# data[].attributes.body
Położenie Białej Podlaskiej

# data[].attributes.body
Bogusław Kaczyński – polski dziennikarz, publicysta i krytyk muzyczny, popularyzator opery, operetki i muzyki poważnej, twórca telewizyjny, animator kultury, prezenter i autor programów w TVP. Wikipedia

Data i miejsce urodzenia: 2 maja 1942, Biała Podlaska

Data i miejsce śmierci: 21 stycznia 2016, Warszawa

Miejsce spoczynku: Cmentarz Powązkowski w Warszawie

# data[].attributes.body
w Białej Podlaskiej

# data[].attributes.attachment_link.title
Film promocyjny 2016 - Państwowa Szkoła Wyższa w Białej Podlaskiej

# data[].attributes.body
SPACER PO BIAŁEJ PODLASKIEJ

# data[].attributes.body
ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY RADZIWIŁŁÓW

# data[].attributes.attachment_link.title
Zespół pałacowo-parkowy Radziwiłłów w Białej Podlaskiej - Polska z powietrza - GOVISION - DRON

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dzisiejszą trzecią część odnalezionych starych fotografii Białej Podlaskiej z czasów PRL-u dobrałem w nieco w inny sposób. Oczywiście jakość zdjęć pozostawia wiele do życzenia. Ale w prowizorycznych warunkach domowych bez odpowiedniego sprzętu nie jestem w stanie uzyskać lepszych obrazów ze starych zniszczonych klisz fotograficznych. Ale przecież nie o jakość tu chodzi, a o pokazanie jak się żyło w tamtych latach.

Do tej pory pokazywałem miejsca, ulice, domy. Ale przecież miasto to także ludzie. Zapewne wielu dzisiaj dorosłych ludzi, stara sobie przypomnieć lata 70-te, jak wyglądało ich dzieciństwo? Spróbujmy spojrzeć na tamte czasy oczami dzieci i młodzieży. Myślę, że taki wirtualny spacer w tamte czasy może być ciekawy nie tylko dla tych, którym przyszło przeżyć dzieciństwo w latach 70-tych XX wieku, ale również dla obecnego pokolenia, które będzie miało okazje do dokonania pewnych porównań. Jednocześnie mam nadzieję, że osoby, które rozpoznają się na tych starych zdjęciach nie wezmą mi tego za złe, że opublikowałem je, a jedynie uśmiechną się wspominając dziecięce lata.

Na początek wstawiam stadion sportowy przy ul. Artyleryjskiej. Wcale nie, dlatego aby się aż tak bardzo zmienił. Wstawiam to zdjęcie z tego to powodu, że dla dzieci i młodzieży tamtych lat boiskiem do gry w piłkę był zwykle kawałek w miarę równego placyku, pomiędzy blokami a za bramkę służyły dwie cegły, których na naszych pseudo boiskach walało się pod dostatkiem. Wówczas wszyscy chłopcy chcieli grać w piłkę i nie było w tym nic dziwnego. Przecież to właśnie w latach 70-tych XX wieku Polscy sportowcy odnosili wspaniałe sukcesy. Mecze piłki nożnej, czy też transmisje z wyścigów kolarskich oglądał niemal każdy. A zważywszy, że były to czasy, w których nie było komputerów, a istnienie aż jednego programu telewizyjnego, którego atrakcyjność stała pod wielkim znakiem zapytania nie zachęcała pełnych energii dzieciaków do przesiadywania w domu. Popatrzmy, zatem jak zmieniało się jedno z takich podwórek na oczach dzieci. Oczywiście zmiany te następowały stopniowo i bardzo powoli podczas tzw: „Czynów Partyjnych", w których mieszkańcy osiedla sami porządkowali teren.

Podobnie jak dzisiaj, tak i w tamtych latach dzieciaki uwielbiały jazdę na rowerach. Jedyna różnica polegała tylko na tym, że my jeździliśmy na tzw: składakch po terenie nieutwardzonym. A dzisiejsza młodzież rowerami górskimi, po gładkich ulicach.

Kawałek równego terenu, z którego dzieciaki same wyzbierały gruz, aby mieć boisko do gry w piłkę. W tle widoczny wózek, dwukołowy o którym zapomnieli budowlańcy.

Posadzone pierwsze kwiaty na osiedlu.

Tutaj możemy zobaczyć dokładnie jak wyglądał ówczesny plac zabaw, jakże mu daleko do współczesnych. Nikt się tym wtedy nie przejmował, że wkoło było pełno gruzu. Huśtawka została pomalowana byle jak zwykłą brązową farbą antykorozyjną tzw: minią.

A to zdjęcie w scenerii zimowej wstawiam celowo, aby pokazać jak dużo czasu musiało upłynąć zanim nastąpiły jakieś zmiany. Jak widać mimo upływu miesięcy wózek wciąż jest na osiedlu.

Pierwsze zmiany na osiedlu.

No i proszę doczekaliśmy się wreszcie prawdziwego boiska o nawierzchni asfaltowej, na którym dzieciaki z całego osiedla rozgrywały swoje mecze. I nie potrzebowały do tego wcale oryginalnych butów, bo i takich w tamtych czasach nie było.

Ale powróćmy jeszcze na chwilę do dziecięcych zabaw zimowych jak one wyglądały i gdzie się odbywały?

Widok na ulicę Sidorską, przy której w latach 70-tych XX wieku wybudowano kilka nowych bloków mieszkalnych, oraz nową kotłownię ogrzewającą osiedle, które nazywano „XXV Lecia PRL". W prawym dolnym rogu widoczna stacja transformatorowa i za nią budynek kotłowni z dwoma widocznymi oknami.
Tzw „górka", na której rosła okazała wierzba pod którą ustawiono marmurowy stolik do gry w szachy wraz z czterema krzesełkami. Była na tyle wystarczająco stroma, aby stała się miejscem zimowych zabaw. To prawda, że niezbyt bezpiecznym gdyż zjeżdżało się na sankach wprost na ulicę. Ale były to czasy, w których samochód był luksusem, a co zatem idzie ruch pojazdów na ulicach był znikomy.

Współcześnie zjazd taki byłby szaleństwem gdyż ulica Sidorska jest jedną z głównych arterii komunikacyjnych miasta.

A to już inne miejsce zimowych szaleństw dla dzieci, choć także przy nowo wybudowanych blokach na ul Sidorskiej. Górka na łąkach w pobliżu nowo powstającego przedszkola również była wystarczająco stroma i długa, aby zjeżdżać z niej na sankach.

Przyległe i niezagospodarowane łąki do nowo wybudowanych bloków przy ulicach Sidorskiej i Alejach 1000 lecia, przyciągały dzieci o każdej porze roku.

Widok na łąki i bloki przy Alejach 1000 lecia. Po prawej stronie widoczna rozpoczęta budowa Przedszkola Samorządowego nr. 11 przy ul Sidorskiej, a na lewo od niego widoczna budowa „Domu Handlowego Centrum", w którym na górnym piętrze będzie mieścił się Klub MPiK.

Poniżej widok na łąki od strony ulicy Sidorskiej w pobliżu przedszkola.

Górka miejsce zimowych zabaw, latem doskonale nadawała się do puszczania latających modeli. W tamtych czasach modelarstwo było dość powszechnym hobby.

Lecący model szybowca, a w tle kościół i budynek Urzędu Wojewódzkiego przy ulicy Brzeskiej.

Grupka dzieciaków na pozostawionych przez budowlańców wśród łąk płytach betonowych.

A za ich plecami widoczne bloki przy Alejach 1000 lecia.

Ale przenieśmy się na „Osiedle Centrum" przy ulicy Zamkowej.

Widok na blok Zamkowa 1, od strony ulicy Budkiewicza.
Po prawej stronie widoczne są resztki drewnianego płotu, a pomiędzy blokami ruiny częściowo wyburzonego starego domu. Budowie nowych osiedli mieszkaniowych towarzyszyło często wyburzanie starej zabudowy miasta. W tamtych czasach nikt tym się nie przejmował. Dzisiaj wielu uważa, że był to duży błąd i działania te zniszczyły charakterystyczną zabytkową zabudowę miasta.

Stare domy na osiedlu Centrum pomiędzy nowymi blokami. Jak widać i tutaj nikt nie przejmował się tym aby zagospodarować i uporządkować teren. Najważniejsze było aby jak najszybciej oddać do użytku jak najwięcej mieszkań. Jakością wykonania również zbytnio się nie przejmowano.

A tu już mamy widok na przyszły plac zabaw dla dzieci pomiędzy blokami.

W jaki sposób został on urządzony? (foto 2007).
Jak widać nie jest on zbyt atrakcyjny.
Poniżej widok z rozkopanej ulicy Władysława Reymonta. W tle widoczne bloki na „Osiedlu Centrum".

Oczywiście na życie dzieci i młodzieży tamtych czasów składały się także i różnego rodzaju obowiązki. Jednym z takich obowiązków oczywiście była nauka i szkoła.

No właśnie jak wyglądała szkoła w tamtych czasach?

Czy pamiętacie obowiązkowy strój każdego ucznia fartuszek szkolny z tarczą na rękawie.

Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr. 2 przy ulicy Brzeskiej. Po prawej stronie widoczny jest nieistniejący już budynek carskich koszar tzw: „Czerwonych Koszar", tuż za nim budynek ZSZ nr. 2.

Po budynku „Czerwonych Koszar", pozostał pusty plac.

Warsztaty Szkolne ZSZ nr. 2.

Ciekawość świata, wszelkich nowości i zachodzących zmian kazała być dzieciakom wszędzie gdzie się coś działo.

Stare drzewo w Parku Radziwiłłowskim częściowo przewrócone przez burze, w późniejszym czasie stało się ulubionym miejscem spotkań młodzieży.

Taką ciekawostką była również elektryfikacja linii kolejowej przeprowadzana pod koniec lat 70-tych XX wieku. A w późniejszym czasie pojawienie się zamiast poczciwych parowozów szybkich pociągów z napędem elektrycznym.

Poniżej przejazd w rejonie Kołychawy.

Poniżej w rejonie ulicy Stodolnej. Za nasypem kolejowym widoczny dach Winiarni, a na wprost wysoki komin Bialskich Fabryk Mebli.
Na początku lat 70-tych powstał zakład nr. 2 „Bialskich Fabryk Mebli" przy ulicy Sidorskiej, gdzie w pobliżu bramy, przed zakładem był ustawiony jako pomnik samolot PZL TS-8 „Bies". W późniejszym czasie pomnik ten został usunięty. Swoją drogą ciekawe co się stało z tym samolotem?

Dziś po Bialskich Fabrykach Mebli tzw: „Zakładach Raabego", pozostał tylko właśnie ten komin.

Ale wkrótce przyśpieszony rozkwit miasta miał być zahamowany, nadchodziły lata 80-te.

Zostały wykorzystane materiały ze zbiorów własnych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Biała Podlaska na starych zdjęciach z lat 70 - tych cz. 3.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzisiejszą trzecią część odnalezionych starych fotografii Białej Podlaskiej z czasów PRL-u dobrałem w nieco w inny sposób. Oczywiście jakość zdjęć pozostawia wiele do życzenia. Ale w prowizorycznych warunkach domowych bez odpowiedniego sprzętu nie jestem w stanie uzyskać lepszych obrazów ze starych zniszczonych klisz fotograficznych.

# data[].attributes.body
Biała Podlaska – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu bialskiego i gminy Biała Podlaska.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Biała Podlaska - miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu bialskiego i gminy Biała Podlaska. Drugie co do wielkości miasto we współczesnej Polsce na ziemiach, które w okresie od 1569 do 1795 w ramach Rzeczypospolitej Obojga Narodów wchodziły w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Biała Podlaska uzyskała lokację miejską przed 1498 rokiem. Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w hrabstwie bialskim w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. Miasto prywatne Królestwa Kongresowego, położone było w 1827 roku w powiecie bialskim, obwodzie bialskim województwa podlaskiego.

W podziale fizycznogeograficznym Biała Podlaska znajduje się na pograniczu Niziny Południowopodlaskiej i Polesia Zachodniego. Granica tych makroregionów biegnie po lewej stronie Krzny, wzdłuż łagodnej krawędzi wysoczyzny Równiny Łukowskiej, gdzie lokowano ośrodek miejski. Południowe części miasta wraz z doliną Krzny leżą w Zaklęsłości Łomaskiej.

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 49,4 km² i jest największa spośród miast Podlasia Południowego.

Przez miasto przepływa kilka rzek, z których największą jest Krzna - lewy dopływ Bugu; pozostałe to Klukówka i Rudka.

Biała Podlaska leży na historycznym Polesiu, w dawnej ziemi brzeskiej, która w latach 1566-1795 stanowiła część województwa brzeskolitewskiego. W latach 1413-1514 miasto położone było województwie trockim. W XVI wieku Biała Podlaska została włączona do Podlasia, położona była w ziemi brzeskiej województwa podlaskiego.

W latach 1919-1939 należało administracyjnie do województwa lubelskiego. W latach 1946-1975 także do województwa lubelskiego. W latach 1975-1998 stolica województwa bialskopodlaskiego.

Dawniej miasto miało nazwę Biała Radziwiłłowska lub Biała Książęca (po łacinie Alba Ducalis). Na starorosyjskich mapach w Moskiewskim Muzeum figuruje pod nazwą Biały.[potrzebny przypis]

Herb miasta przedstawia postać Michała Archanioła, stojącego na smoku, trzymającego w prawej ręce miecz, natomiast w lewej wagę. Święty Michał Anioł jest w kolorze białym w aureoli i zbroi z żółtym mieczem i wagą.

Głównym typem zieleni są tereny parkowe reprezentowane przez położony w centrum miasta i pełniący funkcję parku miejskiego Park Radziwiłłowski oraz leżący w południowej części miasta Park Zofii Las znajdujący się między ulicami Parkową a Sidorską koło Publicznego Gimnazjum nr 4, a także tereny leśne - Las Markowszczyzna. Dodatkowo w obrębie rzeki Krzny rozmieszczone są kompleksy ogrodów działkowych. Na terenie miasta znajdują się pomniki przyrody.

Biała Podlaska znajduje się w obrębie klimatu umiarkowanego przejściowego. Średnia roczna temperatura wynosi około 7 °C, przy średniej stycznia -3,8 °C oraz lipca 19 °C. Ponadto klimat miasta i okolic charakteryzuje się najwyższą liczbą dni upalnych w Polsce.

Pod względem liczby ludności Biała Podlaska w województwie lubelskim zajmuje 4. lokatę (po Lublinie, Chełmie i Zamościu). Pod względem powierzchni zajmuje 2. pozycję w województwie.

Wykres liczby ludności miasta Białej Podlaskiej na przestrzeni ostatnich 170 lat:

Największą populację Biała Podlaska odnotowała w 2001 - według danych GUS 59 325 mieszkańców.

Piramida wieku mieszkańców Białej Podlaskiej w 2014 roku.

W dokumentach historycznych po raz pierwszy Biała Podlaska pojawiła się w 1345. Jej pierwszymi właścicielami byli Iliniczowie, za założyciela uchodzi Piotr Janowicz przydomek „Biały" - wojewoda trocki, hetman Wielkiego Księstwa Litewskiego. W tym okresie Biała znajdowała się w województwie brzeskim w Wielkim Księstwie Litewskim. W XVI w. przez blisko 40 lat wcześniejszy kościół został zamieniony przez braci polskich na dom zborowy.

W drugiej połowie XVI w. miasto przeszło we władanie rodu Radziwiłłów, miało to miejsce w 1569 na podstawie zapisu w księgach ziemskich. Okres ten, trwający dwa i pół wieku, przyniósł rozkwit i przyczynił się do szybkiego rozwoju miasta, przez długi czas zwanego Białą Książęcą lub Białą Radziwiłłowską. W 1622 Aleksander Ludwik Radziwiłł zbudował fortecę i zamek. Z fundacji Krzysztofa Ciborowicza Wilskiego założono w 1628 Akademię Bialską, która od 1633 istniała jako filia Akademii Krakowskiej (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego).

W latach 1655-1660 miasto zostało znacznie zniszczone przez Szwedów, wojska Rakoczego i kozaków Chowańskiego. Jednak za sprawą Michała Radziwiłła i jego żony Katarzyny z Sobieskich szybko podniosło się z upadku. W 1670 Michał Kazimierz Radziwiłł nadał miastu prawo magdeburskie oraz herb - widnieje na nim chrzestny patron księcia, Michał Archanioł stojący na smoku.

W XVII w. miasto znane z produkcji sukna i fajansów, później także z przeróbki drewna.

W 1720 Anna z Sanguszków Radziwiłłowa rozpoczyna budowę wieży i bramy wjazdowej (obecnie są to najciekawsze resztki zamku). Miasto i zespół pałacowy w XVIII w. wielokrotnie niszczone (między innymi w czasie wspomnianych już wojen szwedzkich czy w okresie prześladowań Unitów Podlaskich pod koniec XIX w.) i odbudowywane. Ostatni spadkobierca Dominik Radziwiłł, pułkownik wojska polskiego, umarł we Francji 11 listopada 1813. Pałac jako ruinę rozebrano w 1883.

W Białej Podlaskiej uczęszczał do męskiego gimnazjum pisarz Józef Ignacy Kraszewski. Zostało ono nazwane jego imieniem.

W 1925 roku doszło w mieście do incydentów o charakterze antysemickim, którym obojętnie przyglądała się policja.

Kolejny szybki rozwój miasta miał miejsce w okresie międzywojennym, powstała wówczas fabryka Raabego, elektrownia miejska, a w latach 1923‒1939 istniała Podlaska Wytwórnia Samolotów (PWS). Produkowała ona samoloty wojskowe zarówno licencyjne ( Potez XXV), jak i własnej konstrukcji (myśliwiec PWS-1, samolot szkolny PWS-26, szkolno-rozpoznawczy RWD-8). Majątek Podlaskiej Wytwórni Samolotów został rozgrabiony przez okupantów radzieckich po 17 września 1939.

W 1941 Niemcy utworzyli w mieście getto dla ludności żydowskiej. W czerwcu 1942 wywieziono stamtąd ponad 3 tys. Żydów do obozu zagłady w Sobiborze. Kolejne transporty kierowano do obozu zagłady w Treblince, a ponad 200 osób zamordowano na miejscu w grudniu 1942.

W 1944 Biała Podlaska została zdobyta przez Armię Czerwoną i przez współdziałających z nią żołnierzy Armii Krajowej.

W 1975 Biała Podlaska została stolicą województwa, co przyczyniło się do dwukrotnego zwiększenia liczby jej mieszkańców w ciągu 20 lat. Po reformie administracyjnej w 1999 ma status miasta na prawach powiatu.

Od uzyskania praw miejskich Biała Podlaska znajdowała się pod panowaniem następujących państw:

W okresie międzywojennym Biała Podlaska była słynna przede wszystkim z Podlaskiej Wytwórni Samolotów (PWS). Ponadto istniał zakład chemiczny znany na całą Polskę. Produkowano w nim mydła, pudry i pomady.

W końcu grudnia 2009 liczba zarejestrowanych bezrobotnych w Białej Podlaskiej obejmowała ok. 3,7 tys. mieszkańców, co stanowi stopę bezrobocia na poziomie 15,6% do aktywnych zawodowo.

Po wojnie powstały tu m.in. zakłady "Techma-Robot", zajmujące się produkcją specjalistycznych maszyn i urządzeń dla różnych branż przemysłu w kraju i za granicą, które jednak zakończyły działalność w roku 2010.

Przemysł włókienniczy reprezentowały niegdyś zakłady " Biawena ", istniejące w latach 1967‒2009.

Po transformacji ustrojowej rozwinęły się wcześniej nieobecne w mieście gałęzie przemysłu. Od 1996 działa z powodzeniem w Białej Podlaskiej firma "AluTeam Polska" zajmująca się produkcją skrzyń ładunkowych do zabudowy na podwozia samochodowe; firma produkuje swoje wyroby głównie na rynki UE. W mieście funkcjonuje też szyjąca odzież firma "Bialcon". Zakład pracy chronionej "Elremet" działa w branży odzieży specjalnej (dla służb mundurowych) oraz produkuje opakowania z tworzyw sztucznych. Istnieje także kilka firm działających w branży budowlanej - do największych należy "Budomex".

Organizowane są tu Nadbużańskie Targi Rolno-Przemysłowe i Targi Pogranicza Wschód-Zachód.

W 2005 został utworzona specjalna tzw. Bialska Strefa Aktywności Gospodarczej - wydzielona przemysłowo-handlowa dzielnica miasta.

W Białej Podlaskiej swoją siedzibę ma Bialskopodlaska Izba Gospodarcza (w skrócie BPIG). BPIG jest organizacją samorządu gospodarczego powstałą 8 sierpnia 1990 roku z inicjatywy podmiotów gospodarczych regionu.

Na terenie miasta działa ciepłownia PEC znajdująca się przy ul. Orzechowej.

Gospodarka komunalna jest określana na zasadach przetargowych.

Hotel Skala - 3-gwiazdkowy

Hotel Capitol - 3-gwiazdkowy

Hotel Osjann - 3-gwiazdkowy

Hotel Delfin - 3-gwiazdkowy

Hotel Dukat - 2-gwiazdkowy

W Białej Podlaskiej znajduje się kilka centrów handlowych; planowana jest również budowa kolejnej dużej galerii handlowej przy ulicy Łomaskiej na terenie byłych fabryk mebli:

Miasto jest znaczącym węzłem komunikacyjnym, gdzie krzyżuje się jedna droga krajowa, dwie wojewódzkie oraz jedna linia kolejowa. W planach jest budowa autostrady A2, która ma przebiegać kilka kilometrów na północ od miasta.

Biała Podlaska dysponuje własną komunikacją autobusową (od 1978). Organizatorem komunikacji - w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 26 czerwca 2015 r. - był Zarząd Komunikacji Miejskiej. Autobusy Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego obsługują 10 linii stałych, oznaczonych literami od „A" do „I" oraz „K" (częstotliwość ok. 30 min) i jedną cmentarną linię weekendową („T"). Do 31.12.2017 przewozy wykonywał prywatny przewoźnik PKM Wiczuk: obsługiwał jedną linię zwykłą (linia „I", dawniej „100") oraz jedną cmentarną linię weekendową („P") - obie autobusami hybrydowymi ( Mercedes O520 „Cito"). Na podstawie porozumienia międzygminnego autobusy MZK wykonują kursy wariantowe poza granice administracyjne miasta.

Dworzec autobusowy znajduje się w centrum, na pl. Wojska Polskiego (obecnie w gestii przez prywatnej firmy Garden Service). Po upadku PKS Biała Podlaska w 2011 r. połączenia przejęły lokalne i ościenne firmy przewozowe. Duże znaczenie mają również prywatne mikrobusy, zapewniające szybkie połączenia z Warszawą, Lublinem, Terespolem, Parczewem, Białymstokiem, Konstantynowem i Janowem Podlaskim.

Lista dróg przechodzących przez miasto:

Linie kolejowe:

Około 30 km za miastem w Małaszewiczach znajduje się jeden z największych w Polsce i Europie tzw. „suchy" port przeładunkowy PKP o znaczeniu międzynarodowym. Realizuje się tutaj przeładunek towarów z taboru szerokotorowego (1520 mm) na tabor normalnotorowy (1435 mm). W skład portu wchodzą terminale: Raniewo, Podsędków, Wólka, Kowalewo, Zaborze, stacja rozrządowa Małaszewicze Południowe, stacja manewrowa Bór, stacja towarowa Kobylany, ponadto "WOC", "GASPOL" i "Naftobaza". W pobliżu znajdują się przystanki osobowe: Dobrynka, Małaszewicze i Kobylany oraz stacja Chotyłów.

Do 1972 r. istniała wąskotorowa Bialska Kolej Dojazdowa zbudowana w 1917 r.: Biała Podlaska - Biała Podlaska Wąskotorowa - Biała Podlaska Miasto - Roskosz - Konstantynów / Rokitno - Cieleśnica / Janów Podlaski.

W mieście znajduje się lotnisko, niegdyś używane do celów wojskowych. Planowane jest powstanie tu lotniska obsługującego przewozy towarowe; od dnia 9 maja 2011 r. " Biała Airport" figuruje w ewidencji Urzędu Lotnictwa Cywilnego jako lądowisko z drogą startową o nawierzchni sztucznej przystosowane do startów i lądowań statków powietrznych o dopuszczalnej masie startowej MTOW do 6818 kg. Lądowiskiem zarządza "Cargo Hub Warszawa - Biała" Sp. z o.o. w Warszawie.

W 2013 przy ul. Terebelskiej oddano do użytku sanitarne, śmigłowcowe lądowisko Biała Podlaska-Szpital.

Przepływające przez miasto rzeki nie mają znaczenia komunikacyjnego.

Galeria Podlaska - Bialskie Centrum Kultury

Galeria autorska Janusza Maksymiuka

Novekino Merkury, 1 sala; 282 miejsca, Kino cyfrowe 3D.

Cinema 3D - 4-salowy multipleks w C.H. Rywal; 599 miejsc; kino cyfrowe 3D, oferujące rozdzielczość 4K

Spektakle (a także występy kabaretów) wystawiane są m.in. na auli głównej Państwowej Szkoły Wyższej.

Bialskie Centrum Kultury

Klub Kultury Scena,

Klub Kultury Piast,

Osiedlowy Klub Kultury Eureka,

W Białej Podlaskiej działa Miejska Biblioteka Publiczna o następującej strukturze:

W mieście działają również:

W mieście działa wiele zespołów ludowych, kultywujących kulturę Podlasia. Należą do nich zespół chóralny, zespół taneczny i kapela ludowa. Biała Podlaska jest także znanym od XVII w. ośrodkiem garncarskim. Współcześnie pracujący Kazimierz i Ludwik Rogowscy słyną z wyrobu ceramiki siwej tzw. siwaków. W mieście podziwiać można również prace rzeźbiarza Tadeusza Niewiadomskiego. Działa też Fundacja "Kreacja - Magia Rąk" zajmująca się promocją rękodzieła w regionie.

Dni Białej Podlaskiej

Pożegnanie wakacji

Podlasie Jazz Festival

Biała Blues Festival

Art Of Fun Festival

Bialskie Dni Fantastyki

"Telewizja Wschód" - kanał dostępny w ramach telewizji kablowej Vectra

"PulsMiasta.tv" - lokalna telewizja internetowa

"Interwizja" - telewizja internetowa

TVP3 Lublin - regionalny kanał Telewizji Polskiej z Lublina, dostępny w ramach telewizji kablowej Vectra oraz cyfrowej telewizji naziemnej

"Biper TV" - kanał na YouTube powiązany z "radiobiper.info" - największa ilość filmów z regionu

W 2008 roku KRRiT ogłosiła konkurs na częstotliwość 99,2 MHz w Białej Podlaskiej. Miała zostać tu uruchomiona lokalna stacja radiowa dla mieszkańców Białej Podlaskiej i okolic. O częstotliwość ubiegały się takie stacje jak: Radio ESKA, RMF Maxxx, Radio Złote Przeboje swoją stację chciało też uruchomić Słowo Podlasia i „Radio Biper". Ostatecznie koncesję przydzielono Białoruskiemu Radiu Racja z Białegostoku, które swój program adresuje do ludności białoruskiej. Stacja ruszyła jesienią 2009. Mieszkańcy Białej Podlaskiej, a także osoby z samorządu protestowały przeciwko udzieleniu koncesji białoruskiej stacji, nie wpłynęło to jednak na decyzję KRRiT.

W marcu 2019 roku w zasobach wolnych częstotliwości KRRiT pojawiła się częstotliwość 95,8 MHz dla Białej Podlaskiej o mocy 0,5 kW. Jesienią 2019 roku KRRiT rozpisała na nią konkurs - częstotliwości z puli Biała Podlaska, Bielsk Podlaski, Lublin, Sokółka, Siemiatycze zostaną przekazane stacji społeczno-religijnej. Stacją, która będzie nadawać m.in. na 95,8 MHz w Białej Podlaskiej będzie białostockie prawosławne Radio Orthodoxia, nadające swój program codziennie przez 5 godzin (od 16:00 do 21:00).

Dziennik Wschodni, oddział w Białej Podlaskiej (nakład 26 000)

Słowo Podlasia, Grupa Wydawnicza „Słowo" Sp. z o.o. (nakład 27 500)

Tygodnik Podlaski Wydawca: Apella (nakład 30 000)

Wspólnota Bialska (nakład nieznany)

Kurier Bialski (pojawiające się w okresach przedwyborczych bezpłatne czasopismo)

Affish - bezpłatny dwutygodnik ogłoszeniowy (nakład 30 000)

Ogłoszeniowa

Życie Bialskie

bialskieforum.pl - Bialski Portal Informacyjny

bp24.pl - codzienne informacje z miasta i okolic

slowopodlasia.pl - najstarszy istniejący portal informacyjny powiązany z tygodnikiem Słowo Podlasia

tygodnikpodlaski.pl - podlaski portal informacyjny powiązany z tygodnikiem Tygodnik Podlaski

radiobiper.info - powiatowy i miejski portal informacyjny

podlasie24.pl - podlaski portal informacyjny powiązany z Katolickim Radiem Podlasie

bialapodlaska.pl - internetowy serwis Urzędu Miasta Biała Podlaska

dziennikwschodni.pl - lubelski serwis informacyjny

bialapodlaska.naszemiasto.pl - część dużego portalu naszemiasto.pl zawierająca informacje z miasta

OgloszeniaBiala.pl - internetowy serwis ogłoszeniowy Białej Podlaskiej i okolic

pulsmiasta.tv - wiadomości z miasta i regionu

biala.podlaska.pl - katalog firm z Białej Podlaskiej, ogłoszenia lokalne

interwizja.edu.pl - informacje z miasta i regionu

podlasiesiedzieje.pl - serwis informacyjny poświęcony szczególnie kulturze, edukacji i sportowi

W Białej Podlaskiej działa 11 przedszkoli samorządowych (w tym jedno integracyjne), 9 szkół podstawowych (w tym jedna z oddziałami integracyjnymi i jedno niepubliczne), 8 gimnazjów (w tym jedno katolickie, jedno integracyjne i jedno specjalne).

Szkoła Podstawowa nr 1 im. ks. Stanisława Brzóski

Szkoła Podstawowa nr 2 im. Bohaterskich Lotników Podlasia

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Marii Konopnickiej

Szkoła Podstawowa nr 4 im. Kornela Makuszyńskiego

Szkoła Podstawowa nr 5 im. Jana Kochanowskiego

Szkoła Podstawowa nr 6 im. Adama Mickiewicza

Społeczna Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza

Szkoła Podstawowa nr 9 im. Świętej Jadwigi Królowej

Społeczna Szkoła Podstawowa o Profilu Katolickim

Szkoła Podstawowa Specjalna

Niepubliczna Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka

Publiczne Gimnazjum nr 1 im. Komisji Edukacji Narodowej (już nieistniejące)

Publiczne Gimnazjum nr 2 im. Mikołaja Kopernika

Publiczne Gimnazjum nr 3 im. Emilii Plater

Publiczne Gimnazjum nr 4 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego

Publiczne Gimnazjum nr 5 im. Adama Mickiewicza

Publiczne Gimnazjum nr 6 im. Jana Pawła II

Katolickie Gimnazjum im. Cypriana Kamila Norwida

Gimnazjum Rzemieślnicze

Gimnazjum Specjalne

I Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Zespole Szkół Ogólnokształcących

II Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 3

III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 2

IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica

Akademickie Liceum Ogólnokształcące Państwowej Szkoły Wyższej im. Papieża Jana Pawła II

Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. Cypriana Kamila Norwida

Zespół Szkół Zawodowych nr 1 im. Komisji Edukacji Narodowej, obejmujący:

Technikum Nr 1

Branżowa Szkoła I Stopnia nr 1

Zespół Szkół Zawodowych nr 2 im. Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury, obejmujący:

Technikum nr 2

Branżowa Szkoła I Stopnia nr 2

Szkoła Policealna

Branżowa Szkoła I Stopnia nr 3 im. K. K. Baczyńskiego

Branżowa Szkoła Rzemieślnicza I Stopnia

Rzemieślnicze Technikum z Oddziałami Integracyjnymi.

Zespół Szkół Muzycznych I i II stopnia im. Fryderyka Chopina

Urząd Gminy Biała Podlaska

Starostwo Powiatowe

Powiatowy Urząd Pracy

Urząd Skarbowy

Urząd Kontroli Skarbowej

Urząd Stanu Cywilnego

Izba Celna

Urząd Celny

Delegatura Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego

Filia Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego

Filia Wojewódzkiego Urzędu Pracy

Oddział Urzędu Statystycznego

Filia Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego

Sąd Rejonowy

Komornik Sądu Rejonowego

Prokuratura Rejonowa

Komenda Miejska Policji

Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej

Placówka Straży Granicznej

Straż Miejska

Zakład Karny

Bagonica (ul. Terebelska, za obwodnicą)

Kolonia Francuska (ul. Francuska i poboczne, tylko za obwodnicą)

os. Tysiąclecia (bloki BSM „Zgoda")

os. Biawena (bloki w pobliżu PSW i stacji kolejowej Biała Podlaska Rozrządowa)

os. Centrum (tylko bloki BSM „Zgoda")

os. Francuskie (między ul. Polną a ul. Żeromskiego, od al. JP II do ul. Podmiejskiej i ul. Madler)

os. Grzybowe (między ulicami: Lubelską, Graniczną, Jodłową, Świerkową i Sokulską)

os. Jagiellońskie (bloki BSM „Zgoda", zalicza się do tego też tereny między szpitalem a obwodnicą do Janowskiej)

os. Kopernika (N-S: od ul. Warszawskiej do ul. Akademickiej, E-W: od ul. Artyleryjskiej po rubieże, na zachód od ul. Pokoju; zarówno bloki BSM „Zgoda", jaki i niska zabudowa, z AWF-em)

os. Kosynierów (E-W: od ul. Polnej do ul. Północnej, N-S: od ul. Brzeskiej po rubieże, na wysokość ul. Madler)

Osiedle Młodych (bloki BSM „Zgoda", WAM, ZGL)

os. Na Skarpie (szeregowce, bloki oraz niska zabudowa między ul. Łukaszyńską a skarpą nad Krzną)

os. Parkowe (bloki BSM „Zgoda" w pobliżu parku „Zofilas")

os. Podmiejskie (bloki w pobliżu ulic Podmiejskiej, Janowskiej i obwodnicy)

os. Piastowskie (bloki BSM „Zgoda", pomiędzy ulicami Warszawską, Spółdzielczą i Artyleryjską)

os. Pieńki (na zachód od ulic Jodłowej i Świerkowej)

os. Rataja (zwarto zabudowane szeregowce, N-S: od ul. Podmiejskiej do obwodnicy, W-E: od ul. Żeromskiego po wschodnią krawędź zabudowy)

os. Sitnickie (niska zabudowa pomiędzy ulicami Sworską, Glinki, Królowej Jadwigi, Radziwiłłowską a obwodnicą)

os. Glinki (niska zabudowa pomiędzy ulicami Sworską, Glinki, Akademicką a obwodnicą)

os. Sławacińskie (niska zabudowa pomiędzy ul. Warszawską, Parkiem Radziwiłłowskim, doliną Krzny do granicy miasta ze Starym Sławacinkiem)

os. Słoneczne Wzgórze (zwarta zabudowa osiedla domków jednorodzinnych, pomiędzy linią kolejową, ul. Daleką, doliną Krzny do granicy miasta z Porosiukami)

os. Wola (bloki, zwłaszcza kolejowe, oraz niska zabudowa, N-S: od ul. Sidorskiej do linii kolejowej, E-W: od al. J.P. II do ul. Łomaskiej)

os. Za Torami (zwarta zabudowa osiedla domków jednorodzinnych, pomiędzy linią kolejową, ul. Lubelską, ul. Żwirki i Wigury i terenami d. JW 5058)

os. Żwirki i Wigury (bardziej rozproszona niska zabudowa, pomiędzy ulicami Graniczną, Lubelską, Żwirki i Wigury i terenami d. JW 5058)

Prezydent miasta

I zastępca prezydenta

II zastępca prezydenta

Na terenie Białej Podlaskiej działa miejski system monitoringu. Obecnie jest to 10 kamer zlokalizowanych w śródmieściu. System ten będzie rozbudowywany, za jego obsługę odpowiada Straż Miejska.

Na terenie miasta działa Wojewódzki Szpital Specjalistyczny oraz 10 przychodni podstawowej opieki zdrowotnej. Poza tym na terenie miasta działa ambulatorium MSWiA, prywatne przychodnie oraz 26 aptek.

Na terenie miasta znajduje się Komenda Miejska Policji, z siedzibą przy placu Wojska Polskiego 23. Miasto posiada także swoją straż miejską. Od 1898 przy ul. Prostej 33 w centrum miasta funkcjonuje Zakład Karny, w którym aktualnie pracuje ponad 100 funkcjonariuszy Służby Więziennej.

Za bezpieczeństwo pożarowe odpowiada Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej znajdująca się przy ul. Sidorskiej 93.

Przy ul. Dokudowskiej 19 znajduje się Placówka Straży Granicznej, a w niej Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców prowadzony przez Nadbużański Oddział Straży Granicznej.

Przy ul. Celników Polskich 21 znajduje się Izba Celna w Białej Podlaskiej. Obszar działania Izby Celnej to teren województwa lubelskiego oraz najdłuższy odcinek lądowej granicy Unii Europejskiej. Pod Izbę Celną w Białej Podlaskiej podlegają trzy Urzędy Celne w Białej Podlaskiej, Lublinie i Zamościu. Jest to jedna z największych Izb Celnych w Polsce (zatrudnia ok. 1800 funkcjonariuszy).

Biała posiada trzy stacje nadawcze, z których prowadzone są emisje radiowe i telewizyjne:

Najważniejszym nadajnikiem obsługującym miasto Biała Podlaska jest RTCN Łosice w Chotyczach znajdujące się ok. 30 kilometrów od miasta. Siła i jakość sygnału w mieście są bardzo dobre. Obiekt można obserwować z północnej części miasta.

Na terenie miasta znajdują się dwa dekanaty kościoła rzymskokatolickiego:

Parafie rzymskokatolickie na terenie miasta:

Kościoły rzymskokatolickie na terenie miasta:

Ewangelikalizm

zbór Biała Podlaska-Południe (w tym grupa rosyjskojęzyczna)

zbór Biała Podlaska-Północ (Sala Królestwa ul. Narutowicza 99).

Ze względu na znajdujący się w mieście Zamiejscowy Wydział Wychowania Fizycznego sport odgrywa ważną rolę w życiu miasta.

AZS-AWF Biała Podlaska - piłka ręczna, koszykówka, lekkoatletyka, gimnastyka, pływanie, siatkówka, podnoszenie ciężarów

MKS PODLASIE Biała Podlaska - piłka nożna mężczyzn

AZS PSW Biała Podlaska - piłka nożna kobiet, piłka ręczna mężczyzn

Bialskopodlaski Klub Jeździecki - jeździectwo

UKS TOP-54 - piłka nożna chłopców, piłka ręczna, korfball, cheerleaders, bilard

UKS Piątka plus - piłka ręczna dziewczyn i chłopców, bilard

UKS Jagiellończyk - piłka nożna, lekka atletyka, gimnastyka, siatkówka dziewcząt

UKS Orlik-2 - koszykówka dziewcząt, piłka nożna chłopców

UKS Serbinów (siatkówka mężczyzn)

SKS Szóstka (siatkówka kobiet)

UKS Olimpia - koszykówka, taekwon-do, piłka nożna

UKS Kraszak - piłka ręczna chłopców, koszykówka

UKS TATAMI - sekcja judo

Międzyszkolny Klub Sportowy ŻAK - lekka atletyka, pływanie, akrobatyka sportowa, taekwon-do

Klub Żeglarski Biała Podlaska - żeglarstwo śródlądowe i morskie, szkolenia na stopnie żeglarskie

Bialski Klub Sportowy GEM - tenis ziemny

Klub Sportowy Zakład Karny - siatkówka mężczyzn

Bialski Klub Karate Kyokushin - sztuki walki (karate kyokushin i boks tajski)

Klub Sportowy Wushu - sztuki walki

WOPR Biała Podlaska

Automobilklub bialskopodlaski

Bialski Klub Rowerowy - turystyka rowerowa, organizacja wycieczek i imprez rowerowych

Bialskie Stowarzyszenie Koszykówki „KADET" - koszykówka chłopców i dziewcząt

Dziki Wschód Biala Podlaska - MMA

Miasto dysponuje wyjątkowo rozwiniętą bazą sportową, m.in.:

4 stadionami sportowymi

2 basenami

kortami tenisowymi

lodowiskiem

Swoje obiekty udostępnia również bialskiej AWF i miejscowe szkoły.

W mieście miejscami rekreacyjnymi i wypoczynkowymi są m.in.:

Rafał Zubkowicz, Elena Vetrova, Aleksadnr Pańko, Andriej Abramczuk: Biała Podlaska - Brześć. Niedokryty wschód. Kraków: Amistad Sp. z.o.o - Program PolskaTurystycza.pl, 2008, s. 67-82. ISBN 978-83-7560-023-0 .

# data[].attributes.attachment_link.description
Biała Podlaska - miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu bialskiego i gminy Biała Podlaska. Drugie co do wielkości miasto we współczesnej Polsce na ziemiach, które w okresie od 1569 do 1795 w ramach Rzeczypospolitej Obojga Narodów wchodziły w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego.

# data[].attributes.body
Biała Podlaska DAWNIEJ

# data[].attributes.body
JÓZEF IGNACY KRASZEWSKI
Ławeczka Józefa Ignacego Kraszewskiego – pomnik odsłonięty 12 września 2008.

Z inicjatywą budowy drugiego pomnika Kraszewskiego w Białej Podlaskiej wystąpił prof. Krzysztof Stępnik z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Autorem pomnika-ławeczki jest rzeźbiarz Grzegorz Maślewski, wykładowca Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Budowie patronował komitet honorowy pod przewodnictwem prezydenta miasta Andrzeja Czapskiego. Odlew pomnika wykonano w Niepołomicach.

Pierwszy pomnik Kraszewskiego w Białej Podlaskiej został wzniesiony w roku 1928 u zbiegu ulic Zamkowej i Warszawskiej