# data[].attributes.headline
เป็นพลังงานที่อยู่ตามธรรมชาติ

# data[].attributes.subject
เป็นพลังงานที่อยู่ตามธรรมชาติ

# data[].attributes.headline
ใช้แล้วสามารถใช้หมุนเวียนกลับมาได้

# data[].attributes.subject
ใช้แล้วสามารถใช้หมุนเวียนกลับมาได้

# data[].attributes.headline
ไม่เป็นมลพิษกับครัวเรือน

# data[].attributes.subject
ไม่เป็นมลพิษกับครัวเรือน

# data[].attributes.headline
พื้นที่ในการผลิตจำกัด ทำให้การได้มาของพลังงานค่อนข้างลำบาก

# data[].attributes.subject
พื้นที่ในการผลิตจำกัด ทำให้การได้มาของพลังงานค่อนข้างลำบาก

# data[].attributes.headline
เป็นแหล่งพลังงานที่ค่อนข้างเสถียร

# data[].attributes.subject
เป็นแหล่งพลังงานที่ค่อนข้างเสถียร

# data[].attributes.headline
การนำน้ำหมุนกลับลงไปในพื้นเพื่อหมุนเวีียนอาจจะส่งผลให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กได้

# data[].attributes.subject
การนำน้ำหมุนกลับลงไปในพื้นเพื่อหมุนเวีียนอาจจะส่งผลให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กได้

# data[].attributes.headline
การนำเอาน้ำร้อนจากใต้ดินขึ้นมาใช้ ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการทรุดตัวของแผ่นดิน

# data[].attributes.subject
การนำเอาน้ำร้อนจากใต้ดินขึ้นมาใช้ ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการทรุดตัวของแผ่นดิน

# data[].attributes.headline
การปนเปื้อนแร่ธาตุและสารพิษของน้ำใต้ดิน ไม่ว่าจะเป็นสารหนู (Arsenic) ปรอท (Mercury) หรือซีลีเนียม (Selenium) ที่อาจรั่วไหลสู่แหล่งน้ำธรรมชาติบนผิวดิน

# data[].attributes.subject
การปนเปื้อนแร่ธาตุและสารพิษของน้ำใต้ดิน ไม่ว่าจะเป็นสารหนู (Arsenic) ปรอท (Mercury) หรือซีลีเนียม (Selenium) ที่อาจรั่วไหลสู่แหล่งน้ำธรรมชาติบนผิวดิน

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ระบบคลังความรู้ SciMath

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ภาพน้ำพุร้อนภายในบริเวณอุทยานน้ำพุร้อนแห่งชาติ YELLOWSTONE แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพ
ที่มา https://pixabay.com/ , Hameg

พลังงานความร้อนใต้พิภพ เป็นการนำเอาพลังงานความร้อนที่อยู่ใต้ดินขึ้นมาใช้ ความร้อนดังกล่าวอยู่ในแกนกลางของโลกเกิดขึ้นมาตั้งแต่โลกกำเนิดขึ้น อุณหภูมิอาจสูงถึง 5000 องศาเซลเซียส หรือที่อุณหภูมิ 9,932 องศาฟาเรนไฮท์ ซึ่งความร้อนนี้จะเดินทางผ่านตัวกลางที่มีความหืนหนืดขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงเปลือกโลก ความร้อนดังกล่าวทำให้น้ำที่เก็บกักอยู่ในโพรงหิน มีอุณหภูมิร้อนขึ้นและอาจจะสูงถึง 370 องศาเซลเซียส แต่ทว่าความดันภายในโลกนั้นได้ดันน้ำขึ้นมาบนผิวดินทำให้เกิดการกลายเป็นไอลอยขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ แล้วตกลงมาเป็นฝนหรือหิมะจากนั้นไหลกลับลงไปใต้ดินนำความร้อนขึ้นมาอีกกลายเป็นการหมุนเวียนของกระแสความร้อนภายในโลก (Convection Cell) พลังงานนี้จึงถูกเรียกว่า พลังงานหมุนเวียน ฉะนั้นแก่นโลกของเราจึงเปรียบเสมือนเตาหลอมเหลวที่มีการไล่ระดับความร้อน ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิและความดันตามระดับความลึก โดยปกติอุณหภูมิมิจะเพิ่ม 30 องศาเซลเซียสต่อความลึก 1 กิโลเมตร และเราสามารถพบพลังงานความร้อนใต้พิภพในบริเวณที่เรียกว่า Hot Spots คือบริเวณที่มีการไหล หรือแผ่กระจาย ของความร้อน จากภายใต้ผิวโลกขึ้นมาสู่ผิวดินมากกว่าปกติ และมีค่าการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิตามความลึก (Geothermal Gradient) มากกว่าปกติประมาณ 1.5 - 5 เท่า

พลังงานความร้อนใต้พิภพที่พบในโลกสามารถแบ่งเป็นลักษณะใหญ่ๆได้ 3 ลักษณะ ดังนี้

- แหล่งที่เป็นไอน้ำส่วนใหญ่ (Steam Dominated) เป็นแหล่งพลังงานความร้อนที่กักเก็บความร้อนประกอบด้วย ไอน้ำมากกว่า 95% โดยทั่วไปมักจะเป็น แหล่งที่ใกล้กับหินหลอมเหลวร้อนที่อยู่บริเวณตื้นๆ อุณหภูมิของไอน้ำร้อนจะสูงกว่า 240 องศาเซลเซียส ขึ้นไป พบน้อยมากในโลกเรา ประโยชน์คือสามารถนำมาใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าได้มากที่สุด

- แหล่งที่เป็นน้ำร้อนส่วนใหญ่ (Hot Water Dominated) เป็นแหล่งพลังงานร้อนที่กักเก็บสะสมความร้อนที่ประกอบไปด้วย น้ำร้อนเป็นส่วนใหญ่ อุณหภูมิน้ำร้อนจะมีตั้งแต่ 100 องศาเซลเซียส ขึ้นไป

- แหล่งหินร้อนแห้ง (Hot Dry Rock) เป็นแหล่งสะสมพลังงานความร้อน ที่เป็นหินเนื้อแน่น แต่ไม่มีน้ำร้อนหรือไอน้ำ ไหลหมุนเวียนอยู่ ดังนั้นถ้าจะนำมาใช้จำเป็นต้องอัดน้ำเย็นลงไปทางหลุมเจาะ ให้น้ำได้รับความร้อนจากหินร้อน โดยไหล หมุนเวียนภายในรอยแตกที่กระทำขึ้น

แหล่งพลังงานใต้พิภพสามารถนำมาผลิตกระแสไฟฟ้า โดยมีหลักการเบื้องต้นก็คือ นำน้ำร้อนที่มีอุณหภูมิสูงมากๆมาแยกสิ่งเจือปนออกให้หมด จากนั้นทำให้ความดันและอุณหภูมิลดลง เกิดเป็นไอน้ำขึ้นมา แล้วนำแรงอัดของไอน้ำไปหมุนกังหันเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า ซึ่งไอน้ำที่ออกมาจากกังหันจะถูกทำให้มีอุณหภูมิเย็นลงก่อนแล้วนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นก่อนปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติ หรือปล่อยกลับลงไปใต้ดินใหม่ ซึ่งเทคนิคของแต่ละโรงไฟฟ้า อาจจะใช้เทคโนโลยีที่ซับซ้อนแตกต่างกันออกไป ก็เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตให้สูงกว่า 20% เช่น ให้ไอน้ำถ่ายเทความร้อนให้สารอย่างไอโซบิวทีน ที่มีจุดเดือดต่ำกว่า เป็นต้น

จะเห็นได้ว่าการผลิตพลังความร้อนใต้พิภพแทบไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อม พลังงานนี้เป็นแหล่งพลังงานสะอาด ไม่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสู่ชั้นบรรยากาศ สามารถหมุนเวียนและนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ได้เป็นแหล่งพลังงานที่น่าเชื่อถืออย่างที่สุด แต่โชคร้ายที่ถึงแม้ว่าหลายประเทศที่มีแหล่งสำรองความร้อนใต้พิภพที่อุดมสมบูรณ์ แต่แหล่งพลังงานหมุนเวียนที่ได้รับการพิสูจน์ว่าดีแล้วนี้ถูกนำมาใช้ประโยชน์น้อยมาก
แหล่งที่มา
การปฏิวัติวิทยาศาสตร์. Retrieved May 28, 2020, from https://th.wikipedia.org/wiki/พลังงานความร้อนใต้พิภพ

กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน กระทรวงพลังงาน. พลังความร้อนใต้พิภพ. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2563, จาก http://webkc.dede.go.th/testmax/node/192

สมาคมพลังงานทดแทนสู่ชุมชนประเทศไทย. พลังความร้อนใต้พิภพ. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2563, จาก http://www.reca.or.th/library-geothermal-energy.aspx

Greenpeace Thailand. (2010, 29 July). พลังความร้อนใต้พิภพ. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2563, จาก https://www.greenpeace.org/thailand/story/8729/geothermal/

Guide NT. (2019, 23 Sep). ความร้อนใต้พิภพมาจากไหน. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2563, จาก https://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/74034/-sciear-sci-

ดูเพิ่มเติม

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
พลังงานความร้อนใต้พิภพ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
พลังงานความร้อน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
พลังงานความร้อน

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ศรุดา ทิพย์แสง

# data[].attributes.attachment_link.title
พลังงานความร้อนใต้พิภพแหล่งพลังงานทางเลือกในอนาคต

# data[].attributes.attachment_link.description
ภาพน้ำพุร้อนภายในบริเวณอุทยานน้ำพุร้อนแห่งชาติ YELLOWSTONE แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพ ที่มา https://pixabay.com/ , Hameg พลังงานความร้อนใต้พิภพ เป็นการนำเอาพลังงานความร้อนที่อยู่ใต้ดินขึ้นมาใช้ ความร้อนดังกล่าวอยู่ในแกนกลางของโลกเกิดขึ้นมาตั้งแต่โลกกำเนิดขึ้น อุณหภูมิอาจสูงถึง 5000 องศาเซลเซียส หรือที่อุณหภูมิ 9,932 องศาฟาเรนไฮท์ ซึ่งความร้อนนี้จะเดินทางผ่านตัวกลางที่มีความหืนหนืดขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงเปลือกโลก ความร้อนดังกล่าวทำให้น้ำที่เก็บกักอยู่ในโพรงหิน มีอุณหภูมิร้อนขึ้นและอาจจะสูงถึง 370 องศาเซลเซียส แต่ทว่าความดันภายในโลกนั้นได้ดันน้ำขึ้นมาบนผิวดินทำให้เกิดการกลายเป็นไอลอยขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ แล้วตกลงมาเป็นฝนหรือหิมะจากนั้นไหลกลับลงไปใต้ดินนำความร้อนขึ้นมาอีกกลายเป็นการหมุนเวียนของกระแสความร้อนภายในโลก (Convection Cell) พลังงานนี้จึงถูกเรียกว่า พลังงานหมุนเวียน ฉะนั้นแก่นโลกของเราจึงเปรียบเสมือนเตาหลอมเหลวที่มีการไล่ระดับความร้อน ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิและความดันตามระดับความลึก โดยปกติอุณหภูมิมิจะเพิ่ม 30 องศาเซลเซียสต่อความลึก 1 กิโลเมตร และเราสามารถพบพลังงานความร้อนใต้พิภพในบริเวณที่เรียกว่า Hot Spots คือบริเวณที่มีการไหล หรือแผ่กระจาย ของความร้อน จากภายใต้ผิวโลกขึ้นมาสู่ผิวดินมากกว่าปกติ และมีค่าการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิตามความลึก (Geothermal Gradient) มากกว่าปกติประมาณ 1.5 - 5

# data[].attributes.headline
ต้องมีการบำรุงรักษาตลอดเวลา ถ้ามีการเกิดคราบที่ท่อส่งน้ำขึ้นมา

# data[].attributes.subject
ต้องมีการบำรุงรักษาตลอดเวลา ถ้ามีการเกิดคราบที่ท่อส่งน้ำขึ้นมา

# data[].attributes.headline
แหล่งพลังงานสามารถเข้าถึงได้  และมีจำนวนเยอะทั่วโลก

# data[].attributes.subject
แหล่งพลังงานสามารถเข้าถึงได้  และมีจำนวนเยอะทั่วโลก

# data[].attributes.attachment_link.title
SMART ENERGY ตอน พลังความร้อนใต้พิภพที่ฝาง จ.เชียงใหม่

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
พลังงานความร้อนใต้พิภพ เป็นพลังงานธรรมชาติที่เกิดจากความร้อนที่ถูกกักเก็บอยู่ภายในชั้นธรณีของโลก และเป็นหนึ่งในแหล่งพลังงานทางเลือกที่สะอาด ซึ่งมนุษย์สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในหลากหลายทั้งการใช้ประโยชน์จากพลังงานความร้อนและการผลิตกระแสไฟฟ้า

พลังงานความร้อนใต้พิภพ (Geothermal Energy) คือ พลังงานธรรมชาติที่เกิดจากความร้อน ซึ่งถูกกักเก็บอยู่ภายใต้พื้นผิวโลก และเป็นอีกหนึ่งแหล่งพลังงานสะอาดหรือพลังงานหมุนเวียน (Renewable Resource) ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

จุดกำเนิดความร้อนใต้พื้นผิวโลก

ในธรรมชาติ ความร้อนใต้พิภพมีอุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นตามระดับความลึกลงไปจากพื้นผิวดิน โดยความร้อนจะมีอุณหภูมิสูงขึ้นราว 25 ถึง 30 องศาเซลเซียส ในทุก ๆ ระดับความลึก 1 กิโลเมตร

ในบริเวณส่วนล่างของชั้นเปลือกโลก (Continental Crust) ที่ระดับความลึก 25 ถึง 70 กิโลเมตร มีอุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 250 ถึง 1,000 องศาเซลเซียส ซึ่งมีค่าค่อนข้างผันผวนจากคุณสมบัติของแผ่นเปลือกโลกแต่ละแผ่นที่ประกอบเข้าด้วยกัน

อย่างไรก็ตาม ในส่วนฐานของชั้นเนื้อโลก (Mantle) ที่ลงลึกไปกว่า 2,900 กิโลเมตร ความร้อนจะมีอุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นไปจนถึง 3,500 องศาเซลเซียส และหากลึกลงไปถึงส่วนของแก่นโลก (Core) ความร้อนในบริเวณนี้จะมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงถึง 5,000 องศาเซลเซียส

ความร้อนที่เกิดขึ้น ณ ตรงจุดศูนย์กลางของโลก เป็นพลังงานความร้อนส่วนน้อยที่ถูกสร้างขึ้นจากแรงเสียดทานและแรงดึงดูดของการก่อตัวขึ้นของโลก เมื่อกว่า 4 พันล้านปีก่อน ขณะที่ความร้อนใต้พื้นผิวโลกส่วนใหญ่มาจากการสลายตัวอย่างต่อเนื่องของไอโซโทปหรือธาตุกัมมันตภาพรังสี (Radioactive Isotopes) ที่แผ่กระจายความร้อนจากแกนกลางของโลกไปยังส่วนต่าง ๆ ซึ่งทำให้เกิดการหลอมละลายของแร่ธาตุและหิน จนเกิดเป็นหินหนืด (Magma) ที่สามารถเคลื่อนตัวไปตามรอยแยกของแผ่นเปลือกโลกขึ้นมาสู่ผิวดิน และกลายเป็นหินหลอมเหลวหรือลาวา (Lava) ที่ไหลออกมาจากภูเขาไฟหรือตามรอยแยกใต้มหาสมุทร

นอกจากนี้ ความร้อนใต้พิภพยังส่งผลให้น้ำใต้ดินทีไหลผ่านชั้นหินต่าง ๆ กลายเป็นน้ำร้อนและไอน้ำ ที่พยายามแทรกตัวขึ้นมาตามแนวรอยแตกของแผ่นดิน และเกิดเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในรูปของบ่อน้ำร้อน (Hot Springs) น้ำพุร้อน (Geysers) ไอน้ำร้อน (Fumaroles) และบ่อโคลนเดือด (Mud Pots) ในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ซึ่งนับเป็นแหล่งกักเก็บพลังงานความร้อนใต้พิภพ (Geothermal Reservoir) ที่สามารถกักเก็บความร้อนได้สูงถึง 370 องศาเซลเซียส

แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพสามารถจำแนกออกเป็น 3 ลักษณะ ดังนี้

1. แหล่งที่มีไอน้ำเป็นองค์ประกอบหลัก (Steam Dominated) คือ แหล่งกักเก็บความร้อนที่ประกอบด้วยไอน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยทั่วไป มักเป็นแหล่งที่อยู่ใกล้กับหินหลอมเหลวซึ่งดันตัวขึ้นมาใกล้ผิวโลก อุณหภูมิของไอน้ำร้อนอาจสูงถึง 240 องศาเซลเซียส จึงเป็นแหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพที่นำมาใช้ผลิตกระแสไฟฟ้าได้ดีที่สุด เนื่องจากสามารถนำเอาไอน้ำร้อนไปหมุนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าได้โดยตรง เช่น เดอะเกย์เซอร์ฟิลด์ (The Geyser Field) ในสหรัฐอเมริกา และลาร์เดเรโย (Larderello) ในอิตาลี แต่แหล่งพลังงานความร้อนลักษณะนี้พบเห็นได้น้อยมากบนโลก

2. แหล่งที่มีน้ำร้อนเป็นองค์ประกอบหลัก (Hot Water Dominated) คือ แหล่งกักเก็บความร้อนที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปบนโลก ซึ่งประกอบไปด้วยน้ำร้อนที่มีอุณหภูมิตั้งแต่ 100 องศาเซลเซียสขึ้นไป อาจมีก๊าซธรรมชาติปะปนอยู่บ้าง เช่น เซร์โรปรีโต (Cerro Prieto) ในเม็กซิโก และฮัตโชบารุ (Hatchobaru) ในญี่ปุ่น

3. แหล่งหินร้อนแห้ง (Hot Dry Rock) คือ แหล่งสะสมพลังงานความร้อนในรูปของหินเนื้อแน่นที่ไม่มีน้ำร้อนหรือไอน้ำเกิดขึ้นเลย นับเป็นแหล่งที่มีค่าการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิตามระดับความลึก ดังนั้น การนำพลังงานความร้อนมาใช้ประโยชน์จึงต้องอัดน้ำลงไปตามหลุมที่ขุดเจาะ เพื่อให้น้ำได้รับความร้อนจากหินร้อนเหล่านั้น ก่อนทำการสูบน้ำร้อนขึ้นมาใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า

นอกจากนี้ ยังมีแหล่งพลังงานความร้อนจากหินหนืด (Magma) ตามแอ่งใต้ภูเขาไฟที่สามารถให้ความร้อนสูงถึง 650 องศาเซลเซียส แต่ในปัจจุบันแหล่งพลังงานจากหินหนืดยังอยู่ในขั้นตอนการศึกษาวิจัย เพื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการนำมาใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า

แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพส่วนใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (Plate Tectonic) ที่มีภูเขาไฟซึ่งยังคงคุกรุ่นหรือบริเวณที่มีชั้นของแผ่นเปลือกโลกบาง เช่น พื้นที่ด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้และเหนือ รวมไปถึงกรีซ อิตาลี ไอซ์แลนด์ ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และประเทศต่าง ๆ ตามแนวเทือกเขาหิมาลัย เป็นต้น

ผลกระทบจากการใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพ

พลังงานความร้อนใต้พิภพเป็นพลังงานที่ค่อนข้างสะอาด ซึ่งปล่อยก๊าซพิษ เช่น ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) ไนตรัสออกไซด์ (N2O) และอนุภาคต่าง ๆ ในปริมาณที่ต่ำมาก และยังนับเป็นแหล่งพลังงานหมุนเวียนที่สามารถคงอยู่ได้อีกหลายพันล้านปี หลายประเทศทั่วโลกสามารถเข้าถึงได้ง่าย และยังเป็นแหล่งพลังงานที่ค่อนข้างเสถียร เนื่องจากไม่ขึ้นอยู่กับปัจจัยทางสภาพล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง ทั้งทิศทางลมหรือปริมาณแสงแดด และหากมีการจัดการกับแหล่งกักเก็บอย่างเหมาะสม โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพสามารถให้ประโยชน์ได้นานหลายทศวรรษ

อย่างไรก็ตาม การนำพลังงานความร้อนใต้พิภพมาใช้ประโยชน์ยังคงมีข้อจำกัดมากมาย ทั้งจากขั้นตอนและกระบวนการต่าง ๆ เช่น การฉีดน้ำแรงดันสูงลงสู่หลุมลึกใต้พื้นโลกที่อาจส่งผลให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็ก หรือการนำเอาน้ำร้อนจากใต้ดินขึ้นมาใช้ ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการทรุดตัวของแผ่นดิน รวมไปถึงการปนเปื้อนแร่ธาตุและสารพิษของน้ำใต้ดิน ไม่ว่าจะเป็นสารหนู (Arsenic) ปรอท (Mercury) หรือซีลีเนียม (Selenium) ที่อาจรั่วไหลสู่แหล่งน้ำธรรมชาติบนผิวดิน เป็นต้น
สืบค้นและเรียบเรียง คัดคณัฐ ชื่นวงศ์อรุณ และณภัทรดนัย อ้างอิง
National Geographic Society - https://www.nationalgeographic.org

National Geographic - https://www.nationalgeographic.com

สถาบันวิศวกรรมพลังงาน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ - http://www.eei-ku.com

กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน - http://webkc.dede.go.th

# data[].attributes.attachment_link.title
พลังงานความร้อนใต้พิภพ เกิดขึ้นได้อย่างไร และมนุษย์นำมาใช้ประโยชน์อย่างไร

# data[].attributes.attachment_link.description
พลังงานความร้อนใต้พิภพ อีกหนึ่งแหล่งพลังงานสะอาด ที่มนุษย์สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในหลากหลายด้าน ทั้งการใช้ประโยชน์จากพลังงานความร้อนและการผลิตกระแสไฟฟ้า

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"พลังงานความร้อนใต้พิภพ" หรือ "Geothermal energy" ในภาษาอังกฤษ คือพลังงานที่ได้มาจากความร้อนที่เกิดขึ้นภายในโลก พลังงานนี้มักจะถูกใช้ในการผลิตไฟฟ้าหรือการทำให้อากาศอุ่นในอาคาร

ในโลกมีระบบขนาดใหญ่ที่สร้างความร้อนจากการสลายรังสีของหินแร่, การเคลื่อนไหวของเหลวในเปลือกโลก, และความร้อนที่เหลืออยู่จากการก่อตัวของโลก พลังงานความร้อนใต้พิภพนี้สามารถถูกสกัดเก็บโดยการเจาะลึกลงไปในโลกที่มีความร้อนสูงแล้วนำน้ำร้อนหรือไอน้ำที่ได้มาขับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

ทั้งนี้ ที่ทำให้พลังงานความร้อนใต้พิภพน่าสนใจอย่างหนึ่งคือ มันเป็นแหล่งพลังงานที่ทำความสะอาดและยั่งยืน เพราะว่า มันไม่ส่งผลกระทบต่อสภาวะภูมิอากาศ และมีอยู่เกือบทุกที่ในโลก แม้ว่าจะต้องมีการลงทุนเริ่มต้นที่สูง แต่จะเป็นการคุ้มค่าในระยะยาว

พลังงานความร้อนใต้พิภพมีข้อดีและข้อเสียดังนี้:
ข้อดี:

1. แหล่งพลังงานที่ต่อเนื่องและยั่งยืน: พลังงานความร้อนใต้พิภพไม่ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศหรือเวลาในวัน ทำให้สามารถใช้พลังงานได้ตลอดเวลา

2. ส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมน้อย: สิ่งปล่อยลงในบรรยากาศจากการใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพน้อยมากเมื่อเทียบกับการใช้พลังงานจากน้ำมันดิบหรือถ่านหิน

3. สามารถใช้ในการผลิตไฟฟ้าหรือการทำให้อากาศอุ่นๆ

ข้อเสีย:

1. ค่าใช้จ่ายในการสร้าง: การสร้างสถานีไฟฟ้าจากพลังงานความร้อนใต้พิภพนั้นมีต้นทุนสูง เพราะต้องเจาะลึกลงไปในโลก

2. ไม่สามารถหาได้ทุกที่: แหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพมักจะพบได้บนบริเวณที่มีกิจกรรมจากเวกเนียนหรือแผ่นดินสะเทินท์ เช่น อิซแลนด์ หรือนิวซีแลนด์

3. สามารถก่อให้เกิดแผ่นดินไหว: การสกัดแร่ภูมิหรือน้ำที่มีอุณหภูมิสูงจากลึกในโลกอาจส่งผลกระทบต่อความเสถียรของโครงสร้างใต้ดิน และในบางกรณีทำให้เกิดแผ่นดินไหว

พลังงานความร้อนใต้พิภพ กับ สิ่งแวดล้อม
พลังงานความร้อนใต้พิภพมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทั้งด้านบวกและด้านลบ:

ด้านบวก:

1. สะอาดและยั่งยืน: การใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพไม่สร้างก๊าซเรือนกระจกหรือสารพิษขึ้นอยู่กับที่มาของแหล่งพลังงาน, ทำให้เป็นอย่างหนึ่งของการลดภาวะโลกร้อน.

2. มีการทำงานตลอดเวลา: ไม่เหมือนกับพลังงานทางเลือกอื่น ๆ ที่ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศหรือเวลาของวัน, พลังงานความร้อนใต้พิภพสามารถสร้างได้ตลอด 24 ชั่วโมง ทำให้มีประสิทธิภาพสูงในการผลิตพลังงานและลดการใช้แหล่งพลังงานที่สกปรก.

ด้านลบ:

1. การเจาะลึกลงไปในโลก: การสกัดพลังงานความร้อนใต้พิภพนั้นต้องทำการเจาะลึกลงไปในโลก, ซึ่งเป็นการกระทบต่อสภาพภูมิศาสตร์ใต้ดิน.

2. ก๊าซเรือนกระจก: ถึงแม้ว่าการสกัดพลังงานจากความร้อนใต้พิภพจะสร้างก๊าซเรือนกระจกน้อยกว่าแหล่งพลังงานดั้งเดิม, แต่ในบางกรณีก็อาจจะมีการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์หรือก๊าซไนตรัสออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกได้.

3. แผ่นดินไหว: ในบางกรณี, การสกัดพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจก่อให้เกิดแผ่นดินไหวได้.

4. การลดน้ำใต้ดิน: ในบางครั้ง, การสกัดพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะลดระดับน้ำใต้ดินในบริเวณที่สกัดพลังงาน.

5. การส่งเสียงรบกวน: โครงการเก็บเกี่ยวพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะสร้างเสียงรบกวนในระหว่างการขุดเจาะและการทำงาน.

# data[].attributes.attachment_link.title
พลังงานความร้อนใต้พิภพคืออะไร

# data[].attributes.attachment_link.description
"พลังงานความร้อนใต้พิภพ" หรือ "Geothermal energy" ในภาษาอังกฤษ คือพลังงานที่ได้มาจากความร้อนที่เกิดขึ้นภายในโลก พลังงานนี้มักจะถูกใช้ในการผลิตไฟฟ้า

# data[].attributes.headline
การสร้างสถานีไฟฟ้าจากพลังงานความร้อนใต้พิภพนั้นมีต้นทุนสูง เพราะต้องเจาะลึกลงไปในโลก

# data[].attributes.subject
การสร้างสถานีไฟฟ้าจากพลังงานความร้อนใต้พิภพนั้นมีต้นทุนสูง เพราะต้องเจาะลึกลงไปในโลก

# data[].attributes.headline
ก๊าซเรือนกระจก: ถึงแม้ว่าการสกัดพลังงานจากความร้อนใต้พิภพจะสร้างก๊าซเรือนกระจกน้อยกว่าแหล่งพลังงานดั้งเดิม, แต่ในบางกรณีก็อาจจะมีการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์หรือก๊าซไนตรัสออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกได้.

# data[].attributes.subject
ก๊าซเรือนกระจก: ถึงแม้ว่าการสกัดพลังงานจากความร้อนใต้พิภพจะสร้างก๊าซเรือนกระจกน้อยกว่าแหล่งพลังงานดั้งเดิม, แต่ในบางกรณีก็อาจจะมีการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์หรือก๊าซไนตรัสออกไซด์ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกได้.

# data[].attributes.headline
การลดน้ำใต้ดิน: ในบางครั้ง, การสกัดพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะลดระดับน้ำใต้ดินในบริเวณที่สกัดพลังงาน.

# data[].attributes.subject
การลดน้ำใต้ดิน: ในบางครั้ง, การสกัดพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะลดระดับน้ำใต้ดินในบริเวณที่สกัดพลังงาน.

# data[].attributes.headline
การส่งเสียงรบกวน: โครงการเก็บเกี่ยวพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะสร้างเสียงรบกวนในระหว่างการขุดเจาะและการทำงาน

# data[].attributes.subject
การส่งเสียงรบกวน: โครงการเก็บเกี่ยวพลังงานความร้อนใต้พิภพอาจจะสร้างเสียงรบกวนในระหว่างการขุดเจาะและการทำงาน

# data[].attributes.headline
พลังงานความร้อนใต้พิภพ

# data[].attributes.body
พลังงานความร้อนใต้พิภพ เป็นการนำเอาพลังงานความร้อนที่อยู่ใต้ดินขึ้นมาใช้ ความร้อนดังกล่าวอยู่ในแกนกลางของโลกเกิดขึ้นมาตั้งแต่โลกกำเนิดขึ้น อุณหภูมิอาจสูงถึง 5000 องศาเซลเซียส หรือที่อุณหภูมิ 9,932 องศาฟาเรนไฮท์  ซึ่งความร้อนนี้จะเดินทางผ่านตัวกลางที่มีความหืนหนืดขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงเปลือกโลก ความร้อนดังกล่าวทำให้น้ำที่เก็บกักอยู่ในโพรงหิน มีอุณหภูมิร้อนขึ้นและอาจจะสูงถึง 370 องศาเซลเซียส แต่ทว่าความดันภายในโลกนั้นได้ดันน้ำขึ้นมาบนผิวดินทำให้เกิดการกลายเป็นไอลอยขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ แล้วตกลงมาเป็นฝนหรือหิมะจากนั้นไหลกลับลงไปใต้ดินนำความร้อนขึ้นมาอีกกลายเป็นการหมุนเวียนของกระแสความร้อนภายในโลก (Convection Cell) พลังงานนี้จึงถูกเรียกว่า พลังงานหมุนเวียน ฉะนั้นแก่นโลกของเราจึงเปรียบเสมือนเตาหลอมเหลวที่มีการไล่ระดับความร้อน ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิและความดันตามระดับความลึก โดยปกติอุณหภูมิมิจะเพิ่ม 30 องศาเซลเซียสต่อความลึก 1 กิโลเมตร  และเราสามารถพบพลังงานความร้อนใต้พิภพในบริเวณที่เรียกว่า Hot Spots คือบริเวณที่มีการไหล หรือแผ่กระจาย ของความร้อน จากภายใต้ผิวโลกขึ้นมาสู่ผิวดินมากกว่าปกติ และมีค่าการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิตามความลึก (Geothermal Gradient) มากกว่าปกติประมาณ 1.5 – 5 เท่า