# data[].attributes.body
http://www.bacciarelli.com/page.php?2

# data[].attributes.body
https://pl.pinterest.com/kalideo/statue-arte-classica/

# data[].attributes.body
http://www.globaladdiction.org/dldocs/GLOBALADDICTION-Scales-InternetAddictionTest.pdf

# data[].attributes.body
-
http://endoyin.com/user?id=4046520869&name=deliciousfoods86
-
http://www.kwestiasmaku.com/blog-kulinarny
-
https://www.instagram.com/papaya_sunshine/

# data[].attributes.body
- https://socialmediafeed.me/ig/photo/BOg9HRABlI-
-
http://www.pictaram.com/user/empty_hearted__/1697526316
-
http://www.bycidealna.pl/2012/04/inspiracje-thinspo.html
- ew metamorfozy u Ewy Chodakowskiej
https://www.facebook.com/pg/chodakowskaewa/photos/?tab=album&album_id=422230287850687

# data[].attributes.body
Sposób korzystania z mediów elektronicznych a zaburzenia odżywiania /

# data[].attributes.body
Służy do pomiaru oceny poziomu świadomości interoceptywnej u badanych kobiet. Pozwoliła na ocenę poziomu poczucia zakłopotania w rozpoznawaniu i odpowiadaniu na pojawiające się stany emocjonalne oraz wrażenia napływające z ciała, a także lęku przed silnym afektem i możliwością utraty kontroli nad bodźcami płynącymi z ciała. Składa się ona z ośmiu itemów. Osoba badana mogła uzyskać od 0 do 32 punktów. Wynik 13–32 pkt. wskazywał na wysoki stopień zakłopotania i dyskredytacji doświadczanych emocji. Osoby o takim wyniku zamiast emocje przeżywać, poddają je intelektualnej ocenie, czy ich występowanie jest uzasadnione, pożądane oraz usprawiedliwione. Można założyć, że uzyskanie wysokiego wyniku w tej skali stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju zaburzeń odżywiania się. Wynik niski (0–10 pkt.) wskazywał na prawidłowo zachowaną zdolność radzenia sobie oraz akceptację doświadczania pozytywnych i negatywnych emocji związanych z ciałem. Jest on zarazem wskaźnikiem poziomu zdrowia psychicznego.

# data[].attributes.headline
Kwestionariusz Postaw wobec Jedzenia (EAT,Eating Attitudes Test

# data[].attributes.subject
Kwestionariusz Postaw wobec Jedzenia (EAT,Eating Attitudes Test

# data[].attributes.body
Test składa się z 26 itemów zgrupowanych w trzech podskalach: 1) dieta (dieting), 2) bulimia (bulimia) oraz 3) restrykcje dietetyczne (dieting restriction). Badani odpowiadają na pytania za pomocą sześciostopniowej skali. Za każdą odpowiedź otrzymują od 0 do 3 punktów. Uzyskanie w danej skali co najmniej 20 punktów świadczy o istnieniu ryzyka pojawienia się zaburzeń odżywiania, pod warunkiem jednak, że wynik ten istotnie koreluje z BMI.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
This is a screening measure to help you determine whether you might have an eating disorder that needs professional attention. This screening measure is not designed to make a diagnosis of an eating disorder or take the place of a professional consultation.

Please fill out the form below as accurately, honestly and completely as possible. There are no right or wrong answers.

Sources

1. DM Garner, PE Garfinkel. The Eating Attitudes Test: An Index of the Symptoms of Anorexia Nervosa. 9 Psychological Medicine 273-279. 1979.

2. DM Garner, et al. The Eating Attitudes Test: Psychometric Features and Clinical Correlates. 12 Psychological Medicine 871-878. 1982. (Introduced the 26 item version of the EAT.)

# data[].attributes.attachment_link.description
This is a screening measure to help you determine whether you might have an eating disorder that needs professional attention. This screening measure is not designed to make a diagnosis of an eating disorder or take the place of a professional consultation. Please fill out the form below as accurately, honestly and completely as possible.

# data[].attributes.body
Poszczególne podskale mierzą behawioralne i psychologiczne całości, które wyodrębnione zostały jako znaczące w zaburzeniach odżywiania się. Autorzy wyodrębnili 8 podskal:
1. Dążenie do bycia szczupłym (drive for thinness). Autorzy podkreślają, że podskala ta dotyczy nadmiernej koncentracji na stosowaniu diety, nadmiernego zaangażowania w problemy związane z masą ciała oraz w dążeniach do skrajnie szczupłej sylwetki. Itemy obejmują zarówno dążenie do utraty masy ciała, jak i lęk przed przytyciem.
2. Bulimia (bulimia). Podskala ta wskazuje na występowanie objawów niekontrolowanego objadania się i ewentualnie wymiotów, jako sposobu pozbycia się zjedzonego pokarmu. Obecnie bulimia klasyfikowana jest jako oddzielna od jadłowstrętu psychicznego jednostka (ICD-10, DSM-IV). Jednakże zachowania bulimiczne występować mogą zarówno w jadłowstręcie psychicznym (tzw. bulimiczna postać jadłowstrętu psychicznego wg DSM-IV), jak i u osób z niepełnym zespołem klinicznym (tzw. atypową postacią bulimii).
3. Niezadowolenie z własnego ciała (body dissatisfaction). Podskala ta odnosi się do przekonań pacjenta, że poszczególne części jego ciała (uda, pośladki, biodra) są „za grube”. Wg autorów niezadowolenie z własnego ciała ma związek z zaburzeniami obrazu ciała oraz odzwierciedla niezadowolenie ze zmian w wyglądzie, jakie pojawiają się w okresie dojrzewania. W tym sensie niezadowolenie z własnego ciała ma znaczenie symboliczne.
4. Nieefektywność (ineffectiveness). Podskala ta ma oceniać uczucia ogólnej nieadekwatności, braku bezpieczeństwa, bezwartościowości – zdaniem autorów jedne z podstawowych zaburzeń w jadłowstręcie psychicznym. Autorzy powołują się tu na klasyczne koncepcje zaburzeń odżywiania się – m. in. Bruch, Selvini-Palazzoli czy Strobera. Podskala ta obejmuje także itemy dotyczące negatywnej samooceny (self-evaluation) oraz negatywnej koncepcji siebie (self-concept). Kolejne lata, już po opublikowaniu skali, przyniosły szereg badań potwierdzających poglądy Garnera i wsp., że niska samoocena (self-esteem) stanowi istotną cechę osób z zaburzeniami odżywiania się.
5. Perfekcjonizm (perfectionism). Podskala ta dotyczy oczekiwań wyjątkowych osiągnięć w życiu. Odzwierciedla zjawisko „nadmiernie uległego przystosowania” („overcompliant adaptation”), które ulega zdaniem autorów zaburzeniu w obliczu narastającej presji odnoszenia sukcesów. Autorzy odwołują się też do badań, które podkreślają, że jadłowstręt psychiczny częściej występuje w rodzinach skoncentrowanych na osiągnięciach życiowych i odnoszeniu sukcesów. Istnienie perfekcjonizmu jako cechy pacjentów z zaburzeniami odżywiania się potwierdzają badania m. in. Srinivasagam N. i wsp. oraz częste współwystępowanie zaburzeń odżywiania się z obsesyjno-kompulsyjnym zaburzeniem osobowości.
6. Nieufność w relacjach międzyludzkich (interpersonal distrust). Podskala dotyczy poczucia alienacji i trudności w nawiązywaniu bliskich relacji z innymi osobami. Autorzy odróżniają ten typ trudności od myślenia paranoidalnego. Podkreślają trudności w tworzeniu więzi z innymi osobami oraz poczucie dyskomfortu w wyrażaniu emocji.
7. Świadomość interoceptywna (interoceptive awareness). Zaburzenia w rozpoznawaniu i identyfikowaniu emocji oraz doznań takich, jak głód i sytość, są oceniane w podskali świadomości interoceptywnej. Autorzy zwracają uwagę na teoretyczne założenia w tworzeniu podskali oraz na badania empiryczne. Obecnie coraz częściej bada się powiązania zaburzeń odżywiania się z aleksytymią, a programy behawioralno-poznawcze uczą szybkiego rozpoznawania głodu i sytości.
8. Obawy przed dojrzewaniem (maturity fears). Zahamowanie rozwoju oraz zaburzenia hormonalne stanowią jedno z kryteriów rozpoznawania jadłowstrętu psychicznego w klasyfikacji ICD-10. Autorzy EDI zwracają uwagę na potrzebę (zwłaszcza pacjentek z jadłowstrętem psychicznym) powrotu do bezpieczeństwa okresu dziecięcego. Odwołują się tu do koncepcji Crispa, który zauważył, że odmowa przyjmowania pokarmów może odzwierciedlać lęk przed dojrzewaniem i wiązać się z chudnięciem, a zatem powrotem do wyglądu, poziomu wydzielania hormonów oraz statusu z okresu dzieciństwa

# data[].attributes.headline
Contour Drawing Rating Scale (Test Sylwetek)

# data[].attributes.subject
Contour Drawing Rating Scale (Test Sylwetek)

# data[].attributes.body
Umożliwił on dokonanie porównania realnie spostrzeganego obrazu swojego ciała (ja realne) z idealnym jego wizerunkiem (ja idealne). Narzędzie składa się z zestawu dziewięciu obrazków przedstawiających sylwetki kobiet różniące się proporcjami ciała, przy takim samym wzroście. Zadaniem badanych było wybranie z zestawu sylwetek tylko dwóch. Jedna z nich ma przedstawiać rzeczywisty wygląd ciała osoby badanej, a druga – idealną sylwetkę, którą badana chciałaby mieć. Miarą poziomu akceptacji obrazu własnego ciała była różnica pomiędzy oceną idealnego kobiecego ciała a oceną własnej sylwetki. Wyniki przyjmowały wartość od 0 (brak rozbieżności w ocenie idealnego i aktualnego kształtu ciała świadczący o wysokim poziomie akceptacji wyglądu zewnętrznego) do 8 (bardzo wysoka rozbieżność w ocenie idealnego i aktualnego kształtu ciała, świadcząca o niskim poziomie akceptacji wyglądu zewnętrznego).  Uzyskane wyniki pozwalają określić stopień rozbieżności pomiędzy Ja realnym, Ja idealnym i Ja powinnościowym oraz preferowane przez kobiety sylwetki ciała;

# data[].attributes.attachment_link.description
Explore ynot2006's photos on Flickr. ynot2006 has uploaded 2572 photos to Flickr.