# data[].attributes.body
Dziś na "deser" ;) podsumowanie i uporządkowanie wiedzy z zakresu dziedzin sztuk plastycznych.

Dziękując Wam za wzorową pracę na plastyce życzę udanych wakacji i ... DO ZOBACZENIA WE WRZEŚNIU!

# data[].attributes.headline
TEMAT: Podsumowanie pracy na plastyce, utrwalenie wiedzy z zakresu sztuk plastycznych i historii sztuki. 

# data[].attributes.subject
TEMAT: Podsumowanie pracy na plastyce, utrwalenie wiedzy z zakresu sztuk plastycznych i historii sztuki. 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
wskazywać tradycyjne dziedziny sztuk plastycznych; odróżniać dzieła zaliczane do różnych dziedzin sztuk plastycznych;

wyjaśniać czym jest dzieło sztuki architektonicznej; wymienić typy architektury; dopasować typ architektury do obiektu;

sporządzać album z ciekawymi przykładami budowli architektonicznych ze swojej okolicy;

scharakteryzować rzeźbę; odróżniać rzeźby pełnoplastyczne i rzeźby reliefowe;

scharakteryzować malarstwo; określić, do jakich grup tematycznych należą wskazane dzieła malarskie;

scharakteryzować rysunek; odróżniać rysunek użytkowy od rysunku artystycznego; wyjaśnić pojęcia: szkic, studium rysunkowe, kontur; odróżniać rysunek realistyczny od rysunku abstrakcyjnego;

scharakteryzować grafikę; odróżniać grafikę artystyczną od grafiki użytkowej; odróżniać grafikę warsztatową od grafiki komputerowej i artystycznej grafiki komputerowej; wyjaśnić pojęcie: matryca;

wyjaśniać czym są techniki mieszane; wskazać dzieła jednego autora na podstawie jego stylu artystycznego.

Sztuka jest pojęciem bardzo szerokim i niejednoznacznym.

Termin „sztuki piękne" pojawił się w XVIII w. Wówczas do dziedzin sztuk pięknych zaliczano , , i plastykę. Każda z wymienionych dziedzin posiada odmienne środki wyrazu i tworzenia.

Sztuki plastyczne również konkretyzują się w określonych dziedzinach artystycznych. Do tradycyjnych dziedzin sztuk plastycznych zaliczamy: architekturę, rzeźbę, malarstwo, rysunek, grafikę.

W XIX i XX w., wyodrębniając dziedziny w ramach sztuk pięknych, część z nich nazwano sztukami plastycznymi. Ponieważ ich odbiór uzależniony jest od zmysłu wzroku, pojawiło się również określenie . Pozwoliło to na poszerzenie granic dziedzin o dodatkowe, do których między innymi należą: komiks, kaligrafia, liternictwo i typografia, fotografia, film, wzornictwo przemysłowe, architektura wnętrz i wystawiennictwo, instalacja artystyczna, street art. Związane one są z nowym kontekstem kulturowym, w tym z rozwojem technologii i wyodrębnieniem tzw. , co bezpośrednio wpływa na środki przekazu artystycznego.

W tej części e‑materiału przybliżone zostaną klasyczne dziedziny sztuk plastycznych: architektura, rzeźba, malarstwo, rysunek i grafika.
Spotkanie ze sztuką - dziedziny sztuk plastycznych. Cz. II.
Pozostałe dziedziny zaprezentowane zostaną w drugiej części e‑materiału:

Dzieła architektury to materialne formy przestrzenne, najczęściej w postaci budynków, będące nośnikami wartości estetycznych i symbolicznych - wówczas uznaje się je za dzieła sztuki architektonicznej. Gdy ten warunek nie jest spełniony, pozostają jedynie obiektami budowlanymi.

Na poniższych zdjęciach przedstawiono dwa wieżowce. Klikając na ilustrację dowiesz się, dlaczego jeden z nich można uznać za dzieło sztuki architektonicznej, a drugi jedynie za obiekt budowlany.

Ilustracja interaktywna przedstawia dwie fotografie budynków. Po lewej stronie znajduje się zdjęcie wieżowca mieszkalnego w Słubicach. Prosta, składająca się z dwóch podłużnych sześcianów bryła bloku pomalowana jest na żółto-szaro. Po prawej znajduje się nowoczesny budynek „InterContinental" w Warszawie. Wysmukła, nowoczesna bryła ma nietypową konstrukcję: pomiędzy piątym a dwudziestym piętrem znajduje się wcięcie. Górna część wieżowca podparta jest na długiej podporze. Oszklona elewacja utrzymana jest w groszkowej tonacji kolorów. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1.
Niezmiennymi zadaniami architektury, jako dziedziny sztuki, realizowanymi w przeszłości i obecnie, jest harmonijne i estetyczne połączenie trzech czynników: funkcji, konstrukcji i formy tak, aby żaden z czynników nie pomniejszał wartości pozostałych. Jeżeli dzieło architektury sprosta tym zadaniom, to może być uznane za dzieło sztuki i będziemy je podziwiali nawet po wielu latach - tak jak widoczny na zdjęciu po prawej hotel InterContinental - budynek z otworem o unikalnej i nowoczesnej architekturze.

Ze względu na funkcje jakie spełnia architektura, można wyodrębnić kilka jej typów. Klikając na interaktywne punkty na poniższej ilustracji dowiesz się, jaki typ architektury reprezentują przedstawione obiekty.

Ilustracja interaktywna przedstawia podział architektury na przykładzie siedmiu zdjęć. Fotografie ukazują różne rodzaje budowli. Na pierwszym zdjęciu przedstawiona została klinika chorób mózgu w Las Vegas, w Stanach Zjednoczonych Ameryki (według projektu Franka Gehrego). To przykład architektury pożytku publicznego i edukacji, którą stanowią m.in. obiekty służby zdrowia, poczty, biblioteki, teatry, sądy, dworce, porty lotnicze, mosty, domy kultury, szkoły. Budowla na drugiej fotografii to przykład architektury komercyjnej i industrialnej, do której zalicza się sklepy, domy i centra handlowe, salony sprzedaży, magazyny, zakłady przemysłowe. Na zdjęciu widać Złote Tarasy w Warszawie, które zaprojektowało biuro Jerde Partnership. Trzecia budowla jest przykładem architektury rekreacyjnej, jakimi są baseny, stadiony, tereny przeznaczone do wypoczynku i rekreacji, takie jak place zabaw, skwery, pola golfowe. Na zdjęciu przedstawiony został Stadion Energa w Gdańsku zaprojektowany przez firmę Rhode-Kellermann-Wawrowsky. Czwarte zdjęcie przedstawia architekturę mieszkalną - budynek wielorodzinny. Ten budynek mieści się w Polsce - w Gdyni. Na piątej fotografii ukazano dom jednorodzinny. Jest to przykład architektury mieszkalnej. Dom został wybudowany w XIX w. w Birmingham w Wielkiej Brytanii. Szósty budynek jest przykładem architektury sakralnej, do której zaliczamy wszelkie budynki związane z kultem religijnym, jak np. kościoły, synagogi, cerkwie, meczety, kapliczki, klasztory, pagody itp. Świątynia na zdjęciu to cerkiew prawosławna Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny w Warszawie wzniesiona w XIX w. Siódme zdjęcie ilustruje architekturę rządową, której przykładami są ratusze, budynki urzędów, parlamentów. Na zdjęciu widać Ratusz w Londynie wybudowany według projektu Normana Fostera. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Na zdjęciu przedstawiona została klinika chorób mózgu w Las Vegas, w Stanach Zjednoczonych Ameryki (według projektu Franka Gehrego). To przykład architektury pożytku publicznego i edukacji, którą stanowią m.in. obiekty służby zdrowia, poczty, biblioteki, teatry, sądy, dworce, porty lotnicze, mosty, domy kultury, szkoły. 2. To przykład architektury komercyjnej i industrialnej, do której zalicza się sklepy, domy i centra handlowe, salony sprzedaży, magazyny, zakłady przemysłowe. Na zdjęciu widać Złote Tarasy w Warszawie, które zaprojektowało biuro Jerde Partnership. 3. Przykładem architektury rekreacyjnej są baseny, stadiony, tereny przeznaczone do wypoczynku i rekreacji, takie jak place zabaw, skwery, pola golfowe. Na zdjęciu przedstawiony został Stadion Energa w Gdańsku zaprojektowany przez firmę Rhode-Kellermann-Wawrowsky. 4. Zdjęcie przedstawia architekturę mieszkalną - budynek wielorodzinny. Ten budynek mieści się w Polsce - w Gdyni. 5. To zdjęcie domu jednorodzinnego. Jest to przykład architektury mieszkalnej. Dom został wybudowany w XIX w. w Birmingham w Wielkiej Brytanii. 6. Zdjęcie przedstawia architekturę sakralną, do której zaliczamy wszelkie budynki związane z kultem religijnym, jak np. kościoły, synagogi, cerkwie, meczety, kapliczki, klasztory, pagody itp. Świątynia na zdjęciu to cerkiew prawosławna Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny w Warszawie wzniesiona w XIX w. 7. To zdjęcie ilustruje architekturę rządową, której przykładami są ratusze, budynki urzędów, parlamentów. Na zdjęciu widać Ratusz w Londynie wybudowany według projektu Normana Fostera.

Zapoznaj się w galerii z dwoma obiektami architektonicznymi przeznaczonymi dla dzieci, a następnie rozwiąż ćwiczenie interaktywne.

Poszukaj w swojej miejscowości lub okolicy ciekawych przykładów budowli architektonicznych. Zrób im zdjęcia, a następnie stwórz album. Do zdjęć dołącz opisy - postaraj się dowiedzieć kto był projektantem budowli, kiedy została wybudowana, jaki typ architektury prezentuje. Zaprezentuj album na lekcji plastyki. Porównaj wybrane przez siebie obiekty z wyborami kolegów. Zastanówcie się wspólnie, które z obiektów architektury można uznać za dzieła sztuki architektonicznej.

Kolejną z podstawowych dziedzin sztuk plastycznych/wizualnych jest rzeźba. To dziedzina twórczości plastycznej, której przedmiotem jest kształtowanie kompozycji trójwymiarowych, pozbawionych funkcji użytkowych. Rzeźbą nazywamy także kompozycje powstałe w procesie rzeźbienia, czyli modelowania, nadawania zamierzonego kształtu różnym materiałom, takim jak np. glina, drewno, kamień, metal. Rzeźby są formami przestrzennymi - takimi, które posiadają trzy wymiary: wysokość, szerokość i głębokość.

Rzeźby klasyfikowane są na wiele sposobów. Podstawowy podział polega na wyróżnieniu rzeźby pełnoplastycznej oraz płaskorzeźby, czyli rzeźby reliefowej.

Ilustracja interaktywna przedstawia przykłady rodzajów rzeźby. Na pierwszym zdjęciu znajduje się posąg autorstwa Gianalorenza Berniniego „Apollo i Dafne" z XVII wieku. Jest to przykład rzeźby pełnoplastycznej - przeznaczonej do oglądania ze wszystkich stron. Druga fotografia prezentuje rzeźbę pochodzącą z kościoła San Cristoforo znajdującego się w szwajcarskim miasteczku Caslano. Nie jest to rzeźba przeznaczona do oglądania ze wszystkich stron, nie możemy więc jej nazwać rzeźbą pełnoplastyczną. To rzeźba przyścienna. Trzeci przykład ukazuje rzeźbę reliefową, gdyż jest przeznaczona do oglądania z jednej strony. Jest to relief wklęsły, gdyż kompozycja jest poniżej poziomu otaczającej ją powierzchni. Prezentowany relief pochodzi z VI w. p.n.e. i przedstawia Hathor - egipską boginię nieba. Czwarte zdjęcie przedstawia fragment rzymskiego sarkofagu z II w.n.e. Jest to przykład rzeźby reliefowej - przeznaczonej do oglądania z jednej strony, gdyż z drugiej przylega do płaszczyzny. Taki relief jak ten, gdy wyrzeźbiona kompozycja wystaje ponad powierzchnię tła, nazywamy reliefem wypukłym. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. To rzeźba Gianalorenza Berniniego Apollo i Dafne z XVII wieku. Jest przykładem rzeźby pełnoplastycznej - przeznaczonej do oglądania ze wszystkich stron. 2. Ta rzeźba pochodzi z kościoła San Cristoforo znajdującego się w szwajcarskim miasteczku Caslano. Nie jest to rzeźba przeznaczona do oglądania ze wszystkich stron, nie możemy więc jej nazwać rzeźbą pełnoplastyczną. To rzeźba przyścienna. 3. Taką rzeźbę nazwiemy rzeźbą reliefową, gdyż jest przeznaczona do oglądania z jednej strony. Jest to relief wklęsły, gdyż kompozycja jest poniżej poziomu otaczającej ją powierzchni. Prezentowany relief pochodzi z VI w. p.n.e. i przedstawia Hathor - egipską boginię nieba. 4. Zdjęcie przedstawia fragment rzymskiego sarkofagu z II w.n.e. Jest to przykład rzeźby reliefowej - przeznaczonej do oglądania z jednej strony, gdyż z drugiej przylega do płaszczyzny. Taki relief jak ten, gdy wyrzeźbiona kompozycja wystaje ponad powierzchnię tła, nazywamy reliefem wypukłym.

Przykłady rzeźb aniołów.

Poniżej znajduje się inna wersja zadania.

Przyporządkuj każdej rzeźbie odpowiednią kategorię.

Rzeźba pełnoplastyczna, Rzeźba reliefowa, Rzeźba pełnoplastyczna, Rzeźba przyścienna, Rzeźba przyścienna, Rzeźba przyścienna, Rzeźba przyścienna, Rzeźba pełnoplastyczna, Rzeźba pełnoplastyczna, Rzeźba reliefowa, Rzeźba reliefowa, Rzeźba reliefowa, Rzeźba reliefowa, Rzeźba pełnoplastyczna, Rzeźba przyścienna

Sztuka w trzech wymiarach. Cz. I. Rzeźba - techniki tworzenia i materiały. Sztuka w trzech wymiarach. Cz. II. Tematyka i funkcje rzeźb. Sztuka w trzech wymiarach. Cz. III. Rzeźba współczesna.
Więcej o rzeźbie dowiesz się z e‑materiałów:

Następną dziedziną sztuk plastycznych jest malarstwo. Istotą malarstwa jest posługiwanie się najczęściej na dwuwymiarowej powierzchni. Plamy barwne można uzyskać wieloma sposobami - poprzez nałożenie farby pędzlem, szpachlą, odciskanie jej za pomocą stempla, palców, rozpryskiwanie sprayem, a także rozlewanie.

Najczęściej występuje podział dziedzin malarstwa na malarstwo przedstawiające i nieprzedstawiające. Podział ten nie jest związany z techniką czy podłożem wykonania dzieła lecz z tematem obrazu. Malarstwo nieprzedstawiające związane jest ze sztuką . Natomiast w malarstwie przedstawiającym wyróżnia się następujące gatunki, m.in.: , , , , i .
Plama barwna - wiosenna łąka pełna kwiatów. W pracowni artysty - malarskie techniki plastyczne. Zastosowanie technik malarskich w praktyce - malujemy akwarelę.
Więcej na temat malarstwa dowiesz się z e‑materiałów:

Rysunek to przedstawienie dowolnego obiektu za pomocą linii, które reprezentują i odwzorowują kształt obiektu za pomocą . Takie obiekty w rzeczywistości nie istnieją - oko postrzega masy o różnej intensywności barwnej, a nie linie.

Rysunek istnieje jako samodzielna dziedzina sztuki, ale jego znaczenie jest o wiele większe, gdyż w różnym stopniu występuje we wszystkich dziedzinach sztuk plastycznych, a także poza nimi. Dlatego wyróżniamy rysunek użytkowy, który spełnia wyłącznie funkcję informacyjną, jak np. rysunek techniczny, plany rysunkowe, diagramy, wykresy, oraz rysunek artystyczny. Rysunek artystyczny dzielimy na i .

Zapoznaj się ze studium rysunkowym stóp, które wykonał Albrecht Dürer i dowiedz się, w jakich etapach powstaje tego rodzaju dzieło rysunkowe.

Ilustracja interaktywna przedstawia rysunek „Studium dwóch stóp" autorstwa Albrechta Dürera. Dzieło ukazuje podeszwy dwóch stup narysowane na szarym papierze. Artysta posługując się drobnymi ciemnymi kreskami wydobył cienie oraz kontury, natomiast subtelnymi pociągnięciami białej kredki zaznaczył światło układające się na lewej stopie. Rysunek skomponowany jest statycznie. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Studium rysunkowe powstaje w następujących po sobie czterech fazach: 1) obiekt zostaje zakomponowany w stosunku do płaszczyzny, na której jest rysowany (pomocą służy szkic); 2) artysta sprawdza czy proporcje wszystkich elementów rysowanego obiektu oraz stosunki przestrzenne pomiędzy nimi są prawidłowe (także tu szkic spełnia pomocniczą funkcję); 3) artysta ostatecznie określa rodzaje linii konturowych jakimi wyodrębnia obiekt; zawsze najpierw rysowane są kontury ogólne, a następnie szczegóły; 4) puste powierzchnie, ograniczone linią konturu, wypełniane są kreskami, tworzącymi efekt modelowania światłocieniowego, co nadaje rysunkowi wrażenie przestrzenności; cieniowanie rozpoczyna się w kolejności od obszarów najjaśniejszych do najciemniejszych.

Przedstawione fazy tworzenia rysunku tworzą podstawę do realizacji innych dziedzin sztuk plastycznych - odnoszą się do szkicu w malarstwie, architekturze, grafice i rzeźbie.

Rysunki artystyczne są zwykle przedstawieniami obiektów lub scen, które artysta widzi, pamięta lub sobie wyobraża. Mogą być realistyczne, czyli odzwierciedlające rzeczywistość, lub osiągnąć różny stopień utraty podobieństwa do rzeczywistości (jak np. w ), aż do rysunku abstrakcyjnego, czyli takiego, który powstał w wyniku zastosowania przez artystę określonej kompozycji linii, oderwanej od obrazowania rzeczywistości.
Linia i kreska jako środki wyrazu plastycznego. Kreślę, szkicuję, rysuję. Materiały rysunkowe i sposób ich wykorzystania. Rysunek - od tradycji do współczesności.
Więcej o rysunku dowiesz się z e‑materiałów:

Słowo grafika pochodzi od greckiego grafis, które oznacza rylec do pisania na woskowych tablicach lub dłuto rzeźbiarskie. Współcześnie grafika to dziedzina sztuki umożliwiająca powielanie z formy dzieła artystycznego na dowolnym podłożu (np. papierze, skórze, tkaninie) w wielu egzemplarzach. Formę taką nazywamy (kliszą) graficzną. Proces opracowania grafiki uzależniony jest od techniki, w jakiej powstają odbitki. Każda technika graficzna posiada typowe dla siebie elementy: matrycę graficzną, narzędzia graficzne, podłoże i farbę, prasę graficzną, odbitkę. Funkcją grafiki artystycznej, zwanej też grafiką warsztatową, jest oddziaływanie estetyczne.

Poniżej zamieszczono przykład grafiki artystycznej wykonanej przez hiszpańskiego artystę Francisca Goyę.

Obok grafiki warsztatowej wyodrębniamy także grafikę użytkową. Ma ona praktyczny charakter i towarzyszy nam w życiu codziennym, m.in. w postaci plakatów, nadruków, reklam, banknotów, znaczków pocztowych itp. Produktem grafiki użytkowej jest obiekt będący wynikiem współpracy grafika ze zleceniodawcą, związany głównie z reklamą i rynkiem wydawniczym. Dzięki grafice użytkowej potencjalni klienci szybciej rozumieją informację, która podana jest w atrakcyjny, przejrzysty, a jednocześnie estetyczny sposób.

Tworząc grafikę użytkową, projektanci posługują się nowoczesnymi technologiami.

Ilustracja interaktywna przedstawia grafikę komputerową. Na pierwszym planie znajdują się trzy splątane obiekty 3D w formie pofalowanych, przeplatających się rur. Kształty zwężają się ku lewej stronie co nadaje grafice wrażenie przestrzenności. Ciemne tło grafiki rozjaśnia się na dole. Z lewej strony obraz przykryty jest przezroczystą, rozmytą, czerwoną plamą. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Grafika komputerowa to dział informatyki zajmujący się tworzeniem za pomocą komputera rzeczywistych i wyimaginowanych rysunków i obrazów. W ramach technologii komputerowej można tworzyć artystyczne grafiki komputerowe, które tym różnią się od tradycyjnych grafik artystycznych, że odbitki nie są uzyskiwane z klasycznej matrycy, tylko tworzone przy użyciu programów komputerowych.

W pracowni grafiki warsztatowej. Kim jest grafik? Poznajemy frotaż. Pracownia grafiki warsztatowej w twoim domu. W pracowni projektowania graficznego. Forma i przekaz - plakat jako forma reklamy.
Więcej o grafice dowiesz się z e‑materiałów:

Należy pamiętać, że obecnie granice pomiędzy dziedzinami sztuk plastycznych często się zacierają. Artyści, dysponując wieloma nieznanymi ich poprzednikom materiałami, dążąc do uzyskania oryginalnych efektów artystycznych, eksperymentują z nowymi narzędziami i technikami. W wyniku tych działań powstają techniki mieszane, nazywane również technikami kombinowanymi lub technikami własnymi, wykorzystujące środki przekazu artystycznego różnych dziedzin.

Poniżej zaprezentowano zdjęcia przedstawiające proces tworzenia dzieła technikami mieszanymi. Artystka to współczesna malarka - Anna Wysocka. Zapoznaj się ze zdjęciami wykonanymi w jej pracowni podczas pracy. Ostatnie zdjęcie pokazuje ukończone dzieło.
Spotkanie ze sztuką - dziedziny sztuk plastycznych. Cz. II.

sztuka układania i wykonywania kompozycji - ciągu dźwięków śpiewanych lub granych na instrumentach, tworzących pewną całość.
Źródło: sjp.pwn.pl

ogół utworów literackich pisanych wierszem.
Źródło: sjp.pwn.pl

wszystkie dziedziny twórczości artystycznej, które odbierane są poprzez wzrok, zarówno tradycyjne jak i nowe; słowo wizualny oznacza wzrokowy, dostrzegalny (z łac. videre - widzieć).

Dziedziny sztuki wynikające z wyodrębnienia tzw. nowych mediów zostaną zaprezentowane w drugiej części e‑materiału:

# data[].attributes.attachment_link.title
Spotkanie ze sztuką - dziedziny sztuk plastycznych

# data[].attributes.attachment_link.description
wskazywać tradycyjne dziedziny sztuk plastycznych; odróżniać dzieła zaliczane do różnych dziedzin sztuk plastycznych; wyjaśniać czym jest dzieło sztuki architektonicznej; wymienić typy architektury; dopasować typ architektury do obiektu; sporządzać album z ciekawymi przykładami budowli architektonicznych ze swojej okolicy; scharakteryzować rzeźbę; odróżniać rzeźby pełnoplastyczne i rzeźby reliefowe; scharakteryzować malarstwo; określić, do jakich

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wraz z rozwojem techniki, pojawieniem się nowych technologii i nowych materiałów wzrosła rola produkcji przemysłowej. Wzrosło też zapotrzebowanie społeczne na rzeczy nie tylko piękne, ale i łączące funkcjonalność z nowoczesnością. Dlatego też pojawiła się nowa dziedzina twórcza: wzornictwo przemysłowe, będące projektowaniem wzorów wyrobów przeznaczonych do masowej produkcji, z dbałością o ich estetykę i funkcjonalność. Często wyrażenie „wzornictwo przemysłowe" zastępowane jest angielskim odpowiednikiem design lub dizajn.

Sztukę kształtowania wnętrz, obejmującą wystrój i wyposażenie, z uwzględnieniem ich estetyki i funkcjonalności, nazywamy architekturą wnętrz. Dotyczy zarówno przestrzeni prywatnych, mieszkalnych, jak i przestrzeni użyteczności publicznej czy miejsc pracy. Architektura wystaw, nazywana także wystawiennictwem, to sztuka eksponowania dzieł sztuki, przedmiotów, towarów w przestrzeni wystawowej. Prezentacja musi być zaprojektowana w taki sposób, aby była zrozumiała dla odbiorców.

Kolejną dziedziną wizualnych sztuk plastycznych są instalacje artystyczne. Tak określane są wieloelementowe realizacje w konkretnej przestrzeni zastanej lub ją konstruującej. Cechą instalacji jest brak funkcji użytkowych i praktycznych. Elementami instalacji są przedmioty i zachowania, tworzące wzajemne relacje, oraz jako całość nową relację z przestrzenią, w której instalacja istnieje.

Inny rodzaj instalacji artystycznej, także powstały w połowie XX wieku, związany jest z happeningiem (z ang. zdarzenie), będącym ciągiem zdarzeń aktywizującym widza. Happening ma częściowo zaplanowaną strukturę, ale wprowadzane też są elementy improwizacji. Zazwyczaj nawiązuje do specyfiki miejsca (są w nim np. wykorzystywane elementy natury).

W ramach sztuki instalacji, od początku lat 60‑tych XX wieku, realizowano performance (z ang. przedstawienie, wykonanie). Performance (lub inaczej performans) to rodzaj interdyscyplinarnych działań artystycznych, będących formą wystąpienia artysty przed publicznością. Może odbywać się na żywo lub za pośrednictwem mediów. Performans stanowi każda sytuacja, która obejmuje cztery podstawowe elementy: czas, przestrzeń, zaangażowanie jako wykonawcy osoby artysty.

Street art to angielskie określenie na sztukę ulicy. Są to działania artystyczne realizowane w przestrzeni publicznej. Do street artu należą między innymi: graffiti, murale, wlepki.

Graffiti to obrazy, napisy, rysunki umieszczane najczęściej w przestrzeni publicznej (np. na murach, płotach, ścianach, pociągach) za pomocą sprayu - farby w aerozolu lub markerów. Mogą być malowane z ręki lub przy użyciu wykonanych wcześniej szablonów. Często tworzone są bez odpowiednich zezwoleń.

Bezpośrednio na ścianach budynku wykonywane są także murale. To rodzaj wielkoformatowego malowidła ściennego, którego treść może mieć charakter edukacyjny, patriotyczny, upamiętniający, dekoracyjny, reklamowy. Murale są pracochłonne - wykonywane kilka dni lub tygodni, ich autor nie jest anonimowy i działa legalnie.

Z kolei wlepka (lub vlepka) to mała, samoprzylepna forma plastyczna w postaci karteczki z rysunkiem, grafiką, tekstem, służąca ingerencji w przestrzeń publiczną. Przylepiana na ogół bez zezwolenia - np. w środkach komunikacji miejskiej, w podziemnych przejściach, na znakach drogowych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Spotkanie ze sztuką - dziedziny sztuk plastycznych. Cz. 2

# data[].attributes.attachment_link.description
Wraz z rozwojem techniki, pojawieniem się nowych technologii i nowych materiałów wzrosła rola produkcji przemysłowej. Wzrosło też zapotrzebowanie społeczne na rzeczy nie tylko piękne, ale i łączące funkcjonalność z nowoczesnością. Dlatego też pojawiła się nowa dziedzina twórcza: wzornictwo przemysłowe, będące projektowaniem wzorów wyrobów przeznaczonych do masowej produkcji, z dbałością o ich estetykę i funkcjonalność.

# data[].attributes.headline
TEMAT: Malarstwo impresjonizmu i symbolizmu.

# data[].attributes.subject
TEMAT: Malarstwo impresjonizmu i symbolizmu.

# data[].attributes.body
Dzień dobry! Proszę zapoznać się z treścią i ilustracjami w podręczniku na wymieniony powyżej temat.
Zachęcam was również do lekcji z e-podręcznika :)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
rozpoznawać sztandarowe dzieła impresjonistyczne i umiejscawiać je w czasie i w przestrzeni geograficznej;

rozpoznawać charakterystykę malarstwa impresjonistycznego: sposób malowania - dywizjonizm, wrażeniowość, świetlistość;

podstawowej terminologii odnoszącej się do motywów malarskich przedstawianych w nurcie impresjonizmu: pejzaż, scena rodzajowa;

określać uczucia, które towarzyszą Ci przy odbiorze dzieła malarskiego - ekspresja dzieła;

formułować samodzielne przejrzyste i logiczne wypowiedzi na temat malarstwa, uwzględniając właściwą terminologię;

tworzyć opisy wybranych przykładów dzieł malarskich uwzględniając właściwą kompozycję pracy, język i styl;

opisu i analizy porównawczej dzieł, uwzględniając ich cechy formalne (np. tematyka, kolorystyka, kompozycja, ekspresja).

Dopiero w XIX wieku stały się dostępne farby w tubach, solidniejsze pędzle i lekkie sztalugi. Umożliwiło to ówczesnym artystom wyjście w plener - zaczęto malować na świeżym powietrzu. Uwieczniano pejzaż, do którego podchodzono subiektywnie, indywidualnie, próbowano uchwycić niepowtarzalny, przelotny moment za pomocą bogatych odcieni barw. W impresjonizmie najważniejszy staje się sam kolor, sposób malowania obrazu niż jego tematyka. Motywem inspirującym malarzy były również sceny rodzajowe i miejsca, w których się odbywały, np.: sale taneczne, kawiarnie, koncerty w plenerze.

Francuski malarz, który jest najbardziej rozpoznawalnym przedstawicielem impresjonizmu. Głównym tematem jego twórczości jest pejzaż. Monet stosował technikę szkicową. Malował czystymi, jasnymi barwami. Pozwala ona na oddanie refleksów (odbić) światła i zmienności krajobrazu. Nakładane drobnymi pociągnięciami pędzla farby mieszają się w oczach widza, tworząc kolory dopełniające.

Początkowo malował obrazy o tematyce historycznej i portrety, jednak na ukształtowanie jego twórczości najbardziej wpłynął kontakt z impresjonistami. Artysta interesował się ruchem, chciał uwiecznić na płótnie chwilowe gesty i ulotne sytuacje; w ich uchwyceniu pomagała mu szybka technika rysunkowa pastelu oraz fotografia, na której bazował malując sceny baletowe. Uczucie momentalności uzyskiwał dzięki asymetrycznej kompozycji, pozornie przypadkowemu wyborowi kadru oraz odważnie zestawionym, jakby wibrującym barwom.

Gdy przypatrujemy się obrazom impresjonistów z bliska, widzimy jedynie drobne, z pozoru niedbałe, wydające się przypadkowe, rozrzucone na płótnie plamki barwne i smużki. Wystarczy jednak cofnąć się o kilka kroków, a wielobarwne pociągnięcia pędzla zleją się, tworząc rozmyte zarysy postaci, rozedrgane rośliny, fragmenty przyrody. Kolorowe punkty łączą się ze sobą, wywierając wrażenie świetlistości i wibracji.

Sztuka francuska połowy XIX wieku zdominowana była przez naturalizm i realizm. Prestiżowa wystawa w Paryżu, zwana salonem malarstwa i rzeźby, zajmowała ważną pozycję w życiu artystycznym XIX‑wiecznej Europy. W tamtym czasie nie istniały prywatne galerie: Salon paryski był jedynym miejscem, w którym artysta mógł zaprezentować publiczności swoje dzieła i zdobyć rozgłos. Wystawy te prezentowały sztukę oficjalną, akademicką, która została doceniona i zaakceptowana przez jury złożone z profesorów Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. Opierała się ona na klasycznym pięknie, inspirowanym sztuką antycznej Grecji i Rzymu. Pracom, które wyróżniono, przyznawano nagrody. Zazwyczaj nie dopuszczano na wystawę prac nowatorskich i niezgodnych z obowiązującą doktryną, czyli realizmem.

Mimo że w XIX wieku podobne wystawy organizowano także przy innych szkołach artystycznych w Europie, to jednak właśnie paryskie wystawy stały się najpopularniejsze. W 1841 odwiedziło go około miliona osób. Stale rosła też liczba dzieł nadsyłanych przez artystów, a co za tym idzie, prac odrzucanych przez komisję: w 1801 roku wystawiono 485 obrazów, w 1806 - 707, w 1848 - 518.

W 1863 roku Napoleon III Bonaparte nakazał utworzenie drugiej wystawy, prezentującej prace artystów, które nie zostały docenione przez jury. Ekspozycja ta została nazwana Salonem Odrzuconych i tam po raz pierwszy zaczęły pojawiać się prace malarzy impresjonistów. Pierwsza wystawa impresjonistów odbyła się w pracowni francuskiego fotografa w 1874 roku. Przez kolejne 12 lat, do roku 1886, zrealizowano w sumie 8 wystaw pod szyldem nowego kierunku artystycznego.

Początkowo prace nowatorskich malarzy spotkały się z dużą niechęcią krytyków i publiczności. W satyrystycznym tygodniku z 1876 roku pojawiła się recenzja pierwszej wystawy impresjonistów; „(...) otworzono wystawę, o której mówi się, że jest wystawą malarzy. Spokojny przechodzień, którego przyciągnęła dekoracja zdobiąca fasadę, otwiera drzwi i jego przerażonym oczom ukazuje się okrutne widowisko: pięciu czy sześciu szaleńców, w tym jedna kobieta, grupa nieszczęśników dotkniętych obłędną ambicją, wystawia tu swoje dzieła. Pewni ludzie wybuchają śmiechem, kiedy to widzą: ja mam serce ściśnięte. Ci domniemani artyści, którzy głoszą, że są nieprzejednani, przybrali miano impresjonistów. Biorą płótna, farby, pędzle, kładą na płótnie kilka tonów jak popadnie i podpisują całość (...)". Dzisiaj impresjonizm uznaje się za pierwszy nurt nowoczesnej sztuki współczesnej, który wywarł ogromny wpływ na kulturę i sztukę Europejską.

W malarstwie impresjonistycznym ważniejsza stała się sama forma dzieła, czyli sposób malowania, kolor, nastrój, towarzyszące odbiorowi obrazu emocje niż temat pracy, czyli to, co przedstawia. Malarzy nowego nurtu nie interesowały ani problemy społeczne, ani polityczne czy religijne. Impresjoniści wybierali więc najczęściej motyw pejzażu, sceny z pokazujące życie codzienne, rozrywkę.

Wersja alternatywna ćwiczenia: Malarstwo inspirowane życiem codziennym nazywamy: Możliwe odpowiedzi: 1. Malarstwem rodzajowym, 2. Malarstwem realistycznym, 3. Malarstwem plenerowym

Malarstwo inspirowane życiem codziennym nazywamy:

Malarstwem rodzajowym

Malarstwem realistycznym

Malarstwem plenerowym

Malarze impresjonistyczni często stosowali kompozycję otwartą, to znaczy, że obraz wydaje się być fragmentem, wycinkiem większej całości. Wykonaj kilka fotografii, które będą oparte na tego typu kompozycji. Możesz wybrać dowolny temat, np. fragment krajobrazu, miasta lub przedmioty nieożywione.

H.E. Gombrich, O sztuce, tłum. M. Dolińska, I. Kossowska, D. Stefańska‑Szewczuk, A. Kuczyńska, Rebis, Poznań 2009, s. 519

encyklopedia.pwn.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zatrzymać to, co ulotne? Nowe osiągnięcia techniczne w dziełach malarzy - impresjonistów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał składa się z sekcji: "Ważne daty", "Impresjonizm", "Wybitni przedstawiciele impresjonizmu", "Obrazy impresjonistów", "Początki Impresjonistów", "Analiza wybranych prac malarzy‑impresjonistów", "Zadania", "Słownik pojęć", "Galeria dzieł sztuki", "Bibliografia". Materiał zawiera 32 ilustracje (fotografie, obrazy, rysunki), 5 ilustracji interaktywnych, 14 ćwiczeń, w tym 7 interaktywnych.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Symbolizm pojawił się w Europie pod koniec XIX wieku jako odpowiedź na dominujący w sztuce , czyli tendencję polegającą na wiernym odwzorowaniu rzeczywistości oraz rodzący się we Francji . Symbolizm początkowo dotyczył tylko literatury, stopniowo można go było zaobserwować również w dziełach sztuk plastycznych. Jego zadaniem było zaszyfrowanie, za pomocą znaków i symboli, przeżyć oraz emocji twórców. Symboliści pragnęli docierać do treści duchowych, niemożliwych do wyjaśnienia za pomocą rozumu. Sztuka powinna jedynie sugerować obrazy i idee, które dopiero w wyobraźni oglądającego nabierały konkretnych kształtów. Oznaczało to, że każdy mógł odebrać dzieło malarskie w sposób indywidualny. Symbol w malarstwie nie był odczytywany jednoznacznie - stanowił zagadkę, którą miał rozwiązać odbiorca, czyli osoba patrząca na obraz.

Do grona zasłużonych dla sztuki symbolicznej artystów należą francuski grafik i malarz Odilon Redon (czyt. Odilą Redą), jeden z pierwszych malarzy tego nurtu - Gustaw Moreau i Polacy: Józef Mehoffer oraz Jacek Malczewski, którego obrazy znajdują się w Muzeach Narodowych w całej Polsce.

Ilustracja przedstawia obraz Odilona Redona pt. „Autoportret". Obraz przedstawia samego malarza. W dziele przeważają ciemne, głównie brązowe kolory. Postać patrzy się na wprost. Ma na sobie okrycie głowy. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Odilon Redon (ur. 22 kwietnia 1840 w Bordeaux, zm. 6 lipca 1916 w Paryżu) - francuski malarz i grafik symbolista.

Redon jest uważany za prekursora surrealizmu, szczególnie jego wczesne prace, wykonane węglem i przedstawiające koszmary i marzenia senne. Całe życie żył w odosobnieniu, popularność zdobył dopiero po ukazaniu się w 1884 głośniej powieści Jorisa Karla Huysmansa À rebours (Na wspak). Bohater powieści, diuk Jan des Esseintes, kolekcjonował rysunki Redona, którego od tej pory zaczęto kojarzyć z dekadentyzmem.

Dekadentyzm (upadek, schyłek wieku), to nurt światopoglądowy powstały pod koniec XIX wieku, oznaczający tendencje w kulturze i obyczajowości będące wyrazem przekonania o zmierzchu cywilizacji europejskiej.

1. Odilon Redon (ur. 22 kwietnia 1840 w Bordeaux, zm. 6 lipca 1916 w Paryżu) - francuski malarz i grafik symbolista.

Redon jest uważany za prekursora surrealizmu, szczególnie jego wczesne prace, wykonane węglem i przedstawiające koszmary i marzenia senne. Całe życie żył w odosobnieniu, popularność zdobył dopiero po ukazaniu się w 1884 głośniej powieści Jorisa Karla Huysmansa À rebours (Na wspak). Bohater powieści, diuk Jan des Esseintes, kolekcjonował rysunki Redona, którego od tej pory zaczęto kojarzyć z dekadentyzmem.

Dekadentyzm (inaczej choroba wieku), to nurt światopoglądowy używany od XVIII wieku, oznaczający tendencje w kulturze i obyczajowości będące wyrazem przekonania o zmierzchu cywilizacji europejskiej.

Ilustracja przedstawia obraz Gustave Moreau pt. „Musée Gustave Moreau". Portret artysty został wykonany przez niego samego. Twarz malarza jest oświetlona, posiada delikatny zarost z wąsami i brodą. Włosy mężczyzny są koloru brązowego. Oczy skierowane są na widza. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Gustave Moreau (ur. 6 kwietnia 1826 w Paryżu, zm. 18 kwietnia 1898 w Paryżu) - francuski malarz i grafik, jeden z czołowych twórców symbolizmu.

Uczył się w Paryżu i we Włoszech. Nauczyciel Moreau, malarz Théodore Chassériau, wywarł duży wpływ na jego twórczość. Obrazy Moreau są tajemnicze, mistyczne, pełne niepokoju i zmysłowości. Podejmują tematy literackie, religijne i mitologiczne. Brał udział w dorocznych paryskich salonach sztuki. W 1883 został odznaczony Krzyżem Legii Honorowej. W 1892 został profesorem na École des Beaux-Arts. Jego twórczość malarska stanowiła inspirację m.in. dla nabistów. Pod koniec życia rozbudował swój dom i przekształcił w galerię sztuki - obecnie Musée National Gustave Moreau.

1. Gustave Moreau (ur. 6 kwietnia 1826 w Paryżu, zm. 18 kwietnia 1898 w Paryżu) - francuski malarz i grafik, jeden z czołowych twórców symbolizmu.

Uczył się w Paryżu i we Włoszech. Nauczyciel Moreau, malarz Théodore Chassériau, wywarł duży wpływ na jego twórczość. Obrazy Moreau są tajemnicze, mistyczne, pełne niepokoju i zmysłowości. Podejmują tematy literackie, religijne i mitologiczne. Brał udział w dorocznych paryskich salonach sztuki. W 1883 został odznaczony Krzyżem Legii Honorowej. W 1892 został profesorem na École des Beaux-Arts. Jego twórczość malarska stanowiła inspirację m.in. dla nabistów. Pod koniec życia rozbudował swój dom i przekształcił w galerię sztuki - obecnie Musée National Gustave Moreau.

Ilustracja przedstawia obraz Stanisława Wyspiańskiego pt. „Portret Józefa Mehoffera". Obraz ukazuje młodego, drobnej budowy mężczyzna o inteligenckiej aparycji. Mężczyzna został przedstawiony en facet. Postać siedzi na ciemnym fotelu, wyginając się w swoją prawą stronę. Artysta ma okrągłe, małe okulary. Ubrany jest elegancki garnitur z białą koszulką oraz muchą. Włosy malarza są koloru jasno brązowego. Obraz został wykonany pastelami. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Józef Mehoffer (ur. 19 marca 1869 w Ropczycach, zm. 8 lipca 1946 w Wadowicach) - polski malarz, witrażysta, grafik, jeden z najbardziej wyrazistych przedstawicieli Młodej Polski.

Pochodził ze spolonizowanej rodziny austriackich urzędników.
Józef studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Jana Matejki oraz na uczelniach wiedeńskich i paryskich. Od 1905 r. był profesorem Krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, a następnie jej rektorem.
Mehoffer był żonaty z Jadwigą Janakowską. Doczekał się syna Zbigniewa. Zmarł 8 lipca 1946 r. w Wadowicach, z powodu gruźlicy.

1. Józef Mehoffer (ur. 19 marca 1869 w Ropczycach, zm. 8 lipca 1946 w Wadowicach) - polski malarz, witrażysta, grafik, jeden z najbardziej wyrazistych przedstawicieli Młodej Polski.

Pochodził ze spolonizowanej rodziny austriackich urzędników.
Józef studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Jana Matejki oraz na uczelniach wiedeńskich i paryskich. Od 1905 r. był profesorem Krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, a następnie jej rektorem.
Mehoffer był żonaty z Jadwigą Janakowską. Doczekał się syna Zbigniewa. Zmarł 8 lipca 1946 r. w Wadowicach, z powodu gruźlicy.

Chociaż za początek symbolizmu uznaje się koniec XIX wieku, to jednak twórcy sztuki na przestrzeni wieków posługiwali się symbolem, zawierając w obrazie ukryte znaczenia. Doskonałym przykładem może być malarstwo holenderskie XVII wieku. Holendrzy rozwinęli najwyższy możliwy warsztatowo stopień realizmu, a pod wiernie, fotograficznie namalowaną martwą naturą kryli, niewidoczną na pierwszy rzut oka, treść.

Odilon Redon, uznawany za mistrza graficznych technik i , tworzył w swoich pracach bardzo osobliwy, a zrazem niepokojący świat. Inspirację czerpał z założeń nurtu romantyzmu i literatury. Jego litografia Balon‑oko należy do serii wydanej w 1882 roku i oparta jest na powtarzających się w twórczości artysty wizjach makabrycznych, halucynacyjnych, nierealnych światów. W przeciwieństwie do tradycyjnej formy symbolu oka wszechwidzącego Boga, francuski grafik ukazuje całą gałkę oczną wyjętą z oczodołu i przekształconą w balon, bez celu szybujący po niebie. Podobne motywy będą wykorzystywane w kolejnym stuleciu przez artystów awangardowych - dadaistów i surrealistów.

Grono symbolistów przedkładało wizje oraz idee wewnętrzne ponad obserwację natury. Należący do nich Gustaw Moreau, uznawany wtedy za samotnika i dziwaka, w swojej twórczości nawiązywał do wątków biblijnych i mitologicznych. Na obrazie Zjawa ilustruje jeden ze swoich ulubionych motywów, głowę Jana Chrzciciela, w oślepiającym, jaskrawym snopie światła, gdy ukazuje się tańczącej królowej Salome. Odcięta głowa w wielu kulturach występuje jako symbol prorokowania, mądrości, wierności i odwagi.

Obraz Dziwny ogród Józefa Mehoffera to powszechnie znane dzieło, a zarazem najbardziej rozpoznawalna kompozycja polskiego symbolizmu. Artysta wprowadził nim do języka symbolizmu elementy krajobrazu oraz kultury ludowej. Zdecydowanie najdziwniejszym elementem kompozycji jest ogromna ważka, ze skrzydłami przypominającymi witraż. Owad był ówcześnie popularnym motywem (pojawiał się np. na kobiecych strojach) i kojarzył się z tym, co ulotne, z kruchą, przemijającą urodą chwili.

Wybitnym polskim malarzem, znanym z obrazów o symbolicznym charakterze, jest Jacek Malczewski. Artysta koncentrował się na niezwykłym ujęciu polskiej historii, szczególnie powstań narodowo‑wyzwoleńczych. Widoczny w Melancholii skłębiony tłum, plątanina postaci ludzkich, wyrwanych z różnych epok historycznych, pędzi w szalonym, mrocznym korowodzie, a całość tej sceny rozgrywa się w pracowni twórcy. Postacie trzymają wiele rekwizytów, w tym m.in. książki, klepsydry, skrzypce, pędzle, ale również kosy na sztorc, strzelby, bagnety i szable. Uwagę przyciąga jedna, spokojna sylwetka stojącej z boku kobiety, po prawej stronie kompozycji. Jest ona odczytywana jako symbol śmierci (który zwykle stanowi czaszka) lub jako artystyczna wizja Polski.

Już od czasów starożytnych w przedstawieniach plastycznych, takich jak rzeźby, malowidła czy witraże, pojawiał się motyw wagi, kojarzony z wymierzaniem sprawiedliwości. W dzisiejszych czasach symbol ten obserwujemy w sądach lub na pomnikach, gdzie stanowią atrybut postaci związanych z wykonywaniem wyroków prawa.

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał składa się z sekcji: "Ważne daty", "Nurt symbolizmu", "Grono symbolistów i ich dzieła", "Zadania", "Słownik pojęć", "Galeria dzieł sztuki". Materiał zawiera 23 ilustracje (fotografie, obrazy, rysunki), 2 ilustracje interaktywne, 7 ćwiczeń interaktywnych,1 polecenie Słownik pojęć zawiera wyjaśnienia 6 terminów: "Akwaforta", "Dekadentyzm", "Impresjonizm", "Litografia", "Realizm", "Symbolizm"

# data[].attributes.body
Dzień dobry!
Dzisiejsza lekcja poświęcona będzie obserwacji piękna form naturalnych.
Wielu artystów czerpie inspirację do swych dzieł obserwując doskonałe i zachwycające formy jakie stworzyła natura.

Proszę wybierzcie sobie z bogatej galerii zdjęć jakie wam poniżej zamieściłam jedno, które będzie służyło Wam jak wzór do pracy jaką wykonacie.

Postarajcie się najlepiej jak potraficie odwzorować wybrane przez was zdjęcie z zachowaniem kompozycji centralnej, kolorystyki i układu form ze zdjęcia. Pamiętajcie, że tło nie powinno być biała nietkniętą kartką.

Możecie najpierw nałożyć główne plamy koloru farbami, a jak farba wyschnie dopiero wtedy za pomocą kredek, pasteli, ołówka czy pisaków narysujecie detale i szczegóły tej kompozycji, ale oczywiście każdy pracuje według własnego pomysłu.
Jeśli ktoś chce to kartkę może sobie przyciąć do formatu kwadratowego.

Czekam na wasze PRACE do 10 czerwca.

# data[].attributes.body
TEMAT: PEJZAŻ LITERĄ RYSOWANY - KOMPOZYCJA LITERNICZA.

Używając pisaków, kredek, kolorowych długopisów narysuj pejzaż (fragment krajobrazu) za pomocą powtarzających się słów opisujących każdy fragment twojej kompozycji.  Możesz zmieniać wielkość i rodzaj pisma, pamiętaj tylko, aby cała powierzchnia twojej pracy wypełniona była literami, które tworzyć  będą drgające, barwne plamy.
Rozpocznij od rozrysowania ołówkiem głównego zarysu twojej kompozycji, a potem zacznij rysować pisząc 😊
UWAGA - używamy polskich słów do opisu poszczególnych elementów krajobrazu, np. : wysoka fala, zielony las, błękitne niebo, chmury, palące słońce itp. itd.
Inspiracje poniżej.

DLA CHĘTNYCH POLECAM LEKCJE Z E-PODRĘCZNIKA DOTYCZĄCĄ HISTORII LITERY I PIKTOGRAMU
https://epodreczniki.pl/a/od-piktogramu-do-litery---tworzymy-kompozycje-liternicza/DxVP6WfIC

# data[].attributes.body
DZIEŃ DOBRY!
W tym tygodniu nadal realizujecie temat z 11 maja.
Przypominam: Moja plastyczna interpretacja najsłynniejszego obrazu świata.

Dla przypomnienia radzę sobie przeczytać poprzedni wpis :)

Termin nadsyłania prac: 25 maja 2020 na plastyka.rybnik15@gmail.com

# data[].attributes.body
DZIEŃ DOBRY!
Temat: Moja plastyczna interpretacja najsłynniejszego obrazu świata.

Wszyscy ten obraz znają, wszyscy go kiedyś widzieli, wszyscy coś już słyszeli...

ja chciałabym Was dzisiaj  zachęcić do wnikliwego zapoznania się z tym obrazem. Przyglądając się temu arcydziełu (bo tak ten obraz jest nazywany) spróbujcie odpowiedzieć sobie, co w nim takiego jest, że od ponad 500 lat jest najlepiej rozpoznawanym dziełem na  świecie i ciągle wzbudza wielkie emocje!

Polecam Wam dwa świetne artykuły o Mona Lisie oraz o samym autorze, niezwykle barwnej postaci, wielkim umyśle nazywanym "człowiekiem renesansu" z racji swoich wszechstronnych zainteresowań i umiejętności.

https://niezlasztuka.net/o-sztuce/leonardo-da-vinci-mona-lisa/

https://niezlasztuka.net/o-sztuce/leonardo-da-vinci-ciekawostki/

Jak już zaspokoicie swoją ciekawość złapcie za farby, pędzle i wszelakie materiały plastyczne i...stwórzcie swoją wersję obrazu Leonarda da Vinci 😁 oczywiście starajcie się zachować pozę, układ obrazu, ale zmieńcie kolorystykę, sposób położenia plam, technikę itp, itd - ważne wasza praca nadal powinna przypominać portret jakiejś kobiety 😉

DO DZIEŁA!
TEMAT I PRACA WYMAGAJĄ NIECO WIĘCEJ CZASU, DLATEGO NA REALIZACJĘ WASZYCH POMYSŁÓW MACIE 2 TYGODNIE!!!
Oczywiście w związku z tym oczekuję "dzieł" na baaardzo wysokim poziomie :) prace ołówkowe są NIE DO PRZYJĘCIA!

Termin nadsyłania prac: 25 maja 2020 na plastyka.rybnik15@gmail.com

PROSZĘ WAS RÓWNIEŻ O ZAZNACZENIE SWOJEJ AKTYWNOŚCI W CZACIE APLIKACJI TEAMS - KANAŁ PLASTYKA 6B, ponieważ już wkrótce przejdziemy z pracą tylko tam, padlet nie będzie już używany.

Dobre zdjęcie obrazu macie w temacie z zeszłego tygodnia poniżej.

# data[].attributes.body
Dzień dobry!
Temat: DZIEDZINY SZTUK PLASTYCZNYCH.

Moi drodzy, dziś trochę inna forma zadania z plastyki 🙂🙂🙂
Bardzo Was proszę zapoznajcie się z treścią e- podręcznika, do którego link umieszczam poniżej.

https://epodreczniki.pl/a/spotkanie-ze-sztuka---dziedziny-sztuk-plastycznych/D1AdsE7eP

Proszę, czytając odpowiadajcie na zamieszczone tam pytania i polecenia (z wyjątkiem tych, które wymagają wyjścia z domu 🤭).
A następnie na podstawie przeczytanego tekstu oraz informacji z internetu odpowiedzcie w formie pisemnej, mailowej (plastyka.rybnik15@gmail.com) na następujące pytania:

1. Wymień znane ci dziedziny sztuk plastycznych.

2. Wymień z nazwy trzy typy architektury.

3. Co to jest malarstwo rodzajowe?

4. Podaj dwa typy rzeźby i podaj po jednym przykładzie  dzieła (autor, tytuł; można szukać w książce do plastyki, historii, internecie).

5. Wymień znane ci 3 gatunki (typy) malarstwa.

6. Podaj dwa znane ci  typy grafiki (podręcznik do plastyki).

7. Czym zajmuje się sztuka użytkowa (podręcznik do plastyki)?

odpowiedzi w formie pisemnej, mailowej plastyka.rybnik15@gmail.com

Na odpowiedzi czekam do plastyki w przyszłym tygodniu 👀👩‍🦰🙂

UWAGA    UWAGA    UWAGA

W przyszłym tygodniu spodziewajcie się zadania w aplikacji TEAMS - dołączę Was do kanału PLASTYKA 6B i tam znajdziecie kolejne zadanie :)

# data[].attributes.body
DZIEŃ DOBRY!
Dzisiaj kontynuacja tematu związanego z architekturą, mam nadzieję że przeczytaliście rozdział o architekturze w podręczniku do plastyki 🙂

Proponuję Wam zaprojektowanie najbardziej zadziwiającego, szalonego i pomysłowego budynku z przyszłości. Wasz wyobraźnia ma pełna swobodę. Wymyślajcie ciekawe formy, kształty, kolory, faktury....

TEMAT: Budowle XXII wieku - mój pomysł na architekturę przyszłości.
Technika wykonania - każda, byleby nie zatrzymała się tylko na prostym szkicu ołówkiem 😕

Poniżej kilka inspiracji. Wierzę, że wasze propozycje będą jeszcze bardziej kreatywne!!!

Zdjęcia prac przesyłajcie na plastyka.rybnik15@gmail.com

# data[].attributes.body
temat: Architektura - dziedzina sztuk plastycznych. Szalony architekt - technika kolażu.
Dzień dobry.
Proszę koniecznie zapoznać się z rozdziałem w podręczniku omawiającym architekturę jako kolejną dziedzinę sztuk plastycznych, potem będziecie musieli odpowiedzieć na kilka pytań zadanych przeze mnie :) Jestem pewna, że zdziwisz się jakie wspaniałe, czasem szalone budowle powstały na świecie.

PRACA PLASTYCZNA DO REALIZACJI:
Poniżej umieściłam dla was kilka inspiracji... Korzystając z różnych dostępnych fotografii budynków (POSZUKAJ W STARYCH CZASOPISMACH, BROSZURACH, STARYCH NIEUŻYWANYCH, NIEPOTRZEBNYCH KSIĄŻKACH, PODRĘCZNIKACH) stwórz swoją szaloną wizję nowoczesnej, awangardowej budowli, poczuj się jak architekt bez ograniczeń. Praca może składać się z kilku połączonych ze sobą wyciętych fotografii, może posiadać też fragmenty domalowane, dorysowane. Pamiętaj, że tło też jest elementem pracy plastycznej - nie zostawiaj białej pustej kartki :) możesz naklejać na kolorowej kartce, na większym zdjęciu... to już kwestia twojego pomysłu.

UWAGA! UWAGA! UWAGA! Jeśli ktoś czuje się na siłach i potrafi to można tą pracę zrealizować w programie GIMP - wtedy do oceny przesyłacie plik graficzny a nie fotografię pracy.

foto prac na plastyka.rybnik15@gmail.com

# data[].attributes.headline
PLASTYKA 6 KWIETNIA 2020   TEMAT: Litera i jej styl - nietypowy projekt napisu.

# data[].attributes.subject
PLASTYKA 6 KWIETNIA 2020   TEMAT: Litera i jej styl - nietypowy projekt napisu.

# data[].attributes.body
Dzień dobry!

Wasze dzisiejsze zadanie polegało będzie na stworzeniu napisu z różnych dostępnych w domu przedmiotów...  i sfotografowaniu go :)
Hasło do ułożenia:

ZOSTAŃ W DOMU
lub
STAY AT HOME  (jak ktoś woli wersję zrozumiałą dla reszty świata ;))

Udanej zabawy i kreatywnych pomysłów!

Zdjęcia Waszych super prac jak zwykle na plastyka.rybnik15@gmail.com

Przypominam zapominalskim o poprzednich zadaniach :)  NIEPRZEKRACZALNY TERMIN WSZYSTKICH ZALEGŁYCH PRAC I AKTUALNEJ 17 KWIETNIA
Poniżej kilka inspiracji:

# data[].attributes.body
Dziękuję wszystkim, którzy wykonali zadanie dotyczące sztuki użytkowej - wszystkie nadesłane prace sprawiły mi wielką radość!!! Gratuluje Wam.
A kto jeszcze nie przesłał zdjęcia pracy, to bardzo proszę
zrobić to jak najszybciej.

Temat: Projekt kartki wielkanocnej.
Moi drodzy zbliżamy się do Świąt Wielkanocnych, dlatego proponuję wam wykonanie propozycji kartek według waszych pomysłów z wykorzystaniem różnych materiałów jakie macie dostępne w domu (papiery kolorowe, ozdoby, wstążki itp.).
Technika wykonania dowolna, byle nie tylko w ołówku :)

Kartka powinna być składana, może to być złożona kartka bloku
lub mniejsza, najlepsze będą te kartki, które nie są białe - wiecie dlaczego ;)

Zdjęcia prac proszę nadsyłać tak jak poprzednio;
plastyka.rybnik15@gmail.com

Może to was zainspiruje:

# data[].attributes.body
Dzień dobry! Przypominam wszystkim o pracy, którą mieliście oddać przed zawieszeniem zajęć w szkole czyli projekt plakatu albo logo dla programu "Trzymaj formę" :)
Temat: Sztuka użytkowa - projektowanie.
Dzisiejsze spotkanie z plastyką będzie związane ze sztuką użytkową. Bardzo proszę zapoznać się z treścią e-podręcznika: https://epodreczniki.pl/a/czym-jest-sztuka-uzytkowa-tworze-bizuterie/D7wZebdIt oraz treścią waszych papierowych podręczników do plastyki :)

Kolejnym etapem waszej twórczej pracy będzie zaprojektowanie do wyboru:
- nowoczesnego samochodu,
- albo ciekawego mebla do przechowywania,
- albo nowoczesnej biżuterii (naszyjnik, diadem, bransoleta, pierścień),
-albo szalonego pomysłu na wzór dywanu!
Zostawiam wam wolny wybór jeżeli chodzi o temat projektu, a także jeśli chodzi o technikę (oczywiście prace wykonane tylko ołówkiem w formie szkicu będą niżej oceniane) .
Projekt (zdjęcie pracy) proszę przesłać do oceny na adres: plastyka.rybnik15@gmail.com
termin nadsyłania prac: 30 marca.
Pozdrawiam Katarzyna Malinowska

# data[].attributes.body
do inspiracji - nie kopiuj!

# data[].attributes.body
pomysł jako inspiracja - nie kopiuj!