# data[].attributes.body
Beste lezer,

Ik heb zojuist het boek Patroon van Marco Kunst gelezen. In 2022 was de eerste druk. Het thema is ongelukken, schuldgevoel en geheimen. Het boek wordt verteld vanuit de ik-persoon, dus je weet wat de hoofdpersoon denkt en voelt en er is geen andere hoofdpersoon.

Ik vond het boek leuker dan ik verwacht had, want er gebeurde best veel: er was iemand vermoord (: 'Mees is vanmiddag gecremeerd.' Blz 9), ze gingen ineens naar Amerika (: 'Morgen vertrekken we.' Blz 94) en de opa van Mylo (de hoofdpersoon) had een geheim (: 'Een mens doodschieten...' Blz 126). Het was toch ook best spannend door het geheim van de opa en in Amerika gingen ze Mylo zijn vader opzoeken.

Tot ziens!

# data[].attributes.body
Beste lezer,

De hoofdpersoon uit mijn boek heet ‘Mylo Caustner’. Mylo is het eerste deel van het boek verdrietig, omdat hij per ongeluk zijn beste vriend (Mees) had vermoord. Hij is wel een stoere jongen, want hij gaat met zijn opa die alzheimer heeft nog steeds naar Amerika om zijn vader te zoeken. Hij denkt vaak aan vroeger toen Mees nog leefde en was toen blij. Hij was ook verliefd op een meisje maar dat was al snel over.

´Ik was zo verliefd op Marieke, dat ik helemaal gek word als ik haar ook maar éen tiende van een seconde haar t-shirt aanraak. Ze kwam helaas met slecht nieuws, ze zei dat het misschien beter was als we elkaar even een tijdje niet meer zien. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik zo verdrietig was over Mees en dat ze erachter kwam dat ik iemand had ‘vermoord’ en dat het toen allemaal een beetje veel werd.’ (blz 13, 16 en 17)

Tot ziens!

# data[].attributes.body
Beste lezer,

Een belangrijke ruimte in mijn boek is het strand als hij zelfmoord wil plegen. Er is een strand en een ochtendzon die alles zacht kleurt. Het is eb, het strand is breed en rotsen liggen her en der verspreid met wieren er omheen. Het is winderig (blz 177). Er is ook een klif (blz 178) met een pad waarmee hij omhooggaat (blz 179) en op het strand liggen wier en twijgjes. Er vliegen meeuwen (blz 178).

Tot ziens!

# data[].attributes.body
Beste lezer,

De tijd waarin mijn verhaal afspeelt is ergens tussen 2010 en 2020. Ik had ongeveer twee weken nodig om het boek te lezen, het kan natuurlijk wel sneller, maar ik lees niet zo heel veel (verteltijd). Het verhaal is ongeveer een jaar lang (vertelde tijd). Er zitten een paar flashbacks in bijvoorbeeld dat ze weer dachten aan dat ze kinderen waren, of dat de opa dacht aan de oorlog waar hij jaren geleden aan meedeed.

Tot ziens!

# data[].attributes.body
Beste lezer,

Ik vond het boek heel leuk, want er gebeurde lekker veel. Het was ook heel spannend. Het is zeker een aanrader voor als je nog een leuk boek moet vinden! Ik hoop ook dat jullie het leuk vonden!

Veel groetjes, Tess.