# data[].attributes.body
Mijn reisblog gaat over de Ilios en Odysseus, geschreven door Imme Dros. Het boek is uitgegeven in 2001. In het boek wordt eerst het 10 jarige oorlog van Troje beschreven ("de Ilios").   De oorlog begon toen Paris, de prins van Troje, de vrouw van de koning van Sparta schaakte. Hierdoor riep de koning van Sparta namelijk een grote groep aan Griekse volkeren bij elkaar om Troje aan te vallen.

"Pijlen floten door de lucht, metaal op metaal, mannen schreeuwden, mannen juichten, Ik schreeuwde, ik juichte, zwart werd de hemel, rood werd het gras. Oorlog, het was oorlog."
Hier "viert" Ares (god van oorlog) het begin van een 10 jaar lange strijd.

Deze tien jaar werd beëindigd door Odysseus, de man van duizend listen, die de list bedacht waardoor Troje viel. Na de oorlog volgen wij in de "Odysseus" de terugweg van Odysseus naar zijn eiland Ithaka. Deze reis duurde wel 20 jaar en zit vol met opmerkelijke gebeurtenissen.

Deze verhalen worden in detail verteld door Ares, de god van de oorlog. Doordat hij de oorlog beschrijft is het boek heel bijzonder en ook best grappig, hij vertelt het namelijk als god.

# data[].attributes.body
Dit verhaal begint op de bruiloft van Thetis de Zeenimf en Peleus. Een prachtig feest waarbij elke god is uitgenodigd, behalve Eris. Dit was om een goede reden: Eris is namelijk de godin van de ruzie, niet de beste gast dus. De bruiloft was in een grote eetzaal waar de gasten werden verwent door koks en schenkers, ook waren er overal zangers en acrobaten. Een echt gezellig feest dus.

Maar dat veranderde toen Eris op de drempel verscheen. Zij rolde met een gemene lach iets naar binnen, een glanzende gouden appel. Op de appel stonden de woorden: voor de mooiste. Dat is een probleem, want wie is de mooiste? Er waren drie kandidaten: de machtige Hera, de slimme Athene en de prachtige Afrodite.

Uiteindelijk moest Paris, de verloren zoon van de koning van Troje, de knoop doorhakken. Hij koos voor Afrodite, van haar kreeg hij de mooiste vrouw van de wereld. Er was wel een probleem, die vrouw was getrouwd met de Menelaos, machtige koning van Sparta. Gelukkig werd Paris met zijn vader Priamos uitgenodigd voor handelsbesprekingen.

Paris kwam aan en Sparta en wist meteen dat Helena van hem hoorde te zijn. En het zat mee want Menelaos moest even Sparta uit, daardoor kon Paris Helena rustig mee terug nemen. Toen Menelaos terug kwam was hij woest...

# data[].attributes.body
Menelaos was woest om wat hij aantrof, nou meer om wat hij niet aantrof. Al snel werd het duidelijk wat er was gebeurd. Menelaos riep elk Griekse volk dat wilde helpen bij elkaar. Met schepen vol met helden trok hij naar Aulis om Nestor op te halen.

Aulis is een havenstad iets ten noorden van Sparta en ongeveer op 1/3 van de weg naar Troje. In Aulis was het verblijf zorgeloos, men vergat het afscheid van hun vrouwen en kinderen. Er was heerlijk eten, zoete wijn, iedereen was optimistisch. De volgende ochtend was er geen wolkje aan de lucht, de vogels vlogen naar rechts over (een goed teken voor een zeeman). Maar toen bedacht de opperbevelhebber  Agamemnon (de broer van Menelaos) opeens dat hij eerst nog een dagje wilde jagen.

Maar natuurlijk kon dit niet goed gaan, tijdens de jacht doodde Agamemnon namelijk een hinde van de godin Artemis. Dit is nooit een goed idee, Artemis was namelijk al minder blij met Agamemnon. Artemis kwam met een goede straf: zij nam de gunstige wind voor de schepen weg, sterker nog de wind bleef weken lang slecht waaien. Het enthousiasme van de mannen ebde weg.

Uiteindelijk werd de ziener Kalchas geraadpleegd. Hij zij "Agamemnon Atreuszoon moet zijn dochter offeren aan Artemis". Onder druk van duizenden mannen deed hij dit, de wind keerde terug en men vaarde naar Troje.

# data[].attributes.body
Na een vertraagde reis was het leger eindelijk waar ze moesten zijn, Troje de stad van de mooie paarden. De poort bewakers waren vast doodsbang, de zee voor Troje zag zwart van de boten. Vanuit de boten zag je Troje, omringt door de enorme, ondoordringbare muren van Poseidon. Mannen schreeuwden, het alarm in Troje werd geslagen. Even was het strand leeg, maar niet veel later kwamen de Trojanen en hun bondgenoten aanstormen.

Niets kon de mannen op dat strand voor Troje tegenhouden. Zelf niet de voorspelling dat de eerste Griek die aan land zou komen het eerst zou sterven, zelf de regen van stenen niet. De Grieken sprongen vol met strijdlust in de branding en sprinten met ze allen op de Trojanen af. Helaas voor Protesilaos was die voorspelling van net waar, hij kwam als eerste op het strand van Troje en hij was dus ook de eerste die viel. Na een korte strijd hadden beide kanten niet echt iets bereikt.

De volgende dag was het hele strand getransformeerd in een Grieks legerkamp. De Griekse schepen waren in een rijtje gezet, er waren lemen woonhutten neergezet. Er was een kleine stad ontstaan met tempels en altaren. De Grieken hielden rekening met een verblijf van maanden. Ze overvielen de dichtstbijzijnde steden en boerendorpjes, zo kregen ze eten. Ze doodde de mannen en voerden de vrouwen mee. Er waren soms kleine pogingen van de Trojanen en soms pogingen van de Grieken om de oorlog te beëindigen.

# data[].attributes.body
'Daar ging de vloot!' riep de Trojaan die op de wacht stond 'het kamp brand! De Grieken gaan ervandoor!' De inwoners van Ilios konden het bijna niet geloven. Het was logisch, er was tien jaar gevochten de muren van Ilios waren niet te verslaan. Toen de Trojanen naar het legerkamp van de Grieken gingen zagen schrokken ze, er stond een enorm houten paard naast het altaar van Zeus. Het was prachtig. Een ziener beweerde dat het een valstrik was, maar net na deze bewering werd hij echter opgegeten door een zeemonster. Dit was een duidelijk teken het was geen valstrik. De Trojanen zetten het paard in Ilios. Die avond was er een enorm feest, na 10 jaar twijfel, onrust, vechten, hadden ze gewonnen. Er was zoete wijn, heerlijk eten. Iedereen was gelukkig.

"Oppp Vreeeedddeee" de dronken Hector hief klutsend zijn glas. Hij was niet de enige die iets te veel op had, sterker nog elke man was lam, het was begrijpelijk maar toch zou het hun ondergang zijn. Bij het feest van de Trojanen was gek genoeg een Griek aanwezig, hij heette Sinon en de feestende Trojanen dachten dat hij een gedeserteerde soldaat was maar nee. Hij was deel van de list van Odysseus, midden in het feest liep hij uit het paleis. Hij liep naar het grote houten paard dat in Ilios was geparkeerd, en klopten op het geheimen luik in de buik van het paard. Het luik ging open en de helden klommen naar buiten, de feestende dronken Trojanen hadden niks door. De Griekse schepen die ergens vlak bij Troje verborgen rond cirkelden keerde om en binnen een uur stond het Griekse leger in Troje. In het onbewaakte Troje. De dronken Trojanen werden afgeslacht.
de dood kwam als een nachtelijke dief
De Grieken hadden eindelijk na 10 jaar gewonnen! En voor de tweede keer feestten er een partij die de Trojaanse oorlog had gewonnen.

# data[].attributes.body
Na Troje waren de helden vermoeid, ze haastten zich naar huis, met schepen vol met brons en zilver. Iedereen was blij maar vooral vermoeid.

Deze reis zou ik zeker aanraden. Ik denk niet dat het gaat lukken om bij de eerste locatie te komen. Maar Aulis is een prachtige stad. Je kan er nu mooi varen, de stad is niet zo mooi en machtig als vroeger maar nog steeds mooi. Troje, nu bekent als Hissarlik in Turkije, is ook niet meer zo machtig en mooi maar er zijn nog steeds de ruïnes van Troje en veel musea. Ik ben zelf nog nooit naar Griekenland geweest maar het lijkt me heel mooi. Als je dit boek als reis gaat doen zou ik ook zeker naar het orakel van Delphi gaan.

Ik zou dit boek zeker aanraden aan iemand, het is een spannend maar ook leuk boek. Bedankt voor het lezen van mijn reisblog.

~Door Benjamin 2C

De ruïnes van het ooit rijke Troje.