje skierowane do najbliższego centrum powiadamiania ratunkowego (CPR) lub Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego (WCPR) albo do jednostki straży pożarnej lub policji właściwej ze względu na miejsce, z którego dzwonisz. Pamiętaj, że miejsce rozmowy powinno znajdować się w pobliżu miejsca zdarzenia, a jednocześnie pozwalać na przeprowadzenie spokojnej rozmowy z (bez zakłóceń). Jeśli to możliwe, powinno być wykonane przez osobę znajdującą się bezpośrednio w miejscu zagrożenia lub inną osobę będącą świadkiem danego zdarzenia.
Wzywając służby ratunkowe:

mów spokojnie - pamiętaj, że osoba przyjmująca wezwanie musi cię zrozumieć;

powiedz, gdzie ma miejsce zdarzenie;

poinformuj, co się stało, krótko opisz zdarzenie lub sytuację, której byłeś świadkiem;

podaj swoje imię, nazwisko i numer telefonu;

odpowiadaj ściśle na pytania dyspozytora;

po podaniu wszystkich informacji nie rozłączaj się pierwszy, poczekaj, aż zrobi to dyspozytor.

Film prezentuje sposób postępowania podczas powiadamiania służb medycznych o wypadku. Rozpoczyna go ujęcie znaku drogowego Przejście dla pieszych na tle budynku starej kamienicy. Poniżej napis Przed szkołą znajdują się oznaczone miejsca przejść dla pieszych, zawsze z nich korzystaj. W przeciwnym razie kierowca może cię nie zauważyć i dojdzie do wypadku. Następuje zainscenizowana scena wypadku. Kamera ukazuje młodą dziewczynę przechodzącą przez jezdnię, która zostaje potrącona przez samochód. Odwraca głowę w kierunku ostro hamującego samochodu. Zbliżenie na przestraszoną twarz dziewczyny i kierowcy. Nastolatka wystawia ręce przed siebie, chcąc „zatrzymać" nadjeżdżające auto. Nie jest pokazany moment uderzenia, następuje rozjaśnienie ekranu, słychać głuche uderzenie, a potem następuje cisza. Zmiana ujęcia, inna dziewczyna podchodzi do tego samego skrzyżowania, a widząc co się stało przestraszona podbiega do leżącej na ulicy przed samochodem koleżanki. Z samochodu wysiada kierowca i również podchodzi do ofiary wypadku, widać, że jest przestraszony. Ofiara wypadku jest przytomna, ma otwarte oczy, mówi, co ją boli. Koleżanka, która dobiegła, prosi kierowcę o zabezpieczenie miejsca wypadku, kierowca potwierdza i odbiega w stronę auta i otwiera bagażnik. Następuje stopklatka, pojawia się tablica informacyjna z napisem: Zawsze zadbaj o swoje bezpieczeństwo, gdyż w przeciwnym razie sam będziesz potrzebował pomocy. Po wypadku miejsce zdarzenia można oznaczyć światłami awaryjnymi pojazdu, trójkątem ostrzegawczym i kamizelką odblaskową ubraną przez kierowcę. Zmiana ujęcia. Potrącona nastolatka leży na drodze, pytając co się stało i powtarzając, że boli ją noga. W międzyczasie kierowca zakłada kamizelkę odblaskową, włącza światła awaryjne i ustawia trójkąt odblaskowy. Zmiana ujęcia, dziewczyna udzielająca pomocy wyciąga telefon wybiera numer 112, co pokazane zostaje na zbliżeniu. Następuje stopklatka, pojawia się tablica z napisem: Numery do służb ratunkowych są bezpłatne i nie trzeba wybierać numerów kierunkowych. Pamiętaj, 999 to pogotowie ratunkowe, 998 to straż pożarna, 997 to policja, 112 to numer alarmowy. Dziewczyna przykłada telefon do ucha i rozmawia z dyspozytorem. Następuje stopklatka, pojawia się tablica z napisem: Pamiętaj, aby skutecznie i szybko wezwać karetkę pogotowia, musisz dyspozytorowi medycznemu podać następujące informacje: co się stało, miejsce zdarzenia, stan i przybliżony wiek poszkodowanego, przybliżony wiek poszkodowanego, swoje dane. Następuje koniec rozmowy, dziewczyna uspokaja ofiarę wypadku.
Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Film prezentuje sposób postępowania podczas powiadamiania służb medycznych o wypadku. Rozpoczyna go ujęcie znaku drogowego Przejście dla pieszych na tle budynku starej kamienicy. Poniżej napis Przed szkołą znajdują się oznaczone miejsca przejść dla pieszych, zawsze z nich korzystaj. W przeciwnym razie kierowca może cię nie zauważyć i dojdzie do wypadku. Następuje zainscenizowana scena wypadku. Kamera ukazuje młodą dziewczynę przechodzącą przez jezdnię, która zostaje potrącona przez samochód. Odwraca głowę w kierunku ostro hamującego samochodu. Zbliżenie na przestraszoną twarz dziewczyny i kierowcy. Nastolatka wystawia ręce przed siebie, chcąc „zatrzymać" nadjeżdżające auto. Nie jest pokazany moment uderzenia, następuje rozjaśnienie ekranu, słychać głuche uderzenie, a potem następuje cisza. Zmiana ujęcia, inna dziewczyna podchodzi do tego samego skrzyżowania, a widząc co się stało przestraszona podbiega do leżącej na ulicy przed samochodem koleżanki. Z samochodu wysiada kierowca i również podchodzi do ofiary wypadku, widać, że jest przestraszony. Ofiara wypadku jest przytomna, ma otwarte oczy, mówi, co ją boli. Koleżanka, która dobiegła, prosi kierowcę o zabezpieczenie miejsca wypadku, kierowca potwierdza i odbiega w stronę auta i otwiera bagażnik. Następuje stopklatka, pojawia się tablica informacyjna z napisem: Zawsze zadbaj o swoje bezpieczeństwo, gdyż w przeciwnym razie sam będziesz potrzebował pomocy. Po wypadku miejsce zdarzenia można oznaczyć światłami awaryjnymi pojazdu, trójkątem ostrzegawczym i kamizelką odblaskową ubraną przez kierowcę. Zmiana ujęcia. Potrącona nastolatka leży na drodze, pytając co się stało i powtarzając, że boli ją noga. W międzyczasie kierowca zakłada kamizelkę odblaskową, włącza światła awaryjne i ustawia trójkąt odblaskowy. Zmiana ujęcia, dziewczyna udzielająca pomocy wyciąga telefon wybiera numer 112, co pokazane zostaje na zbliżeniu. Następuje stopklatka, pojawia się tablica z napisem: Numery do służb ratunkowych są bezpłatne i nie trzeba wybierać numerów kierunkowych. Pamiętaj, 999 to pogotowie ratunkowe, 998 to straż pożarna, 997 to policja, 112 to numer alarmowy. Dziewczyna przykłada telefon do ucha i rozmawia z dyspozytorem. Następuje stopklatka, pojawia się tablica z napisem: Pamiętaj, aby skutecznie i szybko wezwać karetkę pogotowia, musisz dyspozytorowi medycznemu podać następujące informacje: co się stało, miejsce zdarzenia, stan i przybliżony wiek poszkodowanego, przybliżony wiek poszkodowanego, swoje dane. Następuje koniec rozmowy, dziewczyna uspokaja ofiarę wypadku.

Sprawne ratowanie życia i zdrowia wymaga szybkiego działania, które pozwoli zminimalizować skutki nagłego urazu, a czasem nawet zapobiec śmierci. Rolą ratowników medycznych nie jest leczenie, ale utrzymanie człowieka przy życiu, zmniejszenie powikłań i jak najszybszy transport do właściwego szpitalnego oddziału ratunkowego. Czynnik, który w ratownictwie medycznym jest kluczowy, to czas, a jego zakres wyznacza tzw. , która (na przekór nazwie) nie zawsze stanowi 60 minut. Jest to czas od wystąpienia jakiegoś zdarzenia (wypadku, urazu, utraty przytomności) do znalezienia się poszkodowanego na stole operacyjnym (oddziale intensywnej opieki medycznej). Im krótszy jest ten okres, tym większe są szanse poszkodowanego na przeżycie. Zależność szans na przeżycie od czasu przedstawia w uproszczeniu ilustracja 4.

ogniwo 1 - szybkie rozpoznanie zagrożenia życia oraz wezwanie pogotowia ratunkowego może zapobiec wystąpieniu NZK;

ogniwo 2 - szybkie rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo‑oddechowej (RKO) przez świadków zdarzenia może dwu-, a nawet trzykrotnie zwiększyć szanse przeżycia osób z zatrzymaniem krążenia;

ogniwo 3 - w wielu przypadkach szybka defibrylacja elektryczna zwiększa szanse na przeżycie;

ogniwo 4 - wczesne wdrożenie specjalistycznych zabiegów resuscytacyjnych, opieka i leczenie poresuscytacyjne mają duży wpływ na jakość życia po NZK.

Najpoważniejszy stan, jaki może spotkać każdego z nas, to nagłe zatrzymanie krążenia (NZK). Osoba poszkodowana przestaje wtedy oddychać, a krew przestaje krążyć w jej organizmie. Stan ten jest odwracalny, jeśli trwa nie dłużej niż ok. 3‑6 min. Jeśli pomoc nie nadejdzie w tym czasie, następuje bardzo szybka śmierć mózgu, a tym samym nieodwracalne zmiany w organizmie poszkodowanego. W ratownictwie medycznym czas ten nazywany jest . Służby ratunkowe, wezwane nawet natychmiast po zdarzeniu, bardzo rzadko dojadą do osoby poszkodowanej w tak krótkim czasie. Europejska Rada Resuscytacji szanse na przeżycie osoby z NZK przedstawia jako tzw. . Składa się on z czterech ogniw (ilustracja 5.), które muszą być jednakowo mocne.

Trzy pierwsze ogniwa wdrożone przez osoby udzielające pierwszej pomocy jeszcze przed przyjazdem zespołu ratownictwa medycznego stanowią o przeżyciu i niejednokrotnie o jakości życia po NZK - stanie, który kiedyś niewątpliwie spotka każdego z nas.

W Polsce ratowanie życia i zdrowia ludzkiego odbywa się na 3 poziomach: pierwsza pomoc, kwalifikowana pierwsza pomoc i medyczne czynności ratunkowe.

Podstawowe znaczenie dla przeżycia osób poszkodowanych ma pierwsza pomoc, w ramach której alarmujemy służby ustawowo powołane do niesienia pomocy osobom poszkodowanym. Służby te po przybyciu na miejsce zdarzenia udzielają kwalifikowanej pierwszej pomocy lub podejmują medyczne czynności ratunkowe.

Kwalifikowanej pierwszej pomocy udzielają ratownicy pełniący służbę w policji, straży pożarnej, lub osoby pracujące w takich organizacjach, jak WOPR, GOPR, TOPR itp.

Medyczne czynności ratunkowe są podejmowane przez zespoły ratownictwa medycznego (w tym specjalistyczne i podstawowe) oraz zespoły lotniczego pogotowia ratunkowego, w których pracują lekarze, pielęgniarki i ratownicy medyczni.

Udzielanie pierwszej pomocy jest obowiązkiem każdego z nas, a jej nieudzielenie jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3.

W pierwszej pomocy najważniejszy jest czas określany jako złota godzina i platynowe minuty.

Europejska Rada Resuscytacji podsumowując czynności niezbędne do przeprowadzenia skutecznej resuscytacji, opracowała łańcuch przeżycia składający się z czterech ogniw.

Udzielając pierwszej pomocy, nigdy nie należy zapominać o bezpieczeństwie na miejscu wypadku i o tym, że sprawne i prawidłowe zgłoszenie zdarzenia służbom ratowniczym skróci czas dojazdu karetki i zwiększy szanse na przeżycie ofiar.

# data[].attributes.attachment_link.title
Podstawowe zasady postępowania ratownika na miejscu wypadku

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy masz świadomość, że od twojego zachowania może zależeć zdrowie, a nawet życie osoby poszkodowanej? Być może w najmniej spodziewanej chwili zajdzie potrzeba ratowania człowieka w sytuacji zgrożenia. Twoje działania w trakcie tzw. złotej godziny lub platynowych minut są na wagę nie tylko szlachetnych kruszców, lecz życia!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wypadki drogowe zdarzają się codziennie. W każdej chwili możesz zostać świadkiem takiego zdarzenia. Aby skutecznie udzielić pomocy, wystarczy nie być obojętnym i prawidłowo zareagować na wypadek. Pamiętaj, że dzisiaj ty możesz pomóc, a jutro potrzebować pomocy.

że masz obowiązek udzielenia pierwszej pomocy;

jakie są numery alarmowe i potrafisz wezwać służby ratunkowe;

jak zapobiegać zagrożeniom mogącym wystąpić podczas udzielania pierwszej pomocy;

co to jest postępowanie aseptyczne.

wymieniać zasady zabezpieczania miejsca wypadku;

postępować podczas zdarzenia nocą;

udzielać pomocy ofierze wypadku;

opisywać, kiedy i jak wyciągnąć osobę poszkodowaną z samochodu;

angażować właściwie świadków zdarzenia w działania ratownicze.

zaparkuj go przed miejscem zdarzenia po stronie rozbitego auta;

zgaś silnik, zaciągnij hamulec ręczny i włącz światła awaryjne;

włóż kamizelkę odblaskową i weź apteczkę pierwszej pomocy;

po wyjściu z samochodu ustaw trójkąt ostrzegawczy tak, aby nadjeżdżający kierowcy już wcześniej byli informowani o niebezpieczeństwie (w jakiej odległości ustawić trójkąt? w jakiej odległości ustawić trójkąt? );

jeżeli zdarzenie ma miejsce na zakręcie lub w jego okolicy, ustaw trójkąt ostrzegawczy przed zakrętem;

jeżeli wypadek ma miejsce w okolicy wzniesienia, ustaw trójkąt ostrzegawczy po jego drugiej stronie;

jeżeli wypadek ma miejsce w nocy, postaw samochód w taki sposób, aby reflektory auta oświetlały miejsce zdarzenia.

Już dojeżdżając do miejsca wypadku należy ocenić je pod kątem bezpieczeństwa. Zagrożeniem będzie przede wszystkim ruch drogowy, np. możliwość najechania na uszkodzony pojazd (lub pojazd osoby udzielającej pomocy) przez innych kierowców, którzy w porę nie zostali ostrzeżeni o niebezpieczeństwie.

gdy masz taką możliwość, włóż kamizelkę odblaskową;

rozejrzyj się dookoła i jeżeli widzisz inną osobę, poproś ją o wezwanie służb ratunkowych;

zabezpiecz miejsce wypadku tak, by nikt inny nie uległ wypadkowi - ostrzegaj innych kierowców o niebezpieczeństwie.

Od 31 sierpnia 2014 r. każdy pieszy, który porusza się po zmierzchu drogą poza obszarem zabudowanym, musi mieć odblask (np. taki jak na fotografiach poniżej) umieszczony w sposób widoczny dla kierujących. Za brak elementu odblaskowego grozi mandat w wysokości 20‑500 zł. Pieszy może poruszać się po zmierzchu poza obszarem zabudowanym bez elementów odblaskowych, jeżeli znajduje się na drodze przeznaczonej wyłącznie dla pieszych lub na chodniku.

Jeżeli poruszasz się samochodem:

Jeżeli poruszasz się pieszo i natrafiłeś na wypadek:

Jeżeli ofiara wypadku jest przytomna, zostaw ją w zastanej pozycji i jeżeli nikt wcześniej tego nie zrobił, wezwij służby ratunkowe. Nie zostawiaj poszkodowanego samego - rozmawiaj z nim. Dowiedz się, co się stało, co go boli, na co choruje, itp. Czekaj na przyjazd służb ratunkowych.

Jeżeli ofiara wypadku jest nieprzytomna, spróbuj sprawdzić, czy oddycha. Pamiętaj, że przy potraceniach, wypadkach bardzo często dochodzi do urazów kręgosłupa, dlatego jeżeli nie musisz, nie ruszaj osoby poszkodowanej (zostaw ją w zastanej pozycji).

Gdy poszkodowany nie oddycha - niezwłocznie rozpocznij resuscytację.

Wyobraź sobie, że jesteś świadkiem sytuacji, w której doszło do potrącenia pieszego (jak na poniższym zdjęciu). Jakie czynności poweźmiesz?

Pamiętaj, że na miejscu wypadku najważniejsze jest twoje własne bezpieczeństwo, a prawidłowe zgłoszenie wypadku służbom ratowniczym skróci czas dojazdu karetki i zwiększy szanse ofiar na przeżycie. Wzywając służby ratunkowe, dokładnie określ miejsce zdarzenia.

Świadka wypadku można poprosić o wezwanie służb ratunkowych. Zastanów się, w jaki inny sposób mógłbyś zaangażować osobę lub osoby, które znalazły się na miejscu wypadku.

Jeżeli jest bezpiecznie, możesz podejść do poszkodowanego, pamiętaj jednak cały czas o niebezpieczeństwach, które mogą pojawić się w czasie udzielania pomocy. Jeżeli masz rękawiczki ochronne, załóż je.

Należy pamiętać, że każda próba przenoszenia, wyciągania, czy wynoszenia poszkodowanych zawsze wiąże się z ryzykiem pogłębienia jego urazów i pogorszenia stanu ogólnego, jednakże zdarzają się sytuacje, w których takie działanie jest koniecznością. Poszkodowanych przemieszczamy tylko w momencie, gdy miejsce zdarzenia:

Zastanów się, czy zaprezentowana sytuacja spełnia powyższe warunki. Czy w takim wypadku należy przemieścić poszkodowanych?

Przy przenoszeniu poszkodowanego w bezpieczne miejsce ważny jest wybór sposobu, jakim tego dokonamy. Najlepiej jest wykonywać te czynności w kilka osób. Jedną z nich wyznaczyć, by kierowała akcją (wskazywała, w jakie miejsca przetransportować poszkodowanych, biorąc pod uwagę ich stan i obrażenia) oraz gdy sytuacja tego wymaga, zabezpieczyć kręgosłup ofiary zdarzenia, możliwie jak najmniej zmieniając jej pozycję. Wybór odpowiedniego sposobu przenoszenia rannych zależy m.in. od stanu poszkodowanego, jego wieku, wagi, lokalizacji obrażeń, stanu przytomności czy liczby ratowników.

Transportu poszkodowanych na noszach powinny dokonywać specjalistyczne służby, jednak gdy jesteśmy do tego zmuszeni, a nie dysponujemy sprzętem, można wykonać prowizoryczne nosze z dostępnych materiałów (np. fragmentów drzew owiniętych kocem, ubraniami etc.).

Najczęstsze obrażenia, do jakich dochodzi wyniku wypadków, to urazy kręgosłupa. Wymień inne uszkodzenia ciała, do jakich może dojąć podczas wypadku.

Najczęstsze przyczyny wypadków to niedostosowanie prędkości do warunków ruchu i nieprzestrzeganie pierwszeństwa przejazdu.

Jeżeli jesteś świadkiem wypadku, pamiętaj, że na miejscu zdarzenia najważniejsze jest zabezpieczenie miejsca wypadku, aby nikt więcej nie został poszkodowany. Dlatego w pierwszej kolejności należy włączyć światła awaryjne, ustawić trójkąt ostrzegawczy lub machając rękoma, ostrzegać innych kierowców, że coś się dzieje na drodze.

Gdy na miejscu zdarzenia są świadkowie, poproś ich o pomoc. Niech rozstawią trójkąt ostrzegawczy lub machając rękoma ostrzegają innych kierowców o niebezpieczeństwie. Mogą również wezwać służby ratunkowe, pomóc przy ewakuacji poszkodowanych z miejsca wypadku lub, jeżeli będzie taka potrzeba, prowadzić resuscytację. Im więcej osób zaangażujesz, tym lepiej.

Każda próba przenoszenia, wyciągania czy wynoszenia poszkodowanych zawsze wiąże się z ryzykiem pogłębienia jego urazów i pogorszenia stanu ogólnego, dlatego nigdy nie przenoś poszkodowanego, gdy nie ma takiej potrzeby!

Wybór odpowiedniego sposobu przenoszenia rannych zależy m.in. od stanu poszkodowanego, jego wieku, wagi, lokalizacji obrażeń, stanu przytomności czy liczby ratowników.

U ofiar wypadków należy zawsze podejrzewać uraz kręgosłupa, dlatego co do zasady, poszkodowanych nie wyciągamy z samochodu - robią to służby ratownicze po dotarciu na miejsce zdarzenia. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy ranny nie oddycha lub pozostawienie go w aucie zagrażałoby jego życiu.

Wyciągając ofiarę wypadku z samochodu, trzeba szczególnie uważać na kręgosłup, dlatego najlepiej zastosować w tym celu chwyt Rauteka.

Obowiązkowym wyposażeniem każdego auta jest gaśnica i trójkąt ostrzegawczy. Apteczka i kamizelka odblaskowa nie są obowiązkowe, ale warto je zawsze mieć w samochodzie.

Z dostępnych źródeł dowiedz się, w jakich pojazdach posiadanie apteczki pierwszej pomocy jest obowiązkowe.

Jak myślisz, w jaki sposób pasy bezpieczeństwa oraz zagłówek poprawiają bezpieczeństwo kierowcy i pasażerów? Spróbuj dowiedzieć się, jacy producenci zastosowali je po raz pierwszy.

W zimowy, sobotni poranek jedziesz z koleżanką górską drogą. W nocy padał śnieg, więc trasa jest śliska i zaśnieżona. Z powodu ograniczonej widoczności najeżdżacie na samochód, który przed chwilą wpadł w poślizg i uderzył w przydrożne drzewo. Zatrzymując się widzicie, jak z samochodu wychodzi młody mężczyzna i upada na ziemię. Opisz kolejność postępowania w takiej sytuacji.

U poszkodowanych w wyniku wypadku drogowego należy zawsze podejrzewać uraz kręgosłupa, dlatego najlepiej jeżeli ofiara wypadku zostanie wyciągnięta z samochodu przez profesjonalnie do tego przygotowane służby ratownicze. Dysponują one odpowiednim sprzętem i na pewno zrobią to lepiej od nas.

W przypadku, gdy pozostawienie ofiary wypadku w samochodzie groziłoby utratą życia lub gdy poszkodowany nie oddycha, należy niezwłocznie wyciągnąć go z samochodu. Można to zrobić w miarę bezpiecznie, stosując chwyt Rauteka. Uwaga! Wyciągając taką osobę, trzeba szczególnie uważać na kręgosłup.

R1anl5W5b5g3s 1

Nagranie prezentuje metodę wydobywania poszkodowanego z samochodu za pomocą chwytu Rauteka. Rozpoczyna ujęcie z wnętrza samochodu od strony pustego fotela pasażera. W samochodzie siedzi poszkodowana kobieta, głowa oparta o zagłówek fotela, oczy zamknięte. Podchodzi ratownik, następują zbliżenia odpinanego pasa bezpieczeństwa i wysunięcie stopy spod pedała sprzęgła. Ratownik wsuwa prawą rękę pomiędzy fotel a plecy poszkodowanego i wkłada swoją dłoń pod pachę prawej ręki kobiety. Lewą ręką układa głowę poszkodowanego pomiędzy swoją głowę a bark i lekko ciągnie poszkodowanego w swoją stronę. Następnie tą samą ręką unosi lewą dłoń kobiety i przesuwa ją tak, aby prawą ręką, czyli tą znajdującą się pod pachą poszkodowanej chwycić za nadgarstek podanej lewej ręki. W takiej pozycji mężczyzna wyciąga poszkodowaną z samochodu. Film kończy biała plansza z napisem: Pamiętaj, że wyciągamy z samochodu tylko osoby, którym grozi jakieś niebezpieczeństwo lub które nie oddychają.
Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Nagranie prezentuje metodę wydobywania poszkodowanego z samochodu za pomocą chwytu Rauteka. Rozpoczyna ujęcie z wnętrza samochodu od strony pustego fotela pasażera. W samochodzie siedzi poszkodowana kobieta, głowa oparta o zagłówek fotela, oczy zamknięte. Podchodzi ratownik, następują zbliżenia odpinanego pasa bezpieczeństwa i wysunięcie stopy spod pedała sprzęgła. Ratownik wsuwa prawą rękę pomiędzy fotel a plecy poszkodowanego i wkłada swoją dłoń pod pachę prawej ręki kobiety. Lewą ręką układa głowę poszkodowanego pomiędzy swoją głowę a bark i lekko ciągnie poszkodowanego w swoją stronę. Następnie tą samą ręką unosi lewą dłoń kobiety i przesuwa ją tak, aby prawą ręką, czyli tą znajdującą się pod pachą poszkodowanej chwycić za nadgarstek podanej lewej ręki. W takiej pozycji mężczyzna wyciąga poszkodowaną z samochodu. Film kończy biała plansza z napisem: Pamiętaj, że wyciągamy z samochodu tylko osoby, którym grozi jakieś niebezpieczeństwo lub które nie oddychają.

Zastosowanie chwytu Rauteka wymaga dość dużej siły fizycznej. Jeżeli nie zdołasz zastosować tego chwytu, to właściwy może być każdy inny sposób wydobycia osoby poszkodowanej z samochodu. Jeżeli jest zimno, pamiętaj aby zadbać o komfort cieplny osoby poszkodowanej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wypadki drogowe zdarzają się codziennie. W każdej chwili możesz zostać świadkiem takiego zdarzenia. Aby skutecznie udzielić pomocy, wystarczy nie być obojętnym i prawidłowo zareagować na wypadek. Pamiętaj, że dzisiaj ty możesz pomóc, a jutro potrzebować pomocy.