# data[].attributes.headline
เทคโนโลยีของยุคหินเก่า

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยีของยุคหินเก่า

# data[].attributes.body
ยุคหินเก่า เป็นช่วงเวลาก่อนประวัติศาสตร์ของมนุษย์ มีจุดเด่นอยู่ที่การพัฒนาเครื่องมือหินยุคแรกเริ่ม และครอบคลุมประมาณ 95% ของเทคโนโลยีก่อนประวัติศาสตร์ของมนุษย์[1] เริ่มตั้งแต่การใช้เครื่องมือหินครั้งแรก คาดว่าโดย Homo habilis เมื่อ 2.6 ล้านปีก่อน จนถึงปลายสมัยไพลสโตซีนประมาณ 10,000 ปีก่อนปัจจุบัน[2]

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยีของยุคหินกลาง

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยีของยุคหินกลาง

# data[].attributes.body
ยุคหินกลาง เป็นช่วงเวลาระหว่างยุคหินเก่ากับยุคหินใหม่ ในช่วงเวลาประมาณ 5,000 - 10,000 ปีที่แล้ว เป็นเวลาที่มนุษย์ในช่วงเวลานี้เริ่มมีการนำวัสดุธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ เช่น ทำตะกร้าสาน ทำรถลาก และเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำด้วยหินก็มีความประณีตมากขึ้น ตลอดจนรู้จักนำสุนัขมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

ในสมัยยุคหินกลาง มนุษย์รู้จักการเลี้ยงสัตว์และเริ่มมีการเพาะปลูกพืช แต่อาชีพหลักของมนุษย์ในสมัยนี้ยังคงเป็นการล่าสัตว์ และยังเร่ร่อนไปตามแหล่งสมบูรณ์ โดยมักตั้งหลักแหล่งอยู่ตามแหล่งน้ำ ชายฝั่งทะเล ประกอบอาชีพประมง ล่าสัตว์และบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยที่จีนมีการสร้างกำแพงหิน ขวานหิน ขุดอุโมงหิน

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยีของยุคหินใหม่

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยีของยุคหินใหม่

# data[].attributes.body
ยุคหินใหม่ เป็นยุคทางโบราณคดี ถือเป็นส่วนสุดท้ายของยุคหิน ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกา ลักษณะที่เกิดขึ้นในยุคหินใหม่ได้แก่การเริ่มต้นทำเกษตรกรรม, การทำปศุสัตว์ และการเปลี่ยนผ่านจากวิถีชีวิตแบบล่าและเก็บของป่า มาสู่การตั้งถิ่นฐาน คำว่า 'Neolithic' ประดิษฐ์ขึ้นโดยเซอร์จอห์น ลับบัก เมื่อปี 1865 เพื่อสรุประบบสามยุค[1] ยุคหินใหม่เริ่มต้นเมื่อราว 12,000 ปีก่อน ในช่วงที่การทำเกษตรกรรมเริ่มมีขึ้นในตะวันออกใกล้ตามด้วยพื้นที่อื่นของโลกในภายหลัง

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยีของยุคสำริด 

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยีของยุคสำริด 

# data[].attributes.body
ยุคสำริด เป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ยุคหนึ่งที่มนุษย์รู้จักใช้โลหะสัมฤทธิ์ ในบางพื้นที่ได้เข้าสู่ช่วงก่อนมีตัวอักษร และบางพื้นที่อารยธรรมเมืองได้เริ่มก่อร่างขึ้น ยุคสัมฤทธิ์เป็นยุคที่สองในระบบสามยุคหิน-สัมฤทธิ์-เหล็ก ซึ่งเสนอโดย Christian Jürgensen Thomsen สำหรับจำแนกและศึกษาสังคมยุคโบราณ ยุคสัมฤทธิ์โดยทั่วไปเกิดขึ้นหลังยุคหินใหม่ โดยมียุคทองแดงเป็นช่วงเปลี่ยนผ่าน

สัมฤทธิ์เป็นโลหะที่เกิดจากทองแดงหลอมกับดีบุก ตะกั่วหรือโลหะอื่น สังคมในยุคดังกล่าวอาจผลิตโดยการหล่อโลหะขึ้นเองหรือค้าขายเแลกเปลี่ยนจากแหล่งผลิตที่อื่น ทั้งนี้ สัมฤทธิ์มีความแข็งและทนทานกว่าโลหะอื่นที่มีอยู่ในเวลานั้น ทำให้อารยธรรมที่รู้จักใช้สัมฤทธิ์มีข้อได้เปรียบทางเทคโนโลยี ส่วนเหล็ก แม้ว่าจะมีอยู่มากในธรรมชาติ แต่ด้วยจุดหลอมเหลวที่สูงทำให้ไม่มีใช้กันแพร่หลายจนปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ส่วนเตาเผาภาชนะดินเผาซึ่งมีอายุถึง 6,000 ปีก่อนคริสตกาลสามารถผลิตความร้อนเพื่อหลอมดีบุกกับทองแดงได้แล้ว

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยียุคเหล็ก

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยียุคเหล็ก

# data[].attributes.body
ยุคเหล็ก เป็นยุคสุดท้ายของยุคโลหะ ซึ่งมาหลังจากยุคทองแดงและยุคสัมฤทธิ์ตามลำดับ[1]

นอกจากนี้ ยังถือเป็นยุคสุดท้ายในระบบการแบ่งยุคประวัติศาสตร์ 3 ยุค เริ่มต้นจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ (หมายถึงยุคก่อนมีการบันทึกประวัติศาสตร์) ต่อเนื่องมายังยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ (ยุคก่อนมีการเขียนประวัติศาสตร์) ในบริบทนี้ ยุคหิน (แบ่งเป็นยุคหินเก่า, ยุคหินกลาง และยุคหินใหม่) และยุคสัมฤทธิ์ เกิดก่อน แนวคิดดังกล่าวนี้เริ่มต้นขึ้นเพื่ออธิบายยุโรปยุคเหล็ก และตะวันออกใกล้โบราณ ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะครอบคลุมไปถึงภูมิภาคอื่นๆ ในโลกเก่าด้วย (วัฒนธรรมพื้นเมืองของโลกใหม่ ที่ไม่ได้มีการพัฒนาเศรษฐกิจที่ใช้เหล็กจนกระทั่งหลังปี ค.ศ. 1500)

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยียุคกลาง

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยียุคกลาง

# data[].attributes.body
ยุคกลาง เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในยุโรปยุคกลางภายใต้การปกครองของคริสเตียนหลังจากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในศตวรรษที่ 12ยุโรปยุคกลางได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในอัตราของการประดิษฐ์ใหม่ นวัตกรรมในวิธีการจัดการวิธีการผลิตแบบดั้งเดิม และการเติบโตทางเศรษฐกิจ[ 2 ]ช่วงเวลาดังกล่าวได้เห็น ความก้าวหน้า ทางเทคโนโลยี ที่สำคัญ รวมถึงการนำดินปืน มาใช้ การประดิษฐ์กังหัน ลมแนวตั้งแว่นตานาฬิกาจักรกลและโรงสีน้ำ ที่ได้รับการปรับปรุงอย่างมาก เทคนิคการก่อสร้าง ( สถาปัตยกรรมแบบโกธิกปราสาทยุคกลาง ) และการเกษตรโดยทั่วไป ( การหมุนเวียนพืชผลสามไร่ )

พูมฮาร์ต ฟอน สเตียร์ปืนใหญ่ขนาดใหญ่ของศตวรรษที่ 15

เครนท่าเรือในยุคกลางสำหรับติดตั้งเสาและยกสินค้าหนักในอดีต เมือง ฮันเซแห่งกดัญสก์[ 1 ]

การพัฒนาของโรงสีน้ำตั้งแต่สมัยโบราณนั้นน่าประทับใจมาก และขยายจากการเกษตรไปจนถึงโรงเลื่อยทั้งสำหรับไม้และหิน ในสมัยของDomesday Bookหมู่บ้านขนาดใหญ่ส่วนใหญ่มีโรงสีแบบหมุนได้ ประมาณ 6,500 แห่งในอังกฤษเพียงแห่งเดียว[ 3 ]พลังงานน้ำยังใช้กันอย่างแพร่หลายในการทำเหมืองแร่เพื่อแยกแร่ออกจากปล่อง บดแร่ และแม้แต่ขับเคลื่อนลูกสูบ

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยียุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยียุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

# data[].attributes.body
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เป็นสิ่งประดิษฐ์และสิ่งประดิษฐ์ของยุโรปที่แพร่หลายใน ช่วง ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาระหว่างศตวรรษที่ 14 ถึงศตวรรษที่ 16 ยุคนี้โดดเด่นด้วยความก้าวหน้าทางเทคนิคที่ล้ำลึก เช่นแท่นพิมพ์การวาดภาพแบบเปอร์สเปคทีฟเชิงเส้นกฎหมายสิทธิบัตรโดมเปลือกหอยคู่และป้อมปราการสมุดวาดภาพจากช่างฝีมือในยุคนั้น ( เช่น ทัคโคลาและเลโอนาร์โด ดา วินชี ) จะให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับเทคโนโลยีเครื่องกลที่รู้จักและนำไปใช้ในขณะนั้น

วิทยาศาสตร์ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาก่อให้เกิดการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เริ่มต้นวัฏจักรแห่งความก้าวหน้าซึ่งกันและกัน

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยียุคอุตสาหกรรม

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยียุคอุตสาหกรรม

# data[].attributes.body
ยุคอุตสาหกรรม คือช่วงเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1760 ถึง ค.ศ. 1825 เมื่อการเปลี่ยนแปลงในภาคเกษตรกรรม การผลิต การทำเหมืองแร่ การคมนาคมขนส่ง และเทคโนโลยี ส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อสภาพสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมในขณะนั้น การปฏิวัติเริ่มต้นในสหราชอาณาจักร จากนั้นจึงแพร่ขยายไปยังยุโรปตะวันตก อเมริกาเหนือ ญี่ปุ่น จนขยายไปทั่วทั้งโลก

# data[].attributes.headline
เทคโนโลยียุคข้อมูลข่าวสาร

# data[].attributes.subject
เทคโนโลยียุคข้อมูลข่าวสาร

# data[].attributes.body
ยุคข้อมูลข่าวสาร เป็นช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่เริ่มขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 มีลักษณะเฉพาะคือการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจากอุตสาหกรรมแบบดั้งเดิมที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมไปสู่เศรษฐกิจที่เน้นเทคโนโลยีสารสนเทศ [ 2 ] การเริ่มต้นของยุคข้อมูลมีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาทรานซิสเตอร์ในปี 1947 [ 2 ]และเครื่องขยายเสียงออปติกในปี 1957 [ 3 ]ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเหล่านี้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อวิธีการประมวลผลและการส่ง ข้อมูล