# data[].attributes.body
Dziękuję za merytoryczną wiedzę oraz miłą atmosferę

# data[].attributes.headline
Programy nauczania w rzeczywistości szkolnej

# data[].attributes.subject
Programy nauczania w rzeczywistości szkolnej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Motywacja! Jak odnaleźć chęć do nauki ?- pakiet materiałów dla wychowawców i pedagogów.

Czy obserwując swoich uczniów dochodzisz do wniosku, że ich motywacja do nauki wyraźnie spada? Czy wiesz jakie kroki może podjąć każdy uczeń, aby mieć większą chęć do działania?

Czy znasz skuteczne techniki do zarządzania czasem podczas edukacji w domu?

Jak rodzic może pomóc dziecku podczas wyzwania, przed którym stanęliśmy wszyscy z powodu pandemii?

W poście zawarłam materiały dla nauczycieli- prezentacja zawiera praktyczne wskazówki do tego, jak w kilku drobnych krokach uczeń może podnieść swoją motywację do nauki. Zawarta w materiale technika POMODORO nauczy każdego, jak efektywnie zarządzać czasem w trakcie edukacji domowej. Zasady pracy techniką POMODORO zawarłam w prezentacji ,, Motywacja. Jak odnaleźć chęć do działania podczas edukacji zdalnej." Grafiki POMODORO do wykorzystania przez uczniów podzieliłam dla tych, którzy mają problemy ze skupieniem uwagi bądź zaczynają przygodę z tą techniką uczenia się, oraz dla wytrawnych naukowców, którzy potrafią dłużej skupić się na wykonywanym zadaniu. Mamy zatem do wyboru materiały dla szerokiego spektrum uczniów- dla tych uzdolnionych oraz tych, którzy mają problem z dłuższym skupieniem uwagi- poczynając od dzieci i młodzieży z ADHD, spektrum autyzmu ( dla nich wsparcie graficzne będzie w tym przypadku bezcenne), ale też dla wszystkich uczniów zmęczonych cyfrową edukacją.

Materiał dla rodziców pomoże im podjąć małe, skuteczne kroki do podniesienia motywacji podczas edukacji zdalnej ( ale nie tylko). Prezentacja ,, Jak wspierać motywację dziecka do nauki zdalnej" to gotowy przepis na spotkanie z rodzicami dla nauczyciela wychowawcy.

Zatem...jak uczyć się skutecznie w czasie zdalnej edukacji? ( i nie tylko)?

POMIDOR!

Z wyrazami wytrwałości dla uczniów, nauczycieli i rodziców- Anna Piwowarska

Interaktywna prezentacja dla uczniów ,, Motywacja. Jak odnaleźć chęć do nauki podczas edukacji zdalnej" w poniższym linku

Interaktywna prezentacja dla rodziców uczniów,, Jak wspierać motywację uczniów podczas edukacji zdalnej?

Grafika do skutecznej techniki uczenia się POMODORO- dla zaprawionych w nauce-sesja 25 minut

Pomodoro 25 minut do pobrania w linku

Grafika do POMODORO- sesje dla początkujących- sesje 15 minut

Grafika POMODORO- sesje 15 minut do pobrania w linku

Planer zajęć tygodniowych przydatny podczas edukacji zdalnej

Planer do pobrania w poniższym linku

# data[].attributes.attachment_link.title
Motywacja! Jak odnaleźć chęć do nauki ?- pakiet materiałów dla wychowawców i pedagogów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wszystko, co przyda się nauczycielom z zakresu pedagogiki specjalnej: pomoce edukacyjne, programy, indywidualne programy edukacyjno- terapeutyczne

# data[].attributes.attachment_link.title
Fundacja Kultury bez Barier - Udostępniamy kulturę osobom z niepełnosprawnościami.

# data[].attributes.attachment_link.description
Filmy, spektakle, dzieła plastyczne, obiekty muzealne, multimedia, spoty, zdjęcia. Świadczą za nami tysiące tekstów kultury, które udostępniliśmy na przestrzeni 11 lat. To jednak tylko kropla w morzu potrzeb. Jesteśmy przekonani, że treści jak i obrazy powinny być dostępne dla osób z niepełnosprawnościami.

# data[].attributes.attachment_link.title
BWA Zielona Góra - Warsztaty TERAZ... dotykaMY!

# data[].attributes.attachment_link.description
Zgodnie z europejskim rozporządzeniem o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. (Dz. Urz. UE L nr 119, str. 1), na Naszej stronie wprowadziliśmy nową Politykę Prywatności. Aby w przejść do strony konieczna będzie akceptacja tego zapisu. Wszelkie informacje dostępne są na stronie Polityka prywatności.
Przejdź do strony Polityka prywatności

# data[].attributes.attachment_link.title
Inspirational Video- Be a Mr. Jensen- MUST WATCH!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Odcinek 1 "Jak rosół" z cyklu „Prosto i kropka”

# data[].attributes.attachment_link.title
Making Self-Paced Learning Work for Younger Kids

# data[].attributes.headline
Dziękuję za dzisiaj - za zaangażowanie, profesjonalizm i życzliwość  prowadzących oraz  ciekawe materiały.

# data[].attributes.subject
Dziękuję za dzisiaj - za zaangażowanie, profesjonalizm i życzliwość  prowadzących oraz  ciekawe materiały.

# data[].attributes.attachment_link.title
Projektowanie uniwersalne. Dostępność i uczestnictwo dla wszystkich cz. 2 (PJM, napisy)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poziom podstawowy oznacza, że szkoła, dążąc do pełnej i realnej indywidualizacji procesu kształcenia, realizuje przepisy polskiego prawa oświatowego oraz postanowienia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych (zwanej dalej Konwencją).

Poziom średni uwzględnia wprowadzenie szeregu dodatkowych rozwiązań, m.in. w zakresie podnoszenia świadomości, umiejętności i kwalifikacji pracowników, wyposażenia, podnoszenia dostępności architektonicznej, a także zastosowania kompleksowych narzędzi w wymiarze organizacyjno-finansowym.

Poziom zaawansowany obejmuje innowacje, których wdrożenie nie wynika bezpośrednio z obowiązków szkół i organów prowadzących ujętych w przepisach, natomiast w znaczący sposób podnosi jakość edukacji.

W przedstawionym Modelu dostępność rozumiana jest jako kompleksowy i stały proces wymagający ciągłej refleksji, monitorowania potrzeb i efektów. W skutek prowadzonych działań, szkoła osiąga gotowość do wdrażania rozwiązań skoncentrowanych na uniwersalnym projektowaniu w edukacji i przyjęcia ucznia niezależnie od specyfiki jego indywidualnych potrzeb.

Obszary przedstawione w niniejszym Modelu mają charakter komplementarny. Samo zwiększenie dostępności architektonicznej czy wyposażenie szkoły w sprzęt lub rozwiązania techniczne, nie zagwarantuje poprawy jakości edukacji czy faktycznego włączenia dziecka ze specjalnymi potrzebami w życie społeczności szkolnej. Analogicznie, wprowadzenie rozwiązań z obszaru podnoszenia kwalifikacji i kompetencji, edukacji i wychowania czy rozwiązań organizacyjnych, bez jednoczesnego podjęcia działań skoncentrowanych na zwiększeniu dostępności architektonicznej i zakupie niezbędnego wyposażenia, może nie przynieść oczekiwanych efektów. Dlatego właśnie, w Modelu zaprezentowano podejście holistyczne, gdyż tylko takie gwarantuje faktyczne zwiększenie dostępności szkoły.

Opisane w Modelu, przypisane do poszczególnych obszarów, zoperacjonalizowane standardy, mają pomóc w określeniu, na jakim etapie zwiększania dostępności znajduje się szkoła. Taka parametryzacja podejścia nie oznacza jednak, że podejmowane działania nie powinny być zindywidualizowane i odpowiadać na potrzeby konkretnej szkolnej społeczności. Spełnienie standardów i realizacja przypisanych do nich wskaźników na poziomie podstawowym zagwarantują, że w szkole zniwelowane zostaną oczywiste bariery i wyeliminowane rozwiązania, których istnienie jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Jednak nawet na poziomie podstawowym konieczność spełniania wymogów nie oznacza zastosowania w każdej placówce identycznych rozwiązań - w przypadku jednej szkoły, niezbędny okaże się zakup krzeseł, w przypadku innej, pomalowanie ścian, przeszkolenie kadry lub wprowadzenie zmian w sposobie opracowywania, wdrażania i ewaluacji IPET. Rozwiązania proponowane na wyższych poziomach wychodzą z podobnej logiki - kluczowe jest „szycie rozwiązań na miarę", dostosowanie planowanych działań do indywidualnych potrzeb danej społeczności szkolnej.

Nierozłącznymi elementami modelu są dwa narzędzia badawcze - kwestionariusz autodiagnozy i kwestionariusz audytu. Przeprowadzenie autodiagnozy pomaga we wstępnym rozpoznaniu potrzeb i ocenie funkcjonujących rozwiązań pod kątem zapewniania dostępności. Audyt zaś, pozwala na kompleksową ocenę czy szkoła spełnia wymagania określone w standardach przewidzianych dla danego poziomu. Każde z tych narzędzi, może być przez szkołę wykorzystywane wielokrotnie w celu oceny oraz sprawdzenia, na ile prowadzone działania, faktycznie przybliżyły szkołę do osiągnięcia kolejnego poziomu dojrzałości. A także, co jeszcze powinno zostać zrobione. Dzięki takiemu podejściu, zwiększanie dostępności staje się stałym procesem wpisanym w życie szkoły.

Model Dostępnej Szkoły opiera się na wielu wartościach i zasadach, które przekrojowo pojawiają się we wszystkich obszarach. W centrum prowadzonych działań jest uczeń, jego potencjał i indywidualne potrzeby, prawo do równego traktowania i włączenia w społeczność. Dla sukcesu wdrażania Modelu i osiągnięcia kolejnych poziomów dojrzałości, kluczowa jest jednak współpraca. Zwiększanie dostępności to bowiem proces wymagający zaangażowania wszystkich aktorów szkolnego życia - kadry zarządzającej szkołą, organu prowadzącego, kadry pedagogicznej i niepedagogicznej, specjalistów, rodziców i opiekunów, a wreszcie, samych uczniów. Dostępna Szkoła nie działa w próżni - wdrożone praktyki służą całej społeczności, która bezpośrednio i pośrednio korzysta z wypracowanych rozwiązań, wpływając tym samym na tworzenie bardziej przyjaznego, włączającego i świadomego potrzeby zwiększania dostępności społeczeństwa.

# data[].attributes.attachment_link.description
Model Dostepnej Szkoły Celem wdrożenia prezentowanego Modelu Dostępnej Szkoły (MDS) jest poprawa dostępności szkół podstawowych poprzez eliminowanie barier w różnych obszarach: architektonicznym, technicznym, edukacyjno-społecznym, związanym z organizacją, procedurami i zatrudnieniem oraz kompetencjami kadry. Model zakłada stopniowe osiąganie przez szkoły zdefiniowanych poziomów dojrzałości.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jasnopis to autorska aplikacja, która mierzy zrozumiałość tekstu napisanego w języku polskim. Analizuje formę językową tekstu i podaje stopień jego trudności (1 – teksty najłatwiejsze, zrozumiałe dla wszystkich; 7 – teksty najtrudniejsze).

# data[].attributes.body
Bardzo wartościowe szkolenie. Dużo nowych wiadomości, które przydadzą się w pracy. Wspaniałe panie prowadzące.

# data[].attributes.attachment_link.title
 Kryteria oceny scenariusza  check-lista 4

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądaj wygodnie aktualną podstawę programową. Wybierz etap edukacyjny, a następnie przedmiot. Podstawy programowe są aktualizowane według rozporządzeń MEN, zawierają zmiany wprowadzone w wyniku reformy z 2017 roku.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nowa podstawa programowa na rok szkolnych 2023/2024 dla wszystkich typów szkół z podziałem na poszczególne przedmioty. Treść podstawy programowej w wygodnej fornie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeżeli masz pytanie lub problem związany z produktywnością, organizacją czy zarządzaniem sobą w czasie to skorzystaj ze strony Zapytaj w menu u góry. Odpowiadam na wszystkie pytania - niektóre z odpowiedzi będę publikował w formie wpisów lub webcastów.
Do dzisiejszego artykułu zainspirowała mnie Hanka, która napisała:

„Jak Pan zaproponowałby pogodzenie realizowania zadań z krótkimi odpoczynkami? Czy mój wymyślony sposób 45 min pracy/ 15 min odpoczynku to dobre rozgraniczenie?"

Po przeczytaniu tego pytania uświadomiłem sobie, że do tej pory nie opisałem jeszcze bardzo prostej i jednocześnie bardzo efektywnej techniki zarządzania swoim czasem - jaką jest technika Pomodoro.

Co to jest technika Pomodoro?

Czy to ma coś wspólnego z Włochami i pomidorem? Owszem. Twórcą tej techniki jest Włoch, Francesco Cirillo. Natomiast nazwa pochodzi od kuchennego czasomierza w kształcie pomidora (zdjęcie poniżej).

Źródło: Wikipedia

Technika Pomodoro bardzo prosta technika zarządzania czasem, którą można zastosować niemalże od zaraz. Wystarczy, że przeczytasz poniższe wskazówki.

Jakie narzędzia są potrzebne?

lista zadań - w formie papierowej lub elektronicznej

długopis - zbędny w przypadku listy w formie elektronicznej

czasomierz kuchenny - w zasadzie może być każde urządzenie, które wyda z siebie jakiś dźwięk za 25 minut.

Jak zacząć korzystanie z techniki Pomodoro?

1. Wybierz zadanie do wykonania

Cirillo proponuje, żeby na początku dnia zrobić sobie listę zadań do wykonania i posortować ją według ważności. Potem wystarczy kolejno realizować zadania.

2. Ustaw czasomierz na 25 minut

25 minut, bo tyle trwa jedno Pomodoro, to przedział czasowy na zrealizowanie zdania w całości lub w części.

3. Pracuj nad zadaniem przez całe Pomodoro

Pracuj nad wykonaniem zadania do czasu, aż zadzwoni czasomierz. Nie przerywaj sobie i nie pozwól, żeby ktoś inny Ci przerwał. To tylko 25 minut. Czasomierz powinien być tak ustawiony, żebyś widział ile czasu pozostało do końca Pomodoro.

4. Oznaczasz zadanie jako wykonane

Po upływie 25 minut z zadowoleniem oznaczasz zadanie jako wykonane. W przypadku dłuższego zdania, wymagającego więcej niż 25 minut, cieszysz się, że już część masz za sobą :)

5. Robisz sobie 5-cio minutową przerwę

Po upływie jednego Pomodoro robisz sobie obowiązkową przerwę. Ten punkt może być trudny do zrealizowania dla niektórych (wiem z doświadczenia). W każdym razie jest to kluczowy fragment techniki Pomodoro. Najlepiej w tym czasie przeciągnąć się, przejść się po biurze, popatrzeć przez okno.

6. Po 4 Pomodoro zrobisz sobie dłuższą przerwę

Po zakończonym czwartym Pomodoro zasługujesz na dłuższą (20-30 minut) przerwę. To jest dobry czas na zrobienie sobie kawy :) Możesz też w czasie tej przerwy sprawdzić pocztę, aktualności, zadzwonić gdzieś albo pobiegać po schodach w ramach ćwiczeń fizycznych.

Zasady w Technice Pomodoro

1. Pomodoro jest niepodzielne - Jeżeli zaczniesz nad czymś pracować to przerwę zrobisz sobie dopiero za 25 minut.

2. Jeżeli zadanie wymaga więcej niż 5-7 Pomodoro - podziel je na mniejsze części.

3. Jeżeli zadanie zajmie Ci mniej niż jedno Pomodoro - dorzuć do niego kolejne krótkie zadanie tak, żeby wypełnić całe Pomodoro

4. Kolejne Pomodoro pójdzie Ci lepiej.

5. Technika Pomodoro nie powinna być wykorzystywana w Twoim wolnym czasie - korzystaj z niego bez ograniczeń.

Dlaczego ta technika jest taka skuteczna?

Podział pracy na stosunkowo krótkie odcinki czasowe ma kilka zalet. Po pierwsze, pozwala na pracę w skupieniu. Łatwiej Ci się jest skoncentrować (i usunąć ewentualne rozpraszacze), gdy wiesz, że to tylko przez określony czas. Świadomość upływającego czasu zwiększa też Twoją wydajność, bo chcesz skończyć zadanie przed przerwą.

Po drugie, ułatwia zmotywowanie się do samej pracy i jej rozpoczęcie. Zupełnie inaczej się podchodzi do zadania z myślą, że trzeba je wykonać w całości, bez przerw, a inaczej gdy masz nad nim popracować tylko przez 25 minut.

Trzeci ważny aspekt to same przerwy. Pozwalają one na odświeżenie umysłu, na oderwanie się od tematu na chwilę. Dzięki temu nie męczysz się tak i jesteś w stanie pracować w ten sposób (z 5 min. przerwami) przez dłuższy czas w skupieniu niż w przypadku pracy bez przerw.

Więcej na temat techniki Pomodoro znajdziesz na stronie PomodoroTechnique.com
A Ty co sądzisz o technice Pomodoro? Podziel się swoją opinią w komentarzach!

# data[].attributes.attachment_link.title
Technika Pomodoro - najprostsza metoda zarządzania czasem

# data[].attributes.attachment_link.description
Technika Pomodoro bardzo prosta technika zarządzania czasem, którą można zastosować niemalże od zaraz. Wystarczy, że przeczytasz poniższe wskazówki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
opracowanie skryptu i nagranie: Maria Nowak

Data powstania: 01.02.2021

Powiązana wystawa

Projekt wprowadza nas w świat hipotetycznej przyszłości człowieka na planecie Ziemia po spodziewanej wielkiej katastrofie kończącej trwającą obecnie epokę człowieka. W antropocenie uświadomiliśmy sobie, że świat nieodwracalnie się zmienił, a jego przetrwanie, w tym przetrwanie ludzkiego gatunku, podawane są w wątpliwość.

Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki Zachęta

# data[].attributes.attachment_link.title
Audiodeskrypcja wystawy: Joanna Rajkowska. Rhizopolis - Mediateka - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki

# data[].attributes.attachment_link.description
Audiodeskrypcja wystawy: Joanna Rajkowska. Rhizopolis - Mediateka

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Frang - blog o praktycznej nauce języka francuskiego i angielskiego, rozwoju zawodowym

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jakie cechy posiada osoba, która zasługuje na miano "idealnego nauczyciela"?

Nie wiesz, to zerknij na zestawienie 11 cech idealnego nauczyciela, a od razu sobie o nim - o swoim "idealnym" profesorze, lektorze, trenerze... - przypomnisz.

Idealny nauczyciel, czyli jaki?

Ile to razy w życiu słyszałeś, albo sam pomocy szukałeś, mówiąc:

„Szukam dobrego nauczyciela języka francuskiego",

"Pilnie poszukuję dobrego korepetytora z hiszpańskiego",

„Polecisz mi jakiegoś dobrego lektora angielskiego do firmy, plis ...""

I co?

Popytałeś, poszukałeś, no i w końcu znalazłeś... tego czego szukałeś, a więc "dobrego nauczyciela". Brawo!

Zastanawia mnie tylko jedna rzecz.

Dlaczego szukałeś tylko tego dobrego, a nie tego najlepszego... idealnego nauczyciela?!

Bo taki nie istnieje?

Jesteś pewien?

No to przekonajmy się, ile w tym stwierdzeniu jest prawdy!

Idealny nauczyciel, czyli kto?
Wskazówka 1
Zgodnie z definicją słownikową idealny, to "taki, jak ideał, odpowiadający wymyślonemu wzorcowi, doskonały, wzorowy".

A więc, wniosek I:

To że dla jednej osoby dany nauczyciel jest idealny, to jeszcze nie znaczy, że dla drugiej też taki będzie.
Wskazówka 2
Z badań przeprowadzonych w 2015 roku przez Millwarda Browna wynika, że każdą grupę wiekową charakteryzują inne wartości.

I tak:

1. Dzieci z podstawówki cechuje:

miłość do Pani nauczycielki / Pana nauczyciela,

potrzeba akceptacji bez względu na wszystko,

ciekawość świata,

zabawa,

radość uczenia się,

potrzeba ruchu.

Reasumując dzieci z klas 1-3 wierzą w "Panią".

To znaczy, że gdy mama powie do syna pierwszej klasy:

"Kochanie, ale to słówko nie tak się wymawia po angielsku...",

to syn zapewne odpowie:

"Mamo, ale Pani powiedziała, że to się tak czyta!").

Co więcej, dla dzieci w klasach 1-3 szkoła i nauka jest fajna. Mają masę niespożytej energii, chłoną wiedzę jak gąbki, są chętne do współpracy - nie bez powodu mówi się, że dzieci wyznają zasadę "mówisz masz" czy "myślisz robisz!".

Natomiast dzieci z klas 4-6 jeszcze lubią chodzić do szkoły, ale już nie lubią się uczyć. Według nich zdecydowanie najlepsze są przerwy.

A jak zapytasz, co myślą o szkole, to niewykluczone, że usłyszysz coś w stylu:

"Czasem fajnie, ale generalnie nudno".

2. Gimnazjaliści uważają, że:

grupa jest najważniejsza,

BFF (best friends forever, czyli za naszych czasów 😉 najlepszy kumpel, psiapsióła),

każda wiedza może być ciekawa,

zmiany i nowości są cool,

świat dorosłych jest fascynujący,

dorosły może pomóc, tzn. może być połączeniem pomiędzy światem gimnazjalistów, a światem dorosłych.

Reasumując nie boją się nowinek i zmian.

Aspirują do świata dorosłych. Marzy im się samodzielność, niezależność, indywidualizm.

A co myślą o szkole?

Wiadomo, nic dobrego.

Szkoła w oczach gimnazjalisty to odpytywanie, stres, wyrobnictwo, bo nic tylko uczą się do testów i zbierają punkty.

To miejsce do testowania granic i zasad. Według gimnazjalistów nauczyciel nic nie wie o życiu, nie rozumie ich problemów, „nie ogarnia" - słowo klucz, "jak ktoś ogarnia to szacun, a jak nie... to uuu". U nich nie ma półśrodka - albo jest na plus, albo na minus.

Uczą się zgodnie z ofertą szkoły, w myśl zasady "jak dają, to biorę" i nie tracą zbytnio energii na kwestionowanie tego, co jest im "wbijane go głowy".

Niemniej jednak oczekują, że wiedza będzie przekazywana w sposób nietypowy. Nauczyciel ma ich zainspirować, zaciekawić. Innymi słowy, chętnie podążają za nauczycielem, który jest interesujący, a nie tylko posiada wiedzę.

Ale uwaga!

Nauczyciel, który używa technologii tylko po to, żeby im zaimponować... jest już na starcie "spalony".

3. Ponadgimnazjaliści (licealiści, uczniowie techników, szkół zawodowych) liczą na:

pragmatyzm, odpuszczanie (oczekują, żeby nie męczyć ich z przedmiotów, które nie są jakoś - na jakimś etapie edukacyjnym - dla nich istotne, bo np. matury z tego przedmiotu nie zdają),

wiele form przekazu,

pasję u nauczyciela (chcą na zajęciach energii, zaangażowania, uśmiechu...),

wyzwania, które zmotywują ich do działania (będą wymagały od nich wysiłku, poświęcenia itp., dadzą im możliwość sprawdzenia samych siebie, ich wiedzy, odporności itd.),

wsparcie, doping, pochwały od nauczyciela.

Ponadto liczą na to, że nauczyciel:

"się ogarnianie" (jeśli nauczyciel utrzymuje porządek na zajęciach, potrafi utrzymać uczniów w ryzach, to może liczyć na szacunek ze strony uczniów - "ma ich szacun"),

nie będzie mściwy (klasyka gatunku: Nauczyciele wchodzi do klasy i pyta: "Kto zrobił pracę domową", w klasie zapada grobowa cisza, a on na to z uśmiechem na twarzy dodaje: "No to karteczki wyciągamy!"),

nie będzie walczył z technologią (tylko ją pokocha, tak jak oni ją kochają),

pozwoli im na samodzielność, autorefleksje, planowanie, nic nierobienie... (notabene ich ulubione zajęcie w wolnym czasie 🙂 ).

Podsumowując uczeń szkoły ponadgimnazjalnej w czasie wolnym siedzi na fejsie, chodzi na imprezy, a "smartfon jest dla niego bogiem".

Lubi wyzwania i eksperymenty (również te z używkami).

I co z tego wszystkiego wynika?

Wniosek II:

Ten idealny nauczyciel, dla każdej z wymienionych grup wiekowych jest kimś innym.

Niemniej jednak, można zauważyć, że pewne oczekiwania, co do tego "idealnego nauczyciela" się powtarzają.

11 cech idealnego nauczyciela

I w ten oto sposób dotarliśmy do meritum sprawy, do zestawienia 11 cech idealnego nauczyciela.

A więc idealny nauczyciel:

1. jest pasjonatem, ma osobowość

Potrafi zarazić swoją pasją. Jak zaczyna mówić to ma taki specyficzny błysk w oku. Od razu po nim widać, że ma wielkie zamiłowanie do dziedziny, którą się zajmuje. To człowiek, którego pasja wyróżnia go spośród innych ludzi.

2. jest zaangażowany, zmotywowany do pracy

Nie przychodzi na zajęcia, żeby je "odbębnić". W przygotowanie i poprowadzenie zajęć wkłada wiele uczucia, wysiłku, czasu, a czasem i pieniędzy.

3. jest sympatyczny, przyjazny

Sympatia, przychylność, życzliwość aż bije od niego, co przekłada się na jego udaną współpracę, dobre relacje z uczniami.

Bowiem nie zapomina o tym , że jeśli uczeń lubi nauczyciela, to się będzie się od niego uczył, jeśli go nie lubi, to się od niego uczył nie będzie, i już! Tak po prostu! Albo jest "chemia", albo jej nie ma.

To znaczy, że potrafi wytrwale czekać, na zamierzone rezultaty. Wie, kiedy i jak pomóc. Ma świadomość tego, że do opanowania niektórych części materiału, potrzeba czasu... by dojrzeć.

Potrafi poprowadzić zajęcia w sposób oryginalny. Uczy w sposób interesujący, tzn. atrakcyjny i zajmujący. Jest tym nauczycielem, który nakręca do nauki, a nie tym, z którym trzeba nieustannie trzepać kolejne ćwiczenia z gramatyki.

6. pokazuje swoim uczniom, że są ważni

Każdy z nas ma potrzebę bycia ważnym i takie małe kwestie, jak np. mylenie imion uczniów naprawdę mają znaczenie. Cecha ta jest szczególnie istotna dla uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej, którzy nadal! chcą być ważni... tak samo ważni, jak to miało miejsce do tej pory w ich domach, nadal potrzebują wsparcia w budowaniu poczucia własnej wartości i on im to daje.

Potrafi przekonać, że warto się uczyć, że podejmowane przez uczniów działania, ich nauka, mają głębszy sens i na pewno z czasem przyniosą wymierne korzyść.

Zaraża swoim entuzjazmem, zachęca do działania,a w chwilach kryzysu pokazuje, że nie jest wcale tak źle, jakby mogło się wydawać.

Ponadto wzbudza w swoich uczniach jakże ważne poczucie kontroli nad rzeczywistością, upewniając ich raz za razem, że ta ich ciężka praca, zaangażowanie jest istotne i wartościowe.

8. zna swoich uczniów, bo potrafi słuchać

Uważnie wsłuchuje się wypowiedzi swoich uczniów, pamiętając o tym, że im lepiej ich zna, tym łatwiej mu dostosować materiał do ich potrzeb, dotrzeć do nich komunikacyjnie, zmotywować ich do działania.

9. naucza i tłumaczy rzeczy trudne, ale robi to w prosty sposób

Dokładnie tak! Ten idealny nauczyciel ma nie tylko wiedzę, ale i odpowiednie umiejętności do jej przekazywania.

Jest doskonałym strategiem. Potrafi zaplanować i przeprowadzić czasem trudne i długotrwałe "akcje", ale w taki sposób, by nie było ofiar. Potrafi odwoływać się do wiedzy już zdobytej przez uczniów i jednocześnie wprowadzać dalsze, odpowiednio trudniejsze zagadnienia.

10. ocenia, ale nie krytykuje

Wie, że jego i każdego ucznia z osobna łączy wspólny cel do osiągnięcia. Dlatego też dotrzymuje im kroku. Kibicuje każdemu z nich z osobna w trakcie nauki: "Brawo. Dajesz radę!". W trudnych chwilach wspiera, naprowadza na dobrą drogę. A na końcu świętuje razem z nim: "Gratuluję! No widzisz. Jak chcesz to możesz! Chapeau bas !".

Innymi słowy wie, co to ocenianie kształtujące i z dala trzyma się od krytykowania. Wie, że wytykanie błędów, ganienie tylko krzywdzi, zamiast budować.

Każdy dobry nauczyciel jest nastawiony na nieustanny rozwój. Szkoli się, doskonali swoje umiejętności nie tylko na polu zawodowym, ale i osobistym. Umiejętność ciągłego uczenia się powinna być nieodzownym elementem jego życia... tak samo jak i dzielenie się swoją wiedzą, a więc nauczanie!

Idealny nauczyciel, to ten skuteczny

I w ten oto sposób dobrnęliśmy do końca zestawienia 11 cech idealnego nauczyciela. Cech, które składają się na tę jedną, jedyną i najważniejszą jego wartość, tj. na jego "skuteczność".

A więc, gdy ktoś Cię pyta o "dobrego nauczyciela", albo opowiada o swoim "najlepszym", wręcz "idealnym nauczycielu", to tak naprawdę myśli o tym " skutecznym nauczycielu ".

Skutecznym nauczycielu, czyli tym, co potrafi pomóc w osiągnięciu oczekiwanych rezultatów.

Tym, co zaraża swoją pasją, jest zmotywowany, sympatyczny, cierpliwy, kreatywny, traktuje swoich uczniów jak VIPów, motywuje do dalszej nauki, potrafi słuchać, w prosty i nierzadko zabawny sposób uczy i tłumaczy rzeczy trudne, ocenia, ale nie krytykuje i nieustanny rozwój to jego drugie imię.

I co, przypomniałeś sobie swojego "idealnego nauczyciela"?

Bo ja tak.

Zawsze, gdy pomyślę o "idealnym nauczycielu" to, na myśl przychodzi mi mój nauczyciel języka francuskiego, p. Kazimierz Łukowicz, wykładowca UJ, niesamowicie kompetentny, poczciwy pasjonat językowy, który pojawił się na mojej drodze językowej, gdy najbardziej tego potrzebowałam.
Spodobał Ci się artykuł, udostępnij go znajomym! Bądź na bieżąco: - zapisz się na newslettera iotrzymaj dostęp do e-booka "Efektywna nauka języka"- obserwuj bloga FRANG na (co piątek nowa #frangowazagadkajezykowa do rozwiązania - przyłącz się do zabawy!) ;
Artykuł powstał w ramach projektu "Dzień Nauczycieli Języków Obcych 14.10.2016", tworzonego przez polskich blogerów językowo-kulturowych rozsianych po całym świecie, którzy tak samo, jak i ja postanowili w tym wyjątkowym dniu podzielić się z Tobą wspomnieniami o swoich nauczycielach języków obcych.
Chiny:
Zerknij, co inni pasjonaci języków myślą o swoich idealnych nauczycielach - tych z dzieciństwa, ze studiów, tych osobach, które w jakiś szczególny sposób przyczyniły się do tego, że dzisiaj są, kim są:
Francja:
Biały Mały Tajfun - Dzień Nauczyciela

Demain viens avec tes parents - Dzień Nauczyciela

Francuskie i inne notatki Niki - Wspomnień czar... w Dniu Nauczyciela
Hiszpania:
Blog o Francji, Francuzach i języku francuskim - Jak zostałam panią od francuskiego
Japonia:
Hiszpański na luzie - Nauczyciele języków, takich was zapamiętałam
Niemcy:
Japonia-info.pl - Nauczyciel, który zmienił moje podejście do nauki języków

Niemiecki w Domu - Cechy dobrego nauczyciela
Norwegia:
Językowy Precel - Moje nauczycielki niemieckiego
Rosja:
Norwegolożla: Nauczyciel idealny - czy istnieje?
Wielka Brytania:
Dagatlumaczy.pl - Dzień Nauczyciela - komu zawdzięczam znajomość rosyjskiego?

English Tea Time - Jak nauczycielka angielskiego wpłynęła na moje życie

Lanuage Bay - One way to learn english

Angielski dla każdego - Dzień Nauczyciela 2016
Włochy:
English with Ann - Jak być dobrym nauczycielem

italia-nel-cuore - Dobry nauczyciel to skarb
Wielojęzyczne:
Primo Cappuccino - Jakim nauczycielem języków obcych NIE być?

uLANGUAGES - Dzień Nauczyciela 2016 i najbardziej inspirujący nauczyciel w moim życiu

Lingwoholik - Jaki wpływ na językoholizm mają nauczyciele?

# data[].attributes.attachment_link.title
11 CECH IDEALNEGO NAUCZYCIELA - Frang - blog o praktycznej nauce języka francuskiego i angielskiego, rozwoju zawodowym

# data[].attributes.attachment_link.description
Idealny nauczyciel, czyli kto? Jakie cechy posiada osoba, która zasługuje na miano ''idealnego nauczyciela''?

# data[].attributes.attachment_link.title
Tokio 2020 Paralympic Games - Wojciech Makowski

# data[].attributes.body
Dziękuję za dziś. Dużo wiedzy, inspiracji. Świetne narzędzia przydatne w pracy nauczyciela.  Kamila Banaś

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Twoja organizacja wprowadza standard prostego języka? Potrzebujecie wsparcia? Mamy dwie aplikacje, które mogą Wam pomóc. Logios Badacz - pozwala monitorować język za pomocą audytów. Sam tworzy raporty. Logios Redaktor - wspiera pracowników w codziennym pisaniu. Upraszcza i edukuje. To nie koniec! Robimy audyty języka organizacji i prowadzimy szkolenia z upraszczania tekstów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Tworzymy aplikacje lingwistyczne. Diagnozują i same upraszczają tekst. Wspierają autorów, badaczy i trenerów prostego języka. Chcesz?

# data[].attributes.body
Ogrom wiedzy i cennych wskazówek. Bardzo dziękujemy:)

# data[].attributes.attachment_link.title
 Karta Informacji zwrotnej do scenariusza 4

# data[].attributes.attachment_link.title
Kopia Karta Informacji zwrotnej do scenariusza 